ვიკიციტატა kawikiquote https://ka.wikiquote.org/wiki/%E1%83%9B%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%98_%E1%83%92%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%93%E1%83%98 MediaWiki 1.46.0-wmf.23 first-letter მედია სპეციალური განხილვა მომხმარებელი მომხმარებლის განხილვა ვიკიციტატა ვიკიციტატა განხილვა ფაილი ფაილის განხილვა მედიავიკი მედიავიკის განხილვა თარგი თარგის განხილვა დახმარება დახმარების განხილვა კატეგორია კატეგორიის განხილვა TimedText TimedText talk მოდული მოდულის განხილვა Event Event talk 0 1744 46950 31662 2026-04-09T20:28:21Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ციტატები */ 46950 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:CiceroBust.jpg|thumb|200px|ციცერონის ბიუსტი, მარმარილო, არქეოლოგიის მუზეუმი, მადრიდი.]] [[File:Cicero Denounces Catiline in the Roman Senate by Cesare Maccari - 3.jpg|thumb|300px|]] [[File:Svedomsky-Fulvia.jpg|thumb|350px]] [[w:ციცერონი|'''მარკუს ტულიუს ციცერონი''']] ([[w:ლათინური ენა|ლათ.]] Marcus Tullius Cicero; დ. [[3 იანვარი]], ძვ. წ. 106, არპინუმი, იტალია — გ. [[7 დეკემბერი]], ძვ. წ. 43, ფორმია, იტალია) — ძველი რომაელი პოლიტიკოსი, ადვოკატი და პოლიტიკური მოაზროვნე, ძველი რომის ყველაზე სახელგანთქმული ორატორი და კონსული ძვ. წ. 63 წელს. =='''ციტატები'''== ძნელია, როცა შენი შეგნება და მორალი არ გაძლევს უფლებას, ზოგიერთს ისე მოექცე, როგორც იმსახურებს. {{Q | ციტატა = „სანამ ვსუნთქავ, იმედი მაქვს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Dum spiro, spero | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „პირობას შესრულება სჭირდება.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Pacta sunt servanda. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქაღალდი არ წითლდება.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Epistola non erubescit. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველაფერი მცირედან იწყება.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Omnium rerum principia parva sunt. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველაფერი, რაც გამაჩნია, თან დამაქვს; ჩემი ქონება ჩემი ცოდნაა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Omnia mea mecum porto. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხვრის საუკეთესო დამცველი, მგელია!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = O praeclarum custodem ovium lupum! | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შეცდომა ადამიანურია, პატიება კი - ღვთაებრივი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Errare humanum est, ignoscere divinum. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა =„ხალხის კეთილდღეობა უმაღლესი კანონია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Salus populi suprema lex. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „[[ფილოსოფია]] ცხოვრების ხელოვნებაა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Philosophia est ars vitae. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ლათინურის ცოდნა არაა შესანიშნავი, არცოდნაა სასირცხვილო.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Non enim tam praeclarum est scire Latine quam turpe nescire. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ოჰ, დროება! ოჰ, ჩვევები!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = O Tempora! O Mores! | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბედი ბრმაა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Fortuna caecaest . | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენი სამშობლო არის ჩვენი საერთო მშობელი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Patria est communis omnium parens. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დიდი პიროვნება რომ სცნო, თავადაც რაიმეს უნდა წარმოადგენდე.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შიშსა და ხიფათში მეტი მიდრეკილება გვაქვს, დავიჯეროთ სასწაულები.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა აწმყოში სატრაბახო არაფერი აქვთ, წარსული საქმეებით ტრაბახობენ.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გონების დაავადება უფრო უარესია და უფრო ხშირად გვხვდება, ვიდრე სხეულის.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მტერი ყოველთვის იძახის სიმართლეს, მოყვარე — არასოდეს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „განა შეიძლება ისეთი ადამიანის პოვნა, ვინც მეგობრის ღირსებას თავის ღირსებაზე მაღლა დააყენებს?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყაჩაღებსაც კი აქვთ თავისი კანონები.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფული — ომის ნერვია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სახლი, სადაც წიგნი არ არის, უსულო ორგანიზმს ჰგავს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მეცოდება ის მოხუცი, რომელმაც მთელი თავისი სიცოცხლის განმავლობაში ვერ დასცინა სიკვდილს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კანონი გვეუბნება რა უნდა გავაკეთოთ, და გვიკრძალავს ამის საწინააღმდეგოს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფულის მქონე არ შეიძლება დასჯილი იქნეს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყოველი ჩვენთგანი შეიძლება შეცდეს, მაგრამ მხოლოდ სულელი შეიძლება შეცდეს და შეუპოვარი დარჩეს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როდესაც იარაღი ბობოქრობს, მაშინ კანონი სდუმს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Silent enim leges inter arma | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სახე — სულის სარკეა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Imago est animi vultus. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენ კანონის მონები უნდა ვიყოთ, თუ გვინდა რომ თავისუფალნი დავრჩეთ.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Legum … servi sumus ut liberi esse possimus | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არსებობს თუ არა ისეთი ადამიანი, რომელიც მთელი დღის განმავლობაში შუბს ისვრის და ერთხელაც ვერ არტყამს მიზანს?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ იცოდე ისტორია, ეს იგივეა სამუდამოდ ბავშვად დარჩე.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Nescire autem quid ante quam natus sis acciderit, id est semper esse puerum. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დაეუფლო სიბრძნეს არ არის საკმარისი, მთავარია იცოდე მისი გამოყენება.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ შეიძლება გიყვარდეს ის, ვისიც გეშინია, და არც ის - ვისაც შენი ეშინია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრებაში და აზროვნებაში, შემთხვევითობაზე საზიზღარი — არაფერია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არც წყლით და არც ცეცხლით ისე ხშირად არ ვსარგებლობთ, როგორც მეგობრობით.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვევა - ეს მეორე ნატურაა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = consuetudo quasi altera natura | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ორატორის დიდი მიღწევაა არა მარტო ის, თქვას ის რაც საჭიროა, არამედ არ თქვაა ის რაც არ არის საჭირო.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა =„მოსამართლე — ეს მოსაუბრე კანონია, კანონი კი არ არის ჩემი მოსამართლე.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Magistratum esse legem loquentem, legem autem mutum magistratum | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ის, ვისაც უნდა რომ ისწავლოს, ხშირად ვნებს იმ ადამიანის ავტორიტეტს, ვინც სწავლობს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა =„ ჭეშმარიტება ეჭვებით იწყება.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა =„ ხელგაშლილობას საზღვარი არ აქვს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{ვიკიპედია}} == რესურსები ინტერნეტში == * {{cite web |url=http://www.thelatinlibrary.com/cic.html |title=M. TVLLIVS CICERO (106 – 43 B.C.) |accessdate=19:56, 6 მარტი 2009 (UTC) |author= |last= |first= |authorlink= |coauthors= |date= |year= |month= |format= |work=ციცერონის ნამუშევრები |publisher=[http://www.thelatinlibrary.com/index.html THE LATIN LIBRARY] |location= |pages= |language=[[:w:ინგლისური ენა|ინგლ]] |doi= |archiveurl= |archivedate= |quote= |dateformat=}} * {{cite web |url=http://cicero.missouristate.edu/cicero.htm |title=Marcus Tullius Cicero (106-43 BC) |accessdate=19:56, 6 მარტი 2009 (UTC) |author=''Joseph Hughes'' |last= |first= |authorlink= |coauthors= |date=ბოლო განახლება: 23 ივნისი, 2008 |year= |month= |format= |work=ციცერონის შესახებ |publisher=[http://missouristate.edu/ მისურის სახელმწიფო უნივერსიტეტი] |location=[[w:მისური (შტატი)|შტატი მისური]] |pages= |language=[[:w:ინგლისური ენა|ინგლ]]. |doi= |archiveurl= |archivedate= |quote= |dateformat=}} [[კატეგორია:ძველი რომაელი პოლიტიკოსები]] [[კატეგორია:ძველი რომაელი ორატორები]] [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] 8fmimsy5ncf4x58hiaxd119zk7y7dnw 46951 46950 2026-04-09T20:28:52Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ციტატები */ 46951 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:CiceroBust.jpg|thumb|200px|ციცერონის ბიუსტი, მარმარილო, არქეოლოგიის მუზეუმი, მადრიდი.]] [[File:Cicero Denounces Catiline in the Roman Senate by Cesare Maccari - 3.jpg|thumb|300px|]] [[File:Svedomsky-Fulvia.jpg|thumb|350px]] [[w:ციცერონი|'''მარკუს ტულიუს ციცერონი''']] ([[w:ლათინური ენა|ლათ.]] Marcus Tullius Cicero; დ. [[3 იანვარი]], ძვ. წ. 106, არპინუმი, იტალია — გ. [[7 დეკემბერი]], ძვ. წ. 43, ფორმია, იტალია) — ძველი რომაელი პოლიტიკოსი, ადვოკატი და პოლიტიკური მოაზროვნე, ძველი რომის ყველაზე სახელგანთქმული ორატორი და კონსული ძვ. წ. 63 წელს. =='''ციტატები'''== {{Q | ციტატა = „სანამ ვსუნთქავ, იმედი მაქვს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Dum spiro, spero | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „პირობას შესრულება სჭირდება.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Pacta sunt servanda. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქაღალდი არ წითლდება.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Epistola non erubescit. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველაფერი მცირედან იწყება.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Omnium rerum principia parva sunt. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველაფერი, რაც გამაჩნია, თან დამაქვს; ჩემი ქონება ჩემი ცოდნაა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Omnia mea mecum porto. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხვრის საუკეთესო დამცველი, მგელია!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = O praeclarum custodem ovium lupum! | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შეცდომა ადამიანურია, პატიება კი - ღვთაებრივი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Errare humanum est, ignoscere divinum. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა =„ხალხის კეთილდღეობა უმაღლესი კანონია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Salus populi suprema lex. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „[[ფილოსოფია]] ცხოვრების ხელოვნებაა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Philosophia est ars vitae. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ლათინურის ცოდნა არაა შესანიშნავი, არცოდნაა სასირცხვილო.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Non enim tam praeclarum est scire Latine quam turpe nescire. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ოჰ, დროება! ოჰ, ჩვევები!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = O Tempora! O Mores! | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბედი ბრმაა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Fortuna caecaest . | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენი სამშობლო არის ჩვენი საერთო მშობელი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Patria est communis omnium parens. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დიდი პიროვნება რომ სცნო, თავადაც რაიმეს უნდა წარმოადგენდე.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შიშსა და ხიფათში მეტი მიდრეკილება გვაქვს, დავიჯეროთ სასწაულები.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა აწმყოში სატრაბახო არაფერი აქვთ, წარსული საქმეებით ტრაბახობენ.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გონების დაავადება უფრო უარესია და უფრო ხშირად გვხვდება, ვიდრე სხეულის.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მტერი ყოველთვის იძახის სიმართლეს, მოყვარე — არასოდეს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „განა შეიძლება ისეთი ადამიანის პოვნა, ვინც მეგობრის ღირსებას თავის ღირსებაზე მაღლა დააყენებს?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყაჩაღებსაც კი აქვთ თავისი კანონები.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფული — ომის ნერვია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სახლი, სადაც წიგნი არ არის, უსულო ორგანიზმს ჰგავს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მეცოდება ის მოხუცი, რომელმაც მთელი თავისი სიცოცხლის განმავლობაში ვერ დასცინა სიკვდილს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კანონი გვეუბნება რა უნდა გავაკეთოთ, და გვიკრძალავს ამის საწინააღმდეგოს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფულის მქონე არ შეიძლება დასჯილი იქნეს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყოველი ჩვენთგანი შეიძლება შეცდეს, მაგრამ მხოლოდ სულელი შეიძლება შეცდეს და შეუპოვარი დარჩეს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როდესაც იარაღი ბობოქრობს, მაშინ კანონი სდუმს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Silent enim leges inter arma | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სახე — სულის სარკეა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Imago est animi vultus. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენ კანონის მონები უნდა ვიყოთ, თუ გვინდა რომ თავისუფალნი დავრჩეთ.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Legum … servi sumus ut liberi esse possimus | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არსებობს თუ არა ისეთი ადამიანი, რომელიც მთელი დღის განმავლობაში შუბს ისვრის და ერთხელაც ვერ არტყამს მიზანს?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ იცოდე ისტორია, ეს იგივეა სამუდამოდ ბავშვად დარჩე.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Nescire autem quid ante quam natus sis acciderit, id est semper esse puerum. | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დაეუფლო სიბრძნეს არ არის საკმარისი, მთავარია იცოდე მისი გამოყენება.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ შეიძლება გიყვარდეს ის, ვისიც გეშინია, და არც ის - ვისაც შენი ეშინია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრებაში და აზროვნებაში, შემთხვევითობაზე საზიზღარი — არაფერია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არც წყლით და არც ცეცხლით ისე ხშირად არ ვსარგებლობთ, როგორც მეგობრობით.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვევა - ეს მეორე ნატურაა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = consuetudo quasi altera natura | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ორატორის დიდი მიღწევაა არა მარტო ის, თქვას ის რაც საჭიროა, არამედ არ თქვაა ის რაც არ არის საჭირო.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა =„მოსამართლე — ეს მოსაუბრე კანონია, კანონი კი არ არის ჩემი მოსამართლე.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = Magistratum esse legem loquentem, legem autem mutum magistratum | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ის, ვისაც უნდა რომ ისწავლოს, ხშირად ვნებს იმ ადამიანის ავტორიტეტს, ვინც სწავლობს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა =„ ჭეშმარიტება ეჭვებით იწყება.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა =„ ხელგაშლილობას საზღვარი არ აქვს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{ვიკიპედია}} == რესურსები ინტერნეტში == * {{cite web |url=http://www.thelatinlibrary.com/cic.html |title=M. TVLLIVS CICERO (106 – 43 B.C.) |accessdate=19:56, 6 მარტი 2009 (UTC) |author= |last= |first= |authorlink= |coauthors= |date= |year= |month= |format= |work=ციცერონის ნამუშევრები |publisher=[http://www.thelatinlibrary.com/index.html THE LATIN LIBRARY] |location= |pages= |language=[[:w:ინგლისური ენა|ინგლ]] |doi= |archiveurl= |archivedate= |quote= |dateformat=}} * {{cite web |url=http://cicero.missouristate.edu/cicero.htm |title=Marcus Tullius Cicero (106-43 BC) |accessdate=19:56, 6 მარტი 2009 (UTC) |author=''Joseph Hughes'' |last= |first= |authorlink= |coauthors= |date=ბოლო განახლება: 23 ივნისი, 2008 |year= |month= |format= |work=ციცერონის შესახებ |publisher=[http://missouristate.edu/ მისურის სახელმწიფო უნივერსიტეტი] |location=[[w:მისური (შტატი)|შტატი მისური]] |pages= |language=[[:w:ინგლისური ენა|ინგლ]]. |doi= |archiveurl= |archivedate= |quote= |dateformat=}} [[კატეგორია:ძველი რომაელი პოლიტიკოსები]] [[კატეგორია:ძველი რომაელი ორატორები]] [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] q3ci9j94ih30hqycseigqu3ceff3twy 0 1796 47029 46740 2026-04-10T10:47:32Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ს */ 47029 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Old book bindings.jpg|right|180px]] {{დაიწყე კადრი|მწვანე}} '''დამატების წესები''' {{პორტალი|ლიტერატურა}} სანამ დაამატებდეთ ლიტერატურულ ნაწარმოებს, გთხოვთ, შეამოწმოთ, არის თუ არა ეს ლიტერატურული ნაწარმოები მოცემულ სიაში. ძიების გამარტივებისთვის ისარგებლეთ ანბანური საძიებელით. თუ სიაში ვერ იპოვეთ ლიტერატურული ნაწარმოები, დააზუსტეთ არის თუ არა მისი შესაბამისი სტატია ვიკიციტატაში. ასევე იხილეთ [[:კატეგორია:ლიტერატურული ნაწარმოებები ანბანის მიხედვით|ლიტერატურული ნაწარმოებები ანბანის მიხედვით]]. როდესაც შექმნით სტატიას რაიმე ლიტერატურული ნაწარმოების შესახებ, შემდეგ მიუთითეთ კატეგორია <nowiki>[[კატეგორია:ლიტერატურული ნაწარმოებები ანბანის მიხედვით]]</nowiki> და <nowiki>[[კატეგორია:პროზა]]</nowiki> ან <nowiki>[[კატეგორია:პოეზია]]</nowiki>. თუ ამ ლიტერატურული ნაწარმოების შესახებ არსებობს სტატია ვიკიპედიაში, მაშინ დაამატეთ თარგი <nowiki>{{wikipedia}}</nowiki>. {{დაასრულე კადრი}} {{აბგ}} ==0-9== * [[1984]] (ავტორი [[ჯორჯ ორუელი]]) 13 პატარა ლურჯი კონვერტი * [[1Q84]] (ავტორი [[ჰარუკი მურაკამი]]) * [[451º ფარენჰაიტით]] (ავტორი [[რეი ბრედბერი]]) * [[80 000 კილომეტრი წყალქვეშ]] (ავტორი [[ჟიულ ვერნი]]) * [[99 რომანი]] (ავტორი [[ენტონი ბერჯესი]]) * [[99 ფრანკი]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]) ==ა== * [[აბე მურეს შეცოდება]] (ავტორი [[ემილ ზოლა]]) * [[აბესალომ, აბესალომ!]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]]) * [[აგვისტოს ნათელი]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]]) * [[აგნეს გრეი]] (ავტორი [[ენ ბრონტე]]) * [[ადამიანები მოპირდაპირე ფანჯარაში]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენსონი]]) * [[ადამიანი გაჩნდა ჰოლოცენში]] (ავტორი [[მაქს ფრიში]]) * [[ადამიანი-ყუთი]] (ავტორი [[კობო აბე]]) * [[ადიულტერი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]]) * [[აველუმი]] (ავტორი [[ოთარ ჭილაძე]]) * [[ავსულნი]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]) * [[ათასი მოელვარე მზე]] (ავტორი [[ხალიდ ჰოსეინი]]) * [[ათასფრთიანი წერო]] (ავტორი [[იასუნარი კავაბატა]]) * [[ათი წუთი და ოცდათვრამეტი წამი ამ უცნაურ სამყაროში]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]]) * [[აივენჰო]] (ავტორი [[უოლტერ სკოტი]]) * [[აილინი]] (ავტორი [[ოტესა მოშფეგი]]) * [[აკვარიუმი]] (ავტორი [[ვიკტორ სუვოროვი]]) * [[ალაბამას სიმღერები]] (ავტორი [[ჟილ ლერუა]]) * [[ალბათ ესთერი]] (ავტორი [[კატია პეტროვსკაია]]) * [[ალეფი]] (ავტორი [[ხორხე ლუის ბორხესი]]) * [[ალი და ნინო]] (ავტორი [[ყურბან საიდი]]) * [[ალისფერი იალქნები]] (ავტორი [[ალექსანდრ გრინი]]) * [[ალისფერი კვალი]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]]) * [[ალტონელი განდეგილები]] (ავტორი [[ჟან პოლ სარტრი]]) * [[ალუბლის ბაღი]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]]) * [[ალქიმიკოსი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]]) * [[ამაოების ბაზარი]] (ავტორი [[უილიამ თეკერეი]]) * [[ამბავი უფლისწული გენჯისა]] (ავტორი [[მურასაკი შიკიბუ]]) * [[ამბოხებული ადამიანი]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]]) * [[ამბოხის გზა]] (ავტორი [[ფრენკისა და ეიპრილი]]) * [[ამერიკა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ფრანც კაფკა]]) * [[ამერიკანა]] (ავტორი [[ჩიმამანდა ნგოზი ადიჩი]]) * [[ამერიკელი სნაიპერი]] (ავტორი [[კრის კაილი]]) * [[ამერიკელი ფსიქოპათი]] (ავტორი [[ბრეტ ისტონ ელისი]]) * [[ამერიკული ტრაგედია]] (ავტორი [[თეოდორ დრაიზერი]]) * [[ამერიკელი ღმერთები]] (ავტორი [[ნილ გეიმანი]]) * [[ამოკით შეპყრობილი]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]]) * [[ამ რომანში ყველა კვდება]] (ავტორი [[ბექა ადამაშვილი]]) * [[ანა კარენინა]] (ავტორი [[ლევ ტოლსტოი]]) * [[ანა ფრანკის დღიური]] (ავტორი [[]]) * [[ანგელოზთა აჯანყება]] (ავტორი [[ანატოლ ფრანსი]]) * [[ანდერძი და მემკვიდრეობა]] (ავტორი [[ვიგდის იორთი]]) * [[ანტონიო და დავითი]] (ავტორი [[ჯემალ ქარჩხაძე]]) * [[აპრილის ჯადოსნურობა]] (ავტორი [[რეი ბრედბერი]]) * [[არარსებული რაინდი]] (ავტორი [[იტალო კალვინო]]) * [[არასოდეს გამიშვა]] (ავტორი [[კაზუო იშიგურო]]) * [[არის და იყოც უცნაური, ადამიანიც, წუთისოფელიც]] (ავტორი [[გურამ დოჩანაშვილი]] * [[არ მიყვარხარ პაულუს]] (ავტორი [[ანიეს დეზარტი]]) * [[არსენა მარაბდელი]] (ავტორი [[მიხეილ ჯავახიშვილი]]) * [[არსთა მესნევი]] (ავტორი [[ჯალალ ედ-დინ რუმი]]) * [[არაფერი შიშის გარდა]] (ავტორი [[კნუდ რომერი]]) * [[არქიპელაგი გულაგი]] (ავტორი [[ალექსანდრ სოლჟენიცინი]]) * [[არჩევანი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]]) * [[ასეთი წვრილმანები]] (ავტორი [[კლერ კიგანი]]) * [[ასეული]] (ავტორი [[კეს მორგანი]]) * [[ასია]] (ავტორი [[ივანე ტურგენევი]]) * [[ასპერნის წერილები]] (ავტორი [[ჰენრი ჯეიმზი]]) * [[აუშვიცის ტატუისტი]] (ავტორი [[ჰიზერ მორისი]]) * [[ა ქიუს ნამდვილი ამბავი]] (ავტორი [[ლუ სსუინი]]) * [[აქ იყო ბრიტ-მარი]] (ავტორი [[ფრედრიკ ბაკმანი]]) * [[აღარ ვივარგებ ადამიანად]] (ავტორი [[ოსამუ დაძაი]]) * [[აღდგომა]] (ავტორი [[ლევ ტოლსტოი]]) * [[აღმოხდება მზე]] (ავტორი [[ერნესტ ჰემინგუეი]]) * [[აჩრდილები სამოთხეში]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]]) * [[ახალი სიმღერები]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]]) == ბ == * [[ბაბილონი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[იასმინა რეზა]]) * [[ბაბუაჩემი ყველაზე უკეთ ცეკვავდა]] (ავტორი [[კატერინა ბაბკინა]]) * [[ბაბუაწვერას ღვინო]] (ავტორი [[რეი ბრედბერი]]) * [[ბავშვი 44]] (ავტორი [[ტომ რობ სმიტი]]) * [[ბაკულას ღორები]] (ავტორი [[დავით კლდიაშვილი]]) * [[ბანაკი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[გიუნელ მოვლუდი]]) * [[ბანი მანროს აღსასრული]] (ავტორი [[ნიკ ქეივი]]) * [[ბარბაროსების მოლოდინში]] (ავტორი [[ჯ.მ. კუტზეე]]) * [[ბარდნარის ჩიტები]] (ავტორი [[კოლინ მაკალაუ]]) * [[ბარონი ხეზე]] (ავტორი [[იტალო კალვინო]]) * [[ბარონ მიუნჰაუზენის თავგადასავალი]] (ავტორი [[რუდოლფ რასპე]]) * [[ბასკერვილების ძაღლი]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]]) * [[ბატონი ბალანტრე]] (ავტორი [[რობერტ ლუის სტივენსონი]]) * [[ბატონი დე მოლიერის ცხოვრება]] (ავტორი [[მიხაილ ბულგაკოვი]]) * [[ბაჭია, გაიქეცი!]] (ავტორი [[ჯონ აპდაიკი]]) * [[ბაჭია გამდიდრდა]] (ავტორი [[ჯონ აპდაიკი]]) * [[ბაჭია დაბრუნდა]] (ავტორი [[ჯონ აპდაიკი]]) * [[ბაჭია ისვენებს]] (ავტორი [[ჯონ აპდაიკი]]) * [[ბაში-აჩუკი]] (ავტორი [[აკაკი წერეთელი]]) * [[ბებიამ მთხოვა, თქვენთვის მეთქვა, რომ ბოდიშს იხდის]] (ავტორი [[ფრედრიკ ბაკმანი]]) * [[ბედის ბორბალი]] (ავტორი [[ჰერბერტ უელსი]]) * [[ბედის ვარსკვლავის ბრალია]] (ავტორი [[ჯონ გრინი]]) * [[ბედი კაცისა]] (ავტორი [[მიხეილ შოლოხოვი]]) * [[ბედნიერი ადგილი]] (ავტორი [[ემილი ჰენრი]]) * [[ბედნიერი სიკვდილი]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]]) * [[ბედუინი]] (ავტორი [[ნეფერტარი]]) * [[ბენჯამინ ბატონის უცნაური ამბავი]] (ავტორი [[ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდი]]) * [[ბერტა ისლა]] (ავტორი [[ხავიერ მარიასი]]) * [[ბერჟერაკელი მანიაკი]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]]) * [[ბეჭდების მბრძანებელი]] (ავტორი [[ჯ.რ.რ. ტოლკინი]]) * [[ბეჭდის საძმო]] (ავტორი [[]]) * [[ბიბლიური ისტორია]] (ავტორი [[იაკობ გოგებაშვილი]]) * [[ბილი მილიგანის მრავალი გონება]] (ავტორი [[დენიელ კიზი]]) * [[ბირმული დღეები]] (ავტორი [[ჯორჯ ორუელი]]) * [[ბიძია თომას ქოხი]] (ავტორი [[ჰარიეტ ბიჩერ სტოუ]]) * [[ბიჭი და ძაღლი]] (ავტორი [[არჩილ სულაკაური]]) * [[ბიჭი ზოლიან პიჟამაში]] (ავტორი [[ჯონ ბოინი]]) * [[ბიჭის შესახებ]] (ავტორი [[ნიკ ჰორნბი]]) * [[ბნელი ხეივნები]] (ავტორი [[ივან ბუნინი]]) * [[ბოლო ჟამის ომი]] (ავტორი [[მარიო ვარგას ლიოსა]]) * [[ბორნეოს ხიზნები]] (ავტორი [[მაინ რიდი]]) * [[ბოროტების ყვავილები]] (ავტორი [[შარლ ბოდლერი]]) * [[ბოროტი მოდის აქ]] (ავტორი [[რეი ბრედბერი]]) * [[ბოშური რომანსერო]] (ავტორი [[ფედერიკო გარსია ლორკა]]) * [[ბრიჯიტ ჯონსის დღიური]] (ავტორი [[]]) * [[ბრძოლის ველის განვრცობა]] (ავტორი [[მიშელ უელბეკი]]) * [[ბრუკლინი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[კოლმ ტოიბინი]]) * [[ბრმათა ქვეყანა]] (ავტორი [[ჰერბერტ უელსი]]) * [[ბუდენბროკები]] (ავტორი [[თომას მანი]]) * [[ბუვარი და პეკუშე]] (ავტორი [[გუსტავ ფლობერი]]) * [[ბუზთა ბატონი]] (ავტორი [[უილიამ გოლდინგი]]) * [[ბულბული]] (ავტორი [[კრისტინ ჰანა]]) * [[ბუნებრივები]] (ავტორი [[ჯენიფერ ლინ ბარნსი]]) * [[ბურუსი]] (ავტორი [[მიგელ დე უნამუნო]]) * [[ბუტერბროდი ჭვავის პურით]] (ავტორი [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]) ==გ== * [[გაუგებრობა]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]]) * [[გადასახლება და სამეფო]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]]) * [[გადაუხადე სხვას]] (ავტორი [[ქეთრინ რაიან ჰაიდი]]) * [[გვადი ბიგვა]] (ავტორი [[ლეო ქიაჩელი]]) * [[გაზაფხულზე დაკარგული]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]]) * [[გაზაფხულის თოვლი]] (ავტორი [[იუკიო მიშიმა]]) * [[გაზაფხულის პირველი ნაკადები]] (ავტორი [[ივანე ტურგენევი]]) * [[გაზაფხულის მღელვარე ნაკადები]] (ავტორი [[ივან ტურგენევი]]) * [[გაიქეცი, რომ გადარჩე]] (ავტორი [[ჯეინ მიტჩელი]]) * [[გალაპაგოსი]] (ავტორი [[კურტ ვონეგუტი]]) * [[გამარჯვებული მარტოა]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]]) * [[გამომძიებლის ჩანაწერები]] (ავტორი [[ლევ შეინინი]]) * [[გამოსათხოვარი ვალსი]] (ავტორი [[მილან კუნდერა]]) * [[გამოსათხოვარი თავის დაკვრა]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]]) * [[გამოცხადებული სიკვდილის ქრონიკა]] (ავტორი [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]) * [[გამტაცებელნი]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]]) * [[გამქრალი ოცნებანი]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]]) * [[გამქრალი ხეების კუნძული]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]]) * [[განახევრებული ვიკონტი]] (ავტორი [[იტალო კალვინო]]) * [[განსვენებული მატია პასკალი]] (ავტორი [[ლუიჯი პირანდელო]]) * [[განუყრელი დღესასწაული]] (ავტორი [[ერნესტ ჰემინგუეი]]) * [[განშორებათა წითელი წიგნი]] (ავტორი [[პირკო საისიო]]) * [[განძის კუნძული]] (ავტორი [[რობერტ ლუის სტივენსონი]]) * [[გარდასახვა]] (ავტორი [[ფრანც კაფკა]]) * [[გარიყულები]] (ავტორი [[ს.ე. ჰინტონი]]) * [[გარღვევა დროში]] (ავტორი [[მედლინ ლენგლი]]) * [[გაცამტვერება]] (ავტორი [[მიშელ უელბეკი]]) * [[გაჭენებული ცხენები]] (ავტორი [[იუკიო მიშიმა]]) * [[გახლეჩილი აპრილი]] (ავტორი [[ისმაილ კადარე]]) * [[გეიშას მემუარები]] (ავტორი [[ართურ გოლდენი]]) * [[გერნზის ლიტერატურისა და კარტოფილის ნათალის ღვეზლის მოყვარულთა საზოგადოება]] (ავტორი [[შეფერი მერი-ენ]]) * [[გვამი ბიბლიოთეკაში]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]]) * [[გვამის შემგინებელი]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]]) * [[გველის პერანგი]] (ავტორი [[გრიგოლ რობაქიძე]]) * [[გვირაბი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ერნესტო საბატო]]) * [[გზა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[კორმაკ მაკარტი]]) * [[გზა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ნაჯიბ მაჰფუზი]]) * [[გზა ელიტისაკენ]] (ავტორი [[ჯონ ბრეინი]]) * [[გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა]] (ავტორი [[ოთარ ჭილაძე]]) * [[გზა საკურთხევლისკენ]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]]) * [[გზა შუქურისკენ]] (ავტორი [[ვირჯინია ვულფი]]) * [[გმირთა ვარამი]] (ავტორი [[ლევან გოთუა]]) * [[გლახის ნაამბობი]] (ავტორი [[ილია ჭავჭავაძე]]) * [[გობსეკი]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]]) * [[გოდორი]] (ავტორი [[ოთარ ჭილაძე]]) * [[გოია]] (ავტორი [[ლიონ ფოიხტვანგერიი]]) * [[გოლემი]] (ავტორი [[გუსტავ მაირინკი]]) * [[გონება და გრძნობა]] (ავტორი [[ჯეინ ოსტინი]]) * [[გონების მიღმა]] (ავტორი [[შერონ დრეიპერი]]) * [[გონების ხმა]] (ავტორი [[ჯეინ ოსტინი]]) * [[გორა მბორგალი]] (ავტორი [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]) * [[გრაფი მონტე-კრისტო]] (ავტორი [[ალექსანდრე დიუმა]]) * [[გრინდელვალდის დანაშაულები]] (ავტორი [[ჯოან როულინგი]]) * [[გრძელი გზა]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]]) * [[გრძელი გზა შინისაკენ]] (ავტორი [[სარუ ბრაიერლი]]) * [[გრძნობათა აღზრდა]] (ავტორი [[გუსტავ ფლობერი]]) * [[გულის ძვლები]] (ავტორი [[კოლინ ჰუვერი]]) * [[გუმბათის ქევშ]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]]) * [[გურული დღიურები]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]]) ==დ== დიკეგო * [[და აღარავინ დარჩა]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]]) * [[დაბრმავება]] (ავტორი [[ელიას კანეტი]]) * [[დაბრუნება (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]]) * [[დაე, იშრიალოს ასპიდისტრამ]] (ავტორი [[ჯორჯ ორუელი]]) * [[დავითიანი]] (ავტორი [[დავით გურამიშვილი]]) * [[დათა თუთაშხია]] (ავტორი [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]) * [[დაიკო კერი]] (ავტორი [[თეოდორ დრაიზერი]]) * [[დაიცავი შენი გული]] (ავტორი [[სიუ დივინი]]) * [[დაკარგული ნახევარი]] (ავტორი [[ბრიტ ბენეტი]]) * [[დაკარგული სინათლე]] (ავტორი [[ჯილ სანტოპოლო]]) * [[დამბა ატლანტის ოკეანის პირისპირ]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]) * [[დამდნარი ჯაჭვი]] (ავტორი [[მიხეილ ჯავახიშვილი]]) 1925-26 წწ * [[დამსვენებელი]] (ავტორი [[ჰერმან ჰესე]]) * [[დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]) * [[დამწვარი რუქა]] (ავტორი [[კობო აბე]]) * [[დანარჩენები უბრალოდ ვცხოვრობთ]] (ავტორი [[პატრიკ ნესი]]) * [[დანაშაული და სასჯელი]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]) * [[დაო დე ძინი]] (ავტორი [[ლაო-ძი]]) * [[დაპირება განთიადისას]] (ავტორი [[რომენ გარი]]) * [[დასაბამიდან დასასრულამდე]] (ავტორი [[ჰაქან გიუნდაი]]) * [[დასავლეთი სარკმლის ანგელოზი]] (ავტორი [[გუსტავ მაირინკი]]) * [[დასავლეთის ფრონტი უცვლელია]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]]) * [[დასახლებული კუნძული]] (ავტორი [[არკადი და ბორის სტრუგაცკები]]) * [[დასახოცთა სია]] (ავტორი [[ჯეკ კარი]]) * [[დაუმარცხებლები]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]]) * [[დაუსრულებელ გატაცებათა ღმერთი]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]]) * [[დაუფარავი ღიმილი]] (ავტორი [[ფრანსუაზ საგანი]]) * [[დაფლული გოლიათი]] (ავტორი [[კაზუო იშიგურო]]) * [[დაღმამავალი]] (ავტორი [[თომას ბერნჰარდი]]) * [[და ყოველ დილით სულ უფრო გრძელდება გზა შინისკენ]] (ავტორი [[ფრედრიკ ბაკმანი]]) * [[დედა და ილია]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]]) * [[დედამიწიდან მთვარემდე]] (ავტორი [[ჟიულ ვერნი]]) * [[დედოფალი მარგო]] (ავტორი [[ალექსანდრე დიუმა]]) * [[დევიდ კოპერფილდი]] (ავტორი [[ჩარლზ დიკენსი]]) * [[დეიდა ტულა]] (ავტორი [[მიგელ დე უნამუნო]]) * [[დეიზი მილერი]] (ავტორი [[ჰენრი ჯეიმზი]]) * [[დეიზი ჯოუნსი და ექვსეული]] (ავტორი [[ტეილორ ჯენკინს რეიდი]]) * [[დეკამერონი]] (ავტორი [[ჯოვანი ბოკაჩო]]) * [[დემიანი]] (ავტორი [[ჰერმან ჰესე]]) * [[დემონ კოპერჰედი]] (ავტორი [[ბარბარა კინგსოლვერი]]) * [[დიდი გეტსბი]] (ავტორი [[ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდი]]) * [[დიდი დაცემა]] (ავტორი [[პეტერ ჰანდკე]]) * [[დიდი იმედები]] (ავტორი [[ჩარლზ დიკენსი]]) * [[დიდი სახლის პატარა დიასახლისი]] (ავტორი [[ჯეკ ლონდონი]]) * [[დიდი ღამე]] (ავტორი [[გრიგოლ აბაშიძე]]) * [[დიდოსტატის კონსტანტინეს მარჯვენა]] (ავტორი [[კონსტანტინე გამსახურდია]]) * [[დიონისოს ღიმილი]] (ავტორი [[კონსტანტინე გამსახურდია]]) * [[დიუმას კლუბი]] (ავტორი [[არტურო პერეს-რევერტე]]) * [[დიქტატორის ზარი]] (ავტორი [[ისმაილ კადარე]]) * [[დონ კიხოტი]] (ავტორი [[მიგელ დე სერვანტესი]]) * [[დონ კიხოტის დაბრუნება]] (ავტორი [[გილბერტ კით ჩესტერტონი]]) * [[დოპლერი, ნაივური, სუპერი]] (ავტორი [[ერლენდ ლუ]]) * [[დორიან გრეის პორტრეტი]] (ავტორი [[ოსკარ უაილდი]]) * [[დოქტორი ფაუსტუსი]] (ავტორი [[თომას მანი]]) * [[დრაკულა]] (ავტორი [[ბრემ სტოკერი]]) * [[დრაკულას სტუმარი − ბოშა ქალის წინასწარმეტყველება]] (ავტორი [[ბრემ სტოკერი]]) * [[დროის ინსტიტუტი]] (ავტორი [[აჰმეთ ჰამდი ტანპინარი]]) * [[დროის მანქანა]] (ავტორი [[ჰერბერტ უელსი]]) * [[დროსაფარი]] (ავტორი [[გეორგი გოსპოდინოვი]]) * [[დროშები მტვერში]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]]) * [[დროში მოგზაურის ცოლი]] (ავტორი [[ნიფენეგერი ოდრი]]) * [[დუბლინელები]] (ავტორი [[ჯეიმზ ჯოისი]]) * [[დღენი ჩემი სიჭაბუკისა]] (ავტორი [[რაბინდრანათ თაგორი]]) * [[დღე, რომელსაც ვზეიმობთ]] (ავტორი [[ო. ჰენრი]]) * [[დღის ლამაზმანი]] (ავტორი [[ჟოზეფ კესელი]]) * [[დღის მიწურულს]] (ავტორი [[კაზუო იშიგურო]]) * [[დღიური (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]]) == ე == * [[ებრაელი დედები არასოდეს კვდებიან]] (ავტორი [[ნატალი დავიდ-ვეი]]) * [[ეგ არ ქნა!]] (ავტორი [[ეთგარ კერეთი]]) * [[ეგებ ოდესმე]] (ავტორი [[ჩესკა მეიჯორი]]) * [[ედემის აღმოსავლეთით]] (ავტორი [[ჯონ სტაინბეკი]]) * [[ევას სამი ქალიშვილი]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]]) * [[ეველინ ჰიუგოს შვიდი ქმარი]] (ავტორი [[ტეილორ ჯენკინს რეიდი]]) * [[ევროპული აღზრდა]] (ავტორი [[რომენ გარი]]) * [[ელემენტარული ნაწილაკები]] (ავტორი [[მიშელ უელბეკი]]) * [[ელი! ელი!]] (ავტორი [[ნოდარ ლადარია]]) * [[ემა (რომანი)]] (ავტორი [[ჯეინ ოსტინი]]) * [[ენ ვერონიკა]] (ავტორი [[ჰერბერტ უელსი]]) * [[ეჟენი გრანდე]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]]) * [[ერთი დიდი ტყის მახლობლად]] (ავტორი [[ლეო ვარდიაშვილი]]) * [[ერთი ტყვეობის ამბავი]] (ავტორი [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]) * [[ერთი ქალაქის ისტორია]] (ავტორი [[მიხეილ სალტიკოვ-შჩედრინი]]) * [[ერკიულ პუაროს ქრისტეშობა]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]]) * [[ეს აქ არ მოხდება]] (ავტორი [[სინკლერ ლუისი]]) * [[ეფი ბრისტი]] (ავტორი [[თეოდორ ფონტანე]]) * [[ექიმი ძილი]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]]) * [[ექსტაზი]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]) * [[ეშმაკნი]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]) * [[ეშმაკს აცვია პრადა]] (ავტორი [[ლორენ ვაისბერგერი]]) == ვ == * [[ვაჟები და საყვარლები]] (ავტორი [[დეივიდ ჰერბერტ ლოურენსი]]) * [[ვარდის სახელი]] (ავტორი [[უმბერტო ეკო]]) * [[ვარსკვლავის დრო]] (ავტორი [[კლარის ლისპექტორი]]) * [[ვარსკვლავთა მბოძებელი]] (ავტორი [[ჯოჯო მოიესი]]) * [[ვარსკვლავი ტყის თავზე]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]]) * [[ვა, სოფელო]] (ავტორი [[ზაირა არსენიშვილი]]) * [[ვახშამი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ჰერმან კოხი]]) * [[ვეგეტარიანელი]] (ავტორი [[ჰან კანგი]]) * [[ველურ გარემოში]] (ავტორი [[ჯონ კრაკაუერი]]) * [[ველურ გულთან ახლოს]] (ავტორი [[კლარის ლისპექტორი]]) * [[ველური დეტექტივები]] (ავტორი [[რობერტო ბოლანიო]]) * [[ველური პალმები]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]]) * [[ვერნონ გენიოს ლითლი]] (ავტორი [[დიბისი პიერი]]) * [[ვერონიკამ სიკვდილი გადაწყვიტა]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]]) * [[ვეფხისტყაოსანი]] (ავტორი [[შოთა რუსთაველი]]) * [[ვიდრე ჰხვალ, უფალო?]] (ავტორი [[ჰენრიკ სენკევიჩი]]) * [[ვიკონტი დე ბრაჟელონი ანუ ათი წლის შემდეგ]] (ავტორი [[ალექსანდრე დიუმა]]) * [[ვილეტი]] (ავტორი [[შარლოტ ბრონტე]]) * [[ვისთვისაც რეკს ზარი]] (ავტორი [[ერნესტ ჰემინგუეი]]) * [[ვიტა]] (ავტორი [[მელანია მაცუკო]]) * [[ვიქნები თუნდაც განტენბაინი]] (ავტორი [[მაქს ფრიში]]) * [[ვიწრო გზა შორეული ჩრდილოეთისაკენ]] (ავტორი [[რიჩარდ ფლენეგანი]]) == ზ == * [[ზამთარი ჩვენი მღელვარებისა]] (ავტორი [[ჯონ სტაინბეკი]]) * [[ზანგთა კვარტალი]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]]) * [[ზაფხული ზღვაზე]] (ავტორი [[სარა დესენი]]) * [[ზაფხულის ღამის სიზმარი]] (ავტორი [[უილიამ შექსპირი]]) * [[ზაჰირი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]]) * [[ზებულონი]] (ავტორი [[ჯემალ ქარჩხაძე]]) * [[ზეთისხილის წვენი]] (ავტორი [[ლორა ბოჩაროვა]]) * [[ზეცას არ ჰყავს ფავორიტები]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]]) * [[ზიდჰარტა]] (ავტორი [[ჰერმან ჰესე]]) * [[ზღვის მგელი]] (ავტორი [[ჯეკ ლონდონი]]) * [[ზღვის ქალბატონი]] (ავტორი [[ჰერბერტ უელსი]]) == თ == * [[თაგვებსა და ადამიანებზე]] (ავტორი [[ჯონ სტეინბეკი]]) * [[თავდასხმის დღიური]] (ავტორი [[ანდრეი კურკოვი]]) * [[თავის საფასური]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]]) * [[თამაში რიოში მარგალიტებით]] (ავტორი [[ჰერმან ჰესე]]) * [[თამაში ჭვავის ყანაში]] (ავტორი [[ჯერომ სელინჯერი]]) * [[თანამგრძნობი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ვიეტ თჰან ნგუიენი]]) * [[თანამედროვე სიყვარული]] (ავტორი [[დანიელ ჯონსი]]) * [[თანმხლები მუსიკა]] (ავტორი [[ფრანსუაზ საგანი]]) * [[თეატრალური რომანი]] (ავტორი [[მიხაილ ბულგაკოვი]]) * [[თეატრი]] (ავტორი [[უილიამ სომერსეტ მოემი]]) * [[თევზის კონცერტი]] (ავტორი [[ჰალდორ ლაქსნესი]]) * [[თეთრი ბელადი]] (ავტორი [[მაინ რიდი]]) * [[თეთრი გვარდია]] (ავტორი [[მიხაილ ბულგაკოვი]]) * [[თეთრი ეშვი]] (ავტორი [[ჯეკ ლონდონი]]) * [[თეთრი თათმანი]] (ავტორი [[მაინ რიდი]]) * [[თეთრი კბილები]] (ავტორი [[ზეიდი სმითი]]) * [[თეთრი მაგნოლია]] (ავტორი [[თამარ ერაძე]]) * [[თეთრი საყელო]] (ავტორი [[მიხეილ ჯავახიშვილი]]) * [[თეთრი ღამეები]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]) * [[თეთრი ძაღლი]] (ავტორი [[რომენ გარი]]) * [[თერთმეტი წუთი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]]) * [[თვისი ცხოვრების სამი მგოსანი]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]]) * [[თოვლი (რომანი)]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]]) * [[თოვლიანი მხარე]] (ავტორი [[იასუნარი კავაბატა]]) * [[თოვლის ტყვეები]] (ავტორი [[კრისტიან გე-პოლიკენი]]) * [[თოლია]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]]) * [[თოლია, სახელად ჯონათან ლივინგსტონი]] (ავტორი [[რიჩარდ ბახი]]) * [[თომას ზღაპრები]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]]) * [[თორმეტი სკამი]] (ავტორები [[ილია ილფი]], [[ევგენი პეტროვი]]) * [[თუ ზამთრის ღამით მოგზაური]] (ავტორი [[იტალო კალვინო]]) * [[თუნუქის დოლი]] (ავტორი [[გიუნტერ გრასი]]) ==ი== * [[იდუმალებით მოცული საქმე სთაილზში]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]]) * [[იავნანა]] (ავტორი [[ლეილა სლიმანი]]) * [[იავნანამ რა ჰქმნა?]] (ავტორი [[იაკობ გოგებაშვილი]]) * [[იაკობ ფონ გუნტენი]] (ავტორი [[რობერტ ვალზერი]]) * [[იასამნის გოგონები]] (ავტორი [[მართა ჰოლ კელი]]) * [[იატაკქვეშეთის ჩანაწერები]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]) * [[იგავი]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]]) * [[იგი]] (ავტორი [[ჯემალ ქარჩხაძე]]) * [[იდიოტი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]) * [[იდუმალი კუნძული]] (ავტორი [[ჟიულ ვერნი]]) * [[იესოს სახარება]] (ავტორი [[ჟოზე სარამაგუ]]) * [[იისფერი]] (ავტორი [[ელის უოკერი]]) * [[ილელი ვენერა]] (ავტორი [[პროსპერ მერიმე]]) * [[ილიადა]] (ავტორი [[ჰომეროსი]]) * [[ილუზიების წიგნი]] (ავტორი [[პოლ ოსტერი]]) * [[ინგლისი, ჩემი ინგლისი]] (ავტორი [[დევიდ ჰერბეტ ლორენსი]]) * [[ინდიანა]] (ავტორი [[ჟორჟ სანდი]]) * [[ინტერესის ზონა]] (ავტორი [[მარტინ ემისი]]) * [[ინფერნო]] (ავტორი [[დენ ბრაუნი]]) * [[იოსები და ძმანი მისნი]] (ავტორი [[თომას მანი]]) * [[ისთვიქელი ალქაჯები]] (ავტორი [[ჯონ აპდაიკი]]) * [[ის კვლავ აქ არის]] (ავტორი [[ტიმურ ვერმესი]]) * [[ის, რაც ჩვენ შორისაა]] (ავტორი [[ჯონ მარსი]]) * [[იქ, სადაც კიბორჩხალები მღერიან]] (ავტორი [[დელია ოუენსი]]) * [[იყო და ფლობდე]] (ავტორი [[გაბრიელ ონორე მარსელი]]) * [[იყო ერთი ქალი]] (ავტორი [[ოტია იოსელიანი]]) == კ == * [[კაენი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ჟოზე სარამაგუ]]) * [[კაიროსი]] (ავტორი [[ჯენი ერპენბეკი]]) * [[კალიგულა]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]]) * [[კაპიტან გრანტის შვილები]] (ავტორი [[ჟიულ ვერნი]]) * [[კაპიტან სტრომფილდის მოგზაურობა სამოთხეში]] (ავტორი [[მარკ ტვენი]]) * [[კაპიტან ჰატერასის მოგზაურობა და თავგადასავალი]] (ავტორი [[ჟიულ ვერნი]]) * [[კარგი ბიჭი]] (ავტორი [[დევიდ შეფი]]) * [[კარი ზაფხულში]] (ავტორი [[რობერტ ჰაინლაინი]]) * [[კასანდრა]] (ავტორი [[კრისტა ვოლფი]]) * [[კასანდრას კომპლექსი]] (ავტორი [[ჰოლი სმეილი]]) * [[კასტელიო კალვინის, ანუ სინდისი ძალადობის წინააღმდეგ]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]]) * [[კაფკა პლაჟზე]] (ავტორი [[ჰარუკი მურაკამი]]) * [[კაცი, რომელიც ვარდება]] (ავტორი [[დონ დელილო]]) * [[კაცი, რომელიც იცინის]] (ავტორი [[ვიქტორ ჰიუგო]]) * [[კაცი, რომელსაც ლიტერატურა ძლიერ უყვარდა]] (ავტორი [[გურამ დოჩანაშვილი]]) * [[კაცი, სახელად უვე]] (ავტორი [[ფრედრიკ ბაკმანი]]) * [[კაცის მტერი]] (ავტორი [[რეი ბრედბერი]]) * [[კაციჭამიათა საბედნიეროდ]] (ავტორი [[დანიელ პენაკი]]) * [[კევინზე უნდა დაგელაპარაკო]] (ავტორი [[ლაიონელ შრაივერი]]) * [[კეტრინების სიმრავლე]] (ავტორი [[ჯონ გრინი]]) * [[კვარტერონი ქალი]] (ავტორი [[მაინ რიდი]]) * [[კიბე (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ევჰენია კუზნეცოვა]]) * [[კირკე (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[მადელინ მილერი]]) * [[კიშოტი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[სალმან რუშდი]]) * [[კირჩხიბის ტროპიკი]] (ავტორი [[ჰენრი მილერი]]) * [[კლასობანა]] (ავტორი [[ხულიო კორტასარი]]) * [[კლოუნის თვალთახედვა]] (ავტორი [[ჰაინრიხ ბიოლი]]) * [[კნულპი]] (ავტორი [[ჰერმან ჰესე]]) * [[კრავთა დუმილი]] (ავტორი [[თომას ჰარისი]]) * [[კრაზანა]] (ავტორი [[ეტელ ლილიან ვოინი]]) * [[კოლექციონერი]] (ავტორი [[ნორა რობერტსი]]) * [[კონტრაპუნქტი]] (ავტორი [[ოლდოს ჰაქსლი]]) * [[კორალაინი]] (ავტორი [[ნილ გეიმანი]]) * [[კოსმოკომიკური ამბები]] (ავტორი [[იტალო კალვინო]]) * [[კოსმოსური ოდისეა 2001]] (ავტორი [[ართურ კლარკი]]) * [[კუკარაჩა]] (ავტორი [[ნოდარ დუმბაძე]]) * [[კუნძული (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ოლდოს ჰაქსლი]]) * [[კუნძულის შესაძლებლობა]] (ავტორი [[მიშელ უელბეკი]]) * [[კურტიზან ქალთა ბრწყინვალება და სიღატაკე]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]]) ==ლ== * [[ლავროსი]] (ავტორი [[ევგენი ვოდოლაზკინი]]) * [[ლაზიერის გამბიტი]] (ავტორი [[უოლტერ ტევისი]]) * [[ლამაზი მეგობარი]] (ავტორი [[გი დე მოპასანი]]) * [[ლაშარელა]] (ავტორი [[გრიგოლ აბაშიძე]]) * [[ლამბალო და ყაშა]] (ავტორი [[მიხეილ ჯავახიშვილი]]) * [[ლედი ჩეთერლის საყვარელი]] (ავტორი [[დეივიდ ჰერბერტ ლოურენსი]]) * [[ლეილა:იძულებით გათხოვილი]] (ავტორი [[]]) * [[ლეპორელა]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]]) * [[ლიოვენშოლდების ბეჭედი]] (ავტორი [[სელმა ლაგერლეფი]]) * [[ლისაბონის ღამე]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]]) * [[ლიხტენშტაინი]] (ავტორი [[ვილჰელმ ჰაუფი]]) * [[ლოლიტა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ვლადიმირ ნაბოკოვი]]) * [[ლორდი ჯიმი]] (ავტორი [[ჯოზეფ კონრადი]]) * [[ლოტ 49-ის გამოცხადება]] (ავტორი [[თომას პინჩონი]]) * [[ლოტე ვაიმარში]] (ავტორი [[თომას მანი]]) * [[ლუბლინელები]] (ავტორი [[ჯეიმზ ჯოისი]]) * [[ლუბლინელი მაგი]] (ავტორი [[ისააკ ბაშევის ზინგერი]]) * [[ლურჯი კოჭის ძაფი]] (ავტორი [[ენ ტაილერი]]) * [[ლურჯწვერა]] (ავტორი [[მაქს ფრიში]]) * [[ლუჟინის დაცვა]] (ავტორი [[ვლადიმირ ნაბოკოვი]]) ==მ== * [[მაგდანას ლურჯა]] (ავტორი [[ეკატერინე გაბაშვილი]]) * [[მადამ ბოვარი]] (ავტორი [[გუსტავ ფლობერი]]) * [[მათიას შანდორი]] (ავტორი [[ჟიულ ვერნი]]) * [[მაიკლ კეის ცხოვრება და დროება]] (ავტორი [[ჯონ მაქსველ კუტზეე]]) * [[მაიმუნის წელიწადი]] (ავტორი [[პატი სმითი]]) * [[მაკბეტი]] (ავტორი [[უილიამ შექსპირი]]) * [[მალინა]] (ავტორი [[ინგებორგ ბახმანი]]) * [[მამა გორიო]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]]) * [[მამები და შვილები]] (ავტორი [[ივანე ტურგენევი]]) * [[მანიფესტი]] (ავტორი [[ბერნარდინ ევარისტო]]) * [[მანკიერი თესლი]] (ავტორი [[უილიამ მარჩი]]) * [[მარადისობის კანონი]] (ავტორი [[ნოდარ დუმბაძე]]) * [[მარადი ქმარი]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]) * [[მართალნი]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]]) * [[მარიამ სტიუარტი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]]) * [[მარსელი]] (ავტორი [[ენდი უირი]]) * [[მარსის ქრონიკები]] (ავტორი [[რეი ბრედბერი]]) * [[მარტივი რიცხვების მარტოობა]] (ავტორი [[ჯაოლო ჯორდანი]]) * [[მარტინ იდენი]] (ავტორი [[ჯეკ ლონდონი]]) * [[მარტის მამალი]] (ავტორი [[ოთარ ჭილაძე]]) * [[მარტოკაცი]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]) * [[მარტოობის ასი წელიწადი]] (ავტორი [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]) * [[მარტოობის ჟამს ჩანაწერები]] (ავტორი [[სეი-სიონაგონი]]) * [[მარტოსულობის უპირატესობანი]] (ავტორი [[სტივენ ჩბოსკი]]) * [[მარწუხებში]] (ავტორი [[ჰენრი ჯეიმზი]]) * [[მატყუარა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ნორა რობერტსი]]) * [[მაშენკა]] (ავტორი [[ვლადიმირ ნაბოკოვი]]) * [[მახინჯი სიყვარული]] (ავტორი [[კოლინ ჰუვერი]]) * [[მგოსანი ბიდლის ზღაპრები]] (ავტორი [[ჯოან როულინგი]]) * [[მდგმური]] (ავტორი [[ჯემალ ქარჩხაძე]]) * [[მდინარის ბავშვები]] (ავტორი [[ლიზა უინგეითი]]) * [[მდუმარე სახლი]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]]) * [[მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი]] (ავტორი [[ნოდარ დუმბაძე]]) * [[მებრძოლთა კლუბი]] (ავტორი [[ჩაკ პალანიკი]]) * [[მეგრე და ზარმაცი ქურდი]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]]) * [[მეგრეს მემუარები]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]]) * [[მეგრე და შეშლილი ქალი]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]]) * [[მე და შენ]] (ავტორი [[ნიკოლო ამანიტი]]) * [[მე ვარ მალალა]] (ავტორი [[მალალა იუსაფზაი]]) * [[მე მომკლეს, დე...]] (ავტორი [[]]) * [[მენსფილდ-პარკი]] (ავტორი [[ჯეინ ოსტინი]]) * [[მეოცნებენი]] (ავტორი [[გილბერტ ადერი]]) * [[მე, რობოტი]] (ავტორი [[აიზეკ აზიმოვი]]) * [[მერსედეს კასტილიელი]] (ავტორი [[ჯეიმს ფენიმორ კუპერი]]) * [[მესამე ნაპირი]] (ავტორი [[ლუკა ბაქანიძე]]) * [[მეუფება წყვდიადისა]] (ავტორი [[ლევ ტოლსტოი]]) * [[მეფისტოფელი]] (ავტორი [[კლაუს მანი]]) * [[მექანიკური ფორთოხალი]] (ავტორი [[ენტონი ბერჯესი]]) * [[მექსიკის ყურის მეკობრეები]] (ავტორი [[ვინსენტე რივა პალასიო]]) * [[მე წითელი მქვია]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]]) * [[მეხსიერების პოლიცია]] (ავტორი [[იოკო ოგავა]]) * [[მზის დაბნელება]] (ავტორი [[არტურ კოესტლერი]]) * [[მზის იმპერია]] (ავტორი [[ჯეიმს ბალარდი]]) * [[მზე, მთვარე და პურის ყანა]] (ავტორი [[თემურ ბაბლუანი]]) * [[მთებმა მთებს უთხრეს]] (ავტორი [[ხალიდ ჰოსეინი]]) * [[მთელი ჩემი რისხვა ]] (ავტორი [[საბა ტაჰირი]]) * [[მთვარე და ექვსპენსიანი]] (ავტორი [[სომერსეტ მოემი]]) * [[მთვარის მოტაცება]] (ავტორი [[კონსტანტინე გამსახურდია]]) * [[მთვარის სპეკალი]] (ავტორი [[უილიამ კოლინზი]]) * [[მთის კაცი]] (ავტორი [[ლეო ქიაჩელი]]) * [[მთის ხმა]] (ავტორი [[იასუნარი კავაბატა]]) * [[მიდი, დააყენე დარაჯი]] (ავტორი [[ჰარპერ ლი]]) * [[მისი გახსენება]] (ავტორი [[კოლინ ჰუვერი]]) * [[მისის დელოუეი]] (ავტორი [[ვირჯინია ვულფი]]) * [[მისტერიები]] (ავტორი [[კნუტ ჰამსუნი]]) * [[მისტიფიკაცია]] (ავტორი [[ედგარ ალან პო]]) * [[მიწის მადლი]] (ავტორი [[კნუტ ჰამსუნი]]) * [[მიწისქვეშა რკინიგზა]] (ავტორი [[კოლსონ უაითჰედი]]) * [[მკვდარი არმიის გენერალი]] (ავტორი [[ისმაილ კადარე]]) * [[მკვდარი სახლის ჩანაწერები]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]) * [[მკვლელი ზაფხული]] (ავტორი [[სებასტიან ჟაპრიზო]]) * [[მკვლელობა აღმოსავლეთის ექსპრესში]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]]) * [[მკვლელობა მორგის ქუჩაზე]] (ავტორი [[ედგარ ალან პო]]) * [[მკვლელობა მღვდლის სახლში]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]]) * [[მკვლელობაში ეჭვმიტანილის აღსარება]] (ავტორი [[მაქსინ პაეტრო, ჯეიმზ პეტერსონი]]) * [[მობი დიკი]] (ავტორი [[ჰერმან მელვილი]]) * [[მობილური]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]]) * [[მოგზაურობა ღამის დასალიერში]] (ავტორი [[ლუი-ფერდინანდ სელინი]]) * [[მოგონებანი მონასტერზე]] (ავტორი [[ჟოზე სარამაგო]]) * [[მოზეიმე სიყვარულის სიმღერა]] (ავტორი [[ივანე ტურგენევი]]) * [[მოთამაშე]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]) * [[მოთვალთვალე (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ვლადიმირ ნაბოკოვი]]) * [[მოკვდი, სიყვარულო!]] (ავტორი [[არიანა ჰარვიცი]]) * [[მოლოი]] (ავტორი [[სემუელ ბეკეტი]]) * [[მოლ ფლენდერსი]] (ავტორი [[დანიელ დეფო]]) * [[მონა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[იცხოკ (ისააკ) ბაშევის ზინგერი]]) * [[მონანიება (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[იენ მაკიუენი]]) * [[მონტესუმას ასული]] (ავტორი [[ჰენრი რაიდერ ჰაგარდი]]) * [[მონტოკი]] (ავტორი [[მაქს ფრიში]]) * [[მორავული ღამე]] (ავტორი [[პეტერ ჰანდკე]]) * [[მოსამართი ჩიტის ქრონიკები]] (ავტორი [[ჰარუკი მურაკამი]]) * [[მოსამსახურე]] (ავტორი [[ქეთრინ სთოქეთი]]) * [[მოსკოვიადა]] (ავტორი [[იური ანდრუხოვიჩი]]) * [[მოუთმენლობა გულისა]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]]) * [[მოჩვენება სასტუმროში]] (ავტორი [[უილკი კოლინზი]]) * [[მოწყენილობა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ალბერტო მორავია]]) * [[მოხედე შენს სახლს, ანგელოზო]] (ავტორი [[თომას ვულფი]]) * [[მოხეტიალე ვარსკვლავი]] (ავტორი [[ჟან-მარი გუსტავ ლე კლეზიო]]) * [[მოხუცების ადგილი აქ არ არის]] (ავტორი [[კორმაკ მაკართი]]) * [[მოხუცი და ზღვა]] (ავტორი [[ერნესტ ჰემინგუეი]]) * [[მრისხანების მტევნები]] (ავტორი [[ჯონ სტაინბეკი]]) * [[მურმანის სევდა]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]]) * [[მშვენიერ და ულმობელ წუთისოფელში!]] (ავტორი [[ანრეი პლატონოვი]]) * [[მშვიდობით, გარი კუპერ]] (ავტორი [[რომენ გარი]]) * [[მშვიდობით, იარაღო!]] (ავტორი [[ერნესტ ჰემინგუეი]]) * [[მშობლიური კერა]] (ავტორი [[მერილინ რობინსონი]]) * [[მშფოთვარე ადამიანები]] (ავტორი [[ფრედრიკ ბაკმანი]]) * [[მცველნი გრალისა]] (ავტორი [[გრიგოლ რობაქიძე]]) * [[მცირე ანდერძი, დიდი ანდერძი]] (ავტორი [[ფრანსუა ვიიონი]]) * [[მძიმეა დღის ბოლო]] (ავტორი [[მარიკე ლუკას რეინეველდი]]) * [[მწერლები და საყვარლები]] (ავტორი [[ლილი კინგი]]) * [[მხევლის წიგნი]] (ავტორი [[მარგარეტ ეტვუდი]]) * [[მხოლოდ ჩვენ ორნი]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]]) == ნ == * [[ნადირთმჟლეტი]] (ავტორი [[ჯეიმზ ფენიმორ კუპერი]]) * [[ნაზია ღამე]] (ავტორი [[ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდი]]) * [[ნათება]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]]) * [[ნათელი გზა (ერთი საკონცენტრაციო ბანაკის ამბავი)]] (ავტორი [[სტანისლავ ასეევი]]) * [[ნათელი, რომელსაც ვერ ვხედავთ]] (ავტორი [[ენტონი დოერი]]) * [[ნამსხვრევები (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ენ მაიკლსი]]) * [[ნანა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ემილ ზოლა]]) * [[ნარჩენები (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ტომ პეროტა]]) * [[ნარჩიტა]] (ავტორი [[რეშად ნური გიუნთექინი]]) * [[ნარცისი და გოლდმუნდი]] (ავტორი [[ჰერმან ჰესე]]) * [[ნასესხები სიცოცხლე]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]]) * [[ნატვრა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]]) * [[ნატვრის ხე]] (ავტორი [[გიორგი ლეონიძე]]) * [[ნაშუაღამევის ოთხი წუთი]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]]) * [[ნაწყვდიადევს]] (ავტორი [[ჰარუკი მურაკამი]]) * [[ნდობა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ერნან დიასი]]) * [[ნეთანიაჰუები]] (ავტორი [[ჯოშუა კოენი]]) * [[ნემსის ყუნწი]] (ავტორი [[კენ ფოლეტი]]) * [[ნივთების უმაკოება]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]]) * [[ნიკელის ბიჭები]] (ავტორი [[კოლსონ უაიტჰედი]]) * [[ნიკოლას ნიკლბი]] (ავტორი [[ჩარლზ დიკენსი]]) * [[ნილოსის ღვთისმშობელი]] (ავტორი [[სქოლასტიკ მუკასონგა]]) * [[ნიუიორკული ტრილოგია]] (ავტორი [[პოლ ოსტერი]]) * [[ნოეს შვილი]] (ავტორი [[ერიკ-ემანუელ შმიტი]]) * [[ნოველები სიყვარულზე]] (ავტორი [[იოჰან ბორგენი]]) * [[ნორვეგიული ტყე]] (ავტორი [[ჰარუკი მურაკამი]]) * [[ნორთენგერის სააბატო]] (ავტორი [[ჯეინ ოსტინი]]) * [[ნუ იყვირებ: მგელი, მგელი!]] (ავტორი [[ფარლი მოუეტი]]) * [[ნულოვანი წერტილი]] (ავტორი [[არტემ ჩეხი]]) * [[ნუ მოკლავ ჯაფარას]] (ავტორი [[ჰარპერ ლი]]) ==ო== * [[ობობას ბუდეების ბილიკი]] (ავტორი [[იტალო კალვინო]]) * [[ოდისეა]] (ავტორი [[ჰომეროსი]]) * [[ოთარაანთ ქვრივი]] (ავტორი [[ილია ჭავჭავაძე]]) * [[ოთახი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ემა დონაჰიუ]]) * [[ოთახი ხედით]] (ავტორი [[ედუარდ მორგან ფორსტერი]]) * [[ოთხთა ნიშანი]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]]) * [[ოთხი ქარი]] (ავტორი [[კრისტინ ჰარა]]) * [[ოთხმოცდაცამეტი წელი]] (ავტორი [[ვიქტორ ჰიუგო]]) * [[ოიდიპოს მეფე]] (ავტორი [[სოფოკლე]]) * [[ოკეანე ქუჩის ბოლოს]] (ავტორი [[ნილ გეიმანი]]) * [[ოლივერ ტვისტის თავგადასავალი]] (ავტორი [[ჩარლზ დიკენსი]]) * [[ოლივ კიტერიჯი]] (ავტორი [[ელიზაბეტ სტრაუტი]]) * [[ომერტა]] (ავტორი [[მარიო პიუზო]]) * [[ომი და მშვიდობა]] (ავტორი [[ლევ ტოლსტოი]]) * [[ომის შედეგები]] (ავტორი [[რიდიან გრუკი]]) * [[ომს არ აქვს ქალის სახე]] (ავტორი [[სვეტლანა ალექსიევიჩი]]) * [[ომუ]] (ავტორი [[ჰერმან მენვილი]]) * [[ორეული]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]) * [[ორი თავგადასავალი]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]]) * [[ორი კაპიტანი]] (ავტორი [[ბენიამინ კავერინი]]) * [[ორი ნაბიჯი შენამდე]] (ავტორი [[რეიჩელ ლიპინკოტი]]) * [[ორი ქალაქის ამბავი]] (ავტორი [[ჩარლზ დიკენსი]]) * [[ორიქსი და კრეიკი]] (ავტორი [[მარგარეტ ეტვუდი]]) * [[ორი წელი, რვა თვე და ოცდარვა ღამე]] (ავტორი [[სალმან რუშდი]]) * [[ორლანდო (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ვირჯინია ვულფი]]) * [[ოსკარ უაოს ხანმოკლე და უჩვეულო ცხოვრება]] (ავტორი [[ჯუნოუ დიაზი]]) * [[ოსტატი და მარგარიტა]] (ავტორი [[მიხეილ ბულგაკოვი]]) * [[ოსტენდელი მეოცნებე]] (ავტორი [[ერიკ-ემანუელ შმიტი]]) * [[ოტელო]] (ავტორი [[უილიამ შექსპირი]]) * [[ოქროს გალია]] (ავტორი [[შირინ ებადი]]) * [[ოქროს ვირი]] (ავტორი [[ლუციუს აპულეუსი]]) * [[ოქროს სახლი]] (ავტორი [[სალმან რუშდი]]) * [[ოქროს ჯაჭვი; გზა არსაით]] (ავტორი [[ალექსანდრე გრინი]]) * [[ოცდაათი წლის ქალი]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]]) * [[ოცეოლა, სემინოლების ბელადი]] (ავტორი [[მაინ რიდი]]) * [[ოცი წლის შემდეგ]] (ავტორი [[ალექსანდრე დიუმა]]) * [[ოჯახური ბედნიერება]] (ავტორი [[ლევ ტოლსტოი]]) * [[ოჰ, უილიამ!]] (ავტორი [[ელიზაბეტ სტრაუტი]]) == პ == * [[პადინგტონის სადგური 4:50 (16:50)]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]]) * [[პალატა №6]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]]) * [[პანი]] (ავტორი [[კნუტ ჰამსუნი]]) * [[პარიზისა და ლონდონის ფსკერზე]] (ავტორი [[ჯორჯ ორუელი]]) * [[პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი]] (ავტორი [[ვიქტორ ჰიუგო * [[პარმის სავანე]] (ავტორი [[სტენდალი]]) * [[პატარა ზღვის მგელი]] (ავტორი [[მაინ რიდი]]) * [[პატარა უფლისწული]] (ავტორი [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]) * [[პატივი კატალონიას]] (ავტორი [[ჯორჯ ორუელი]]) * [[პატრიარქის შემოდგომა]] (ავტორი [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]) * [[პაქსი]] (ავტორი [[სარა პენიპეკერი]]) * [[პედრო პარამო]] (ავტორი [[ხუან რულფო]]) * [[პენელოპიადა]] (ავტორი [[მარგარეტ ეტვუდი]]) * [[პიანისტი]] (ავტორი [[ვლადისლავ შპილმანი]]) * [[პიგმალიონი]] (ავტორი [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]]) * [[პიკვიკის კლუბის ჩანაწერები]] (ავტორი [[ჩარლზ დიკენსი]]) * [[პინოქიოს თავგადასავალი]] (ავტორი [[კარლო კოლოდი]]) * [[პიონერები]] (ავტორი [[ჯეიმზ ფენიმორ კუპერი]]) * [[პირანეზი]] (ავტორი [[სიუზანა კლარკი]]) * [[პირველი ადამიანი]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]]) * [[პირველი მოთამაშე, მოემზადე!]] (ავტორი [[ერნესტ კლაინი]]) * [[პირველი სისხლი. წყურვილი]] (ავტორი [[ამელი ნოტომი]]) * [[პირველი სიყვარული]] (ავტორი [[ივანე ტურგენევი]]) * [[პირველწყარო]] (ავტორი [[აინ რენდი]]) * [[პირობა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[დეიმონ გალგუტი]]) * [[პლატფორმა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[მიშელ უელბეკი]]) * [[პოლკოვნიკის მიმწუხრი]] (ავტორი [[მაჰმუდ დოულათაბადი]]) * [[პოლკოვნიკი შაბერი]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]]) * [[პორნოგრაფია (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ვიტოლდ გომბროვიჩი]]) * [[პორტობელოელი ჯადოქარი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]]) * [[პრაღის სასაფლაო]] (ავტორი [[უმბერტო ეკო]]) * [[პრეზიდენტი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]]) * [[პრესტიჟი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[კრისტოფერ პრისტი]]) * [[პროფესორის საყვარელი ფორმულა]] (ავტორი [[იოკო ოგავა]]) * [[პროცესი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ფრანც კაფკა]]) ==ჟ== * [[ჟამთაძვრა]] (ავტორი [[კურტ ვონეგუტი]]) * [[ჟამი სიცოცხლისა და ჟამი სიკვდილისა]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]]) * [[ჟირაფებზე მონადირენი]] (ავტორი [[მაინ რიდი]]) * [[ჟოზეფ ფუშე]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]]) * [[ჟიული ანუ ახალი ელოიზა]] (ავტორი [[ჟან-ჟაკ რუსო]]) == რ == * [[რადეცკის მარში]] (ავტორი [[იოზეფ როთი]]) * [[რაინდი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ჯონ გოლზუორთი]]) * [[რა სწამს ურწმუნოს?]] (ავტორი [[უმბერტო ეკო & კარლო მარია მარტინი]]) * [[რაფლეზია]] (ავტორი [[ელის დოჯსონი]]) * [[რაღაც ნათხოვარი]] (ავტორი [[გიფინი ემილი]]) * [[რებეკა]] (ავტორი [[დაფნა დიუ მორიე]]) * [[რეკვიემი მონაზონისთვის]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]]) * [[რიო-პედრას სანაპიროზე ჩამოვჯექი და ავტირდი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]]) * [[რიჩარდ მესამე]] (ავტორი [[უილიამ შექსპირი]]) * [[რკინიგზის ბავშვები]] (ავტორი [[ედიტ ნებსიტი]]) * [[რკინის თეატრი]] (ავტორი [[ოთარ ჭილაძე]]) * [[რობინზონ კრუზოს ახალი თავგადასავალი]] (ავტორი [[დანიელ დეფო]]) * [[რობ როი]] (ავტორი [[უოლტერ სკოტი]]) * [[როდენი]] (ავტორი [[დევიდ უეისი]]) * [[რომანივით საკითხავი]] (ავტორი [[დანიელ პენაკი]]) * [[რომანტიკული ეგოისტი]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]) * [[როძინა, ანუ ჯაშუშობა ბოლო ჟამისა]] (ავტორი [[აკა მორჩილაძე]]) * [[როცა მეტირება, არ ვტირი]] (ავტორი [[მიგელ ოტერო სილვა]]) * [[როცა ობლები ვიყავით]] (ავტორი [[კაზუო იშიგურო]]) * [[რუდინი]] (ავტორი [[ივანე ტურგენევი]]) * [[რუხ ჩრდილებს შორის]] (ავტორი [[რუტა სეპეტისი]]) * [[რძესავით თეთრი სისხლივით წითელი]] (ავტორი [[ალესანდრო დ'ავენია]]) * [[რძე და თაფლი]] (ავტორი [[რუპი კაური]]) * [[რწყილების სასახლე]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]]) == ს == * [[საბოლოო აღწერა ჩამოფასებამდე]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]) * [[საბრალონი]] (ავტორი [[ვიქტორ ჰიუგო]]) * [[სადგური 11]] (ავტორი [[ემილი სენტ-ჯონ მანდელი]]) * [[სათუთუნე ბაგომბოდან]] (ავტორი [[კურტ ვონეგუტი]]) * [[საილეს მარნერი]] (ავტორი [[ჯორჯ ელიოტი]]) * [[სალამბო]] (ავტორი [[გუსტავ ფლობერი]]) * [[სალამინის ჯარისკაცები]] (ავტორი [[ხავიერ სერკასი]]) * [[სალაღობო ტრფობანი]] (ავტორი [[მილან კუნდერა]]) * [[სამანიშვილის დედინაცვალი]] (ავტორი [[დავით კლდიაშვილი]]) * [[სამი მეგობარი]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]]) * [[სამი მუშკეტერი]] (ავტორი [[ალექსანდრე დიუმა]]) * [[სამი სიცოცხლე]] (ავტორი [[გერტრუდ სტაინი]]) * [[სამი ქალი]] (ავტორი [[რობერტ მუზილი]]) * [[სამი ცუკერბრინის სიყვარული]] (ავტორი [[ვიქტორ პელევინი]]) * [[სამი წელიწადი]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]]) * [[სამნი ნავში (ძაღლს თუ არ ჩავთვლით)]] (ავტორი [[ჯერომ კ. ჯერომი]]) * [[სამოთხის ამ მხარეს]] (ავტორი [[ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდი]]) * [[სამოსელი პირველი]] (ავტორი [[გურამ დოჩანაშვილი]]) * [[სამოძღვრებო ნოველები]] (ავტორი [[მიგელ დე სერვანტესი]]) * [[სამყაროთა ომი]] (ავტორი [[ჰერბერტ უელსი]]) * [[სამძიმარი]] (ავტორი [[გრიგოლ აბაშიძე]]) * [[სამხედრო მფრინავი]] (ავტორი [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]) * [[სამხრეთული სპილო]] (ავტორი [[არჩილ ქიქოძე]]) * [[სანდიტონი]] (ავტორი [[ჯეინ ოსტინი]]) * [[სანტიმენტალური აღზრდა]] (ავტორი [[გუსტავ ფლობერი]]) * [[საოცარი ახალი სამყარო]] (ავტორი [[ოლდოს ჰაქსლი]]) * [[საოცნებო მხარე]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]]) * [[საოცრებათა ქვეყანა და სამყაროს დასასრული]] (ავტორი [[ჰარუკი მურაკამი]]) * [[სარჩული და პირი]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]]) * [[სასახლე (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]]) * [[სასტუმრო "მაჟესტიკის" სარდაფებში]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]]) * [[სასტუმრო რიცისოდენა ალმასი]] (ავტორი [[ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდი]]) * [[სატანის ელექსირები]] (ავტორი [[ერნსტ ჰოფმანი]]) * [[სატანის მზის ქვეშ]] (ავტორი [[ჟორჟ ბერნანოსი]]) * [[საუზმე ტიფანისთან]] (ავტორი [[თრუმენ კეპოუტი]]) * [[საყვარელი ძვლები]] (ავტორი [[ელის სიბოლდი]]) * [[საშობაო სიმღერა]] (ავტორი [[ჩარლზ დიკენსი]]) * [[საცდელი ნომერი]] (ავტორი [[უმბერტო ეკო]]) * [[საწყალი ადამიანები]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]) * [[სახიფათო კავშირები]] (ავტორი [[პიერ შოდერლო დე ლაკლო]]) * [[სახლი მანგოს ქუჩაზე]] (ავტორი [[სანდრა სისნეროსი]]) * [[სერაფინო გუბიას, ოპერატორის, ჩანაწერები]] (ავტორი [[ლუიჯი პირანდელო]]) * [[სეროტონინი]] (ავტორი [[მიშელ უელბეკი]]) * [[სექენდ ჰენდის დრო]] (ავტორი [[სვეტლანა ალექსიევიჩი]]) * [[სექსი დიდ ქალაქში]] (ავტორი [[ქენდის ბუშნელი]]) * [[სვანის მხარეს]] (ავტორი [[მარსელ პრუსტი]]) * [[სიამაყე და ცრურწმენა]] (ავტორი [[ჯეინ ოსტინი]]) * [[სიბრმავე]] (ავტორი [[ჟოზე სარამაგუ]]) * [[სიზიფის მითი]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]]) * [[სიზმრების სასახლე]] (ავტორი [[ისმაილ კადარე]]) * [[სიკვდილი არქიეპისკოპოსსაც აკითხავს]] (ავტორი [[უილა ქესერი]]) * [[სიკვდილის გაუქმება]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]]) * [[სიკვდილი ვენეციაში]] (ავტორი [[თომას მანი]]) * [[სიკვდილი ისვენებს]] (ავტორი [[ჟოზე სარამაგუ]]) * [[სიკვდილი კრედიტით]] (ავტორი [[ლუი-ფერდინანდ სელინი]]) * [[სიკვდილი ნილოსზე]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]]) * [[სიკვდილი პიცერიაში]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]]) * [[სიკვდილის წყვეტა]] (ავტორი [[ჟოზე სარამაგუ]]) * [[სილმარილიონი]] (ავტორი [[ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინი]]) * [[სიმამაცის წითელი ემბლემა]] (ავტორი [[სტივენ კრეინი]]) * [[სიმღერა აქილევსზე]] (ავტორი [[მედლინ მილერი]]) * [[სინათლის მეომრის გზამკვლევი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]]) * [[სინათლე ოკეანეებს შორის]] (ავტორი [[მ.ლ.სტედმანი]]) * [[სინანული შენ გამო]] (ავტორი [[კოლინ ჰუვერი]]) * [[სიყვარულსა და სხვა დემონებზე]] (ავტორი [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]) * [[სიყვარული და პედაგოგიკა]] (ავტორი [[მიგელ დე უნამუნო]]) * [[სიყვარულის ორმოცი წესი]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]]) * [[სიყვარულის ჟამიანობის დროს]] (ავტორი [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]) * [[სიყვარულით, როზი]] (ავტორი [[სესილია აჰერნი]]) * [[სიცოცხლის ნაპერწკალი]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]]) * [[სიტყვების მასწავლებელი]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]]) * [[სიცილიელი]] (ავტორი [[მარიო პიუზო]]) * [[სიცოცხლის ნაპერწკალი]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]]) * [[სკუგა-ბალდური]] (ავტორი [[სიონი]]) * [[სმოკ ბელიუ. სმოკი და შორტი]] (ავტორი [[ჯეკ ლონდონი]]) * [[სოდომი და გომორი]] (ავტორი [[მარსელ პრუსტი]]) * [[სოლარისი]] (ავტორი [[სტანისლავ ლემი]]) * [[სოფელი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]]) * [[სოფის სამყარო]] (ავტორი [[იუსტაინ გორდერი]]) * [[სპარსული წერილები]] (ავტორი [[შარლ ლუი მონტესკიე]]) * [[სპარტაკი]] (ავტორი [[რაფაელო ჯიოვანოლი]]) * [[სპილოს მოგზაურობა]] (ავტორი [[ჟოზე სარამაგუ]]) * [[სტამბოლელი ნაბიჭვარი]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]]) * [[სუადი:ცოცხლად დამწვარი]] (ავტორი [[]]) * [[სულა]] (ავტორი [[ტონი მორისონი]]) * [[სულების სახლი]] (ავტორი [[ისაბელ ალიენდე]]) * [[სულეთის კიდობანი]] (ავტორი [[გოდერძი ჩოხელი]]) * [[სულიერი ძმა]] (ავტორი [[დავიდ დიოპი]]) * [[სული რომ ამომდიოდა]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]]) * [[სუნთქვა ცალი ფილტვით]] (ავტორი [[ლუკა კუხიანიძე]]) * [[სხვა ცის ამბავი]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]]) * [[სხვა გურული დღიურები]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]]) * [[სხვისი სახე]] (ავტორი [[კობო აბე]]) ==ტ== * [[ტაიპი]] (ავტორი [[ჰერმან მენვილი]]) * [[ტალღა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ტოდ შტრასერი]]) * [[ტალღებზე მორბენალი]] (ავტორი [[ალექსანდერ გრინი]]) * [[ტალღების ხმაური]] (ავტორი [[იუკიო მიშიმა]]) * [[ტარტარენ ტარასკონელი]] (ავტორი [[ალფონს დოდე]]) * [[ტერეზა – ქალის ცხოვრების ქრონიკა]] (ავტორი [[არტურ შნიცლერი]]) * [[ტკბობა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[გაბრიელე დ’ანუნციო]]) * [[ტკივილის წყურვილი]] (ავტორი [[ენდრიუ მილერი]]) * [[ტომ სოიერის თავგადასავალი]] (ავტორი [[მარკ ტვენი]]) * [[ტომ ჯონსის, ნაპოვარას ამბავი]] (ავტორი [[ჰენრი ფილდინგი]]) * [[ტონიო კრიოგერი]] (ავტორი [[თომას მანი]]) * [[ტრამალის მგელი]] (ავტორი [[ჰერმან ჰესე]]) * [[ტრიუმფალური თაღი]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]]) * [[ტყის ბიჭები]] (ავტორი [[მაინ რიდი]]) * [[ტყის ჩეხა]] (ავტორი [[თომას ბერნჰარდი]]) ==უ== * [[უაინსბურგი, ოჰაიო]] (ავტორი [[შერვუდ ანდერსონი]]) * [[უბედობა]] (ავტორი [[იმრე კერტესი]]) * [[უბედური ქალი]] (ავტორი [[ივანე ტურგენევი]]) * [[უეცრად კარზე აკაკუნებენ]] (ავტორი [[ეთგარ კერეთი]]) * [[უზეშთაესი ნეტარების სამინისტრო]] (ავტორი [[არუნდატი როი]]) * [[უთავო მხედარი]] (ავტორი [[ტომას მაინ რიდი]]) * [[უთვისებო კაცი]] (ავტორი [[რობერტ მუზილი]]) * [[უიმედოთა ქალაქი]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]]) * [[უკანასკნელი დონი]] (ავტორი [[მარიო პიუზო]]) * [[უკანასკნელი სამყარო]] (ავტორი [[ქრისტოფ რანსმაირი]]) * [[უკანასკნელი მოწმეები]] (ავტორი [[სვეტლანა ალექსიევიჩი]]) * [[უკანასკნელი მოჰიკანი]] (ავტორი [[ჯეიმზ ფენიმორ კუპერი]]) * [[უკანონოდ შობილთა ნიშნით]] (ავტორი [[ვლადიმირ ნაბოკოვი]]) * [[უკვდავება]] (ავტორი [[მილან კუნდერა]]) * [[უკრაინული სექსის საველე კვლევები]] (ავტორი [[ოქსანა ზაბუჟკო]]) * [[ულისე]] (ავტორი [[ჯეიმზ ჯოისი]]) * [[უმანკოების მუზეუმი]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]]) * [[უნა & სელინჯერი]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]) * [[უნაყოფო მიწა]] (ავტორი [[ტომას სტერნზ ელიოტი]]) * [[უპოვარნი]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]) * [[უსაფრთხო თავშესაფარი]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]]) * [[უსაფრთხო მანძილი]] (ავტორი [[სამანტა შვებლინი]]) * [[უსაშველოდ ხმამაღლა და წარმოუდგენლად ახლოს]] (ავტორი [[ჯონათან საფრან ფოერი]]) * [[უსახლკარო]] (ავტორი [[ჰექტორ მალო]]) * [[უსიერ ტყეში]] (ავტორი [[აკუტაგავა რიუნოსკე]]) * [[უფლისწული და მათხოვარი]] (ავტორი [[მარკ ტვენი]]) * [[უქარქაშო ხმლები]] (ავტორი [[ლევან სანიკიძე]]) * [[უჩინარი კაცი]] (ავტორი [[ჰერბერტ უელსი]]) * [[უღონოთა ორკესტრი]] (ავტორი [[ჩიგოზი ობიომა]]) * [[უცნობი კაცის ნაამბობი]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]]) * [[უცნობი ქალის წერილი]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]]) * [[უცხო]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]]) ==ფ== * [[ფანტასტიკური ღამე]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]]) * [[ფანჯრები ჩვენი ბავშვებისკენ]] (ავტორი [[ვაიოლეტ ოკლანდერი]]) * [[ფარაონი]] (ავტორი [[ბოლესლავ პრუსი]]) * [[ფარდა: პუაროს უკანასკნელი საქმე]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]]) * [[ფაუსტი]] (ავტორი [[გოეთე]]) * [[ფაქტოტუმი]] (ავტორი [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]) * [[ფერია კარაბინით]] (ავტორი [[დანიელ პენაკი]]) * [[ფიგაროს ქორწინება]] (ავტორი [[ბომარშე]]) * [[ფინანსისტი]] (ავტორი [[თეოდორ დრაიზერი]]) * [[ფიქციები]] (ავტორი [[ხორხე ლუის ბორხესი]]) * [[ფლორენციელი ჯადოქარი]] (ავტორი [[სალმან რუშდი]]) * [[ფოკუს-პოკუსი]] (ავტორი [[კურტ ვონეგუტი]]) * [[ფორთოხლის გოგონა]] (ავტორი [[იუსტაინ გორდერი]]) * [[ფორსაიტების საგა]] (ავტორი [[ჯონ გოლზუორთი]]) * [[ფრანგული რომანი]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]) * [[ფრანკენშტაინი]] (ავტორი [[მერი შელი]]) * [[ფრანები]] (ავტორი [[რომენ გარი]]) * [[ფრანით მორბენალი]] (ავტორი [[ხალიდ ჰოსეინი]]) * [[ფრეგატების მატარებელნი]] (ავტორი [[ნიკოლოზ ჩუკოვსკი]]) * [[ფრენი და ზუი]] (ავტორი [[ჯერომ სელინჯერი]]) * [[ფუკოს ქანქარა]] (ავტორი [[უმბერტო ეკო]]) * [[ფული (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ემილ ზოლა]]) * [[ფუნთუშა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[გი დე მოპასანი]]) * [[ფუტკრების ამბავი]] (ავტორი [[მაია ლუნდე]]) ==ქ== * [[ქალაქი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]]) * [[ქალბატონი იგნორა]] (ავტორი [[კატრინე მარიე გულდეგარი]]) * [[ქალები (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[კრისტინ ჰანა]]) * [[ქალთა ბედნიერება]] (ავტორი [[ემილ ზოლა]]) * [[ქალი გამოვიდა საღალატოდ]] (ავტორი [[ოტია იოსელიანი]]) * [[ქალი კამელიებით]] (ავტორი [[ალექსანდრე დიუმა (შვილი]]) * [[ქალი სარკეში]] (ავტორი [[ალექსანდრე აბაშელი]]) * [[ქალის ნათელი]] (ავტორი [[რომენ გარი]]) * [[ქალის ტვირთი]] (ავტორი [[მიხეილ ჯავახიშვილი]]) * [[ქალი ქვიშაში]] (ავტორი [[კობო აბე]]) * [[ქალი ძაღლით]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]]) * [[ქალი ხავერდის ყელსაბამით]] (ავტორი [[ალექსანდრე დიუმა]]) * [[ქანთერვილის მოჩვენება]] (ავტორი [[ოსკარ უაილდი]]) * [[ქარავანი]] (ავტორი [[ჯემალ ქარჩხაძე]]) * [[ქარის სახელი]] (ავტორი [[პატრიკ როტფუსი]]) * [[ქარის ჩრდილი]] (ავტორი [[კარლოს რუის საფონი]]) * [[ქარი ტირიფებში]] (ავტორი [[კენეთ გრემი]]) * [[ქარიყლაპიას ზაფხული]] (ავტორი [[იუტა რიხტერი]]) * [[ქარიშხლიანი უღელტეხილი]] (ავტორი [[ემილი ბრონტე]]) * [[ქარწაღებულნი]] (ავტორი [[მარგარეტ მიჩელი]]) * [[ქეთრინი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[უილიამ თეკერეი]]) * [[ქვიდიჩის მრავალსაუკუნოვანი ისტორია]] (ავტორი [[ჯოან როულინგი]]) * [[ქვიშის წიგნი]] (ავტორი [[ხორხე ლუის ბორხესი]]) * [[ქთულჰუს ძახილი]] (ავტორი [[ჰაუარდ ფილიპს ლავკრაფტი]]) * [[ქორწინება / ზაფხული]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]]) * [[ქრისტინე]] (ავტორი [[ეგნატე ნინოშვილი]]) * [[ქრისტინი]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]]) ==ღ== * [[ღამე ჩილეში]] (ავტორი [[რობერტო ბოლანიო]]) * [[ღირსება (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]]) * [[ღვარძლი, რომელსაც თესავ]] (ავტორი [[ენჯი თომასი]]) * [[ღვთაებრივი კომედია]] (ავტორი [[დანტე ალიგიერი]]) * [[ღვთისა და კაცისა]] (ავტორი [[ლევ ტოლსტოი]]) * [[ღრუბლების ატლასი]] (ავტორი [[დევიდ მიჩელი]]) == ყ == * [[ყვავილები ელჯერნონისთვის]] (ავტორი [[დენიელ კიზი]]) * [[ყვარყვარე თუთაბერი]] (ავტორი [[პოლიკარპე კაკაბაძე]]) * [[ყველაფერი იწყება ჩვენით]] (ავტორი [[კოლინ ჰუვერი]]) * [[ყველაფერი მთავრდება ჩვენით]] (ავტორი [[კოლინ ჰუვერი]]) * [[ყველაფერი ნაცარტუტად იქცევა ბოლოს]] (ავტორი [[ჩინუა აჩებე]]) * [[ყველა ნათელი ადგილი]] (ავტორი [[ჯენიფერ ნივენი]]) * [[ყველაზე ცისფერი თვალი]] (ავტორი [[ტონი მორისონი]]) * [[ყველგან ხანძრის კერებია]] (ავტორი [[სელესტ ინგი]]) * [[ყვითელი ძაღლი]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]]) * [[ყინულისა და ცეცხლის სიმღერა]] (ავტორი [[]]) * [[ყინულის სასახლე]] (ავტორი [[თარიაი ვესოსი]]) * [[ყმაწვილი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]) * [[ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან]] (ავტორი [[ოთარ ჭილაძე]]) * [[ყორნაღი]] (ავტორი [[გრიგოლ აბაშიძე]]) * [[ყოფის აუტანელი სიმსუბუქე]] (ავტორი [[მილან კუნდერა]]) == შ == * [[შაგრენის ტყავი]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]]) * [[შავი თმა, ცისფერი თვალები]] (ავტორი [[მარგერიტ დიურასი]]) * [[შავი ისარი]] (ავტორი [[რობერტ ლუის სტივენსონი]]) * [[შავი კორსარი]] (ავტორი [[ემილიო სალგარი]]) * [[შავი ობელისკი]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]]) * [[შავი წიგნი]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]]) * [[შავი ჭირი]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]]) * [[შავი ჭირის ღამეები]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]]) * [[შავკანიანთა კვარტალი]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]]) * [[შანტარამი]] (ავტორი [[დევიდ გრეგორი რობერტს]]) * [[შარლ მეცხრის მეფობის ქრონიკა]] (ავტორი [[პროსპერ მერიმე]]) * [[შაშვი შაშვი მაყვალი]] (ავტორი [[თამთა მელაშვილი]]) * [[შემოდგომა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ალი სმითი]]) * [[შემწვარი მწვანე პომიდვრები]] (ავტორი [[ფენი ფლეგი]]) * [[შერლი]] (ავტორი [[შარლოტა ბრონტე]]) * [[შერლოკ ჰოლმსის დაბრუნება]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]]) * [[შერლოკ ჰოლმსის და დოქტორი უოტსონი]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]]) * [[შერლოკ ჰოლმსის თავგადასავალი]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]]) * [[შერლოკ ჰოლმსის მოგონებები]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]]) * [[შესწორებები (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ჯონათან ფრენზენი]]) * [[შეღერებულ ქალიშვილთა ჩრდილში]] (ავტორი [[მარსელ პრუსტი]]) * [[შეცოდებანი]] (ავტორი [[ლუიზ კენედი]]) * [[შეჯახება (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ჯეიმს ბალარდი]]) * [[შვიდფრონტონიანი სახლი]] (ავტორი [[ნათანიელ ჰოთორნი]]) * [[შვილობილი]] (ავტორი [[კლერ კიგანი]]) * [[შიმშილი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[კნუტ ჰამსუნი]]) * [[შინ ვეღარასოდეს დაბრუნდები]] (ავტორი [[თომას ვულფი]]) * [[შინდლერის სია]] (ავტორი [[თომას კენილი]]) * [[შიშველი საუზმე]] (ავტორი [[უილიამ ბეროუზი]]) * [[შიში და ძრწოლა]] (ავტორი [[სიორენ კირკეგორი]]) * [[შიში (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]]) * [[შიშის ველი]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]]) * [[შიშის საათი]] (ავტორი [[]]) * [[შორეული ლანდები]] (ავტორი [[დესპინე გელოვანი]]) * [[შორეულ პრერიებში]] (ავტორი [[მაინ რიდი]]) * [[შტილერი]] (ავტორი [[მაქს ფრიში]]) * [[შუანები]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]]) * [[შუაღამის ბიბლიოთეკა]] (ავტორი [[მეთ ჰაიგი]]) * [[შუაღამის შვილები]] (ავტორი [[სალმან რუშდი]]) == ჩ == * [[ჩაით დახატული პეიზაჟი]] (ავტორი [[მილორად პავიჩი]]) * [[ჩარლი და შოკოლადის ქარხანა]] (ავტორი [[როალდ დალი]]) * [[ჩაპაევი და სიცარიელე]] (ავტორი [[ვიქტორ პელევინი]]) * [[ჩევენგური]] (ავტორი [[ანდრეი პლატონოვი]]) * [[ჩემი არ გესმით]] (ავტორი [[ნერმინ ბეზმენი]]) * [[ჩემი ბრძოლა]] (ავტორი [[კარლ უვე კნაუსგორი]]) * [[ჩემი დასვენებისა და განტვირთვის წელიწადი]] (ავტორი [[ოტესა მოშფეგი]]) * [[ჩემი თავგადასავალი]] (ავტორი [[აკაკი წერეთელი]]) * [[ჩემი საუკეთესო ნაწილი]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]]) * [[ჩემი უცნაური ფიქრები]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]]) * [[ჩემოდანი. უცხოელი ქალი]] (ავტორი [[სერგეი დოვლატოვი]]) * [[ჩვენ]] (ავტორი [[ევგენი ზამიატინი]]) * [[ჩიკი: გაქცევა ბერლინიდან]] (ავტორი [[ვოლფგანგ ჰერნდორფი]]) * [[ჩიტბატონა]] (ავტორი [[დონა ტარტი]]) * [[ჩიტები სასიკვდილოდ პერუში მიფრინავენ]] (ავტორი [[რომენ გარი]]) * [[ჩიტის გალობა]] (ავტორი [[სებასტიან ფოლსკი]]) * [[ჩონჩხების გუნდი]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]]) * [[ჩოჩარა]] (ავტორი [[მორავია ალბერტო]]) * [[ჩრდილი ერთი სინამდვილის]] (ავტორი [[ნიკოლოზ ინასარიძე]]) * [[ჩუმჩუმა ამერიკელი]] (ავტორი [[გრაამ გრინი]]) * [[ჩხერკეთელაობა]] (ავტორი [[ირვინ უელში]]) == ც == * [[ცათამბჯენი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ჯეიმს ბალარდი]]) * [[ცალი ხელით ტაშისკვრა]] (ავტორი [[ენტონი ბერჯესი]]) * [[ცა მიწიდან იწყება]] (ავტორი [[ოთარ ჭილაძე]]) * [[ცეზარ ბიროტო]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]]) * [[ცემენტის ბაღი]] (ავტორი [[იენ მაკიუენი]]) * [[ცეცხლი და სისხლი]] (ავტორი [[ჯორჯ მარტინი]]) * [[ცისფერი ირემი]] (ავტორი [[არჩილ სულაკაური]]) * [[ცის ფესვები]] (ავტორი [[რომენ გარი]]) * [[ცოტნე ანუ ქართველთა დაცემა]] (ავტორი [[გრიგოლ აბაშიძე]]) * [[ცუდი გოგოს ოინები]] (ავტორი [[მარიო ვარგას ლიოსა]]) * [[ცუდი ფეხსაცმელი]] (ავტორი [[ტომ პერსივალი]]) * [[ცხრათავიანი ფეხბურთის ზღაპარი]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]]) * [[ცხოველების ფერმა]] (ავტორი [[ჯორჯ ორუელი]]) * [[ცხოვრება წინაა]] (ავტორი [[რომენ გარი]]) == ძ == * [[ძარცვა: ერთი სიყვარულის ამბავი]] (ავტორი [[პიტერ კერი)]] * [[ძაღლის გული]] (ავტორი [[მიხეილ ბულგაკოვი]]) * [[ძველი ოსტატები]] (ავტორი [[თომას ბერნჰარდი]]) * [[ძია ვანია]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]]) * [[ძილისპირული]] (ავტორი [[ჩაკ პალანიკი]]) * [[ძმათა მჭამელები]] (ავტორი [[ნიკოს კაზანძაკისი]] * [[ძმები კარამაზოვები]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]) * [[ძმები ლომგულები]] (ავტორი [[ასტრიდ ლინდგრენი]]) * [[ძნელი]] (ავტორი [[გურამ დოჩანაშვილი]]) * [[ძნელია ღმერთობა]] (ავტორი [[არკადი სტრუგაცკი]]) == წ == * [[წადი, საითაც გული გაგიწევს]] (ავტორი [[სუზანა ტამარო]]) * [[წერილი დედას]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]]) * [[წერილი ვერდაბადებულ ბავშვს]] (ავტორი [[ორიანა ფალაჩი]]) * [[წერილები ჩემი ბავშვობიდან]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]]) * [[წერილები ჩემს ვაჟს]] (ავტორი [[ფილიპ დორმერ სტენჰოპ ჩესტერფილდი]]) * [[წერილები ჩემი წისქვილიდან]] (ავტორი [[ალფონს დოდე]]) * [[წვრილმანების ღმერთი]] (ავტორი [[არუნტადი როი]]) * [[წიგნის ქურდი]] (ავტორი [[მარკუს ზუსაკი]]) * [[წითელი და შავი]] (ავტორი [[სტენდალი]]) * [[წითელი კორსარი]] (ავტორი [[ჯეიმზ ფენიმორ კუპერი]]) * [[წითელი მგელი]] (ავტორი [[გოდერძი ჩოხელი]]) * [[წითელი ოთახი]] (ავტორი [[ავგუსტ სტრინდბერგი]]) * [[წინაპართა ძახილი]] (ავტორი [[ჯეკ ლონდონი]]) * [[წისქვილი ფლოსზე]] (ავტორი [[ჯორჯ ელიოტი]]) * [[წლები]] (ავტორი [[ანი ერნო]]) * [[წუთისოფელი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[გი დე მოპასანი]]) * [[წყალზე მროკავი]] (ავტორი [[თა-ნაჰასი ქოუთსი]]) * [[წყვდიადის გული]] (ავტორი [[ჯოზეფ კონრადი]]) * [[წყურვილი სიცოცხლისა]] (ავტორი [[ირვინგ სტოუნი]]) == ჭ == * [[ჭაბუკი მონადირეები]] (ავტორი [[მაინ რიდი]]) * [[ჭამე, ილოცე, შეიყვარე]] (ავტორი [[ელიზაბეტ ჯილბერტი]]) * [[ჭვავით სავსე ჯიბე]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]]) * [[ჭრელი საბურველი]] (ავტორი [[უილიამ სომერსეტ მოემი]]) == ხ == * [[ხანძარი სახლში]] (ავტორი [[კამილა შამზი]]) * [[ხაფანგი]] (ავტორი [[ემილ ზოლა]]) * [[ხაფანგი-22]] (ავტორი [[ჯოზეფ ჰელერი]]) * [[ხვალ]] (ავტორი [[ოლეკსანდრ კრასოვიცკი]]) * [[ხვალ და ხვალ და ხვალ]] (ავტორი [[გაბრიელ ზევინი]]) * [[ხვიჩა, ვარსკვლავი სახელად ვარსკვლავი]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]]) * [[ხიდი მარადისობაზე]] (ავტორი [[რიჩარდ ბახი]]) * [[ხის ყუთზე შემდგარი ბიჭი]] (ავტორი [[ლეონ ლეისონი]]) * [[ხმაური და მძვინვარება]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]]) * [[ხომალდის საიდუმლო]] (ავტორი [[რობერტ ლუის სტივენსონი]]) * [[ხრჩობა]] (ავტორი [[ჩაკ პალანიკი]]) * [[ხუროთმოძღვრის შეგირდი]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]]) ==ჯ== * [[ჯადოსნური მთა]] (ავტორი [[თომას მანი]]) * [[ჯადოსნური ფიქრის წელიწადი]] (ავტორი [[ჯოან დიდიონი]]) * [[ჯადოსნური ცხოველები და სად ვიპოვოთ ისინი]] (ავტორი [[ჯოან როულინგი]]) * [[ჯაკომო ჯოისი]] (ავტორი [[ჯეიმზ ჯოისი]]) * [[ჯასპერ ჯოუნსი]] (ავტორი [[გრეგ სილვი]]) * [[ჯაყოს ხიზნები]] (ავტორი [[მიხეილ ჯავახიშვილი]]) * [[ჯაშუში]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]]) * [[ჯაშუში]] (ავტორი [[ჯეიმზ ფენიმორ კუპერი]]) * [[ჯევდეთ ბეი და მისი ვაჟიშვილები]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]]) * [[ჯეიმსი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[პერსივალ ევერეტი]]) * [[ჯეინ ეარი]] (ავტორი [[შარლოტა ბრონტე]]) * [[ჯენი გერჰარდტი]] (ავტორი [[თეოდორ დრაიზერი]]) * [[ჯერ შენ მომკალი]] (ავტორი [[ჯონ მარსი]]) * [[ჯინსების თაობა]] (ავტორი [[დათო ტურაშვილი]]) ==ჰ== * [[ჰაიდი]] (ავტორი [[იოჰან შპირი]]) * [[ჰაკი აძბა]] (ავტორი [[ლეო ქიაჩელი]]) * [[ჰაკლბერი ფინის თავგადასავალი]] (ავტორი [[მარკ ტვენი]]) * [[ჰამლეტი]] (ავტორი [[უილიამ შექსპირი]]) * [[ჰამნეტი]] (ავტორი [[მეგი ო'ფერელი]]) * [[ჰანიბალი]] (ავტორი [[ტიტუს ლივიუსი]]) * [[ჰარი პოტერი]] (ავტორი [[ჯოან როულინგი]]) * [[ჰიპი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]]) * [[ჰობიტი]] (ავტორი [[ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინი]]) * [[ჰუსარი სახურავზე]] (ავტორი [[ჟან ჟიონო]]) ==A-Z== * [[Generation „პ“]] (ავტორი [[ვიქტორ პელევინი]]) * [[:Homo faber|Homo Faber]] (ავტორი [[მაქს ფრიში]]) * [[Lilos Angeles]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]]) * [[P/F]] (ავტორი [[არამ პაჩიანი]]) * [[Windows on the World]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]) [[კატეგორია:სიები]] [[კატეგორია:ლიტერატურული ნაწარმოებები]] g8vyhgwmebkmf5qi91fjhoit59odrv5 0 1826 46952 44840 2026-04-09T20:30:00Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ციტატები */ 46952 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Jacques-Louis_David_007.jpg|მინი|ნაპოლეონ I (1801)]] '''ნაპოლეონ ბონაპარტი''' (ფრანგ. Napoleon Bonaparte; დ.[[w:15 აგვისტო|15 აგვისტო]] [[w:1769|1769]] , აიაჩო, კორსიკა — გ. [[w:5 მაისი|5 მაისი]] [[w:1821|1821]], წმინდა ელენეს კუნძული) — საფრანგეთის სამხედრო და პოლიტიკური ლიდერი, საფრანგეთის რევოლუციის გენერალი და საფრანგეთის მმართველი, როგორც საფრანგეთის კონსულატის პრემიერ-კონსული 1799-1804 წლებში და შემდგომ როგორც „ფრანგთა იმპერატორი“ 1804-1815 წლებში, იტალიის მეფე ნაპოლეონ I-ის სახელით 1805-1814 წლებში და რაინის კავშირის პროტექტორი 1806-1814 წლებში. =='''ციტატები'''== {{Q | ციტატა = „სამხედრო ძალა არაა საკმარისი სახელმწიფოს დასაცავად. ხალხის მიერ დაცული ქვეყანა დაუმარცხებელია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დაე, დამიცვას ღმერთმა ჩემი მეგობრებისგან, მტრებს კი მე თვითონ მოვუვლი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = დიადიდან სასაცილომდე ერთი ნაბიჯია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ფეხზე წამოდგომის მსურველს იშვიათად უჭერს ვინმე მხარს, იმას კი, ვინც დასაცემად გამზადებულია, ხელს ბევრნი ჰკრავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ბედნიერება თავისთავად არ მოდის, იგი ადამიანებმა თვითონ უნდა ეძიონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი სარდალი გონებით იმარჯვებს და არა მახვილით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = სარდალს, რომელიც ბრძოლის დაწყების წინ რეზერვებსა და მაშველ ძალაზე ფიქრობს, უკვე წაგებული აქვს ბრძოლა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = იცით რა მაოცებს ყველაზე მეტად? ის, რომ რაც უნდა ეცადო, ძალმომრეობით ვერაფერს შექმნი და ვერც ვერაფერს დაამტკიცებ. ქვეყნად ორად ორი ძალა მეგულება: ხმალი და გონება.საბოლოოდ გონება მუდამ სჯობნის ხმალს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = გვარდია კვდება, მაგრამ არ ნებდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ბრძოლის ველზე მალე ბერდებიან, მე კი იქიდან მოვდივარ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია შეძრწუნების გარეშე გაიხსენო ეს ბუმბერაზი (რუსეთი), რომელსაც ვერ შევუტიეთ ვერც ფლანგებიდან, ვერც ზურგიდან, თვითონ კი დაუსჯელად გესხმის თავს საიდანღაც, ან იხევს უკან, ყინულეთში, სიკვდილისა და კაეშნის წიაღში. ეს ხომ არაა ის მითური ანტეოსი, რომელსაც ვერანაირად ვერ დაამარცხებ, თუ ხელს არ ჩაავლებ, არ ასწევ და ჰაერში არ გაგუდავ? მაგრამ ვინ იზამს ამას? სადღა ნახავ ჰერაკლეს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რუსეთის გენერლებს შორის ყველაზე მეტად ერთი მაფიქრებს – ესაა ბაგრატიონი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = სიტყვა „შეუძლებელს“ მხოლოდ სულელების ლექსიკონში იპოვით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = საომარი მოქმედებების ადგილი არის გენერალის ჭადრაკის დაფა, სწორედ მისი არჩევა ავლებს მხედართმთავრის ნიჭს ან უგუნურობას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა არის სიყვარული? - ვნება, რომელიც ერთ მხარეზე ათავსებს მთელს დედამიწას, ხოლო მეორეზე - მხოლოდ და მხოლოდ სიყვარულის საგანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ამაყ ადამიანებს სხვათა სიამაყე სძულთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ერთსა და იმავე მტერს არ უნდა ეომო ზედმეტად ხშირად - იგი ისწავლის ყოველ შენს საბრძოლო ფანდს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ამ პირამიდებიდან ჩვენ 40 საუკუნე გადმოგვყურებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = გაჩერება შეიძლება მაღლა ასვლისას, მაგრამ არა ვარდნის დროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ვისაც მლიქვნელობა შეუძლია, მას არც ცილისწამება გაუჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = დამარცხებული მტერი ის მტერია, რომელზეც გადაბიჯება შეიძლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = საზოგადოებრივი აზრი - ეს არის ქუჩის ქალი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = შემთხვევას ზედმეტ სახელად ჰქვია „განგება“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ათას ხიშტზე მეტად სამი გაზეთის მეშინია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მე რომ თავის დროზე ტალიერანი და ფუშე ჩამომეხრჩო, ტახტზე დავრჩებოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მე ხმალს ქარქაშში მხოლოდ მაშინ ჩავაგებ, როცა ყველაფერი დამთავრდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = სიყვარული სისულელეა, რომელსაც ორი ადამიანი სჩადის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მე ჩემი ხმალი გამიკვლებს გზას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ტაქტიკის ან საინჟინრო და საარტილერიო საქმის შესწავლა თითქმის ისევე შეიძლება, როგორც გეომეტრიისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ჯარისკაცებო, ისწავლეთ ღირსეულად სიკვდილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = კავკასიიდან და საქართველოდან გატაცებული მონების ბრბოები ჩაგრავენ მსოფლიოში უმშვენიერეს მხარეს – ეგვიპტეს. მაგრამ ყოვლად ძლიერმა ღმერთმა, ქვეყნის მეუფემ, ინება მათი განადგურება, მოვედი, რათა მისი სურვილი აღვასრულო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რატომ არ მაქვს მე ტირილის უფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = იტალია უკვე დაკარგულია, ჩემი გამარჯვების ყველა ნაყოფი დაკარგულია! უნდა წავიდე, უნდა ვუშველო საფრანგეთს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ჩემი უკანასკნელი სურვილია: დამმარხეთ მე სენის ნაპირას, ფრანგ ხალხთა შორის, რომელიც მე ესოდენ მიყვარდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = სიყვარული რიგითი ადამიანისთვის ცხოვრებაა, ჯარისკაცისთვის — გართობა, მეფისათვის კი ანკესზე წამოსაგები საშუალება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = სულელები საუბრობენ წარსულზე, ჭკვიანები - აწმყოზე, ხოლო ბრიყვები - მომავალზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მინისტრს გული მხოლოდ ტვინში უნდა ჰქონდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მე გავაკეთე ყევლა შესაძლო გათვლა – დანარჩენზე ბედისწერა იზრუნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = კიბო – ეს ვატერლოოა, კუჭში დაბუდებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = დიდება ჭირვეული ქალივითაა საუკუნეების გადასახედიდან ადამიანთა ხსოვნას მხოლოდ ზოგიერთის სახელი თუ შემორჩება ათასწლეულების შემდგომ კიდევ უფრო მცირე მათგანს გაიხსენებენ მაგრამ დიდების პანთეონში შეზღუდები არ არსებობს მასში თანასწორია ყველა ბოროტიც და ქეთილიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ისეთ გეგმებს მომაწერენ, რომლებიც არასდროს მქონია; გაჩნდება კითხვა, მსურდა თუ არა მსოფლიო ბატონობა. დიდხანს იმსჯელებენ იმის გასარკვევად, ჩემი აბსოლუტური ძალაუფლება და თვითნებური ქმედებები ჩემი ხასიათიდან გამომდინარეობდა თუ გათვლების შედეგი იყო, ჩემი დაუსრულებელი ომები ჩემი სურვილით წარმოებდა თუ დაცვის საშუალება იყო. ამ ყველაფრიდან კი შეიქმნება ლეგენდა, რომელსაც ჩემს ცხოვრებას დაარქმევენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} == გამოყენებული ლიტერატურა == * ''ირაკლი უგულავა'' - „ნაპოლეონის მამლუქი“; * ''დიმიტრი ცისკარიშვილი'' - „გენერალი ბონაპარტი“; {{ვიკიპედია}} {{commonscat|Napoleon I of France}} [[კატეგორია:ფრანგი პოლიტიკოსები]] [[კატეგორია:ფრანგი გენერლები]] [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] nfvuxozrd75ma2be4usoicmjqa13c6e 0 2021 46990 33004 2026-04-10T09:43:42Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* სხვა ნაწარმოებები */ 46990 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]] '''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი. {{ვიკიპედია}} ==ციტატები== === ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) === [[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]] {{Q | ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა! | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!.. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]] {{Q | ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]] {{Q | ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''თეთრი ღამეები'' (1848) === [[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]] {{Q | ციტატა = - არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!... - როგორ, ვისზე? - არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014 }} === ''იდიოტი'' (1868) === [[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი და არ დაკარგონ დედამიწაზე ცხოვრების უნარი. მე არ მინდა და არ შემიძლია დავიჯერო, რომ ბოროტება შეიძლება იყოს ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბე ცოდვად არ ჩაითვლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა, განსაჯეთ: ვთქვათ, კაცს აწამებენ; ამ დროს ტანჯვა, ჭრილობები, ხორციელი ტკივილი აწუხებს, ეს ყველაფერი კი სულიერ ტანჯვას ავიწყებს, ასე რომ სულის ამოხდამდე მხოლოდ ჭრილობები ტანჯავს. მაგრამ ყველაზე დიდი, ყველაზე გაუსაძლისი ტკივილი იქნებ ჭრილობა არც იყოს, იქნებ ის არის, რომ დანამდვილებით იცი, აგერ ერთი საათის, მერე ათი წუთის, მერე ნახევარი წუთის, მერე, აი, ამ წუთს სიცოცხლეს გამოესალმები, ადამიანი აღარ იქნები და ეს უეჭველია. სწორედ ესაა მთავარი, რომ უეჭველია. აი, თავს რომ დადებ დანის ქვეშ, გესმის, როგორ დაცურდება ის შენს თავზე, სწორედ ეს მეოთხედი წამია ყველაზე საშინელი. მაგრამ იცით, რომ ეს მარტო ჩემი ფანტაზია არ არის და ბევრი იძახის ამას? იმდენად მწამს ეს, რომ პირდაპირ გეტყვით ჩემს აზრს. მკვლელობისთვის კაცის მოკვლა დანაშაულს აჭარბებს სისასტიკით. კანონიერი სიკვდილით დასჯა უფრო საშინელია, ვინემ ყაჩაღურად კაცის მოკვლა. ის, ვისაც ყაჩაღები ღამით ჭრიან ყელს ტყეში, ანდა სადმე, გადარჩენის იმედს მაინც არ ჰკარგავს სულ უკანასკნელ წუთამდე. მაგალითები ყოფილა იმისი, რომ ყელგამოღადრულ კაცს მაინც იმედი აქვს, ან გარბის სადმე, ან იხვეწება და ივედრება. აქ კი ამ უკანასკნელ იმედს, რაც ათჯერ უფრო აიოლებს სიკვდილს, გადაჭრით უსპობენ. აქ განაჩენი გამოტანილი გაქვს. ჰოდა, ყველაზე საშინელი საწამებელიც ის არის, რომ იცი, ამას ნამდვილად ვერ ასცდები. ამაზე მეტი ტანჯვა კი რა უნდა იყოს ამქვეყნად. მოიყვანეთ ჯარისკაცი და ბრძოლის ველზე ზედ ზარბაზანს დაუყენეთ პირდაპირ, გინდაც ესროლეთ, იმას მაინც იმედი ექნება გადარჩენის, მაგრამ ამავე ჯარისკაცს რომ სიკვდილის მისჯის განაჩენი წაუკითხოთ, ის ან ჭკუაზე შეცდება, ან ატირდება. ვინ თქვა, რომ ადამიანის ბუნებას შეუძლია ეს აიტანოს და ჭკუაზე არ შეცდეს? რა საჭიროა ადამიანის სულის ასეთი შებღალვა, ასე უგვანოდ, ასე ტყუილ-უბრალოდ? იქნებ იყოს ისეთი კაცი, ვისაც განაჩენი გამოუტანეს, დატანჯეს, გააწამეს და მერე უთხრეს: „წადი, გეპატიოს ბრალიო“. აი ამ კაცს იქნებ ეამბნა მართალი. ამ წამებასა და საშინელებაზე გვეუბნება ქრისტეც. არა, ადამიანს არ შეიძლება ასე მოექცე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვნებით თავბრუდახვეული კაცი, ისიც ხანში შესული, პირწმინდად ბრმავდება და, საიმედო რომც არაფერი ჰქონდეს, იმედს მაინც არ ეშვება. კიდევ მეტი, გონებას ჰკარგავს და რა ჭკუის კოლოფიც უნდა იყოს, ბრიყვი ბალღივით იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შარშან მე ერთ კაცს შევხვდი. აქ ერთ უცნაურ გარემოებას ჰქონდა ადგილი, უცნაურს-მეთქი, იმიტომ ვამბობ, რომ ასეთი შემთხვევა ძალზედ იშვიათად ხდება. ეს კაცი ერთხელ ეშაფოტზე აიყვანეს და პოლიტიკური დანაშაულისათვის სასიკვდილო განაჩენი წაუკითხეს. ოციოდე წუთის შემდეგ კი შეწყალება გამოუცხადეს და სასჯელი შეუცვალეს. მაგრამ ამ ორი განაჩენის შუალედში, მთელი ოცი თუ, ყოველ შემთხვევაში, თხუთმეტი წუთი იმ უეჭველი რწმენით გაატარა, რომ რამდენიმე წუთის შემდეგ უნდა მომკვდარიყო. იმდენად დამაინტერესა ამ ამბავმა, რომ რამდენჯერმე გავამეორებინე ის თავისი შთაბეჭდილებანი. საოცარი სიცხადით ახსოვდა ყველაფერი და კიდეც ამბობდა, იმ წუთებიდან თავის დღეში არაფერი დამავიწყდებაო. ეშაფოტიდან ოციოდე ნაბიჯზე, სადაც ხალხი და ჯარისკაცები იდგნენ, თურმე სამი ბოძი ერჭო, რადგან დასასჯელი რამდენიმე კაცი ყოფილა. პირველი სამი კაცი ამ ბოძებთან მიუყვანიათ. თოკებით მიუბამთ. სასიკვდილო ტანსაცმელი (თეთრი გრძელი ხალათები) გადაუცვამთ, თვალებზე კი თეთრი ჩაჩი ჩამოუფხატავთ, რომ თოფები არ დაენახათ. შემდეგ ყოველი ბოძის წინ რამდენიმე ჯარისკაცისაგან შემდგარი რაზმი ჩამწკრივებულა. ჩემი ნაცნობი რიგში მერვე ყოფილა და ბოძებთან მესამე წყობაში მოუხდებოდა გასვლა. მღვდელმა თურმე ყველას ჯვრით ჩამოუარა. ასე რო, ხუთიოდე წუთზე მეტი სიცოცხლე არ დარჩენოდა. ჰოდა, მითხრა, რომ ეს ხუთი წუთი უსაზღვრო დროდ, წარმოუდგენელ სიმდიდრედ მეჩვენება, მეგონა, ამ ხუთ წუთის მანძილზე იმდენ სიცოცხლეს განვიცდი, რომ ახლა უკანასკნელ წამზე ფიქრი არც ღირს-მეთქი. ამიტომაც სხვადასხვა თადარიგი დავიჭირე: გამოვიანგარიშე, რამდენი დრო დამჭირდებოდა ამხანაგებთან გამოთხოვებაზე, და საამისოდ ორი წუთი გადავდე, მერე ორი წუთი ჩემს უკანასკნელ ფიქრებზე შემოვინახე, ერთ წუთს კიდევ ირგვლივ მოთვალიერებას მოვანდომებდიო. ძალიან კარგად მახსოვს, რომ სწორედ ეს სამი თადარიგი დავიჭირე და სწორედ ეს გამოვიანგარიშეო. ოცდაშვიდი წლის, საღ-სალამათი, ჯან-ღონით სავსე კაცი ესალმებოდა სიცოცხლეს. როცა ამხანაგებს ვეთხოვებოდიო, მახსოვს, ერთ-ერთს რაღაც საკმაოდ გარეშე კითხვა მივეცი და პასუხმაც ფრიად დამაინტერესაო. მერე, ამხანაგებთან დამშვიდობების შემდეგ ის ორი წუთი დადგა, რომელიც ჩემს ფიქრებზე შემოვინახეო. ისიც წინასწარ ვიცოდი, რაზე ვიფიქრებდიო: მინდოდა, რაც შეიძლება მალე წარმომედგინა, ეს როგორ იქნება, ახლა ვარსებობ და სული მიდგას, სამიოდე წუთის შემდეგ კი არარაობად ვიქცევი. მაშ, ნეტავ რა დარჩება ჩემგან? ან სად წავალო? ამ ორ წუთში სურდა ეს ყველაფერი გადაეწყვიტა! შორიახლოს თურმე ტაძარი იდგა. ტაძრის მოოქროვილ გუმბათს მზე აბრჭყვიალებდა. მახსოვს, დაჟინებით მივჩერებოდიო სახურავსა და მასზე აციალებულ სხივებს. თვალი ვერ მომეწყვიტა სხივებისთვისო. მეჩვენებოდა, თითქოს სხივები იყო ჩემი ახალი ბუნებაო, სამიოდე წუთის შემდეგ როგორღაც მათ შევერწყმებოდიო... ის ახალი, რაც მას მოელოდა და რაც უცნობი იყო, საოცარი ზიზღით ავსებდა თურმე, მაგრამ იმ წუთშიო, ამბობდა: ყველაზე მძიმე მაინც ეს აკვიატებული ფიქრი იყო: რა იქნება, არ მოვკვდე! რა იქნება ცოცხალი დავრჩე! ო, რა უსასრულო სიცოცხლე მელის! ეს ყველაფერი ჩემი იქნება! მაშინ ყოველ წუთს მთელ საუკუნედ ვაქცევ, არაფერს დავკარგავ, ყოველი წუთის ანგარიშს ვიქონიებ, ერთ წუთს ტყუილად არ გავაცდენო! ისიც თქვა, ამ ფიქრმა ბოლოს ისე გამაბოროტა, უკვე ვნატრობდი, მალე მესროლონო ტყვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხუთი წუთი კაცს მთელ საუნჯეს ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იცით, აქ უნდა ყველაფერი წარმოიდგინოთ, რაც წინასწარ მოხდა, ყველაფერი. ის ციხეში იყო და სიკვდილს, ყოველ შემთხვევაში, ერთ კვირამდე ადრე არ ელოდა. რატომღაც ჩვეულებრივ ფორმალობის იმედი ჰქონდა, რომ განაჩენის ქაღალდს ჯერ სადღაც გააგზავნიდნენ და მხოლოდ ერთი კვირის შემდეგ მობრუნდებოდა უკან, როგორც საერთოდ ხდება ხოლმე. უცბად, რაღაც შემთხვევის წყალობით, საქმე მალე დაასრულეს. დილის ხუთ საათზე პატიმარს ეძინა. ოქტომბრის მიწურული იყო; ხუთზე ჯერ კიდევ ცივა და ბნელა. ციხის ბოქაული ჩუმად შემოვიდა, ყარაული შემოიყვანა და მისჯილს ფრთხილად შეახო მხარზე ხელი. იგი წამოიწია, იდაყვს დაეყრდნო, სინათლე დაინახა და იკითხა: რა მბავიაო? - დასჯა ათ საათზეაო. ახალ ნამძინარევზე არ დაიჯერა, შეედავა, ქაღალდი ერთი კვირის მერე მოვაო, მაგრა მროცა სულ გამოფხიზლდა, კამათი შეწყვიტა და დადუმდა, ასე ჰყვებოდნენ. მერე უთქვამს, მაინც მზიმეა ასე უცებო... - და ისევ დადუმებულა, არც ამოუღია შემდეგ ხმა. აქ სამი-ოთხი საათი, მოგეხსენებათ, რასაც უნდება. მღვდელი, საუზმე, ღვინო, ყავა, ძროხის ხორცითაც უმასპინძლდებიან. განა დაცინვა არაა? ტყვი, რა სიმხეცეაო, მაგრამ მეორე მხრივ, ღმერთმანი, ეს აჯამი ხალხი წმინდა გულით ჩადის ამას და სწამთ კიდეც, კაცთმოყვარეობას ვიჩენთო. მერე ტუალეტიც (მოგეხსენებათ, მისჯილის ტუალეტს რა წარმოადგენს), ბოლოს ქალაქში გამოატარებენ ეშაფოტზე წასაყვანად... მე მგონი, გზაშიც უთუოდ ამას ფიქრობდა: „ჯერ კიდევ დიდი დრო მაქვს, ჯერ კიდევ სამი ქუჩა დამრჩენია, აგერ ამას გავივლი, მერე კიდევ ის დამრჩება, მერე კიდევ ის, იქ მარჯვნივ მეფუნთუშეა... იმ მეფუნთუშემდე კიდევ კარგა შორსაა!“ ირგვლივ ხალხი ირევა, ერთი ღრიანცელი და ხმაურია, ათი ათას ისახეა, ათი ათასი თვალი, - ყოველივე ეს უნდა გადაიტანოს. რაც მთავარია, იმ ფიქრს გაუძლოს: „აგერ, ესენი ათი ათასნი არიან, ამათ არავინ კლავს, მე კი უნდა მომკლან!“ აი რა უძღვის წინ უკანასკნელ წუთებს. ეშაფოტზე კიბე ადის, სწორედ ამ კიბის წინ აუვარდა უეცრად ტირილი. მერე რა მაგარი ვაჟკაცი იყო, რა დიდ იავაზაკი, როგორც ამბობდნენ. მღვდელი გვერდიდან არ შორდებოდა, სულ ელაპარაკებოდა, - იმას კი, არა მგონია, ერთ ისიტყვა გაეგონოს. ყურს დაუგდებდა და მესამე სიტყვიდან, ალბათ, აღარაფერი ესმოდა. ასეც უნდა ყოფილიყო. ბოლოს, კიბეს აუყვა. ფეხები დაბორკილი ჰქონდა და პატარ-პატარა ნაბიჯებს ადგამდა. მღვდელმა, ეტყობა, ჭკვიანი კაცი იყო, ლაპარაკს თავი ანება, ჯვარს წარამარა აჩრიდა საკოცნელად. კიბეზე ასვლამდე ხომ ფერმიხდილი იყო, ეშაფოტზე რომ ავიდა და დადგა, მიტკალივით გაუხდა სახე, ალბათ ფეხებიც ეკეცებოდა, გულიც ერეოდა ეგებ - თითქოს ყელში უჭერდნენ ხელს და უღიტინებდნენ - არ გამოგიცდიათ განა ასეთი რამ შიშისა თუ საშინელების წუთებში, როცა გონი გაქვთ, მაგრამ თავის დამორჩილება არ ძალგიძთ? მე მგონი, მაგალითად, თუ დაღუპვა გელის, ვთქვატ, სახლი გენგრევა თავზე, უცბად საოცრად მოგინდება, ალბათ, დაჯდე, თვალები დახუჭო და, დაე, რახ მოსახდენია მოხდეს!.. სწორედ ამ დროს, როცა ეს სიძაბუნე დაეტყობოდა, მღვდელი კვლავ საჩქაროდ, უსიტყვოდ მიაჩეჩებდა ხოლმე ვერცხლის პატარა ოთხბოლოიან ჯვარს, მალი-მალ ყოველ წუთს აჩრიდა. როგორც კი ჯვარი ტუჩზე მოხვდებოდა, ისიც თვალებს გაახელდა, რამდენიმე წამს თითქოს მოცოცხლდებოდა და ფეხსაც გადადგამდა. ჯვარს ხარბად ჰკოცნიდა, პირდაპირ ეწაფებოდა, თითქოს ეშურებოდა რაიმე თან წაეღო საგზლად, ყოველი შემთხვევისთვის მაინც. თუმცა იმ წუთს, არა მგონია, რელიგიური რამე გრძნობა ჰქონოდა. ფიცარზე დაწოლამდე სულ ასე იყო... საოცარია, რომ ამ უკანასკნელ წამებში იშვიათად მისდით ხოლმე გული! პირიქით, თავი საოცარი სიძლიერით, მანქანასავით უმუშავებთ, ალბატ, სხავდასხავ ფიქრები ჩაქუჩივიტ ურტყამს თავს, ნაწყვეტ-ნაწყვეტ, იქნებ სასაცილოც: „აგერ ის კაცი მიყურებს - შუბლზე მეჭეჭი აზის, აგერ ჯალათს ერთი, ბოლო ღილ იდაჟანგებია“... ფიქრობ ასეთ რამეებზე და მაინც ყველაფერი იცი და ყველაფერი გახსოვს. ერთი წერტილი ჩაგჭედვია თავში, რომელსაც ვერასგზით ვერ დაივიწყებ, არც გული მიგდის, ყველაფერი ამ წერტილს უვლის ირგვლივ და უტრიალებს. ალბათ, წამის უკანასკნელ მეოთხედამდე სულ ასეა, თავი უკვე კუნძზე უდევს, ელის... იცის... და უეცრივ გაიჟღრიალებს რკინა! ამას უთუოდ გაიგონებს! მეც რომ ვწოლილიყავ, განგებ მივაყურადებდ იდა გავიგონებდი... იქნებ ეს მეათედი წუთიც არ გაგრძელდეს, მაგრამ უთუოდ გაიგონებ! იცით კი, რომ აქამდე საკამათოდ აქვთ, თავი რომ წააეცლება, ერთი წამი კიდევ რჩება შეგნება, თავი წამეცალაო - თუმცა იქნებ ხუთ წამსაც რჩება!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბავშვებს ყველაფერი შეგიძლია უამბო. სულ მიკვირდა, მოზრდილები რა ცუდად სცნობენ-მეთქი ბავშვებს. არც დედ-მამამ იცის თავისი შვილების ამბავი. ბავშვებს კაცმა არაფერი უნდა დაუმალოს; ვითომც პატარები არიან და მათთვის ადრეა ყველაფრის ცოდნაო. რა უბადრუკი მოსაზრებაა! იცით, ბავშვები მშვენივრად ამჩნევენ მშობლებს პატარები ვგონივართ და ისე ფიქრობენ, ვერაფერს მივხვდებითო. სინამდვილეში კი ძნელად გამოაპარებთ რასმე. აბა, ვინ წარმოიდგენს, რომ რა თავსამტვრევი საქმეც არ უნდა იყოს, ბალღი საოცრად გონივრულ რჩევას მოგცემს. ღმერთო ჩემო! როცა ეს პატარა ჩიტუნები მიამიტად მოგაპყრობენ გაბრწყინებულ თვალებს, რა სინდისით უნდა მოატყუო ისინი! ჩიტუნები-მეთქი, იმიტომ ვთქვი, რომ ჩიტზე წმინდა ამ ქვეყნად არ არის რა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ხალხში უნდა გავერიო; იქნებ ბევრი არაფერი ვიცი და გამეგება, მაგრამ ახლა ხანა კი დამიდგა. გადავწყვიტე, პატიოსნად და პირნათლად შევასრულო ჩემი საქმე. ადამიანებთან შესაძლოა მომწყინდეს და გამიჭირდეს კიდეც. ყოველ შემთხვევაში, გადავწყვიტე ყველას ზრდილობით მოვექცე და არაფერი დავუმალო; მეტს ხომ არავინ მომთხოვს. იქნებ აქაც ბალღად ჩამთვალონ, - რა ვუყოთ მერე! რატომღაც ყველა იდიოტად მნათლავს, მართალია, ოდესღაც კი ვიყავ ისე ავად, რომ იდიოტს ვგავდი; მაგრამ ახლა სადაური იდიოტი ვარ, თუკი ვამჩნევ, რომ იდიოტად მთვლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულია მთავარი, სხვა დანარჩენი სისულელეა. ჭკუაც საჭიროა, ცხადია... შეიძლება ჭკუა იყოს ყველაზე მთავარი. სულელს თუ გული აქვს და ჭკუა არა, ისეთივე საცოდავია, როგორც ჭკვიანი, მაგრამ უგულო სულელი. ძველთაძველი ჭეშმარიტებაა. აი მე სულელი ვარ, გული მაქვს და ჭკუა არა, შენ კი ჭკვიანი, უგულო სულელი ბრძანდები; ორივენი უბედურები ვართ, ორივენი ვეწამებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ განურისხდებით სასოწარკვეთილ, წყალწაღებულ ადამიანს იმისთვის, რომ უკანასკნელ იმედს ებღაუჭება თავის გადასარჩენად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველას გვაქვს ჩვენ-ჩვენი ნაკლი და ჩვენ-ჩვენი დამახასიათებელი რამ, სხვებს იქნებ იმათზე მეტიც, ვინც თითით საჩვენებლად ჰყავთ გამხდარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი ქალი მხოლოდ საყვარლად ვარგა, სხვა არაფრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სწორედ იმითაა ფული ყველაზე მეტად საზიზღარი და საძულველი, რომ ის ნიჭსაც აძლევს ადამიანს და მისცემს კიდეც, ვიდრე ეს ქვეყანა იარსებებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან დაგესიზმრება უცნაური რამ, შეუძლებელი და არაბუნებრივი; გაგეღვიძება, გაგახსენდება ნათლად და გაგიკვირდება მისი უცნაურობა, მაგრამ რა მიზეზია, რომ მშვენივრად ურიგდები შენი სიზმრის ამ უაზრობას და შეუსაბამობას? ან რა მიზეზია, რომ გამოღვიძებული და სიზმრიდან გამორკვეული, მაინც გრძნობ, ხანდახან საოცარი ძალითაც, რომ სიზმართან ერთად რაღაც ამოუხსნელი რამ დაგრჩა ისევ? გაგეღიმება ამ შენი სიზმრის უაზრობაზე და ამასთან, გრძნობ კი, უაზრობათა ეს ხლართი რაღაც აზრს შეიცავს, რაღაც მართალ აზრს, რაღაც შენს ნამდვილ ცხოვრებასთან დაკავშირებულს, იმას რაც გულში მუდამ გედო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან... - ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - აკი წინათაც გითხარი და აგიხსენი, კი არ „მიყვარს“, „მებრალება“-მეთქი. მე მგონი, გითხარი, რასაც ვგრძნობ. მაშინ შენ თქვი, მიგიხვდიო ნათქვამს. ვითომ მართლა მიმიხვდი? აი, ახლაც რა სიძულვილით მიცქერი. მე იმიტომ მოვედი, დამშვიდება მინდა შენი, რადგან შენც ძვირფასი ხარ ჩემთვის. იცი, ძალიან მიყვარხარ, პარფენ. ახლა კი წავალ და თავის დღეში აღარ მოვალ. მშვიდობით იყავი. - იცი რას გეტყვი! - უეცრივ გამოცოცხლდა როგოჟინი და თვალები დააკვესა, - ვერ გამიგია, ასე როგორ მითმობ? განა სულ გადაიყვარე? წინათ დარდობდი მაინც; განა არ გამჩნევდი. აბა კისრისტეხით რაღას გამოქანდი აქ? ვითომ გებრალება? - გგონია გატყუებ? - არა, მჯერა შენი, ოღონდაც არაფერი მესმის. ვინ იცის, შენი სიბრალული ჩემს სიყვარულზე უარესი იყოს! - შენს სიყვარულს სიძულვილისაგან ვერ გაარჩევს კაცი, ხოლო თუ სიყვარული გაგიქრა, ეგებ უარესი ამბავი დატრიალდეს. - რომ მოვკლავ, არა? - რომ შეიძულებ იმ სიძლიერით, რა სიძლიერითაც ახლა გიყვარს, რომ შეიძულებ იმ წამებისთვის, რასაც ახლა იტან. ყველაზე მეტად მაინც ის მიკვირს, კიდევ როგორ მოგყვება ცოლად? აკი ორჯერ გითხრა უარი და ორჯერვე გაგექცა. მაშასადამე, გული უგრძნობს!.. ახლა რაღა უნდა შენგან, ვითომ ფული? სისულელეა. ვითომ ქმრის შოვნა უნდა და იმიტომ? განა სხვას ვერ მონახავდა. შენს თავს ყველა უნდა ერჩივნოს. ვინაიდან შენ მართლაც შეიძლება მოკლა. თვითონაც ალბათ კარგად უწყის ეს. ან თუ ისაა მიზეზი, ეგრე ძლიერად რომ გიყვარს? იქნებ ასეც იყოს... გამიგონია, არიან ქალები, სწორედ ამგვარ სიყვარულს რომ არჩევენ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები. აქ რაღაც ისე არ არის და არც არასოდეს იქნება ისე. აქ რაღაც ისეთია, რაზეც ნიადაგ ფეხს აისხლეტენ ათეისტები და მუდამ სხვაზე ილაპარაკებენ, არა იმაზე, რაზეც უნდა ილაპარაკონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბრალული შეადგენს ადამიანთა ყოფის ყველაზე დიდსა და იქნებ ერთადერთ კანონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩვევიათ ხოლმე ზოგჯერ ადამიანებს: მოაგონდებათ უეცრივ საშინელი რამ, მეტადრე - სამარცხვინო, და წუთით ერთ ადგილზე გახევდებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმაზე უკეთ არაფერი მოიყვანს კაცს ჭკუაზე, როგორც ძველის მოგონება და მონანიება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი სასაცილომდე კეთილები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით? - მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს. - მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ? - მგონი... შემეშინდება. - მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ? - აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი? - საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს. - მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს! - განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს. - ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა... - განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია... - ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს? - ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულისხმიერებას და ღირსებას გული ასწავლის და არა ცეკვის მასწავლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვინემ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა? - რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით? - არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ. - ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით! - გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს! - გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა... - ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) === [[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა? - დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება. - ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური! - რატომ უბედური? - იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება. - შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია... - მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის? ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია! - ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება. - როგორ? რანაირად? - ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო. - მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე? - არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს? - მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ. - ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება. - ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა. - აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო... - ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა. - არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია? - ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ? - პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს? - რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები... - ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა. - მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები. - არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია! - უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ? - ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ეშმაკნი'' (1872) === [[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]] {{Q | ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი? - ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა. - მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან? - მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია. - პატარა რაღაა? - ტკივილი. - მეორე დიდი მიზეზი რაღაა? - საიქიო. - ესე იგი სასჯელი, არა? - რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს? - ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი? - მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა) | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''საწყალი ადამიანები'' (1846) === [[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]] {{Q | ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) === [[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]] {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} === ''ყმაწვილი'' (1875) === [[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]] {{Q | ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო. - და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა. - ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} === ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) === [[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]] {{Q | ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} === ''თვინიერი'' 1876 === {{Q | ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} [[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]] === ''მოთამაშე'' (1867) === {{Q | ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} [[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]] {{Q | ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) === {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''წერილი ძმას კატორღიდან'' === {{Q | ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“ }} === ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) === {{Q | ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} === ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) === {{Q | ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} === ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) === {{Q | ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს: - ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში! ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} === ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} === ''ბიძის სიზმარი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} === ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) === {{Q | ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა: „Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas Chic!“ რაც შემდეგნაირად ითარგმნება : „ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“ ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} === ''მარადი ქმარი'' (1870) === {{Q | ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ. მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} {{Q | ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} === ''ორეული'' (1846) === {{Q | ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია; | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} === ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) === {{Q | ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი წუთები, როდესაც მტკივნეულად დაჭიმული მთელი გონებრივი და სულიერი გრძნობები უცაბედად აალდებიან ცნობიერების ნათელი ცეცხლით და ასეთ დროს რაღაც წინასწარმეტყველური ესიზმრება გაკვირვებულ სულს, რაღაც დამღლელი შეგრძნება მომავლისა, რომელიც მას მოელის და რა ძლიერ სასურველია ცხოვრება, როგორ ითხოვს მთელი თქვენი არსება სიცოცხლეს და ყველაზე ბრმა, ყველაზე ცხელი იმედის ალით აგიზგიზებული თქვენი გული თითქოს მომავალს იწვევს, მთელი თავისი საიდუმლოებით, მთელი თავისი შეუცნობლობით. თუნდაც ქარბუქით, ჭექა-ქუხილით, მაგრამ სიცოცხლით იყოს ოღონდაც. ჩემი წუთი ზუსტად ასეთი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ხარბად დავიწყე წიგნების კითხვა და ამ საქმემ მალევე სრულიად გამიტაცა. ჩემი ყველა ახალი მოთხოვნილება, ყველა ცოტა ხნის წინანდელი მისწრაფებანი, ნიაღვრები ჩემი აწყვეტილი ასაკისა, სიმშვიდის გარეშე, ამბოხით წარმოსდგა ჩემს სულში, რაც ჩემმა ძალიან ადრეულმა განვითარებამ გამოიწვია - ეს ყოველივე სულ სხვა მხარეს გადაიხარა, თითქოს დაკმაყოფილებული ახალი საკვებით, თითქოს იპოვა სათავისო სწორი გზა. მალევე ჩემი გული და გონება ისე მოჯადოვდა, ჩემი ფანტაზია ისე ფართოდ გაიშალა, რომ მე თითქოს მთელი ის მსოფლიო დავივიწყე, რომელიც გარს მერტყა. მეჩვენებოდა, რომ თვით ბედმა მომაქცია ცხოვრების ამ ნაკადში, რომელშიც ასე მივიწევდი წინ, რომელზეც მთელი დღე და ღამე ვმკითხაობდი და სანამ უცნობ გზაში გამიშვებდა, მომიხმობდა სიმაღლეზე, მაჩვენებდა მომავალს ჯადოსნურ პანორამაში, მომხიბვლელ, მომნუსხველ პერსპექტივაში. მომელოდა მთელი ეს მომავალი გადამეტანა, თავდაპირველად წიგნში ამოკითხვით, გადამეტანა ოცნებებში, ვნებათა ღელვაში, ახალგაზრდა სულის ტკბილ მღელვარებაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} ===''მის შესახებ''=== {{Q | ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას. | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა თქმა უნდა, შეურაცხყოფის პატიება და დავიწყება - კეთილი საქმეა, მაგრამ მაინც არ ვარგა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = თუ მოიძებნება ვინმე, რომ დამიმტკიცოს, თითქოს ჭეშმარიტება ქრისტეში არაა, მე მაინც ქრისტესთან დავრჩები და არა იმ ჭეშმარიტებასთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ რომელიმე ადამიანს რამდენიმე წელიწადს მორჩილად, სამაგალითოდ უჭირავს თავი, იტანს უსასტიკეს სასჯელს, და უცებ სრულიად მოულოდნელად იფეთქებს რაღაც პატარა, უმნიშვნელო რამეზე, ლამის არაფერზე, — თითქოს ეშმაკი შეუძვრაო, — აურევს, იქეიფებს, შფოთს ატეხს, ხოლო ზოგჯერ სისხლის სამართლის დანაშაულზეც მიდის: ხედავენ ამას და უკვირთ. ამავე დროს კი მთელი მიზეზი ამ ადამიანის ასე მოულოდნელი აფეთქებისა, რასაც მისსგან ყველაზე ნაკლებ მოელოდნენ, შესაძლოა ეს არის დაგროვილი ბოღმისაგან პიროვნების შმაგი გამოვლინება, ინსტიქტური სევდა საკუთარ თავზე, წადილი გამოაჩინოს თავი, თავისი დამცირებული პიროვნება, წადილი — სიბრაზემდე, გაშმაგებამდე. გონების დაკარგვამდე, გაცოფებამდე მისული. ალბათ, ცოცხლად დამარხული და კუბოში უეცრად გამოღვიძებული ადამიანი ასე ასკდება და ეჯაჯგურება სახურავს, ცდილობს ახადოს, თუმცაღა გონებას უთუოდ შეეძლო დაერწმუნებინა, რომ მთელი მისი ცდა ამაოა; მაგრამ საქმეც ისაა, აქ უკვე გონიერებისათვის აღარ სცალია. აქ სიშმაგეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ეთიკური ნორმების გამარჯვება შესაძლებელია მხოლოდ რელიგიის საშუალებით, ინდივიდის ზნეობრივი სრულყოფით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ადამიანი არის საიდუმლოება. ეს საიდუმლოება გამოცნობილი უნდა იქნას და თუ მთელ ცხოვრებას მის გამოცნობას მოანდომებ, ნუ იტყვი, რომ დრო დაკარგე. მე ამ საიდუმლოებას მივსდევ, რადგან მინდა ადამიანი ვიყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = სიმართლის სხივს ვერავითარი ნისლი ვერ გაუძლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = არის ხალხი, ვისაც მეტისმეტი გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ ზღვარს გადააცილა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ხალხის უმაღლესი და დამახასიათებელი ნიშანია სამართლიანობის განცდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ღმერთი მაწამებს მუდამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ==რესურსები ინტერნეტში== {{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}} * [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com] * [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com] * [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library] * [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station] {{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}} [[კატეგორია:რუსი მწერლები]] [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] nitas3pk8ez8r6du7utztnna7trb78y 47001 46990 2026-04-10T09:54:02Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* მის შესახებ */ 47001 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]] '''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი. {{ვიკიპედია}} ==ციტატები== === ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) === [[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]] {{Q | ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა! | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!.. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]] {{Q | ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]] {{Q | ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''თეთრი ღამეები'' (1848) === [[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]] {{Q | ციტატა = - არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!... - როგორ, ვისზე? - არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014 }} === ''იდიოტი'' (1868) === [[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი და არ დაკარგონ დედამიწაზე ცხოვრების უნარი. მე არ მინდა და არ შემიძლია დავიჯერო, რომ ბოროტება შეიძლება იყოს ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბე ცოდვად არ ჩაითვლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა, განსაჯეთ: ვთქვათ, კაცს აწამებენ; ამ დროს ტანჯვა, ჭრილობები, ხორციელი ტკივილი აწუხებს, ეს ყველაფერი კი სულიერ ტანჯვას ავიწყებს, ასე რომ სულის ამოხდამდე მხოლოდ ჭრილობები ტანჯავს. მაგრამ ყველაზე დიდი, ყველაზე გაუსაძლისი ტკივილი იქნებ ჭრილობა არც იყოს, იქნებ ის არის, რომ დანამდვილებით იცი, აგერ ერთი საათის, მერე ათი წუთის, მერე ნახევარი წუთის, მერე, აი, ამ წუთს სიცოცხლეს გამოესალმები, ადამიანი აღარ იქნები და ეს უეჭველია. სწორედ ესაა მთავარი, რომ უეჭველია. აი, თავს რომ დადებ დანის ქვეშ, გესმის, როგორ დაცურდება ის შენს თავზე, სწორედ ეს მეოთხედი წამია ყველაზე საშინელი. მაგრამ იცით, რომ ეს მარტო ჩემი ფანტაზია არ არის და ბევრი იძახის ამას? იმდენად მწამს ეს, რომ პირდაპირ გეტყვით ჩემს აზრს. მკვლელობისთვის კაცის მოკვლა დანაშაულს აჭარბებს სისასტიკით. კანონიერი სიკვდილით დასჯა უფრო საშინელია, ვინემ ყაჩაღურად კაცის მოკვლა. ის, ვისაც ყაჩაღები ღამით ჭრიან ყელს ტყეში, ანდა სადმე, გადარჩენის იმედს მაინც არ ჰკარგავს სულ უკანასკნელ წუთამდე. მაგალითები ყოფილა იმისი, რომ ყელგამოღადრულ კაცს მაინც იმედი აქვს, ან გარბის სადმე, ან იხვეწება და ივედრება. აქ კი ამ უკანასკნელ იმედს, რაც ათჯერ უფრო აიოლებს სიკვდილს, გადაჭრით უსპობენ. აქ განაჩენი გამოტანილი გაქვს. ჰოდა, ყველაზე საშინელი საწამებელიც ის არის, რომ იცი, ამას ნამდვილად ვერ ასცდები. ამაზე მეტი ტანჯვა კი რა უნდა იყოს ამქვეყნად. მოიყვანეთ ჯარისკაცი და ბრძოლის ველზე ზედ ზარბაზანს დაუყენეთ პირდაპირ, გინდაც ესროლეთ, იმას მაინც იმედი ექნება გადარჩენის, მაგრამ ამავე ჯარისკაცს რომ სიკვდილის მისჯის განაჩენი წაუკითხოთ, ის ან ჭკუაზე შეცდება, ან ატირდება. ვინ თქვა, რომ ადამიანის ბუნებას შეუძლია ეს აიტანოს და ჭკუაზე არ შეცდეს? რა საჭიროა ადამიანის სულის ასეთი შებღალვა, ასე უგვანოდ, ასე ტყუილ-უბრალოდ? იქნებ იყოს ისეთი კაცი, ვისაც განაჩენი გამოუტანეს, დატანჯეს, გააწამეს და მერე უთხრეს: „წადი, გეპატიოს ბრალიო“. აი ამ კაცს იქნებ ეამბნა მართალი. ამ წამებასა და საშინელებაზე გვეუბნება ქრისტეც. არა, ადამიანს არ შეიძლება ასე მოექცე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვნებით თავბრუდახვეული კაცი, ისიც ხანში შესული, პირწმინდად ბრმავდება და, საიმედო რომც არაფერი ჰქონდეს, იმედს მაინც არ ეშვება. კიდევ მეტი, გონებას ჰკარგავს და რა ჭკუის კოლოფიც უნდა იყოს, ბრიყვი ბალღივით იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შარშან მე ერთ კაცს შევხვდი. აქ ერთ უცნაურ გარემოებას ჰქონდა ადგილი, უცნაურს-მეთქი, იმიტომ ვამბობ, რომ ასეთი შემთხვევა ძალზედ იშვიათად ხდება. ეს კაცი ერთხელ ეშაფოტზე აიყვანეს და პოლიტიკური დანაშაულისათვის სასიკვდილო განაჩენი წაუკითხეს. ოციოდე წუთის შემდეგ კი შეწყალება გამოუცხადეს და სასჯელი შეუცვალეს. მაგრამ ამ ორი განაჩენის შუალედში, მთელი ოცი თუ, ყოველ შემთხვევაში, თხუთმეტი წუთი იმ უეჭველი რწმენით გაატარა, რომ რამდენიმე წუთის შემდეგ უნდა მომკვდარიყო. იმდენად დამაინტერესა ამ ამბავმა, რომ რამდენჯერმე გავამეორებინე ის თავისი შთაბეჭდილებანი. საოცარი სიცხადით ახსოვდა ყველაფერი და კიდეც ამბობდა, იმ წუთებიდან თავის დღეში არაფერი დამავიწყდებაო. ეშაფოტიდან ოციოდე ნაბიჯზე, სადაც ხალხი და ჯარისკაცები იდგნენ, თურმე სამი ბოძი ერჭო, რადგან დასასჯელი რამდენიმე კაცი ყოფილა. პირველი სამი კაცი ამ ბოძებთან მიუყვანიათ. თოკებით მიუბამთ. სასიკვდილო ტანსაცმელი (თეთრი გრძელი ხალათები) გადაუცვამთ, თვალებზე კი თეთრი ჩაჩი ჩამოუფხატავთ, რომ თოფები არ დაენახათ. შემდეგ ყოველი ბოძის წინ რამდენიმე ჯარისკაცისაგან შემდგარი რაზმი ჩამწკრივებულა. ჩემი ნაცნობი რიგში მერვე ყოფილა და ბოძებთან მესამე წყობაში მოუხდებოდა გასვლა. მღვდელმა თურმე ყველას ჯვრით ჩამოუარა. ასე რო, ხუთიოდე წუთზე მეტი სიცოცხლე არ დარჩენოდა. ჰოდა, მითხრა, რომ ეს ხუთი წუთი უსაზღვრო დროდ, წარმოუდგენელ სიმდიდრედ მეჩვენება, მეგონა, ამ ხუთ წუთის მანძილზე იმდენ სიცოცხლეს განვიცდი, რომ ახლა უკანასკნელ წამზე ფიქრი არც ღირს-მეთქი. ამიტომაც სხვადასხვა თადარიგი დავიჭირე: გამოვიანგარიშე, რამდენი დრო დამჭირდებოდა ამხანაგებთან გამოთხოვებაზე, და საამისოდ ორი წუთი გადავდე, მერე ორი წუთი ჩემს უკანასკნელ ფიქრებზე შემოვინახე, ერთ წუთს კიდევ ირგვლივ მოთვალიერებას მოვანდომებდიო. ძალიან კარგად მახსოვს, რომ სწორედ ეს სამი თადარიგი დავიჭირე და სწორედ ეს გამოვიანგარიშეო. ოცდაშვიდი წლის, საღ-სალამათი, ჯან-ღონით სავსე კაცი ესალმებოდა სიცოცხლეს. როცა ამხანაგებს ვეთხოვებოდიო, მახსოვს, ერთ-ერთს რაღაც საკმაოდ გარეშე კითხვა მივეცი და პასუხმაც ფრიად დამაინტერესაო. მერე, ამხანაგებთან დამშვიდობების შემდეგ ის ორი წუთი დადგა, რომელიც ჩემს ფიქრებზე შემოვინახეო. ისიც წინასწარ ვიცოდი, რაზე ვიფიქრებდიო: მინდოდა, რაც შეიძლება მალე წარმომედგინა, ეს როგორ იქნება, ახლა ვარსებობ და სული მიდგას, სამიოდე წუთის შემდეგ კი არარაობად ვიქცევი. მაშ, ნეტავ რა დარჩება ჩემგან? ან სად წავალო? ამ ორ წუთში სურდა ეს ყველაფერი გადაეწყვიტა! შორიახლოს თურმე ტაძარი იდგა. ტაძრის მოოქროვილ გუმბათს მზე აბრჭყვიალებდა. მახსოვს, დაჟინებით მივჩერებოდიო სახურავსა და მასზე აციალებულ სხივებს. თვალი ვერ მომეწყვიტა სხივებისთვისო. მეჩვენებოდა, თითქოს სხივები იყო ჩემი ახალი ბუნებაო, სამიოდე წუთის შემდეგ როგორღაც მათ შევერწყმებოდიო... ის ახალი, რაც მას მოელოდა და რაც უცნობი იყო, საოცარი ზიზღით ავსებდა თურმე, მაგრამ იმ წუთშიო, ამბობდა: ყველაზე მძიმე მაინც ეს აკვიატებული ფიქრი იყო: რა იქნება, არ მოვკვდე! რა იქნება ცოცხალი დავრჩე! ო, რა უსასრულო სიცოცხლე მელის! ეს ყველაფერი ჩემი იქნება! მაშინ ყოველ წუთს მთელ საუკუნედ ვაქცევ, არაფერს დავკარგავ, ყოველი წუთის ანგარიშს ვიქონიებ, ერთ წუთს ტყუილად არ გავაცდენო! ისიც თქვა, ამ ფიქრმა ბოლოს ისე გამაბოროტა, უკვე ვნატრობდი, მალე მესროლონო ტყვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხუთი წუთი კაცს მთელ საუნჯეს ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იცით, აქ უნდა ყველაფერი წარმოიდგინოთ, რაც წინასწარ მოხდა, ყველაფერი. ის ციხეში იყო და სიკვდილს, ყოველ შემთხვევაში, ერთ კვირამდე ადრე არ ელოდა. რატომღაც ჩვეულებრივ ფორმალობის იმედი ჰქონდა, რომ განაჩენის ქაღალდს ჯერ სადღაც გააგზავნიდნენ და მხოლოდ ერთი კვირის შემდეგ მობრუნდებოდა უკან, როგორც საერთოდ ხდება ხოლმე. უცბად, რაღაც შემთხვევის წყალობით, საქმე მალე დაასრულეს. დილის ხუთ საათზე პატიმარს ეძინა. ოქტომბრის მიწურული იყო; ხუთზე ჯერ კიდევ ცივა და ბნელა. ციხის ბოქაული ჩუმად შემოვიდა, ყარაული შემოიყვანა და მისჯილს ფრთხილად შეახო მხარზე ხელი. იგი წამოიწია, იდაყვს დაეყრდნო, სინათლე დაინახა და იკითხა: რა მბავიაო? - დასჯა ათ საათზეაო. ახალ ნამძინარევზე არ დაიჯერა, შეედავა, ქაღალდი ერთი კვირის მერე მოვაო, მაგრა მროცა სულ გამოფხიზლდა, კამათი შეწყვიტა და დადუმდა, ასე ჰყვებოდნენ. მერე უთქვამს, მაინც მზიმეა ასე უცებო... - და ისევ დადუმებულა, არც ამოუღია შემდეგ ხმა. აქ სამი-ოთხი საათი, მოგეხსენებათ, რასაც უნდება. მღვდელი, საუზმე, ღვინო, ყავა, ძროხის ხორცითაც უმასპინძლდებიან. განა დაცინვა არაა? ტყვი, რა სიმხეცეაო, მაგრამ მეორე მხრივ, ღმერთმანი, ეს აჯამი ხალხი წმინდა გულით ჩადის ამას და სწამთ კიდეც, კაცთმოყვარეობას ვიჩენთო. მერე ტუალეტიც (მოგეხსენებათ, მისჯილის ტუალეტს რა წარმოადგენს), ბოლოს ქალაქში გამოატარებენ ეშაფოტზე წასაყვანად... მე მგონი, გზაშიც უთუოდ ამას ფიქრობდა: „ჯერ კიდევ დიდი დრო მაქვს, ჯერ კიდევ სამი ქუჩა დამრჩენია, აგერ ამას გავივლი, მერე კიდევ ის დამრჩება, მერე კიდევ ის, იქ მარჯვნივ მეფუნთუშეა... იმ მეფუნთუშემდე კიდევ კარგა შორსაა!“ ირგვლივ ხალხი ირევა, ერთი ღრიანცელი და ხმაურია, ათი ათას ისახეა, ათი ათასი თვალი, - ყოველივე ეს უნდა გადაიტანოს. რაც მთავარია, იმ ფიქრს გაუძლოს: „აგერ, ესენი ათი ათასნი არიან, ამათ არავინ კლავს, მე კი უნდა მომკლან!“ აი რა უძღვის წინ უკანასკნელ წუთებს. ეშაფოტზე კიბე ადის, სწორედ ამ კიბის წინ აუვარდა უეცრად ტირილი. მერე რა მაგარი ვაჟკაცი იყო, რა დიდ იავაზაკი, როგორც ამბობდნენ. მღვდელი გვერდიდან არ შორდებოდა, სულ ელაპარაკებოდა, - იმას კი, არა მგონია, ერთ ისიტყვა გაეგონოს. ყურს დაუგდებდა და მესამე სიტყვიდან, ალბათ, აღარაფერი ესმოდა. ასეც უნდა ყოფილიყო. ბოლოს, კიბეს აუყვა. ფეხები დაბორკილი ჰქონდა და პატარ-პატარა ნაბიჯებს ადგამდა. მღვდელმა, ეტყობა, ჭკვიანი კაცი იყო, ლაპარაკს თავი ანება, ჯვარს წარამარა აჩრიდა საკოცნელად. კიბეზე ასვლამდე ხომ ფერმიხდილი იყო, ეშაფოტზე რომ ავიდა და დადგა, მიტკალივით გაუხდა სახე, ალბათ ფეხებიც ეკეცებოდა, გულიც ერეოდა ეგებ - თითქოს ყელში უჭერდნენ ხელს და უღიტინებდნენ - არ გამოგიცდიათ განა ასეთი რამ შიშისა თუ საშინელების წუთებში, როცა გონი გაქვთ, მაგრამ თავის დამორჩილება არ ძალგიძთ? მე მგონი, მაგალითად, თუ დაღუპვა გელის, ვთქვატ, სახლი გენგრევა თავზე, უცბად საოცრად მოგინდება, ალბათ, დაჯდე, თვალები დახუჭო და, დაე, რახ მოსახდენია მოხდეს!.. სწორედ ამ დროს, როცა ეს სიძაბუნე დაეტყობოდა, მღვდელი კვლავ საჩქაროდ, უსიტყვოდ მიაჩეჩებდა ხოლმე ვერცხლის პატარა ოთხბოლოიან ჯვარს, მალი-მალ ყოველ წუთს აჩრიდა. როგორც კი ჯვარი ტუჩზე მოხვდებოდა, ისიც თვალებს გაახელდა, რამდენიმე წამს თითქოს მოცოცხლდებოდა და ფეხსაც გადადგამდა. ჯვარს ხარბად ჰკოცნიდა, პირდაპირ ეწაფებოდა, თითქოს ეშურებოდა რაიმე თან წაეღო საგზლად, ყოველი შემთხვევისთვის მაინც. თუმცა იმ წუთს, არა მგონია, რელიგიური რამე გრძნობა ჰქონოდა. ფიცარზე დაწოლამდე სულ ასე იყო... საოცარია, რომ ამ უკანასკნელ წამებში იშვიათად მისდით ხოლმე გული! პირიქით, თავი საოცარი სიძლიერით, მანქანასავით უმუშავებთ, ალბატ, სხავდასხავ ფიქრები ჩაქუჩივიტ ურტყამს თავს, ნაწყვეტ-ნაწყვეტ, იქნებ სასაცილოც: „აგერ ის კაცი მიყურებს - შუბლზე მეჭეჭი აზის, აგერ ჯალათს ერთი, ბოლო ღილ იდაჟანგებია“... ფიქრობ ასეთ რამეებზე და მაინც ყველაფერი იცი და ყველაფერი გახსოვს. ერთი წერტილი ჩაგჭედვია თავში, რომელსაც ვერასგზით ვერ დაივიწყებ, არც გული მიგდის, ყველაფერი ამ წერტილს უვლის ირგვლივ და უტრიალებს. ალბათ, წამის უკანასკნელ მეოთხედამდე სულ ასეა, თავი უკვე კუნძზე უდევს, ელის... იცის... და უეცრივ გაიჟღრიალებს რკინა! ამას უთუოდ გაიგონებს! მეც რომ ვწოლილიყავ, განგებ მივაყურადებდ იდა გავიგონებდი... იქნებ ეს მეათედი წუთიც არ გაგრძელდეს, მაგრამ უთუოდ გაიგონებ! იცით კი, რომ აქამდე საკამათოდ აქვთ, თავი რომ წააეცლება, ერთი წამი კიდევ რჩება შეგნება, თავი წამეცალაო - თუმცა იქნებ ხუთ წამსაც რჩება!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბავშვებს ყველაფერი შეგიძლია უამბო. სულ მიკვირდა, მოზრდილები რა ცუდად სცნობენ-მეთქი ბავშვებს. არც დედ-მამამ იცის თავისი შვილების ამბავი. ბავშვებს კაცმა არაფერი უნდა დაუმალოს; ვითომც პატარები არიან და მათთვის ადრეა ყველაფრის ცოდნაო. რა უბადრუკი მოსაზრებაა! იცით, ბავშვები მშვენივრად ამჩნევენ მშობლებს პატარები ვგონივართ და ისე ფიქრობენ, ვერაფერს მივხვდებითო. სინამდვილეში კი ძნელად გამოაპარებთ რასმე. აბა, ვინ წარმოიდგენს, რომ რა თავსამტვრევი საქმეც არ უნდა იყოს, ბალღი საოცრად გონივრულ რჩევას მოგცემს. ღმერთო ჩემო! როცა ეს პატარა ჩიტუნები მიამიტად მოგაპყრობენ გაბრწყინებულ თვალებს, რა სინდისით უნდა მოატყუო ისინი! ჩიტუნები-მეთქი, იმიტომ ვთქვი, რომ ჩიტზე წმინდა ამ ქვეყნად არ არის რა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ხალხში უნდა გავერიო; იქნებ ბევრი არაფერი ვიცი და გამეგება, მაგრამ ახლა ხანა კი დამიდგა. გადავწყვიტე, პატიოსნად და პირნათლად შევასრულო ჩემი საქმე. ადამიანებთან შესაძლოა მომწყინდეს და გამიჭირდეს კიდეც. ყოველ შემთხვევაში, გადავწყვიტე ყველას ზრდილობით მოვექცე და არაფერი დავუმალო; მეტს ხომ არავინ მომთხოვს. იქნებ აქაც ბალღად ჩამთვალონ, - რა ვუყოთ მერე! რატომღაც ყველა იდიოტად მნათლავს, მართალია, ოდესღაც კი ვიყავ ისე ავად, რომ იდიოტს ვგავდი; მაგრამ ახლა სადაური იდიოტი ვარ, თუკი ვამჩნევ, რომ იდიოტად მთვლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულია მთავარი, სხვა დანარჩენი სისულელეა. ჭკუაც საჭიროა, ცხადია... შეიძლება ჭკუა იყოს ყველაზე მთავარი. სულელს თუ გული აქვს და ჭკუა არა, ისეთივე საცოდავია, როგორც ჭკვიანი, მაგრამ უგულო სულელი. ძველთაძველი ჭეშმარიტებაა. აი მე სულელი ვარ, გული მაქვს და ჭკუა არა, შენ კი ჭკვიანი, უგულო სულელი ბრძანდები; ორივენი უბედურები ვართ, ორივენი ვეწამებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ განურისხდებით სასოწარკვეთილ, წყალწაღებულ ადამიანს იმისთვის, რომ უკანასკნელ იმედს ებღაუჭება თავის გადასარჩენად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველას გვაქვს ჩვენ-ჩვენი ნაკლი და ჩვენ-ჩვენი დამახასიათებელი რამ, სხვებს იქნებ იმათზე მეტიც, ვინც თითით საჩვენებლად ჰყავთ გამხდარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი ქალი მხოლოდ საყვარლად ვარგა, სხვა არაფრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სწორედ იმითაა ფული ყველაზე მეტად საზიზღარი და საძულველი, რომ ის ნიჭსაც აძლევს ადამიანს და მისცემს კიდეც, ვიდრე ეს ქვეყანა იარსებებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან დაგესიზმრება უცნაური რამ, შეუძლებელი და არაბუნებრივი; გაგეღვიძება, გაგახსენდება ნათლად და გაგიკვირდება მისი უცნაურობა, მაგრამ რა მიზეზია, რომ მშვენივრად ურიგდები შენი სიზმრის ამ უაზრობას და შეუსაბამობას? ან რა მიზეზია, რომ გამოღვიძებული და სიზმრიდან გამორკვეული, მაინც გრძნობ, ხანდახან საოცარი ძალითაც, რომ სიზმართან ერთად რაღაც ამოუხსნელი რამ დაგრჩა ისევ? გაგეღიმება ამ შენი სიზმრის უაზრობაზე და ამასთან, გრძნობ კი, უაზრობათა ეს ხლართი რაღაც აზრს შეიცავს, რაღაც მართალ აზრს, რაღაც შენს ნამდვილ ცხოვრებასთან დაკავშირებულს, იმას რაც გულში მუდამ გედო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან... - ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - აკი წინათაც გითხარი და აგიხსენი, კი არ „მიყვარს“, „მებრალება“-მეთქი. მე მგონი, გითხარი, რასაც ვგრძნობ. მაშინ შენ თქვი, მიგიხვდიო ნათქვამს. ვითომ მართლა მიმიხვდი? აი, ახლაც რა სიძულვილით მიცქერი. მე იმიტომ მოვედი, დამშვიდება მინდა შენი, რადგან შენც ძვირფასი ხარ ჩემთვის. იცი, ძალიან მიყვარხარ, პარფენ. ახლა კი წავალ და თავის დღეში აღარ მოვალ. მშვიდობით იყავი. - იცი რას გეტყვი! - უეცრივ გამოცოცხლდა როგოჟინი და თვალები დააკვესა, - ვერ გამიგია, ასე როგორ მითმობ? განა სულ გადაიყვარე? წინათ დარდობდი მაინც; განა არ გამჩნევდი. აბა კისრისტეხით რაღას გამოქანდი აქ? ვითომ გებრალება? - გგონია გატყუებ? - არა, მჯერა შენი, ოღონდაც არაფერი მესმის. ვინ იცის, შენი სიბრალული ჩემს სიყვარულზე უარესი იყოს! - შენს სიყვარულს სიძულვილისაგან ვერ გაარჩევს კაცი, ხოლო თუ სიყვარული გაგიქრა, ეგებ უარესი ამბავი დატრიალდეს. - რომ მოვკლავ, არა? - რომ შეიძულებ იმ სიძლიერით, რა სიძლიერითაც ახლა გიყვარს, რომ შეიძულებ იმ წამებისთვის, რასაც ახლა იტან. ყველაზე მეტად მაინც ის მიკვირს, კიდევ როგორ მოგყვება ცოლად? აკი ორჯერ გითხრა უარი და ორჯერვე გაგექცა. მაშასადამე, გული უგრძნობს!.. ახლა რაღა უნდა შენგან, ვითომ ფული? სისულელეა. ვითომ ქმრის შოვნა უნდა და იმიტომ? განა სხვას ვერ მონახავდა. შენს თავს ყველა უნდა ერჩივნოს. ვინაიდან შენ მართლაც შეიძლება მოკლა. თვითონაც ალბათ კარგად უწყის ეს. ან თუ ისაა მიზეზი, ეგრე ძლიერად რომ გიყვარს? იქნებ ასეც იყოს... გამიგონია, არიან ქალები, სწორედ ამგვარ სიყვარულს რომ არჩევენ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები. აქ რაღაც ისე არ არის და არც არასოდეს იქნება ისე. აქ რაღაც ისეთია, რაზეც ნიადაგ ფეხს აისხლეტენ ათეისტები და მუდამ სხვაზე ილაპარაკებენ, არა იმაზე, რაზეც უნდა ილაპარაკონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბრალული შეადგენს ადამიანთა ყოფის ყველაზე დიდსა და იქნებ ერთადერთ კანონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩვევიათ ხოლმე ზოგჯერ ადამიანებს: მოაგონდებათ უეცრივ საშინელი რამ, მეტადრე - სამარცხვინო, და წუთით ერთ ადგილზე გახევდებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმაზე უკეთ არაფერი მოიყვანს კაცს ჭკუაზე, როგორც ძველის მოგონება და მონანიება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი სასაცილომდე კეთილები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით? - მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს. - მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ? - მგონი... შემეშინდება. - მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ? - აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი? - საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს. - მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს! - განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს. - ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა... - განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია... - ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს? - ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულისხმიერებას და ღირსებას გული ასწავლის და არა ცეკვის მასწავლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვინემ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა? - რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით? - არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ. - ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით! - გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს! - გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა... - ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) === [[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა? - დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება. - ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური! - რატომ უბედური? - იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება. - შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია... - მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის? ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია! - ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება. - როგორ? რანაირად? - ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო. - მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე? - არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს? - მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ. - ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება. - ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა. - აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო... - ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა. - არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია? - ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ? - პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს? - რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები... - ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა. - მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები. - არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია! - უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ? - ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ეშმაკნი'' (1872) === [[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]] {{Q | ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი? - ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა. - მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან? - მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია. - პატარა რაღაა? - ტკივილი. - მეორე დიდი მიზეზი რაღაა? - საიქიო. - ესე იგი სასჯელი, არა? - რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს? - ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი? - მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა) | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''საწყალი ადამიანები'' (1846) === [[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]] {{Q | ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) === [[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]] {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} === ''ყმაწვილი'' (1875) === [[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]] {{Q | ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო. - და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა. - ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} === ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) === [[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]] {{Q | ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} === ''თვინიერი'' 1876 === {{Q | ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} [[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]] === ''მოთამაშე'' (1867) === {{Q | ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} [[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]] {{Q | ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) === {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''წერილი ძმას კატორღიდან'' === {{Q | ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“ }} === ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) === {{Q | ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} === ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) === {{Q | ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} === ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) === {{Q | ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს: - ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში! ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} === ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} === ''ბიძის სიზმარი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} === ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) === {{Q | ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა: „Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas Chic!“ რაც შემდეგნაირად ითარგმნება : „ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“ ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} === ''მარადი ქმარი'' (1870) === {{Q | ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ. მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} {{Q | ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} === ''ორეული'' (1846) === {{Q | ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია; | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} === ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) === {{Q | ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი წუთები, როდესაც მტკივნეულად დაჭიმული მთელი გონებრივი და სულიერი გრძნობები უცაბედად აალდებიან ცნობიერების ნათელი ცეცხლით და ასეთ დროს რაღაც წინასწარმეტყველური ესიზმრება გაკვირვებულ სულს, რაღაც დამღლელი შეგრძნება მომავლისა, რომელიც მას მოელის და რა ძლიერ სასურველია ცხოვრება, როგორ ითხოვს მთელი თქვენი არსება სიცოცხლეს და ყველაზე ბრმა, ყველაზე ცხელი იმედის ალით აგიზგიზებული თქვენი გული თითქოს მომავალს იწვევს, მთელი თავისი საიდუმლოებით, მთელი თავისი შეუცნობლობით. თუნდაც ქარბუქით, ჭექა-ქუხილით, მაგრამ სიცოცხლით იყოს ოღონდაც. ჩემი წუთი ზუსტად ასეთი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ხარბად დავიწყე წიგნების კითხვა და ამ საქმემ მალევე სრულიად გამიტაცა. ჩემი ყველა ახალი მოთხოვნილება, ყველა ცოტა ხნის წინანდელი მისწრაფებანი, ნიაღვრები ჩემი აწყვეტილი ასაკისა, სიმშვიდის გარეშე, ამბოხით წარმოსდგა ჩემს სულში, რაც ჩემმა ძალიან ადრეულმა განვითარებამ გამოიწვია - ეს ყოველივე სულ სხვა მხარეს გადაიხარა, თითქოს დაკმაყოფილებული ახალი საკვებით, თითქოს იპოვა სათავისო სწორი გზა. მალევე ჩემი გული და გონება ისე მოჯადოვდა, ჩემი ფანტაზია ისე ფართოდ გაიშალა, რომ მე თითქოს მთელი ის მსოფლიო დავივიწყე, რომელიც გარს მერტყა. მეჩვენებოდა, რომ თვით ბედმა მომაქცია ცხოვრების ამ ნაკადში, რომელშიც ასე მივიწევდი წინ, რომელზეც მთელი დღე და ღამე ვმკითხაობდი და სანამ უცნობ გზაში გამიშვებდა, მომიხმობდა სიმაღლეზე, მაჩვენებდა მომავალს ჯადოსნურ პანორამაში, მომხიბვლელ, მომნუსხველ პერსპექტივაში. მომელოდა მთელი ეს მომავალი გადამეტანა, თავდაპირველად წიგნში ამოკითხვით, გადამეტანა ოცნებებში, ვნებათა ღელვაში, ახალგაზრდა სულის ტკბილ მღელვარებაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} ===''მის შესახებ''=== {{Q | ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას. | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ რომელიმე ადამიანს რამდენიმე წელიწადს მორჩილად, სამაგალითოდ უჭირავს თავი, იტანს უსასტიკეს სასჯელს, და უცებ სრულიად მოულოდნელად იფეთქებს რაღაც პატარა, უმნიშვნელო რამეზე, ლამის არაფერზე, — თითქოს ეშმაკი შეუძვრაო, — აურევს, იქეიფებს, შფოთს ატეხს, ხოლო ზოგჯერ სისხლის სამართლის დანაშაულზეც მიდის: ხედავენ ამას და უკვირთ. ამავე დროს კი მთელი მიზეზი ამ ადამიანის ასე მოულოდნელი აფეთქებისა, რასაც მისსგან ყველაზე ნაკლებ მოელოდნენ, შესაძლოა ეს არის დაგროვილი ბოღმისაგან პიროვნების შმაგი გამოვლინება, ინსტიქტური სევდა საკუთარ თავზე, წადილი გამოაჩინოს თავი, თავისი დამცირებული პიროვნება, წადილი — სიბრაზემდე, გაშმაგებამდე. გონების დაკარგვამდე, გაცოფებამდე მისული. ალბათ, ცოცხლად დამარხული და კუბოში უეცრად გამოღვიძებული ადამიანი ასე ასკდება და ეჯაჯგურება სახურავს, ცდილობს ახადოს, თუმცაღა გონებას უთუოდ შეეძლო დაერწმუნებინა, რომ მთელი მისი ცდა ამაოა; მაგრამ საქმეც ისაა, აქ უკვე გონიერებისათვის აღარ სცალია. აქ სიშმაგეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ==რესურსები ინტერნეტში== {{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}} * [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com] * [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com] * [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library] * [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station] {{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}} [[კატეგორია:რუსი მწერლები]] [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] 0tw421j5s4j9rs5fs6f6fm3lumzhv0b 47005 47001 2026-04-10T10:02:17Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* მის შესახებ */ 47005 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]] '''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი. {{ვიკიპედია}} ==ციტატები== === ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) === [[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]] {{Q | ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა! | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!.. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]] {{Q | ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]] {{Q | ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''თეთრი ღამეები'' (1848) === [[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]] {{Q | ციტატა = - არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!... - როგორ, ვისზე? - არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014 }} === ''იდიოტი'' (1868) === [[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი და არ დაკარგონ დედამიწაზე ცხოვრების უნარი. მე არ მინდა და არ შემიძლია დავიჯერო, რომ ბოროტება შეიძლება იყოს ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბე ცოდვად არ ჩაითვლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა, განსაჯეთ: ვთქვათ, კაცს აწამებენ; ამ დროს ტანჯვა, ჭრილობები, ხორციელი ტკივილი აწუხებს, ეს ყველაფერი კი სულიერ ტანჯვას ავიწყებს, ასე რომ სულის ამოხდამდე მხოლოდ ჭრილობები ტანჯავს. მაგრამ ყველაზე დიდი, ყველაზე გაუსაძლისი ტკივილი იქნებ ჭრილობა არც იყოს, იქნებ ის არის, რომ დანამდვილებით იცი, აგერ ერთი საათის, მერე ათი წუთის, მერე ნახევარი წუთის, მერე, აი, ამ წუთს სიცოცხლეს გამოესალმები, ადამიანი აღარ იქნები და ეს უეჭველია. სწორედ ესაა მთავარი, რომ უეჭველია. აი, თავს რომ დადებ დანის ქვეშ, გესმის, როგორ დაცურდება ის შენს თავზე, სწორედ ეს მეოთხედი წამია ყველაზე საშინელი. მაგრამ იცით, რომ ეს მარტო ჩემი ფანტაზია არ არის და ბევრი იძახის ამას? იმდენად მწამს ეს, რომ პირდაპირ გეტყვით ჩემს აზრს. მკვლელობისთვის კაცის მოკვლა დანაშაულს აჭარბებს სისასტიკით. კანონიერი სიკვდილით დასჯა უფრო საშინელია, ვინემ ყაჩაღურად კაცის მოკვლა. ის, ვისაც ყაჩაღები ღამით ჭრიან ყელს ტყეში, ანდა სადმე, გადარჩენის იმედს მაინც არ ჰკარგავს სულ უკანასკნელ წუთამდე. მაგალითები ყოფილა იმისი, რომ ყელგამოღადრულ კაცს მაინც იმედი აქვს, ან გარბის სადმე, ან იხვეწება და ივედრება. აქ კი ამ უკანასკნელ იმედს, რაც ათჯერ უფრო აიოლებს სიკვდილს, გადაჭრით უსპობენ. აქ განაჩენი გამოტანილი გაქვს. ჰოდა, ყველაზე საშინელი საწამებელიც ის არის, რომ იცი, ამას ნამდვილად ვერ ასცდები. ამაზე მეტი ტანჯვა კი რა უნდა იყოს ამქვეყნად. მოიყვანეთ ჯარისკაცი და ბრძოლის ველზე ზედ ზარბაზანს დაუყენეთ პირდაპირ, გინდაც ესროლეთ, იმას მაინც იმედი ექნება გადარჩენის, მაგრამ ამავე ჯარისკაცს რომ სიკვდილის მისჯის განაჩენი წაუკითხოთ, ის ან ჭკუაზე შეცდება, ან ატირდება. ვინ თქვა, რომ ადამიანის ბუნებას შეუძლია ეს აიტანოს და ჭკუაზე არ შეცდეს? რა საჭიროა ადამიანის სულის ასეთი შებღალვა, ასე უგვანოდ, ასე ტყუილ-უბრალოდ? იქნებ იყოს ისეთი კაცი, ვისაც განაჩენი გამოუტანეს, დატანჯეს, გააწამეს და მერე უთხრეს: „წადი, გეპატიოს ბრალიო“. აი ამ კაცს იქნებ ეამბნა მართალი. ამ წამებასა და საშინელებაზე გვეუბნება ქრისტეც. არა, ადამიანს არ შეიძლება ასე მოექცე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვნებით თავბრუდახვეული კაცი, ისიც ხანში შესული, პირწმინდად ბრმავდება და, საიმედო რომც არაფერი ჰქონდეს, იმედს მაინც არ ეშვება. კიდევ მეტი, გონებას ჰკარგავს და რა ჭკუის კოლოფიც უნდა იყოს, ბრიყვი ბალღივით იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შარშან მე ერთ კაცს შევხვდი. აქ ერთ უცნაურ გარემოებას ჰქონდა ადგილი, უცნაურს-მეთქი, იმიტომ ვამბობ, რომ ასეთი შემთხვევა ძალზედ იშვიათად ხდება. ეს კაცი ერთხელ ეშაფოტზე აიყვანეს და პოლიტიკური დანაშაულისათვის სასიკვდილო განაჩენი წაუკითხეს. ოციოდე წუთის შემდეგ კი შეწყალება გამოუცხადეს და სასჯელი შეუცვალეს. მაგრამ ამ ორი განაჩენის შუალედში, მთელი ოცი თუ, ყოველ შემთხვევაში, თხუთმეტი წუთი იმ უეჭველი რწმენით გაატარა, რომ რამდენიმე წუთის შემდეგ უნდა მომკვდარიყო. იმდენად დამაინტერესა ამ ამბავმა, რომ რამდენჯერმე გავამეორებინე ის თავისი შთაბეჭდილებანი. საოცარი სიცხადით ახსოვდა ყველაფერი და კიდეც ამბობდა, იმ წუთებიდან თავის დღეში არაფერი დამავიწყდებაო. ეშაფოტიდან ოციოდე ნაბიჯზე, სადაც ხალხი და ჯარისკაცები იდგნენ, თურმე სამი ბოძი ერჭო, რადგან დასასჯელი რამდენიმე კაცი ყოფილა. პირველი სამი კაცი ამ ბოძებთან მიუყვანიათ. თოკებით მიუბამთ. სასიკვდილო ტანსაცმელი (თეთრი გრძელი ხალათები) გადაუცვამთ, თვალებზე კი თეთრი ჩაჩი ჩამოუფხატავთ, რომ თოფები არ დაენახათ. შემდეგ ყოველი ბოძის წინ რამდენიმე ჯარისკაცისაგან შემდგარი რაზმი ჩამწკრივებულა. ჩემი ნაცნობი რიგში მერვე ყოფილა და ბოძებთან მესამე წყობაში მოუხდებოდა გასვლა. მღვდელმა თურმე ყველას ჯვრით ჩამოუარა. ასე რო, ხუთიოდე წუთზე მეტი სიცოცხლე არ დარჩენოდა. ჰოდა, მითხრა, რომ ეს ხუთი წუთი უსაზღვრო დროდ, წარმოუდგენელ სიმდიდრედ მეჩვენება, მეგონა, ამ ხუთ წუთის მანძილზე იმდენ სიცოცხლეს განვიცდი, რომ ახლა უკანასკნელ წამზე ფიქრი არც ღირს-მეთქი. ამიტომაც სხვადასხვა თადარიგი დავიჭირე: გამოვიანგარიშე, რამდენი დრო დამჭირდებოდა ამხანაგებთან გამოთხოვებაზე, და საამისოდ ორი წუთი გადავდე, მერე ორი წუთი ჩემს უკანასკნელ ფიქრებზე შემოვინახე, ერთ წუთს კიდევ ირგვლივ მოთვალიერებას მოვანდომებდიო. ძალიან კარგად მახსოვს, რომ სწორედ ეს სამი თადარიგი დავიჭირე და სწორედ ეს გამოვიანგარიშეო. ოცდაშვიდი წლის, საღ-სალამათი, ჯან-ღონით სავსე კაცი ესალმებოდა სიცოცხლეს. როცა ამხანაგებს ვეთხოვებოდიო, მახსოვს, ერთ-ერთს რაღაც საკმაოდ გარეშე კითხვა მივეცი და პასუხმაც ფრიად დამაინტერესაო. მერე, ამხანაგებთან დამშვიდობების შემდეგ ის ორი წუთი დადგა, რომელიც ჩემს ფიქრებზე შემოვინახეო. ისიც წინასწარ ვიცოდი, რაზე ვიფიქრებდიო: მინდოდა, რაც შეიძლება მალე წარმომედგინა, ეს როგორ იქნება, ახლა ვარსებობ და სული მიდგას, სამიოდე წუთის შემდეგ კი არარაობად ვიქცევი. მაშ, ნეტავ რა დარჩება ჩემგან? ან სად წავალო? ამ ორ წუთში სურდა ეს ყველაფერი გადაეწყვიტა! შორიახლოს თურმე ტაძარი იდგა. ტაძრის მოოქროვილ გუმბათს მზე აბრჭყვიალებდა. მახსოვს, დაჟინებით მივჩერებოდიო სახურავსა და მასზე აციალებულ სხივებს. თვალი ვერ მომეწყვიტა სხივებისთვისო. მეჩვენებოდა, თითქოს სხივები იყო ჩემი ახალი ბუნებაო, სამიოდე წუთის შემდეგ როგორღაც მათ შევერწყმებოდიო... ის ახალი, რაც მას მოელოდა და რაც უცნობი იყო, საოცარი ზიზღით ავსებდა თურმე, მაგრამ იმ წუთშიო, ამბობდა: ყველაზე მძიმე მაინც ეს აკვიატებული ფიქრი იყო: რა იქნება, არ მოვკვდე! რა იქნება ცოცხალი დავრჩე! ო, რა უსასრულო სიცოცხლე მელის! ეს ყველაფერი ჩემი იქნება! მაშინ ყოველ წუთს მთელ საუკუნედ ვაქცევ, არაფერს დავკარგავ, ყოველი წუთის ანგარიშს ვიქონიებ, ერთ წუთს ტყუილად არ გავაცდენო! ისიც თქვა, ამ ფიქრმა ბოლოს ისე გამაბოროტა, უკვე ვნატრობდი, მალე მესროლონო ტყვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხუთი წუთი კაცს მთელ საუნჯეს ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იცით, აქ უნდა ყველაფერი წარმოიდგინოთ, რაც წინასწარ მოხდა, ყველაფერი. ის ციხეში იყო და სიკვდილს, ყოველ შემთხვევაში, ერთ კვირამდე ადრე არ ელოდა. რატომღაც ჩვეულებრივ ფორმალობის იმედი ჰქონდა, რომ განაჩენის ქაღალდს ჯერ სადღაც გააგზავნიდნენ და მხოლოდ ერთი კვირის შემდეგ მობრუნდებოდა უკან, როგორც საერთოდ ხდება ხოლმე. უცბად, რაღაც შემთხვევის წყალობით, საქმე მალე დაასრულეს. დილის ხუთ საათზე პატიმარს ეძინა. ოქტომბრის მიწურული იყო; ხუთზე ჯერ კიდევ ცივა და ბნელა. ციხის ბოქაული ჩუმად შემოვიდა, ყარაული შემოიყვანა და მისჯილს ფრთხილად შეახო მხარზე ხელი. იგი წამოიწია, იდაყვს დაეყრდნო, სინათლე დაინახა და იკითხა: რა მბავიაო? - დასჯა ათ საათზეაო. ახალ ნამძინარევზე არ დაიჯერა, შეედავა, ქაღალდი ერთი კვირის მერე მოვაო, მაგრა მროცა სულ გამოფხიზლდა, კამათი შეწყვიტა და დადუმდა, ასე ჰყვებოდნენ. მერე უთქვამს, მაინც მზიმეა ასე უცებო... - და ისევ დადუმებულა, არც ამოუღია შემდეგ ხმა. აქ სამი-ოთხი საათი, მოგეხსენებათ, რასაც უნდება. მღვდელი, საუზმე, ღვინო, ყავა, ძროხის ხორცითაც უმასპინძლდებიან. განა დაცინვა არაა? ტყვი, რა სიმხეცეაო, მაგრამ მეორე მხრივ, ღმერთმანი, ეს აჯამი ხალხი წმინდა გულით ჩადის ამას და სწამთ კიდეც, კაცთმოყვარეობას ვიჩენთო. მერე ტუალეტიც (მოგეხსენებათ, მისჯილის ტუალეტს რა წარმოადგენს), ბოლოს ქალაქში გამოატარებენ ეშაფოტზე წასაყვანად... მე მგონი, გზაშიც უთუოდ ამას ფიქრობდა: „ჯერ კიდევ დიდი დრო მაქვს, ჯერ კიდევ სამი ქუჩა დამრჩენია, აგერ ამას გავივლი, მერე კიდევ ის დამრჩება, მერე კიდევ ის, იქ მარჯვნივ მეფუნთუშეა... იმ მეფუნთუშემდე კიდევ კარგა შორსაა!“ ირგვლივ ხალხი ირევა, ერთი ღრიანცელი და ხმაურია, ათი ათას ისახეა, ათი ათასი თვალი, - ყოველივე ეს უნდა გადაიტანოს. რაც მთავარია, იმ ფიქრს გაუძლოს: „აგერ, ესენი ათი ათასნი არიან, ამათ არავინ კლავს, მე კი უნდა მომკლან!“ აი რა უძღვის წინ უკანასკნელ წუთებს. ეშაფოტზე კიბე ადის, სწორედ ამ კიბის წინ აუვარდა უეცრად ტირილი. მერე რა მაგარი ვაჟკაცი იყო, რა დიდ იავაზაკი, როგორც ამბობდნენ. მღვდელი გვერდიდან არ შორდებოდა, სულ ელაპარაკებოდა, - იმას კი, არა მგონია, ერთ ისიტყვა გაეგონოს. ყურს დაუგდებდა და მესამე სიტყვიდან, ალბათ, აღარაფერი ესმოდა. ასეც უნდა ყოფილიყო. ბოლოს, კიბეს აუყვა. ფეხები დაბორკილი ჰქონდა და პატარ-პატარა ნაბიჯებს ადგამდა. მღვდელმა, ეტყობა, ჭკვიანი კაცი იყო, ლაპარაკს თავი ანება, ჯვარს წარამარა აჩრიდა საკოცნელად. კიბეზე ასვლამდე ხომ ფერმიხდილი იყო, ეშაფოტზე რომ ავიდა და დადგა, მიტკალივით გაუხდა სახე, ალბათ ფეხებიც ეკეცებოდა, გულიც ერეოდა ეგებ - თითქოს ყელში უჭერდნენ ხელს და უღიტინებდნენ - არ გამოგიცდიათ განა ასეთი რამ შიშისა თუ საშინელების წუთებში, როცა გონი გაქვთ, მაგრამ თავის დამორჩილება არ ძალგიძთ? მე მგონი, მაგალითად, თუ დაღუპვა გელის, ვთქვატ, სახლი გენგრევა თავზე, უცბად საოცრად მოგინდება, ალბათ, დაჯდე, თვალები დახუჭო და, დაე, რახ მოსახდენია მოხდეს!.. სწორედ ამ დროს, როცა ეს სიძაბუნე დაეტყობოდა, მღვდელი კვლავ საჩქაროდ, უსიტყვოდ მიაჩეჩებდა ხოლმე ვერცხლის პატარა ოთხბოლოიან ჯვარს, მალი-მალ ყოველ წუთს აჩრიდა. როგორც კი ჯვარი ტუჩზე მოხვდებოდა, ისიც თვალებს გაახელდა, რამდენიმე წამს თითქოს მოცოცხლდებოდა და ფეხსაც გადადგამდა. ჯვარს ხარბად ჰკოცნიდა, პირდაპირ ეწაფებოდა, თითქოს ეშურებოდა რაიმე თან წაეღო საგზლად, ყოველი შემთხვევისთვის მაინც. თუმცა იმ წუთს, არა მგონია, რელიგიური რამე გრძნობა ჰქონოდა. ფიცარზე დაწოლამდე სულ ასე იყო... საოცარია, რომ ამ უკანასკნელ წამებში იშვიათად მისდით ხოლმე გული! პირიქით, თავი საოცარი სიძლიერით, მანქანასავით უმუშავებთ, ალბატ, სხავდასხავ ფიქრები ჩაქუჩივიტ ურტყამს თავს, ნაწყვეტ-ნაწყვეტ, იქნებ სასაცილოც: „აგერ ის კაცი მიყურებს - შუბლზე მეჭეჭი აზის, აგერ ჯალათს ერთი, ბოლო ღილ იდაჟანგებია“... ფიქრობ ასეთ რამეებზე და მაინც ყველაფერი იცი და ყველაფერი გახსოვს. ერთი წერტილი ჩაგჭედვია თავში, რომელსაც ვერასგზით ვერ დაივიწყებ, არც გული მიგდის, ყველაფერი ამ წერტილს უვლის ირგვლივ და უტრიალებს. ალბათ, წამის უკანასკნელ მეოთხედამდე სულ ასეა, თავი უკვე კუნძზე უდევს, ელის... იცის... და უეცრივ გაიჟღრიალებს რკინა! ამას უთუოდ გაიგონებს! მეც რომ ვწოლილიყავ, განგებ მივაყურადებდ იდა გავიგონებდი... იქნებ ეს მეათედი წუთიც არ გაგრძელდეს, მაგრამ უთუოდ გაიგონებ! იცით კი, რომ აქამდე საკამათოდ აქვთ, თავი რომ წააეცლება, ერთი წამი კიდევ რჩება შეგნება, თავი წამეცალაო - თუმცა იქნებ ხუთ წამსაც რჩება!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბავშვებს ყველაფერი შეგიძლია უამბო. სულ მიკვირდა, მოზრდილები რა ცუდად სცნობენ-მეთქი ბავშვებს. არც დედ-მამამ იცის თავისი შვილების ამბავი. ბავშვებს კაცმა არაფერი უნდა დაუმალოს; ვითომც პატარები არიან და მათთვის ადრეა ყველაფრის ცოდნაო. რა უბადრუკი მოსაზრებაა! იცით, ბავშვები მშვენივრად ამჩნევენ მშობლებს პატარები ვგონივართ და ისე ფიქრობენ, ვერაფერს მივხვდებითო. სინამდვილეში კი ძნელად გამოაპარებთ რასმე. აბა, ვინ წარმოიდგენს, რომ რა თავსამტვრევი საქმეც არ უნდა იყოს, ბალღი საოცრად გონივრულ რჩევას მოგცემს. ღმერთო ჩემო! როცა ეს პატარა ჩიტუნები მიამიტად მოგაპყრობენ გაბრწყინებულ თვალებს, რა სინდისით უნდა მოატყუო ისინი! ჩიტუნები-მეთქი, იმიტომ ვთქვი, რომ ჩიტზე წმინდა ამ ქვეყნად არ არის რა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ხალხში უნდა გავერიო; იქნებ ბევრი არაფერი ვიცი და გამეგება, მაგრამ ახლა ხანა კი დამიდგა. გადავწყვიტე, პატიოსნად და პირნათლად შევასრულო ჩემი საქმე. ადამიანებთან შესაძლოა მომწყინდეს და გამიჭირდეს კიდეც. ყოველ შემთხვევაში, გადავწყვიტე ყველას ზრდილობით მოვექცე და არაფერი დავუმალო; მეტს ხომ არავინ მომთხოვს. იქნებ აქაც ბალღად ჩამთვალონ, - რა ვუყოთ მერე! რატომღაც ყველა იდიოტად მნათლავს, მართალია, ოდესღაც კი ვიყავ ისე ავად, რომ იდიოტს ვგავდი; მაგრამ ახლა სადაური იდიოტი ვარ, თუკი ვამჩნევ, რომ იდიოტად მთვლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულია მთავარი, სხვა დანარჩენი სისულელეა. ჭკუაც საჭიროა, ცხადია... შეიძლება ჭკუა იყოს ყველაზე მთავარი. სულელს თუ გული აქვს და ჭკუა არა, ისეთივე საცოდავია, როგორც ჭკვიანი, მაგრამ უგულო სულელი. ძველთაძველი ჭეშმარიტებაა. აი მე სულელი ვარ, გული მაქვს და ჭკუა არა, შენ კი ჭკვიანი, უგულო სულელი ბრძანდები; ორივენი უბედურები ვართ, ორივენი ვეწამებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ განურისხდებით სასოწარკვეთილ, წყალწაღებულ ადამიანს იმისთვის, რომ უკანასკნელ იმედს ებღაუჭება თავის გადასარჩენად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველას გვაქვს ჩვენ-ჩვენი ნაკლი და ჩვენ-ჩვენი დამახასიათებელი რამ, სხვებს იქნებ იმათზე მეტიც, ვინც თითით საჩვენებლად ჰყავთ გამხდარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი ქალი მხოლოდ საყვარლად ვარგა, სხვა არაფრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სწორედ იმითაა ფული ყველაზე მეტად საზიზღარი და საძულველი, რომ ის ნიჭსაც აძლევს ადამიანს და მისცემს კიდეც, ვიდრე ეს ქვეყანა იარსებებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან დაგესიზმრება უცნაური რამ, შეუძლებელი და არაბუნებრივი; გაგეღვიძება, გაგახსენდება ნათლად და გაგიკვირდება მისი უცნაურობა, მაგრამ რა მიზეზია, რომ მშვენივრად ურიგდები შენი სიზმრის ამ უაზრობას და შეუსაბამობას? ან რა მიზეზია, რომ გამოღვიძებული და სიზმრიდან გამორკვეული, მაინც გრძნობ, ხანდახან საოცარი ძალითაც, რომ სიზმართან ერთად რაღაც ამოუხსნელი რამ დაგრჩა ისევ? გაგეღიმება ამ შენი სიზმრის უაზრობაზე და ამასთან, გრძნობ კი, უაზრობათა ეს ხლართი რაღაც აზრს შეიცავს, რაღაც მართალ აზრს, რაღაც შენს ნამდვილ ცხოვრებასთან დაკავშირებულს, იმას რაც გულში მუდამ გედო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან... - ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - აკი წინათაც გითხარი და აგიხსენი, კი არ „მიყვარს“, „მებრალება“-მეთქი. მე მგონი, გითხარი, რასაც ვგრძნობ. მაშინ შენ თქვი, მიგიხვდიო ნათქვამს. ვითომ მართლა მიმიხვდი? აი, ახლაც რა სიძულვილით მიცქერი. მე იმიტომ მოვედი, დამშვიდება მინდა შენი, რადგან შენც ძვირფასი ხარ ჩემთვის. იცი, ძალიან მიყვარხარ, პარფენ. ახლა კი წავალ და თავის დღეში აღარ მოვალ. მშვიდობით იყავი. - იცი რას გეტყვი! - უეცრივ გამოცოცხლდა როგოჟინი და თვალები დააკვესა, - ვერ გამიგია, ასე როგორ მითმობ? განა სულ გადაიყვარე? წინათ დარდობდი მაინც; განა არ გამჩნევდი. აბა კისრისტეხით რაღას გამოქანდი აქ? ვითომ გებრალება? - გგონია გატყუებ? - არა, მჯერა შენი, ოღონდაც არაფერი მესმის. ვინ იცის, შენი სიბრალული ჩემს სიყვარულზე უარესი იყოს! - შენს სიყვარულს სიძულვილისაგან ვერ გაარჩევს კაცი, ხოლო თუ სიყვარული გაგიქრა, ეგებ უარესი ამბავი დატრიალდეს. - რომ მოვკლავ, არა? - რომ შეიძულებ იმ სიძლიერით, რა სიძლიერითაც ახლა გიყვარს, რომ შეიძულებ იმ წამებისთვის, რასაც ახლა იტან. ყველაზე მეტად მაინც ის მიკვირს, კიდევ როგორ მოგყვება ცოლად? აკი ორჯერ გითხრა უარი და ორჯერვე გაგექცა. მაშასადამე, გული უგრძნობს!.. ახლა რაღა უნდა შენგან, ვითომ ფული? სისულელეა. ვითომ ქმრის შოვნა უნდა და იმიტომ? განა სხვას ვერ მონახავდა. შენს თავს ყველა უნდა ერჩივნოს. ვინაიდან შენ მართლაც შეიძლება მოკლა. თვითონაც ალბათ კარგად უწყის ეს. ან თუ ისაა მიზეზი, ეგრე ძლიერად რომ გიყვარს? იქნებ ასეც იყოს... გამიგონია, არიან ქალები, სწორედ ამგვარ სიყვარულს რომ არჩევენ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები. აქ რაღაც ისე არ არის და არც არასოდეს იქნება ისე. აქ რაღაც ისეთია, რაზეც ნიადაგ ფეხს აისხლეტენ ათეისტები და მუდამ სხვაზე ილაპარაკებენ, არა იმაზე, რაზეც უნდა ილაპარაკონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბრალული შეადგენს ადამიანთა ყოფის ყველაზე დიდსა და იქნებ ერთადერთ კანონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩვევიათ ხოლმე ზოგჯერ ადამიანებს: მოაგონდებათ უეცრივ საშინელი რამ, მეტადრე - სამარცხვინო, და წუთით ერთ ადგილზე გახევდებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმაზე უკეთ არაფერი მოიყვანს კაცს ჭკუაზე, როგორც ძველის მოგონება და მონანიება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი სასაცილომდე კეთილები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით? - მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს. - მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ? - მგონი... შემეშინდება. - მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ? - აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი? - საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს. - მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს! - განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს. - ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა... - განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია... - ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს? - ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულისხმიერებას და ღირსებას გული ასწავლის და არა ცეკვის მასწავლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვინემ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა? - რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით? - არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ. - ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით! - გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს! - გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა... - ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) === [[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა? - დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება. - ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური! - რატომ უბედური? - იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება. - შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია... - მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის? ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია! - ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება. - როგორ? რანაირად? - ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო. - მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე? - არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს? - მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ. - ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება. - ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა. - აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო... - ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა. - არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია? - ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ? - პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს? - რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები... - ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა. - მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები. - არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია! - უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ? - ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ეშმაკნი'' (1872) === [[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]] {{Q | ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი? - ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა. - მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან? - მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია. - პატარა რაღაა? - ტკივილი. - მეორე დიდი მიზეზი რაღაა? - საიქიო. - ესე იგი სასჯელი, არა? - რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს? - ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი? - მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა) | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''საწყალი ადამიანები'' (1846) === [[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]] {{Q | ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) === [[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]] {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} === ''ყმაწვილი'' (1875) === [[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]] {{Q | ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო. - და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა. - ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} === ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) === [[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]] {{Q | ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} === ''თვინიერი'' 1876 === {{Q | ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} [[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]] === ''მოთამაშე'' (1867) === {{Q | ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} [[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]] {{Q | ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) === {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''წერილი ძმას კატორღიდან'' === {{Q | ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“ }} === ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) === {{Q | ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} === ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) === {{Q | ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} === ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) === {{Q | ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს: - ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში! ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} === ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} === ''ბიძის სიზმარი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} === ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) === {{Q | ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა: „Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas Chic!“ რაც შემდეგნაირად ითარგმნება : „ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“ ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} === ''მარადი ქმარი'' (1870) === {{Q | ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ. მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} {{Q | ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} === ''ორეული'' (1846) === {{Q | ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია; | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} === ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) === {{Q | ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი წუთები, როდესაც მტკივნეულად დაჭიმული მთელი გონებრივი და სულიერი გრძნობები უცაბედად აალდებიან ცნობიერების ნათელი ცეცხლით და ასეთ დროს რაღაც წინასწარმეტყველური ესიზმრება გაკვირვებულ სულს, რაღაც დამღლელი შეგრძნება მომავლისა, რომელიც მას მოელის და რა ძლიერ სასურველია ცხოვრება, როგორ ითხოვს მთელი თქვენი არსება სიცოცხლეს და ყველაზე ბრმა, ყველაზე ცხელი იმედის ალით აგიზგიზებული თქვენი გული თითქოს მომავალს იწვევს, მთელი თავისი საიდუმლოებით, მთელი თავისი შეუცნობლობით. თუნდაც ქარბუქით, ჭექა-ქუხილით, მაგრამ სიცოცხლით იყოს ოღონდაც. ჩემი წუთი ზუსტად ასეთი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ხარბად დავიწყე წიგნების კითხვა და ამ საქმემ მალევე სრულიად გამიტაცა. ჩემი ყველა ახალი მოთხოვნილება, ყველა ცოტა ხნის წინანდელი მისწრაფებანი, ნიაღვრები ჩემი აწყვეტილი ასაკისა, სიმშვიდის გარეშე, ამბოხით წარმოსდგა ჩემს სულში, რაც ჩემმა ძალიან ადრეულმა განვითარებამ გამოიწვია - ეს ყოველივე სულ სხვა მხარეს გადაიხარა, თითქოს დაკმაყოფილებული ახალი საკვებით, თითქოს იპოვა სათავისო სწორი გზა. მალევე ჩემი გული და გონება ისე მოჯადოვდა, ჩემი ფანტაზია ისე ფართოდ გაიშალა, რომ მე თითქოს მთელი ის მსოფლიო დავივიწყე, რომელიც გარს მერტყა. მეჩვენებოდა, რომ თვით ბედმა მომაქცია ცხოვრების ამ ნაკადში, რომელშიც ასე მივიწევდი წინ, რომელზეც მთელი დღე და ღამე ვმკითხაობდი და სანამ უცნობ გზაში გამიშვებდა, მომიხმობდა სიმაღლეზე, მაჩვენებდა მომავალს ჯადოსნურ პანორამაში, მომხიბვლელ, მომნუსხველ პერსპექტივაში. მომელოდა მთელი ეს მომავალი გადამეტანა, თავდაპირველად წიგნში ამოკითხვით, გადამეტანა ოცნებებში, ვნებათა ღელვაში, ახალგაზრდა სულის ტკბილ მღელვარებაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} ===''მის შესახებ''=== {{Q | ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას. | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ==რესურსები ინტერნეტში== {{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}} * [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com] * [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com] * [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library] * [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station] {{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}} [[კატეგორია:რუსი მწერლები]] [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] k4feh8v1jzpw4mmfk9m3flu9ky4juft 47006 47005 2026-04-10T10:06:08Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნეტოჩკა ნეზვანოვა (1849) */ 47006 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]] '''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი. {{ვიკიპედია}} ==ციტატები== === ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) === [[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]] {{Q | ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა! | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!.. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]] {{Q | ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]] {{Q | ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''თეთრი ღამეები'' (1848) === [[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]] {{Q | ციტატა = - არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!... - როგორ, ვისზე? - არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014 }} === ''იდიოტი'' (1868) === [[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი და არ დაკარგონ დედამიწაზე ცხოვრების უნარი. მე არ მინდა და არ შემიძლია დავიჯერო, რომ ბოროტება შეიძლება იყოს ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბე ცოდვად არ ჩაითვლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა, განსაჯეთ: ვთქვათ, კაცს აწამებენ; ამ დროს ტანჯვა, ჭრილობები, ხორციელი ტკივილი აწუხებს, ეს ყველაფერი კი სულიერ ტანჯვას ავიწყებს, ასე რომ სულის ამოხდამდე მხოლოდ ჭრილობები ტანჯავს. მაგრამ ყველაზე დიდი, ყველაზე გაუსაძლისი ტკივილი იქნებ ჭრილობა არც იყოს, იქნებ ის არის, რომ დანამდვილებით იცი, აგერ ერთი საათის, მერე ათი წუთის, მერე ნახევარი წუთის, მერე, აი, ამ წუთს სიცოცხლეს გამოესალმები, ადამიანი აღარ იქნები და ეს უეჭველია. სწორედ ესაა მთავარი, რომ უეჭველია. აი, თავს რომ დადებ დანის ქვეშ, გესმის, როგორ დაცურდება ის შენს თავზე, სწორედ ეს მეოთხედი წამია ყველაზე საშინელი. მაგრამ იცით, რომ ეს მარტო ჩემი ფანტაზია არ არის და ბევრი იძახის ამას? იმდენად მწამს ეს, რომ პირდაპირ გეტყვით ჩემს აზრს. მკვლელობისთვის კაცის მოკვლა დანაშაულს აჭარბებს სისასტიკით. კანონიერი სიკვდილით დასჯა უფრო საშინელია, ვინემ ყაჩაღურად კაცის მოკვლა. ის, ვისაც ყაჩაღები ღამით ჭრიან ყელს ტყეში, ანდა სადმე, გადარჩენის იმედს მაინც არ ჰკარგავს სულ უკანასკნელ წუთამდე. მაგალითები ყოფილა იმისი, რომ ყელგამოღადრულ კაცს მაინც იმედი აქვს, ან გარბის სადმე, ან იხვეწება და ივედრება. აქ კი ამ უკანასკნელ იმედს, რაც ათჯერ უფრო აიოლებს სიკვდილს, გადაჭრით უსპობენ. აქ განაჩენი გამოტანილი გაქვს. ჰოდა, ყველაზე საშინელი საწამებელიც ის არის, რომ იცი, ამას ნამდვილად ვერ ასცდები. ამაზე მეტი ტანჯვა კი რა უნდა იყოს ამქვეყნად. მოიყვანეთ ჯარისკაცი და ბრძოლის ველზე ზედ ზარბაზანს დაუყენეთ პირდაპირ, გინდაც ესროლეთ, იმას მაინც იმედი ექნება გადარჩენის, მაგრამ ამავე ჯარისკაცს რომ სიკვდილის მისჯის განაჩენი წაუკითხოთ, ის ან ჭკუაზე შეცდება, ან ატირდება. ვინ თქვა, რომ ადამიანის ბუნებას შეუძლია ეს აიტანოს და ჭკუაზე არ შეცდეს? რა საჭიროა ადამიანის სულის ასეთი შებღალვა, ასე უგვანოდ, ასე ტყუილ-უბრალოდ? იქნებ იყოს ისეთი კაცი, ვისაც განაჩენი გამოუტანეს, დატანჯეს, გააწამეს და მერე უთხრეს: „წადი, გეპატიოს ბრალიო“. აი ამ კაცს იქნებ ეამბნა მართალი. ამ წამებასა და საშინელებაზე გვეუბნება ქრისტეც. არა, ადამიანს არ შეიძლება ასე მოექცე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვნებით თავბრუდახვეული კაცი, ისიც ხანში შესული, პირწმინდად ბრმავდება და, საიმედო რომც არაფერი ჰქონდეს, იმედს მაინც არ ეშვება. კიდევ მეტი, გონებას ჰკარგავს და რა ჭკუის კოლოფიც უნდა იყოს, ბრიყვი ბალღივით იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შარშან მე ერთ კაცს შევხვდი. აქ ერთ უცნაურ გარემოებას ჰქონდა ადგილი, უცნაურს-მეთქი, იმიტომ ვამბობ, რომ ასეთი შემთხვევა ძალზედ იშვიათად ხდება. ეს კაცი ერთხელ ეშაფოტზე აიყვანეს და პოლიტიკური დანაშაულისათვის სასიკვდილო განაჩენი წაუკითხეს. ოციოდე წუთის შემდეგ კი შეწყალება გამოუცხადეს და სასჯელი შეუცვალეს. მაგრამ ამ ორი განაჩენის შუალედში, მთელი ოცი თუ, ყოველ შემთხვევაში, თხუთმეტი წუთი იმ უეჭველი რწმენით გაატარა, რომ რამდენიმე წუთის შემდეგ უნდა მომკვდარიყო. იმდენად დამაინტერესა ამ ამბავმა, რომ რამდენჯერმე გავამეორებინე ის თავისი შთაბეჭდილებანი. საოცარი სიცხადით ახსოვდა ყველაფერი და კიდეც ამბობდა, იმ წუთებიდან თავის დღეში არაფერი დამავიწყდებაო. ეშაფოტიდან ოციოდე ნაბიჯზე, სადაც ხალხი და ჯარისკაცები იდგნენ, თურმე სამი ბოძი ერჭო, რადგან დასასჯელი რამდენიმე კაცი ყოფილა. პირველი სამი კაცი ამ ბოძებთან მიუყვანიათ. თოკებით მიუბამთ. სასიკვდილო ტანსაცმელი (თეთრი გრძელი ხალათები) გადაუცვამთ, თვალებზე კი თეთრი ჩაჩი ჩამოუფხატავთ, რომ თოფები არ დაენახათ. შემდეგ ყოველი ბოძის წინ რამდენიმე ჯარისკაცისაგან შემდგარი რაზმი ჩამწკრივებულა. ჩემი ნაცნობი რიგში მერვე ყოფილა და ბოძებთან მესამე წყობაში მოუხდებოდა გასვლა. მღვდელმა თურმე ყველას ჯვრით ჩამოუარა. ასე რო, ხუთიოდე წუთზე მეტი სიცოცხლე არ დარჩენოდა. ჰოდა, მითხრა, რომ ეს ხუთი წუთი უსაზღვრო დროდ, წარმოუდგენელ სიმდიდრედ მეჩვენება, მეგონა, ამ ხუთ წუთის მანძილზე იმდენ სიცოცხლეს განვიცდი, რომ ახლა უკანასკნელ წამზე ფიქრი არც ღირს-მეთქი. ამიტომაც სხვადასხვა თადარიგი დავიჭირე: გამოვიანგარიშე, რამდენი დრო დამჭირდებოდა ამხანაგებთან გამოთხოვებაზე, და საამისოდ ორი წუთი გადავდე, მერე ორი წუთი ჩემს უკანასკნელ ფიქრებზე შემოვინახე, ერთ წუთს კიდევ ირგვლივ მოთვალიერებას მოვანდომებდიო. ძალიან კარგად მახსოვს, რომ სწორედ ეს სამი თადარიგი დავიჭირე და სწორედ ეს გამოვიანგარიშეო. ოცდაშვიდი წლის, საღ-სალამათი, ჯან-ღონით სავსე კაცი ესალმებოდა სიცოცხლეს. როცა ამხანაგებს ვეთხოვებოდიო, მახსოვს, ერთ-ერთს რაღაც საკმაოდ გარეშე კითხვა მივეცი და პასუხმაც ფრიად დამაინტერესაო. მერე, ამხანაგებთან დამშვიდობების შემდეგ ის ორი წუთი დადგა, რომელიც ჩემს ფიქრებზე შემოვინახეო. ისიც წინასწარ ვიცოდი, რაზე ვიფიქრებდიო: მინდოდა, რაც შეიძლება მალე წარმომედგინა, ეს როგორ იქნება, ახლა ვარსებობ და სული მიდგას, სამიოდე წუთის შემდეგ კი არარაობად ვიქცევი. მაშ, ნეტავ რა დარჩება ჩემგან? ან სად წავალო? ამ ორ წუთში სურდა ეს ყველაფერი გადაეწყვიტა! შორიახლოს თურმე ტაძარი იდგა. ტაძრის მოოქროვილ გუმბათს მზე აბრჭყვიალებდა. მახსოვს, დაჟინებით მივჩერებოდიო სახურავსა და მასზე აციალებულ სხივებს. თვალი ვერ მომეწყვიტა სხივებისთვისო. მეჩვენებოდა, თითქოს სხივები იყო ჩემი ახალი ბუნებაო, სამიოდე წუთის შემდეგ როგორღაც მათ შევერწყმებოდიო... ის ახალი, რაც მას მოელოდა და რაც უცნობი იყო, საოცარი ზიზღით ავსებდა თურმე, მაგრამ იმ წუთშიო, ამბობდა: ყველაზე მძიმე მაინც ეს აკვიატებული ფიქრი იყო: რა იქნება, არ მოვკვდე! რა იქნება ცოცხალი დავრჩე! ო, რა უსასრულო სიცოცხლე მელის! ეს ყველაფერი ჩემი იქნება! მაშინ ყოველ წუთს მთელ საუკუნედ ვაქცევ, არაფერს დავკარგავ, ყოველი წუთის ანგარიშს ვიქონიებ, ერთ წუთს ტყუილად არ გავაცდენო! ისიც თქვა, ამ ფიქრმა ბოლოს ისე გამაბოროტა, უკვე ვნატრობდი, მალე მესროლონო ტყვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხუთი წუთი კაცს მთელ საუნჯეს ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იცით, აქ უნდა ყველაფერი წარმოიდგინოთ, რაც წინასწარ მოხდა, ყველაფერი. ის ციხეში იყო და სიკვდილს, ყოველ შემთხვევაში, ერთ კვირამდე ადრე არ ელოდა. რატომღაც ჩვეულებრივ ფორმალობის იმედი ჰქონდა, რომ განაჩენის ქაღალდს ჯერ სადღაც გააგზავნიდნენ და მხოლოდ ერთი კვირის შემდეგ მობრუნდებოდა უკან, როგორც საერთოდ ხდება ხოლმე. უცბად, რაღაც შემთხვევის წყალობით, საქმე მალე დაასრულეს. დილის ხუთ საათზე პატიმარს ეძინა. ოქტომბრის მიწურული იყო; ხუთზე ჯერ კიდევ ცივა და ბნელა. ციხის ბოქაული ჩუმად შემოვიდა, ყარაული შემოიყვანა და მისჯილს ფრთხილად შეახო მხარზე ხელი. იგი წამოიწია, იდაყვს დაეყრდნო, სინათლე დაინახა და იკითხა: რა მბავიაო? - დასჯა ათ საათზეაო. ახალ ნამძინარევზე არ დაიჯერა, შეედავა, ქაღალდი ერთი კვირის მერე მოვაო, მაგრა მროცა სულ გამოფხიზლდა, კამათი შეწყვიტა და დადუმდა, ასე ჰყვებოდნენ. მერე უთქვამს, მაინც მზიმეა ასე უცებო... - და ისევ დადუმებულა, არც ამოუღია შემდეგ ხმა. აქ სამი-ოთხი საათი, მოგეხსენებათ, რასაც უნდება. მღვდელი, საუზმე, ღვინო, ყავა, ძროხის ხორცითაც უმასპინძლდებიან. განა დაცინვა არაა? ტყვი, რა სიმხეცეაო, მაგრამ მეორე მხრივ, ღმერთმანი, ეს აჯამი ხალხი წმინდა გულით ჩადის ამას და სწამთ კიდეც, კაცთმოყვარეობას ვიჩენთო. მერე ტუალეტიც (მოგეხსენებათ, მისჯილის ტუალეტს რა წარმოადგენს), ბოლოს ქალაქში გამოატარებენ ეშაფოტზე წასაყვანად... მე მგონი, გზაშიც უთუოდ ამას ფიქრობდა: „ჯერ კიდევ დიდი დრო მაქვს, ჯერ კიდევ სამი ქუჩა დამრჩენია, აგერ ამას გავივლი, მერე კიდევ ის დამრჩება, მერე კიდევ ის, იქ მარჯვნივ მეფუნთუშეა... იმ მეფუნთუშემდე კიდევ კარგა შორსაა!“ ირგვლივ ხალხი ირევა, ერთი ღრიანცელი და ხმაურია, ათი ათას ისახეა, ათი ათასი თვალი, - ყოველივე ეს უნდა გადაიტანოს. რაც მთავარია, იმ ფიქრს გაუძლოს: „აგერ, ესენი ათი ათასნი არიან, ამათ არავინ კლავს, მე კი უნდა მომკლან!“ აი რა უძღვის წინ უკანასკნელ წუთებს. ეშაფოტზე კიბე ადის, სწორედ ამ კიბის წინ აუვარდა უეცრად ტირილი. მერე რა მაგარი ვაჟკაცი იყო, რა დიდ იავაზაკი, როგორც ამბობდნენ. მღვდელი გვერდიდან არ შორდებოდა, სულ ელაპარაკებოდა, - იმას კი, არა მგონია, ერთ ისიტყვა გაეგონოს. ყურს დაუგდებდა და მესამე სიტყვიდან, ალბათ, აღარაფერი ესმოდა. ასეც უნდა ყოფილიყო. ბოლოს, კიბეს აუყვა. ფეხები დაბორკილი ჰქონდა და პატარ-პატარა ნაბიჯებს ადგამდა. მღვდელმა, ეტყობა, ჭკვიანი კაცი იყო, ლაპარაკს თავი ანება, ჯვარს წარამარა აჩრიდა საკოცნელად. კიბეზე ასვლამდე ხომ ფერმიხდილი იყო, ეშაფოტზე რომ ავიდა და დადგა, მიტკალივით გაუხდა სახე, ალბათ ფეხებიც ეკეცებოდა, გულიც ერეოდა ეგებ - თითქოს ყელში უჭერდნენ ხელს და უღიტინებდნენ - არ გამოგიცდიათ განა ასეთი რამ შიშისა თუ საშინელების წუთებში, როცა გონი გაქვთ, მაგრამ თავის დამორჩილება არ ძალგიძთ? მე მგონი, მაგალითად, თუ დაღუპვა გელის, ვთქვატ, სახლი გენგრევა თავზე, უცბად საოცრად მოგინდება, ალბათ, დაჯდე, თვალები დახუჭო და, დაე, რახ მოსახდენია მოხდეს!.. სწორედ ამ დროს, როცა ეს სიძაბუნე დაეტყობოდა, მღვდელი კვლავ საჩქაროდ, უსიტყვოდ მიაჩეჩებდა ხოლმე ვერცხლის პატარა ოთხბოლოიან ჯვარს, მალი-მალ ყოველ წუთს აჩრიდა. როგორც კი ჯვარი ტუჩზე მოხვდებოდა, ისიც თვალებს გაახელდა, რამდენიმე წამს თითქოს მოცოცხლდებოდა და ფეხსაც გადადგამდა. ჯვარს ხარბად ჰკოცნიდა, პირდაპირ ეწაფებოდა, თითქოს ეშურებოდა რაიმე თან წაეღო საგზლად, ყოველი შემთხვევისთვის მაინც. თუმცა იმ წუთს, არა მგონია, რელიგიური რამე გრძნობა ჰქონოდა. ფიცარზე დაწოლამდე სულ ასე იყო... საოცარია, რომ ამ უკანასკნელ წამებში იშვიათად მისდით ხოლმე გული! პირიქით, თავი საოცარი სიძლიერით, მანქანასავით უმუშავებთ, ალბატ, სხავდასხავ ფიქრები ჩაქუჩივიტ ურტყამს თავს, ნაწყვეტ-ნაწყვეტ, იქნებ სასაცილოც: „აგერ ის კაცი მიყურებს - შუბლზე მეჭეჭი აზის, აგერ ჯალათს ერთი, ბოლო ღილ იდაჟანგებია“... ფიქრობ ასეთ რამეებზე და მაინც ყველაფერი იცი და ყველაფერი გახსოვს. ერთი წერტილი ჩაგჭედვია თავში, რომელსაც ვერასგზით ვერ დაივიწყებ, არც გული მიგდის, ყველაფერი ამ წერტილს უვლის ირგვლივ და უტრიალებს. ალბათ, წამის უკანასკნელ მეოთხედამდე სულ ასეა, თავი უკვე კუნძზე უდევს, ელის... იცის... და უეცრივ გაიჟღრიალებს რკინა! ამას უთუოდ გაიგონებს! მეც რომ ვწოლილიყავ, განგებ მივაყურადებდ იდა გავიგონებდი... იქნებ ეს მეათედი წუთიც არ გაგრძელდეს, მაგრამ უთუოდ გაიგონებ! იცით კი, რომ აქამდე საკამათოდ აქვთ, თავი რომ წააეცლება, ერთი წამი კიდევ რჩება შეგნება, თავი წამეცალაო - თუმცა იქნებ ხუთ წამსაც რჩება!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბავშვებს ყველაფერი შეგიძლია უამბო. სულ მიკვირდა, მოზრდილები რა ცუდად სცნობენ-მეთქი ბავშვებს. არც დედ-მამამ იცის თავისი შვილების ამბავი. ბავშვებს კაცმა არაფერი უნდა დაუმალოს; ვითომც პატარები არიან და მათთვის ადრეა ყველაფრის ცოდნაო. რა უბადრუკი მოსაზრებაა! იცით, ბავშვები მშვენივრად ამჩნევენ მშობლებს პატარები ვგონივართ და ისე ფიქრობენ, ვერაფერს მივხვდებითო. სინამდვილეში კი ძნელად გამოაპარებთ რასმე. აბა, ვინ წარმოიდგენს, რომ რა თავსამტვრევი საქმეც არ უნდა იყოს, ბალღი საოცრად გონივრულ რჩევას მოგცემს. ღმერთო ჩემო! როცა ეს პატარა ჩიტუნები მიამიტად მოგაპყრობენ გაბრწყინებულ თვალებს, რა სინდისით უნდა მოატყუო ისინი! ჩიტუნები-მეთქი, იმიტომ ვთქვი, რომ ჩიტზე წმინდა ამ ქვეყნად არ არის რა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ხალხში უნდა გავერიო; იქნებ ბევრი არაფერი ვიცი და გამეგება, მაგრამ ახლა ხანა კი დამიდგა. გადავწყვიტე, პატიოსნად და პირნათლად შევასრულო ჩემი საქმე. ადამიანებთან შესაძლოა მომწყინდეს და გამიჭირდეს კიდეც. ყოველ შემთხვევაში, გადავწყვიტე ყველას ზრდილობით მოვექცე და არაფერი დავუმალო; მეტს ხომ არავინ მომთხოვს. იქნებ აქაც ბალღად ჩამთვალონ, - რა ვუყოთ მერე! რატომღაც ყველა იდიოტად მნათლავს, მართალია, ოდესღაც კი ვიყავ ისე ავად, რომ იდიოტს ვგავდი; მაგრამ ახლა სადაური იდიოტი ვარ, თუკი ვამჩნევ, რომ იდიოტად მთვლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულია მთავარი, სხვა დანარჩენი სისულელეა. ჭკუაც საჭიროა, ცხადია... შეიძლება ჭკუა იყოს ყველაზე მთავარი. სულელს თუ გული აქვს და ჭკუა არა, ისეთივე საცოდავია, როგორც ჭკვიანი, მაგრამ უგულო სულელი. ძველთაძველი ჭეშმარიტებაა. აი მე სულელი ვარ, გული მაქვს და ჭკუა არა, შენ კი ჭკვიანი, უგულო სულელი ბრძანდები; ორივენი უბედურები ვართ, ორივენი ვეწამებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ განურისხდებით სასოწარკვეთილ, წყალწაღებულ ადამიანს იმისთვის, რომ უკანასკნელ იმედს ებღაუჭება თავის გადასარჩენად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველას გვაქვს ჩვენ-ჩვენი ნაკლი და ჩვენ-ჩვენი დამახასიათებელი რამ, სხვებს იქნებ იმათზე მეტიც, ვინც თითით საჩვენებლად ჰყავთ გამხდარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი ქალი მხოლოდ საყვარლად ვარგა, სხვა არაფრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სწორედ იმითაა ფული ყველაზე მეტად საზიზღარი და საძულველი, რომ ის ნიჭსაც აძლევს ადამიანს და მისცემს კიდეც, ვიდრე ეს ქვეყანა იარსებებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან დაგესიზმრება უცნაური რამ, შეუძლებელი და არაბუნებრივი; გაგეღვიძება, გაგახსენდება ნათლად და გაგიკვირდება მისი უცნაურობა, მაგრამ რა მიზეზია, რომ მშვენივრად ურიგდები შენი სიზმრის ამ უაზრობას და შეუსაბამობას? ან რა მიზეზია, რომ გამოღვიძებული და სიზმრიდან გამორკვეული, მაინც გრძნობ, ხანდახან საოცარი ძალითაც, რომ სიზმართან ერთად რაღაც ამოუხსნელი რამ დაგრჩა ისევ? გაგეღიმება ამ შენი სიზმრის უაზრობაზე და ამასთან, გრძნობ კი, უაზრობათა ეს ხლართი რაღაც აზრს შეიცავს, რაღაც მართალ აზრს, რაღაც შენს ნამდვილ ცხოვრებასთან დაკავშირებულს, იმას რაც გულში მუდამ გედო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან... - ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - აკი წინათაც გითხარი და აგიხსენი, კი არ „მიყვარს“, „მებრალება“-მეთქი. მე მგონი, გითხარი, რასაც ვგრძნობ. მაშინ შენ თქვი, მიგიხვდიო ნათქვამს. ვითომ მართლა მიმიხვდი? აი, ახლაც რა სიძულვილით მიცქერი. მე იმიტომ მოვედი, დამშვიდება მინდა შენი, რადგან შენც ძვირფასი ხარ ჩემთვის. იცი, ძალიან მიყვარხარ, პარფენ. ახლა კი წავალ და თავის დღეში აღარ მოვალ. მშვიდობით იყავი. - იცი რას გეტყვი! - უეცრივ გამოცოცხლდა როგოჟინი და თვალები დააკვესა, - ვერ გამიგია, ასე როგორ მითმობ? განა სულ გადაიყვარე? წინათ დარდობდი მაინც; განა არ გამჩნევდი. აბა კისრისტეხით რაღას გამოქანდი აქ? ვითომ გებრალება? - გგონია გატყუებ? - არა, მჯერა შენი, ოღონდაც არაფერი მესმის. ვინ იცის, შენი სიბრალული ჩემს სიყვარულზე უარესი იყოს! - შენს სიყვარულს სიძულვილისაგან ვერ გაარჩევს კაცი, ხოლო თუ სიყვარული გაგიქრა, ეგებ უარესი ამბავი დატრიალდეს. - რომ მოვკლავ, არა? - რომ შეიძულებ იმ სიძლიერით, რა სიძლიერითაც ახლა გიყვარს, რომ შეიძულებ იმ წამებისთვის, რასაც ახლა იტან. ყველაზე მეტად მაინც ის მიკვირს, კიდევ როგორ მოგყვება ცოლად? აკი ორჯერ გითხრა უარი და ორჯერვე გაგექცა. მაშასადამე, გული უგრძნობს!.. ახლა რაღა უნდა შენგან, ვითომ ფული? სისულელეა. ვითომ ქმრის შოვნა უნდა და იმიტომ? განა სხვას ვერ მონახავდა. შენს თავს ყველა უნდა ერჩივნოს. ვინაიდან შენ მართლაც შეიძლება მოკლა. თვითონაც ალბათ კარგად უწყის ეს. ან თუ ისაა მიზეზი, ეგრე ძლიერად რომ გიყვარს? იქნებ ასეც იყოს... გამიგონია, არიან ქალები, სწორედ ამგვარ სიყვარულს რომ არჩევენ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები. აქ რაღაც ისე არ არის და არც არასოდეს იქნება ისე. აქ რაღაც ისეთია, რაზეც ნიადაგ ფეხს აისხლეტენ ათეისტები და მუდამ სხვაზე ილაპარაკებენ, არა იმაზე, რაზეც უნდა ილაპარაკონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბრალული შეადგენს ადამიანთა ყოფის ყველაზე დიდსა და იქნებ ერთადერთ კანონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩვევიათ ხოლმე ზოგჯერ ადამიანებს: მოაგონდებათ უეცრივ საშინელი რამ, მეტადრე - სამარცხვინო, და წუთით ერთ ადგილზე გახევდებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმაზე უკეთ არაფერი მოიყვანს კაცს ჭკუაზე, როგორც ძველის მოგონება და მონანიება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი სასაცილომდე კეთილები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით? - მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს. - მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ? - მგონი... შემეშინდება. - მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ? - აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი? - საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს. - მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს! - განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს. - ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა... - განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია... - ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს? - ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულისხმიერებას და ღირსებას გული ასწავლის და არა ცეკვის მასწავლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვინემ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა? - რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით? - არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ. - ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით! - გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს! - გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა... - ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) === [[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა? - დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება. - ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური! - რატომ უბედური? - იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება. - შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია... - მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის? ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია! - ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება. - როგორ? რანაირად? - ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო. - მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე? - არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს? - მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ. - ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება. - ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა. - აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო... - ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა. - არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია? - ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ? - პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს? - რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები... - ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა. - მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები. - არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია! - უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ? - ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ეშმაკნი'' (1872) === [[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]] {{Q | ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი? - ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა. - მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან? - მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია. - პატარა რაღაა? - ტკივილი. - მეორე დიდი მიზეზი რაღაა? - საიქიო. - ესე იგი სასჯელი, არა? - რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს? - ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი? - მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა) | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''საწყალი ადამიანები'' (1846) === [[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]] {{Q | ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) === [[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]] {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} === ''ყმაწვილი'' (1875) === [[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]] {{Q | ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო. - და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა. - ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} === ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) === [[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]] {{Q | ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} === ''თვინიერი'' 1876 === {{Q | ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} [[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]] === ''მოთამაშე'' (1867) === {{Q | ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} [[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]] {{Q | ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) === {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''წერილი ძმას კატორღიდან'' === {{Q | ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“ }} === ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) === {{Q | ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} === ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) === {{Q | ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} === ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) === {{Q | ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს: - ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში! ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} === ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} === ''ბიძის სიზმარი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} === ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) === {{Q | ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა: „Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas Chic!“ რაც შემდეგნაირად ითარგმნება : „ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“ ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} === ''მარადი ქმარი'' (1870) === {{Q | ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ. მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} {{Q | ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} === ''ორეული'' (1846) === {{Q | ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია; | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} === ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) === {{Q | ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი წუთები, როდესაც მტკივნეულად დაჭიმული მთელი გონებრივი და სულიერი გრძნობები უცაბედად აალდებიან ცნობიერების ნათელი ცეცხლით და ასეთ დროს რაღაც წინასწარმეტყველური ესიზმრება გაკვირვებულ სულს, რაღაც დამღლელი შეგრძნება მომავლისა, რომელიც მას მოელის და რა ძლიერ სასურველია ცხოვრება, როგორ ითხოვს მთელი თქვენი არსება სიცოცხლეს და ყველაზე ბრმა, ყველაზე ცხელი იმედის ალით აგიზგიზებული თქვენი გული თითქოს მომავალს იწვევს, მთელი თავისი საიდუმლოებით, მთელი თავისი შეუცნობლობით. თუნდაც ქარბუქით, ჭექა-ქუხილით, მაგრამ სიცოცხლით იყოს ოღონდაც. ჩემი წუთი ზუსტად ასეთი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} ===''მის შესახებ''=== {{Q | ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას. | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ==რესურსები ინტერნეტში== {{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}} * [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com] * [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com] * [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library] * [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station] {{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}} [[კატეგორია:რუსი მწერლები]] [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] 4qke52f2nc51qpi7nnv37483a1inewy 47007 47006 2026-04-10T10:09:17Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნეტოჩკა ნეზვანოვა (1849) */ 47007 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]] '''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი. {{ვიკიპედია}} ==ციტატები== === ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) === [[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]] {{Q | ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა! | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!.. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]] {{Q | ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]] {{Q | ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''თეთრი ღამეები'' (1848) === [[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]] {{Q | ციტატა = - არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!... - როგორ, ვისზე? - არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014 }} === ''იდიოტი'' (1868) === [[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი და არ დაკარგონ დედამიწაზე ცხოვრების უნარი. მე არ მინდა და არ შემიძლია დავიჯერო, რომ ბოროტება შეიძლება იყოს ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბე ცოდვად არ ჩაითვლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა, განსაჯეთ: ვთქვათ, კაცს აწამებენ; ამ დროს ტანჯვა, ჭრილობები, ხორციელი ტკივილი აწუხებს, ეს ყველაფერი კი სულიერ ტანჯვას ავიწყებს, ასე რომ სულის ამოხდამდე მხოლოდ ჭრილობები ტანჯავს. მაგრამ ყველაზე დიდი, ყველაზე გაუსაძლისი ტკივილი იქნებ ჭრილობა არც იყოს, იქნებ ის არის, რომ დანამდვილებით იცი, აგერ ერთი საათის, მერე ათი წუთის, მერე ნახევარი წუთის, მერე, აი, ამ წუთს სიცოცხლეს გამოესალმები, ადამიანი აღარ იქნები და ეს უეჭველია. სწორედ ესაა მთავარი, რომ უეჭველია. აი, თავს რომ დადებ დანის ქვეშ, გესმის, როგორ დაცურდება ის შენს თავზე, სწორედ ეს მეოთხედი წამია ყველაზე საშინელი. მაგრამ იცით, რომ ეს მარტო ჩემი ფანტაზია არ არის და ბევრი იძახის ამას? იმდენად მწამს ეს, რომ პირდაპირ გეტყვით ჩემს აზრს. მკვლელობისთვის კაცის მოკვლა დანაშაულს აჭარბებს სისასტიკით. კანონიერი სიკვდილით დასჯა უფრო საშინელია, ვინემ ყაჩაღურად კაცის მოკვლა. ის, ვისაც ყაჩაღები ღამით ჭრიან ყელს ტყეში, ანდა სადმე, გადარჩენის იმედს მაინც არ ჰკარგავს სულ უკანასკნელ წუთამდე. მაგალითები ყოფილა იმისი, რომ ყელგამოღადრულ კაცს მაინც იმედი აქვს, ან გარბის სადმე, ან იხვეწება და ივედრება. აქ კი ამ უკანასკნელ იმედს, რაც ათჯერ უფრო აიოლებს სიკვდილს, გადაჭრით უსპობენ. აქ განაჩენი გამოტანილი გაქვს. ჰოდა, ყველაზე საშინელი საწამებელიც ის არის, რომ იცი, ამას ნამდვილად ვერ ასცდები. ამაზე მეტი ტანჯვა კი რა უნდა იყოს ამქვეყნად. მოიყვანეთ ჯარისკაცი და ბრძოლის ველზე ზედ ზარბაზანს დაუყენეთ პირდაპირ, გინდაც ესროლეთ, იმას მაინც იმედი ექნება გადარჩენის, მაგრამ ამავე ჯარისკაცს რომ სიკვდილის მისჯის განაჩენი წაუკითხოთ, ის ან ჭკუაზე შეცდება, ან ატირდება. ვინ თქვა, რომ ადამიანის ბუნებას შეუძლია ეს აიტანოს და ჭკუაზე არ შეცდეს? რა საჭიროა ადამიანის სულის ასეთი შებღალვა, ასე უგვანოდ, ასე ტყუილ-უბრალოდ? იქნებ იყოს ისეთი კაცი, ვისაც განაჩენი გამოუტანეს, დატანჯეს, გააწამეს და მერე უთხრეს: „წადი, გეპატიოს ბრალიო“. აი ამ კაცს იქნებ ეამბნა მართალი. ამ წამებასა და საშინელებაზე გვეუბნება ქრისტეც. არა, ადამიანს არ შეიძლება ასე მოექცე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვნებით თავბრუდახვეული კაცი, ისიც ხანში შესული, პირწმინდად ბრმავდება და, საიმედო რომც არაფერი ჰქონდეს, იმედს მაინც არ ეშვება. კიდევ მეტი, გონებას ჰკარგავს და რა ჭკუის კოლოფიც უნდა იყოს, ბრიყვი ბალღივით იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შარშან მე ერთ კაცს შევხვდი. აქ ერთ უცნაურ გარემოებას ჰქონდა ადგილი, უცნაურს-მეთქი, იმიტომ ვამბობ, რომ ასეთი შემთხვევა ძალზედ იშვიათად ხდება. ეს კაცი ერთხელ ეშაფოტზე აიყვანეს და პოლიტიკური დანაშაულისათვის სასიკვდილო განაჩენი წაუკითხეს. ოციოდე წუთის შემდეგ კი შეწყალება გამოუცხადეს და სასჯელი შეუცვალეს. მაგრამ ამ ორი განაჩენის შუალედში, მთელი ოცი თუ, ყოველ შემთხვევაში, თხუთმეტი წუთი იმ უეჭველი რწმენით გაატარა, რომ რამდენიმე წუთის შემდეგ უნდა მომკვდარიყო. იმდენად დამაინტერესა ამ ამბავმა, რომ რამდენჯერმე გავამეორებინე ის თავისი შთაბეჭდილებანი. საოცარი სიცხადით ახსოვდა ყველაფერი და კიდეც ამბობდა, იმ წუთებიდან თავის დღეში არაფერი დამავიწყდებაო. ეშაფოტიდან ოციოდე ნაბიჯზე, სადაც ხალხი და ჯარისკაცები იდგნენ, თურმე სამი ბოძი ერჭო, რადგან დასასჯელი რამდენიმე კაცი ყოფილა. პირველი სამი კაცი ამ ბოძებთან მიუყვანიათ. თოკებით მიუბამთ. სასიკვდილო ტანსაცმელი (თეთრი გრძელი ხალათები) გადაუცვამთ, თვალებზე კი თეთრი ჩაჩი ჩამოუფხატავთ, რომ თოფები არ დაენახათ. შემდეგ ყოველი ბოძის წინ რამდენიმე ჯარისკაცისაგან შემდგარი რაზმი ჩამწკრივებულა. ჩემი ნაცნობი რიგში მერვე ყოფილა და ბოძებთან მესამე წყობაში მოუხდებოდა გასვლა. მღვდელმა თურმე ყველას ჯვრით ჩამოუარა. ასე რო, ხუთიოდე წუთზე მეტი სიცოცხლე არ დარჩენოდა. ჰოდა, მითხრა, რომ ეს ხუთი წუთი უსაზღვრო დროდ, წარმოუდგენელ სიმდიდრედ მეჩვენება, მეგონა, ამ ხუთ წუთის მანძილზე იმდენ სიცოცხლეს განვიცდი, რომ ახლა უკანასკნელ წამზე ფიქრი არც ღირს-მეთქი. ამიტომაც სხვადასხვა თადარიგი დავიჭირე: გამოვიანგარიშე, რამდენი დრო დამჭირდებოდა ამხანაგებთან გამოთხოვებაზე, და საამისოდ ორი წუთი გადავდე, მერე ორი წუთი ჩემს უკანასკნელ ფიქრებზე შემოვინახე, ერთ წუთს კიდევ ირგვლივ მოთვალიერებას მოვანდომებდიო. ძალიან კარგად მახსოვს, რომ სწორედ ეს სამი თადარიგი დავიჭირე და სწორედ ეს გამოვიანგარიშეო. ოცდაშვიდი წლის, საღ-სალამათი, ჯან-ღონით სავსე კაცი ესალმებოდა სიცოცხლეს. როცა ამხანაგებს ვეთხოვებოდიო, მახსოვს, ერთ-ერთს რაღაც საკმაოდ გარეშე კითხვა მივეცი და პასუხმაც ფრიად დამაინტერესაო. მერე, ამხანაგებთან დამშვიდობების შემდეგ ის ორი წუთი დადგა, რომელიც ჩემს ფიქრებზე შემოვინახეო. ისიც წინასწარ ვიცოდი, რაზე ვიფიქრებდიო: მინდოდა, რაც შეიძლება მალე წარმომედგინა, ეს როგორ იქნება, ახლა ვარსებობ და სული მიდგას, სამიოდე წუთის შემდეგ კი არარაობად ვიქცევი. მაშ, ნეტავ რა დარჩება ჩემგან? ან სად წავალო? ამ ორ წუთში სურდა ეს ყველაფერი გადაეწყვიტა! შორიახლოს თურმე ტაძარი იდგა. ტაძრის მოოქროვილ გუმბათს მზე აბრჭყვიალებდა. მახსოვს, დაჟინებით მივჩერებოდიო სახურავსა და მასზე აციალებულ სხივებს. თვალი ვერ მომეწყვიტა სხივებისთვისო. მეჩვენებოდა, თითქოს სხივები იყო ჩემი ახალი ბუნებაო, სამიოდე წუთის შემდეგ როგორღაც მათ შევერწყმებოდიო... ის ახალი, რაც მას მოელოდა და რაც უცნობი იყო, საოცარი ზიზღით ავსებდა თურმე, მაგრამ იმ წუთშიო, ამბობდა: ყველაზე მძიმე მაინც ეს აკვიატებული ფიქრი იყო: რა იქნება, არ მოვკვდე! რა იქნება ცოცხალი დავრჩე! ო, რა უსასრულო სიცოცხლე მელის! ეს ყველაფერი ჩემი იქნება! მაშინ ყოველ წუთს მთელ საუკუნედ ვაქცევ, არაფერს დავკარგავ, ყოველი წუთის ანგარიშს ვიქონიებ, ერთ წუთს ტყუილად არ გავაცდენო! ისიც თქვა, ამ ფიქრმა ბოლოს ისე გამაბოროტა, უკვე ვნატრობდი, მალე მესროლონო ტყვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხუთი წუთი კაცს მთელ საუნჯეს ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იცით, აქ უნდა ყველაფერი წარმოიდგინოთ, რაც წინასწარ მოხდა, ყველაფერი. ის ციხეში იყო და სიკვდილს, ყოველ შემთხვევაში, ერთ კვირამდე ადრე არ ელოდა. რატომღაც ჩვეულებრივ ფორმალობის იმედი ჰქონდა, რომ განაჩენის ქაღალდს ჯერ სადღაც გააგზავნიდნენ და მხოლოდ ერთი კვირის შემდეგ მობრუნდებოდა უკან, როგორც საერთოდ ხდება ხოლმე. უცბად, რაღაც შემთხვევის წყალობით, საქმე მალე დაასრულეს. დილის ხუთ საათზე პატიმარს ეძინა. ოქტომბრის მიწურული იყო; ხუთზე ჯერ კიდევ ცივა და ბნელა. ციხის ბოქაული ჩუმად შემოვიდა, ყარაული შემოიყვანა და მისჯილს ფრთხილად შეახო მხარზე ხელი. იგი წამოიწია, იდაყვს დაეყრდნო, სინათლე დაინახა და იკითხა: რა მბავიაო? - დასჯა ათ საათზეაო. ახალ ნამძინარევზე არ დაიჯერა, შეედავა, ქაღალდი ერთი კვირის მერე მოვაო, მაგრა მროცა სულ გამოფხიზლდა, კამათი შეწყვიტა და დადუმდა, ასე ჰყვებოდნენ. მერე უთქვამს, მაინც მზიმეა ასე უცებო... - და ისევ დადუმებულა, არც ამოუღია შემდეგ ხმა. აქ სამი-ოთხი საათი, მოგეხსენებათ, რასაც უნდება. მღვდელი, საუზმე, ღვინო, ყავა, ძროხის ხორცითაც უმასპინძლდებიან. განა დაცინვა არაა? ტყვი, რა სიმხეცეაო, მაგრამ მეორე მხრივ, ღმერთმანი, ეს აჯამი ხალხი წმინდა გულით ჩადის ამას და სწამთ კიდეც, კაცთმოყვარეობას ვიჩენთო. მერე ტუალეტიც (მოგეხსენებათ, მისჯილის ტუალეტს რა წარმოადგენს), ბოლოს ქალაქში გამოატარებენ ეშაფოტზე წასაყვანად... მე მგონი, გზაშიც უთუოდ ამას ფიქრობდა: „ჯერ კიდევ დიდი დრო მაქვს, ჯერ კიდევ სამი ქუჩა დამრჩენია, აგერ ამას გავივლი, მერე კიდევ ის დამრჩება, მერე კიდევ ის, იქ მარჯვნივ მეფუნთუშეა... იმ მეფუნთუშემდე კიდევ კარგა შორსაა!“ ირგვლივ ხალხი ირევა, ერთი ღრიანცელი და ხმაურია, ათი ათას ისახეა, ათი ათასი თვალი, - ყოველივე ეს უნდა გადაიტანოს. რაც მთავარია, იმ ფიქრს გაუძლოს: „აგერ, ესენი ათი ათასნი არიან, ამათ არავინ კლავს, მე კი უნდა მომკლან!“ აი რა უძღვის წინ უკანასკნელ წუთებს. ეშაფოტზე კიბე ადის, სწორედ ამ კიბის წინ აუვარდა უეცრად ტირილი. მერე რა მაგარი ვაჟკაცი იყო, რა დიდ იავაზაკი, როგორც ამბობდნენ. მღვდელი გვერდიდან არ შორდებოდა, სულ ელაპარაკებოდა, - იმას კი, არა მგონია, ერთ ისიტყვა გაეგონოს. ყურს დაუგდებდა და მესამე სიტყვიდან, ალბათ, აღარაფერი ესმოდა. ასეც უნდა ყოფილიყო. ბოლოს, კიბეს აუყვა. ფეხები დაბორკილი ჰქონდა და პატარ-პატარა ნაბიჯებს ადგამდა. მღვდელმა, ეტყობა, ჭკვიანი კაცი იყო, ლაპარაკს თავი ანება, ჯვარს წარამარა აჩრიდა საკოცნელად. კიბეზე ასვლამდე ხომ ფერმიხდილი იყო, ეშაფოტზე რომ ავიდა და დადგა, მიტკალივით გაუხდა სახე, ალბათ ფეხებიც ეკეცებოდა, გულიც ერეოდა ეგებ - თითქოს ყელში უჭერდნენ ხელს და უღიტინებდნენ - არ გამოგიცდიათ განა ასეთი რამ შიშისა თუ საშინელების წუთებში, როცა გონი გაქვთ, მაგრამ თავის დამორჩილება არ ძალგიძთ? მე მგონი, მაგალითად, თუ დაღუპვა გელის, ვთქვატ, სახლი გენგრევა თავზე, უცბად საოცრად მოგინდება, ალბათ, დაჯდე, თვალები დახუჭო და, დაე, რახ მოსახდენია მოხდეს!.. სწორედ ამ დროს, როცა ეს სიძაბუნე დაეტყობოდა, მღვდელი კვლავ საჩქაროდ, უსიტყვოდ მიაჩეჩებდა ხოლმე ვერცხლის პატარა ოთხბოლოიან ჯვარს, მალი-მალ ყოველ წუთს აჩრიდა. როგორც კი ჯვარი ტუჩზე მოხვდებოდა, ისიც თვალებს გაახელდა, რამდენიმე წამს თითქოს მოცოცხლდებოდა და ფეხსაც გადადგამდა. ჯვარს ხარბად ჰკოცნიდა, პირდაპირ ეწაფებოდა, თითქოს ეშურებოდა რაიმე თან წაეღო საგზლად, ყოველი შემთხვევისთვის მაინც. თუმცა იმ წუთს, არა მგონია, რელიგიური რამე გრძნობა ჰქონოდა. ფიცარზე დაწოლამდე სულ ასე იყო... საოცარია, რომ ამ უკანასკნელ წამებში იშვიათად მისდით ხოლმე გული! პირიქით, თავი საოცარი სიძლიერით, მანქანასავით უმუშავებთ, ალბატ, სხავდასხავ ფიქრები ჩაქუჩივიტ ურტყამს თავს, ნაწყვეტ-ნაწყვეტ, იქნებ სასაცილოც: „აგერ ის კაცი მიყურებს - შუბლზე მეჭეჭი აზის, აგერ ჯალათს ერთი, ბოლო ღილ იდაჟანგებია“... ფიქრობ ასეთ რამეებზე და მაინც ყველაფერი იცი და ყველაფერი გახსოვს. ერთი წერტილი ჩაგჭედვია თავში, რომელსაც ვერასგზით ვერ დაივიწყებ, არც გული მიგდის, ყველაფერი ამ წერტილს უვლის ირგვლივ და უტრიალებს. ალბათ, წამის უკანასკნელ მეოთხედამდე სულ ასეა, თავი უკვე კუნძზე უდევს, ელის... იცის... და უეცრივ გაიჟღრიალებს რკინა! ამას უთუოდ გაიგონებს! მეც რომ ვწოლილიყავ, განგებ მივაყურადებდ იდა გავიგონებდი... იქნებ ეს მეათედი წუთიც არ გაგრძელდეს, მაგრამ უთუოდ გაიგონებ! იცით კი, რომ აქამდე საკამათოდ აქვთ, თავი რომ წააეცლება, ერთი წამი კიდევ რჩება შეგნება, თავი წამეცალაო - თუმცა იქნებ ხუთ წამსაც რჩება!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბავშვებს ყველაფერი შეგიძლია უამბო. სულ მიკვირდა, მოზრდილები რა ცუდად სცნობენ-მეთქი ბავშვებს. არც დედ-მამამ იცის თავისი შვილების ამბავი. ბავშვებს კაცმა არაფერი უნდა დაუმალოს; ვითომც პატარები არიან და მათთვის ადრეა ყველაფრის ცოდნაო. რა უბადრუკი მოსაზრებაა! იცით, ბავშვები მშვენივრად ამჩნევენ მშობლებს პატარები ვგონივართ და ისე ფიქრობენ, ვერაფერს მივხვდებითო. სინამდვილეში კი ძნელად გამოაპარებთ რასმე. აბა, ვინ წარმოიდგენს, რომ რა თავსამტვრევი საქმეც არ უნდა იყოს, ბალღი საოცრად გონივრულ რჩევას მოგცემს. ღმერთო ჩემო! როცა ეს პატარა ჩიტუნები მიამიტად მოგაპყრობენ გაბრწყინებულ თვალებს, რა სინდისით უნდა მოატყუო ისინი! ჩიტუნები-მეთქი, იმიტომ ვთქვი, რომ ჩიტზე წმინდა ამ ქვეყნად არ არის რა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ხალხში უნდა გავერიო; იქნებ ბევრი არაფერი ვიცი და გამეგება, მაგრამ ახლა ხანა კი დამიდგა. გადავწყვიტე, პატიოსნად და პირნათლად შევასრულო ჩემი საქმე. ადამიანებთან შესაძლოა მომწყინდეს და გამიჭირდეს კიდეც. ყოველ შემთხვევაში, გადავწყვიტე ყველას ზრდილობით მოვექცე და არაფერი დავუმალო; მეტს ხომ არავინ მომთხოვს. იქნებ აქაც ბალღად ჩამთვალონ, - რა ვუყოთ მერე! რატომღაც ყველა იდიოტად მნათლავს, მართალია, ოდესღაც კი ვიყავ ისე ავად, რომ იდიოტს ვგავდი; მაგრამ ახლა სადაური იდიოტი ვარ, თუკი ვამჩნევ, რომ იდიოტად მთვლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულია მთავარი, სხვა დანარჩენი სისულელეა. ჭკუაც საჭიროა, ცხადია... შეიძლება ჭკუა იყოს ყველაზე მთავარი. სულელს თუ გული აქვს და ჭკუა არა, ისეთივე საცოდავია, როგორც ჭკვიანი, მაგრამ უგულო სულელი. ძველთაძველი ჭეშმარიტებაა. აი მე სულელი ვარ, გული მაქვს და ჭკუა არა, შენ კი ჭკვიანი, უგულო სულელი ბრძანდები; ორივენი უბედურები ვართ, ორივენი ვეწამებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ განურისხდებით სასოწარკვეთილ, წყალწაღებულ ადამიანს იმისთვის, რომ უკანასკნელ იმედს ებღაუჭება თავის გადასარჩენად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველას გვაქვს ჩვენ-ჩვენი ნაკლი და ჩვენ-ჩვენი დამახასიათებელი რამ, სხვებს იქნებ იმათზე მეტიც, ვინც თითით საჩვენებლად ჰყავთ გამხდარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი ქალი მხოლოდ საყვარლად ვარგა, სხვა არაფრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სწორედ იმითაა ფული ყველაზე მეტად საზიზღარი და საძულველი, რომ ის ნიჭსაც აძლევს ადამიანს და მისცემს კიდეც, ვიდრე ეს ქვეყანა იარსებებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან დაგესიზმრება უცნაური რამ, შეუძლებელი და არაბუნებრივი; გაგეღვიძება, გაგახსენდება ნათლად და გაგიკვირდება მისი უცნაურობა, მაგრამ რა მიზეზია, რომ მშვენივრად ურიგდები შენი სიზმრის ამ უაზრობას და შეუსაბამობას? ან რა მიზეზია, რომ გამოღვიძებული და სიზმრიდან გამორკვეული, მაინც გრძნობ, ხანდახან საოცარი ძალითაც, რომ სიზმართან ერთად რაღაც ამოუხსნელი რამ დაგრჩა ისევ? გაგეღიმება ამ შენი სიზმრის უაზრობაზე და ამასთან, გრძნობ კი, უაზრობათა ეს ხლართი რაღაც აზრს შეიცავს, რაღაც მართალ აზრს, რაღაც შენს ნამდვილ ცხოვრებასთან დაკავშირებულს, იმას რაც გულში მუდამ გედო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან... - ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - აკი წინათაც გითხარი და აგიხსენი, კი არ „მიყვარს“, „მებრალება“-მეთქი. მე მგონი, გითხარი, რასაც ვგრძნობ. მაშინ შენ თქვი, მიგიხვდიო ნათქვამს. ვითომ მართლა მიმიხვდი? აი, ახლაც რა სიძულვილით მიცქერი. მე იმიტომ მოვედი, დამშვიდება მინდა შენი, რადგან შენც ძვირფასი ხარ ჩემთვის. იცი, ძალიან მიყვარხარ, პარფენ. ახლა კი წავალ და თავის დღეში აღარ მოვალ. მშვიდობით იყავი. - იცი რას გეტყვი! - უეცრივ გამოცოცხლდა როგოჟინი და თვალები დააკვესა, - ვერ გამიგია, ასე როგორ მითმობ? განა სულ გადაიყვარე? წინათ დარდობდი მაინც; განა არ გამჩნევდი. აბა კისრისტეხით რაღას გამოქანდი აქ? ვითომ გებრალება? - გგონია გატყუებ? - არა, მჯერა შენი, ოღონდაც არაფერი მესმის. ვინ იცის, შენი სიბრალული ჩემს სიყვარულზე უარესი იყოს! - შენს სიყვარულს სიძულვილისაგან ვერ გაარჩევს კაცი, ხოლო თუ სიყვარული გაგიქრა, ეგებ უარესი ამბავი დატრიალდეს. - რომ მოვკლავ, არა? - რომ შეიძულებ იმ სიძლიერით, რა სიძლიერითაც ახლა გიყვარს, რომ შეიძულებ იმ წამებისთვის, რასაც ახლა იტან. ყველაზე მეტად მაინც ის მიკვირს, კიდევ როგორ მოგყვება ცოლად? აკი ორჯერ გითხრა უარი და ორჯერვე გაგექცა. მაშასადამე, გული უგრძნობს!.. ახლა რაღა უნდა შენგან, ვითომ ფული? სისულელეა. ვითომ ქმრის შოვნა უნდა და იმიტომ? განა სხვას ვერ მონახავდა. შენს თავს ყველა უნდა ერჩივნოს. ვინაიდან შენ მართლაც შეიძლება მოკლა. თვითონაც ალბათ კარგად უწყის ეს. ან თუ ისაა მიზეზი, ეგრე ძლიერად რომ გიყვარს? იქნებ ასეც იყოს... გამიგონია, არიან ქალები, სწორედ ამგვარ სიყვარულს რომ არჩევენ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები. აქ რაღაც ისე არ არის და არც არასოდეს იქნება ისე. აქ რაღაც ისეთია, რაზეც ნიადაგ ფეხს აისხლეტენ ათეისტები და მუდამ სხვაზე ილაპარაკებენ, არა იმაზე, რაზეც უნდა ილაპარაკონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბრალული შეადგენს ადამიანთა ყოფის ყველაზე დიდსა და იქნებ ერთადერთ კანონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩვევიათ ხოლმე ზოგჯერ ადამიანებს: მოაგონდებათ უეცრივ საშინელი რამ, მეტადრე - სამარცხვინო, და წუთით ერთ ადგილზე გახევდებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმაზე უკეთ არაფერი მოიყვანს კაცს ჭკუაზე, როგორც ძველის მოგონება და მონანიება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი სასაცილომდე კეთილები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით? - მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს. - მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ? - მგონი... შემეშინდება. - მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ? - აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი? - საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს. - მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს! - განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს. - ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა... - განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია... - ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს? - ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულისხმიერებას და ღირსებას გული ასწავლის და არა ცეკვის მასწავლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვინემ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა? - რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით? - არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ. - ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით! - გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს! - გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა... - ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) === [[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა? - დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება. - ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური! - რატომ უბედური? - იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება. - შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია... - მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის? ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია! - ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება. - როგორ? რანაირად? - ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო. - მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე? - არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს? - მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ. - ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება. - ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა. - აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო... - ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა. - არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია? - ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ? - პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს? - რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები... - ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა. - მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები. - არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია! - უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ? - ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ეშმაკნი'' (1872) === [[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]] {{Q | ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი? - ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა. - მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან? - მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია. - პატარა რაღაა? - ტკივილი. - მეორე დიდი მიზეზი რაღაა? - საიქიო. - ესე იგი სასჯელი, არა? - რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს? - ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი? - მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა) | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''საწყალი ადამიანები'' (1846) === [[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]] {{Q | ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) === [[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]] {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} === ''ყმაწვილი'' (1875) === [[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]] {{Q | ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო. - და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა. - ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} === ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) === [[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]] {{Q | ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} === ''თვინიერი'' 1876 === {{Q | ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} [[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]] === ''მოთამაშე'' (1867) === {{Q | ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} [[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]] {{Q | ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) === {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''წერილი ძმას კატორღიდან'' === {{Q | ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“ }} === ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) === {{Q | ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} === ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) === {{Q | ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} === ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) === {{Q | ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს: - ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში! ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} === ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} === ''ბიძის სიზმარი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} === ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) === {{Q | ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა: „Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas Chic!“ რაც შემდეგნაირად ითარგმნება : „ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“ ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} === ''მარადი ქმარი'' (1870) === {{Q | ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ. მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} {{Q | ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} === ''ორეული'' (1846) === {{Q | ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია; | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} === ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) === {{Q | ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} ===''მის შესახებ''=== {{Q | ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას. | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ==რესურსები ინტერნეტში== {{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}} * [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com] * [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com] * [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library] * [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station] {{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}} [[კატეგორია:რუსი მწერლები]] [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] r8o5y5jcuov1l0iwok4j7kymmok3vqm 47008 47007 2026-04-10T10:13:16Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* იდიოტი (1868) */ 47008 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]] '''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი. {{ვიკიპედია}} ==ციტატები== === ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) === [[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]] {{Q | ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა! | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!.. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]] {{Q | ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]] {{Q | ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''თეთრი ღამეები'' (1848) === [[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]] {{Q | ციტატა = - არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!... - როგორ, ვისზე? - არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014 }} === ''იდიოტი'' (1868) === [[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]] {{Q | ციტატა = მე არ მინდა და არ შემიძლია დავიჯერო, რომ ბოროტება შეიძლება იყოს ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = სიღარიბე ცოდვად არ ჩაითვლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა, განსაჯეთ: ვთქვათ, კაცს აწამებენ; ამ დროს ტანჯვა, ჭრილობები, ხორციელი ტკივილი აწუხებს, ეს ყველაფერი კი სულიერ ტანჯვას ავიწყებს, ასე რომ სულის ამოხდამდე მხოლოდ ჭრილობები ტანჯავს. მაგრამ ყველაზე დიდი, ყველაზე გაუსაძლისი ტკივილი იქნებ ჭრილობა არც იყოს, იქნებ ის არის, რომ დანამდვილებით იცი, აგერ ერთი საათის, მერე ათი წუთის, მერე ნახევარი წუთის, მერე, აი, ამ წუთს სიცოცხლეს გამოესალმები, ადამიანი აღარ იქნები და ეს უეჭველია. სწორედ ესაა მთავარი, რომ უეჭველია. აი, თავს რომ დადებ დანის ქვეშ, გესმის, როგორ დაცურდება ის შენს თავზე, სწორედ ეს მეოთხედი წამია ყველაზე საშინელი. მაგრამ იცით, რომ ეს მარტო ჩემი ფანტაზია არ არის და ბევრი იძახის ამას? იმდენად მწამს ეს, რომ პირდაპირ გეტყვით ჩემს აზრს. მკვლელობისთვის კაცის მოკვლა დანაშაულს აჭარბებს სისასტიკით. კანონიერი სიკვდილით დასჯა უფრო საშინელია, ვინემ ყაჩაღურად კაცის მოკვლა. ის, ვისაც ყაჩაღები ღამით ჭრიან ყელს ტყეში, ანდა სადმე, გადარჩენის იმედს მაინც არ ჰკარგავს სულ უკანასკნელ წუთამდე. მაგალითები ყოფილა იმისი, რომ ყელგამოღადრულ კაცს მაინც იმედი აქვს, ან გარბის სადმე, ან იხვეწება და ივედრება. აქ კი ამ უკანასკნელ იმედს, რაც ათჯერ უფრო აიოლებს სიკვდილს, გადაჭრით უსპობენ. აქ განაჩენი გამოტანილი გაქვს. ჰოდა, ყველაზე საშინელი საწამებელიც ის არის, რომ იცი, ამას ნამდვილად ვერ ასცდები. ამაზე მეტი ტანჯვა კი რა უნდა იყოს ამქვეყნად. მოიყვანეთ ჯარისკაცი და ბრძოლის ველზე ზედ ზარბაზანს დაუყენეთ პირდაპირ, გინდაც ესროლეთ, იმას მაინც იმედი ექნება გადარჩენის, მაგრამ ამავე ჯარისკაცს რომ სიკვდილის მისჯის განაჩენი წაუკითხოთ, ის ან ჭკუაზე შეცდება, ან ატირდება. ვინ თქვა, რომ ადამიანის ბუნებას შეუძლია ეს აიტანოს და ჭკუაზე არ შეცდეს? რა საჭიროა ადამიანის სულის ასეთი შებღალვა, ასე უგვანოდ, ასე ტყუილ-უბრალოდ? იქნებ იყოს ისეთი კაცი, ვისაც განაჩენი გამოუტანეს, დატანჯეს, გააწამეს და მერე უთხრეს: „წადი, გეპატიოს ბრალიო“. აი ამ კაცს იქნებ ეამბნა მართალი. ამ წამებასა და საშინელებაზე გვეუბნება ქრისტეც. არა, ადამიანს არ შეიძლება ასე მოექცე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვნებით თავბრუდახვეული კაცი, ისიც ხანში შესული, პირწმინდად ბრმავდება და, საიმედო რომც არაფერი ჰქონდეს, იმედს მაინც არ ეშვება. კიდევ მეტი, გონებას ჰკარგავს და რა ჭკუის კოლოფიც უნდა იყოს, ბრიყვი ბალღივით იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შარშან მე ერთ კაცს შევხვდი. აქ ერთ უცნაურ გარემოებას ჰქონდა ადგილი, უცნაურს-მეთქი, იმიტომ ვამბობ, რომ ასეთი შემთხვევა ძალზედ იშვიათად ხდება. ეს კაცი ერთხელ ეშაფოტზე აიყვანეს და პოლიტიკური დანაშაულისათვის სასიკვდილო განაჩენი წაუკითხეს. ოციოდე წუთის შემდეგ კი შეწყალება გამოუცხადეს და სასჯელი შეუცვალეს. მაგრამ ამ ორი განაჩენის შუალედში, მთელი ოცი თუ, ყოველ შემთხვევაში, თხუთმეტი წუთი იმ უეჭველი რწმენით გაატარა, რომ რამდენიმე წუთის შემდეგ უნდა მომკვდარიყო. იმდენად დამაინტერესა ამ ამბავმა, რომ რამდენჯერმე გავამეორებინე ის თავისი შთაბეჭდილებანი. საოცარი სიცხადით ახსოვდა ყველაფერი და კიდეც ამბობდა, იმ წუთებიდან თავის დღეში არაფერი დამავიწყდებაო. ეშაფოტიდან ოციოდე ნაბიჯზე, სადაც ხალხი და ჯარისკაცები იდგნენ, თურმე სამი ბოძი ერჭო, რადგან დასასჯელი რამდენიმე კაცი ყოფილა. პირველი სამი კაცი ამ ბოძებთან მიუყვანიათ. თოკებით მიუბამთ. სასიკვდილო ტანსაცმელი (თეთრი გრძელი ხალათები) გადაუცვამთ, თვალებზე კი თეთრი ჩაჩი ჩამოუფხატავთ, რომ თოფები არ დაენახათ. შემდეგ ყოველი ბოძის წინ რამდენიმე ჯარისკაცისაგან შემდგარი რაზმი ჩამწკრივებულა. ჩემი ნაცნობი რიგში მერვე ყოფილა და ბოძებთან მესამე წყობაში მოუხდებოდა გასვლა. მღვდელმა თურმე ყველას ჯვრით ჩამოუარა. ასე რო, ხუთიოდე წუთზე მეტი სიცოცხლე არ დარჩენოდა. ჰოდა, მითხრა, რომ ეს ხუთი წუთი უსაზღვრო დროდ, წარმოუდგენელ სიმდიდრედ მეჩვენება, მეგონა, ამ ხუთ წუთის მანძილზე იმდენ სიცოცხლეს განვიცდი, რომ ახლა უკანასკნელ წამზე ფიქრი არც ღირს-მეთქი. ამიტომაც სხვადასხვა თადარიგი დავიჭირე: გამოვიანგარიშე, რამდენი დრო დამჭირდებოდა ამხანაგებთან გამოთხოვებაზე, და საამისოდ ორი წუთი გადავდე, მერე ორი წუთი ჩემს უკანასკნელ ფიქრებზე შემოვინახე, ერთ წუთს კიდევ ირგვლივ მოთვალიერებას მოვანდომებდიო. ძალიან კარგად მახსოვს, რომ სწორედ ეს სამი თადარიგი დავიჭირე და სწორედ ეს გამოვიანგარიშეო. ოცდაშვიდი წლის, საღ-სალამათი, ჯან-ღონით სავსე კაცი ესალმებოდა სიცოცხლეს. როცა ამხანაგებს ვეთხოვებოდიო, მახსოვს, ერთ-ერთს რაღაც საკმაოდ გარეშე კითხვა მივეცი და პასუხმაც ფრიად დამაინტერესაო. მერე, ამხანაგებთან დამშვიდობების შემდეგ ის ორი წუთი დადგა, რომელიც ჩემს ფიქრებზე შემოვინახეო. ისიც წინასწარ ვიცოდი, რაზე ვიფიქრებდიო: მინდოდა, რაც შეიძლება მალე წარმომედგინა, ეს როგორ იქნება, ახლა ვარსებობ და სული მიდგას, სამიოდე წუთის შემდეგ კი არარაობად ვიქცევი. მაშ, ნეტავ რა დარჩება ჩემგან? ან სად წავალო? ამ ორ წუთში სურდა ეს ყველაფერი გადაეწყვიტა! შორიახლოს თურმე ტაძარი იდგა. ტაძრის მოოქროვილ გუმბათს მზე აბრჭყვიალებდა. მახსოვს, დაჟინებით მივჩერებოდიო სახურავსა და მასზე აციალებულ სხივებს. თვალი ვერ მომეწყვიტა სხივებისთვისო. მეჩვენებოდა, თითქოს სხივები იყო ჩემი ახალი ბუნებაო, სამიოდე წუთის შემდეგ როგორღაც მათ შევერწყმებოდიო... ის ახალი, რაც მას მოელოდა და რაც უცნობი იყო, საოცარი ზიზღით ავსებდა თურმე, მაგრამ იმ წუთშიო, ამბობდა: ყველაზე მძიმე მაინც ეს აკვიატებული ფიქრი იყო: რა იქნება, არ მოვკვდე! რა იქნება ცოცხალი დავრჩე! ო, რა უსასრულო სიცოცხლე მელის! ეს ყველაფერი ჩემი იქნება! მაშინ ყოველ წუთს მთელ საუკუნედ ვაქცევ, არაფერს დავკარგავ, ყოველი წუთის ანგარიშს ვიქონიებ, ერთ წუთს ტყუილად არ გავაცდენო! ისიც თქვა, ამ ფიქრმა ბოლოს ისე გამაბოროტა, უკვე ვნატრობდი, მალე მესროლონო ტყვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხუთი წუთი კაცს მთელ საუნჯეს ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იცით, აქ უნდა ყველაფერი წარმოიდგინოთ, რაც წინასწარ მოხდა, ყველაფერი. ის ციხეში იყო და სიკვდილს, ყოველ შემთხვევაში, ერთ კვირამდე ადრე არ ელოდა. რატომღაც ჩვეულებრივ ფორმალობის იმედი ჰქონდა, რომ განაჩენის ქაღალდს ჯერ სადღაც გააგზავნიდნენ და მხოლოდ ერთი კვირის შემდეგ მობრუნდებოდა უკან, როგორც საერთოდ ხდება ხოლმე. უცბად, რაღაც შემთხვევის წყალობით, საქმე მალე დაასრულეს. დილის ხუთ საათზე პატიმარს ეძინა. ოქტომბრის მიწურული იყო; ხუთზე ჯერ კიდევ ცივა და ბნელა. ციხის ბოქაული ჩუმად შემოვიდა, ყარაული შემოიყვანა და მისჯილს ფრთხილად შეახო მხარზე ხელი. იგი წამოიწია, იდაყვს დაეყრდნო, სინათლე დაინახა და იკითხა: რა მბავიაო? - დასჯა ათ საათზეაო. ახალ ნამძინარევზე არ დაიჯერა, შეედავა, ქაღალდი ერთი კვირის მერე მოვაო, მაგრა მროცა სულ გამოფხიზლდა, კამათი შეწყვიტა და დადუმდა, ასე ჰყვებოდნენ. მერე უთქვამს, მაინც მზიმეა ასე უცებო... - და ისევ დადუმებულა, არც ამოუღია შემდეგ ხმა. აქ სამი-ოთხი საათი, მოგეხსენებათ, რასაც უნდება. მღვდელი, საუზმე, ღვინო, ყავა, ძროხის ხორცითაც უმასპინძლდებიან. განა დაცინვა არაა? ტყვი, რა სიმხეცეაო, მაგრამ მეორე მხრივ, ღმერთმანი, ეს აჯამი ხალხი წმინდა გულით ჩადის ამას და სწამთ კიდეც, კაცთმოყვარეობას ვიჩენთო. მერე ტუალეტიც (მოგეხსენებათ, მისჯილის ტუალეტს რა წარმოადგენს), ბოლოს ქალაქში გამოატარებენ ეშაფოტზე წასაყვანად... მე მგონი, გზაშიც უთუოდ ამას ფიქრობდა: „ჯერ კიდევ დიდი დრო მაქვს, ჯერ კიდევ სამი ქუჩა დამრჩენია, აგერ ამას გავივლი, მერე კიდევ ის დამრჩება, მერე კიდევ ის, იქ მარჯვნივ მეფუნთუშეა... იმ მეფუნთუშემდე კიდევ კარგა შორსაა!“ ირგვლივ ხალხი ირევა, ერთი ღრიანცელი და ხმაურია, ათი ათას ისახეა, ათი ათასი თვალი, - ყოველივე ეს უნდა გადაიტანოს. რაც მთავარია, იმ ფიქრს გაუძლოს: „აგერ, ესენი ათი ათასნი არიან, ამათ არავინ კლავს, მე კი უნდა მომკლან!“ აი რა უძღვის წინ უკანასკნელ წუთებს. ეშაფოტზე კიბე ადის, სწორედ ამ კიბის წინ აუვარდა უეცრად ტირილი. მერე რა მაგარი ვაჟკაცი იყო, რა დიდ იავაზაკი, როგორც ამბობდნენ. მღვდელი გვერდიდან არ შორდებოდა, სულ ელაპარაკებოდა, - იმას კი, არა მგონია, ერთ ისიტყვა გაეგონოს. ყურს დაუგდებდა და მესამე სიტყვიდან, ალბათ, აღარაფერი ესმოდა. ასეც უნდა ყოფილიყო. ბოლოს, კიბეს აუყვა. ფეხები დაბორკილი ჰქონდა და პატარ-პატარა ნაბიჯებს ადგამდა. მღვდელმა, ეტყობა, ჭკვიანი კაცი იყო, ლაპარაკს თავი ანება, ჯვარს წარამარა აჩრიდა საკოცნელად. კიბეზე ასვლამდე ხომ ფერმიხდილი იყო, ეშაფოტზე რომ ავიდა და დადგა, მიტკალივით გაუხდა სახე, ალბათ ფეხებიც ეკეცებოდა, გულიც ერეოდა ეგებ - თითქოს ყელში უჭერდნენ ხელს და უღიტინებდნენ - არ გამოგიცდიათ განა ასეთი რამ შიშისა თუ საშინელების წუთებში, როცა გონი გაქვთ, მაგრამ თავის დამორჩილება არ ძალგიძთ? მე მგონი, მაგალითად, თუ დაღუპვა გელის, ვთქვატ, სახლი გენგრევა თავზე, უცბად საოცრად მოგინდება, ალბათ, დაჯდე, თვალები დახუჭო და, დაე, რახ მოსახდენია მოხდეს!.. სწორედ ამ დროს, როცა ეს სიძაბუნე დაეტყობოდა, მღვდელი კვლავ საჩქაროდ, უსიტყვოდ მიაჩეჩებდა ხოლმე ვერცხლის პატარა ოთხბოლოიან ჯვარს, მალი-მალ ყოველ წუთს აჩრიდა. როგორც კი ჯვარი ტუჩზე მოხვდებოდა, ისიც თვალებს გაახელდა, რამდენიმე წამს თითქოს მოცოცხლდებოდა და ფეხსაც გადადგამდა. ჯვარს ხარბად ჰკოცნიდა, პირდაპირ ეწაფებოდა, თითქოს ეშურებოდა რაიმე თან წაეღო საგზლად, ყოველი შემთხვევისთვის მაინც. თუმცა იმ წუთს, არა მგონია, რელიგიური რამე გრძნობა ჰქონოდა. ფიცარზე დაწოლამდე სულ ასე იყო... საოცარია, რომ ამ უკანასკნელ წამებში იშვიათად მისდით ხოლმე გული! პირიქით, თავი საოცარი სიძლიერით, მანქანასავით უმუშავებთ, ალბატ, სხავდასხავ ფიქრები ჩაქუჩივიტ ურტყამს თავს, ნაწყვეტ-ნაწყვეტ, იქნებ სასაცილოც: „აგერ ის კაცი მიყურებს - შუბლზე მეჭეჭი აზის, აგერ ჯალათს ერთი, ბოლო ღილ იდაჟანგებია“... ფიქრობ ასეთ რამეებზე და მაინც ყველაფერი იცი და ყველაფერი გახსოვს. ერთი წერტილი ჩაგჭედვია თავში, რომელსაც ვერასგზით ვერ დაივიწყებ, არც გული მიგდის, ყველაფერი ამ წერტილს უვლის ირგვლივ და უტრიალებს. ალბათ, წამის უკანასკნელ მეოთხედამდე სულ ასეა, თავი უკვე კუნძზე უდევს, ელის... იცის... და უეცრივ გაიჟღრიალებს რკინა! ამას უთუოდ გაიგონებს! მეც რომ ვწოლილიყავ, განგებ მივაყურადებდ იდა გავიგონებდი... იქნებ ეს მეათედი წუთიც არ გაგრძელდეს, მაგრამ უთუოდ გაიგონებ! იცით კი, რომ აქამდე საკამათოდ აქვთ, თავი რომ წააეცლება, ერთი წამი კიდევ რჩება შეგნება, თავი წამეცალაო - თუმცა იქნებ ხუთ წამსაც რჩება!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბავშვებს ყველაფერი შეგიძლია უამბო. სულ მიკვირდა, მოზრდილები რა ცუდად სცნობენ-მეთქი ბავშვებს. არც დედ-მამამ იცის თავისი შვილების ამბავი. ბავშვებს კაცმა არაფერი უნდა დაუმალოს; ვითომც პატარები არიან და მათთვის ადრეა ყველაფრის ცოდნაო. რა უბადრუკი მოსაზრებაა! იცით, ბავშვები მშვენივრად ამჩნევენ მშობლებს პატარები ვგონივართ და ისე ფიქრობენ, ვერაფერს მივხვდებითო. სინამდვილეში კი ძნელად გამოაპარებთ რასმე. აბა, ვინ წარმოიდგენს, რომ რა თავსამტვრევი საქმეც არ უნდა იყოს, ბალღი საოცრად გონივრულ რჩევას მოგცემს. ღმერთო ჩემო! როცა ეს პატარა ჩიტუნები მიამიტად მოგაპყრობენ გაბრწყინებულ თვალებს, რა სინდისით უნდა მოატყუო ისინი! ჩიტუნები-მეთქი, იმიტომ ვთქვი, რომ ჩიტზე წმინდა ამ ქვეყნად არ არის რა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ხალხში უნდა გავერიო; იქნებ ბევრი არაფერი ვიცი და გამეგება, მაგრამ ახლა ხანა კი დამიდგა. გადავწყვიტე, პატიოსნად და პირნათლად შევასრულო ჩემი საქმე. ადამიანებთან შესაძლოა მომწყინდეს და გამიჭირდეს კიდეც. ყოველ შემთხვევაში, გადავწყვიტე ყველას ზრდილობით მოვექცე და არაფერი დავუმალო; მეტს ხომ არავინ მომთხოვს. იქნებ აქაც ბალღად ჩამთვალონ, - რა ვუყოთ მერე! რატომღაც ყველა იდიოტად მნათლავს, მართალია, ოდესღაც კი ვიყავ ისე ავად, რომ იდიოტს ვგავდი; მაგრამ ახლა სადაური იდიოტი ვარ, თუკი ვამჩნევ, რომ იდიოტად მთვლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულია მთავარი, სხვა დანარჩენი სისულელეა. ჭკუაც საჭიროა, ცხადია... შეიძლება ჭკუა იყოს ყველაზე მთავარი. სულელს თუ გული აქვს და ჭკუა არა, ისეთივე საცოდავია, როგორც ჭკვიანი, მაგრამ უგულო სულელი. ძველთაძველი ჭეშმარიტებაა. აი მე სულელი ვარ, გული მაქვს და ჭკუა არა, შენ კი ჭკვიანი, უგულო სულელი ბრძანდები; ორივენი უბედურები ვართ, ორივენი ვეწამებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ განურისხდებით სასოწარკვეთილ, წყალწაღებულ ადამიანს იმისთვის, რომ უკანასკნელ იმედს ებღაუჭება თავის გადასარჩენად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველას გვაქვს ჩვენ-ჩვენი ნაკლი და ჩვენ-ჩვენი დამახასიათებელი რამ, სხვებს იქნებ იმათზე მეტიც, ვინც თითით საჩვენებლად ჰყავთ გამხდარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი ქალი მხოლოდ საყვარლად ვარგა, სხვა არაფრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სწორედ იმითაა ფული ყველაზე მეტად საზიზღარი და საძულველი, რომ ის ნიჭსაც აძლევს ადამიანს და მისცემს კიდეც, ვიდრე ეს ქვეყანა იარსებებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან დაგესიზმრება უცნაური რამ, შეუძლებელი და არაბუნებრივი; გაგეღვიძება, გაგახსენდება ნათლად და გაგიკვირდება მისი უცნაურობა, მაგრამ რა მიზეზია, რომ მშვენივრად ურიგდები შენი სიზმრის ამ უაზრობას და შეუსაბამობას? ან რა მიზეზია, რომ გამოღვიძებული და სიზმრიდან გამორკვეული, მაინც გრძნობ, ხანდახან საოცარი ძალითაც, რომ სიზმართან ერთად რაღაც ამოუხსნელი რამ დაგრჩა ისევ? გაგეღიმება ამ შენი სიზმრის უაზრობაზე და ამასთან, გრძნობ კი, უაზრობათა ეს ხლართი რაღაც აზრს შეიცავს, რაღაც მართალ აზრს, რაღაც შენს ნამდვილ ცხოვრებასთან დაკავშირებულს, იმას რაც გულში მუდამ გედო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან... - ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = - აკი წინათაც გითხარი და აგიხსენი, კი არ „მიყვარს“, „მებრალება“-მეთქი. მე მგონი, გითხარი, რასაც ვგრძნობ. მაშინ შენ თქვი, მიგიხვდიო ნათქვამს. ვითომ მართლა მიმიხვდი? აი, ახლაც რა სიძულვილით მიცქერი. მე იმიტომ მოვედი, დამშვიდება მინდა შენი, რადგან შენც ძვირფასი ხარ ჩემთვის. იცი, ძალიან მიყვარხარ, პარფენ. ახლა კი წავალ და თავის დღეში აღარ მოვალ. მშვიდობით იყავი. - იცი რას გეტყვი! - უეცრივ გამოცოცხლდა როგოჟინი და თვალები დააკვესა, - ვერ გამიგია, ასე როგორ მითმობ? განა სულ გადაიყვარე? წინათ დარდობდი მაინც; განა არ გამჩნევდი. აბა კისრისტეხით რაღას გამოქანდი აქ? ვითომ გებრალება? - გგონია გატყუებ? - არა, მჯერა შენი, ოღონდაც არაფერი მესმის. ვინ იცის, შენი სიბრალული ჩემს სიყვარულზე უარესი იყოს! - შენს სიყვარულს სიძულვილისაგან ვერ გაარჩევს კაცი, ხოლო თუ სიყვარული გაგიქრა, ეგებ უარესი ამბავი დატრიალდეს. - რომ მოვკლავ, არა? - რომ შეიძულებ იმ სიძლიერით, რა სიძლიერითაც ახლა გიყვარს, რომ შეიძულებ იმ წამებისთვის, რასაც ახლა იტან. ყველაზე მეტად მაინც ის მიკვირს, კიდევ როგორ მოგყვება ცოლად? აკი ორჯერ გითხრა უარი და ორჯერვე გაგექცა. მაშასადამე, გული უგრძნობს!.. ახლა რაღა უნდა შენგან, ვითომ ფული? სისულელეა. ვითომ ქმრის შოვნა უნდა და იმიტომ? განა სხვას ვერ მონახავდა. შენს თავს ყველა უნდა ერჩივნოს. ვინაიდან შენ მართლაც შეიძლება მოკლა. თვითონაც ალბათ კარგად უწყის ეს. ან თუ ისაა მიზეზი, ეგრე ძლიერად რომ გიყვარს? იქნებ ასეც იყოს... გამიგონია, არიან ქალები, სწორედ ამგვარ სიყვარულს რომ არჩევენ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები. აქ რაღაც ისე არ არის და არც არასოდეს იქნება ისე. აქ რაღაც ისეთია, რაზეც ნიადაგ ფეხს აისხლეტენ ათეისტები და მუდამ სხვაზე ილაპარაკებენ, არა იმაზე, რაზეც უნდა ილაპარაკონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბრალული შეადგენს ადამიანთა ყოფის ყველაზე დიდსა და იქნებ ერთადერთ კანონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩვევიათ ხოლმე ზოგჯერ ადამიანებს: მოაგონდებათ უეცრივ საშინელი რამ, მეტადრე - სამარცხვინო, და წუთით ერთ ადგილზე გახევდებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმაზე უკეთ არაფერი მოიყვანს კაცს ჭკუაზე, როგორც ძველის მოგონება და მონანიება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი სასაცილომდე კეთილები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით? - მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს. - მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ? - მგონი... შემეშინდება. - მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ? - აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი? - საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს. - მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს! - განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს. - ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა... - განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია... - ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს? - ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულისხმიერებას და ღირსებას გული ასწავლის და არა ცეკვის მასწავლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვინემ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა? - რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით? - არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ. - ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით! - გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს! - გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა... - ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) === [[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა? - დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება. - ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური! - რატომ უბედური? - იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება. - შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია... - მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის? ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია! - ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება. - როგორ? რანაირად? - ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო. - მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე? - არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს? - მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ. - ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება. - ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა. - აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო... - ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა. - არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია? - ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ? - პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს? - რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები... - ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა. - მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები. - არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია! - უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ? - ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ეშმაკნი'' (1872) === [[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]] {{Q | ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი? - ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა. - მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან? - მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია. - პატარა რაღაა? - ტკივილი. - მეორე დიდი მიზეზი რაღაა? - საიქიო. - ესე იგი სასჯელი, არა? - რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს? - ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი? - მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა) | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''საწყალი ადამიანები'' (1846) === [[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]] {{Q | ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) === [[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]] {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} === ''ყმაწვილი'' (1875) === [[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]] {{Q | ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო. - და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა. - ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} === ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) === [[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]] {{Q | ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} === ''თვინიერი'' 1876 === {{Q | ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} [[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]] === ''მოთამაშე'' (1867) === {{Q | ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} [[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]] {{Q | ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) === {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''წერილი ძმას კატორღიდან'' === {{Q | ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“ }} === ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) === {{Q | ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} === ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) === {{Q | ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} === ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) === {{Q | ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს: - ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში! ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} === ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} === ''ბიძის სიზმარი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} === ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) === {{Q | ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა: „Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas Chic!“ რაც შემდეგნაირად ითარგმნება : „ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“ ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} === ''მარადი ქმარი'' (1870) === {{Q | ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ. მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} {{Q | ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} === ''ორეული'' (1846) === {{Q | ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია; | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} === ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) === {{Q | ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} ===''მის შესახებ''=== {{Q | ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას. | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ==რესურსები ინტერნეტში== {{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}} * [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com] * [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com] * [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library] * [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station] {{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}} [[კატეგორია:რუსი მწერლები]] [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] oduwgjuje8b7urnc8s5w1lpmz4j5uol 47014 47008 2026-04-10T10:18:39Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* იდიოტი (1868) */ 47014 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]] '''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი. {{ვიკიპედია}} ==ციტატები== === ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) === [[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]] {{Q | ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა! | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!.. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]] {{Q | ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]] {{Q | ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''თეთრი ღამეები'' (1848) === [[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]] {{Q | ციტატა = - არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!... - როგორ, ვისზე? - არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014 }} === ''იდიოტი'' (1868) === [[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]] {{Q | ციტატა = აბა, განსაჯეთ: ვთქვათ, კაცს აწამებენ; ამ დროს ტანჯვა, ჭრილობები, ხორციელი ტკივილი აწუხებს, ეს ყველაფერი კი სულიერ ტანჯვას ავიწყებს, ასე რომ სულის ამოხდამდე მხოლოდ ჭრილობები ტანჯავს. მაგრამ ყველაზე დიდი, ყველაზე გაუსაძლისი ტკივილი იქნებ ჭრილობა არც იყოს, იქნებ ის არის, რომ დანამდვილებით იცი, აგერ ერთი საათის, მერე ათი წუთის, მერე ნახევარი წუთის, მერე, აი, ამ წუთს სიცოცხლეს გამოესალმები, ადამიანი აღარ იქნები და ეს უეჭველია. სწორედ ესაა მთავარი, რომ უეჭველია. აი, თავს რომ დადებ დანის ქვეშ, გესმის, როგორ დაცურდება ის შენს თავზე, სწორედ ეს მეოთხედი წამია ყველაზე საშინელი. მაგრამ იცით, რომ ეს მარტო ჩემი ფანტაზია არ არის და ბევრი იძახის ამას? იმდენად მწამს ეს, რომ პირდაპირ გეტყვით ჩემს აზრს. მკვლელობისთვის კაცის მოკვლა დანაშაულს აჭარბებს სისასტიკით. კანონიერი სიკვდილით დასჯა უფრო საშინელია, ვინემ ყაჩაღურად კაცის მოკვლა. ის, ვისაც ყაჩაღები ღამით ჭრიან ყელს ტყეში, ანდა სადმე, გადარჩენის იმედს მაინც არ ჰკარგავს სულ უკანასკნელ წუთამდე. მაგალითები ყოფილა იმისი, რომ ყელგამოღადრულ კაცს მაინც იმედი აქვს, ან გარბის სადმე, ან იხვეწება და ივედრება. აქ კი ამ უკანასკნელ იმედს, რაც ათჯერ უფრო აიოლებს სიკვდილს, გადაჭრით უსპობენ. აქ განაჩენი გამოტანილი გაქვს. ჰოდა, ყველაზე საშინელი საწამებელიც ის არის, რომ იცი, ამას ნამდვილად ვერ ასცდები. ამაზე მეტი ტანჯვა კი რა უნდა იყოს ამქვეყნად. მოიყვანეთ ჯარისკაცი და ბრძოლის ველზე ზედ ზარბაზანს დაუყენეთ პირდაპირ, გინდაც ესროლეთ, იმას მაინც იმედი ექნება გადარჩენის, მაგრამ ამავე ჯარისკაცს რომ სიკვდილის მისჯის განაჩენი წაუკითხოთ, ის ან ჭკუაზე შეცდება, ან ატირდება. ვინ თქვა, რომ ადამიანის ბუნებას შეუძლია ეს აიტანოს და ჭკუაზე არ შეცდეს? რა საჭიროა ადამიანის სულის ასეთი შებღალვა, ასე უგვანოდ, ასე ტყუილ-უბრალოდ? იქნებ იყოს ისეთი კაცი, ვისაც განაჩენი გამოუტანეს, დატანჯეს, გააწამეს და მერე უთხრეს: „წადი, გეპატიოს ბრალიო“. აი ამ კაცს იქნებ ეამბნა მართალი. ამ წამებასა და საშინელებაზე გვეუბნება ქრისტეც. არა, ადამიანს არ შეიძლება ასე მოექცე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვნებით თავბრუდახვეული კაცი, ისიც ხანში შესული, პირწმინდად ბრმავდება და, საიმედო რომც არაფერი ჰქონდეს, იმედს მაინც არ ეშვება. კიდევ მეტი, გონებას ჰკარგავს და რა ჭკუის კოლოფიც უნდა იყოს, ბრიყვი ბალღივით იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შარშან მე ერთ კაცს შევხვდი. აქ ერთ უცნაურ გარემოებას ჰქონდა ადგილი, უცნაურს-მეთქი, იმიტომ ვამბობ, რომ ასეთი შემთხვევა ძალზედ იშვიათად ხდება. ეს კაცი ერთხელ ეშაფოტზე აიყვანეს და პოლიტიკური დანაშაულისათვის სასიკვდილო განაჩენი წაუკითხეს. ოციოდე წუთის შემდეგ კი შეწყალება გამოუცხადეს და სასჯელი შეუცვალეს. მაგრამ ამ ორი განაჩენის შუალედში, მთელი ოცი თუ, ყოველ შემთხვევაში, თხუთმეტი წუთი იმ უეჭველი რწმენით გაატარა, რომ რამდენიმე წუთის შემდეგ უნდა მომკვდარიყო. იმდენად დამაინტერესა ამ ამბავმა, რომ რამდენჯერმე გავამეორებინე ის თავისი შთაბეჭდილებანი. საოცარი სიცხადით ახსოვდა ყველაფერი და კიდეც ამბობდა, იმ წუთებიდან თავის დღეში არაფერი დამავიწყდებაო. ეშაფოტიდან ოციოდე ნაბიჯზე, სადაც ხალხი და ჯარისკაცები იდგნენ, თურმე სამი ბოძი ერჭო, რადგან დასასჯელი რამდენიმე კაცი ყოფილა. პირველი სამი კაცი ამ ბოძებთან მიუყვანიათ. თოკებით მიუბამთ. სასიკვდილო ტანსაცმელი (თეთრი გრძელი ხალათები) გადაუცვამთ, თვალებზე კი თეთრი ჩაჩი ჩამოუფხატავთ, რომ თოფები არ დაენახათ. შემდეგ ყოველი ბოძის წინ რამდენიმე ჯარისკაცისაგან შემდგარი რაზმი ჩამწკრივებულა. ჩემი ნაცნობი რიგში მერვე ყოფილა და ბოძებთან მესამე წყობაში მოუხდებოდა გასვლა. მღვდელმა თურმე ყველას ჯვრით ჩამოუარა. ასე რო, ხუთიოდე წუთზე მეტი სიცოცხლე არ დარჩენოდა. ჰოდა, მითხრა, რომ ეს ხუთი წუთი უსაზღვრო დროდ, წარმოუდგენელ სიმდიდრედ მეჩვენება, მეგონა, ამ ხუთ წუთის მანძილზე იმდენ სიცოცხლეს განვიცდი, რომ ახლა უკანასკნელ წამზე ფიქრი არც ღირს-მეთქი. ამიტომაც სხვადასხვა თადარიგი დავიჭირე: გამოვიანგარიშე, რამდენი დრო დამჭირდებოდა ამხანაგებთან გამოთხოვებაზე, და საამისოდ ორი წუთი გადავდე, მერე ორი წუთი ჩემს უკანასკნელ ფიქრებზე შემოვინახე, ერთ წუთს კიდევ ირგვლივ მოთვალიერებას მოვანდომებდიო. ძალიან კარგად მახსოვს, რომ სწორედ ეს სამი თადარიგი დავიჭირე და სწორედ ეს გამოვიანგარიშეო. ოცდაშვიდი წლის, საღ-სალამათი, ჯან-ღონით სავსე კაცი ესალმებოდა სიცოცხლეს. როცა ამხანაგებს ვეთხოვებოდიო, მახსოვს, ერთ-ერთს რაღაც საკმაოდ გარეშე კითხვა მივეცი და პასუხმაც ფრიად დამაინტერესაო. მერე, ამხანაგებთან დამშვიდობების შემდეგ ის ორი წუთი დადგა, რომელიც ჩემს ფიქრებზე შემოვინახეო. ისიც წინასწარ ვიცოდი, რაზე ვიფიქრებდიო: მინდოდა, რაც შეიძლება მალე წარმომედგინა, ეს როგორ იქნება, ახლა ვარსებობ და სული მიდგას, სამიოდე წუთის შემდეგ კი არარაობად ვიქცევი. მაშ, ნეტავ რა დარჩება ჩემგან? ან სად წავალო? ამ ორ წუთში სურდა ეს ყველაფერი გადაეწყვიტა! შორიახლოს თურმე ტაძარი იდგა. ტაძრის მოოქროვილ გუმბათს მზე აბრჭყვიალებდა. მახსოვს, დაჟინებით მივჩერებოდიო სახურავსა და მასზე აციალებულ სხივებს. თვალი ვერ მომეწყვიტა სხივებისთვისო. მეჩვენებოდა, თითქოს სხივები იყო ჩემი ახალი ბუნებაო, სამიოდე წუთის შემდეგ როგორღაც მათ შევერწყმებოდიო... ის ახალი, რაც მას მოელოდა და რაც უცნობი იყო, საოცარი ზიზღით ავსებდა თურმე, მაგრამ იმ წუთშიო, ამბობდა: ყველაზე მძიმე მაინც ეს აკვიატებული ფიქრი იყო: რა იქნება, არ მოვკვდე! რა იქნება ცოცხალი დავრჩე! ო, რა უსასრულო სიცოცხლე მელის! ეს ყველაფერი ჩემი იქნება! მაშინ ყოველ წუთს მთელ საუკუნედ ვაქცევ, არაფერს დავკარგავ, ყოველი წუთის ანგარიშს ვიქონიებ, ერთ წუთს ტყუილად არ გავაცდენო! ისიც თქვა, ამ ფიქრმა ბოლოს ისე გამაბოროტა, უკვე ვნატრობდი, მალე მესროლონო ტყვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხუთი წუთი კაცს მთელ საუნჯეს ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იცით, აქ უნდა ყველაფერი წარმოიდგინოთ, რაც წინასწარ მოხდა, ყველაფერი. ის ციხეში იყო და სიკვდილს, ყოველ შემთხვევაში, ერთ კვირამდე ადრე არ ელოდა. რატომღაც ჩვეულებრივ ფორმალობის იმედი ჰქონდა, რომ განაჩენის ქაღალდს ჯერ სადღაც გააგზავნიდნენ და მხოლოდ ერთი კვირის შემდეგ მობრუნდებოდა უკან, როგორც საერთოდ ხდება ხოლმე. უცბად, რაღაც შემთხვევის წყალობით, საქმე მალე დაასრულეს. დილის ხუთ საათზე პატიმარს ეძინა. ოქტომბრის მიწურული იყო; ხუთზე ჯერ კიდევ ცივა და ბნელა. ციხის ბოქაული ჩუმად შემოვიდა, ყარაული შემოიყვანა და მისჯილს ფრთხილად შეახო მხარზე ხელი. იგი წამოიწია, იდაყვს დაეყრდნო, სინათლე დაინახა და იკითხა: რა მბავიაო? - დასჯა ათ საათზეაო. ახალ ნამძინარევზე არ დაიჯერა, შეედავა, ქაღალდი ერთი კვირის მერე მოვაო, მაგრა მროცა სულ გამოფხიზლდა, კამათი შეწყვიტა და დადუმდა, ასე ჰყვებოდნენ. მერე უთქვამს, მაინც მზიმეა ასე უცებო... - და ისევ დადუმებულა, არც ამოუღია შემდეგ ხმა. აქ სამი-ოთხი საათი, მოგეხსენებათ, რასაც უნდება. მღვდელი, საუზმე, ღვინო, ყავა, ძროხის ხორცითაც უმასპინძლდებიან. განა დაცინვა არაა? ტყვი, რა სიმხეცეაო, მაგრამ მეორე მხრივ, ღმერთმანი, ეს აჯამი ხალხი წმინდა გულით ჩადის ამას და სწამთ კიდეც, კაცთმოყვარეობას ვიჩენთო. მერე ტუალეტიც (მოგეხსენებათ, მისჯილის ტუალეტს რა წარმოადგენს), ბოლოს ქალაქში გამოატარებენ ეშაფოტზე წასაყვანად... მე მგონი, გზაშიც უთუოდ ამას ფიქრობდა: „ჯერ კიდევ დიდი დრო მაქვს, ჯერ კიდევ სამი ქუჩა დამრჩენია, აგერ ამას გავივლი, მერე კიდევ ის დამრჩება, მერე კიდევ ის, იქ მარჯვნივ მეფუნთუშეა... იმ მეფუნთუშემდე კიდევ კარგა შორსაა!“ ირგვლივ ხალხი ირევა, ერთი ღრიანცელი და ხმაურია, ათი ათას ისახეა, ათი ათასი თვალი, - ყოველივე ეს უნდა გადაიტანოს. რაც მთავარია, იმ ფიქრს გაუძლოს: „აგერ, ესენი ათი ათასნი არიან, ამათ არავინ კლავს, მე კი უნდა მომკლან!“ აი რა უძღვის წინ უკანასკნელ წუთებს. ეშაფოტზე კიბე ადის, სწორედ ამ კიბის წინ აუვარდა უეცრად ტირილი. მერე რა მაგარი ვაჟკაცი იყო, რა დიდ იავაზაკი, როგორც ამბობდნენ. მღვდელი გვერდიდან არ შორდებოდა, სულ ელაპარაკებოდა, - იმას კი, არა მგონია, ერთ ისიტყვა გაეგონოს. ყურს დაუგდებდა და მესამე სიტყვიდან, ალბათ, აღარაფერი ესმოდა. ასეც უნდა ყოფილიყო. ბოლოს, კიბეს აუყვა. ფეხები დაბორკილი ჰქონდა და პატარ-პატარა ნაბიჯებს ადგამდა. მღვდელმა, ეტყობა, ჭკვიანი კაცი იყო, ლაპარაკს თავი ანება, ჯვარს წარამარა აჩრიდა საკოცნელად. კიბეზე ასვლამდე ხომ ფერმიხდილი იყო, ეშაფოტზე რომ ავიდა და დადგა, მიტკალივით გაუხდა სახე, ალბათ ფეხებიც ეკეცებოდა, გულიც ერეოდა ეგებ - თითქოს ყელში უჭერდნენ ხელს და უღიტინებდნენ - არ გამოგიცდიათ განა ასეთი რამ შიშისა თუ საშინელების წუთებში, როცა გონი გაქვთ, მაგრამ თავის დამორჩილება არ ძალგიძთ? მე მგონი, მაგალითად, თუ დაღუპვა გელის, ვთქვატ, სახლი გენგრევა თავზე, უცბად საოცრად მოგინდება, ალბათ, დაჯდე, თვალები დახუჭო და, დაე, რახ მოსახდენია მოხდეს!.. სწორედ ამ დროს, როცა ეს სიძაბუნე დაეტყობოდა, მღვდელი კვლავ საჩქაროდ, უსიტყვოდ მიაჩეჩებდა ხოლმე ვერცხლის პატარა ოთხბოლოიან ჯვარს, მალი-მალ ყოველ წუთს აჩრიდა. როგორც კი ჯვარი ტუჩზე მოხვდებოდა, ისიც თვალებს გაახელდა, რამდენიმე წამს თითქოს მოცოცხლდებოდა და ფეხსაც გადადგამდა. ჯვარს ხარბად ჰკოცნიდა, პირდაპირ ეწაფებოდა, თითქოს ეშურებოდა რაიმე თან წაეღო საგზლად, ყოველი შემთხვევისთვის მაინც. თუმცა იმ წუთს, არა მგონია, რელიგიური რამე გრძნობა ჰქონოდა. ფიცარზე დაწოლამდე სულ ასე იყო... საოცარია, რომ ამ უკანასკნელ წამებში იშვიათად მისდით ხოლმე გული! პირიქით, თავი საოცარი სიძლიერით, მანქანასავით უმუშავებთ, ალბატ, სხავდასხავ ფიქრები ჩაქუჩივიტ ურტყამს თავს, ნაწყვეტ-ნაწყვეტ, იქნებ სასაცილოც: „აგერ ის კაცი მიყურებს - შუბლზე მეჭეჭი აზის, აგერ ჯალათს ერთი, ბოლო ღილ იდაჟანგებია“... ფიქრობ ასეთ რამეებზე და მაინც ყველაფერი იცი და ყველაფერი გახსოვს. ერთი წერტილი ჩაგჭედვია თავში, რომელსაც ვერასგზით ვერ დაივიწყებ, არც გული მიგდის, ყველაფერი ამ წერტილს უვლის ირგვლივ და უტრიალებს. ალბათ, წამის უკანასკნელ მეოთხედამდე სულ ასეა, თავი უკვე კუნძზე უდევს, ელის... იცის... და უეცრივ გაიჟღრიალებს რკინა! ამას უთუოდ გაიგონებს! მეც რომ ვწოლილიყავ, განგებ მივაყურადებდ იდა გავიგონებდი... იქნებ ეს მეათედი წუთიც არ გაგრძელდეს, მაგრამ უთუოდ გაიგონებ! იცით კი, რომ აქამდე საკამათოდ აქვთ, თავი რომ წააეცლება, ერთი წამი კიდევ რჩება შეგნება, თავი წამეცალაო - თუმცა იქნებ ხუთ წამსაც რჩება!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბავშვებს ყველაფერი შეგიძლია უამბო. სულ მიკვირდა, მოზრდილები რა ცუდად სცნობენ-მეთქი ბავშვებს. არც დედ-მამამ იცის თავისი შვილების ამბავი. ბავშვებს კაცმა არაფერი უნდა დაუმალოს; ვითომც პატარები არიან და მათთვის ადრეა ყველაფრის ცოდნაო. რა უბადრუკი მოსაზრებაა! იცით, ბავშვები მშვენივრად ამჩნევენ მშობლებს პატარები ვგონივართ და ისე ფიქრობენ, ვერაფერს მივხვდებითო. სინამდვილეში კი ძნელად გამოაპარებთ რასმე. აბა, ვინ წარმოიდგენს, რომ რა თავსამტვრევი საქმეც არ უნდა იყოს, ბალღი საოცრად გონივრულ რჩევას მოგცემს. ღმერთო ჩემო! როცა ეს პატარა ჩიტუნები მიამიტად მოგაპყრობენ გაბრწყინებულ თვალებს, რა სინდისით უნდა მოატყუო ისინი! ჩიტუნები-მეთქი, იმიტომ ვთქვი, რომ ჩიტზე წმინდა ამ ქვეყნად არ არის რა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ხალხში უნდა გავერიო; იქნებ ბევრი არაფერი ვიცი და გამეგება, მაგრამ ახლა ხანა კი დამიდგა. გადავწყვიტე, პატიოსნად და პირნათლად შევასრულო ჩემი საქმე. ადამიანებთან შესაძლოა მომწყინდეს და გამიჭირდეს კიდეც. ყოველ შემთხვევაში, გადავწყვიტე ყველას ზრდილობით მოვექცე და არაფერი დავუმალო; მეტს ხომ არავინ მომთხოვს. იქნებ აქაც ბალღად ჩამთვალონ, - რა ვუყოთ მერე! რატომღაც ყველა იდიოტად მნათლავს, მართალია, ოდესღაც კი ვიყავ ისე ავად, რომ იდიოტს ვგავდი; მაგრამ ახლა სადაური იდიოტი ვარ, თუკი ვამჩნევ, რომ იდიოტად მთვლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულია მთავარი, სხვა დანარჩენი სისულელეა. ჭკუაც საჭიროა, ცხადია... შეიძლება ჭკუა იყოს ყველაზე მთავარი. სულელს თუ გული აქვს და ჭკუა არა, ისეთივე საცოდავია, როგორც ჭკვიანი, მაგრამ უგულო სულელი. ძველთაძველი ჭეშმარიტებაა. აი მე სულელი ვარ, გული მაქვს და ჭკუა არა, შენ კი ჭკვიანი, უგულო სულელი ბრძანდები; ორივენი უბედურები ვართ, ორივენი ვეწამებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ განურისხდებით სასოწარკვეთილ, წყალწაღებულ ადამიანს იმისთვის, რომ უკანასკნელ იმედს ებღაუჭება თავის გადასარჩენად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველას გვაქვს ჩვენ-ჩვენი ნაკლი და ჩვენ-ჩვენი დამახასიათებელი რამ, სხვებს იქნებ იმათზე მეტიც, ვინც თითით საჩვენებლად ჰყავთ გამხდარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი ქალი მხოლოდ საყვარლად ვარგა, სხვა არაფრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სწორედ იმითაა ფული ყველაზე მეტად საზიზღარი და საძულველი, რომ ის ნიჭსაც აძლევს ადამიანს და მისცემს კიდეც, ვიდრე ეს ქვეყანა იარსებებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან დაგესიზმრება უცნაური რამ, შეუძლებელი და არაბუნებრივი; გაგეღვიძება, გაგახსენდება ნათლად და გაგიკვირდება მისი უცნაურობა, მაგრამ რა მიზეზია, რომ მშვენივრად ურიგდები შენი სიზმრის ამ უაზრობას და შეუსაბამობას? ან რა მიზეზია, რომ გამოღვიძებული და სიზმრიდან გამორკვეული, მაინც გრძნობ, ხანდახან საოცარი ძალითაც, რომ სიზმართან ერთად რაღაც ამოუხსნელი რამ დაგრჩა ისევ? გაგეღიმება ამ შენი სიზმრის უაზრობაზე და ამასთან, გრძნობ კი, უაზრობათა ეს ხლართი რაღაც აზრს შეიცავს, რაღაც მართალ აზრს, რაღაც შენს ნამდვილ ცხოვრებასთან დაკავშირებულს, იმას რაც გულში მუდამ გედო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან... - ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = - აკი წინათაც გითხარი და აგიხსენი, კი არ „მიყვარს“, „მებრალება“-მეთქი. მე მგონი, გითხარი, რასაც ვგრძნობ. მაშინ შენ თქვი, მიგიხვდიო ნათქვამს. ვითომ მართლა მიმიხვდი? აი, ახლაც რა სიძულვილით მიცქერი. მე იმიტომ მოვედი, დამშვიდება მინდა შენი, რადგან შენც ძვირფასი ხარ ჩემთვის. იცი, ძალიან მიყვარხარ, პარფენ. ახლა კი წავალ და თავის დღეში აღარ მოვალ. მშვიდობით იყავი. - იცი რას გეტყვი! - უეცრივ გამოცოცხლდა როგოჟინი და თვალები დააკვესა, - ვერ გამიგია, ასე როგორ მითმობ? განა სულ გადაიყვარე? წინათ დარდობდი მაინც; განა არ გამჩნევდი. აბა კისრისტეხით რაღას გამოქანდი აქ? ვითომ გებრალება? - გგონია გატყუებ? - არა, მჯერა შენი, ოღონდაც არაფერი მესმის. ვინ იცის, შენი სიბრალული ჩემს სიყვარულზე უარესი იყოს! - შენს სიყვარულს სიძულვილისაგან ვერ გაარჩევს კაცი, ხოლო თუ სიყვარული გაგიქრა, ეგებ უარესი ამბავი დატრიალდეს. - რომ მოვკლავ, არა? - რომ შეიძულებ იმ სიძლიერით, რა სიძლიერითაც ახლა გიყვარს, რომ შეიძულებ იმ წამებისთვის, რასაც ახლა იტან. ყველაზე მეტად მაინც ის მიკვირს, კიდევ როგორ მოგყვება ცოლად? აკი ორჯერ გითხრა უარი და ორჯერვე გაგექცა. მაშასადამე, გული უგრძნობს!.. ახლა რაღა უნდა შენგან, ვითომ ფული? სისულელეა. ვითომ ქმრის შოვნა უნდა და იმიტომ? განა სხვას ვერ მონახავდა. შენს თავს ყველა უნდა ერჩივნოს. ვინაიდან შენ მართლაც შეიძლება მოკლა. თვითონაც ალბათ კარგად უწყის ეს. ან თუ ისაა მიზეზი, ეგრე ძლიერად რომ გიყვარს? იქნებ ასეც იყოს... გამიგონია, არიან ქალები, სწორედ ამგვარ სიყვარულს რომ არჩევენ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები. აქ რაღაც ისე არ არის და არც არასოდეს იქნება ისე. აქ რაღაც ისეთია, რაზეც ნიადაგ ფეხს აისხლეტენ ათეისტები და მუდამ სხვაზე ილაპარაკებენ, არა იმაზე, რაზეც უნდა ილაპარაკონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბრალული შეადგენს ადამიანთა ყოფის ყველაზე დიდსა და იქნებ ერთადერთ კანონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩვევიათ ხოლმე ზოგჯერ ადამიანებს: მოაგონდებათ უეცრივ საშინელი რამ, მეტადრე - სამარცხვინო, და წუთით ერთ ადგილზე გახევდებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმაზე უკეთ არაფერი მოიყვანს კაცს ჭკუაზე, როგორც ძველის მოგონება და მონანიება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი სასაცილომდე კეთილები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით? - მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს. - მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ? - მგონი... შემეშინდება. - მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ? - აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი? - საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს. - მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს! - განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს. - ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა... - განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია... - ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს? - ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულისხმიერებას და ღირსებას გული ასწავლის და არა ცეკვის მასწავლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვინემ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა? - რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით? - არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ. - ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით! - გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს! - გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა... - ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) === [[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა? - დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება. - ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური! - რატომ უბედური? - იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება. - შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია... - მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის? ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია! - ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება. - როგორ? რანაირად? - ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო. - მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე? - არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს? - მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ. - ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება. - ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა. - აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო... - ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა. - არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია? - ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ? - პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს? - რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები... - ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა. - მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები. - არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია! - უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ? - ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ეშმაკნი'' (1872) === [[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]] {{Q | ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი? - ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა. - მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან? - მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია. - პატარა რაღაა? - ტკივილი. - მეორე დიდი მიზეზი რაღაა? - საიქიო. - ესე იგი სასჯელი, არა? - რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს? - ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი? - მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა) | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''საწყალი ადამიანები'' (1846) === [[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]] {{Q | ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) === [[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]] {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} === ''ყმაწვილი'' (1875) === [[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]] {{Q | ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო. - და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა. - ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} === ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) === [[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]] {{Q | ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} === ''თვინიერი'' 1876 === {{Q | ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} [[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]] === ''მოთამაშე'' (1867) === {{Q | ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} [[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]] {{Q | ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) === {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''წერილი ძმას კატორღიდან'' === {{Q | ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“ }} === ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) === {{Q | ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} === ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) === {{Q | ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} === ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) === {{Q | ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს: - ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში! ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} === ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} === ''ბიძის სიზმარი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} === ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) === {{Q | ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა: „Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas Chic!“ რაც შემდეგნაირად ითარგმნება : „ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“ ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} === ''მარადი ქმარი'' (1870) === {{Q | ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ. მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} {{Q | ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} === ''ორეული'' (1846) === {{Q | ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია; | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} === ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) === {{Q | ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} ===''მის შესახებ''=== {{Q | ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას. | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ==რესურსები ინტერნეტში== {{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}} * [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com] * [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com] * [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library] * [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station] {{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}} [[კატეგორია:რუსი მწერლები]] [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] mu0w8i84apsm50usgggi9fzg87d18hv 47020 47014 2026-04-10T10:24:34Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* იდიოტი (1868) */ 47020 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]] '''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი. {{ვიკიპედია}} ==ციტატები== === ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) === [[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]] {{Q | ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა! | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!.. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]] {{Q | ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]] {{Q | ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''თეთრი ღამეები'' (1848) === [[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]] {{Q | ციტატა = - არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!... - როგორ, ვისზე? - არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014 }} === ''იდიოტი'' (1868) === [[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]] {{Q | ციტატა = აბა, განსაჯეთ: ვთქვათ, კაცს აწამებენ; ამ დროს ტანჯვა, ჭრილობები, ხორციელი ტკივილი აწუხებს, ეს ყველაფერი კი სულიერ ტანჯვას ავიწყებს, ასე რომ სულის ამოხდამდე მხოლოდ ჭრილობები ტანჯავს. მაგრამ ყველაზე დიდი, ყველაზე გაუსაძლისი ტკივილი იქნებ ჭრილობა არც იყოს, იქნებ ის არის, რომ დანამდვილებით იცი, აგერ ერთი საათის, მერე ათი წუთის, მერე ნახევარი წუთის, მერე, აი, ამ წუთს სიცოცხლეს გამოესალმები, ადამიანი აღარ იქნები და ეს უეჭველია. სწორედ ესაა მთავარი, რომ უეჭველია. აი, თავს რომ დადებ დანის ქვეშ, გესმის, როგორ დაცურდება ის შენს თავზე, სწორედ ეს მეოთხედი წამია ყველაზე საშინელი. მაგრამ იცით, რომ ეს მარტო ჩემი ფანტაზია არ არის და ბევრი იძახის ამას? იმდენად მწამს ეს, რომ პირდაპირ გეტყვით ჩემს აზრს. მკვლელობისთვის კაცის მოკვლა დანაშაულს აჭარბებს სისასტიკით. კანონიერი სიკვდილით დასჯა უფრო საშინელია, ვინემ ყაჩაღურად კაცის მოკვლა. ის, ვისაც ყაჩაღები ღამით ჭრიან ყელს ტყეში, ანდა სადმე, გადარჩენის იმედს მაინც არ ჰკარგავს სულ უკანასკნელ წუთამდე. მაგალითები ყოფილა იმისი, რომ ყელგამოღადრულ კაცს მაინც იმედი აქვს, ან გარბის სადმე, ან იხვეწება და ივედრება. აქ კი ამ უკანასკნელ იმედს, რაც ათჯერ უფრო აიოლებს სიკვდილს, გადაჭრით უსპობენ. აქ განაჩენი გამოტანილი გაქვს. ჰოდა, ყველაზე საშინელი საწამებელიც ის არის, რომ იცი, ამას ნამდვილად ვერ ასცდები. ამაზე მეტი ტანჯვა კი რა უნდა იყოს ამქვეყნად. მოიყვანეთ ჯარისკაცი და ბრძოლის ველზე ზედ ზარბაზანს დაუყენეთ პირდაპირ, გინდაც ესროლეთ, იმას მაინც იმედი ექნება გადარჩენის, მაგრამ ამავე ჯარისკაცს რომ სიკვდილის მისჯის განაჩენი წაუკითხოთ, ის ან ჭკუაზე შეცდება, ან ატირდება. ვინ თქვა, რომ ადამიანის ბუნებას შეუძლია ეს აიტანოს და ჭკუაზე არ შეცდეს? რა საჭიროა ადამიანის სულის ასეთი შებღალვა, ასე უგვანოდ, ასე ტყუილ-უბრალოდ? იქნებ იყოს ისეთი კაცი, ვისაც განაჩენი გამოუტანეს, დატანჯეს, გააწამეს და მერე უთხრეს: „წადი, გეპატიოს ბრალიო“. აი ამ კაცს იქნებ ეამბნა მართალი. ამ წამებასა და საშინელებაზე გვეუბნება ქრისტეც. არა, ადამიანს არ შეიძლება ასე მოექცე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შარშან მე ერთ კაცს შევხვდი. აქ ერთ უცნაურ გარემოებას ჰქონდა ადგილი, უცნაურს-მეთქი, იმიტომ ვამბობ, რომ ასეთი შემთხვევა ძალზედ იშვიათად ხდება. ეს კაცი ერთხელ ეშაფოტზე აიყვანეს და პოლიტიკური დანაშაულისათვის სასიკვდილო განაჩენი წაუკითხეს. ოციოდე წუთის შემდეგ კი შეწყალება გამოუცხადეს და სასჯელი შეუცვალეს. მაგრამ ამ ორი განაჩენის შუალედში, მთელი ოცი თუ, ყოველ შემთხვევაში, თხუთმეტი წუთი იმ უეჭველი რწმენით გაატარა, რომ რამდენიმე წუთის შემდეგ უნდა მომკვდარიყო. იმდენად დამაინტერესა ამ ამბავმა, რომ რამდენჯერმე გავამეორებინე ის თავისი შთაბეჭდილებანი. საოცარი სიცხადით ახსოვდა ყველაფერი და კიდეც ამბობდა, იმ წუთებიდან თავის დღეში არაფერი დამავიწყდებაო. ეშაფოტიდან ოციოდე ნაბიჯზე, სადაც ხალხი და ჯარისკაცები იდგნენ, თურმე სამი ბოძი ერჭო, რადგან დასასჯელი რამდენიმე კაცი ყოფილა. პირველი სამი კაცი ამ ბოძებთან მიუყვანიათ. თოკებით მიუბამთ. სასიკვდილო ტანსაცმელი (თეთრი გრძელი ხალათები) გადაუცვამთ, თვალებზე კი თეთრი ჩაჩი ჩამოუფხატავთ, რომ თოფები არ დაენახათ. შემდეგ ყოველი ბოძის წინ რამდენიმე ჯარისკაცისაგან შემდგარი რაზმი ჩამწკრივებულა. ჩემი ნაცნობი რიგში მერვე ყოფილა და ბოძებთან მესამე წყობაში მოუხდებოდა გასვლა. მღვდელმა თურმე ყველას ჯვრით ჩამოუარა. ასე რო, ხუთიოდე წუთზე მეტი სიცოცხლე არ დარჩენოდა. ჰოდა, მითხრა, რომ ეს ხუთი წუთი უსაზღვრო დროდ, წარმოუდგენელ სიმდიდრედ მეჩვენება, მეგონა, ამ ხუთ წუთის მანძილზე იმდენ სიცოცხლეს განვიცდი, რომ ახლა უკანასკნელ წამზე ფიქრი არც ღირს-მეთქი. ამიტომაც სხვადასხვა თადარიგი დავიჭირე: გამოვიანგარიშე, რამდენი დრო დამჭირდებოდა ამხანაგებთან გამოთხოვებაზე, და საამისოდ ორი წუთი გადავდე, მერე ორი წუთი ჩემს უკანასკნელ ფიქრებზე შემოვინახე, ერთ წუთს კიდევ ირგვლივ მოთვალიერებას მოვანდომებდიო. ძალიან კარგად მახსოვს, რომ სწორედ ეს სამი თადარიგი დავიჭირე და სწორედ ეს გამოვიანგარიშეო. ოცდაშვიდი წლის, საღ-სალამათი, ჯან-ღონით სავსე კაცი ესალმებოდა სიცოცხლეს. როცა ამხანაგებს ვეთხოვებოდიო, მახსოვს, ერთ-ერთს რაღაც საკმაოდ გარეშე კითხვა მივეცი და პასუხმაც ფრიად დამაინტერესაო. მერე, ამხანაგებთან დამშვიდობების შემდეგ ის ორი წუთი დადგა, რომელიც ჩემს ფიქრებზე შემოვინახეო. ისიც წინასწარ ვიცოდი, რაზე ვიფიქრებდიო: მინდოდა, რაც შეიძლება მალე წარმომედგინა, ეს როგორ იქნება, ახლა ვარსებობ და სული მიდგას, სამიოდე წუთის შემდეგ კი არარაობად ვიქცევი. მაშ, ნეტავ რა დარჩება ჩემგან? ან სად წავალო? ამ ორ წუთში სურდა ეს ყველაფერი გადაეწყვიტა! შორიახლოს თურმე ტაძარი იდგა. ტაძრის მოოქროვილ გუმბათს მზე აბრჭყვიალებდა. მახსოვს, დაჟინებით მივჩერებოდიო სახურავსა და მასზე აციალებულ სხივებს. თვალი ვერ მომეწყვიტა სხივებისთვისო. მეჩვენებოდა, თითქოს სხივები იყო ჩემი ახალი ბუნებაო, სამიოდე წუთის შემდეგ როგორღაც მათ შევერწყმებოდიო... ის ახალი, რაც მას მოელოდა და რაც უცნობი იყო, საოცარი ზიზღით ავსებდა თურმე, მაგრამ იმ წუთშიო, ამბობდა: ყველაზე მძიმე მაინც ეს აკვიატებული ფიქრი იყო: რა იქნება, არ მოვკვდე! რა იქნება ცოცხალი დავრჩე! ო, რა უსასრულო სიცოცხლე მელის! ეს ყველაფერი ჩემი იქნება! მაშინ ყოველ წუთს მთელ საუკუნედ ვაქცევ, არაფერს დავკარგავ, ყოველი წუთის ანგარიშს ვიქონიებ, ერთ წუთს ტყუილად არ გავაცდენო! ისიც თქვა, ამ ფიქრმა ბოლოს ისე გამაბოროტა, უკვე ვნატრობდი, მალე მესროლონო ტყვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იცით, აქ უნდა ყველაფერი წარმოიდგინოთ, რაც წინასწარ მოხდა, ყველაფერი. ის ციხეში იყო და სიკვდილს, ყოველ შემთხვევაში, ერთ კვირამდე ადრე არ ელოდა. რატომღაც ჩვეულებრივ ფორმალობის იმედი ჰქონდა, რომ განაჩენის ქაღალდს ჯერ სადღაც გააგზავნიდნენ და მხოლოდ ერთი კვირის შემდეგ მობრუნდებოდა უკან, როგორც საერთოდ ხდება ხოლმე. უცბად, რაღაც შემთხვევის წყალობით, საქმე მალე დაასრულეს. დილის ხუთ საათზე პატიმარს ეძინა. ოქტომბრის მიწურული იყო; ხუთზე ჯერ კიდევ ცივა და ბნელა. ციხის ბოქაული ჩუმად შემოვიდა, ყარაული შემოიყვანა და მისჯილს ფრთხილად შეახო მხარზე ხელი. იგი წამოიწია, იდაყვს დაეყრდნო, სინათლე დაინახა და იკითხა: რა მბავიაო? - დასჯა ათ საათზეაო. ახალ ნამძინარევზე არ დაიჯერა, შეედავა, ქაღალდი ერთი კვირის მერე მოვაო, მაგრა მროცა სულ გამოფხიზლდა, კამათი შეწყვიტა და დადუმდა, ასე ჰყვებოდნენ. მერე უთქვამს, მაინც მზიმეა ასე უცებო... - და ისევ დადუმებულა, არც ამოუღია შემდეგ ხმა. აქ სამი-ოთხი საათი, მოგეხსენებათ, რასაც უნდება. მღვდელი, საუზმე, ღვინო, ყავა, ძროხის ხორცითაც უმასპინძლდებიან. განა დაცინვა არაა? ტყვი, რა სიმხეცეაო, მაგრამ მეორე მხრივ, ღმერთმანი, ეს აჯამი ხალხი წმინდა გულით ჩადის ამას და სწამთ კიდეც, კაცთმოყვარეობას ვიჩენთო. მერე ტუალეტიც (მოგეხსენებათ, მისჯილის ტუალეტს რა წარმოადგენს), ბოლოს ქალაქში გამოატარებენ ეშაფოტზე წასაყვანად... მე მგონი, გზაშიც უთუოდ ამას ფიქრობდა: „ჯერ კიდევ დიდი დრო მაქვს, ჯერ კიდევ სამი ქუჩა დამრჩენია, აგერ ამას გავივლი, მერე კიდევ ის დამრჩება, მერე კიდევ ის, იქ მარჯვნივ მეფუნთუშეა... იმ მეფუნთუშემდე კიდევ კარგა შორსაა!“ ირგვლივ ხალხი ირევა, ერთი ღრიანცელი და ხმაურია, ათი ათას ისახეა, ათი ათასი თვალი, - ყოველივე ეს უნდა გადაიტანოს. რაც მთავარია, იმ ფიქრს გაუძლოს: „აგერ, ესენი ათი ათასნი არიან, ამათ არავინ კლავს, მე კი უნდა მომკლან!“ აი რა უძღვის წინ უკანასკნელ წუთებს. ეშაფოტზე კიბე ადის, სწორედ ამ კიბის წინ აუვარდა უეცრად ტირილი. მერე რა მაგარი ვაჟკაცი იყო, რა დიდ იავაზაკი, როგორც ამბობდნენ. მღვდელი გვერდიდან არ შორდებოდა, სულ ელაპარაკებოდა, - იმას კი, არა მგონია, ერთ ისიტყვა გაეგონოს. ყურს დაუგდებდა და მესამე სიტყვიდან, ალბათ, აღარაფერი ესმოდა. ასეც უნდა ყოფილიყო. ბოლოს, კიბეს აუყვა. ფეხები დაბორკილი ჰქონდა და პატარ-პატარა ნაბიჯებს ადგამდა. მღვდელმა, ეტყობა, ჭკვიანი კაცი იყო, ლაპარაკს თავი ანება, ჯვარს წარამარა აჩრიდა საკოცნელად. კიბეზე ასვლამდე ხომ ფერმიხდილი იყო, ეშაფოტზე რომ ავიდა და დადგა, მიტკალივით გაუხდა სახე, ალბათ ფეხებიც ეკეცებოდა, გულიც ერეოდა ეგებ - თითქოს ყელში უჭერდნენ ხელს და უღიტინებდნენ - არ გამოგიცდიათ განა ასეთი რამ შიშისა თუ საშინელების წუთებში, როცა გონი გაქვთ, მაგრამ თავის დამორჩილება არ ძალგიძთ? მე მგონი, მაგალითად, თუ დაღუპვა გელის, ვთქვატ, სახლი გენგრევა თავზე, უცბად საოცრად მოგინდება, ალბათ, დაჯდე, თვალები დახუჭო და, დაე, რახ მოსახდენია მოხდეს!.. სწორედ ამ დროს, როცა ეს სიძაბუნე დაეტყობოდა, მღვდელი კვლავ საჩქაროდ, უსიტყვოდ მიაჩეჩებდა ხოლმე ვერცხლის პატარა ოთხბოლოიან ჯვარს, მალი-მალ ყოველ წუთს აჩრიდა. როგორც კი ჯვარი ტუჩზე მოხვდებოდა, ისიც თვალებს გაახელდა, რამდენიმე წამს თითქოს მოცოცხლდებოდა და ფეხსაც გადადგამდა. ჯვარს ხარბად ჰკოცნიდა, პირდაპირ ეწაფებოდა, თითქოს ეშურებოდა რაიმე თან წაეღო საგზლად, ყოველი შემთხვევისთვის მაინც. თუმცა იმ წუთს, არა მგონია, რელიგიური რამე გრძნობა ჰქონოდა. ფიცარზე დაწოლამდე სულ ასე იყო... საოცარია, რომ ამ უკანასკნელ წამებში იშვიათად მისდით ხოლმე გული! პირიქით, თავი საოცარი სიძლიერით, მანქანასავით უმუშავებთ, ალბატ, სხავდასხავ ფიქრები ჩაქუჩივიტ ურტყამს თავს, ნაწყვეტ-ნაწყვეტ, იქნებ სასაცილოც: „აგერ ის კაცი მიყურებს - შუბლზე მეჭეჭი აზის, აგერ ჯალათს ერთი, ბოლო ღილ იდაჟანგებია“... ფიქრობ ასეთ რამეებზე და მაინც ყველაფერი იცი და ყველაფერი გახსოვს. ერთი წერტილი ჩაგჭედვია თავში, რომელსაც ვერასგზით ვერ დაივიწყებ, არც გული მიგდის, ყველაფერი ამ წერტილს უვლის ირგვლივ და უტრიალებს. ალბათ, წამის უკანასკნელ მეოთხედამდე სულ ასეა, თავი უკვე კუნძზე უდევს, ელის... იცის... და უეცრივ გაიჟღრიალებს რკინა! ამას უთუოდ გაიგონებს! მეც რომ ვწოლილიყავ, განგებ მივაყურადებდ იდა გავიგონებდი... იქნებ ეს მეათედი წუთიც არ გაგრძელდეს, მაგრამ უთუოდ გაიგონებ! იცით კი, რომ აქამდე საკამათოდ აქვთ, თავი რომ წააეცლება, ერთი წამი კიდევ რჩება შეგნება, თავი წამეცალაო - თუმცა იქნებ ხუთ წამსაც რჩება!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბავშვებს ყველაფერი შეგიძლია უამბო. სულ მიკვირდა, მოზრდილები რა ცუდად სცნობენ-მეთქი ბავშვებს. არც დედ-მამამ იცის თავისი შვილების ამბავი. ბავშვებს კაცმა არაფერი უნდა დაუმალოს; ვითომც პატარები არიან და მათთვის ადრეა ყველაფრის ცოდნაო. რა უბადრუკი მოსაზრებაა! იცით, ბავშვები მშვენივრად ამჩნევენ მშობლებს პატარები ვგონივართ და ისე ფიქრობენ, ვერაფერს მივხვდებითო. სინამდვილეში კი ძნელად გამოაპარებთ რასმე. აბა, ვინ წარმოიდგენს, რომ რა თავსამტვრევი საქმეც არ უნდა იყოს, ბალღი საოცრად გონივრულ რჩევას მოგცემს. ღმერთო ჩემო! როცა ეს პატარა ჩიტუნები მიამიტად მოგაპყრობენ გაბრწყინებულ თვალებს, რა სინდისით უნდა მოატყუო ისინი! ჩიტუნები-მეთქი, იმიტომ ვთქვი, რომ ჩიტზე წმინდა ამ ქვეყნად არ არის რა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ხალხში უნდა გავერიო; იქნებ ბევრი არაფერი ვიცი და გამეგება, მაგრამ ახლა ხანა კი დამიდგა. გადავწყვიტე, პატიოსნად და პირნათლად შევასრულო ჩემი საქმე. ადამიანებთან შესაძლოა მომწყინდეს და გამიჭირდეს კიდეც. ყოველ შემთხვევაში, გადავწყვიტე ყველას ზრდილობით მოვექცე და არაფერი დავუმალო; მეტს ხომ არავინ მომთხოვს. იქნებ აქაც ბალღად ჩამთვალონ, - რა ვუყოთ მერე! რატომღაც ყველა იდიოტად მნათლავს, მართალია, ოდესღაც კი ვიყავ ისე ავად, რომ იდიოტს ვგავდი; მაგრამ ახლა სადაური იდიოტი ვარ, თუკი ვამჩნევ, რომ იდიოტად მთვლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულია მთავარი, სხვა დანარჩენი სისულელეა. ჭკუაც საჭიროა, ცხადია... შეიძლება ჭკუა იყოს ყველაზე მთავარი. სულელს თუ გული აქვს და ჭკუა არა, ისეთივე საცოდავია, როგორც ჭკვიანი, მაგრამ უგულო სულელი. ძველთაძველი ჭეშმარიტებაა. აი მე სულელი ვარ, გული მაქვს და ჭკუა არა, შენ კი ჭკვიანი, უგულო სულელი ბრძანდები; ორივენი უბედურები ვართ, ორივენი ვეწამებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან დაგესიზმრება უცნაური რამ, შეუძლებელი და არაბუნებრივი; გაგეღვიძება, გაგახსენდება ნათლად და გაგიკვირდება მისი უცნაურობა, მაგრამ რა მიზეზია, რომ მშვენივრად ურიგდები შენი სიზმრის ამ უაზრობას და შეუსაბამობას? ან რა მიზეზია, რომ გამოღვიძებული და სიზმრიდან გამორკვეული, მაინც გრძნობ, ხანდახან საოცარი ძალითაც, რომ სიზმართან ერთად რაღაც ამოუხსნელი რამ დაგრჩა ისევ? გაგეღიმება ამ შენი სიზმრის უაზრობაზე და ამასთან, გრძნობ კი, უაზრობათა ეს ხლართი რაღაც აზრს შეიცავს, რაღაც მართალ აზრს, რაღაც შენს ნამდვილ ცხოვრებასთან დაკავშირებულს, იმას რაც გულში მუდამ გედო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან... - ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = - აკი წინათაც გითხარი და აგიხსენი, კი არ „მიყვარს“, „მებრალება“-მეთქი. მე მგონი, გითხარი, რასაც ვგრძნობ. მაშინ შენ თქვი, მიგიხვდიო ნათქვამს. ვითომ მართლა მიმიხვდი? აი, ახლაც რა სიძულვილით მიცქერი. მე იმიტომ მოვედი, დამშვიდება მინდა შენი, რადგან შენც ძვირფასი ხარ ჩემთვის. იცი, ძალიან მიყვარხარ, პარფენ. ახლა კი წავალ და თავის დღეში აღარ მოვალ. მშვიდობით იყავი. - იცი რას გეტყვი! - უეცრივ გამოცოცხლდა როგოჟინი და თვალები დააკვესა, - ვერ გამიგია, ასე როგორ მითმობ? განა სულ გადაიყვარე? წინათ დარდობდი მაინც; განა არ გამჩნევდი. აბა კისრისტეხით რაღას გამოქანდი აქ? ვითომ გებრალება? - გგონია გატყუებ? - არა, მჯერა შენი, ოღონდაც არაფერი მესმის. ვინ იცის, შენი სიბრალული ჩემს სიყვარულზე უარესი იყოს! - შენს სიყვარულს სიძულვილისაგან ვერ გაარჩევს კაცი, ხოლო თუ სიყვარული გაგიქრა, ეგებ უარესი ამბავი დატრიალდეს. - რომ მოვკლავ, არა? - რომ შეიძულებ იმ სიძლიერით, რა სიძლიერითაც ახლა გიყვარს, რომ შეიძულებ იმ წამებისთვის, რასაც ახლა იტან. ყველაზე მეტად მაინც ის მიკვირს, კიდევ როგორ მოგყვება ცოლად? აკი ორჯერ გითხრა უარი და ორჯერვე გაგექცა. მაშასადამე, გული უგრძნობს!.. ახლა რაღა უნდა შენგან, ვითომ ფული? სისულელეა. ვითომ ქმრის შოვნა უნდა და იმიტომ? განა სხვას ვერ მონახავდა. შენს თავს ყველა უნდა ერჩივნოს. ვინაიდან შენ მართლაც შეიძლება მოკლა. თვითონაც ალბათ კარგად უწყის ეს. ან თუ ისაა მიზეზი, ეგრე ძლიერად რომ გიყვარს? იქნებ ასეც იყოს... გამიგონია, არიან ქალები, სწორედ ამგვარ სიყვარულს რომ არჩევენ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები. აქ რაღაც ისე არ არის და არც არასოდეს იქნება ისე. აქ რაღაც ისეთია, რაზეც ნიადაგ ფეხს აისხლეტენ ათეისტები და მუდამ სხვაზე ილაპარაკებენ, არა იმაზე, რაზეც უნდა ილაპარაკონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბრალული შეადგენს ადამიანთა ყოფის ყველაზე დიდსა და იქნებ ერთადერთ კანონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩვევიათ ხოლმე ზოგჯერ ადამიანებს: მოაგონდებათ უეცრივ საშინელი რამ, მეტადრე - სამარცხვინო, და წუთით ერთ ადგილზე გახევდებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმაზე უკეთ არაფერი მოიყვანს კაცს ჭკუაზე, როგორც ძველის მოგონება და მონანიება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი სასაცილომდე კეთილები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით? - მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს. - მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ? - მგონი... შემეშინდება. - მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ? - აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი? - საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს. - მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს! - განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს. - ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა... - განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია... - ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს? - ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულისხმიერებას და ღირსებას გული ასწავლის და არა ცეკვის მასწავლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვინემ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა? - რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით? - არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ. - ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით! - გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს! - გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა... - ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) === [[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა? - დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება. - ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური! - რატომ უბედური? - იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება. - შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია... - მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის? ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია! - ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება. - როგორ? რანაირად? - ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო. - მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე? - არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს? - მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ. - ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება. - ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა. - აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო... - ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა. - არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია? - ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ? - პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს? - რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები... - ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა. - მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები. - არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია! - უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ? - ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ეშმაკნი'' (1872) === [[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]] {{Q | ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი? - ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა. - მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან? - მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია. - პატარა რაღაა? - ტკივილი. - მეორე დიდი მიზეზი რაღაა? - საიქიო. - ესე იგი სასჯელი, არა? - რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს? - ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი? - მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა) | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''საწყალი ადამიანები'' (1846) === [[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]] {{Q | ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) === [[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]] {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} === ''ყმაწვილი'' (1875) === [[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]] {{Q | ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო. - და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა. - ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} === ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) === [[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]] {{Q | ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} === ''თვინიერი'' 1876 === {{Q | ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} [[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]] === ''მოთამაშე'' (1867) === {{Q | ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} [[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]] {{Q | ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) === {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''წერილი ძმას კატორღიდან'' === {{Q | ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“ }} === ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) === {{Q | ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} === ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) === {{Q | ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} === ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) === {{Q | ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს: - ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში! ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} === ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} === ''ბიძის სიზმარი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} === ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) === {{Q | ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა: „Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas Chic!“ რაც შემდეგნაირად ითარგმნება : „ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“ ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} === ''მარადი ქმარი'' (1870) === {{Q | ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ. მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} {{Q | ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} === ''ორეული'' (1846) === {{Q | ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია; | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} === ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) === {{Q | ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} ===''მის შესახებ''=== {{Q | ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას. | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ==რესურსები ინტერნეტში== {{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}} * [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com] * [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com] * [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library] * [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station] {{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}} [[კატეგორია:რუსი მწერლები]] [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] 42e2lfeja693laemiw52d9jzhteh7u7 47022 47020 2026-04-10T10:31:02Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* იდიოტი (1868) */ 47022 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]] '''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი. {{ვიკიპედია}} ==ციტატები== === ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) === [[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]] {{Q | ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა! | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!.. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]] {{Q | ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]] {{Q | ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''თეთრი ღამეები'' (1848) === [[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]] {{Q | ციტატა = - არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!... - როგორ, ვისზე? - არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014 }} === ''იდიოტი'' (1868) === [[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შარშან მე ერთ კაცს შევხვდი. აქ ერთ უცნაურ გარემოებას ჰქონდა ადგილი, უცნაურს-მეთქი, იმიტომ ვამბობ, რომ ასეთი შემთხვევა ძალზედ იშვიათად ხდება. ეს კაცი ერთხელ ეშაფოტზე აიყვანეს და პოლიტიკური დანაშაულისათვის სასიკვდილო განაჩენი წაუკითხეს. ოციოდე წუთის შემდეგ კი შეწყალება გამოუცხადეს და სასჯელი შეუცვალეს. მაგრამ ამ ორი განაჩენის შუალედში, მთელი ოცი თუ, ყოველ შემთხვევაში, თხუთმეტი წუთი იმ უეჭველი რწმენით გაატარა, რომ რამდენიმე წუთის შემდეგ უნდა მომკვდარიყო. იმდენად დამაინტერესა ამ ამბავმა, რომ რამდენჯერმე გავამეორებინე ის თავისი შთაბეჭდილებანი. საოცარი სიცხადით ახსოვდა ყველაფერი და კიდეც ამბობდა, იმ წუთებიდან თავის დღეში არაფერი დამავიწყდებაო. ეშაფოტიდან ოციოდე ნაბიჯზე, სადაც ხალხი და ჯარისკაცები იდგნენ, თურმე სამი ბოძი ერჭო, რადგან დასასჯელი რამდენიმე კაცი ყოფილა. პირველი სამი კაცი ამ ბოძებთან მიუყვანიათ. თოკებით მიუბამთ. სასიკვდილო ტანსაცმელი (თეთრი გრძელი ხალათები) გადაუცვამთ, თვალებზე კი თეთრი ჩაჩი ჩამოუფხატავთ, რომ თოფები არ დაენახათ. შემდეგ ყოველი ბოძის წინ რამდენიმე ჯარისკაცისაგან შემდგარი რაზმი ჩამწკრივებულა. ჩემი ნაცნობი რიგში მერვე ყოფილა და ბოძებთან მესამე წყობაში მოუხდებოდა გასვლა. მღვდელმა თურმე ყველას ჯვრით ჩამოუარა. ასე რო, ხუთიოდე წუთზე მეტი სიცოცხლე არ დარჩენოდა. ჰოდა, მითხრა, რომ ეს ხუთი წუთი უსაზღვრო დროდ, წარმოუდგენელ სიმდიდრედ მეჩვენება, მეგონა, ამ ხუთ წუთის მანძილზე იმდენ სიცოცხლეს განვიცდი, რომ ახლა უკანასკნელ წამზე ფიქრი არც ღირს-მეთქი. ამიტომაც სხვადასხვა თადარიგი დავიჭირე: გამოვიანგარიშე, რამდენი დრო დამჭირდებოდა ამხანაგებთან გამოთხოვებაზე, და საამისოდ ორი წუთი გადავდე, მერე ორი წუთი ჩემს უკანასკნელ ფიქრებზე შემოვინახე, ერთ წუთს კიდევ ირგვლივ მოთვალიერებას მოვანდომებდიო. ძალიან კარგად მახსოვს, რომ სწორედ ეს სამი თადარიგი დავიჭირე და სწორედ ეს გამოვიანგარიშეო. ოცდაშვიდი წლის, საღ-სალამათი, ჯან-ღონით სავსე კაცი ესალმებოდა სიცოცხლეს. როცა ამხანაგებს ვეთხოვებოდიო, მახსოვს, ერთ-ერთს რაღაც საკმაოდ გარეშე კითხვა მივეცი და პასუხმაც ფრიად დამაინტერესაო. მერე, ამხანაგებთან დამშვიდობების შემდეგ ის ორი წუთი დადგა, რომელიც ჩემს ფიქრებზე შემოვინახეო. ისიც წინასწარ ვიცოდი, რაზე ვიფიქრებდიო: მინდოდა, რაც შეიძლება მალე წარმომედგინა, ეს როგორ იქნება, ახლა ვარსებობ და სული მიდგას, სამიოდე წუთის შემდეგ კი არარაობად ვიქცევი. მაშ, ნეტავ რა დარჩება ჩემგან? ან სად წავალო? ამ ორ წუთში სურდა ეს ყველაფერი გადაეწყვიტა! შორიახლოს თურმე ტაძარი იდგა. ტაძრის მოოქროვილ გუმბათს მზე აბრჭყვიალებდა. მახსოვს, დაჟინებით მივჩერებოდიო სახურავსა და მასზე აციალებულ სხივებს. თვალი ვერ მომეწყვიტა სხივებისთვისო. მეჩვენებოდა, თითქოს სხივები იყო ჩემი ახალი ბუნებაო, სამიოდე წუთის შემდეგ როგორღაც მათ შევერწყმებოდიო... ის ახალი, რაც მას მოელოდა და რაც უცნობი იყო, საოცარი ზიზღით ავსებდა თურმე, მაგრამ იმ წუთშიო, ამბობდა: ყველაზე მძიმე მაინც ეს აკვიატებული ფიქრი იყო: რა იქნება, არ მოვკვდე! რა იქნება ცოცხალი დავრჩე! ო, რა უსასრულო სიცოცხლე მელის! ეს ყველაფერი ჩემი იქნება! მაშინ ყოველ წუთს მთელ საუკუნედ ვაქცევ, არაფერს დავკარგავ, ყოველი წუთის ანგარიშს ვიქონიებ, ერთ წუთს ტყუილად არ გავაცდენო! ისიც თქვა, ამ ფიქრმა ბოლოს ისე გამაბოროტა, უკვე ვნატრობდი, მალე მესროლონო ტყვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იცით, აქ უნდა ყველაფერი წარმოიდგინოთ, რაც წინასწარ მოხდა, ყველაფერი. ის ციხეში იყო და სიკვდილს, ყოველ შემთხვევაში, ერთ კვირამდე ადრე არ ელოდა. რატომღაც ჩვეულებრივ ფორმალობის იმედი ჰქონდა, რომ განაჩენის ქაღალდს ჯერ სადღაც გააგზავნიდნენ და მხოლოდ ერთი კვირის შემდეგ მობრუნდებოდა უკან, როგორც საერთოდ ხდება ხოლმე. უცბად, რაღაც შემთხვევის წყალობით, საქმე მალე დაასრულეს. დილის ხუთ საათზე პატიმარს ეძინა. ოქტომბრის მიწურული იყო; ხუთზე ჯერ კიდევ ცივა და ბნელა. ციხის ბოქაული ჩუმად შემოვიდა, ყარაული შემოიყვანა და მისჯილს ფრთხილად შეახო მხარზე ხელი. იგი წამოიწია, იდაყვს დაეყრდნო, სინათლე დაინახა და იკითხა: რა მბავიაო? - დასჯა ათ საათზეაო. ახალ ნამძინარევზე არ დაიჯერა, შეედავა, ქაღალდი ერთი კვირის მერე მოვაო, მაგრა მროცა სულ გამოფხიზლდა, კამათი შეწყვიტა და დადუმდა, ასე ჰყვებოდნენ. მერე უთქვამს, მაინც მზიმეა ასე უცებო... - და ისევ დადუმებულა, არც ამოუღია შემდეგ ხმა. აქ სამი-ოთხი საათი, მოგეხსენებათ, რასაც უნდება. მღვდელი, საუზმე, ღვინო, ყავა, ძროხის ხორცითაც უმასპინძლდებიან. განა დაცინვა არაა? ტყვი, რა სიმხეცეაო, მაგრამ მეორე მხრივ, ღმერთმანი, ეს აჯამი ხალხი წმინდა გულით ჩადის ამას და სწამთ კიდეც, კაცთმოყვარეობას ვიჩენთო. მერე ტუალეტიც (მოგეხსენებათ, მისჯილის ტუალეტს რა წარმოადგენს), ბოლოს ქალაქში გამოატარებენ ეშაფოტზე წასაყვანად... მე მგონი, გზაშიც უთუოდ ამას ფიქრობდა: „ჯერ კიდევ დიდი დრო მაქვს, ჯერ კიდევ სამი ქუჩა დამრჩენია, აგერ ამას გავივლი, მერე კიდევ ის დამრჩება, მერე კიდევ ის, იქ მარჯვნივ მეფუნთუშეა... იმ მეფუნთუშემდე კიდევ კარგა შორსაა!“ ირგვლივ ხალხი ირევა, ერთი ღრიანცელი და ხმაურია, ათი ათას ისახეა, ათი ათასი თვალი, - ყოველივე ეს უნდა გადაიტანოს. რაც მთავარია, იმ ფიქრს გაუძლოს: „აგერ, ესენი ათი ათასნი არიან, ამათ არავინ კლავს, მე კი უნდა მომკლან!“ აი რა უძღვის წინ უკანასკნელ წუთებს. ეშაფოტზე კიბე ადის, სწორედ ამ კიბის წინ აუვარდა უეცრად ტირილი. მერე რა მაგარი ვაჟკაცი იყო, რა დიდ იავაზაკი, როგორც ამბობდნენ. მღვდელი გვერდიდან არ შორდებოდა, სულ ელაპარაკებოდა, - იმას კი, არა მგონია, ერთ ისიტყვა გაეგონოს. ყურს დაუგდებდა და მესამე სიტყვიდან, ალბათ, აღარაფერი ესმოდა. ასეც უნდა ყოფილიყო. ბოლოს, კიბეს აუყვა. ფეხები დაბორკილი ჰქონდა და პატარ-პატარა ნაბიჯებს ადგამდა. მღვდელმა, ეტყობა, ჭკვიანი კაცი იყო, ლაპარაკს თავი ანება, ჯვარს წარამარა აჩრიდა საკოცნელად. კიბეზე ასვლამდე ხომ ფერმიხდილი იყო, ეშაფოტზე რომ ავიდა და დადგა, მიტკალივით გაუხდა სახე, ალბათ ფეხებიც ეკეცებოდა, გულიც ერეოდა ეგებ - თითქოს ყელში უჭერდნენ ხელს და უღიტინებდნენ - არ გამოგიცდიათ განა ასეთი რამ შიშისა თუ საშინელების წუთებში, როცა გონი გაქვთ, მაგრამ თავის დამორჩილება არ ძალგიძთ? მე მგონი, მაგალითად, თუ დაღუპვა გელის, ვთქვატ, სახლი გენგრევა თავზე, უცბად საოცრად მოგინდება, ალბათ, დაჯდე, თვალები დახუჭო და, დაე, რახ მოსახდენია მოხდეს!.. სწორედ ამ დროს, როცა ეს სიძაბუნე დაეტყობოდა, მღვდელი კვლავ საჩქაროდ, უსიტყვოდ მიაჩეჩებდა ხოლმე ვერცხლის პატარა ოთხბოლოიან ჯვარს, მალი-მალ ყოველ წუთს აჩრიდა. როგორც კი ჯვარი ტუჩზე მოხვდებოდა, ისიც თვალებს გაახელდა, რამდენიმე წამს თითქოს მოცოცხლდებოდა და ფეხსაც გადადგამდა. ჯვარს ხარბად ჰკოცნიდა, პირდაპირ ეწაფებოდა, თითქოს ეშურებოდა რაიმე თან წაეღო საგზლად, ყოველი შემთხვევისთვის მაინც. თუმცა იმ წუთს, არა მგონია, რელიგიური რამე გრძნობა ჰქონოდა. ფიცარზე დაწოლამდე სულ ასე იყო... საოცარია, რომ ამ უკანასკნელ წამებში იშვიათად მისდით ხოლმე გული! პირიქით, თავი საოცარი სიძლიერით, მანქანასავით უმუშავებთ, ალბატ, სხავდასხავ ფიქრები ჩაქუჩივიტ ურტყამს თავს, ნაწყვეტ-ნაწყვეტ, იქნებ სასაცილოც: „აგერ ის კაცი მიყურებს - შუბლზე მეჭეჭი აზის, აგერ ჯალათს ერთი, ბოლო ღილ იდაჟანგებია“... ფიქრობ ასეთ რამეებზე და მაინც ყველაფერი იცი და ყველაფერი გახსოვს. ერთი წერტილი ჩაგჭედვია თავში, რომელსაც ვერასგზით ვერ დაივიწყებ, არც გული მიგდის, ყველაფერი ამ წერტილს უვლის ირგვლივ და უტრიალებს. ალბათ, წამის უკანასკნელ მეოთხედამდე სულ ასეა, თავი უკვე კუნძზე უდევს, ელის... იცის... და უეცრივ გაიჟღრიალებს რკინა! ამას უთუოდ გაიგონებს! მეც რომ ვწოლილიყავ, განგებ მივაყურადებდ იდა გავიგონებდი... იქნებ ეს მეათედი წუთიც არ გაგრძელდეს, მაგრამ უთუოდ გაიგონებ! იცით კი, რომ აქამდე საკამათოდ აქვთ, თავი რომ წააეცლება, ერთი წამი კიდევ რჩება შეგნება, თავი წამეცალაო - თუმცა იქნებ ხუთ წამსაც რჩება!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბავშვებს ყველაფერი შეგიძლია უამბო. სულ მიკვირდა, მოზრდილები რა ცუდად სცნობენ-მეთქი ბავშვებს. არც დედ-მამამ იცის თავისი შვილების ამბავი. ბავშვებს კაცმა არაფერი უნდა დაუმალოს; ვითომც პატარები არიან და მათთვის ადრეა ყველაფრის ცოდნაო. რა უბადრუკი მოსაზრებაა! იცით, ბავშვები მშვენივრად ამჩნევენ მშობლებს პატარები ვგონივართ და ისე ფიქრობენ, ვერაფერს მივხვდებითო. სინამდვილეში კი ძნელად გამოაპარებთ რასმე. აბა, ვინ წარმოიდგენს, რომ რა თავსამტვრევი საქმეც არ უნდა იყოს, ბალღი საოცრად გონივრულ რჩევას მოგცემს. ღმერთო ჩემო! როცა ეს პატარა ჩიტუნები მიამიტად მოგაპყრობენ გაბრწყინებულ თვალებს, რა სინდისით უნდა მოატყუო ისინი! ჩიტუნები-მეთქი, იმიტომ ვთქვი, რომ ჩიტზე წმინდა ამ ქვეყნად არ არის რა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ხალხში უნდა გავერიო; იქნებ ბევრი არაფერი ვიცი და გამეგება, მაგრამ ახლა ხანა კი დამიდგა. გადავწყვიტე, პატიოსნად და პირნათლად შევასრულო ჩემი საქმე. ადამიანებთან შესაძლოა მომწყინდეს და გამიჭირდეს კიდეც. ყოველ შემთხვევაში, გადავწყვიტე ყველას ზრდილობით მოვექცე და არაფერი დავუმალო; მეტს ხომ არავინ მომთხოვს. იქნებ აქაც ბალღად ჩამთვალონ, - რა ვუყოთ მერე! რატომღაც ყველა იდიოტად მნათლავს, მართალია, ოდესღაც კი ვიყავ ისე ავად, რომ იდიოტს ვგავდი; მაგრამ ახლა სადაური იდიოტი ვარ, თუკი ვამჩნევ, რომ იდიოტად მთვლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულია მთავარი, სხვა დანარჩენი სისულელეა. ჭკუაც საჭიროა, ცხადია... შეიძლება ჭკუა იყოს ყველაზე მთავარი. სულელს თუ გული აქვს და ჭკუა არა, ისეთივე საცოდავია, როგორც ჭკვიანი, მაგრამ უგულო სულელი. ძველთაძველი ჭეშმარიტებაა. აი მე სულელი ვარ, გული მაქვს და ჭკუა არა, შენ კი ჭკვიანი, უგულო სულელი ბრძანდები; ორივენი უბედურები ვართ, ორივენი ვეწამებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან დაგესიზმრება უცნაური რამ, შეუძლებელი და არაბუნებრივი; გაგეღვიძება, გაგახსენდება ნათლად და გაგიკვირდება მისი უცნაურობა, მაგრამ რა მიზეზია, რომ მშვენივრად ურიგდები შენი სიზმრის ამ უაზრობას და შეუსაბამობას? ან რა მიზეზია, რომ გამოღვიძებული და სიზმრიდან გამორკვეული, მაინც გრძნობ, ხანდახან საოცარი ძალითაც, რომ სიზმართან ერთად რაღაც ამოუხსნელი რამ დაგრჩა ისევ? გაგეღიმება ამ შენი სიზმრის უაზრობაზე და ამასთან, გრძნობ კი, უაზრობათა ეს ხლართი რაღაც აზრს შეიცავს, რაღაც მართალ აზრს, რაღაც შენს ნამდვილ ცხოვრებასთან დაკავშირებულს, იმას რაც გულში მუდამ გედო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან... - ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = - აკი წინათაც გითხარი და აგიხსენი, კი არ „მიყვარს“, „მებრალება“-მეთქი. მე მგონი, გითხარი, რასაც ვგრძნობ. მაშინ შენ თქვი, მიგიხვდიო ნათქვამს. ვითომ მართლა მიმიხვდი? აი, ახლაც რა სიძულვილით მიცქერი. მე იმიტომ მოვედი, დამშვიდება მინდა შენი, რადგან შენც ძვირფასი ხარ ჩემთვის. იცი, ძალიან მიყვარხარ, პარფენ. ახლა კი წავალ და თავის დღეში აღარ მოვალ. მშვიდობით იყავი. - იცი რას გეტყვი! - უეცრივ გამოცოცხლდა როგოჟინი და თვალები დააკვესა, - ვერ გამიგია, ასე როგორ მითმობ? განა სულ გადაიყვარე? წინათ დარდობდი მაინც; განა არ გამჩნევდი. აბა კისრისტეხით რაღას გამოქანდი აქ? ვითომ გებრალება? - გგონია გატყუებ? - არა, მჯერა შენი, ოღონდაც არაფერი მესმის. ვინ იცის, შენი სიბრალული ჩემს სიყვარულზე უარესი იყოს! - შენს სიყვარულს სიძულვილისაგან ვერ გაარჩევს კაცი, ხოლო თუ სიყვარული გაგიქრა, ეგებ უარესი ამბავი დატრიალდეს. - რომ მოვკლავ, არა? - რომ შეიძულებ იმ სიძლიერით, რა სიძლიერითაც ახლა გიყვარს, რომ შეიძულებ იმ წამებისთვის, რასაც ახლა იტან. ყველაზე მეტად მაინც ის მიკვირს, კიდევ როგორ მოგყვება ცოლად? აკი ორჯერ გითხრა უარი და ორჯერვე გაგექცა. მაშასადამე, გული უგრძნობს!.. ახლა რაღა უნდა შენგან, ვითომ ფული? სისულელეა. ვითომ ქმრის შოვნა უნდა და იმიტომ? განა სხვას ვერ მონახავდა. შენს თავს ყველა უნდა ერჩივნოს. ვინაიდან შენ მართლაც შეიძლება მოკლა. თვითონაც ალბათ კარგად უწყის ეს. ან თუ ისაა მიზეზი, ეგრე ძლიერად რომ გიყვარს? იქნებ ასეც იყოს... გამიგონია, არიან ქალები, სწორედ ამგვარ სიყვარულს რომ არჩევენ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები. აქ რაღაც ისე არ არის და არც არასოდეს იქნება ისე. აქ რაღაც ისეთია, რაზეც ნიადაგ ფეხს აისხლეტენ ათეისტები და მუდამ სხვაზე ილაპარაკებენ, არა იმაზე, რაზეც უნდა ილაპარაკონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბრალული შეადგენს ადამიანთა ყოფის ყველაზე დიდსა და იქნებ ერთადერთ კანონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩვევიათ ხოლმე ზოგჯერ ადამიანებს: მოაგონდებათ უეცრივ საშინელი რამ, მეტადრე - სამარცხვინო, და წუთით ერთ ადგილზე გახევდებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმაზე უკეთ არაფერი მოიყვანს კაცს ჭკუაზე, როგორც ძველის მოგონება და მონანიება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი სასაცილომდე კეთილები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით? - მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს. - მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ? - მგონი... შემეშინდება. - მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ? - აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი? - საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს. - მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს! - განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს. - ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა... - განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია... - ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს? - ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულისხმიერებას და ღირსებას გული ასწავლის და არა ცეკვის მასწავლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვინემ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა? - რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით? - არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ. - ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით! - გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს! - გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა... - ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) === [[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა? - დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება. - ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური! - რატომ უბედური? - იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება. - შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია... - მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის? ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია! - ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება. - როგორ? რანაირად? - ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო. - მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე? - არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს? - მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ. - ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება. - ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა. - აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო... - ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა. - არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია? - ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ? - პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს? - რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები... - ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა. - მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები. - არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია! - უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ? - ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ეშმაკნი'' (1872) === [[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]] {{Q | ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი? - ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა. - მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან? - მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია. - პატარა რაღაა? - ტკივილი. - მეორე დიდი მიზეზი რაღაა? - საიქიო. - ესე იგი სასჯელი, არა? - რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს? - ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი? - მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა) | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''საწყალი ადამიანები'' (1846) === [[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]] {{Q | ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) === [[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]] {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} === ''ყმაწვილი'' (1875) === [[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]] {{Q | ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო. - და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა. - ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} === ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) === [[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]] {{Q | ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} === ''თვინიერი'' 1876 === {{Q | ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} [[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]] === ''მოთამაშე'' (1867) === {{Q | ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} [[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]] {{Q | ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) === {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''წერილი ძმას კატორღიდან'' === {{Q | ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“ }} === ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) === {{Q | ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} === ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) === {{Q | ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} === ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) === {{Q | ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს: - ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში! ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} === ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} === ''ბიძის სიზმარი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} === ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) === {{Q | ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა: „Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas Chic!“ რაც შემდეგნაირად ითარგმნება : „ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“ ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} === ''მარადი ქმარი'' (1870) === {{Q | ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ. მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} {{Q | ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} === ''ორეული'' (1846) === {{Q | ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია; | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} === ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) === {{Q | ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} ===''მის შესახებ''=== {{Q | ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას. | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ==რესურსები ინტერნეტში== {{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}} * [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com] * [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com] * [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library] * [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station] {{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}} [[კატეგორია:რუსი მწერლები]] [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] qzmn9l36ja1wzuy7iukr3v05n9y0rk6 47027 47022 2026-04-10T10:40:30Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* იდიოტი (1868) */ 47027 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]] '''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი. {{ვიკიპედია}} ==ციტატები== === ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) === [[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]] {{Q | ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა! | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!.. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]] {{Q | ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]] {{Q | ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''თეთრი ღამეები'' (1848) === [[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]] {{Q | ციტატა = - არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!... - როგორ, ვისზე? - არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014 }} === ''იდიოტი'' (1868) === [[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იცით, აქ უნდა ყველაფერი წარმოიდგინოთ, რაც წინასწარ მოხდა, ყველაფერი. ის ციხეში იყო და სიკვდილს, ყოველ შემთხვევაში, ერთ კვირამდე ადრე არ ელოდა. რატომღაც ჩვეულებრივ ფორმალობის იმედი ჰქონდა, რომ განაჩენის ქაღალდს ჯერ სადღაც გააგზავნიდნენ და მხოლოდ ერთი კვირის შემდეგ მობრუნდებოდა უკან, როგორც საერთოდ ხდება ხოლმე. უცბად, რაღაც შემთხვევის წყალობით, საქმე მალე დაასრულეს. დილის ხუთ საათზე პატიმარს ეძინა. ოქტომბრის მიწურული იყო; ხუთზე ჯერ კიდევ ცივა და ბნელა. ციხის ბოქაული ჩუმად შემოვიდა, ყარაული შემოიყვანა და მისჯილს ფრთხილად შეახო მხარზე ხელი. იგი წამოიწია, იდაყვს დაეყრდნო, სინათლე დაინახა და იკითხა: რა მბავიაო? - დასჯა ათ საათზეაო. ახალ ნამძინარევზე არ დაიჯერა, შეედავა, ქაღალდი ერთი კვირის მერე მოვაო, მაგრა მროცა სულ გამოფხიზლდა, კამათი შეწყვიტა და დადუმდა, ასე ჰყვებოდნენ. მერე უთქვამს, მაინც მზიმეა ასე უცებო... - და ისევ დადუმებულა, არც ამოუღია შემდეგ ხმა. აქ სამი-ოთხი საათი, მოგეხსენებათ, რასაც უნდება. მღვდელი, საუზმე, ღვინო, ყავა, ძროხის ხორცითაც უმასპინძლდებიან. განა დაცინვა არაა? ტყვი, რა სიმხეცეაო, მაგრამ მეორე მხრივ, ღმერთმანი, ეს აჯამი ხალხი წმინდა გულით ჩადის ამას და სწამთ კიდეც, კაცთმოყვარეობას ვიჩენთო. მერე ტუალეტიც (მოგეხსენებათ, მისჯილის ტუალეტს რა წარმოადგენს), ბოლოს ქალაქში გამოატარებენ ეშაფოტზე წასაყვანად... მე მგონი, გზაშიც უთუოდ ამას ფიქრობდა: „ჯერ კიდევ დიდი დრო მაქვს, ჯერ კიდევ სამი ქუჩა დამრჩენია, აგერ ამას გავივლი, მერე კიდევ ის დამრჩება, მერე კიდევ ის, იქ მარჯვნივ მეფუნთუშეა... იმ მეფუნთუშემდე კიდევ კარგა შორსაა!“ ირგვლივ ხალხი ირევა, ერთი ღრიანცელი და ხმაურია, ათი ათას ისახეა, ათი ათასი თვალი, - ყოველივე ეს უნდა გადაიტანოს. რაც მთავარია, იმ ფიქრს გაუძლოს: „აგერ, ესენი ათი ათასნი არიან, ამათ არავინ კლავს, მე კი უნდა მომკლან!“ აი რა უძღვის წინ უკანასკნელ წუთებს. ეშაფოტზე კიბე ადის, სწორედ ამ კიბის წინ აუვარდა უეცრად ტირილი. მერე რა მაგარი ვაჟკაცი იყო, რა დიდ იავაზაკი, როგორც ამბობდნენ. მღვდელი გვერდიდან არ შორდებოდა, სულ ელაპარაკებოდა, - იმას კი, არა მგონია, ერთ ისიტყვა გაეგონოს. ყურს დაუგდებდა და მესამე სიტყვიდან, ალბათ, აღარაფერი ესმოდა. ასეც უნდა ყოფილიყო. ბოლოს, კიბეს აუყვა. ფეხები დაბორკილი ჰქონდა და პატარ-პატარა ნაბიჯებს ადგამდა. მღვდელმა, ეტყობა, ჭკვიანი კაცი იყო, ლაპარაკს თავი ანება, ჯვარს წარამარა აჩრიდა საკოცნელად. კიბეზე ასვლამდე ხომ ფერმიხდილი იყო, ეშაფოტზე რომ ავიდა და დადგა, მიტკალივით გაუხდა სახე, ალბათ ფეხებიც ეკეცებოდა, გულიც ერეოდა ეგებ - თითქოს ყელში უჭერდნენ ხელს და უღიტინებდნენ - არ გამოგიცდიათ განა ასეთი რამ შიშისა თუ საშინელების წუთებში, როცა გონი გაქვთ, მაგრამ თავის დამორჩილება არ ძალგიძთ? მე მგონი, მაგალითად, თუ დაღუპვა გელის, ვთქვატ, სახლი გენგრევა თავზე, უცბად საოცრად მოგინდება, ალბათ, დაჯდე, თვალები დახუჭო და, დაე, რახ მოსახდენია მოხდეს!.. სწორედ ამ დროს, როცა ეს სიძაბუნე დაეტყობოდა, მღვდელი კვლავ საჩქაროდ, უსიტყვოდ მიაჩეჩებდა ხოლმე ვერცხლის პატარა ოთხბოლოიან ჯვარს, მალი-მალ ყოველ წუთს აჩრიდა. როგორც კი ჯვარი ტუჩზე მოხვდებოდა, ისიც თვალებს გაახელდა, რამდენიმე წამს თითქოს მოცოცხლდებოდა და ფეხსაც გადადგამდა. ჯვარს ხარბად ჰკოცნიდა, პირდაპირ ეწაფებოდა, თითქოს ეშურებოდა რაიმე თან წაეღო საგზლად, ყოველი შემთხვევისთვის მაინც. თუმცა იმ წუთს, არა მგონია, რელიგიური რამე გრძნობა ჰქონოდა. ფიცარზე დაწოლამდე სულ ასე იყო... საოცარია, რომ ამ უკანასკნელ წამებში იშვიათად მისდით ხოლმე გული! პირიქით, თავი საოცარი სიძლიერით, მანქანასავით უმუშავებთ, ალბატ, სხავდასხავ ფიქრები ჩაქუჩივიტ ურტყამს თავს, ნაწყვეტ-ნაწყვეტ, იქნებ სასაცილოც: „აგერ ის კაცი მიყურებს - შუბლზე მეჭეჭი აზის, აგერ ჯალათს ერთი, ბოლო ღილ იდაჟანგებია“... ფიქრობ ასეთ რამეებზე და მაინც ყველაფერი იცი და ყველაფერი გახსოვს. ერთი წერტილი ჩაგჭედვია თავში, რომელსაც ვერასგზით ვერ დაივიწყებ, არც გული მიგდის, ყველაფერი ამ წერტილს უვლის ირგვლივ და უტრიალებს. ალბათ, წამის უკანასკნელ მეოთხედამდე სულ ასეა, თავი უკვე კუნძზე უდევს, ელის... იცის... და უეცრივ გაიჟღრიალებს რკინა! ამას უთუოდ გაიგონებს! მეც რომ ვწოლილიყავ, განგებ მივაყურადებდ იდა გავიგონებდი... იქნებ ეს მეათედი წუთიც არ გაგრძელდეს, მაგრამ უთუოდ გაიგონებ! იცით კი, რომ აქამდე საკამათოდ აქვთ, თავი რომ წააეცლება, ერთი წამი კიდევ რჩება შეგნება, თავი წამეცალაო - თუმცა იქნებ ხუთ წამსაც რჩება!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბავშვებს ყველაფერი შეგიძლია უამბო. სულ მიკვირდა, მოზრდილები რა ცუდად სცნობენ-მეთქი ბავშვებს. არც დედ-მამამ იცის თავისი შვილების ამბავი. ბავშვებს კაცმა არაფერი უნდა დაუმალოს; ვითომც პატარები არიან და მათთვის ადრეა ყველაფრის ცოდნაო. რა უბადრუკი მოსაზრებაა! იცით, ბავშვები მშვენივრად ამჩნევენ მშობლებს პატარები ვგონივართ და ისე ფიქრობენ, ვერაფერს მივხვდებითო. სინამდვილეში კი ძნელად გამოაპარებთ რასმე. აბა, ვინ წარმოიდგენს, რომ რა თავსამტვრევი საქმეც არ უნდა იყოს, ბალღი საოცრად გონივრულ რჩევას მოგცემს. ღმერთო ჩემო! როცა ეს პატარა ჩიტუნები მიამიტად მოგაპყრობენ გაბრწყინებულ თვალებს, რა სინდისით უნდა მოატყუო ისინი! ჩიტუნები-მეთქი, იმიტომ ვთქვი, რომ ჩიტზე წმინდა ამ ქვეყნად არ არის რა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ხალხში უნდა გავერიო; იქნებ ბევრი არაფერი ვიცი და გამეგება, მაგრამ ახლა ხანა კი დამიდგა. გადავწყვიტე, პატიოსნად და პირნათლად შევასრულო ჩემი საქმე. ადამიანებთან შესაძლოა მომწყინდეს და გამიჭირდეს კიდეც. ყოველ შემთხვევაში, გადავწყვიტე ყველას ზრდილობით მოვექცე და არაფერი დავუმალო; მეტს ხომ არავინ მომთხოვს. იქნებ აქაც ბალღად ჩამთვალონ, - რა ვუყოთ მერე! რატომღაც ყველა იდიოტად მნათლავს, მართალია, ოდესღაც კი ვიყავ ისე ავად, რომ იდიოტს ვგავდი; მაგრამ ახლა სადაური იდიოტი ვარ, თუკი ვამჩნევ, რომ იდიოტად მთვლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულია მთავარი, სხვა დანარჩენი სისულელეა. ჭკუაც საჭიროა, ცხადია... შეიძლება ჭკუა იყოს ყველაზე მთავარი. სულელს თუ გული აქვს და ჭკუა არა, ისეთივე საცოდავია, როგორც ჭკვიანი, მაგრამ უგულო სულელი. ძველთაძველი ჭეშმარიტებაა. აი მე სულელი ვარ, გული მაქვს და ჭკუა არა, შენ კი ჭკვიანი, უგულო სულელი ბრძანდები; ორივენი უბედურები ვართ, ორივენი ვეწამებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან დაგესიზმრება უცნაური რამ, შეუძლებელი და არაბუნებრივი; გაგეღვიძება, გაგახსენდება ნათლად და გაგიკვირდება მისი უცნაურობა, მაგრამ რა მიზეზია, რომ მშვენივრად ურიგდები შენი სიზმრის ამ უაზრობას და შეუსაბამობას? ან რა მიზეზია, რომ გამოღვიძებული და სიზმრიდან გამორკვეული, მაინც გრძნობ, ხანდახან საოცარი ძალითაც, რომ სიზმართან ერთად რაღაც ამოუხსნელი რამ დაგრჩა ისევ? გაგეღიმება ამ შენი სიზმრის უაზრობაზე და ამასთან, გრძნობ კი, უაზრობათა ეს ხლართი რაღაც აზრს შეიცავს, რაღაც მართალ აზრს, რაღაც შენს ნამდვილ ცხოვრებასთან დაკავშირებულს, იმას რაც გულში მუდამ გედო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან... - ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = - აკი წინათაც გითხარი და აგიხსენი, კი არ „მიყვარს“, „მებრალება“-მეთქი. მე მგონი, გითხარი, რასაც ვგრძნობ. მაშინ შენ თქვი, მიგიხვდიო ნათქვამს. ვითომ მართლა მიმიხვდი? აი, ახლაც რა სიძულვილით მიცქერი. მე იმიტომ მოვედი, დამშვიდება მინდა შენი, რადგან შენც ძვირფასი ხარ ჩემთვის. იცი, ძალიან მიყვარხარ, პარფენ. ახლა კი წავალ და თავის დღეში აღარ მოვალ. მშვიდობით იყავი. - იცი რას გეტყვი! - უეცრივ გამოცოცხლდა როგოჟინი და თვალები დააკვესა, - ვერ გამიგია, ასე როგორ მითმობ? განა სულ გადაიყვარე? წინათ დარდობდი მაინც; განა არ გამჩნევდი. აბა კისრისტეხით რაღას გამოქანდი აქ? ვითომ გებრალება? - გგონია გატყუებ? - არა, მჯერა შენი, ოღონდაც არაფერი მესმის. ვინ იცის, შენი სიბრალული ჩემს სიყვარულზე უარესი იყოს! - შენს სიყვარულს სიძულვილისაგან ვერ გაარჩევს კაცი, ხოლო თუ სიყვარული გაგიქრა, ეგებ უარესი ამბავი დატრიალდეს. - რომ მოვკლავ, არა? - რომ შეიძულებ იმ სიძლიერით, რა სიძლიერითაც ახლა გიყვარს, რომ შეიძულებ იმ წამებისთვის, რასაც ახლა იტან. ყველაზე მეტად მაინც ის მიკვირს, კიდევ როგორ მოგყვება ცოლად? აკი ორჯერ გითხრა უარი და ორჯერვე გაგექცა. მაშასადამე, გული უგრძნობს!.. ახლა რაღა უნდა შენგან, ვითომ ფული? სისულელეა. ვითომ ქმრის შოვნა უნდა და იმიტომ? განა სხვას ვერ მონახავდა. შენს თავს ყველა უნდა ერჩივნოს. ვინაიდან შენ მართლაც შეიძლება მოკლა. თვითონაც ალბათ კარგად უწყის ეს. ან თუ ისაა მიზეზი, ეგრე ძლიერად რომ გიყვარს? იქნებ ასეც იყოს... გამიგონია, არიან ქალები, სწორედ ამგვარ სიყვარულს რომ არჩევენ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები. აქ რაღაც ისე არ არის და არც არასოდეს იქნება ისე. აქ რაღაც ისეთია, რაზეც ნიადაგ ფეხს აისხლეტენ ათეისტები და მუდამ სხვაზე ილაპარაკებენ, არა იმაზე, რაზეც უნდა ილაპარაკონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბრალული შეადგენს ადამიანთა ყოფის ყველაზე დიდსა და იქნებ ერთადერთ კანონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩვევიათ ხოლმე ზოგჯერ ადამიანებს: მოაგონდებათ უეცრივ საშინელი რამ, მეტადრე - სამარცხვინო, და წუთით ერთ ადგილზე გახევდებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმაზე უკეთ არაფერი მოიყვანს კაცს ჭკუაზე, როგორც ძველის მოგონება და მონანიება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი სასაცილომდე კეთილები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით? - მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს. - მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ? - მგონი... შემეშინდება. - მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ? - აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი? - საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს. - მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს! - განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს. - ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა... - განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია... - ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს? - ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულისხმიერებას და ღირსებას გული ასწავლის და არა ცეკვის მასწავლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვინემ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა? - რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით? - არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ. - ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით! - გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს! - გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა... - ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) === [[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა? - დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება. - ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური! - რატომ უბედური? - იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება. - შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია... - მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის? ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია! - ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება. - როგორ? რანაირად? - ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო. - მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე? - არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს? - მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ. - ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება. - ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა. - აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო... - ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა. - არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია? - ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ? - პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს? - რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები... - ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა. - მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები. - არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია! - უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ? - ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ეშმაკნი'' (1872) === [[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]] {{Q | ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი? - ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა. - მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან? - მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია. - პატარა რაღაა? - ტკივილი. - მეორე დიდი მიზეზი რაღაა? - საიქიო. - ესე იგი სასჯელი, არა? - რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს? - ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი? - მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა) | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''საწყალი ადამიანები'' (1846) === [[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]] {{Q | ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) === [[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]] {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} === ''ყმაწვილი'' (1875) === [[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]] {{Q | ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო. - და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა. - ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} === ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) === [[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]] {{Q | ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} === ''თვინიერი'' 1876 === {{Q | ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} [[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]] === ''მოთამაშე'' (1867) === {{Q | ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} [[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]] {{Q | ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) === {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''წერილი ძმას კატორღიდან'' === {{Q | ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“ }} === ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) === {{Q | ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} === ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) === {{Q | ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} === ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) === {{Q | ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს: - ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში! ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} === ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} === ''ბიძის სიზმარი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} === ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) === {{Q | ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა: „Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas Chic!“ რაც შემდეგნაირად ითარგმნება : „ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“ ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} === ''მარადი ქმარი'' (1870) === {{Q | ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ. მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} {{Q | ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} === ''ორეული'' (1846) === {{Q | ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია; | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} === ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) === {{Q | ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} ===''მის შესახებ''=== {{Q | ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას. | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ==რესურსები ინტერნეტში== {{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}} * [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com] * [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com] * [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library] * [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station] {{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}} [[კატეგორია:რუსი მწერლები]] [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] k8snkasg9g47dob3ctujmysbzt6pq3e 47028 47027 2026-04-10T10:45:15Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* იდიოტი (1868) */ 47028 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]] '''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი. {{ვიკიპედია}} ==ციტატები== === ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) === [[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]] {{Q | ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა! | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!.. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]] {{Q | ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]] {{Q | ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''თეთრი ღამეები'' (1848) === [[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]] {{Q | ციტატა = - არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!... - როგორ, ვისზე? - არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014 }} === ''იდიოტი'' (1868) === [[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბავშვებს ყველაფერი შეგიძლია უამბო. სულ მიკვირდა, მოზრდილები რა ცუდად სცნობენ-მეთქი ბავშვებს. არც დედ-მამამ იცის თავისი შვილების ამბავი. ბავშვებს კაცმა არაფერი უნდა დაუმალოს; ვითომც პატარები არიან და მათთვის ადრეა ყველაფრის ცოდნაო. რა უბადრუკი მოსაზრებაა! იცით, ბავშვები მშვენივრად ამჩნევენ მშობლებს პატარები ვგონივართ და ისე ფიქრობენ, ვერაფერს მივხვდებითო. სინამდვილეში კი ძნელად გამოაპარებთ რასმე. აბა, ვინ წარმოიდგენს, რომ რა თავსამტვრევი საქმეც არ უნდა იყოს, ბალღი საოცრად გონივრულ რჩევას მოგცემს. ღმერთო ჩემო! როცა ეს პატარა ჩიტუნები მიამიტად მოგაპყრობენ გაბრწყინებულ თვალებს, რა სინდისით უნდა მოატყუო ისინი! ჩიტუნები-მეთქი, იმიტომ ვთქვი, რომ ჩიტზე წმინდა ამ ქვეყნად არ არის რა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ხალხში უნდა გავერიო; იქნებ ბევრი არაფერი ვიცი და გამეგება, მაგრამ ახლა ხანა კი დამიდგა. გადავწყვიტე, პატიოსნად და პირნათლად შევასრულო ჩემი საქმე. ადამიანებთან შესაძლოა მომწყინდეს და გამიჭირდეს კიდეც. ყოველ შემთხვევაში, გადავწყვიტე ყველას ზრდილობით მოვექცე და არაფერი დავუმალო; მეტს ხომ არავინ მომთხოვს. იქნებ აქაც ბალღად ჩამთვალონ, - რა ვუყოთ მერე! რატომღაც ყველა იდიოტად მნათლავს, მართალია, ოდესღაც კი ვიყავ ისე ავად, რომ იდიოტს ვგავდი; მაგრამ ახლა სადაური იდიოტი ვარ, თუკი ვამჩნევ, რომ იდიოტად მთვლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულია მთავარი, სხვა დანარჩენი სისულელეა. ჭკუაც საჭიროა, ცხადია... შეიძლება ჭკუა იყოს ყველაზე მთავარი. სულელს თუ გული აქვს და ჭკუა არა, ისეთივე საცოდავია, როგორც ჭკვიანი, მაგრამ უგულო სულელი. ძველთაძველი ჭეშმარიტებაა. აი მე სულელი ვარ, გული მაქვს და ჭკუა არა, შენ კი ჭკვიანი, უგულო სულელი ბრძანდები; ორივენი უბედურები ვართ, ორივენი ვეწამებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან დაგესიზმრება უცნაური რამ, შეუძლებელი და არაბუნებრივი; გაგეღვიძება, გაგახსენდება ნათლად და გაგიკვირდება მისი უცნაურობა, მაგრამ რა მიზეზია, რომ მშვენივრად ურიგდები შენი სიზმრის ამ უაზრობას და შეუსაბამობას? ან რა მიზეზია, რომ გამოღვიძებული და სიზმრიდან გამორკვეული, მაინც გრძნობ, ხანდახან საოცარი ძალითაც, რომ სიზმართან ერთად რაღაც ამოუხსნელი რამ დაგრჩა ისევ? გაგეღიმება ამ შენი სიზმრის უაზრობაზე და ამასთან, გრძნობ კი, უაზრობათა ეს ხლართი რაღაც აზრს შეიცავს, რაღაც მართალ აზრს, რაღაც შენს ნამდვილ ცხოვრებასთან დაკავშირებულს, იმას რაც გულში მუდამ გედო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან... - ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = - აკი წინათაც გითხარი და აგიხსენი, კი არ „მიყვარს“, „მებრალება“-მეთქი. მე მგონი, გითხარი, რასაც ვგრძნობ. მაშინ შენ თქვი, მიგიხვდიო ნათქვამს. ვითომ მართლა მიმიხვდი? აი, ახლაც რა სიძულვილით მიცქერი. მე იმიტომ მოვედი, დამშვიდება მინდა შენი, რადგან შენც ძვირფასი ხარ ჩემთვის. იცი, ძალიან მიყვარხარ, პარფენ. ახლა კი წავალ და თავის დღეში აღარ მოვალ. მშვიდობით იყავი. - იცი რას გეტყვი! - უეცრივ გამოცოცხლდა როგოჟინი და თვალები დააკვესა, - ვერ გამიგია, ასე როგორ მითმობ? განა სულ გადაიყვარე? წინათ დარდობდი მაინც; განა არ გამჩნევდი. აბა კისრისტეხით რაღას გამოქანდი აქ? ვითომ გებრალება? - გგონია გატყუებ? - არა, მჯერა შენი, ოღონდაც არაფერი მესმის. ვინ იცის, შენი სიბრალული ჩემს სიყვარულზე უარესი იყოს! - შენს სიყვარულს სიძულვილისაგან ვერ გაარჩევს კაცი, ხოლო თუ სიყვარული გაგიქრა, ეგებ უარესი ამბავი დატრიალდეს. - რომ მოვკლავ, არა? - რომ შეიძულებ იმ სიძლიერით, რა სიძლიერითაც ახლა გიყვარს, რომ შეიძულებ იმ წამებისთვის, რასაც ახლა იტან. ყველაზე მეტად მაინც ის მიკვირს, კიდევ როგორ მოგყვება ცოლად? აკი ორჯერ გითხრა უარი და ორჯერვე გაგექცა. მაშასადამე, გული უგრძნობს!.. ახლა რაღა უნდა შენგან, ვითომ ფული? სისულელეა. ვითომ ქმრის შოვნა უნდა და იმიტომ? განა სხვას ვერ მონახავდა. შენს თავს ყველა უნდა ერჩივნოს. ვინაიდან შენ მართლაც შეიძლება მოკლა. თვითონაც ალბათ კარგად უწყის ეს. ან თუ ისაა მიზეზი, ეგრე ძლიერად რომ გიყვარს? იქნებ ასეც იყოს... გამიგონია, არიან ქალები, სწორედ ამგვარ სიყვარულს რომ არჩევენ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები. აქ რაღაც ისე არ არის და არც არასოდეს იქნება ისე. აქ რაღაც ისეთია, რაზეც ნიადაგ ფეხს აისხლეტენ ათეისტები და მუდამ სხვაზე ილაპარაკებენ, არა იმაზე, რაზეც უნდა ილაპარაკონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბრალული შეადგენს ადამიანთა ყოფის ყველაზე დიდსა და იქნებ ერთადერთ კანონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩვევიათ ხოლმე ზოგჯერ ადამიანებს: მოაგონდებათ უეცრივ საშინელი რამ, მეტადრე - სამარცხვინო, და წუთით ერთ ადგილზე გახევდებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმაზე უკეთ არაფერი მოიყვანს კაცს ჭკუაზე, როგორც ძველის მოგონება და მონანიება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი სასაცილომდე კეთილები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით? - მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს. - მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ? - მგონი... შემეშინდება. - მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ? - აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი? - საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს. - მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს! - განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს. - ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა... - განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია... - ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს? - ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულისხმიერებას და ღირსებას გული ასწავლის და არა ცეკვის მასწავლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვინემ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა? - რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით? - არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ. - ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით! - გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს! - გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა... - ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) === [[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა? - დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება. - ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური! - რატომ უბედური? - იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება. - შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია... - მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის? ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია! - ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება. - როგორ? რანაირად? - ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო. - მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე? - არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს? - მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ. - ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება. - ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა. - აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო... - ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა. - არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია? - ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ? - პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს? - რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები... - ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა. - მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები. - არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია! - უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ? - ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ეშმაკნი'' (1872) === [[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]] {{Q | ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი? - ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა. - მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან? - მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია. - პატარა რაღაა? - ტკივილი. - მეორე დიდი მიზეზი რაღაა? - საიქიო. - ესე იგი სასჯელი, არა? - რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს? - ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი? - მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა) | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''საწყალი ადამიანები'' (1846) === [[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]] {{Q | ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) === [[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]] {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} === ''ყმაწვილი'' (1875) === [[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]] {{Q | ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო. - და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა. - ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} === ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) === [[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]] {{Q | ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} === ''თვინიერი'' 1876 === {{Q | ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} [[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]] === ''მოთამაშე'' (1867) === {{Q | ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} [[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]] {{Q | ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) === {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''წერილი ძმას კატორღიდან'' === {{Q | ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“ }} === ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) === {{Q | ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} === ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) === {{Q | ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} === ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) === {{Q | ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს: - ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში! ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} === ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} === ''ბიძის სიზმარი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} === ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) === {{Q | ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა: „Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas Chic!“ რაც შემდეგნაირად ითარგმნება : „ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“ ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} === ''მარადი ქმარი'' (1870) === {{Q | ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ. მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} {{Q | ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} === ''ორეული'' (1846) === {{Q | ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია; | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} === ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) === {{Q | ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} ===''მის შესახებ''=== {{Q | ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას. | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ==რესურსები ინტერნეტში== {{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}} * [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com] * [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com] * [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library] * [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station] {{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}} [[კატეგორია:რუსი მწერლები]] [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] 5p3jpnznint0vw2vwow4as2p6zyjvc2 47040 47028 2026-04-10T10:56:05Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* იდიოტი (1868) */ 47040 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]] '''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი. {{ვიკიპედია}} ==ციტატები== === ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) === [[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]] {{Q | ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა! | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!.. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]] {{Q | ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან. | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} [[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]] {{Q | ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''თეთრი ღამეები'' (1848) === [[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]] {{Q | ციტატა = - არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!... - როგორ, ვისზე? - არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971 }} {{Q | ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014 }} === ''იდიოტი'' (1868) === [[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ხალხში უნდა გავერიო; იქნებ ბევრი არაფერი ვიცი და გამეგება, მაგრამ ახლა ხანა კი დამიდგა. გადავწყვიტე, პატიოსნად და პირნათლად შევასრულო ჩემი საქმე. ადამიანებთან შესაძლოა მომწყინდეს და გამიჭირდეს კიდეც. ყოველ შემთხვევაში, გადავწყვიტე ყველას ზრდილობით მოვექცე და არაფერი დავუმალო; მეტს ხომ არავინ მომთხოვს. იქნებ აქაც ბალღად ჩამთვალონ, - რა ვუყოთ მერე! რატომღაც ყველა იდიოტად მნათლავს, მართალია, ოდესღაც კი ვიყავ ისე ავად, რომ იდიოტს ვგავდი; მაგრამ ახლა სადაური იდიოტი ვარ, თუკი ვამჩნევ, რომ იდიოტად მთვლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულია მთავარი, სხვა დანარჩენი სისულელეა. ჭკუაც საჭიროა, ცხადია... შეიძლება ჭკუა იყოს ყველაზე მთავარი. სულელს თუ გული აქვს და ჭკუა არა, ისეთივე საცოდავია, როგორც ჭკვიანი, მაგრამ უგულო სულელი. ძველთაძველი ჭეშმარიტებაა. აი მე სულელი ვარ, გული მაქვს და ჭკუა არა, შენ კი ჭკვიანი, უგულო სულელი ბრძანდები; ორივენი უბედურები ვართ, ორივენი ვეწამებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხანდახან დაგესიზმრება უცნაური რამ, შეუძლებელი და არაბუნებრივი; გაგეღვიძება, გაგახსენდება ნათლად და გაგიკვირდება მისი უცნაურობა, მაგრამ რა მიზეზია, რომ მშვენივრად ურიგდები შენი სიზმრის ამ უაზრობას და შეუსაბამობას? ან რა მიზეზია, რომ გამოღვიძებული და სიზმრიდან გამორკვეული, მაინც გრძნობ, ხანდახან საოცარი ძალითაც, რომ სიზმართან ერთად რაღაც ამოუხსნელი რამ დაგრჩა ისევ? გაგეღიმება ამ შენი სიზმრის უაზრობაზე და ამასთან, გრძნობ კი, უაზრობათა ეს ხლართი რაღაც აზრს შეიცავს, რაღაც მართალ აზრს, რაღაც შენს ნამდვილ ცხოვრებასთან დაკავშირებულს, იმას რაც გულში მუდამ გედო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან... - ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = - აკი წინათაც გითხარი და აგიხსენი, კი არ „მიყვარს“, „მებრალება“-მეთქი. მე მგონი, გითხარი, რასაც ვგრძნობ. მაშინ შენ თქვი, მიგიხვდიო ნათქვამს. ვითომ მართლა მიმიხვდი? აი, ახლაც რა სიძულვილით მიცქერი. მე იმიტომ მოვედი, დამშვიდება მინდა შენი, რადგან შენც ძვირფასი ხარ ჩემთვის. იცი, ძალიან მიყვარხარ, პარფენ. ახლა კი წავალ და თავის დღეში აღარ მოვალ. მშვიდობით იყავი. - იცი რას გეტყვი! - უეცრივ გამოცოცხლდა როგოჟინი და თვალები დააკვესა, - ვერ გამიგია, ასე როგორ მითმობ? განა სულ გადაიყვარე? წინათ დარდობდი მაინც; განა არ გამჩნევდი. აბა კისრისტეხით რაღას გამოქანდი აქ? ვითომ გებრალება? - გგონია გატყუებ? - არა, მჯერა შენი, ოღონდაც არაფერი მესმის. ვინ იცის, შენი სიბრალული ჩემს სიყვარულზე უარესი იყოს! - შენს სიყვარულს სიძულვილისაგან ვერ გაარჩევს კაცი, ხოლო თუ სიყვარული გაგიქრა, ეგებ უარესი ამბავი დატრიალდეს. - რომ მოვკლავ, არა? - რომ შეიძულებ იმ სიძლიერით, რა სიძლიერითაც ახლა გიყვარს, რომ შეიძულებ იმ წამებისთვის, რასაც ახლა იტან. ყველაზე მეტად მაინც ის მიკვირს, კიდევ როგორ მოგყვება ცოლად? აკი ორჯერ გითხრა უარი და ორჯერვე გაგექცა. მაშასადამე, გული უგრძნობს!.. ახლა რაღა უნდა შენგან, ვითომ ფული? სისულელეა. ვითომ ქმრის შოვნა უნდა და იმიტომ? განა სხვას ვერ მონახავდა. შენს თავს ყველა უნდა ერჩივნოს. ვინაიდან შენ მართლაც შეიძლება მოკლა. თვითონაც ალბათ კარგად უწყის ეს. ან თუ ისაა მიზეზი, ეგრე ძლიერად რომ გიყვარს? იქნებ ასეც იყოს... გამიგონია, არიან ქალები, სწორედ ამგვარ სიყვარულს რომ არჩევენ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები. აქ რაღაც ისე არ არის და არც არასოდეს იქნება ისე. აქ რაღაც ისეთია, რაზეც ნიადაგ ფეხს აისხლეტენ ათეისტები და მუდამ სხვაზე ილაპარაკებენ, არა იმაზე, რაზეც უნდა ილაპარაკონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბრალული შეადგენს ადამიანთა ყოფის ყველაზე დიდსა და იქნებ ერთადერთ კანონს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ასე სჩვევიათ ხოლმე ზოგჯერ ადამიანებს: მოაგონდებათ უეცრივ საშინელი რამ, მეტადრე - სამარცხვინო, და წუთით ერთ ადგილზე გახევდებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმაზე უკეთ არაფერი მოიყვანს კაცს ჭკუაზე, როგორც ძველის მოგონება და მონანიება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ }} {{Q | ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი სასაცილომდე კეთილები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით? - მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს. - მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ? - მგონი... შემეშინდება. - მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ? - აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი? - საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს. - მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს! - განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს. - ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა... - განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია... - ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს? - ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გულისხმიერებას და ღირსებას გული ასწავლის და არა ცეკვის მასწავლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვინემ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა? - რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით? - არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ. - ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით! - გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს! - გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა... - ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) === [[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]] {{Q | ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა? - დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება. - ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური! - რატომ უბედური? - იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება. - შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია... - მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის? ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია! - ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება. - როგორ? რანაირად? - ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო. - მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე? - არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს? - მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ. - ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება. - ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა. - აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო... - ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა. - არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია? - ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ? - პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს? - რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები... - ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა. - მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები. - არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია! - უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ? - ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} === ''ეშმაკნი'' (1872) === [[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]] {{Q | ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი? - ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა. - მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან? - მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია. - პატარა რაღაა? - ტკივილი. - მეორე დიდი მიზეზი რაღაა? - საიქიო. - ესე იგი სასჯელი, არა? - რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს? - ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე }} {{Q | ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი? - მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა) | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''საწყალი ადამიანები'' (1846) === [[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]] {{Q | ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} === ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) === [[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]] {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} {{Q | ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“ }} === ''ყმაწვილი'' (1875) === [[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]] {{Q | ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო. - და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა. - ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} {{Q | ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი }} === ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) === [[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]] {{Q | ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} {{Q | ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011 }} === ''თვინიერი'' 1876 === {{Q | ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} {{Q | ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011 }} [[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]] === ''მოთამაშე'' (1867) === {{Q | ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} [[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]] {{Q | ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) === {{Q | ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} {{Q | ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ. }} === ''წერილი ძმას კატორღიდან'' === {{Q | ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“ }} {{Q | ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“ }} === ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) === {{Q | ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} {{Q | ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“ }} === ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) === {{Q | ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} {{Q | ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მწერლის დღიური“ }} === ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) === {{Q | ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს: - ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში! ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!.. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“ }} === ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} {{Q | ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“ }} === ''ბიძის სიზმარი'' (1859) === {{Q | ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“ }} === ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) === {{Q | ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა: „Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas Chic!“ რაც შემდეგნაირად ითარგმნება : „ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“ ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“ }} === ''მარადი ქმარი'' (1870) === {{Q | ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ. მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ }} {{Q | ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} {{Q | ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ. }} === ''ორეული'' (1846) === {{Q | ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია; | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} {{Q | ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ორეული“ }} === ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) === {{Q | ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} {{Q | ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“ }} ===''მის შესახებ''=== {{Q | ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას. | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა? | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ==რესურსები ინტერნეტში== {{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}} * [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com] * [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com] * [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library] * [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station] {{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}} [[კატეგორია:რუსი მწერლები]] [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] pyu0gd5bs60f83zem4hhe6o0okhzgw4 0 2446 46968 38883 2026-04-09T21:22:12Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ციტატები */ 46968 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Nietzsche.later.years.jpg|thumb|right|ფრიდრიხ ნიცშე]] '''[[:w:ფრიდრიხ ნიცშე|ფრიდრიხ ვილჰელმ ნიცშე]]''' (დ. [[w:15 ოქტომბერი|15 ოქტომბერი]], [[w:1844|1844]] [[w:რიოკენი|რიოკენი]] – გ. [[w:25 აგვისტო|25 აგვისტო]], [[w:1900|1900]], [[w:რიოკენი|რიოკენი]]) — XIX საუკუნის გერმანელი ფილოსოფოსი. =='''ციტატები'''== {{Q | ციტატა = თუ ვერ შეძელით დიდი საქმეების გაკეთება, განა ეს იმას ნიშნავს, რომ თვითონ არ ვარგოდით? თუ თქვენ არ ვარგიხართ, განა ნიშნავს იმას, რომ არ ვარგა თვით ადამიანი? და თუ არ ვარგა ადამიანი — რა ვუყოთ, მაინც წინ! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = იესოს შეიძლება, გარკვეული ტოლერანტობის პოზიციიდან გამომდინარე „თავისუფალი გონი“ ეწოდოს. მისთვის მყარი არაფერი არსებობს. ის ეწინააღმდეგება ყველა სახის სიტყვის ფორმულას, კანონს, რწმენას და დოგმას. ის მხოლოდ სიღრმისეულზე ლაპარაკობს და ამისთვის შემდეგ სიტყვებს იყენებს: „სიცოცხლე“ ან „ჭეშმარიტება“ ან „სინათლე“, დანარჩენს კი თვითონ ენას მისთვის იგავის ფასეულობა გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მათემატიკა არ იარსებებდა, თუკი ადამიანებს თავიდანვე ეცოდინებოდათ, რომ ბუნებაში არ არსებობს სწორი ხაზი, ნამდვილი წრე, აბსოლუტური მაგნიტუდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = სიმდიდრე, მხოლოდ გარკვეულ ზღვრამდე, ხდის ადამიანს შედარებით დამოუკიდებელს და უფრო თავისუფალს. კიდევ ერთი ნაბიჯი და ქონება ხდება ბატონი, ხოლო მისი მფლობელი მონა: როგორც მონამ, უნდა მიუძღვნას მას თავისი დრო, აზრები, უნდა გააძლიეროს გარკვეული კავშირები საზოგადოებაში, უნდა მიეჯაჭვოს გარკვეულ ადგილს, შეეზარდოს გარკვეულ სახელმწიფოს, და ყველაფერი ეს, შესაძლოა, საკუთარი შინაგანი და ყველაზე უფრო არსებითი სურვილის საწინააღმდეგოდ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = სიცილი ნიშნავს, რომ ღვარძლიანი ხარ, ოღონდ ისე, რომ სინდისი სუფთა გაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ადამიანი რომ ბუნებით ბოროტია, ამაშია ჩემი ნუგეში, რადგან იგი ძალას შეიცავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = არ არსებობს არავითარი წარსული, რომლისთვისაც ღირდეს წუხილი. არსებობს მხოლოდ მუდამ-აწმყო, რომელიც იქმნება წარსულის გაფართოებული ელემენტებისაგან, და ამიტომაც ნამდვილი წუხილი უნდა იყოს პროდუქტიული, რათა შევქმნათ რაღაც ახალი და უკეთესი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მე ამბიციური ვარ. მსურს, რომ ათი წინადადებით ვთქვა ის, რასაც სხვები მთელი წიგნით ამბობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ძალიან კარგი მეხსიერება უნდა გქონდეს, რომ დაიმახსოვრო ყველა ის დაპირება, რომელსაც გაძლევენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ჩვენ „გვესმინების“ მხოლოდ ისეთი კითხვები, რომლზეც პასუხის გაცემა ძალგვიძს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მე კანონი ვარ მხოლოდ ჩემი წრის ხალხისთვის, არა ყველასთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = საკუთარი თავის ფლობის პრივილეგიაზე მაღალი ჯილდო არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო მაღლა ავფრინდებით ხოლმე, მით უფრო პატარები ვჩანვართ მათთვის, ვისაც ფრენა არ შეუძლიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ბრმაა; მას მეგობრობა უხვევს თვალებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა შეგვიძლია ჩვენ? – ქება და ბრალდება. ეს არის ადამიანების ღირსება, ეს არის ადამიანის სიგიჟე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = არ არსებობს სამარადისო ფაქტები, აქ მხოლოდ აბსოლუტური სიმართლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = არ არსებობს ფაქტები, აქ მხოლოდ ინტერპრეტაციებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რაც ჩვენ არ გვკლავს, ის გვაძლიერებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ცხოვრება ტანჯვაა, სიკვდილს გადარჩენა კი ტანჯვის რამდენიმე მნიშვნელობის გამორკვევას ნიშნავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ნუგეში არაა. ის უბრალოდ სინათლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = სამოთხეში ვერც ერთი საინტერესო ადამიანი ვერ მოხვდება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = თუ გაუზიარებ შენს სიხარულს სხვებს, უთუოდ გაიჩენ მეგობრებს, ხოლო თუ დამალავ მათ, უბრალოდ დაიტანჯები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = პირველად იყო აბსურდი და აბსურდი იყო ღმერთში, აბსურდი იყო თავად ღმერთი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = საკმარისია ერთი უბრალო გასეირნება ფსიქიატრიულ კლინიკში, რათა დარწმუნდე, რომ ძალა არაფერს ნიშნავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყოველი დიდებული აზრი სეირნობისას გვებადება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მსახიობს ევროპაში, პარიზის გარდა არსად სახლი არ გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ოჰ ქალები… ისინი ხომ ყველაფერ მაღალსა და კარგს უფრო დიდ შეფასებას აძლევენ, ხოლო ცუდსა და დაბალს კი ბოლომდე ამდაბლებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ხელოვნება ცხოვრების შესაფერი ამოცანაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = კეთილ სულს ეგოიზმი ახასიათებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = გადაშენება ნამდვილად ნამყო დროა, რომელიც აწმყოში არასდროს მოგვევლინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რწმენა: არ მინდა გავიგო რა არის სიმართლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = სიზარმაცე ფსიქოლოგიის მშობელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ქრისტიანული შეიძლება იყოს ქრისტიანული პრაქტიკა, ანუ იცხოვრო ისე, როგორც ჯვარზე დაღუპულმა იცხოვრა. ამგვარი ცხოვრება დღესაც შესაძლებელია, ზოგიერთვისთვის კი აუცილებელიც: თავდაპირველის მსგავსი, ჭეშმარიტი ქრისტიანობა ყველა დროისთვის არის დასაშვები. არა რწმენა, არამედ კეთება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყველა ტაძარი არის ქვა უფლის საფლავზე: მას არავითარ შემთხვევაში არ სურს კვლავ აღსდგეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მე ნაწყენი ვარ არა იმიტომ, რომ მიღალატე, არამედ იმიტომ, რომ აღარ შემიძლია გენდო. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = კაცი არ უნდა დაემსგავსოს მთვარეს, რომელიც ღამ-ღამობით ბნელ სახურავებზე მიიპარება, არამედ მის გამოჩენას მტვრის კორიანტელი და დეზების ხმა უნდა მოჰყვებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{ვიკიპედია}} {{DEFAULTSORT:ნიცშე, ფრიდრიხ}} [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] [[კატეგორია:გერმანელი ფილოსოფოსები]] rk8cngrhzectwsiif9o4zncenq880go 46989 46968 2026-04-10T09:42:54Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ციტატები */ 46989 wikitext text/x-wiki [[ფაილი:Nietzsche.later.years.jpg|thumb|right|ფრიდრიხ ნიცშე]] '''[[:w:ფრიდრიხ ნიცშე|ფრიდრიხ ვილჰელმ ნიცშე]]''' (დ. [[w:15 ოქტომბერი|15 ოქტომბერი]], [[w:1844|1844]] [[w:რიოკენი|რიოკენი]] – გ. [[w:25 აგვისტო|25 აგვისტო]], [[w:1900|1900]], [[w:რიოკენი|რიოკენი]]) — XIX საუკუნის გერმანელი ფილოსოფოსი. =='''ციტატები'''== {{Q | ციტატა = მათემატიკა არ იარსებებდა, თუკი ადამიანებს თავიდანვე ეცოდინებოდათ, რომ ბუნებაში არ არსებობს სწორი ხაზი, ნამდვილი წრე, აბსოლუტური მაგნიტუდა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = სიცილი ნიშნავს, რომ ღვარძლიანი ხარ, ოღონდ ისე, რომ სინდისი სუფთა გაქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მე ამბიციური ვარ. მსურს, რომ ათი წინადადებით ვთქვა ის, რასაც სხვები მთელი წიგნით ამბობენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მე კანონი ვარ მხოლოდ ჩემი წრის ხალხისთვის, არა ყველასთვის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = საკუთარი თავის ფლობის პრივილეგიაზე მაღალი ჯილდო არ არსებობს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რაც უფრო მაღლა ავფრინდებით ხოლმე, მით უფრო პატარები ვჩანვართ მათთვის, ვისაც ფრენა არ შეუძლიათ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = სიყვარული ბრმაა; მას მეგობრობა უხვევს თვალებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რა შეგვიძლია ჩვენ? – ქება და ბრალდება. ეს არის ადამიანების ღირსება, ეს არის ადამიანის სიგიჟე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = არ არსებობს სამარადისო ფაქტები, აქ მხოლოდ აბსოლუტური სიმართლეა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = არ არსებობს ფაქტები, აქ მხოლოდ ინტერპრეტაციებია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რაც ჩვენ არ გვკლავს, ის გვაძლიერებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = თუ გაუზიარებ შენს სიხარულს სხვებს, უთუოდ გაიჩენ მეგობრებს, ხოლო თუ დამალავ მათ, უბრალოდ დაიტანჯები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = პირველად იყო აბსურდი და აბსურდი იყო ღმერთში, აბსურდი იყო თავად ღმერთი. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = საკმარისია ერთი უბრალო გასეირნება ფსიქიატრიულ კლინიკაში, რათა დარწმუნდე, რომ ძალა არაფერს ნიშნავს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყოველი დიდებული აზრი სეირნობისას გვებადება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = მსახიობს ევროპაში, პარიზის გარდა არსად სახლი არ გააჩნია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ოჰ, ქალები… ისინი ხომ ყველაფერ მაღალსა და კარგს უფრო დიდ შეფასებას აძლევენ, ხოლო ცუდსა და დაბალს კი ბოლომდე ამდაბლებენ. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ხელოვნება ცხოვრების შესაფერი ამოცანაა. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = კეთილ სულს ეგოიზმი ახასიათებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = გადაშენება ნამდვილად ნამყო დროა, რომელიც აწმყოში არასდროს მოგვევლინება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = რწმენა: არ მინდა გავიგო რა არის სიმართლე. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = სიზარმაცე ფსიქოლოგიის მშობელია. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ქრისტიანული შეიძლება იყოს ქრისტიანული პრაქტიკა, ანუ იცხოვრო ისე, როგორც ჯვარზე დაღუპულმა იცხოვრა. ამგვარი ცხოვრება დღესაც შესაძლებელია, ზოგიერთვისთვის კი აუცილებელიც: თავდაპირველის მსგავსი, ჭეშმარიტი ქრისტიანობა ყველა დროისთვის არის დასაშვები. არა რწმენა, არამედ კეთება. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ყველა ტაძარი არის ქვა უფლის საფლავზე: მას არავითარ შემთხვევაში არ სურს კვლავ აღსდგეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = კაცი არ უნდა დაემსგავსოს მთვარეს, რომელიც ღამ-ღამობით ბნელ სახურავებზე მიიპარება, არამედ მის გამოჩენას მტვრის კორიანტელი და დეზების ხმა უნდა მოჰყვებოდეს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{ვიკიპედია}} {{DEFAULTSORT:ნიცშე, ფრიდრიხ}} [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] [[კატეგორია:გერმანელი ფილოსოფოსები]] c41dfoi6dn3td303xyfikdcnatzewnm 0 5243 46981 46680 2026-04-09T21:32:28Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46981 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} მე ვიცნობ ადამიანებს და სწორედ ამიტომ, მეტისმეტად რთულია მათზე საუბარი. =='''ა'''== {{Q | ციტატა = ''„უცნაურია ─ ადამიანს ყოველთვის სხვისი ცუდი ქცევა აოცებს, საკუთარს კი ნორმად მიიჩნევს.“'' | ავტორი = [[მარკუს ავრელიუსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანის ფასი უნდა განისაზღვრებოდეს იმის მიხედვით, თუ რას გასცემს ის და არა იმის მიხედვით, თუ რისი მიღწევა შეუძლია.“'' | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„თუ ადამიანს ძირისძირობამდე გავაშიშვლებთ, ყველა ჩემნაირი აღმოჩნდება.“'' | ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცხოვრება იდიოტისა” (1927 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„რა თქმა უნდა, ყველა ადამიანი ერთმანეთის ახლობელია, მაგრამ მაინც შორეული.“'' | ავტორი = [[ვუდი ალენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი თავისი ბუნებით პოლიტიკური ცხოველია.“'' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„სიტყვები და ფიქრისკენ სწრაფვა ამაღლებს ადამიანს.“'' | ავტორი = [[არისტოფანე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი არც ანგელოზია და არც ცხოველი; მისი უბედურება ისაა: რაც უფრო მეტად ცდილობს, დაემსგავსოს ანგელოზს ─ მით უფრო მეტად ემსგავსება ცხოველს.“'' | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„გარანტია არ არსებობს, როცა საქმე ადამიანის საქციელს ეხება.“'' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი ─ ცოცხალი წინააღმდეგობაა და ამ ხარისხში ცოცხალი გამოცანაა.“'' | ავტორი = [[სერგეი ბულგაკოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = ''„ზოგიერთი ადამიანი თავისი უმნიშვნელობით ხდება შესამჩნევი.“'' | ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„რამდენად ულმობელია ადამიანი, რამდენი ფარული გულშემზარავი უხეშობაა დახვეწილ, განათლებულ დარბაისლობაში და, ღმერთო ჩემო, იმ ადამიანშიც კი, რომელიც კეთილშობილად და პატიოსნად მიაჩნია საზოგადოებას!..“'' | ავტორი = [[ნიკოლაი გოგოლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„რა დიდებულია ადამიანი, თუ ის მართლა ადამიანია!“'' | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი ადამიანის ადამიანური ადამიანობით ადამიანობს.“'' | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანისადმი უწყვეტი მტკიცება, რომ ის ღორია, საბოლოოდ მას ღრუტუნსაც დააწყებინებს.“'' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = ''„არცერთი ადამიანი არ არის ისეთი კარგი, როგორიც თავად ჰგონია, და არც ისეთი ცუდი, როგორსაც მისი მოწინააღმდეგეები ფიქრობენ.“'' | ავტორი = [[დენი დიდრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ხშირად ამბობენ, ადამიანს „მხეცური“ ბუნება აქვსო, მაგრამ სინამდვილეში დიდი უსამართლობაა, ადამიანი ცხოველს შეადარო: ცხოველი ვერასდროს იქნება ისეთი ულმობელი, როგორიც ადამიანია!“'' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორ ფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა.“'' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანებს პრობლემების თვლა უფრო მოსწონთ, ვიდრე ბედნიერების.“'' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ძალზე ძნელია ხოლმე ადამიანის გამოცნობა, დიდი ხნის ნაცნობობის მიუხედავადაც კი!“'' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„აი, მაშინ ხარ ადამიანი, თუ ხელჩაქნეულ ადამიანს თავიდან დააწყებინებ სიცოცხლეს.“'' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანები არ იცვლებიან ─ იცვლება მხოლოდ გარემოება, მდგომარეობა, რომელში მოხვედრისას ჩნდება ადამიანის ნამდვილი სახე.“'' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი ტაძრის კედელზე მოხატული ფრესკა არ არის, რომ ერთ განზომილებაში უმზირო, ან მოშალო... მას ირგვლივ უნდა შემოუარო და იმ მხრიდან უმზირო, საიდანაც ლამაზია.“'' | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = ''„ბევრი რამ უნდა გადაიტანო, რომ ადამიანი გახდე.“'' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი დამწყვდეული ცხოველია თავისი სხეულის გარეთ.“'' | ავტორი = [[პოლ ვალერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„არსებობს ადამიანების სამი სახე: ისინი, ვინც ხედავენ; ისინი, ვინც ხედავენ, თუ აჩვენებენ; და ისინი, ვინც ვერ ხედავენ.“'' | ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ყოველი ადამიანი მართალი იბადება და ცრუ კვდება.“'' | ავტორი = [[ლუკ დე კლაპიე ვოვენარგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„მანამდე მაინც დავრჩეთ ადამიანებად, სანამ მეცნიერებას არ აღმოუჩენია, რომ რაღაც სხვანი ვართ.“'' | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = ''„ხალხი სასტიკია, მაგრამ ადამიანი ─ კეთილი.“'' | ავტორი = [[რაბინდრანათ თაგორი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ი'''== {{Q | ციტატა = ''„ყველა ადამიანი ერთმანეთთანაა დაკავშირებული ─ ცოცხლებიც, მკვდრებიც, დაუბადებლებიც და ის, რასაც ერთი კაცი აკეთებს, ერთგვარად, სხვა ადამიანის გაკეთებულისგან არაფრით განსხვავდება.“'' | ავტორი = [[იუნ ფოსე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სხვა სახელი: სეპტოლოგია I-II” (2019 წ.) }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი ერთადერთი არსებაა, რომელიც უარს ამბობს იყოს ის, ვინც ის არის.“'' | ავტორი = [[ ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი, რომელსაც მბრძანებელი სჭირდება, ცხოველია; და თუ ადამიანია, მას არც მბრძანებელი სჭირდება.“'' | ავტორი = [[იმანუელ კანტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანად, ალბათ, მაშინ იწოდები, როცა მხოლოდ შენსას კი არა, სხვის გულსაც უფრთხილდები, რადგან იცი, რომ იმ სხვასაც შენსავით სტკივა.“'' | ავტორი = [[ია კარგარეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანმა რაც არ უნდა ჩაიცვას, სადაც არ უნდა იცხოვროს, სადაც არ უნდა იმუშაოს ან ისწავლოს, მაინც ის იქნება, რაც შინაგანად არის!“'' | ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანები ერთმანეთს გაექცეოდნენ, თითოეულის გული და სულისთქმა დაფარული რომ არ იყოს.“'' | ავტორი = [[იმანუელ კანტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანები ერთიმეორეს დაელაპარაკებიან და პასუხს გასცემენ შორეული ქვეყნიდან შორეულ ქვეყანაში.“'' | ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანები ივლიან და არ იმოძრავებენ; ილაპარაკებენ მასთან, ვინც არაა, მოუსმენენ მას, ვინც არ მეტყველებს.“'' | ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანების შეცნობა უფრო ადვილია საერთოდ, ვიდრე ერთი კაცისა კერძოდ.“'' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანები კი არ იცვლებიან, არამედ შენ დროთა განმავლობაში უფრო ღრმად და უკეთ ეცნობი მათ.“'' | ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = ''„შეიძლება ამ სამყაროში მხოლოდ ადამიანი ხარ, მაგრამ ვიღაცისთვის მთელი სამყარო ხარ.“'' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„თუ ადამიანი თავისი ბუნებით საზოგადოებრივი არსებაა, მაშინ თავისი ჭეშმარიტი ბუნება შეუძლია განავითაროს მხოლოდ საზოგადოებაში, და მისი ბუნების ძალაზე უნდა ვიმსჯელოთ არა ცალკეული ინდივიდუმების ძალის მიხედვით, არამედ მთელი საზოგადოების ძალის მიხედვით.“'' | ავტორი = [[კარლ მარქსი]] & [[ფრიდრიხ ენგელსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„წესიერი ადამიანი ყოველთვის უბრალოა.“'' | ავტორი = [[მარკუს ვალერიუს მარციალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი მით უფრო სრულქმნილია, რაც უფრო სასარგებლოა საზოგადოებრივი, სახელმწიფოებრივი და მთელი კაცობრიობის ინტერესების ფართო წრისათვის.“'' | ავტორი = [[დიმიტრი მენდელეევი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანები არ არიან იმისთვის გაჩენილნი, რომ უბადრუკად, საცოდავად იარსებონ.“'' | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} {{Q | ციტატა = ''„ჩემი აზრით, ადამიანი მთელი სამყაროა ─ ზოგჯერ ყოველნაირ სხვა სამყაროზე უკეთესი...“'' | ავტორი = [[ამედეო მოდილიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანები უცვლელი კანონებით იმართებიან: არსება, რომელიც ჭკუითაა დაჯილდოებული, განუწყვეტლივ არღვევს ღმერთის და თავის მიერ დადგენილ კანონებს.“'' | ავტორი = [[შარლ ლუი დე მონტესკიე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი უფსკრულს გადებული ხიდია ცხოველსა და ზეკაცს შორის!“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი არც ანგელოზია და არც ცხოველი, და მისი უბედურება იმაშია, რომ რაც უფრო ესწრაფვის ანგელოზობას, მით უფრო მეტად ხდება ცხოველი.“'' | ავტორი = [[ბლეზ პასკალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი აჩრდილია მაგრამ, როცა ცით ბოძებული შუქი მოევლინება, საამურ ცხოვრებასაც შექმნის ნათელმოსილი.“'' | ავტორი = [[პინდარე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი, რომლის ყიდვაც შეიძლება, როგორც წესი, არაფერი ღირს.“'' | ავტორი = [[ტერი პრატჩეტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''რ'''== {{Q | ციტატა = ''„დედამიწაზე ყველაფრისთვის საკმარისი ადგილია ─ მხოლოდ ადამიანს არ აქვს ადგილი.“'' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი ვერასოდეს გამოიწრთობა ─ შეუძლია მხოლოდ ბევრ რამეს მიეჩვიოს.“'' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„არასოდეს არ უნდა შემოსაზღვრო ადამიანის შესაძლებლობანი!“'' | ავტორი = [[ჯანი როდარი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ბრძენი აზრს იცვლის“ }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანები არ იცვლებიან ─ ისინი მხოლოდ თამაშობენ საჭირო როლს, ისევ საკუთარი ინტერესებიდან გამომდინარე.“'' | ავტორი = [[რომენ როლანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანებო, იყავით ადამიანურნი! ─ ეს თქვენი პირველი მოვალეობაა.“'' | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„თითოეული ადამიანი სასარგებლოა კაცობრიობისათვის, მარტო იმითაც კი, რომ არსებობს.“'' | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი ცხოველია, რომელიც ვაჭრობს: არცერთი სხვა ცხოველი არ აკეთებს ამას ─ არცერთი ძაღლი არ ცვლის ძვლებს სხვასთან.“'' | ავტორი = [[ადამ სმითი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = :ადამიანი ყოფილა მხეცი, :რომელიც თან მძულს, თან ─ მეცოდება! | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ხანდახან რისხვა ვინატრე ზეცის” }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი არის წილადი, რომლის მრიცხველია ის, თუ სხვები რას ამბობენ მასზე, ხოლო მნიშვნელი არის ის, თუ რა წარმოდგენა აქვს მას საკუთარ თავზე.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანის მთავარი ტრაგედიაა, რომ მან არ იცის, ვინ არის.“'' | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი საკუთარი წარსულის, განუხორციელებელი სურვილების ერთობლიობაა.“'' | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = ''„აი, როგორ უცნაურად არის აგებული ადამიანი და როგორი ვიწრო საზღვრები გვყოფს კეთილდღეობისა თუ დაღუპვისგან.“'' | ავტორი = [[მერი შელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფრანკენშტაინი” (1818 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანებს ყველაზე მეტად აინტერესებთ ის, რაც მათ საერთოდ არ ეხება!“'' | ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = ''„შენს ადამიანობას განსაზღვრავს ორი რამ: შენი მოთმინება, როცა არაფერი გაგაჩნია და შენი ქცევა, როცა ყველაფერი გაქვს.“'' | ავტორი = [[ჩარლზ ჩაპლინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„საკუთარ თავში ადამიანს გაუფრთხილდით.“'' | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ახლა ყველა ადამიანი მოთხრობა მგონია, იმ წუთშივე წარმოვიდგენ, რომ მოთხრობა ხარ და სათაურს გამოგიძებნი…“'' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ადამიანთა სევდა” (1984 წ.) }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი ძალაუფლების მაძიებელი ცხოველია.“'' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გოდორი” (2003 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი მხოლოდ სიცოცხლე ან მხოლოდ სიკვდილი კი არ არის, არამედ ორივე ერთად: სიკვდილიცა და სიცოცხლეც, სიკვდილ-სიცოცხლე. ერთი მეორეს ქმნის, ორივე ერთად კი ─ ადამიანს.“'' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„დღეს გაცილებით ახლოს არის ადამიანი არარაობის, უარყოფის უფსკრულთან, ვიდრე ოდესმე ყოფილა [...] თუ კაცობრიობას დაღუპვა უწერია, ეს კაცის ხელით მოხდება, და არა ბუნებისა, იმიტომ კი არა, საკმარისზე მეტი რომ დაუგროვდა კაცს თერმობირთვული იარაღი, არამედ იმიტომ, შემაძრწუნებელი სისწრაფით რომ კნინდება იმის სულში საუკუნეების მანძილზე ძლივს აღზრდილი პიროვნება.“'' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიცოცხლისათვის” (1988 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანი სხვა არაფერია, თუ არა მისი საქმეების რიგი.“'' | ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანების უმეტესობას არასოდეს ესმის ერთმანეთის.“'' | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანები იყოფიან ორ კატეგორიად: ისინი, ვისთან ერთადაც ადვილია და ასევე ადვილია მათ გარეშე. და ისინი, ვისთან ერთადაც რთულია, მაგრამ მათ გარეშე ─ შეუძლებელი.“'' | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„იყავი კარგი ადამიანი, მაგრამ არასდროს დაკარგო დრო ამის დასამტკიცებლად.“'' | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] h3uolt4qoe80pezc2n59loaso61gous 0 6608 46931 46771 2026-04-09T13:19:59Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ჭ */ 46931 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = '''„გრავიტაცია დამნაშავე არაა იმაში, რომ ადამიანებს ერთმანეთი უყვარდებათ.“''' | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სამყარო მხოლოდ მაშინ გახდება ნამდვილი, როცა ადამიანი სიყვარულს ისწავლის. მანამდე კი მხოლოდ ერთი რწმენით შეგვიძლია ვიცხოვროთ – რწმენით, თითქოს სიყვარულისა რამე გაგვეგებოდეს, არადა, მისი დაფასება ჯერაც ვერ გვისწავლია.“''' | ავტორი = [[დანტე ალიგიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ერთხანს მაინც უნდა იყოთ ერთად, რომ სულში ჩახედოთ ერთმანეთს – მისი სულიერი რაღაც-რაღაცები შენი სიცოცხლისთვის აუცილებელი რომ გახდება, მაშინ დაერქმევა თქვენს ურთიერთობას სიყვარული.“''' | ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული დაუოკებელი სურვილია, ხოლო დაკმაყოფილებული სურვილი ნელდება.“''' | ავტორი = [[ჰანს კრისტიან ანდერსენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ორ სხეულში მცხოვრები ერთი სულია.“''' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ეს ნიშნავს, რასაც სიკეთედ თვლი, გინდოდეს სხვისთვის, ანუ ვინც გიყვარს, მისთვის.“''' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული მარტო ურთიერთშერწყმას კი არ გულისხმობს, არამედ ფილოსოფიასაც ─ ბრძენი სიყვარულსაც მიეცემა და სახელმწიფო საქმეებსაც გააკეთებს, დაქორწინდება კიდეც და მეფეებთანაც იცხოვრებს.“''' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თეორემაა, რომელიც ყოველდღიურ დამტკიცებას მოითხოვს.“''' | ავტორი = [[არქიმედე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს, ასე თუ ისე, სიცხადე შეაქვს იმ გაუგებრობაში, თუ რატომ ებღაუჭებიან სიცოცხლეს გამწარებით ეს საცოდავი ადამიანები... სიმართლე თუ გინდათ, ამ უნარის გარეშე ადამიანს ათი ცოფიანი ძაღლი სჯობია ─ იმდენად საშიში და დაუნდობელია... მაგრამ ასეთები ცოტანი არიან. უმრავლესობას ამ უნარის, თუნდაც სულ უმნიშვნელო ნამცეცები, მაინც აქვს შემორჩენილი.“''' | ავტორი = [[თეიმურაზ ბაბლუანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მზე, მთვარე და პურის ყანა” (2018 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად სიხარული, რომელიც წართმეულ სიყვარულს შეცვლის.”''' | ავტორი = [[ჯორჯ გორდონ ბაირონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იქნებ, სიყვარული განცდილი სიამოვნებისთვის მადლობის გრძნობაა და სხვა არაფერი?!“''' | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მამა გორიო” (1835 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გზაა, რომლითაც თვით ბრიყვებიც კი გარკვეულ ღირსებას აღწევენ.“''' | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''მხოლოდ კავშირი ესრეთთ სულთა შობს სიყვარულსა,''' :'''ზეგარდმო მადლით დაუხსნელად დამტკიცებულსა!''' | ავტორი = [[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რად ჰყვედრი კაცსა” }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ხელოვნების ნიმუშია ─ მწერლების, მუსიკოსების, მხატვრების, კინორეჟისორების მუზა.“''' | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებული მამაკაცი ის არის, ვისაც უყვარს თავისი მძინარე ქალბატონის ყურება და მისით ტკბობა.“''' | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იყო შეყვარებული, ნიშნავს იყო სულ გაოცებული – როცა გაოცება გაივლის, სიყვარულიც გაქრება. ხშირად გვავიწყდება, რომ სიყვარულში ცნობისმოყვარეობა 90%-ია და მხოლოდ 10% – მარტოხელა ძაღლივით სიკვდილის შიში.“''' | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„თუ თქვენ იცით, რის გამო გიყვართ ქალი, ეს იმას ნიშნავს, რომ ის არ გიყვართ.“''' | ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„დანაშაული არ არის, რამდენჯერმე გიყვარდეს.“''' | ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყოველთვის ტელესკოპში იყურება, სიძულვილი კი, მიკროსკოპში გაკვირდება.“''' | ავტორი = [[ჯოშ ბილინგსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული კი არ გვამცირებს, პირიქით ─ გვანთავისუფლებს. მხოლოდ სიყვარულს შეუძლია განთავისუფლება.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე ბლოკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რა არის სიყვარული? – ვნება, რომელიც ერთ მხარეს ათავსებს მთელ დედამიწას, ხოლო მეორე მხარეს მხოლოდ და მხოლოდ სიყვარულის საგანს.“''' | ავტორი = [[ნაპოლეონ ბონაპარტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გაანადგურეთ სიყვარული და ჩვენი დედამიწა სამარედ გადაიქცევა.“''' | ავტორი = [[რობერტ ბრაუნინგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია, როდესაც ვინმეს შეუძლია ადამიანს საკუთარი თავი დაუბრუნოს.“''' | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ისაა, როცა გინდა ვიღაცასთან ერთად წელიწადის ოთხივე დრო გაატარო. გინდა ვინმესთან ერთად გაზაფხულის ქარიშხლებს გაექცე, ფეხქვეშ კი იასამნები გეფინოს, ზაფხულობით ხილი შეაგროვო და მდინარეში იბანაო. შემოდგომაზე ერთად მოხარშოთ მურაბები და სიცივისას ფანჯარა მიხუროთ. ზამთარში, გაციებაში და გრძელი საღამოების გადატანაში ერთმანეთს დაეხმაროთ.“''' | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებული ხალხი ხისტი და საშიში ხდება ხოლმე; ფართო პერსპექტივაში ხედვის უნარს კარგავენ, ისევე როგორც იუმორის გრძნობას... ისინი ნერვიული მუდოები ხდებიან, ფსიქოპათური გადახრებით... ზოგჯერ მკვლელებიც.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„იპოვე ის, რაც მთელი გულით გეყვარება და მიეცი საშუალება ─ მოგკლას.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რა თქმა უნდა, შესაძლებელია ადამიანი გიყვარდეს ─ თუ მას ძალიან კარგად არ იცნობ.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ სიყვარულის უნარი გაქვს, პირველ რიგში საკუთარი თავი შეიყვარე.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ ითხოვს სრულყოფილებას ─ ის ხედავს მთლიანობას არასრულშიც.“''' | ავტორი = [[ლეო ბუსკალია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თამაშია, რომელსაც ორი თამაშობს და ორივე მოგებული რჩება.“''' | ავტორი = [[ევა გაბორი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ვისაც ოდესმე სიყვარული გამოუცდია, მას უგემნია თავათ სიკვდილი.“''' | ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დიდოსტატის მარჯვენა” (1938-1939 წწ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ორი არაიდეალური ადამიანი ერთმანეთს შეხვდა... შეიყვარეს... და ერთმანეთისთვის იდეალურები გახდნენ.“''' | ავტორი = [[ვიტალი გიბერტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული, იცით, რა არის? როცა რაიმეს კი არ ველი შენგან... არამედ მზად ვარ, მოვკვდე შენთვის...“''' | ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რაშია გამოსავალი? გამოსავალი სიყვარულშია ─ როდესაც ადამიანს უყვარს, მას აღარაფერი ბეზრდება...“''' | ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული შობს სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ძლიერი, წმინდა სიყვარული მოყვასისადმი, თვით მოსიყვარულესაც უტკბობს სიცოცხლესა და მოყვასსაცო.“''' | ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს, ისევე როგორც მთელ ბუნებას, აქვს ჭკნობისა და ყვავილობის პერიოდი, მაგრამ მთლიანად არასდროს კვდება ─ ზღვა მაინც ზღვაა, მოიქცევა თუ უკუიქცევა.“''' | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება ცოდვა და უზნეო მდგომარეობაა.“''' | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უპირველესად მოქმედებაა და როგორც ყოველ მოქმედებას, მასაც დიდი დაძაბულობა ახლავს თან.“''' | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„განა სიყვარულს რაიმე საერთო აქვს გონებასთან?!“''' | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ამ ქვეყანაზე ბოროტებისთვის კი არა, სიყვარულისთვის ვართ გაჩენილები ─ ნამდვილი გრძნობით ნათქვამი „მიყვარხარ“ არასოდეს გაუფერულდება.“''' | ავტორი = [[ნიკო გომელაური]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არაფერი ისე არ მჟღავნდება, როგორც ფარული სიყვარული.“''' | ავტორი = [[ლევან გოთუა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის შედეგი ყოველთვის ერთი და იგივეა ─ ახალი ადამიანი! ბავშვზე კი არ მოგახსენებთ, არამედ ადამიანებზე, რომელთაც უყვართ. აკი გრძნობა სულს უახლებს კაცს, უფრო სხვაგვარს, უკეთესსა და ლამაზს შეიქმს.“''' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს სიცოცხლის სურვილს.“''' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ელვისებურად გადის გულში და მასსავით მუნჯია.“''' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ე.ი. შედარებას თავი დაანებო.“''' | ავტორი = [[ბერნარ გრასე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''ვისაც ვინ უყვარს, ჯურღმულშიც მოსძებნის უეჭველადა.''' | ავტორი = [[იოსებ გრიშაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ია და ყაყაჩო” }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული რაა, ბრძენო? – ეს მინდოდა ჩემთვის გეთქვა. ორი სული – ერთი ფიქრი, ორი გული – ერთი ფეთქვა.“''' | ავტორი = [[სალვადორ დალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ???????????????? }} {{Q | ციტატა = '''„ვისაც არავინ უყვარს, ის მგონი, არავის უყვარს.“''' | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ვერავითარი თვალთმაქცობით ვერ დამალავ სიყვარულს იქ, სადაც არის და ვერ გამოაჩენ, სადაც არ არის.“''' | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ შენ ერთდროულად გიყვარს ორი ადამიანი, აირჩიე მეორე, რადგან პირველი რომ გყვარებოდა მართლა, მეორე არასოდეს შეგიყვარდებოდა.“''' | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად ართმევს გონებას იმას, ვისაც აქვს და აძლევს იმას, ვისაც არ გააჩნია.“''' | ავტორი = [[დენი დიდრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ყველაზე უფრო საინტერესო და საპატიო გახლავთ ადამიანურ სისუსტეთა შორის.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ დიკენსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანებმა შეამკეს სიყვარული სიმორცხვით, პოეზიით, თავგანწირვით, მაგრამ მათვე შეიტანეს მასში ისეთი რამ, რაც ცხოველებსაც არ შეუძლიათ: მეტისმეტობა, ღალატი, გარყვნილება და მლიქვნელობა.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ის, ვინც შეყვარებულია, არასოდეს იბნევა იმაში, თუ ვინ უყვარს.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ვისაც დიდი სიყვარული შეუძლია, იმან დარდიც დიდი იცის.“''' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი...“''' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არ შეიძლება შენი ცხოვრება სხვებს მსხვერპლად შესწირო და გეგონოს, რომ ეს სიყვარულია.“''' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„დედამიწას სიყვარული ატრიალებს... ასე რომ არა, დაიქცეოდა, ამდენი ცოდვა დაამძიმებდა, ვეღარ შესძლებდა ბრუნვას, ზოგ-ზოგებისადმი სიყვარული რომ არა.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„იქ, სადაც სიყვარული ურევია, ყოველივე ლამაზდება.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„როდესაც ყვავილი მოგწონს, წყვეტ მას, ხოლო როცა გიყვარს ─ რწყავ.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულმა ასე იცის ─ ადამიანი ხდება სახლი, რომელშიც ცხოვრობ.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როცა იგრძნობ, რომ გული სიყვარულით გიძგერს, ამ სიყვარულის ჩახშობას ნუ შეეცდები.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული – ეს ნიჭია, რომელიც ღმერთმა ადამიანს უბოძა და უბედურია ის, ვინც ამ ქვეყნიდან ამ ნიჭის გარეშე წავა.“''' | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თავად არს ღმერთი და თუ სიყვარული შენთან არს, შენთან არს ღმერთი.“''' | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს – ერთმანეთის ყურებას კი არ ნიშნავს, არამედ ხედვას ერთი მიმართულებით.“''' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული იწყება მაშინ, როცა გიყვარს და საპასუხოდ არაფერს ელი.“''' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “პატარა უფლისწული” (1943 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული სხვათა გამო სიხარულია.“''' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მას, ვისაც უყვარდა, კვლავ ვერ შეიყვარებს, არ ძალუძს დამწვარს, კვლავ რომ აალდეს.“''' | ავტორი = [[სერგეი ესენინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ძალუძს ყველაფერს სძლიოს ─ მოდით, ჩვენც მას დავემორჩილოთ.“''' | ავტორი = [[ვერგილიუსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არის იქ, სადაც შენ იპოვი მას.“''' | ავტორი = [[კურტ ვონეგუტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერს სძლევს ─ იგი ერთი ასი ათასად მაღლა დგას თავმოყვარეობაზე, სიმდიდრეზე ძვირია, დიდებაზე კეთილშობილია.“''' | ავტორი = [[უილიამ თეკერეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ი'''== {{Q | ციტატა = '''„ადამიანს ერთგული მეგობრისთვის ყველაფრის მიცემა შეუძლია ─ ყველაფრის, გარდა იმ ქალისა, რომელიც უყვარს.“''' | ავტორი = [[ჰენრიკ იბსენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მარტო ის კი არ უნდა გვიყვარდეს, ვისაც ჩვენ ვუყვარვართ, არამედ ─ ყველა.“''' | ავტორი = [[ილია II]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებამდე უნდა გაახილო თვალები, თორემ თუ შეგიყვარდა, მერე მარტო ის და იმის ძაღლი კი არა, მეზობლის ნაგაზიც გეყვარება.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის დროს თუ მონობა შეგიძლია ─ მეფე ხარ!“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდა და აღარ გიყვარს, მასეთი რამ არ არსებობს... თუ მართლა გიყვარს, სამუდამოდ გიყვარს. თუ გადაგიყვარდა, ესე იგი, არც არასოდეს გყვარებია.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის და ვნების დამწვრობით ადამიანი რომ დაშინებულიყო, კაცობრიობა დიდი ხნის წინ შეწყვეტდა არსებობას...“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ არის მხოლოდ ფიქრი ადამიანზე, ეს არის ყოფნა მის გვერდით მაშინაც კი, როცა შორს ხარ.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შენ რომ სიყვარული შეგეძლოს და მე მართლა ვიყო სიყვარულის ღირსი ─ არ დამიცდიდი: ადგებოდი და უანგაროდ შემიყვარებდი...“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული დიდი ტვირთია ─ სუსტი, უძლური და უნიათო ვერ ასწევს, ვერ ატარებს…“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თუ არ იცი, ყველაფრის სწავლას თავი დაანებე და ჯერ სიყვარული ისწავლე.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არის, როცა ულაპარაკოდ დათმობ შენს სიცოცხლეს. ყველაზე ძვირფასს რომ დათმობ ─ ეს არის სიყვარული.“''' | ავტორი = [[კახი კავსაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ზოგჯერ ადამიანებს უყვართ ერთმანეთი, მაგრამ დროისა და ფიქრის უქონლობის გამო, არც კი უწყიან, რომ უყვართ.“''' | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ავადმყოფობის სახეობაა, რომელიც არც ჭკვიანებს ინდობს და არც ბრიყვებს.“''' | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეიყვარეთ საკუთარი თავი, შემდეგ ─ სიცოცხლე და მხოლოდ ამის შემდეგ ─ ის, ვინც გსურთ.“''' | ავტორი = [[ფრიდა კარლო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სულიერი კულტურის ნაწილია ─ პატარა ადამიანები მას ვერ წვდებიან და საკუთარ თავთან ერთად სხვასაც ტანჯავენ!..“''' | ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მიყვარხარ, იმიტომ რომ მთელი სამყარო ხელს მიწყობდა, შენ რომ მეპოვნე...“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ველური ძალაა ─ როცა მის გაკონტროლებას ვცდილობთ, ის გვანადგურებს. როცა ვცდილობთ მას ჩავწვდეთ ─ გვაბნევს.“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს, ესე იგი გიყვარდეს ─ სიყვარული არგუმენტებს არ ცნობს.“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ის ერთადერთია, რაც გონებას ავითარებს, შემოქმედებით ფანტაზიას აღვიძებს, გვწმენდს და გვანთავისუფლებს.“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება= }} {{Q | ციტატა = '''„თუ ოდესმე რამეს ვუხსნივართ, ისევ სიყვარულის ძალას და მომავალშიც იგი იქნება ჩვენი სიმაგრე.“''' | ავტორი = [[მერაბ კოსტავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულისგან მანდილოსნები ლამაზდებიან, მამაკაცები კი ავადმყოფ ცხვრებს ემსგავსებიან.“''' | ავტორი = [[აგათა კრისტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად იმით იწყება, რომ ვიღაცის მარტოობას შევამჩნევთ.“''' | ავტორი = [[მილან კუნდერა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გამოსათხოვარი ვალსი” (1976 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„შენი გაცემული სიყვარული მაინც იმდენი მიდის ადამიანამდე, რამდენადაც თვითონ უყვარხარ.“''' | ავტორი = [[ლუკა კუხიანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სუნთქვა ცალი ფილტვით” (2021 წ.) }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უეცრად, ანგარიშმიუცემლად, ვნებისა თუ რაღაც სისუსტის შედეგად იბადება. ერთი ლამაზი ნაკვთი თვალს მოგვწყვეტს, უმალ დაგვაბამს და გადაწყვეტს ჩვენს ბედს.“''' | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული იმას ნიშნავს, რომ სხვის ბედნიერებაში საკუთარი ბედნიერება იპოვო.“''' | ავტორი = [[გოტფრიდ ლაიბნიცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არავითარ თვალთმაქცობას არ შეუძლია დამალოს სიყვარული იქ, სადაც იგი ნამდვილად არის და არავითარ ძალას არ შეუძლია გვაჩვენოს სიყვარული იქ, სადაც იგი არ არსებობს.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთია, მაგრამ მისი იმიტაცია ─ ათასი.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული მოჩვენებას ჰგავს ─ ყველა მასზე საუბრობს, მაგრამ ცოტას თუ უნახავს.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ბევრი წამალი აქვს, მაგრამ არც ერთი კი უებარი არ არის.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ის, ვინც გადაიყვარეს, თვითონაა დამნაშავე, რადგან ვერ შეამჩნია ეს დროულად.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არ არსებობს კაცი, რომელიც ერთხელ გულს რომ აიცრუებს საყვარელ ქალზე, სირცხვილით არ იხსენებდეს თავის ძველ სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ცეცხლია: თუ არ კვებავ ─ ქრება.“''' | ავტორი = [[მიხეილ ლერმონტოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი ზღაპარია, რომელიც არ იწყება სიტყვებით “იყო და არა იყო რა”, მაგრამ ამ სიტყვებით კი მთავრდება.“''' | ავტორი = [[ჰანს ლობერგერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ისე არაფერი აძლიერებს სიყვარულს, როგორც გადაულახავი წინააღმდეგობანი.“''' | ავტორი = [[ლოპე დე ვეგა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ვერ იტანს გამუდმებით გამოკვლევას ─ თუ ყველაფერს ამოწმებ, ნაწილებად შლი, ადარებ, სინათლესთან ახლოს მიგაქვს, ის ჩაქვრება და მოკვდება.“''' | ავტორი = [[სოფი ლორენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = '''„მე შენ მიყვარხარ არა იმის გამო, თუ ვინ ხარ შენ, არამედ იმის გამო, თუ ვინ ვარ მე შენ გვერდით.“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ შეხვდებით თქვენს ნამდვილ სიყვარულს, ის არ დაგეკარგებათ ─ არც ერთი კვირის შემდეგ, არც ერთი თვის და არც ერთი წლის შემდეგ.“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის სიმპტომები ქოლერისას ემთხვევა.“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიყვარული ჟამიანობის დროს” (1985 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„მხოლოდ იმიტომ, რომ ვიღაცას არ უყვარხარ ისე, როგორც შენ გინდა, რომ უყვარდე, იმას არ ნიშნავს, რომ იმ ადამიანს მთელი გულით არ უყვარხარ!“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტმა სიყვარულმა ფიქრი არ იცის.“''' | ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ომს ჰგავს ─ ადვილია დაიწყო, ძნელია დაამთავრო და შეუძლებელია დაივიწყო.“''' | ავტორი = [[ჰენრი ლუის მენკენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უსასრულობის ყველაზე ღვთაებრივი ფორმაა.“''' | ავტორი = [[მორის მეტერლინკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თქვენ იცით, რა არის სიყვარული, ნამდვილი სიყვარული? ოდესმე გყვარებიათ ისე, რომ ჯოჯოხეთის მარადიული სატანჯველისათვის გაგემეტებინათ თავი?! ─ მე მყვარებია.“''' | ავტორი = [[ამედეო მოდილიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული კვდება ─ ცხოვრების უდიდესი ტრაგედია არა ადამიანის გარდაცვალება, არამედ ისაა, რომ მათ აღარ უყვართ.“''' | ავტორი = [[უილიამ სომერსეტ მოემი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლის ერთადერთი სიამეა, რომელსაც ხშირად ვიმწარებთ, რადგან ზოგჯერ მისგან შეუძლებელ რამეს მოვითხოვთ ხოლმე!“''' | ავტორი = [[გი დე მოპასანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერია, როგორც სიკვდილი, მაგრამ მსხვრევადია, როგორც მინა.“''' | ავტორი = [[გი დე მოპასანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთია, რის გამოც ადამიანი ხდება ძლიერი, ქალი ─ ლამაზი, კაცი ─ კეთილი, სული ─ ამაღლებული, ცხოვრება კი ─ მშვენიერი!“''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რა არის სიყვარული, თუ არა გაგება და ბედნიერება იმისა, რომ მეორე ადამიანი ცხოვრობს, მოქმედებს და განიცდის ჩვენგან განსხვავებულად.“''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ბუნების უმაღლესი პოეზიაა.“''' | ავტორი = [[ნოვალისი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არის თავის დავიწყება.“''' | ავტორი = [[გრიგოლ ორბელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული, ყველაზე მომაკვდინებელი ყველაზე მომაკვდინებელ სენთაგან ─ კვდები მაშინაც, როდესაც გიყვარს და მაშინაც, როცა უსიყვარულოდ ცოცხლობ.“''' | ავტორი = [[ლორენ ოლივერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დელირიუმი” (2011 წ.) }} =='''პ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სულგრძელია, სიყვარული ქველმოქმედია, არ შურს, არ ყოყოჩობს, არ ამპარტავნობს, არ სჩადის უწესობას, თავისას არ ეძიებს, არ რისხდება და არ განიზრახავს ბოროტებას, არ ხარობს სიცრუით, არამედ ჭეშმარიტება ახარებს, ყოველივეს იტანს, ყველაფერი სწამს, ყველაფრის იმედი აქვს და ყოველივეს ითმენს. სიყვარული არასოდეს მთავრდება.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = პავლე I კორინთელთა 13:4-8 }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანებს უყვართ არა საჭიროებისთვის, არამედ ─ ბედნიერებისთვის.“''' | ავტორი = [[ბლეზ პასკალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის სამი მეოთხედი ცნობისმოყვარეობაა.“''' | ავტორი = [[ჟან პოლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„უპასუხო სიყვარული არ ამცირებს ადამიანს, არამედ ─ აღამაღლებს მას.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = '''„ადამიანი უსიყვარულოდ იგივეა, რაც მიცვალებული შვებულებაში.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სნეულებასავით არის ─ ნელა და შეუმჩნევლად ადნობს ადამიანს, ხოლო როცა შეამჩნევ და მისგან თავის დაღწევას მოინდომებ, ძალა გღალატობს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანი არ არის დამნაშავე იმაში, რომ უყვარს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ახსნა–განმარტებებს ვერ ითმენს ─ მას ესაჭიროება მხოლოდ ქცევები.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარს ─ ეს ნიშნავს, მასთან ერთად დაბერება გინდა.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ქალი სიყვარულისგან უფრო ფხიზლდება, კაცი კი ─ ჭკუას კარგავს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ცხოვრება მეტისმეტად ხანგრძლივია ერთი სიყვარულისთვის.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„საოცარია, რომ ადამიანს შეუძლია სიკვდილი, როცა უყვარს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ფიზიკურ საზღვრებს სცდება და თუნდაც სხეულები დაშორდნენ ერთმანეთს, სულები სამუდამოდ დაკავშირებული რჩებიან.“''' | ავტორი = [[ჯალალედინ რუმი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = '''„გაუზიარებელი სიყვარული ორმხრივი სიყვარულისგან ისევე განსხვავდება, როგორც სიცრუე ჭეშმარიტებისგან.“''' | ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მამაკაცი, რომელიც ჭკვიანურად ლაპარაკობს სიყვარულზე ─ შეყვარებული არაა.“''' | ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული საზიანოცაა, ერთსა და იმავე დროს მსუბუქიც და რთულიც, სიმსუბუქის წყალობით ის ბადეში გვახვევს, ხოლო სიძნელეებთან ის გვაბრძოლებს.“''' | ავტორი = [[სენეკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არაფერი ისე არ იპყრობს, არბილებს მამაკაცის გულს, როგორც იმის შეცნობა, რომ ის უყვართ.“''' | ავტორი = [[ჰენრიკ სენკევიჩი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ისეთი სათვალე უკეთია, რომლითაც სპილენძი ოქროდ გეჩვენება, სიღარიბე ─ სიმდიდრედ, ხოლო ცეცხლის ნაპერწკლები ─ მარგალიტებად.“''' | ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ციებ-ცხელებას ჰგავს ─ შენი ნების მიუხედავად მოდის და მიდის.“''' | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული მომაჯადოებელი ყვავილია, მაგრამ საჭიროა დიდი გამბედაობა, რომ მიხვიდე და მოწყვიტო იგი უფსკრულის კიდეზე.“''' | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს შეიძლება ეწოდოს სამგზის ქურდი: არ ეძინება, გამბედავია და ადამიანს აშიშვლებს.“''' | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლეში მხოლოდ ერთხელ მოდის.“''' | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''უსიყვარულოდ არ არსებობს''' :'''არც სილამაზე,''' :'''არც უკვდავება არ არსებობს''' :'''უსიყვარულოდ.''' | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''მაგრამ სულ სხვაა სიყვარული''' :'''უკანასკნელი,''' [...] :'''იგი არ უხმობს ქარიშხლიან''' :'''უმიზნო ვნებებს.''' | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანებს სიყვარული უფრო აკლიათ, ვიდრე პური და ეს ყველაზე ძლიერი შიმშილია.“''' | ავტორი = [[დედა ტერეზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერი სურვილია, რომ ძლიერად სურდე ვინმეს.“''' | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''- არსებობს ერთი ნახვით შეყვარების საწინააღმდეგო საშუალება?''' :'''- დიახ, არსებობს ─ მეორედ უნდა შეხედოთ დაკვირვებით.''' | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ყველაზე ბოროტ კაცსაც ღიმილით უნათდება სახე როცა ეუბნებიან, რომ ის უყვართ.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როცა ვინმეს უყვარხარ, ისეთივე ბედნიერებაა, როგორც შენ თვითონ რომ გიყვარს სხვა, და მთელი სიცოცხლე უნდა იკმარო, თუკი ერთხელ მაინც გახდი ამის ღირსი.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ყოველთვის გვგონია, რომ ჩვენ ვუყვარვართ ჩვენი სიკარგის გამო. მაგრამ ვერ ვხვდებით ─ ვუყვარვართ იმიტომ, რომ კარგები არიან ისინი, ვისაც ვუყვარვართ.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როდესაც შეგიყვარდება, ეს ისეთია, თითქოს მკვდარი იყავი და გაცოცხლდი.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იმისათვის, რომ შეძლო ადამიანების სიყვარული და მათგანაც დაიმსახურო, აუცილებლად უნდა მიეჩვიო, რომ რაც შეიძლება ნაკლებს ელოდე მათგან.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იმისათვის, რომ გიყვარდეს ადამიანები საქციელით და არა სიტყვებით, აუცილებლად უნდა აკეთო ის, რასაც მათთვის სარგებელი მოაქვს.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება უფრო მარტივია, მაგრამ მის გარეშე აზრს კარგავს.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანები იმიტომ კი არ ცოცხლობენ, რომ საკუთარ თავზე ზრუნვა ასულდგმულებთ ─ არამედ იმ სიყვარულის გამო, რომელიც მათ მიმართ სხვა ადამიანებს აქვთ.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ანა კარენინა” (1873-1877 წწ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ვინც გიყვარს, იმას ჯოჯოხეთიდან ამოათრევ, ვინც არ გიყვარს ─ იმას დუმილსაც არ შეარჩენ.“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველა კარს აღებს...“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„როდესაც გვიყვარს, მხოლოდ მაშინ ვცდილობთ იმაზე უკეთესები ვიყოთ, ვიდრე ვართ.“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გურჯი ხათუნი” ( წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ერთი ლამაზი თვისებაც აქვს ─ იგი არასოდეს ქრება და იკარგება, შვიდი საუკუნეც რომ გავიდეს, ის მაინც არსებობს, თუ იმ შვიდი საუკუნის შემდეგაც არსებობენ ადამიანები, ვისაც სიყვარული შეუძლია…“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = '''„არასოდეს შეიყვარო ისეთი ადამიანი, რომელიც ისე მოგექცევა, თითქოს ჩვეულებრივი ხარ.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სამყაროს შეცნობას ემსახურება სიყვარული, და არა ─ გერმანული ფილოსოფია.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჩვენ არავინ გვიყვარს სილამაზის, ტანისამოსისა და სიმდიდრის გამო ─ ჩვენ გვიყვარს იმიტომ, რომ მასში მელოდიაა, რომელიც მხოლოდ ჩვენ გვესმის.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„საკუთარი თავის მიმართ სიყვარული რომანის დასაწყისია, რომელიც მთელი ცხოვრება გრძელდება.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერზე იმარჯვებს, გარდა სიღარიბისა და კბილის ტკივილისა.“''' | ავტორი = [[მეი უესტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული წინ უსწრებს გაცნობას, გაცნობა კი სიყვარულს კლავს.“''' | ავტორი = [[მიგელ დე უნამუნო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = '''„მე ვერ ვიპოვე სიყვარულის ობიექტი და ამიტომ თავი ისე მეჭირა, თითქოს ამ სამყაროში არაფერი იმსახურებდა სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[ჯონ ფაულზი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გრძნეული” (1965 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ღვთაებრივი სიგიჟეა.“''' | ავტორი = [[მარსილიო ფიჩინო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„უყვართ არა ღირსებისთვის, არამედ ნაკლის მიუხედავად.“''' | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გონივრული და დამაკმაყოფილებელი პასუხია კითხვაზე, თუ რატომ არსებობს კაცობრიობა.“''' | ავტორი = [[ერიხ ფრომი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული მხოლოდ მაშინაა ნამდვილი, როცა ის გიყვარს, ვისი გამოყენებაც საკუთარი მიზნებისთვის არ გჭირდება.“''' | ავტორი = [[ერიხ ფრომი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ არის ბუნებრივი მოცემულობა ─ ის საჭიროებს დისციპლინას, კონცენტრაციას, მოთმინებას, ერთგულებას და ნარცისიზმის დაძლევას; ეს არ არის გრძნობა, სიყვარული არის ქმედება.“''' | ავტორი = [[ერიხ ფრომი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულზე მეტი ჭირი და ლხინი ღმერთს არა გაუჩენია-რა.“''' | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული, ალბათ, მუხლმოყრილი ლოცვაა.“''' | ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მდგმური” (1979 წ.) }} {{Q | ციტატა = :'''- თუ მიიღე ცხოვრებისგან ყველაფერი, რაც გინდოდა?''' :'''- მივიღე.''' :'''- და რა გინდოდა?''' :'''- ვინმეს რომ ვყვარებოდი და ეს არ დაემალა...''' | ავტორი = [[რეიმონდ კარვერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = '''„სილამაზე გვჭირდება მამაკაცების სიყვარულის მოსაპოვებლად, ხოლო უგუნურება ─ მათ შესაყვარებლად.“''' | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„დედაჩემი მამაჩემს ცოლად სიყვარულით გაჰყვა, მაგრამ მთელი ცხოვრება ტიროდა ─ სიყვარულისგან კარგს არაფერს უნდა ელოდო...“''' | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ცხოვრებაში, რომლის სიგრძე ნახევარი ამოსუნთქვაა, არაფერი დაგეგმოთ სიყვარულის გარდა.“''' | ავტორი = [[ელიფ შაფაქი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უფრო ძლიერია, ვიდრე სიკვდილის შიში.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული გაურბის მას, ვინც მისდევს და აედევნება მას, ვინც გაურბის.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტ სიყვარულს არ შეუძლია ლაპარაკი, რადგან ჭეშმარიტი სიყვარული მჟღავნდება ქცევით და არა ─ სიტყვით.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არა თვალებით, არამედ გულით იყურება.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ვარსკვლავია, რითაც არკვევს ზღვაოსანი ოკეანის ტალღებს შორის სად იქნება ბედი მისი.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ არის გრძნობა, რომელიც იცვლება მაშინ, როდესაც მისი ალტერნატივა ჩნდება ─ შეიძლება ცხოვრება გართულდეს და ყველაფერი შეიცვალოს, მაგრამ ნამდვილი სიყვარული მუდამ უცვლელი რჩება.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ნამდვილ სიყვარულს თვალებით ვერ დაინახავ ─ მისი ხილვა მხოლოდ გონებითაა შესაძლებელი.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული იზომება იმ მსხვერპლით, რომელზედაც შენ შეგიძლია წახვიდე. მე მაგალითად აბსოლუტურად ყველაფერზე ვიქნებოდი თანახმა ─ მათ შორის სიცოცხლეზეც.“''' | ავტორი = [[გელა ჩარკვიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ალბათ, როცა შეყვარებულები ვართ, ეს არის ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა ─ შეყვარებულობა მიგვითითებს, თუ როგორი უნდა იყოს ადამიანი.“''' | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როცა გიყვარს, შენში დიდი სიმდიდრე იშლება ─ არც კი გჯერა, რომ ასე შეგიძლია გიყვარდეს.“''' | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ისეთ ბუნებისაა, დამტკიცებას არ საჭიროებს ─ იგი თვითონ მტკიცდება იქ, სადაც ფეხს დაადგამს.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ” }} {{Q | ციტატა = '''„ქალის სიყვარული დასაწყისია იმ დიდი სიყვარულისა, რასაც მარადიული სიცოცხლე ჰქვია.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებული ადამიანის ბუნება ისეთივე სურნელოვანია, როგორც ყვავილი.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''- როგორ ფიქრობ, რა არის სიყვარული?''' :'''- რავი აბაა! მე მგონი, მარადიული მონატრებაა...''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ” }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველაზე დიდი დარდია.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = '''„და სადაც სიყვარულია, იქ სიწმინდეა, ღმერთია...“''' | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = :'''რაც მტრობას დაუქცევია ─ :'''სიყვარულს უშენებია.''' | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დამაკვირდი” }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რაც გიყვარს, სიყვარულის გამო უნდა გიყვარდეს მხოლოდ და რაც გძულს, ისიც სიყვარულის გამო უნდა გძულდეს.“''' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ნებაყოფლობითი ქვეშევრდომობა იგივე სიყვარულია.“''' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად იმაზე ნეტარი წამი, როდესაც შენთვის ძვირფასი ადამიანისაგან სიყვარულს იგრძნობ.“''' | ავტორი = [[თამაზ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = '''„ვიღაცას ერთი ქალი არ ჰყოფნის და მეხუთეზე, მეათეზე გადაერთვება. სხვას კი ცხოვრებაც არ ჰყოფნის, რომ ის ერთადერთი უყვარდეს.“''' | ავტორი = [[კონსტანტინ ხაბენსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სულების მიზიდულობა შობს მეგობრობას; გონების მიზიდულობა შობს პატივისცემას; სხეულების მიზიდულობა შობს სურვილს. სამივე ერთად კი შობს სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[ომარ ხაიამი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''სიყვარულის ხმა გაიშვიათდა,''' :'''აქა-იქ ზანზალაკი''' :'''წკრიალებს მოწონების.''' | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== {{Q | ციტატა = '''„გიჟური სიყვარული სწრაფად განელდება, ორი „გიჟის“ სიყვარული კი ─ არასოდეს!“''' | ავტორი = [[ანჯელინა ჯოლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია, მისცე ვინმეს შენი განადგურების ძალა და დარწმუნებული იყო ─ ამას არ იზამს!“''' | ავტორი = [[ჯუბრან ხალილ ჯუბრანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = '''„უღრმეს ჭეშმარიტებას შობს მარტო უღრმესი სიყვარული და სხვა არაფერი.“''' | ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''გულო ჩემო, გეკითხები: - მითხარ, რაა სიყვარული?''' :'''- ერთი აზრი ორი სულის, ერთად ფეთქვა ორი გულის!''' :'''- სიყვარული როგორ ჩნდება?''' :'''- გულიდან და იქვე რჩება!''' :'''- სიყვარული რატომ ქრება?''' :'''- არც ყოფილა, თუკი ქრება.''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰალმი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია როდესაც აღმოაჩენთ, რომ სხვის ბედნიერებაში უფრო მეტი ბედნიერებაა, ვიდრე საკუთარში.“''' | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული იზომება არა იმით, თუ რის მიღებას ელი, არამედ იმით ─ რისი გაღებისთვის ხარ მზად.“''' | ავტორი = [[ქეთრინ ჰეპბერნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის ჩუქება გაცილებით მნიშვნელოვანია, ვიდრე მისი მიღება.“''' | ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ამბობენ, რომ სიყვარული ყველაზე მომგებიანი კაპიტალია ─ რაც უფრო მეტს აბანდებ, უფრო მეტს იღებ. ყველა რომ აცნობიერებდეს ამას, ცხოვრება გამარტივდებოდა!“''' | ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ჩვენს გასაბედნიერებლად არ არსებობს. ეს გრძნობა იმისთვისაა შექმნილი, რომ დაგვანახოს, რამდენის ატანა შეგვიძლია.“''' | ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს იმის ცოდნას, თუ როგორ თქვა „მიყვარხარ“ ლაპარაკის გარეშე.“''' | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია, როცა ორი ერთ არსებად შეერთდება, მამაკაცი და ქალი ანგელოზად იქცევა. სიყვარული ზეცაა.“''' | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი” (1831 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული წამებაა, უსიყვარულობა ─ სიკვდილი.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ეს არის ერთი ადამიანის დაუძლეველი მოთხოვნილება, იპოვოს მეორე, რომლისკენაც მიისწრაფვის.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ესაა მისწრაფება სრულყოფილებისკენ, სიმშვიდისკენ.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რასაც უდიდესი ფილოსოფოსი ვერ განმარტავს, მაგრამ უდიდესი ბრიყვიც კი განიცდის, ამას უწოდებენ სიყვარულს.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული სულგრძელ არს და ტკბილ.“ | ავტორი = [[პავლე მოციქული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული ილუზიის შვილია და დედა ილუზიის მკვლელისა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „უსიყვარულოდ ბალახიც ვერ აბიბინდება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს კანონს ვერ დაუდგენ ─ არ ცნობს ბატონებს.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ ადამიანს შეუძლია თქვას რა არის სიყვარული, მაშინ მას არავინ ჰყვარებია.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტმა სიყვარულმა არ იცის ზომა და საზღვარი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რაც უფრო დიდია ადამიანი, მით უფრო ღრმაა მისი სიყვარული.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული განწმენდს და აღამაღლებს ყოველ ადამიანს, სრულიად გადაახალისებს მას.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარულით გამთბარი გული ისევე სუფთაა, როგორც მთის ყინული.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} სიყვარულის სამეფოში ენა ზედმეტი ბარგია {{Q | ციტატა = '''„თუკი არსებობს სიყვარული ამქვეყნად და ის ჭეშმარიტად არსებობს! ─ ორი ნაბიჯიღა თუ აშორებს მას სიგიჟესთან.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული თუ ჩვეულებად გადაიქცა, მას სიკვდილი აღარ უწერია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული ისა სჯობს, რაც ძველია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარული ისევე გულწრფელია, როგორც უმანკო ბავშვი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} სიყვარული ქოლგის ქვეშ ერთად შეფარების სურვილია - მას მერეც, რაც წვიმა კარგა ხნის გადავლილია.. [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 2c4yuzvrhgnukem0cpgu92c7hh8cfpy 46932 46931 2026-04-09T13:20:24Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ჭ */ 46932 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = '''„გრავიტაცია დამნაშავე არაა იმაში, რომ ადამიანებს ერთმანეთი უყვარდებათ.“''' | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სამყარო მხოლოდ მაშინ გახდება ნამდვილი, როცა ადამიანი სიყვარულს ისწავლის. მანამდე კი მხოლოდ ერთი რწმენით შეგვიძლია ვიცხოვროთ – რწმენით, თითქოს სიყვარულისა რამე გაგვეგებოდეს, არადა, მისი დაფასება ჯერაც ვერ გვისწავლია.“''' | ავტორი = [[დანტე ალიგიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ერთხანს მაინც უნდა იყოთ ერთად, რომ სულში ჩახედოთ ერთმანეთს – მისი სულიერი რაღაც-რაღაცები შენი სიცოცხლისთვის აუცილებელი რომ გახდება, მაშინ დაერქმევა თქვენს ურთიერთობას სიყვარული.“''' | ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული დაუოკებელი სურვილია, ხოლო დაკმაყოფილებული სურვილი ნელდება.“''' | ავტორი = [[ჰანს კრისტიან ანდერსენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ორ სხეულში მცხოვრები ერთი სულია.“''' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ეს ნიშნავს, რასაც სიკეთედ თვლი, გინდოდეს სხვისთვის, ანუ ვინც გიყვარს, მისთვის.“''' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული მარტო ურთიერთშერწყმას კი არ გულისხმობს, არამედ ფილოსოფიასაც ─ ბრძენი სიყვარულსაც მიეცემა და სახელმწიფო საქმეებსაც გააკეთებს, დაქორწინდება კიდეც და მეფეებთანაც იცხოვრებს.“''' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თეორემაა, რომელიც ყოველდღიურ დამტკიცებას მოითხოვს.“''' | ავტორი = [[არქიმედე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს, ასე თუ ისე, სიცხადე შეაქვს იმ გაუგებრობაში, თუ რატომ ებღაუჭებიან სიცოცხლეს გამწარებით ეს საცოდავი ადამიანები... სიმართლე თუ გინდათ, ამ უნარის გარეშე ადამიანს ათი ცოფიანი ძაღლი სჯობია ─ იმდენად საშიში და დაუნდობელია... მაგრამ ასეთები ცოტანი არიან. უმრავლესობას ამ უნარის, თუნდაც სულ უმნიშვნელო ნამცეცები, მაინც აქვს შემორჩენილი.“''' | ავტორი = [[თეიმურაზ ბაბლუანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მზე, მთვარე და პურის ყანა” (2018 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად სიხარული, რომელიც წართმეულ სიყვარულს შეცვლის.”''' | ავტორი = [[ჯორჯ გორდონ ბაირონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იქნებ, სიყვარული განცდილი სიამოვნებისთვის მადლობის გრძნობაა და სხვა არაფერი?!“''' | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მამა გორიო” (1835 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გზაა, რომლითაც თვით ბრიყვებიც კი გარკვეულ ღირსებას აღწევენ.“''' | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''მხოლოდ კავშირი ესრეთთ სულთა შობს სიყვარულსა,''' :'''ზეგარდმო მადლით დაუხსნელად დამტკიცებულსა!''' | ავტორი = [[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რად ჰყვედრი კაცსა” }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ხელოვნების ნიმუშია ─ მწერლების, მუსიკოსების, მხატვრების, კინორეჟისორების მუზა.“''' | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებული მამაკაცი ის არის, ვისაც უყვარს თავისი მძინარე ქალბატონის ყურება და მისით ტკბობა.“''' | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იყო შეყვარებული, ნიშნავს იყო სულ გაოცებული – როცა გაოცება გაივლის, სიყვარულიც გაქრება. ხშირად გვავიწყდება, რომ სიყვარულში ცნობისმოყვარეობა 90%-ია და მხოლოდ 10% – მარტოხელა ძაღლივით სიკვდილის შიში.“''' | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„თუ თქვენ იცით, რის გამო გიყვართ ქალი, ეს იმას ნიშნავს, რომ ის არ გიყვართ.“''' | ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„დანაშაული არ არის, რამდენჯერმე გიყვარდეს.“''' | ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყოველთვის ტელესკოპში იყურება, სიძულვილი კი, მიკროსკოპში გაკვირდება.“''' | ავტორი = [[ჯოშ ბილინგსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული კი არ გვამცირებს, პირიქით ─ გვანთავისუფლებს. მხოლოდ სიყვარულს შეუძლია განთავისუფლება.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე ბლოკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რა არის სიყვარული? – ვნება, რომელიც ერთ მხარეს ათავსებს მთელ დედამიწას, ხოლო მეორე მხარეს მხოლოდ და მხოლოდ სიყვარულის საგანს.“''' | ავტორი = [[ნაპოლეონ ბონაპარტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გაანადგურეთ სიყვარული და ჩვენი დედამიწა სამარედ გადაიქცევა.“''' | ავტორი = [[რობერტ ბრაუნინგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია, როდესაც ვინმეს შეუძლია ადამიანს საკუთარი თავი დაუბრუნოს.“''' | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ისაა, როცა გინდა ვიღაცასთან ერთად წელიწადის ოთხივე დრო გაატარო. გინდა ვინმესთან ერთად გაზაფხულის ქარიშხლებს გაექცე, ფეხქვეშ კი იასამნები გეფინოს, ზაფხულობით ხილი შეაგროვო და მდინარეში იბანაო. შემოდგომაზე ერთად მოხარშოთ მურაბები და სიცივისას ფანჯარა მიხუროთ. ზამთარში, გაციებაში და გრძელი საღამოების გადატანაში ერთმანეთს დაეხმაროთ.“''' | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებული ხალხი ხისტი და საშიში ხდება ხოლმე; ფართო პერსპექტივაში ხედვის უნარს კარგავენ, ისევე როგორც იუმორის გრძნობას... ისინი ნერვიული მუდოები ხდებიან, ფსიქოპათური გადახრებით... ზოგჯერ მკვლელებიც.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„იპოვე ის, რაც მთელი გულით გეყვარება და მიეცი საშუალება ─ მოგკლას.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რა თქმა უნდა, შესაძლებელია ადამიანი გიყვარდეს ─ თუ მას ძალიან კარგად არ იცნობ.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ სიყვარულის უნარი გაქვს, პირველ რიგში საკუთარი თავი შეიყვარე.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ ითხოვს სრულყოფილებას ─ ის ხედავს მთლიანობას არასრულშიც.“''' | ავტორი = [[ლეო ბუსკალია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თამაშია, რომელსაც ორი თამაშობს და ორივე მოგებული რჩება.“''' | ავტორი = [[ევა გაბორი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ვისაც ოდესმე სიყვარული გამოუცდია, მას უგემნია თავათ სიკვდილი.“''' | ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დიდოსტატის მარჯვენა” (1938-1939 წწ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ორი არაიდეალური ადამიანი ერთმანეთს შეხვდა... შეიყვარეს... და ერთმანეთისთვის იდეალურები გახდნენ.“''' | ავტორი = [[ვიტალი გიბერტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული, იცით, რა არის? როცა რაიმეს კი არ ველი შენგან... არამედ მზად ვარ, მოვკვდე შენთვის...“''' | ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რაშია გამოსავალი? გამოსავალი სიყვარულშია ─ როდესაც ადამიანს უყვარს, მას აღარაფერი ბეზრდება...“''' | ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული შობს სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ძლიერი, წმინდა სიყვარული მოყვასისადმი, თვით მოსიყვარულესაც უტკბობს სიცოცხლესა და მოყვასსაცო.“''' | ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს, ისევე როგორც მთელ ბუნებას, აქვს ჭკნობისა და ყვავილობის პერიოდი, მაგრამ მთლიანად არასდროს კვდება ─ ზღვა მაინც ზღვაა, მოიქცევა თუ უკუიქცევა.“''' | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება ცოდვა და უზნეო მდგომარეობაა.“''' | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უპირველესად მოქმედებაა და როგორც ყოველ მოქმედებას, მასაც დიდი დაძაბულობა ახლავს თან.“''' | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„განა სიყვარულს რაიმე საერთო აქვს გონებასთან?!“''' | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ამ ქვეყანაზე ბოროტებისთვის კი არა, სიყვარულისთვის ვართ გაჩენილები ─ ნამდვილი გრძნობით ნათქვამი „მიყვარხარ“ არასოდეს გაუფერულდება.“''' | ავტორი = [[ნიკო გომელაური]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არაფერი ისე არ მჟღავნდება, როგორც ფარული სიყვარული.“''' | ავტორი = [[ლევან გოთუა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის შედეგი ყოველთვის ერთი და იგივეა ─ ახალი ადამიანი! ბავშვზე კი არ მოგახსენებთ, არამედ ადამიანებზე, რომელთაც უყვართ. აკი გრძნობა სულს უახლებს კაცს, უფრო სხვაგვარს, უკეთესსა და ლამაზს შეიქმს.“''' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს სიცოცხლის სურვილს.“''' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ელვისებურად გადის გულში და მასსავით მუნჯია.“''' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ე.ი. შედარებას თავი დაანებო.“''' | ავტორი = [[ბერნარ გრასე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''ვისაც ვინ უყვარს, ჯურღმულშიც მოსძებნის უეჭველადა.''' | ავტორი = [[იოსებ გრიშაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ია და ყაყაჩო” }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული რაა, ბრძენო? – ეს მინდოდა ჩემთვის გეთქვა. ორი სული – ერთი ფიქრი, ორი გული – ერთი ფეთქვა.“''' | ავტორი = [[სალვადორ დალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ???????????????? }} {{Q | ციტატა = '''„ვისაც არავინ უყვარს, ის მგონი, არავის უყვარს.“''' | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ვერავითარი თვალთმაქცობით ვერ დამალავ სიყვარულს იქ, სადაც არის და ვერ გამოაჩენ, სადაც არ არის.“''' | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ შენ ერთდროულად გიყვარს ორი ადამიანი, აირჩიე მეორე, რადგან პირველი რომ გყვარებოდა მართლა, მეორე არასოდეს შეგიყვარდებოდა.“''' | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად ართმევს გონებას იმას, ვისაც აქვს და აძლევს იმას, ვისაც არ გააჩნია.“''' | ავტორი = [[დენი დიდრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ყველაზე უფრო საინტერესო და საპატიო გახლავთ ადამიანურ სისუსტეთა შორის.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ დიკენსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანებმა შეამკეს სიყვარული სიმორცხვით, პოეზიით, თავგანწირვით, მაგრამ მათვე შეიტანეს მასში ისეთი რამ, რაც ცხოველებსაც არ შეუძლიათ: მეტისმეტობა, ღალატი, გარყვნილება და მლიქვნელობა.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ის, ვინც შეყვარებულია, არასოდეს იბნევა იმაში, თუ ვინ უყვარს.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ვისაც დიდი სიყვარული შეუძლია, იმან დარდიც დიდი იცის.“''' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი...“''' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არ შეიძლება შენი ცხოვრება სხვებს მსხვერპლად შესწირო და გეგონოს, რომ ეს სიყვარულია.“''' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„დედამიწას სიყვარული ატრიალებს... ასე რომ არა, დაიქცეოდა, ამდენი ცოდვა დაამძიმებდა, ვეღარ შესძლებდა ბრუნვას, ზოგ-ზოგებისადმი სიყვარული რომ არა.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„იქ, სადაც სიყვარული ურევია, ყოველივე ლამაზდება.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„როდესაც ყვავილი მოგწონს, წყვეტ მას, ხოლო როცა გიყვარს ─ რწყავ.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულმა ასე იცის ─ ადამიანი ხდება სახლი, რომელშიც ცხოვრობ.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როცა იგრძნობ, რომ გული სიყვარულით გიძგერს, ამ სიყვარულის ჩახშობას ნუ შეეცდები.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული – ეს ნიჭია, რომელიც ღმერთმა ადამიანს უბოძა და უბედურია ის, ვინც ამ ქვეყნიდან ამ ნიჭის გარეშე წავა.“''' | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თავად არს ღმერთი და თუ სიყვარული შენთან არს, შენთან არს ღმერთი.“''' | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს – ერთმანეთის ყურებას კი არ ნიშნავს, არამედ ხედვას ერთი მიმართულებით.“''' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული იწყება მაშინ, როცა გიყვარს და საპასუხოდ არაფერს ელი.“''' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “პატარა უფლისწული” (1943 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული სხვათა გამო სიხარულია.“''' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მას, ვისაც უყვარდა, კვლავ ვერ შეიყვარებს, არ ძალუძს დამწვარს, კვლავ რომ აალდეს.“''' | ავტორი = [[სერგეი ესენინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ძალუძს ყველაფერს სძლიოს ─ მოდით, ჩვენც მას დავემორჩილოთ.“''' | ავტორი = [[ვერგილიუსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არის იქ, სადაც შენ იპოვი მას.“''' | ავტორი = [[კურტ ვონეგუტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერს სძლევს ─ იგი ერთი ასი ათასად მაღლა დგას თავმოყვარეობაზე, სიმდიდრეზე ძვირია, დიდებაზე კეთილშობილია.“''' | ავტორი = [[უილიამ თეკერეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ი'''== {{Q | ციტატა = '''„ადამიანს ერთგული მეგობრისთვის ყველაფრის მიცემა შეუძლია ─ ყველაფრის, გარდა იმ ქალისა, რომელიც უყვარს.“''' | ავტორი = [[ჰენრიკ იბსენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მარტო ის კი არ უნდა გვიყვარდეს, ვისაც ჩვენ ვუყვარვართ, არამედ ─ ყველა.“''' | ავტორი = [[ილია II]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებამდე უნდა გაახილო თვალები, თორემ თუ შეგიყვარდა, მერე მარტო ის და იმის ძაღლი კი არა, მეზობლის ნაგაზიც გეყვარება.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის დროს თუ მონობა შეგიძლია ─ მეფე ხარ!“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდა და აღარ გიყვარს, მასეთი რამ არ არსებობს... თუ მართლა გიყვარს, სამუდამოდ გიყვარს. თუ გადაგიყვარდა, ესე იგი, არც არასოდეს გყვარებია.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის და ვნების დამწვრობით ადამიანი რომ დაშინებულიყო, კაცობრიობა დიდი ხნის წინ შეწყვეტდა არსებობას...“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ არის მხოლოდ ფიქრი ადამიანზე, ეს არის ყოფნა მის გვერდით მაშინაც კი, როცა შორს ხარ.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შენ რომ სიყვარული შეგეძლოს და მე მართლა ვიყო სიყვარულის ღირსი ─ არ დამიცდიდი: ადგებოდი და უანგაროდ შემიყვარებდი...“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული დიდი ტვირთია ─ სუსტი, უძლური და უნიათო ვერ ასწევს, ვერ ატარებს…“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თუ არ იცი, ყველაფრის სწავლას თავი დაანებე და ჯერ სიყვარული ისწავლე.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არის, როცა ულაპარაკოდ დათმობ შენს სიცოცხლეს. ყველაზე ძვირფასს რომ დათმობ ─ ეს არის სიყვარული.“''' | ავტორი = [[კახი კავსაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ზოგჯერ ადამიანებს უყვართ ერთმანეთი, მაგრამ დროისა და ფიქრის უქონლობის გამო, არც კი უწყიან, რომ უყვართ.“''' | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ავადმყოფობის სახეობაა, რომელიც არც ჭკვიანებს ინდობს და არც ბრიყვებს.“''' | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეიყვარეთ საკუთარი თავი, შემდეგ ─ სიცოცხლე და მხოლოდ ამის შემდეგ ─ ის, ვინც გსურთ.“''' | ავტორი = [[ფრიდა კარლო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სულიერი კულტურის ნაწილია ─ პატარა ადამიანები მას ვერ წვდებიან და საკუთარ თავთან ერთად სხვასაც ტანჯავენ!..“''' | ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მიყვარხარ, იმიტომ რომ მთელი სამყარო ხელს მიწყობდა, შენ რომ მეპოვნე...“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ველური ძალაა ─ როცა მის გაკონტროლებას ვცდილობთ, ის გვანადგურებს. როცა ვცდილობთ მას ჩავწვდეთ ─ გვაბნევს.“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს, ესე იგი გიყვარდეს ─ სიყვარული არგუმენტებს არ ცნობს.“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ის ერთადერთია, რაც გონებას ავითარებს, შემოქმედებით ფანტაზიას აღვიძებს, გვწმენდს და გვანთავისუფლებს.“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება= }} {{Q | ციტატა = '''„თუ ოდესმე რამეს ვუხსნივართ, ისევ სიყვარულის ძალას და მომავალშიც იგი იქნება ჩვენი სიმაგრე.“''' | ავტორი = [[მერაბ კოსტავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულისგან მანდილოსნები ლამაზდებიან, მამაკაცები კი ავადმყოფ ცხვრებს ემსგავსებიან.“''' | ავტორი = [[აგათა კრისტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად იმით იწყება, რომ ვიღაცის მარტოობას შევამჩნევთ.“''' | ავტორი = [[მილან კუნდერა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გამოსათხოვარი ვალსი” (1976 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„შენი გაცემული სიყვარული მაინც იმდენი მიდის ადამიანამდე, რამდენადაც თვითონ უყვარხარ.“''' | ავტორი = [[ლუკა კუხიანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სუნთქვა ცალი ფილტვით” (2021 წ.) }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უეცრად, ანგარიშმიუცემლად, ვნებისა თუ რაღაც სისუსტის შედეგად იბადება. ერთი ლამაზი ნაკვთი თვალს მოგვწყვეტს, უმალ დაგვაბამს და გადაწყვეტს ჩვენს ბედს.“''' | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული იმას ნიშნავს, რომ სხვის ბედნიერებაში საკუთარი ბედნიერება იპოვო.“''' | ავტორი = [[გოტფრიდ ლაიბნიცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არავითარ თვალთმაქცობას არ შეუძლია დამალოს სიყვარული იქ, სადაც იგი ნამდვილად არის და არავითარ ძალას არ შეუძლია გვაჩვენოს სიყვარული იქ, სადაც იგი არ არსებობს.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთია, მაგრამ მისი იმიტაცია ─ ათასი.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული მოჩვენებას ჰგავს ─ ყველა მასზე საუბრობს, მაგრამ ცოტას თუ უნახავს.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ბევრი წამალი აქვს, მაგრამ არც ერთი კი უებარი არ არის.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ის, ვინც გადაიყვარეს, თვითონაა დამნაშავე, რადგან ვერ შეამჩნია ეს დროულად.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არ არსებობს კაცი, რომელიც ერთხელ გულს რომ აიცრუებს საყვარელ ქალზე, სირცხვილით არ იხსენებდეს თავის ძველ სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ცეცხლია: თუ არ კვებავ ─ ქრება.“''' | ავტორი = [[მიხეილ ლერმონტოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი ზღაპარია, რომელიც არ იწყება სიტყვებით “იყო და არა იყო რა”, მაგრამ ამ სიტყვებით კი მთავრდება.“''' | ავტორი = [[ჰანს ლობერგერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ისე არაფერი აძლიერებს სიყვარულს, როგორც გადაულახავი წინააღმდეგობანი.“''' | ავტორი = [[ლოპე დე ვეგა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ვერ იტანს გამუდმებით გამოკვლევას ─ თუ ყველაფერს ამოწმებ, ნაწილებად შლი, ადარებ, სინათლესთან ახლოს მიგაქვს, ის ჩაქვრება და მოკვდება.“''' | ავტორი = [[სოფი ლორენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = '''„მე შენ მიყვარხარ არა იმის გამო, თუ ვინ ხარ შენ, არამედ იმის გამო, თუ ვინ ვარ მე შენ გვერდით.“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ შეხვდებით თქვენს ნამდვილ სიყვარულს, ის არ დაგეკარგებათ ─ არც ერთი კვირის შემდეგ, არც ერთი თვის და არც ერთი წლის შემდეგ.“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის სიმპტომები ქოლერისას ემთხვევა.“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიყვარული ჟამიანობის დროს” (1985 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„მხოლოდ იმიტომ, რომ ვიღაცას არ უყვარხარ ისე, როგორც შენ გინდა, რომ უყვარდე, იმას არ ნიშნავს, რომ იმ ადამიანს მთელი გულით არ უყვარხარ!“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტმა სიყვარულმა ფიქრი არ იცის.“''' | ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ომს ჰგავს ─ ადვილია დაიწყო, ძნელია დაამთავრო და შეუძლებელია დაივიწყო.“''' | ავტორი = [[ჰენრი ლუის მენკენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უსასრულობის ყველაზე ღვთაებრივი ფორმაა.“''' | ავტორი = [[მორის მეტერლინკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თქვენ იცით, რა არის სიყვარული, ნამდვილი სიყვარული? ოდესმე გყვარებიათ ისე, რომ ჯოჯოხეთის მარადიული სატანჯველისათვის გაგემეტებინათ თავი?! ─ მე მყვარებია.“''' | ავტორი = [[ამედეო მოდილიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული კვდება ─ ცხოვრების უდიდესი ტრაგედია არა ადამიანის გარდაცვალება, არამედ ისაა, რომ მათ აღარ უყვართ.“''' | ავტორი = [[უილიამ სომერსეტ მოემი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლის ერთადერთი სიამეა, რომელსაც ხშირად ვიმწარებთ, რადგან ზოგჯერ მისგან შეუძლებელ რამეს მოვითხოვთ ხოლმე!“''' | ავტორი = [[გი დე მოპასანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერია, როგორც სიკვდილი, მაგრამ მსხვრევადია, როგორც მინა.“''' | ავტორი = [[გი დე მოპასანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთია, რის გამოც ადამიანი ხდება ძლიერი, ქალი ─ ლამაზი, კაცი ─ კეთილი, სული ─ ამაღლებული, ცხოვრება კი ─ მშვენიერი!“''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რა არის სიყვარული, თუ არა გაგება და ბედნიერება იმისა, რომ მეორე ადამიანი ცხოვრობს, მოქმედებს და განიცდის ჩვენგან განსხვავებულად.“''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ბუნების უმაღლესი პოეზიაა.“''' | ავტორი = [[ნოვალისი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არის თავის დავიწყება.“''' | ავტორი = [[გრიგოლ ორბელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული, ყველაზე მომაკვდინებელი ყველაზე მომაკვდინებელ სენთაგან ─ კვდები მაშინაც, როდესაც გიყვარს და მაშინაც, როცა უსიყვარულოდ ცოცხლობ.“''' | ავტორი = [[ლორენ ოლივერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დელირიუმი” (2011 წ.) }} =='''პ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სულგრძელია, სიყვარული ქველმოქმედია, არ შურს, არ ყოყოჩობს, არ ამპარტავნობს, არ სჩადის უწესობას, თავისას არ ეძიებს, არ რისხდება და არ განიზრახავს ბოროტებას, არ ხარობს სიცრუით, არამედ ჭეშმარიტება ახარებს, ყოველივეს იტანს, ყველაფერი სწამს, ყველაფრის იმედი აქვს და ყოველივეს ითმენს. სიყვარული არასოდეს მთავრდება.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = პავლე I კორინთელთა 13:4-8 }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანებს უყვართ არა საჭიროებისთვის, არამედ ─ ბედნიერებისთვის.“''' | ავტორი = [[ბლეზ პასკალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის სამი მეოთხედი ცნობისმოყვარეობაა.“''' | ავტორი = [[ჟან პოლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„უპასუხო სიყვარული არ ამცირებს ადამიანს, არამედ ─ აღამაღლებს მას.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = '''„ადამიანი უსიყვარულოდ იგივეა, რაც მიცვალებული შვებულებაში.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სნეულებასავით არის ─ ნელა და შეუმჩნევლად ადნობს ადამიანს, ხოლო როცა შეამჩნევ და მისგან თავის დაღწევას მოინდომებ, ძალა გღალატობს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანი არ არის დამნაშავე იმაში, რომ უყვარს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ახსნა–განმარტებებს ვერ ითმენს ─ მას ესაჭიროება მხოლოდ ქცევები.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარს ─ ეს ნიშნავს, მასთან ერთად დაბერება გინდა.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ქალი სიყვარულისგან უფრო ფხიზლდება, კაცი კი ─ ჭკუას კარგავს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ცხოვრება მეტისმეტად ხანგრძლივია ერთი სიყვარულისთვის.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„საოცარია, რომ ადამიანს შეუძლია სიკვდილი, როცა უყვარს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ფიზიკურ საზღვრებს სცდება და თუნდაც სხეულები დაშორდნენ ერთმანეთს, სულები სამუდამოდ დაკავშირებული რჩებიან.“''' | ავტორი = [[ჯალალედინ რუმი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = '''„გაუზიარებელი სიყვარული ორმხრივი სიყვარულისგან ისევე განსხვავდება, როგორც სიცრუე ჭეშმარიტებისგან.“''' | ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მამაკაცი, რომელიც ჭკვიანურად ლაპარაკობს სიყვარულზე ─ შეყვარებული არაა.“''' | ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული საზიანოცაა, ერთსა და იმავე დროს მსუბუქიც და რთულიც, სიმსუბუქის წყალობით ის ბადეში გვახვევს, ხოლო სიძნელეებთან ის გვაბრძოლებს.“''' | ავტორი = [[სენეკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არაფერი ისე არ იპყრობს, არბილებს მამაკაცის გულს, როგორც იმის შეცნობა, რომ ის უყვართ.“''' | ავტორი = [[ჰენრიკ სენკევიჩი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ისეთი სათვალე უკეთია, რომლითაც სპილენძი ოქროდ გეჩვენება, სიღარიბე ─ სიმდიდრედ, ხოლო ცეცხლის ნაპერწკლები ─ მარგალიტებად.“''' | ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ციებ-ცხელებას ჰგავს ─ შენი ნების მიუხედავად მოდის და მიდის.“''' | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული მომაჯადოებელი ყვავილია, მაგრამ საჭიროა დიდი გამბედაობა, რომ მიხვიდე და მოწყვიტო იგი უფსკრულის კიდეზე.“''' | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს შეიძლება ეწოდოს სამგზის ქურდი: არ ეძინება, გამბედავია და ადამიანს აშიშვლებს.“''' | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლეში მხოლოდ ერთხელ მოდის.“''' | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''უსიყვარულოდ არ არსებობს''' :'''არც სილამაზე,''' :'''არც უკვდავება არ არსებობს''' :'''უსიყვარულოდ.''' | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''მაგრამ სულ სხვაა სიყვარული''' :'''უკანასკნელი,''' [...] :'''იგი არ უხმობს ქარიშხლიან''' :'''უმიზნო ვნებებს.''' | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანებს სიყვარული უფრო აკლიათ, ვიდრე პური და ეს ყველაზე ძლიერი შიმშილია.“''' | ავტორი = [[დედა ტერეზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერი სურვილია, რომ ძლიერად სურდე ვინმეს.“''' | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''- არსებობს ერთი ნახვით შეყვარების საწინააღმდეგო საშუალება?''' :'''- დიახ, არსებობს ─ მეორედ უნდა შეხედოთ დაკვირვებით.''' | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ყველაზე ბოროტ კაცსაც ღიმილით უნათდება სახე როცა ეუბნებიან, რომ ის უყვართ.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როცა ვინმეს უყვარხარ, ისეთივე ბედნიერებაა, როგორც შენ თვითონ რომ გიყვარს სხვა, და მთელი სიცოცხლე უნდა იკმარო, თუკი ერთხელ მაინც გახდი ამის ღირსი.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ყოველთვის გვგონია, რომ ჩვენ ვუყვარვართ ჩვენი სიკარგის გამო. მაგრამ ვერ ვხვდებით ─ ვუყვარვართ იმიტომ, რომ კარგები არიან ისინი, ვისაც ვუყვარვართ.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როდესაც შეგიყვარდება, ეს ისეთია, თითქოს მკვდარი იყავი და გაცოცხლდი.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იმისათვის, რომ შეძლო ადამიანების სიყვარული და მათგანაც დაიმსახურო, აუცილებლად უნდა მიეჩვიო, რომ რაც შეიძლება ნაკლებს ელოდე მათგან.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იმისათვის, რომ გიყვარდეს ადამიანები საქციელით და არა სიტყვებით, აუცილებლად უნდა აკეთო ის, რასაც მათთვის სარგებელი მოაქვს.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება უფრო მარტივია, მაგრამ მის გარეშე აზრს კარგავს.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანები იმიტომ კი არ ცოცხლობენ, რომ საკუთარ თავზე ზრუნვა ასულდგმულებთ ─ არამედ იმ სიყვარულის გამო, რომელიც მათ მიმართ სხვა ადამიანებს აქვთ.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ანა კარენინა” (1873-1877 წწ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ვინც გიყვარს, იმას ჯოჯოხეთიდან ამოათრევ, ვინც არ გიყვარს ─ იმას დუმილსაც არ შეარჩენ.“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველა კარს აღებს...“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„როდესაც გვიყვარს, მხოლოდ მაშინ ვცდილობთ იმაზე უკეთესები ვიყოთ, ვიდრე ვართ.“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გურჯი ხათუნი” ( წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ერთი ლამაზი თვისებაც აქვს ─ იგი არასოდეს ქრება და იკარგება, შვიდი საუკუნეც რომ გავიდეს, ის მაინც არსებობს, თუ იმ შვიდი საუკუნის შემდეგაც არსებობენ ადამიანები, ვისაც სიყვარული შეუძლია…“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = '''„არასოდეს შეიყვარო ისეთი ადამიანი, რომელიც ისე მოგექცევა, თითქოს ჩვეულებრივი ხარ.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სამყაროს შეცნობას ემსახურება სიყვარული, და არა ─ გერმანული ფილოსოფია.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჩვენ არავინ გვიყვარს სილამაზის, ტანისამოსისა და სიმდიდრის გამო ─ ჩვენ გვიყვარს იმიტომ, რომ მასში მელოდიაა, რომელიც მხოლოდ ჩვენ გვესმის.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„საკუთარი თავის მიმართ სიყვარული რომანის დასაწყისია, რომელიც მთელი ცხოვრება გრძელდება.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერზე იმარჯვებს, გარდა სიღარიბისა და კბილის ტკივილისა.“''' | ავტორი = [[მეი უესტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული წინ უსწრებს გაცნობას, გაცნობა კი სიყვარულს კლავს.“''' | ავტორი = [[მიგელ დე უნამუნო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = '''„მე ვერ ვიპოვე სიყვარულის ობიექტი და ამიტომ თავი ისე მეჭირა, თითქოს ამ სამყაროში არაფერი იმსახურებდა სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[ჯონ ფაულზი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გრძნეული” (1965 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ღვთაებრივი სიგიჟეა.“''' | ავტორი = [[მარსილიო ფიჩინო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„უყვართ არა ღირსებისთვის, არამედ ნაკლის მიუხედავად.“''' | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გონივრული და დამაკმაყოფილებელი პასუხია კითხვაზე, თუ რატომ არსებობს კაცობრიობა.“''' | ავტორი = [[ერიხ ფრომი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული მხოლოდ მაშინაა ნამდვილი, როცა ის გიყვარს, ვისი გამოყენებაც საკუთარი მიზნებისთვის არ გჭირდება.“''' | ავტორი = [[ერიხ ფრომი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ არის ბუნებრივი მოცემულობა ─ ის საჭიროებს დისციპლინას, კონცენტრაციას, მოთმინებას, ერთგულებას და ნარცისიზმის დაძლევას; ეს არ არის გრძნობა, სიყვარული არის ქმედება.“''' | ავტორი = [[ერიხ ფრომი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულზე მეტი ჭირი და ლხინი ღმერთს არა გაუჩენია-რა.“''' | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული, ალბათ, მუხლმოყრილი ლოცვაა.“''' | ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მდგმური” (1979 წ.) }} {{Q | ციტატა = :'''- თუ მიიღე ცხოვრებისგან ყველაფერი, რაც გინდოდა?''' :'''- მივიღე.''' :'''- და რა გინდოდა?''' :'''- ვინმეს რომ ვყვარებოდი და ეს არ დაემალა...''' | ავტორი = [[რეიმონდ კარვერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = '''„სილამაზე გვჭირდება მამაკაცების სიყვარულის მოსაპოვებლად, ხოლო უგუნურება ─ მათ შესაყვარებლად.“''' | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„დედაჩემი მამაჩემს ცოლად სიყვარულით გაჰყვა, მაგრამ მთელი ცხოვრება ტიროდა ─ სიყვარულისგან კარგს არაფერს უნდა ელოდო...“''' | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ცხოვრებაში, რომლის სიგრძე ნახევარი ამოსუნთქვაა, არაფერი დაგეგმოთ სიყვარულის გარდა.“''' | ავტორი = [[ელიფ შაფაქი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უფრო ძლიერია, ვიდრე სიკვდილის შიში.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული გაურბის მას, ვინც მისდევს და აედევნება მას, ვინც გაურბის.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტ სიყვარულს არ შეუძლია ლაპარაკი, რადგან ჭეშმარიტი სიყვარული მჟღავნდება ქცევით და არა ─ სიტყვით.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არა თვალებით, არამედ გულით იყურება.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ვარსკვლავია, რითაც არკვევს ზღვაოსანი ოკეანის ტალღებს შორის სად იქნება ბედი მისი.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ არის გრძნობა, რომელიც იცვლება მაშინ, როდესაც მისი ალტერნატივა ჩნდება ─ შეიძლება ცხოვრება გართულდეს და ყველაფერი შეიცვალოს, მაგრამ ნამდვილი სიყვარული მუდამ უცვლელი რჩება.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ნამდვილ სიყვარულს თვალებით ვერ დაინახავ ─ მისი ხილვა მხოლოდ გონებითაა შესაძლებელი.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული იზომება იმ მსხვერპლით, რომელზედაც შენ შეგიძლია წახვიდე. მე მაგალითად აბსოლუტურად ყველაფერზე ვიქნებოდი თანახმა ─ მათ შორის სიცოცხლეზეც.“''' | ავტორი = [[გელა ჩარკვიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ალბათ, როცა შეყვარებულები ვართ, ეს არის ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა ─ შეყვარებულობა მიგვითითებს, თუ როგორი უნდა იყოს ადამიანი.“''' | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როცა გიყვარს, შენში დიდი სიმდიდრე იშლება ─ არც კი გჯერა, რომ ასე შეგიძლია გიყვარდეს.“''' | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ისეთ ბუნებისაა, დამტკიცებას არ საჭიროებს ─ იგი თვითონ მტკიცდება იქ, სადაც ფეხს დაადგამს.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ” }} {{Q | ციტატა = '''„ქალის სიყვარული დასაწყისია იმ დიდი სიყვარულისა, რასაც მარადიული სიცოცხლე ჰქვია.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებული ადამიანის ბუნება ისეთივე სურნელოვანია, როგორც ყვავილი.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''- როგორ ფიქრობ, რა არის სიყვარული?''' :'''- რავი აბაა! მე მგონი, მარადიული მონატრებაა...''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ” }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველაზე დიდი დარდია.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = '''„და სადაც სიყვარულია, იქ სიწმინდეა, ღმერთია...“''' | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = :'''რაც მტრობას დაუქცევია ─ :'''სიყვარულს უშენებია.''' | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დამაკვირდი” }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“''' | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რაც გიყვარს, სიყვარულის გამო უნდა გიყვარდეს მხოლოდ და რაც გძულს, ისიც სიყვარულის გამო უნდა გძულდეს.“''' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ნებაყოფლობითი ქვეშევრდომობა იგივე სიყვარულია.“''' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად იმაზე ნეტარი წამი, როდესაც შენთვის ძვირფასი ადამიანისაგან სიყვარულს იგრძნობ.“''' | ავტორი = [[თამაზ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = '''„ვიღაცას ერთი ქალი არ ჰყოფნის და მეხუთეზე, მეათეზე გადაერთვება. სხვას კი ცხოვრებაც არ ჰყოფნის, რომ ის ერთადერთი უყვარდეს.“''' | ავტორი = [[კონსტანტინ ხაბენსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სულების მიზიდულობა შობს მეგობრობას; გონების მიზიდულობა შობს პატივისცემას; სხეულების მიზიდულობა შობს სურვილს. სამივე ერთად კი შობს სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[ომარ ხაიამი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''სიყვარულის ხმა გაიშვიათდა,''' :'''აქა-იქ ზანზალაკი''' :'''წკრიალებს მოწონების.''' | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== {{Q | ციტატა = '''„გიჟური სიყვარული სწრაფად განელდება, ორი „გიჟის“ სიყვარული კი ─ არასოდეს!“''' | ავტორი = [[ანჯელინა ჯოლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია, მისცე ვინმეს შენი განადგურების ძალა და დარწმუნებული იყო ─ ამას არ იზამს!“''' | ავტორი = [[ჯუბრან ხალილ ჯუბრანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = '''„უღრმეს ჭეშმარიტებას შობს მარტო უღრმესი სიყვარული და სხვა არაფერი.“''' | ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''გულო ჩემო, გეკითხები: - მითხარ, რაა სიყვარული?''' :'''- ერთი აზრი ორი სულის, ერთად ფეთქვა ორი გულის!''' :'''- სიყვარული როგორ ჩნდება?''' :'''- გულიდან და იქვე რჩება!''' :'''- სიყვარული რატომ ქრება?''' :'''- არც ყოფილა, თუკი ქრება.''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰალმი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია როდესაც აღმოაჩენთ, რომ სხვის ბედნიერებაში უფრო მეტი ბედნიერებაა, ვიდრე საკუთარში.“''' | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული იზომება არა იმით, თუ რის მიღებას ელი, არამედ იმით ─ რისი გაღებისთვის ხარ მზად.“''' | ავტორი = [[ქეთრინ ჰეპბერნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის ჩუქება გაცილებით მნიშვნელოვანია, ვიდრე მისი მიღება.“''' | ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ამბობენ, რომ სიყვარული ყველაზე მომგებიანი კაპიტალია ─ რაც უფრო მეტს აბანდებ, უფრო მეტს იღებ. ყველა რომ აცნობიერებდეს ამას, ცხოვრება გამარტივდებოდა!“''' | ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ჩვენს გასაბედნიერებლად არ არსებობს. ეს გრძნობა იმისთვისაა შექმნილი, რომ დაგვანახოს, რამდენის ატანა შეგვიძლია.“''' | ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს იმის ცოდნას, თუ როგორ თქვა „მიყვარხარ“ ლაპარაკის გარეშე.“''' | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია, როცა ორი ერთ არსებად შეერთდება, მამაკაცი და ქალი ანგელოზად იქცევა. სიყვარული ზეცაა.“''' | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი” (1831 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული წამებაა, უსიყვარულობა ─ სიკვდილი.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ეს არის ერთი ადამიანის დაუძლეველი მოთხოვნილება, იპოვოს მეორე, რომლისკენაც მიისწრაფვის.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ესაა მისწრაფება სრულყოფილებისკენ, სიმშვიდისკენ.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რასაც უდიდესი ფილოსოფოსი ვერ განმარტავს, მაგრამ უდიდესი ბრიყვიც კი განიცდის, ამას უწოდებენ სიყვარულს.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული სულგრძელ არს და ტკბილ.“ | ავტორი = [[პავლე მოციქული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული ილუზიის შვილია და დედა ილუზიის მკვლელისა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „უსიყვარულოდ ბალახიც ვერ აბიბინდება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს კანონს ვერ დაუდგენ ─ არ ცნობს ბატონებს.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ ადამიანს შეუძლია თქვას რა არის სიყვარული, მაშინ მას არავინ ჰყვარებია.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტმა სიყვარულმა არ იცის ზომა და საზღვარი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რაც უფრო დიდია ადამიანი, მით უფრო ღრმაა მისი სიყვარული.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული განწმენდს და აღამაღლებს ყოველ ადამიანს, სრულიად გადაახალისებს მას.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარულით გამთბარი გული ისევე სუფთაა, როგორც მთის ყინული.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} სიყვარულის სამეფოში ენა ზედმეტი ბარგია {{Q | ციტატა = '''„თუკი არსებობს სიყვარული ამქვეყნად და ის ჭეშმარიტად არსებობს! ─ ორი ნაბიჯიღა თუ აშორებს მას სიგიჟესთან.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული თუ ჩვეულებად გადაიქცა, მას სიკვდილი აღარ უწერია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული ისა სჯობს, რაც ძველია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარული ისევე გულწრფელია, როგორც უმანკო ბავშვი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} სიყვარული ქოლგის ქვეშ ერთად შეფარების სურვილია - მას მერეც, რაც წვიმა კარგა ხნის გადავლილია.. [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] kgl9ympzq3aceo1ur1pn69frupdcf0e 46977 46932 2026-04-09T21:29:21Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46977 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = '''„გრავიტაცია დამნაშავე არაა იმაში, რომ ადამიანებს ერთმანეთი უყვარდებათ.“''' | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სამყარო მხოლოდ მაშინ გახდება ნამდვილი, როცა ადამიანი სიყვარულს ისწავლის. მანამდე კი მხოლოდ ერთი რწმენით შეგვიძლია ვიცხოვროთ – რწმენით, თითქოს სიყვარულისა რამე გაგვეგებოდეს, არადა, მისი დაფასება ჯერაც ვერ გვისწავლია.“''' | ავტორი = [[დანტე ალიგიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ერთხანს მაინც უნდა იყოთ ერთად, რომ სულში ჩახედოთ ერთმანეთს – მისი სულიერი რაღაც-რაღაცები შენი სიცოცხლისთვის აუცილებელი რომ გახდება, მაშინ დაერქმევა თქვენს ურთიერთობას სიყვარული.“''' | ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული დაუოკებელი სურვილია, ხოლო დაკმაყოფილებული სურვილი ნელდება.“''' | ავტორი = [[ჰანს კრისტიან ანდერსენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ორ სხეულში მცხოვრები ერთი სულია.“''' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ეს ნიშნავს, რასაც სიკეთედ თვლი, გინდოდეს სხვისთვის, ანუ ვინც გიყვარს, მისთვის.“''' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული მარტო ურთიერთშერწყმას კი არ გულისხმობს, არამედ ფილოსოფიასაც ─ ბრძენი სიყვარულსაც მიეცემა და სახელმწიფო საქმეებსაც გააკეთებს, დაქორწინდება კიდეც და მეფეებთანაც იცხოვრებს.“''' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თეორემაა, რომელიც ყოველდღიურ დამტკიცებას მოითხოვს.“''' | ავტორი = [[არქიმედე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს, ასე თუ ისე, სიცხადე შეაქვს იმ გაუგებრობაში, თუ რატომ ებღაუჭებიან სიცოცხლეს გამწარებით ეს საცოდავი ადამიანები... სიმართლე თუ გინდათ, ამ უნარის გარეშე ადამიანს ათი ცოფიანი ძაღლი სჯობია ─ იმდენად საშიში და დაუნდობელია... მაგრამ ასეთები ცოტანი არიან. უმრავლესობას ამ უნარის, თუნდაც სულ უმნიშვნელო ნამცეცები, მაინც აქვს შემორჩენილი.“''' | ავტორი = [[თეიმურაზ ბაბლუანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მზე, მთვარე და პურის ყანა” (2018 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად სიხარული, რომელიც წართმეულ სიყვარულს შეცვლის.”''' | ავტორი = [[ჯორჯ გორდონ ბაირონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იქნებ, სიყვარული განცდილი სიამოვნებისთვის მადლობის გრძნობაა და სხვა არაფერი?!“''' | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მამა გორიო” (1835 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გზაა, რომლითაც თვით ბრიყვებიც კი გარკვეულ ღირსებას აღწევენ.“''' | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''მხოლოდ კავშირი ესრეთთ სულთა შობს სიყვარულსა,''' :'''ზეგარდმო მადლით დაუხსნელად დამტკიცებულსა!''' | ავტორი = [[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რად ჰყვედრი კაცსა” }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ხელოვნების ნიმუშია ─ მწერლების, მუსიკოსების, მხატვრების, კინორეჟისორების მუზა.“''' | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებული მამაკაცი ის არის, ვისაც უყვარს თავისი მძინარე ქალბატონის ყურება და მისით ტკბობა.“''' | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იყო შეყვარებული, ნიშნავს იყო სულ გაოცებული – როცა გაოცება გაივლის, სიყვარულიც გაქრება. ხშირად გვავიწყდება, რომ სიყვარულში ცნობისმოყვარეობა 90%-ია და მხოლოდ 10% – მარტოხელა ძაღლივით სიკვდილის შიში.“''' | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„თუ თქვენ იცით, რის გამო გიყვართ ქალი, ეს იმას ნიშნავს, რომ ის არ გიყვართ.“''' | ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„დანაშაული არ არის, რამდენჯერმე გიყვარდეს.“''' | ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყოველთვის ტელესკოპში იყურება, სიძულვილი კი, მიკროსკოპში გაკვირდება.“''' | ავტორი = [[ჯოშ ბილინგსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული კი არ გვამცირებს, პირიქით ─ გვანთავისუფლებს. მხოლოდ სიყვარულს შეუძლია განთავისუფლება.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე ბლოკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რა არის სიყვარული? – ვნება, რომელიც ერთ მხარეს ათავსებს მთელ დედამიწას, ხოლო მეორე მხარეს მხოლოდ და მხოლოდ სიყვარულის საგანს.“''' | ავტორი = [[ნაპოლეონ ბონაპარტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გაანადგურეთ სიყვარული და ჩვენი დედამიწა სამარედ გადაიქცევა.“''' | ავტორი = [[რობერტ ბრაუნინგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია, როდესაც ვინმეს შეუძლია ადამიანს საკუთარი თავი დაუბრუნოს.“''' | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ისაა, როცა გინდა ვიღაცასთან ერთად წელიწადის ოთხივე დრო გაატარო. გინდა ვინმესთან ერთად გაზაფხულის ქარიშხლებს გაექცე, ფეხქვეშ კი იასამნები გეფინოს, ზაფხულობით ხილი შეაგროვო და მდინარეში იბანაო. შემოდგომაზე ერთად მოხარშოთ მურაბები და სიცივისას ფანჯარა მიხუროთ. ზამთარში, გაციებაში და გრძელი საღამოების გადატანაში ერთმანეთს დაეხმაროთ.“''' | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებული ხალხი ხისტი და საშიში ხდება ხოლმე; ფართო პერსპექტივაში ხედვის უნარს კარგავენ, ისევე როგორც იუმორის გრძნობას... ისინი ნერვიული მუდოები ხდებიან, ფსიქოპათური გადახრებით... ზოგჯერ მკვლელებიც.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„იპოვე ის, რაც მთელი გულით გეყვარება და მიეცი საშუალება ─ მოგკლას.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რა თქმა უნდა, შესაძლებელია ადამიანი გიყვარდეს ─ თუ მას ძალიან კარგად არ იცნობ.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ სიყვარულის უნარი გაქვს, პირველ რიგში საკუთარი თავი შეიყვარე.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ ითხოვს სრულყოფილებას ─ ის ხედავს მთლიანობას არასრულშიც.“''' | ავტორი = [[ლეო ბუსკალია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თამაშია, რომელსაც ორი თამაშობს და ორივე მოგებული რჩება.“''' | ავტორი = [[ევა გაბორი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ვისაც ოდესმე სიყვარული გამოუცდია, მას უგემნია თავათ სიკვდილი.“''' | ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დიდოსტატის მარჯვენა” (1938-1939 წწ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ორი არაიდეალური ადამიანი ერთმანეთს შეხვდა... შეიყვარეს... და ერთმანეთისთვის იდეალურები გახდნენ.“''' | ავტორი = [[ვიტალი გიბერტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული, იცით, რა არის? როცა რაიმეს კი არ ველი შენგან... არამედ მზად ვარ, მოვკვდე შენთვის...“''' | ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რაშია გამოსავალი? გამოსავალი სიყვარულშია ─ როდესაც ადამიანს უყვარს, მას აღარაფერი ბეზრდება...“''' | ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული შობს სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ძლიერი, წმინდა სიყვარული მოყვასისადმი, თვით მოსიყვარულესაც უტკბობს სიცოცხლესა და მოყვასსაცო.“''' | ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს, ისევე როგორც მთელ ბუნებას, აქვს ჭკნობისა და ყვავილობის პერიოდი, მაგრამ მთლიანად არასდროს კვდება ─ ზღვა მაინც ზღვაა, მოიქცევა თუ უკუიქცევა.“''' | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება ცოდვა და უზნეო მდგომარეობაა.“''' | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უპირველესად მოქმედებაა და როგორც ყოველ მოქმედებას, მასაც დიდი დაძაბულობა ახლავს თან.“''' | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„განა სიყვარულს რაიმე საერთო აქვს გონებასთან?!“''' | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ამ ქვეყანაზე ბოროტებისთვის კი არა, სიყვარულისთვის ვართ გაჩენილები ─ ნამდვილი გრძნობით ნათქვამი „მიყვარხარ“ არასოდეს გაუფერულდება.“''' | ავტორი = [[ნიკო გომელაური]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არაფერი ისე არ მჟღავნდება, როგორც ფარული სიყვარული.“''' | ავტორი = [[ლევან გოთუა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის შედეგი ყოველთვის ერთი და იგივეა ─ ახალი ადამიანი! ბავშვზე კი არ მოგახსენებთ, არამედ ადამიანებზე, რომელთაც უყვართ. აკი გრძნობა სულს უახლებს კაცს, უფრო სხვაგვარს, უკეთესსა და ლამაზს შეიქმს.“''' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს სიცოცხლის სურვილს.“''' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ელვისებურად გადის გულში და მასსავით მუნჯია.“''' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ე.ი. შედარებას თავი დაანებო.“''' | ავტორი = [[ბერნარ გრასე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''ვისაც ვინ უყვარს, ჯურღმულშიც მოსძებნის უეჭველადა.''' | ავტორი = [[იოსებ გრიშაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ია და ყაყაჩო” }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული რაა, ბრძენო? – ეს მინდოდა ჩემთვის გეთქვა. ორი სული – ერთი ფიქრი, ორი გული – ერთი ფეთქვა.“''' | ავტორი = [[სალვადორ დალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ???????????????? }} {{Q | ციტატა = '''„ვისაც არავინ უყვარს, ის მგონი, არავის უყვარს.“''' | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ვერავითარი თვალთმაქცობით ვერ დამალავ სიყვარულს იქ, სადაც არის და ვერ გამოაჩენ, სადაც არ არის.“''' | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ შენ ერთდროულად გიყვარს ორი ადამიანი, აირჩიე მეორე, რადგან პირველი რომ გყვარებოდა მართლა, მეორე არასოდეს შეგიყვარდებოდა.“''' | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად ართმევს გონებას იმას, ვისაც აქვს და აძლევს იმას, ვისაც არ გააჩნია.“''' | ავტორი = [[დენი დიდრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ყველაზე უფრო საინტერესო და საპატიო გახლავთ ადამიანურ სისუსტეთა შორის.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ დიკენსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანებმა შეამკეს სიყვარული სიმორცხვით, პოეზიით, თავგანწირვით, მაგრამ მათვე შეიტანეს მასში ისეთი რამ, რაც ცხოველებსაც არ შეუძლიათ: მეტისმეტობა, ღალატი, გარყვნილება და მლიქვნელობა.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ის, ვინც შეყვარებულია, არასოდეს იბნევა იმაში, თუ ვინ უყვარს.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ვისაც დიდი სიყვარული შეუძლია, იმან დარდიც დიდი იცის.“''' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი...“''' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არ შეიძლება შენი ცხოვრება სხვებს მსხვერპლად შესწირო და გეგონოს, რომ ეს სიყვარულია.“''' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„დედამიწას სიყვარული ატრიალებს... ასე რომ არა, დაიქცეოდა, ამდენი ცოდვა დაამძიმებდა, ვეღარ შესძლებდა ბრუნვას, ზოგ-ზოგებისადმი სიყვარული რომ არა.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„იქ, სადაც სიყვარული ურევია, ყოველივე ლამაზდება.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„როდესაც ყვავილი მოგწონს, წყვეტ მას, ხოლო როცა გიყვარს ─ რწყავ.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულმა ასე იცის ─ ადამიანი ხდება სახლი, რომელშიც ცხოვრობ.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როცა იგრძნობ, რომ გული სიყვარულით გიძგერს, ამ სიყვარულის ჩახშობას ნუ შეეცდები.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული – ეს ნიჭია, რომელიც ღმერთმა ადამიანს უბოძა და უბედურია ის, ვინც ამ ქვეყნიდან ამ ნიჭის გარეშე წავა.“''' | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თავად არს ღმერთი და თუ სიყვარული შენთან არს, შენთან არს ღმერთი.“''' | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს – ერთმანეთის ყურებას კი არ ნიშნავს, არამედ ხედვას ერთი მიმართულებით.“''' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული იწყება მაშინ, როცა გიყვარს და საპასუხოდ არაფერს ელი.“''' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “პატარა უფლისწული” (1943 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული სხვათა გამო სიხარულია.“''' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მას, ვისაც უყვარდა, კვლავ ვერ შეიყვარებს, არ ძალუძს დამწვარს, კვლავ რომ აალდეს.“''' | ავტორი = [[სერგეი ესენინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ძალუძს ყველაფერს სძლიოს ─ მოდით, ჩვენც მას დავემორჩილოთ.“''' | ავტორი = [[ვერგილიუსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არის იქ, სადაც შენ იპოვი მას.“''' | ავტორი = [[კურტ ვონეგუტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერს სძლევს ─ იგი ერთი ასი ათასად მაღლა დგას თავმოყვარეობაზე, სიმდიდრეზე ძვირია, დიდებაზე კეთილშობილია.“''' | ავტორი = [[უილიამ თეკერეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ი'''== {{Q | ციტატა = '''„ადამიანს ერთგული მეგობრისთვის ყველაფრის მიცემა შეუძლია ─ ყველაფრის, გარდა იმ ქალისა, რომელიც უყვარს.“''' | ავტორი = [[ჰენრიკ იბსენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მარტო ის კი არ უნდა გვიყვარდეს, ვისაც ჩვენ ვუყვარვართ, არამედ ─ ყველა.“''' | ავტორი = [[ილია II]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებამდე უნდა გაახილო თვალები, თორემ თუ შეგიყვარდა, მერე მარტო ის და იმის ძაღლი კი არა, მეზობლის ნაგაზიც გეყვარება.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის დროს თუ მონობა შეგიძლია ─ მეფე ხარ!“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდა და აღარ გიყვარს, მასეთი რამ არ არსებობს... თუ მართლა გიყვარს, სამუდამოდ გიყვარს. თუ გადაგიყვარდა, ესე იგი, არც არასოდეს გყვარებია.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის და ვნების დამწვრობით ადამიანი რომ დაშინებულიყო, კაცობრიობა დიდი ხნის წინ შეწყვეტდა არსებობას...“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ არის მხოლოდ ფიქრი ადამიანზე, ეს არის ყოფნა მის გვერდით მაშინაც კი, როცა შორს ხარ.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შენ რომ სიყვარული შეგეძლოს და მე მართლა ვიყო სიყვარულის ღირსი ─ არ დამიცდიდი: ადგებოდი და უანგაროდ შემიყვარებდი...“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული დიდი ტვირთია ─ სუსტი, უძლური და უნიათო ვერ ასწევს, ვერ ატარებს…“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თუ არ იცი, ყველაფრის სწავლას თავი დაანებე და ჯერ სიყვარული ისწავლე.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არის, როცა ულაპარაკოდ დათმობ შენს სიცოცხლეს. ყველაზე ძვირფასს რომ დათმობ ─ ეს არის სიყვარული.“''' | ავტორი = [[კახი კავსაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ზოგჯერ ადამიანებს უყვართ ერთმანეთი, მაგრამ დროისა და ფიქრის უქონლობის გამო, არც კი უწყიან, რომ უყვართ.“''' | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ავადმყოფობის სახეობაა, რომელიც არც ჭკვიანებს ინდობს და არც ბრიყვებს.“''' | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეიყვარეთ საკუთარი თავი, შემდეგ ─ სიცოცხლე და მხოლოდ ამის შემდეგ ─ ის, ვინც გსურთ.“''' | ავტორი = [[ფრიდა კარლო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სულიერი კულტურის ნაწილია ─ პატარა ადამიანები მას ვერ წვდებიან და საკუთარ თავთან ერთად სხვასაც ტანჯავენ!..“''' | ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მიყვარხარ, იმიტომ რომ მთელი სამყარო ხელს მიწყობდა, შენ რომ მეპოვნე...“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ველური ძალაა ─ როცა მის გაკონტროლებას ვცდილობთ, ის გვანადგურებს. როცა ვცდილობთ მას ჩავწვდეთ ─ გვაბნევს.“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს, ესე იგი გიყვარდეს ─ სიყვარული არგუმენტებს არ ცნობს.“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ის ერთადერთია, რაც გონებას ავითარებს, შემოქმედებით ფანტაზიას აღვიძებს, გვწმენდს და გვანთავისუფლებს.“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება= }} {{Q | ციტატა = '''„თუ ოდესმე რამეს ვუხსნივართ, ისევ სიყვარულის ძალას და მომავალშიც იგი იქნება ჩვენი სიმაგრე.“''' | ავტორი = [[მერაბ კოსტავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულისგან მანდილოსნები ლამაზდებიან, მამაკაცები კი ავადმყოფ ცხვრებს ემსგავსებიან.“''' | ავტორი = [[აგათა კრისტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად იმით იწყება, რომ ვიღაცის მარტოობას შევამჩნევთ.“''' | ავტორი = [[მილან კუნდერა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გამოსათხოვარი ვალსი” (1976 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„შენი გაცემული სიყვარული მაინც იმდენი მიდის ადამიანამდე, რამდენადაც თვითონ უყვარხარ.“''' | ავტორი = [[ლუკა კუხიანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სუნთქვა ცალი ფილტვით” (2021 წ.) }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უეცრად, ანგარიშმიუცემლად, ვნებისა თუ რაღაც სისუსტის შედეგად იბადება. ერთი ლამაზი ნაკვთი თვალს მოგვწყვეტს, უმალ დაგვაბამს და გადაწყვეტს ჩვენს ბედს.“''' | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული იმას ნიშნავს, რომ სხვის ბედნიერებაში საკუთარი ბედნიერება იპოვო.“''' | ავტორი = [[გოტფრიდ ლაიბნიცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არავითარ თვალთმაქცობას არ შეუძლია დამალოს სიყვარული იქ, სადაც იგი ნამდვილად არის და არავითარ ძალას არ შეუძლია გვაჩვენოს სიყვარული იქ, სადაც იგი არ არსებობს.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთია, მაგრამ მისი იმიტაცია ─ ათასი.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული მოჩვენებას ჰგავს ─ ყველა მასზე საუბრობს, მაგრამ ცოტას თუ უნახავს.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ბევრი წამალი აქვს, მაგრამ არც ერთი კი უებარი არ არის.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ის, ვინც გადაიყვარეს, თვითონაა დამნაშავე, რადგან ვერ შეამჩნია ეს დროულად.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არ არსებობს კაცი, რომელიც ერთხელ გულს რომ აიცრუებს საყვარელ ქალზე, სირცხვილით არ იხსენებდეს თავის ძველ სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ცეცხლია: თუ არ კვებავ ─ ქრება.“''' | ავტორი = [[მიხეილ ლერმონტოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი ზღაპარია, რომელიც არ იწყება სიტყვებით “იყო და არა იყო რა”, მაგრამ ამ სიტყვებით კი მთავრდება.“''' | ავტორი = [[ჰანს ლობერგერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ისე არაფერი აძლიერებს სიყვარულს, როგორც გადაულახავი წინააღმდეგობანი.“''' | ავტორი = [[ლოპე დე ვეგა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ვერ იტანს გამუდმებით გამოკვლევას ─ თუ ყველაფერს ამოწმებ, ნაწილებად შლი, ადარებ, სინათლესთან ახლოს მიგაქვს, ის ჩაქვრება და მოკვდება.“''' | ავტორი = [[სოფი ლორენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = '''„მე შენ მიყვარხარ არა იმის გამო, თუ ვინ ხარ შენ, არამედ იმის გამო, თუ ვინ ვარ მე შენ გვერდით.“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ შეხვდებით თქვენს ნამდვილ სიყვარულს, ის არ დაგეკარგებათ ─ არც ერთი კვირის შემდეგ, არც ერთი თვის და არც ერთი წლის შემდეგ.“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის სიმპტომები ქოლერისას ემთხვევა.“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიყვარული ჟამიანობის დროს” (1985 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„მხოლოდ იმიტომ, რომ ვიღაცას არ უყვარხარ ისე, როგორც შენ გინდა, რომ უყვარდე, იმას არ ნიშნავს, რომ იმ ადამიანს მთელი გულით არ უყვარხარ!“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტმა სიყვარულმა ფიქრი არ იცის.“''' | ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ომს ჰგავს ─ ადვილია დაიწყო, ძნელია დაამთავრო და შეუძლებელია დაივიწყო.“''' | ავტორი = [[ჰენრი ლუის მენკენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უსასრულობის ყველაზე ღვთაებრივი ფორმაა.“''' | ავტორი = [[მორის მეტერლინკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თქვენ იცით, რა არის სიყვარული, ნამდვილი სიყვარული? ოდესმე გყვარებიათ ისე, რომ ჯოჯოხეთის მარადიული სატანჯველისათვის გაგემეტებინათ თავი?! ─ მე მყვარებია.“''' | ავტორი = [[ამედეო მოდილიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული კვდება ─ ცხოვრების უდიდესი ტრაგედია არა ადამიანის გარდაცვალება, არამედ ისაა, რომ მათ აღარ უყვართ.“''' | ავტორი = [[უილიამ სომერსეტ მოემი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლის ერთადერთი სიამეა, რომელსაც ხშირად ვიმწარებთ, რადგან ზოგჯერ მისგან შეუძლებელ რამეს მოვითხოვთ ხოლმე!“''' | ავტორი = [[გი დე მოპასანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერია, როგორც სიკვდილი, მაგრამ მსხვრევადია, როგორც მინა.“''' | ავტორი = [[გი დე მოპასანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთია, რის გამოც ადამიანი ხდება ძლიერი, ქალი ─ ლამაზი, კაცი ─ კეთილი, სული ─ ამაღლებული, ცხოვრება კი ─ მშვენიერი!“''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რა არის სიყვარული, თუ არა გაგება და ბედნიერება იმისა, რომ მეორე ადამიანი ცხოვრობს, მოქმედებს და განიცდის ჩვენგან განსხვავებულად.“''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულში ყოველთვის არსებობს სიგიჟე, მაგრამ ასევე არსებობს ამ სიგიჟის მიზეზებიც.“''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ბუნების უმაღლესი პოეზიაა.“''' | ავტორი = [[ნოვალისი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არის თავის დავიწყება.“''' | ავტორი = [[გრიგოლ ორბელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული, ყველაზე მომაკვდინებელი ყველაზე მომაკვდინებელ სენთაგან ─ კვდები მაშინაც, როდესაც გიყვარს და მაშინაც, როცა უსიყვარულოდ ცოცხლობ.“''' | ავტორი = [[ლორენ ოლივერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დელირიუმი” (2011 წ.) }} =='''პ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სულგრძელია, სიყვარული ქველმოქმედია, არ შურს, არ ყოყოჩობს, არ ამპარტავნობს, არ სჩადის უწესობას, თავისას არ ეძიებს, არ რისხდება და არ განიზრახავს ბოროტებას, არ ხარობს სიცრუით, არამედ ჭეშმარიტება ახარებს, ყოველივეს იტანს, ყველაფერი სწამს, ყველაფრის იმედი აქვს და ყოველივეს ითმენს. სიყვარული არასოდეს მთავრდება.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = პავლე I კორინთელთა 13:4-8 }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანებს უყვართ არა საჭიროებისთვის, არამედ ─ ბედნიერებისთვის.“''' | ავტორი = [[ბლეზ პასკალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის სამი მეოთხედი ცნობისმოყვარეობაა.“''' | ავტორი = [[ჟან პოლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„უპასუხო სიყვარული არ ამცირებს ადამიანს, არამედ ─ აღამაღლებს მას.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = '''„ადამიანი უსიყვარულოდ იგივეა, რაც მიცვალებული შვებულებაში.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სნეულებასავით არის ─ ნელა და შეუმჩნევლად ადნობს ადამიანს, ხოლო როცა შეამჩნევ და მისგან თავის დაღწევას მოინდომებ, ძალა გღალატობს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანი არ არის დამნაშავე იმაში, რომ უყვარს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ახსნა–განმარტებებს ვერ ითმენს ─ მას ესაჭიროება მხოლოდ ქცევები.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარს ─ ეს ნიშნავს, მასთან ერთად დაბერება გინდა.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ქალი სიყვარულისგან უფრო ფხიზლდება, კაცი კი ─ ჭკუას კარგავს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ცხოვრება მეტისმეტად ხანგრძლივია ერთი სიყვარულისთვის.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„საოცარია, რომ ადამიანს შეუძლია სიკვდილი, როცა უყვარს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ფიზიკურ საზღვრებს სცდება და თუნდაც სხეულები დაშორდნენ ერთმანეთს, სულები სამუდამოდ დაკავშირებული რჩებიან.“''' | ავტორი = [[ჯალალედინ რუმი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = '''„გაუზიარებელი სიყვარული ორმხრივი სიყვარულისგან ისევე განსხვავდება, როგორც სიცრუე ჭეშმარიტებისგან.“''' | ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მამაკაცი, რომელიც ჭკვიანურად ლაპარაკობს სიყვარულზე ─ შეყვარებული არაა.“''' | ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული საზიანოცაა, ერთსა და იმავე დროს მსუბუქიც და რთულიც, სიმსუბუქის წყალობით ის ბადეში გვახვევს, ხოლო სიძნელეებთან ის გვაბრძოლებს.“''' | ავტორი = [[სენეკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არაფერი ისე არ იპყრობს, არბილებს მამაკაცის გულს, როგორც იმის შეცნობა, რომ ის უყვართ.“''' | ავტორი = [[ჰენრიკ სენკევიჩი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ისეთი სათვალე უკეთია, რომლითაც სპილენძი ოქროდ გეჩვენება, სიღარიბე ─ სიმდიდრედ, ხოლო ცეცხლის ნაპერწკლები ─ მარგალიტებად.“''' | ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ციებ-ცხელებას ჰგავს ─ შენი ნების მიუხედავად მოდის და მიდის.“''' | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული მომაჯადოებელი ყვავილია, მაგრამ საჭიროა დიდი გამბედაობა, რომ მიხვიდე და მოწყვიტო იგი უფსკრულის კიდეზე.“''' | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს შეიძლება ეწოდოს სამგზის ქურდი: არ ეძინება, გამბედავია და ადამიანს აშიშვლებს.“''' | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლეში მხოლოდ ერთხელ მოდის.“''' | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''უსიყვარულოდ არ არსებობს''' :'''არც სილამაზე,''' :'''არც უკვდავება არ არსებობს''' :'''უსიყვარულოდ.''' | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''მაგრამ სულ სხვაა სიყვარული''' :'''უკანასკნელი,''' [...] :'''იგი არ უხმობს ქარიშხლიან''' :'''უმიზნო ვნებებს.''' | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანებს სიყვარული უფრო აკლიათ, ვიდრე პური და ეს ყველაზე ძლიერი შიმშილია.“''' | ავტორი = [[დედა ტერეზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერი სურვილია, რომ ძლიერად სურდე ვინმეს.“''' | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''- არსებობს ერთი ნახვით შეყვარების საწინააღმდეგო საშუალება?''' :'''- დიახ, არსებობს ─ მეორედ უნდა შეხედოთ დაკვირვებით.''' | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ყველაზე ბოროტ კაცსაც ღიმილით უნათდება სახე როცა ეუბნებიან, რომ ის უყვართ.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როცა ვინმეს უყვარხარ, ისეთივე ბედნიერებაა, როგორც შენ თვითონ რომ გიყვარს სხვა, და მთელი სიცოცხლე უნდა იკმარო, თუკი ერთხელ მაინც გახდი ამის ღირსი.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ყოველთვის გვგონია, რომ ჩვენ ვუყვარვართ ჩვენი სიკარგის გამო. მაგრამ ვერ ვხვდებით ─ ვუყვარვართ იმიტომ, რომ კარგები არიან ისინი, ვისაც ვუყვარვართ.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როდესაც შეგიყვარდება, ეს ისეთია, თითქოს მკვდარი იყავი და გაცოცხლდი.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იმისათვის, რომ შეძლო ადამიანების სიყვარული და მათგანაც დაიმსახურო, აუცილებლად უნდა მიეჩვიო, რომ რაც შეიძლება ნაკლებს ელოდე მათგან.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იმისათვის, რომ გიყვარდეს ადამიანები საქციელით და არა სიტყვებით, აუცილებლად უნდა აკეთო ის, რასაც მათთვის სარგებელი მოაქვს.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება უფრო მარტივია, მაგრამ მის გარეშე აზრს კარგავს.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანები იმიტომ კი არ ცოცხლობენ, რომ საკუთარ თავზე ზრუნვა ასულდგმულებთ ─ არამედ იმ სიყვარულის გამო, რომელიც მათ მიმართ სხვა ადამიანებს აქვთ.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ანა კარენინა” (1873-1877 წწ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ვინც გიყვარს, იმას ჯოჯოხეთიდან ამოათრევ, ვინც არ გიყვარს ─ იმას დუმილსაც არ შეარჩენ.“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველა კარს აღებს...“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„როდესაც გვიყვარს, მხოლოდ მაშინ ვცდილობთ იმაზე უკეთესები ვიყოთ, ვიდრე ვართ.“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გურჯი ხათუნი” ( წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ერთი ლამაზი თვისებაც აქვს ─ იგი არასოდეს ქრება და იკარგება, შვიდი საუკუნეც რომ გავიდეს, ის მაინც არსებობს, თუ იმ შვიდი საუკუნის შემდეგაც არსებობენ ადამიანები, ვისაც სიყვარული შეუძლია…“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = '''„არასოდეს შეიყვარო ისეთი ადამიანი, რომელიც ისე მოგექცევა, თითქოს ჩვეულებრივი ხარ.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სამყაროს შეცნობას ემსახურება სიყვარული, და არა ─ გერმანული ფილოსოფია.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჩვენ არავინ გვიყვარს სილამაზის, ტანისამოსისა და სიმდიდრის გამო ─ ჩვენ გვიყვარს იმიტომ, რომ მასში მელოდიაა, რომელიც მხოლოდ ჩვენ გვესმის.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„საკუთარი თავის მიმართ სიყვარული რომანის დასაწყისია, რომელიც მთელი ცხოვრება გრძელდება.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერზე იმარჯვებს, გარდა სიღარიბისა და კბილის ტკივილისა.“''' | ავტორი = [[მეი უესტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული წინ უსწრებს გაცნობას, გაცნობა კი სიყვარულს კლავს.“''' | ავტორი = [[მიგელ დე უნამუნო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = '''„მე ვერ ვიპოვე სიყვარულის ობიექტი და ამიტომ თავი ისე მეჭირა, თითქოს ამ სამყაროში არაფერი იმსახურებდა სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[ჯონ ფაულზი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გრძნეული” (1965 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ღვთაებრივი სიგიჟეა.“''' | ავტორი = [[მარსილიო ფიჩინო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„უყვართ არა ღირსებისთვის, არამედ ნაკლის მიუხედავად.“''' | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გონივრული და დამაკმაყოფილებელი პასუხია კითხვაზე, თუ რატომ არსებობს კაცობრიობა.“''' | ავტორი = [[ერიხ ფრომი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული მხოლოდ მაშინაა ნამდვილი, როცა ის გიყვარს, ვისი გამოყენებაც საკუთარი მიზნებისთვის არ გჭირდება.“''' | ავტორი = [[ერიხ ფრომი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ არის ბუნებრივი მოცემულობა ─ ის საჭიროებს დისციპლინას, კონცენტრაციას, მოთმინებას, ერთგულებას და ნარცისიზმის დაძლევას; ეს არ არის გრძნობა, სიყვარული არის ქმედება.“''' | ავტორი = [[ერიხ ფრომი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულზე მეტი ჭირი და ლხინი ღმერთს არა გაუჩენია-რა.“''' | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული, ალბათ, მუხლმოყრილი ლოცვაა.“''' | ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მდგმური” (1979 წ.) }} {{Q | ციტატა = :'''- თუ მიიღე ცხოვრებისგან ყველაფერი, რაც გინდოდა?''' :'''- მივიღე.''' :'''- და რა გინდოდა?''' :'''- ვინმეს რომ ვყვარებოდი და ეს არ დაემალა...''' | ავტორი = [[რეიმონდ კარვერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = '''„სილამაზე გვჭირდება მამაკაცების სიყვარულის მოსაპოვებლად, ხოლო უგუნურება ─ მათ შესაყვარებლად.“''' | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„დედაჩემი მამაჩემს ცოლად სიყვარულით გაჰყვა, მაგრამ მთელი ცხოვრება ტიროდა ─ სიყვარულისგან კარგს არაფერს უნდა ელოდო...“''' | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ცხოვრებაში, რომლის სიგრძე ნახევარი ამოსუნთქვაა, არაფერი დაგეგმოთ სიყვარულის გარდა.“''' | ავტორი = [[ელიფ შაფაქი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უფრო ძლიერია, ვიდრე სიკვდილის შიში.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული გაურბის მას, ვინც მისდევს და აედევნება მას, ვინც გაურბის.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტ სიყვარულს არ შეუძლია ლაპარაკი, რადგან ჭეშმარიტი სიყვარული მჟღავნდება ქცევით და არა ─ სიტყვით.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არა თვალებით, არამედ გულით იყურება.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ვარსკვლავია, რითაც არკვევს ზღვაოსანი ოკეანის ტალღებს შორის სად იქნება ბედი მისი.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ არის გრძნობა, რომელიც იცვლება მაშინ, როდესაც მისი ალტერნატივა ჩნდება ─ შეიძლება ცხოვრება გართულდეს და ყველაფერი შეიცვალოს, მაგრამ ნამდვილი სიყვარული მუდამ უცვლელი რჩება.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ნამდვილ სიყვარულს თვალებით ვერ დაინახავ ─ მისი ხილვა მხოლოდ გონებითაა შესაძლებელი.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული იზომება იმ მსხვერპლით, რომელზედაც შენ შეგიძლია წახვიდე. მე მაგალითად აბსოლუტურად ყველაფერზე ვიქნებოდი თანახმა ─ მათ შორის სიცოცხლეზეც.“''' | ავტორი = [[გელა ჩარკვიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ალბათ, როცა შეყვარებულები ვართ, ეს არის ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა ─ შეყვარებულობა მიგვითითებს, თუ როგორი უნდა იყოს ადამიანი.“''' | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როცა გიყვარს, შენში დიდი სიმდიდრე იშლება ─ არც კი გჯერა, რომ ასე შეგიძლია გიყვარდეს.“''' | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ისეთ ბუნებისაა, დამტკიცებას არ საჭიროებს ─ იგი თვითონ მტკიცდება იქ, სადაც ფეხს დაადგამს.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ” }} {{Q | ციტატა = '''„ქალის სიყვარული დასაწყისია იმ დიდი სიყვარულისა, რასაც მარადიული სიცოცხლე ჰქვია.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებული ადამიანის ბუნება ისეთივე სურნელოვანია, როგორც ყვავილი.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''- როგორ ფიქრობ, რა არის სიყვარული?''' :'''- რავი აბაა! მე მგონი, მარადიული მონატრებაა...''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ” }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველაზე დიდი დარდია.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = '''„და სადაც სიყვარულია, იქ სიწმინდეა, ღმერთია...“''' | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = :'''რაც მტრობას დაუქცევია ─ :'''სიყვარულს უშენებია.''' | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დამაკვირდი” }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“''' | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რაც გიყვარს, სიყვარულის გამო უნდა გიყვარდეს მხოლოდ და რაც გძულს, ისიც სიყვარულის გამო უნდა გძულდეს.“''' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ნებაყოფლობითი ქვეშევრდომობა იგივე სიყვარულია.“''' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად იმაზე ნეტარი წამი, როდესაც შენთვის ძვირფასი ადამიანისაგან სიყვარულს იგრძნობ.“''' | ავტორი = [[თამაზ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = '''„ვიღაცას ერთი ქალი არ ჰყოფნის და მეხუთეზე, მეათეზე გადაერთვება. სხვას კი ცხოვრებაც არ ჰყოფნის, რომ ის ერთადერთი უყვარდეს.“''' | ავტორი = [[კონსტანტინ ხაბენსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სულების მიზიდულობა შობს მეგობრობას; გონების მიზიდულობა შობს პატივისცემას; სხეულების მიზიდულობა შობს სურვილს. სამივე ერთად კი შობს სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[ომარ ხაიამი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''სიყვარულის ხმა გაიშვიათდა,''' :'''აქა-იქ ზანზალაკი''' :'''წკრიალებს მოწონების.''' | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== {{Q | ციტატა = '''„გიჟური სიყვარული სწრაფად განელდება, ორი „გიჟის“ სიყვარული კი ─ არასოდეს!“''' | ავტორი = [[ანჯელინა ჯოლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია, მისცე ვინმეს შენი განადგურების ძალა და დარწმუნებული იყო ─ ამას არ იზამს!“''' | ავტორი = [[ჯუბრან ხალილ ჯუბრანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = '''„უღრმეს ჭეშმარიტებას შობს მარტო უღრმესი სიყვარული და სხვა არაფერი.“''' | ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''გულო ჩემო, გეკითხები: - მითხარ, რაა სიყვარული?''' :'''- ერთი აზრი ორი სულის, ერთად ფეთქვა ორი გულის!''' :'''- სიყვარული როგორ ჩნდება?''' :'''- გულიდან და იქვე რჩება!''' :'''- სიყვარული რატომ ქრება?''' :'''- არც ყოფილა, თუკი ქრება.''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰალმი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია როდესაც აღმოაჩენთ, რომ სხვის ბედნიერებაში უფრო მეტი ბედნიერებაა, ვიდრე საკუთარში.“''' | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული იზომება არა იმით, თუ რის მიღებას ელი, არამედ იმით ─ რისი გაღებისთვის ხარ მზად.“''' | ავტორი = [[ქეთრინ ჰეპბერნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის ჩუქება გაცილებით მნიშვნელოვანია, ვიდრე მისი მიღება.“''' | ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ამბობენ, რომ სიყვარული ყველაზე მომგებიანი კაპიტალია ─ რაც უფრო მეტს აბანდებ, უფრო მეტს იღებ. ყველა რომ აცნობიერებდეს ამას, ცხოვრება გამარტივდებოდა!“''' | ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ჩვენს გასაბედნიერებლად არ არსებობს. ეს გრძნობა იმისთვისაა შექმნილი, რომ დაგვანახოს, რამდენის ატანა შეგვიძლია.“''' | ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს იმის ცოდნას, თუ როგორ თქვა „მიყვარხარ“ ლაპარაკის გარეშე.“''' | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია, როცა ორი ერთ არსებად შეერთდება, მამაკაცი და ქალი ანგელოზად იქცევა. სიყვარული ზეცაა.“''' | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი” (1831 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული წამებაა, უსიყვარულობა ─ სიკვდილი.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ეს არის ერთი ადამიანის დაუძლეველი მოთხოვნილება, იპოვოს მეორე, რომლისკენაც მიისწრაფვის.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ესაა მისწრაფება სრულყოფილებისკენ, სიმშვიდისკენ.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რასაც უდიდესი ფილოსოფოსი ვერ განმარტავს, მაგრამ უდიდესი ბრიყვიც კი განიცდის, ამას უწოდებენ სიყვარულს.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული სულგრძელ არს და ტკბილ.“ | ავტორი = [[პავლე მოციქული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული ილუზიის შვილია და დედა ილუზიის მკვლელისა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „უსიყვარულოდ ბალახიც ვერ აბიბინდება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს კანონს ვერ დაუდგენ ─ არ ცნობს ბატონებს.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ ადამიანს შეუძლია თქვას რა არის სიყვარული, მაშინ მას არავინ ჰყვარებია.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტმა სიყვარულმა არ იცის ზომა და საზღვარი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რაც უფრო დიდია ადამიანი, მით უფრო ღრმაა მისი სიყვარული.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული განწმენდს და აღამაღლებს ყოველ ადამიანს, სრულიად გადაახალისებს მას.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარულით გამთბარი გული ისევე სუფთაა, როგორც მთის ყინული.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} სიყვარულის სამეფოში ენა ზედმეტი ბარგია {{Q | ციტატა = '''„თუკი არსებობს სიყვარული ამქვეყნად და ის ჭეშმარიტად არსებობს! ─ ორი ნაბიჯიღა თუ აშორებს მას სიგიჟესთან.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული თუ ჩვეულებად გადაიქცა, მას სიკვდილი აღარ უწერია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული ისა სჯობს, რაც ძველია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარული ისევე გულწრფელია, როგორც უმანკო ბავშვი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} სიყვარული ქოლგის ქვეშ ერთად შეფარების სურვილია - მას მერეც, რაც წვიმა კარგა ხნის გადავლილია.. [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] lzpqaudkdt0k4webs26zrwbaj6joofm 46985 46977 2026-04-10T09:25:50Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46985 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = '''„გრავიტაცია დამნაშავე არაა იმაში, რომ ადამიანებს ერთმანეთი უყვარდებათ.“''' | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სამყარო მხოლოდ მაშინ გახდება ნამდვილი, როცა ადამიანი სიყვარულს ისწავლის. მანამდე კი მხოლოდ ერთი რწმენით შეგვიძლია ვიცხოვროთ – რწმენით, თითქოს სიყვარულისა რამე გაგვეგებოდეს, არადა, მისი დაფასება ჯერაც ვერ გვისწავლია.“''' | ავტორი = [[დანტე ალიგიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ერთხანს მაინც უნდა იყოთ ერთად, რომ სულში ჩახედოთ ერთმანეთს – მისი სულიერი რაღაც-რაღაცები შენი სიცოცხლისთვის აუცილებელი რომ გახდება, მაშინ დაერქმევა თქვენს ურთიერთობას სიყვარული.“''' | ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული დაუოკებელი სურვილია, ხოლო დაკმაყოფილებული სურვილი ნელდება.“''' | ავტორი = [[ჰანს კრისტიან ანდერსენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ორ სხეულში მცხოვრები ერთი სულია.“''' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ეს ნიშნავს, რასაც სიკეთედ თვლი, გინდოდეს სხვისთვის, ანუ ვინც გიყვარს, მისთვის.“''' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული მარტო ურთიერთშერწყმას კი არ გულისხმობს, არამედ ფილოსოფიასაც ─ ბრძენი სიყვარულსაც მიეცემა და სახელმწიფო საქმეებსაც გააკეთებს, დაქორწინდება კიდეც და მეფეებთანაც იცხოვრებს.“''' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თეორემაა, რომელიც ყოველდღიურ დამტკიცებას მოითხოვს.“''' | ავტორი = [[არქიმედე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს, ასე თუ ისე, სიცხადე შეაქვს იმ გაუგებრობაში, თუ რატომ ებღაუჭებიან სიცოცხლეს გამწარებით ეს საცოდავი ადამიანები... სიმართლე თუ გინდათ, ამ უნარის გარეშე ადამიანს ათი ცოფიანი ძაღლი სჯობია ─ იმდენად საშიში და დაუნდობელია... მაგრამ ასეთები ცოტანი არიან. უმრავლესობას ამ უნარის, თუნდაც სულ უმნიშვნელო ნამცეცები, მაინც აქვს შემორჩენილი.“''' | ავტორი = [[თეიმურაზ ბაბლუანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მზე, მთვარე და პურის ყანა” (2018 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად სიხარული, რომელიც წართმეულ სიყვარულს შეცვლის.”''' | ავტორი = [[ჯორჯ გორდონ ბაირონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იქნებ, სიყვარული განცდილი სიამოვნებისთვის მადლობის გრძნობაა და სხვა არაფერი?!“''' | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მამა გორიო” (1835 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გზაა, რომლითაც თვით ბრიყვებიც კი გარკვეულ ღირსებას აღწევენ.“''' | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''მხოლოდ კავშირი ესრეთთ სულთა შობს სიყვარულსა,''' :'''ზეგარდმო მადლით დაუხსნელად დამტკიცებულსა!''' | ავტორი = [[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რად ჰყვედრი კაცსა” }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ხელოვნების ნიმუშია ─ მწერლების, მუსიკოსების, მხატვრების, კინორეჟისორების მუზა.“''' | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებული მამაკაცი ის არის, ვისაც უყვარს თავისი მძინარე ქალბატონის ყურება და მისით ტკბობა.“''' | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იყო შეყვარებული, ნიშნავს იყო სულ გაოცებული – როცა გაოცება გაივლის, სიყვარულიც გაქრება. ხშირად გვავიწყდება, რომ სიყვარულში ცნობისმოყვარეობა 90%-ია და მხოლოდ 10% – მარტოხელა ძაღლივით სიკვდილის შიში.“''' | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„თუ თქვენ იცით, რის გამო გიყვართ ქალი, ეს იმას ნიშნავს, რომ ის არ გიყვართ.“''' | ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„დანაშაული არ არის, რამდენჯერმე გიყვარდეს.“''' | ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყოველთვის ტელესკოპში იყურება, სიძულვილი კი, მიკროსკოპში გაკვირდება.“''' | ავტორი = [[ჯოშ ბილინგსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული კი არ გვამცირებს, პირიქით ─ გვანთავისუფლებს. მხოლოდ სიყვარულს შეუძლია განთავისუფლება.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე ბლოკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რა არის სიყვარული? – ვნება, რომელიც ერთ მხარეს ათავსებს მთელ დედამიწას, ხოლო მეორე მხარეს მხოლოდ და მხოლოდ სიყვარულის საგანს.“''' | ავტორი = [[ნაპოლეონ ბონაპარტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გაანადგურეთ სიყვარული და ჩვენი დედამიწა სამარედ გადაიქცევა.“''' | ავტორი = [[რობერტ ბრაუნინგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია, როდესაც ვინმეს შეუძლია ადამიანს საკუთარი თავი დაუბრუნოს.“''' | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ისაა, როცა გინდა ვიღაცასთან ერთად წელიწადის ოთხივე დრო გაატარო. გინდა ვინმესთან ერთად გაზაფხულის ქარიშხლებს გაექცე, ფეხქვეშ კი იასამნები გეფინოს, ზაფხულობით ხილი შეაგროვო და მდინარეში იბანაო. შემოდგომაზე ერთად მოხარშოთ მურაბები და სიცივისას ფანჯარა მიხუროთ. ზამთარში, გაციებაში და გრძელი საღამოების გადატანაში ერთმანეთს დაეხმაროთ.“''' | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებული ხალხი ხისტი და საშიში ხდება ხოლმე; ფართო პერსპექტივაში ხედვის უნარს კარგავენ, ისევე როგორც იუმორის გრძნობას... ისინი ნერვიული მუდოები ხდებიან, ფსიქოპათური გადახრებით... ზოგჯერ მკვლელებიც.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„იპოვე ის, რაც მთელი გულით გეყვარება და მიეცი საშუალება ─ მოგკლას.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რა თქმა უნდა, შესაძლებელია ადამიანი გიყვარდეს ─ თუ მას ძალიან კარგად არ იცნობ.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ სიყვარულის უნარი გაქვს, პირველ რიგში საკუთარი თავი შეიყვარე.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ ითხოვს სრულყოფილებას ─ ის ხედავს მთლიანობას არასრულშიც.“''' | ავტორი = [[ლეო ბუსკალია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თამაშია, რომელსაც ორი თამაშობს და ორივე მოგებული რჩება.“''' | ავტორი = [[ევა გაბორი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ვისაც ოდესმე სიყვარული გამოუცდია, მას უგემნია თავათ სიკვდილი.“''' | ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დიდოსტატის მარჯვენა” (1938-1939 წწ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ორი არაიდეალური ადამიანი ერთმანეთს შეხვდა... შეიყვარეს... და ერთმანეთისთვის იდეალურები გახდნენ.“''' | ავტორი = [[ვიტალი გიბერტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული, იცით, რა არის? როცა რაიმეს კი არ ველი შენგან... არამედ მზად ვარ, მოვკვდე შენთვის...“''' | ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რაშია გამოსავალი? გამოსავალი სიყვარულშია ─ როდესაც ადამიანს უყვარს, მას აღარაფერი ბეზრდება...“''' | ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული შობს სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ძლიერი, წმინდა სიყვარული მოყვასისადმი, თვით მოსიყვარულესაც უტკბობს სიცოცხლესა და მოყვასსაცო.“''' | ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს, ისევე როგორც მთელ ბუნებას, აქვს ჭკნობისა და ყვავილობის პერიოდი, მაგრამ მთლიანად არასდროს კვდება ─ ზღვა მაინც ზღვაა, მოიქცევა თუ უკუიქცევა.“''' | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება ცოდვა და უზნეო მდგომარეობაა.“''' | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უპირველესად მოქმედებაა და როგორც ყოველ მოქმედებას, მასაც დიდი დაძაბულობა ახლავს თან.“''' | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„განა სიყვარულს რაიმე საერთო აქვს გონებასთან?!“''' | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ამ ქვეყანაზე ბოროტებისთვის კი არა, სიყვარულისთვის ვართ გაჩენილები ─ ნამდვილი გრძნობით ნათქვამი „მიყვარხარ“ არასოდეს გაუფერულდება.“''' | ავტორი = [[ნიკო გომელაური]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არაფერი ისე არ მჟღავნდება, როგორც ფარული სიყვარული.“''' | ავტორი = [[ლევან გოთუა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის შედეგი ყოველთვის ერთი და იგივეა ─ ახალი ადამიანი! ბავშვზე კი არ მოგახსენებთ, არამედ ადამიანებზე, რომელთაც უყვართ. აკი გრძნობა სულს უახლებს კაცს, უფრო სხვაგვარს, უკეთესსა და ლამაზს შეიქმს.“''' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს სიცოცხლის სურვილს.“''' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ელვისებურად გადის გულში და მასსავით მუნჯია.“''' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ე.ი. შედარებას თავი დაანებო.“''' | ავტორი = [[ბერნარ გრასე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''ვისაც ვინ უყვარს, ჯურღმულშიც მოსძებნის უეჭველადა.''' | ავტორი = [[იოსებ გრიშაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ია და ყაყაჩო” }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული რაა, ბრძენო? – ეს მინდოდა ჩემთვის გეთქვა. ორი სული – ერთი ფიქრი, ორი გული – ერთი ფეთქვა.“''' | ავტორი = [[სალვადორ დალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ???????????????? }} {{Q | ციტატა = '''„ვისაც არავინ უყვარს, ის მგონი, არავის უყვარს.“''' | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ვერავითარი თვალთმაქცობით ვერ დამალავ სიყვარულს იქ, სადაც არის და ვერ გამოაჩენ, სადაც არ არის.“''' | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ შენ ერთდროულად გიყვარს ორი ადამიანი, აირჩიე მეორე, რადგან პირველი რომ გყვარებოდა მართლა, მეორე არასოდეს შეგიყვარდებოდა.“''' | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად ართმევს გონებას იმას, ვისაც აქვს და აძლევს იმას, ვისაც არ გააჩნია.“''' | ავტორი = [[დენი დიდრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ყველაზე უფრო საინტერესო და საპატიო გახლავთ ადამიანურ სისუსტეთა შორის.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ დიკენსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანებმა შეამკეს სიყვარული სიმორცხვით, პოეზიით, თავგანწირვით, მაგრამ მათვე შეიტანეს მასში ისეთი რამ, რაც ცხოველებსაც არ შეუძლიათ: მეტისმეტობა, ღალატი, გარყვნილება და მლიქვნელობა.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ის, ვინც შეყვარებულია, არასოდეს იბნევა იმაში, თუ ვინ უყვარს.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ვისაც დიდი სიყვარული შეუძლია, იმან დარდიც დიდი იცის.“''' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი...“''' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არ შეიძლება შენი ცხოვრება სხვებს მსხვერპლად შესწირო და გეგონოს, რომ ეს სიყვარულია.“''' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„დედამიწას სიყვარული ატრიალებს... ასე რომ არა, დაიქცეოდა, ამდენი ცოდვა დაამძიმებდა, ვეღარ შესძლებდა ბრუნვას, ზოგ-ზოგებისადმი სიყვარული რომ არა.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„იქ, სადაც სიყვარული ურევია, ყოველივე ლამაზდება.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„როდესაც ყვავილი მოგწონს, წყვეტ მას, ხოლო როცა გიყვარს ─ რწყავ.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულმა ასე იცის ─ ადამიანი ხდება სახლი, რომელშიც ცხოვრობ.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როცა იგრძნობ, რომ გული სიყვარულით გიძგერს, ამ სიყვარულის ჩახშობას ნუ შეეცდები.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული – ეს ნიჭია, რომელიც ღმერთმა ადამიანს უბოძა და უბედურია ის, ვინც ამ ქვეყნიდან ამ ნიჭის გარეშე წავა.“''' | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თავად არს ღმერთი და თუ სიყვარული შენთან არს, შენთან არს ღმერთი.“''' | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს – ერთმანეთის ყურებას კი არ ნიშნავს, არამედ ხედვას ერთი მიმართულებით.“''' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული იწყება მაშინ, როცა გიყვარს და საპასუხოდ არაფერს ელი.“''' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “პატარა უფლისწული” (1943 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული სხვათა გამო სიხარულია.“''' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მას, ვისაც უყვარდა, კვლავ ვერ შეიყვარებს, არ ძალუძს დამწვარს, კვლავ რომ აალდეს.“''' | ავტორი = [[სერგეი ესენინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ძალუძს ყველაფერს სძლიოს ─ მოდით, ჩვენც მას დავემორჩილოთ.“''' | ავტორი = [[ვერგილიუსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არის იქ, სადაც შენ იპოვი მას.“''' | ავტორი = [[კურტ ვონეგუტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერს სძლევს ─ იგი ერთი ასი ათასად მაღლა დგას თავმოყვარეობაზე, სიმდიდრეზე ძვირია, დიდებაზე კეთილშობილია.“''' | ავტორი = [[უილიამ თეკერეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ი'''== {{Q | ციტატა = '''„ადამიანს ერთგული მეგობრისთვის ყველაფრის მიცემა შეუძლია ─ ყველაფრის, გარდა იმ ქალისა, რომელიც უყვარს.“''' | ავტორი = [[ჰენრიკ იბსენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მარტო ის კი არ უნდა გვიყვარდეს, ვისაც ჩვენ ვუყვარვართ, არამედ ─ ყველა.“''' | ავტორი = [[ილია II]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებამდე უნდა გაახილო თვალები, თორემ თუ შეგიყვარდა, მერე მარტო ის და იმის ძაღლი კი არა, მეზობლის ნაგაზიც გეყვარება.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის დროს თუ მონობა შეგიძლია ─ მეფე ხარ!“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდა და აღარ გიყვარს, მასეთი რამ არ არსებობს... თუ მართლა გიყვარს, სამუდამოდ გიყვარს. თუ გადაგიყვარდა, ესე იგი, არც არასოდეს გყვარებია.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის და ვნების დამწვრობით ადამიანი რომ დაშინებულიყო, კაცობრიობა დიდი ხნის წინ შეწყვეტდა არსებობას...“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ არის მხოლოდ ფიქრი ადამიანზე, ეს არის ყოფნა მის გვერდით მაშინაც კი, როცა შორს ხარ.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შენ რომ სიყვარული შეგეძლოს და მე მართლა ვიყო სიყვარულის ღირსი ─ არ დამიცდიდი: ადგებოდი და უანგაროდ შემიყვარებდი...“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული დიდი ტვირთია ─ სუსტი, უძლური და უნიათო ვერ ასწევს, ვერ ატარებს…“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თუ არ იცი, ყველაფრის სწავლას თავი დაანებე და ჯერ სიყვარული ისწავლე.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არის, როცა ულაპარაკოდ დათმობ შენს სიცოცხლეს. ყველაზე ძვირფასს რომ დათმობ ─ ეს არის სიყვარული.“''' | ავტორი = [[კახი კავსაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ზოგჯერ ადამიანებს უყვართ ერთმანეთი, მაგრამ დროისა და ფიქრის უქონლობის გამო, არც კი უწყიან, რომ უყვართ.“''' | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ავადმყოფობის სახეობაა, რომელიც არც ჭკვიანებს ინდობს და არც ბრიყვებს.“''' | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეიყვარეთ საკუთარი თავი, შემდეგ ─ სიცოცხლე და მხოლოდ ამის შემდეგ ─ ის, ვინც გსურთ.“''' | ავტორი = [[ფრიდა კარლო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სულიერი კულტურის ნაწილია ─ პატარა ადამიანები მას ვერ წვდებიან და საკუთარ თავთან ერთად სხვასაც ტანჯავენ!..“''' | ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მიყვარხარ, იმიტომ რომ მთელი სამყარო ხელს მიწყობდა, შენ რომ მეპოვნე...“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ველური ძალაა ─ როცა მის გაკონტროლებას ვცდილობთ, ის გვანადგურებს. როცა ვცდილობთ მას ჩავწვდეთ ─ გვაბნევს.“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს, ესე იგი გიყვარდეს ─ სიყვარული არგუმენტებს არ ცნობს.“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ის ერთადერთია, რაც გონებას ავითარებს, შემოქმედებით ფანტაზიას აღვიძებს, გვწმენდს და გვანთავისუფლებს.“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება= }} {{Q | ციტატა = '''„თუ ოდესმე რამეს ვუხსნივართ, ისევ სიყვარულის ძალას და მომავალშიც იგი იქნება ჩვენი სიმაგრე.“''' | ავტორი = [[მერაბ კოსტავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულისგან მანდილოსნები ლამაზდებიან, მამაკაცები კი ავადმყოფ ცხვრებს ემსგავსებიან.“''' | ავტორი = [[აგათა კრისტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად იმით იწყება, რომ ვიღაცის მარტოობას შევამჩნევთ.“''' | ავტორი = [[მილან კუნდერა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გამოსათხოვარი ვალსი” (1976 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„შენი გაცემული სიყვარული მაინც იმდენი მიდის ადამიანამდე, რამდენადაც თვითონ უყვარხარ.“''' | ავტორი = [[ლუკა კუხიანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სუნთქვა ცალი ფილტვით” (2021 წ.) }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უეცრად, ანგარიშმიუცემლად, ვნებისა თუ რაღაც სისუსტის შედეგად იბადება. ერთი ლამაზი ნაკვთი თვალს მოგვწყვეტს, უმალ დაგვაბამს და გადაწყვეტს ჩვენს ბედს.“''' | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული იმას ნიშნავს, რომ სხვის ბედნიერებაში საკუთარი ბედნიერება იპოვო.“''' | ავტორი = [[გოტფრიდ ლაიბნიცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არავითარ თვალთმაქცობას არ შეუძლია დამალოს სიყვარული იქ, სადაც იგი ნამდვილად არის და არავითარ ძალას არ შეუძლია გვაჩვენოს სიყვარული იქ, სადაც იგი არ არსებობს.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთია, მაგრამ მისი იმიტაცია ─ ათასი.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული მოჩვენებას ჰგავს ─ ყველა მასზე საუბრობს, მაგრამ ცოტას თუ უნახავს.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ბევრი წამალი აქვს, მაგრამ არც ერთი კი უებარი არ არის.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ის, ვინც გადაიყვარეს, თვითონაა დამნაშავე, რადგან ვერ შეამჩნია ეს დროულად.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არ არსებობს კაცი, რომელიც ერთხელ გულს რომ აიცრუებს საყვარელ ქალზე, სირცხვილით არ იხსენებდეს თავის ძველ სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ცეცხლია: თუ არ კვებავ ─ ქრება.“''' | ავტორი = [[მიხეილ ლერმონტოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი ზღაპარია, რომელიც არ იწყება სიტყვებით “იყო და არა იყო რა”, მაგრამ ამ სიტყვებით კი მთავრდება.“''' | ავტორი = [[ჰანს ლობერგერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ისე არაფერი აძლიერებს სიყვარულს, როგორც გადაულახავი წინააღმდეგობანი.“''' | ავტორი = [[ლოპე დე ვეგა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ვერ იტანს გამუდმებით გამოკვლევას ─ თუ ყველაფერს ამოწმებ, ნაწილებად შლი, ადარებ, სინათლესთან ახლოს მიგაქვს, ის ჩაქვრება და მოკვდება.“''' | ავტორი = [[სოფი ლორენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = '''„მე შენ მიყვარხარ არა იმის გამო, თუ ვინ ხარ შენ, არამედ იმის გამო, თუ ვინ ვარ მე შენ გვერდით.“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ შეხვდებით თქვენს ნამდვილ სიყვარულს, ის არ დაგეკარგებათ ─ არც ერთი კვირის შემდეგ, არც ერთი თვის და არც ერთი წლის შემდეგ.“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის სიმპტომები ქოლერისას ემთხვევა.“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიყვარული ჟამიანობის დროს” (1985 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„მხოლოდ იმიტომ, რომ ვიღაცას არ უყვარხარ ისე, როგორც შენ გინდა, რომ უყვარდე, იმას არ ნიშნავს, რომ იმ ადამიანს მთელი გულით არ უყვარხარ!“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტმა სიყვარულმა ფიქრი არ იცის.“''' | ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ომს ჰგავს ─ ადვილია დაიწყო, ძნელია დაამთავრო და შეუძლებელია დაივიწყო.“''' | ავტორი = [[ჰენრი ლუის მენკენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უსასრულობის ყველაზე ღვთაებრივი ფორმაა.“''' | ავტორი = [[მორის მეტერლინკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თქვენ იცით, რა არის სიყვარული, ნამდვილი სიყვარული? ოდესმე გყვარებიათ ისე, რომ ჯოჯოხეთის მარადიული სატანჯველისათვის გაგემეტებინათ თავი?! ─ მე მყვარებია.“''' | ავტორი = [[ამედეო მოდილიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული კვდება ─ ცხოვრების უდიდესი ტრაგედია არა ადამიანის გარდაცვალება, არამედ ისაა, რომ მათ აღარ უყვართ.“''' | ავტორი = [[უილიამ სომერსეტ მოემი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლის ერთადერთი სიამეა, რომელსაც ხშირად ვიმწარებთ, რადგან ზოგჯერ მისგან შეუძლებელ რამეს მოვითხოვთ ხოლმე!“''' | ავტორი = [[გი დე მოპასანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერია, როგორც სიკვდილი, მაგრამ მსხვრევადია, როგორც მინა.“''' | ავტორი = [[გი დე მოპასანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთია, რის გამოც ადამიანი ხდება ძლიერი, ქალი ─ ლამაზი, კაცი ─ კეთილი, სული ─ ამაღლებული, ცხოვრება კი ─ მშვენიერი!“''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრებას იმით იწყებ ხოლმე, რომ სხვის შეყვარებაზე უარის თქმას სწავლობ. დასასრულს კი, საკუთარ თავში ვერ პოულობ ვერაფერს ისეთს, შეყვარების ღირსად რომ ჩათვალო.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რა არის სიყვარული, თუ არა გაგება და ბედნიერება იმისა, რომ მეორე ადამიანი ცხოვრობს, მოქმედებს და განიცდის ჩვენგან განსხვავებულად.“''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულში ყოველთვის არსებობს სიგიჟე, მაგრამ ასევე არსებობს ამ სიგიჟის მიზეზებიც.“''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ბუნების უმაღლესი პოეზიაა.“''' | ავტორი = [[ნოვალისი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არის თავის დავიწყება.“''' | ავტორი = [[გრიგოლ ორბელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული, ყველაზე მომაკვდინებელი ყველაზე მომაკვდინებელ სენთაგან ─ კვდები მაშინაც, როდესაც გიყვარს და მაშინაც, როცა უსიყვარულოდ ცოცხლობ.“''' | ავტორი = [[ლორენ ოლივერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დელირიუმი” (2011 წ.) }} =='''პ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სულგრძელია, სიყვარული ქველმოქმედია, არ შურს, არ ყოყოჩობს, არ ამპარტავნობს, არ სჩადის უწესობას, თავისას არ ეძიებს, არ რისხდება და არ განიზრახავს ბოროტებას, არ ხარობს სიცრუით, არამედ ჭეშმარიტება ახარებს, ყოველივეს იტანს, ყველაფერი სწამს, ყველაფრის იმედი აქვს და ყოველივეს ითმენს. სიყვარული არასოდეს მთავრდება.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = პავლე I კორინთელთა 13:4-8 }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანებს უყვართ არა საჭიროებისთვის, არამედ ─ ბედნიერებისთვის.“''' | ავტორი = [[ბლეზ პასკალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის სამი მეოთხედი ცნობისმოყვარეობაა.“''' | ავტორი = [[ჟან პოლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„უპასუხო სიყვარული არ ამცირებს ადამიანს, არამედ ─ აღამაღლებს მას.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = '''„ადამიანი უსიყვარულოდ იგივეა, რაც მიცვალებული შვებულებაში.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სნეულებასავით არის ─ ნელა და შეუმჩნევლად ადნობს ადამიანს, ხოლო როცა შეამჩნევ და მისგან თავის დაღწევას მოინდომებ, ძალა გღალატობს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანი არ არის დამნაშავე იმაში, რომ უყვარს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ახსნა–განმარტებებს ვერ ითმენს ─ მას ესაჭიროება მხოლოდ ქცევები.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარს ─ ეს ნიშნავს, მასთან ერთად დაბერება გინდა.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ქალი სიყვარულისგან უფრო ფხიზლდება, კაცი კი ─ ჭკუას კარგავს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ცხოვრება მეტისმეტად ხანგრძლივია ერთი სიყვარულისთვის.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„საოცარია, რომ ადამიანს შეუძლია სიკვდილი, როცა უყვარს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ფიზიკურ საზღვრებს სცდება და თუნდაც სხეულები დაშორდნენ ერთმანეთს, სულები სამუდამოდ დაკავშირებული რჩებიან.“''' | ავტორი = [[ჯალალედინ რუმი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = '''„გაუზიარებელი სიყვარული ორმხრივი სიყვარულისგან ისევე განსხვავდება, როგორც სიცრუე ჭეშმარიტებისგან.“''' | ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მამაკაცი, რომელიც ჭკვიანურად ლაპარაკობს სიყვარულზე ─ შეყვარებული არაა.“''' | ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული საზიანოცაა, ერთსა და იმავე დროს მსუბუქიც და რთულიც, სიმსუბუქის წყალობით ის ბადეში გვახვევს, ხოლო სიძნელეებთან ის გვაბრძოლებს.“''' | ავტორი = [[სენეკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არაფერი ისე არ იპყრობს, არბილებს მამაკაცის გულს, როგორც იმის შეცნობა, რომ ის უყვართ.“''' | ავტორი = [[ჰენრიკ სენკევიჩი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ისეთი სათვალე უკეთია, რომლითაც სპილენძი ოქროდ გეჩვენება, სიღარიბე ─ სიმდიდრედ, ხოლო ცეცხლის ნაპერწკლები ─ მარგალიტებად.“''' | ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ციებ-ცხელებას ჰგავს ─ შენი ნების მიუხედავად მოდის და მიდის.“''' | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული მომაჯადოებელი ყვავილია, მაგრამ საჭიროა დიდი გამბედაობა, რომ მიხვიდე და მოწყვიტო იგი უფსკრულის კიდეზე.“''' | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს შეიძლება ეწოდოს სამგზის ქურდი: არ ეძინება, გამბედავია და ადამიანს აშიშვლებს.“''' | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლეში მხოლოდ ერთხელ მოდის.“''' | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''უსიყვარულოდ არ არსებობს''' :'''არც სილამაზე,''' :'''არც უკვდავება არ არსებობს''' :'''უსიყვარულოდ.''' | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''მაგრამ სულ სხვაა სიყვარული''' :'''უკანასკნელი,''' [...] :'''იგი არ უხმობს ქარიშხლიან''' :'''უმიზნო ვნებებს.''' | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანებს სიყვარული უფრო აკლიათ, ვიდრე პური და ეს ყველაზე ძლიერი შიმშილია.“''' | ავტორი = [[დედა ტერეზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერი სურვილია, რომ ძლიერად სურდე ვინმეს.“''' | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''- არსებობს ერთი ნახვით შეყვარების საწინააღმდეგო საშუალება?''' :'''- დიახ, არსებობს ─ მეორედ უნდა შეხედოთ დაკვირვებით.''' | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ყველაზე ბოროტ კაცსაც ღიმილით უნათდება სახე როცა ეუბნებიან, რომ ის უყვართ.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როცა ვინმეს უყვარხარ, ისეთივე ბედნიერებაა, როგორც შენ თვითონ რომ გიყვარს სხვა, და მთელი სიცოცხლე უნდა იკმარო, თუკი ერთხელ მაინც გახდი ამის ღირსი.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ყოველთვის გვგონია, რომ ჩვენ ვუყვარვართ ჩვენი სიკარგის გამო. მაგრამ ვერ ვხვდებით ─ ვუყვარვართ იმიტომ, რომ კარგები არიან ისინი, ვისაც ვუყვარვართ.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როდესაც შეგიყვარდება, ეს ისეთია, თითქოს მკვდარი იყავი და გაცოცხლდი.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იმისათვის, რომ შეძლო ადამიანების სიყვარული და მათგანაც დაიმსახურო, აუცილებლად უნდა მიეჩვიო, რომ რაც შეიძლება ნაკლებს ელოდე მათგან.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იმისათვის, რომ გიყვარდეს ადამიანები საქციელით და არა სიტყვებით, აუცილებლად უნდა აკეთო ის, რასაც მათთვის სარგებელი მოაქვს.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება უფრო მარტივია, მაგრამ მის გარეშე აზრს კარგავს.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანები იმიტომ კი არ ცოცხლობენ, რომ საკუთარ თავზე ზრუნვა ასულდგმულებთ ─ არამედ იმ სიყვარულის გამო, რომელიც მათ მიმართ სხვა ადამიანებს აქვთ.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ანა კარენინა” (1873-1877 წწ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ვინც გიყვარს, იმას ჯოჯოხეთიდან ამოათრევ, ვინც არ გიყვარს ─ იმას დუმილსაც არ შეარჩენ.“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველა კარს აღებს...“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„როდესაც გვიყვარს, მხოლოდ მაშინ ვცდილობთ იმაზე უკეთესები ვიყოთ, ვიდრე ვართ.“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გურჯი ხათუნი” ( წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ერთი ლამაზი თვისებაც აქვს ─ იგი არასოდეს ქრება და იკარგება, შვიდი საუკუნეც რომ გავიდეს, ის მაინც არსებობს, თუ იმ შვიდი საუკუნის შემდეგაც არსებობენ ადამიანები, ვისაც სიყვარული შეუძლია…“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = '''„არასოდეს შეიყვარო ისეთი ადამიანი, რომელიც ისე მოგექცევა, თითქოს ჩვეულებრივი ხარ.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სამყაროს შეცნობას ემსახურება სიყვარული, და არა ─ გერმანული ფილოსოფია.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჩვენ არავინ გვიყვარს სილამაზის, ტანისამოსისა და სიმდიდრის გამო ─ ჩვენ გვიყვარს იმიტომ, რომ მასში მელოდიაა, რომელიც მხოლოდ ჩვენ გვესმის.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„საკუთარი თავის მიმართ სიყვარული რომანის დასაწყისია, რომელიც მთელი ცხოვრება გრძელდება.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერზე იმარჯვებს, გარდა სიღარიბისა და კბილის ტკივილისა.“''' | ავტორი = [[მეი უესტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული წინ უსწრებს გაცნობას, გაცნობა კი სიყვარულს კლავს.“''' | ავტორი = [[მიგელ დე უნამუნო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = '''„მე ვერ ვიპოვე სიყვარულის ობიექტი და ამიტომ თავი ისე მეჭირა, თითქოს ამ სამყაროში არაფერი იმსახურებდა სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[ჯონ ფაულზი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გრძნეული” (1965 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ღვთაებრივი სიგიჟეა.“''' | ავტორი = [[მარსილიო ფიჩინო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„უყვართ არა ღირსებისთვის, არამედ ნაკლის მიუხედავად.“''' | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გონივრული და დამაკმაყოფილებელი პასუხია კითხვაზე, თუ რატომ არსებობს კაცობრიობა.“''' | ავტორი = [[ერიხ ფრომი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული მხოლოდ მაშინაა ნამდვილი, როცა ის გიყვარს, ვისი გამოყენებაც საკუთარი მიზნებისთვის არ გჭირდება.“''' | ავტორი = [[ერიხ ფრომი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ არის ბუნებრივი მოცემულობა ─ ის საჭიროებს დისციპლინას, კონცენტრაციას, მოთმინებას, ერთგულებას და ნარცისიზმის დაძლევას; ეს არ არის გრძნობა, სიყვარული არის ქმედება.“''' | ავტორი = [[ერიხ ფრომი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულზე მეტი ჭირი და ლხინი ღმერთს არა გაუჩენია-რა.“''' | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული, ალბათ, მუხლმოყრილი ლოცვაა.“''' | ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მდგმური” (1979 წ.) }} {{Q | ციტატა = :'''- თუ მიიღე ცხოვრებისგან ყველაფერი, რაც გინდოდა?''' :'''- მივიღე.''' :'''- და რა გინდოდა?''' :'''- ვინმეს რომ ვყვარებოდი და ეს არ დაემალა...''' | ავტორი = [[რეიმონდ კარვერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = '''„სილამაზე გვჭირდება მამაკაცების სიყვარულის მოსაპოვებლად, ხოლო უგუნურება ─ მათ შესაყვარებლად.“''' | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„დედაჩემი მამაჩემს ცოლად სიყვარულით გაჰყვა, მაგრამ მთელი ცხოვრება ტიროდა ─ სიყვარულისგან კარგს არაფერს უნდა ელოდო...“''' | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ცხოვრებაში, რომლის სიგრძე ნახევარი ამოსუნთქვაა, არაფერი დაგეგმოთ სიყვარულის გარდა.“''' | ავტორი = [[ელიფ შაფაქი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უფრო ძლიერია, ვიდრე სიკვდილის შიში.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული გაურბის მას, ვინც მისდევს და აედევნება მას, ვინც გაურბის.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტ სიყვარულს არ შეუძლია ლაპარაკი, რადგან ჭეშმარიტი სიყვარული მჟღავნდება ქცევით და არა ─ სიტყვით.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არა თვალებით, არამედ გულით იყურება.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ვარსკვლავია, რითაც არკვევს ზღვაოსანი ოკეანის ტალღებს შორის სად იქნება ბედი მისი.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ არის გრძნობა, რომელიც იცვლება მაშინ, როდესაც მისი ალტერნატივა ჩნდება ─ შეიძლება ცხოვრება გართულდეს და ყველაფერი შეიცვალოს, მაგრამ ნამდვილი სიყვარული მუდამ უცვლელი რჩება.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ნამდვილ სიყვარულს თვალებით ვერ დაინახავ ─ მისი ხილვა მხოლოდ გონებითაა შესაძლებელი.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული იზომება იმ მსხვერპლით, რომელზედაც შენ შეგიძლია წახვიდე. მე მაგალითად აბსოლუტურად ყველაფერზე ვიქნებოდი თანახმა ─ მათ შორის სიცოცხლეზეც.“''' | ავტორი = [[გელა ჩარკვიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ალბათ, როცა შეყვარებულები ვართ, ეს არის ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა ─ შეყვარებულობა მიგვითითებს, თუ როგორი უნდა იყოს ადამიანი.“''' | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როცა გიყვარს, შენში დიდი სიმდიდრე იშლება ─ არც კი გჯერა, რომ ასე შეგიძლია გიყვარდეს.“''' | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ისეთ ბუნებისაა, დამტკიცებას არ საჭიროებს ─ იგი თვითონ მტკიცდება იქ, სადაც ფეხს დაადგამს.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ” }} {{Q | ციტატა = '''„ქალის სიყვარული დასაწყისია იმ დიდი სიყვარულისა, რასაც მარადიული სიცოცხლე ჰქვია.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებული ადამიანის ბუნება ისეთივე სურნელოვანია, როგორც ყვავილი.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''- როგორ ფიქრობ, რა არის სიყვარული?''' :'''- რავი აბაა! მე მგონი, მარადიული მონატრებაა...''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ” }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველაზე დიდი დარდია.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = '''„და სადაც სიყვარულია, იქ სიწმინდეა, ღმერთია...“''' | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = :'''რაც მტრობას დაუქცევია ─ :'''სიყვარულს უშენებია.''' | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დამაკვირდი” }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“''' | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რაც გიყვარს, სიყვარულის გამო უნდა გიყვარდეს მხოლოდ და რაც გძულს, ისიც სიყვარულის გამო უნდა გძულდეს.“''' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ნებაყოფლობითი ქვეშევრდომობა იგივე სიყვარულია.“''' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად იმაზე ნეტარი წამი, როდესაც შენთვის ძვირფასი ადამიანისაგან სიყვარულს იგრძნობ.“''' | ავტორი = [[თამაზ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = '''„ვიღაცას ერთი ქალი არ ჰყოფნის და მეხუთეზე, მეათეზე გადაერთვება. სხვას კი ცხოვრებაც არ ჰყოფნის, რომ ის ერთადერთი უყვარდეს.“''' | ავტორი = [[კონსტანტინ ხაბენსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სულების მიზიდულობა შობს მეგობრობას; გონების მიზიდულობა შობს პატივისცემას; სხეულების მიზიდულობა შობს სურვილს. სამივე ერთად კი შობს სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[ომარ ხაიამი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''სიყვარულის ხმა გაიშვიათდა,''' :'''აქა-იქ ზანზალაკი''' :'''წკრიალებს მოწონების.''' | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== {{Q | ციტატა = '''„გიჟური სიყვარული სწრაფად განელდება, ორი „გიჟის“ სიყვარული კი ─ არასოდეს!“''' | ავტორი = [[ანჯელინა ჯოლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია, მისცე ვინმეს შენი განადგურების ძალა და დარწმუნებული იყო ─ ამას არ იზამს!“''' | ავტორი = [[ჯუბრან ხალილ ჯუბრანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = '''„უღრმეს ჭეშმარიტებას შობს მარტო უღრმესი სიყვარული და სხვა არაფერი.“''' | ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''გულო ჩემო, გეკითხები: - მითხარ, რაა სიყვარული?''' :'''- ერთი აზრი ორი სულის, ერთად ფეთქვა ორი გულის!''' :'''- სიყვარული როგორ ჩნდება?''' :'''- გულიდან და იქვე რჩება!''' :'''- სიყვარული რატომ ქრება?''' :'''- არც ყოფილა, თუკი ქრება.''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰალმი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია როდესაც აღმოაჩენთ, რომ სხვის ბედნიერებაში უფრო მეტი ბედნიერებაა, ვიდრე საკუთარში.“''' | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული იზომება არა იმით, თუ რის მიღებას ელი, არამედ იმით ─ რისი გაღებისთვის ხარ მზად.“''' | ავტორი = [[ქეთრინ ჰეპბერნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის ჩუქება გაცილებით მნიშვნელოვანია, ვიდრე მისი მიღება.“''' | ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ამბობენ, რომ სიყვარული ყველაზე მომგებიანი კაპიტალია ─ რაც უფრო მეტს აბანდებ, უფრო მეტს იღებ. ყველა რომ აცნობიერებდეს ამას, ცხოვრება გამარტივდებოდა!“''' | ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ჩვენს გასაბედნიერებლად არ არსებობს. ეს გრძნობა იმისთვისაა შექმნილი, რომ დაგვანახოს, რამდენის ატანა შეგვიძლია.“''' | ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს იმის ცოდნას, თუ როგორ თქვა „მიყვარხარ“ ლაპარაკის გარეშე.“''' | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია, როცა ორი ერთ არსებად შეერთდება, მამაკაცი და ქალი ანგელოზად იქცევა. სიყვარული ზეცაა.“''' | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი” (1831 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული წამებაა, უსიყვარულობა ─ სიკვდილი.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ეს არის ერთი ადამიანის დაუძლეველი მოთხოვნილება, იპოვოს მეორე, რომლისკენაც მიისწრაფვის.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ესაა მისწრაფება სრულყოფილებისკენ, სიმშვიდისკენ.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რასაც უდიდესი ფილოსოფოსი ვერ განმარტავს, მაგრამ უდიდესი ბრიყვიც კი განიცდის, ამას უწოდებენ სიყვარულს.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული სულგრძელ არს და ტკბილ.“ | ავტორი = [[პავლე მოციქული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული ილუზიის შვილია და დედა ილუზიის მკვლელისა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „უსიყვარულოდ ბალახიც ვერ აბიბინდება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს კანონს ვერ დაუდგენ ─ არ ცნობს ბატონებს.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ ადამიანს შეუძლია თქვას რა არის სიყვარული, მაშინ მას არავინ ჰყვარებია.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტმა სიყვარულმა არ იცის ზომა და საზღვარი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რაც უფრო დიდია ადამიანი, მით უფრო ღრმაა მისი სიყვარული.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული განწმენდს და აღამაღლებს ყოველ ადამიანს, სრულიად გადაახალისებს მას.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარულით გამთბარი გული ისევე სუფთაა, როგორც მთის ყინული.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} სიყვარულის სამეფოში ენა ზედმეტი ბარგია {{Q | ციტატა = '''„თუკი არსებობს სიყვარული ამქვეყნად და ის ჭეშმარიტად არსებობს! ─ ორი ნაბიჯიღა თუ აშორებს მას სიგიჟესთან.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული თუ ჩვეულებად გადაიქცა, მას სიკვდილი აღარ უწერია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული ისა სჯობს, რაც ძველია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარული ისევე გულწრფელია, როგორც უმანკო ბავშვი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} სიყვარული ქოლგის ქვეშ ერთად შეფარების სურვილია - მას მერეც, რაც წვიმა კარგა ხნის გადავლილია.. [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] ebhr10dqh44u4009du6v00thibq81hv 46986 46985 2026-04-10T09:26:09Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46986 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = '''„გრავიტაცია დამნაშავე არაა იმაში, რომ ადამიანებს ერთმანეთი უყვარდებათ.“''' | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სამყარო მხოლოდ მაშინ გახდება ნამდვილი, როცა ადამიანი სიყვარულს ისწავლის. მანამდე კი მხოლოდ ერთი რწმენით შეგვიძლია ვიცხოვროთ – რწმენით, თითქოს სიყვარულისა რამე გაგვეგებოდეს, არადა, მისი დაფასება ჯერაც ვერ გვისწავლია.“''' | ავტორი = [[დანტე ალიგიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ერთხანს მაინც უნდა იყოთ ერთად, რომ სულში ჩახედოთ ერთმანეთს – მისი სულიერი რაღაც-რაღაცები შენი სიცოცხლისთვის აუცილებელი რომ გახდება, მაშინ დაერქმევა თქვენს ურთიერთობას სიყვარული.“''' | ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული დაუოკებელი სურვილია, ხოლო დაკმაყოფილებული სურვილი ნელდება.“''' | ავტორი = [[ჰანს კრისტიან ანდერსენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ორ სხეულში მცხოვრები ერთი სულია.“''' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ეს ნიშნავს, რასაც სიკეთედ თვლი, გინდოდეს სხვისთვის, ანუ ვინც გიყვარს, მისთვის.“''' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული მარტო ურთიერთშერწყმას კი არ გულისხმობს, არამედ ფილოსოფიასაც ─ ბრძენი სიყვარულსაც მიეცემა და სახელმწიფო საქმეებსაც გააკეთებს, დაქორწინდება კიდეც და მეფეებთანაც იცხოვრებს.“''' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თეორემაა, რომელიც ყოველდღიურ დამტკიცებას მოითხოვს.“''' | ავტორი = [[არქიმედე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს, ასე თუ ისე, სიცხადე შეაქვს იმ გაუგებრობაში, თუ რატომ ებღაუჭებიან სიცოცხლეს გამწარებით ეს საცოდავი ადამიანები... სიმართლე თუ გინდათ, ამ უნარის გარეშე ადამიანს ათი ცოფიანი ძაღლი სჯობია ─ იმდენად საშიში და დაუნდობელია... მაგრამ ასეთები ცოტანი არიან. უმრავლესობას ამ უნარის, თუნდაც სულ უმნიშვნელო ნამცეცები, მაინც აქვს შემორჩენილი.“''' | ავტორი = [[თეიმურაზ ბაბლუანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მზე, მთვარე და პურის ყანა” (2018 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად სიხარული, რომელიც წართმეულ სიყვარულს შეცვლის.”''' | ავტორი = [[ჯორჯ გორდონ ბაირონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იქნებ, სიყვარული განცდილი სიამოვნებისთვის მადლობის გრძნობაა და სხვა არაფერი?!“''' | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მამა გორიო” (1835 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გზაა, რომლითაც თვით ბრიყვებიც კი გარკვეულ ღირსებას აღწევენ.“''' | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''მხოლოდ კავშირი ესრეთთ სულთა შობს სიყვარულსა,''' :'''ზეგარდმო მადლით დაუხსნელად დამტკიცებულსა!''' | ავტორი = [[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რად ჰყვედრი კაცსა” }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ხელოვნების ნიმუშია ─ მწერლების, მუსიკოსების, მხატვრების, კინორეჟისორების მუზა.“''' | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებული მამაკაცი ის არის, ვისაც უყვარს თავისი მძინარე ქალბატონის ყურება და მისით ტკბობა.“''' | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იყო შეყვარებული, ნიშნავს იყო სულ გაოცებული – როცა გაოცება გაივლის, სიყვარულიც გაქრება. ხშირად გვავიწყდება, რომ სიყვარულში ცნობისმოყვარეობა 90%-ია და მხოლოდ 10% – მარტოხელა ძაღლივით სიკვდილის შიში.“''' | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„თუ თქვენ იცით, რის გამო გიყვართ ქალი, ეს იმას ნიშნავს, რომ ის არ გიყვართ.“''' | ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„დანაშაული არ არის, რამდენჯერმე გიყვარდეს.“''' | ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყოველთვის ტელესკოპში იყურება, სიძულვილი კი, მიკროსკოპში გაკვირდება.“''' | ავტორი = [[ჯოშ ბილინგსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული კი არ გვამცირებს, პირიქით ─ გვანთავისუფლებს. მხოლოდ სიყვარულს შეუძლია განთავისუფლება.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე ბლოკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რა არის სიყვარული? – ვნება, რომელიც ერთ მხარეს ათავსებს მთელ დედამიწას, ხოლო მეორე მხარეს მხოლოდ და მხოლოდ სიყვარულის საგანს.“''' | ავტორი = [[ნაპოლეონ ბონაპარტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გაანადგურეთ სიყვარული და ჩვენი დედამიწა სამარედ გადაიქცევა.“''' | ავტორი = [[რობერტ ბრაუნინგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია, როდესაც ვინმეს შეუძლია ადამიანს საკუთარი თავი დაუბრუნოს.“''' | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ისაა, როცა გინდა ვიღაცასთან ერთად წელიწადის ოთხივე დრო გაატარო. გინდა ვინმესთან ერთად გაზაფხულის ქარიშხლებს გაექცე, ფეხქვეშ კი იასამნები გეფინოს, ზაფხულობით ხილი შეაგროვო და მდინარეში იბანაო. შემოდგომაზე ერთად მოხარშოთ მურაბები და სიცივისას ფანჯარა მიხუროთ. ზამთარში, გაციებაში და გრძელი საღამოების გადატანაში ერთმანეთს დაეხმაროთ.“''' | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებული ხალხი ხისტი და საშიში ხდება ხოლმე; ფართო პერსპექტივაში ხედვის უნარს კარგავენ, ისევე როგორც იუმორის გრძნობას... ისინი ნერვიული მუდოები ხდებიან, ფსიქოპათური გადახრებით... ზოგჯერ მკვლელებიც.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„იპოვე ის, რაც მთელი გულით გეყვარება და მიეცი საშუალება ─ მოგკლას.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რა თქმა უნდა, შესაძლებელია ადამიანი გიყვარდეს ─ თუ მას ძალიან კარგად არ იცნობ.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ სიყვარულის უნარი გაქვს, პირველ რიგში საკუთარი თავი შეიყვარე.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ ითხოვს სრულყოფილებას ─ ის ხედავს მთლიანობას არასრულშიც.“''' | ავტორი = [[ლეო ბუსკალია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თამაშია, რომელსაც ორი თამაშობს და ორივე მოგებული რჩება.“''' | ავტორი = [[ევა გაბორი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ვისაც ოდესმე სიყვარული გამოუცდია, მას უგემნია თავათ სიკვდილი.“''' | ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დიდოსტატის მარჯვენა” (1938-1939 წწ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ორი არაიდეალური ადამიანი ერთმანეთს შეხვდა... შეიყვარეს... და ერთმანეთისთვის იდეალურები გახდნენ.“''' | ავტორი = [[ვიტალი გიბერტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული, იცით, რა არის? როცა რაიმეს კი არ ველი შენგან... არამედ მზად ვარ, მოვკვდე შენთვის...“''' | ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რაშია გამოსავალი? გამოსავალი სიყვარულშია ─ როდესაც ადამიანს უყვარს, მას აღარაფერი ბეზრდება...“''' | ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული შობს სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ძლიერი, წმინდა სიყვარული მოყვასისადმი, თვით მოსიყვარულესაც უტკბობს სიცოცხლესა და მოყვასსაცო.“''' | ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს, ისევე როგორც მთელ ბუნებას, აქვს ჭკნობისა და ყვავილობის პერიოდი, მაგრამ მთლიანად არასდროს კვდება ─ ზღვა მაინც ზღვაა, მოიქცევა თუ უკუიქცევა.“''' | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება ცოდვა და უზნეო მდგომარეობაა.“''' | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უპირველესად მოქმედებაა და როგორც ყოველ მოქმედებას, მასაც დიდი დაძაბულობა ახლავს თან.“''' | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„განა სიყვარულს რაიმე საერთო აქვს გონებასთან?!“''' | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ამ ქვეყანაზე ბოროტებისთვის კი არა, სიყვარულისთვის ვართ გაჩენილები ─ ნამდვილი გრძნობით ნათქვამი „მიყვარხარ“ არასოდეს გაუფერულდება.“''' | ავტორი = [[ნიკო გომელაური]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არაფერი ისე არ მჟღავნდება, როგორც ფარული სიყვარული.“''' | ავტორი = [[ლევან გოთუა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის შედეგი ყოველთვის ერთი და იგივეა ─ ახალი ადამიანი! ბავშვზე კი არ მოგახსენებთ, არამედ ადამიანებზე, რომელთაც უყვართ. აკი გრძნობა სულს უახლებს კაცს, უფრო სხვაგვარს, უკეთესსა და ლამაზს შეიქმს.“''' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს სიცოცხლის სურვილს.“''' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ელვისებურად გადის გულში და მასსავით მუნჯია.“''' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ე.ი. შედარებას თავი დაანებო.“''' | ავტორი = [[ბერნარ გრასე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''ვისაც ვინ უყვარს, ჯურღმულშიც მოსძებნის უეჭველადა.''' | ავტორი = [[იოსებ გრიშაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ია და ყაყაჩო” }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული რაა, ბრძენო? – ეს მინდოდა ჩემთვის გეთქვა. ორი სული – ერთი ფიქრი, ორი გული – ერთი ფეთქვა.“''' | ავტორი = [[სალვადორ დალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ???????????????? }} {{Q | ციტატა = '''„ვისაც არავინ უყვარს, ის მგონი, არავის უყვარს.“''' | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ვერავითარი თვალთმაქცობით ვერ დამალავ სიყვარულს იქ, სადაც არის და ვერ გამოაჩენ, სადაც არ არის.“''' | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ შენ ერთდროულად გიყვარს ორი ადამიანი, აირჩიე მეორე, რადგან პირველი რომ გყვარებოდა მართლა, მეორე არასოდეს შეგიყვარდებოდა.“''' | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად ართმევს გონებას იმას, ვისაც აქვს და აძლევს იმას, ვისაც არ გააჩნია.“''' | ავტორი = [[დენი დიდრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ყველაზე უფრო საინტერესო და საპატიო გახლავთ ადამიანურ სისუსტეთა შორის.“''' | ავტორი = [[ჩარლზ დიკენსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანებმა შეამკეს სიყვარული სიმორცხვით, პოეზიით, თავგანწირვით, მაგრამ მათვე შეიტანეს მასში ისეთი რამ, რაც ცხოველებსაც არ შეუძლიათ: მეტისმეტობა, ღალატი, გარყვნილება და მლიქვნელობა.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ის, ვინც შეყვარებულია, არასოდეს იბნევა იმაში, თუ ვინ უყვარს.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ვისაც დიდი სიყვარული შეუძლია, იმან დარდიც დიდი იცის.“''' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი...“''' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არ შეიძლება შენი ცხოვრება სხვებს მსხვერპლად შესწირო და გეგონოს, რომ ეს სიყვარულია.“''' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„დედამიწას სიყვარული ატრიალებს... ასე რომ არა, დაიქცეოდა, ამდენი ცოდვა დაამძიმებდა, ვეღარ შესძლებდა ბრუნვას, ზოგ-ზოგებისადმი სიყვარული რომ არა.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„იქ, სადაც სიყვარული ურევია, ყოველივე ლამაზდება.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„როდესაც ყვავილი მოგწონს, წყვეტ მას, ხოლო როცა გიყვარს ─ რწყავ.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულმა ასე იცის ─ ადამიანი ხდება სახლი, რომელშიც ცხოვრობ.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როცა იგრძნობ, რომ გული სიყვარულით გიძგერს, ამ სიყვარულის ჩახშობას ნუ შეეცდები.“''' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული – ეს ნიჭია, რომელიც ღმერთმა ადამიანს უბოძა და უბედურია ის, ვინც ამ ქვეყნიდან ამ ნიჭის გარეშე წავა.“''' | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თავად არს ღმერთი და თუ სიყვარული შენთან არს, შენთან არს ღმერთი.“''' | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს – ერთმანეთის ყურებას კი არ ნიშნავს, არამედ ხედვას ერთი მიმართულებით.“''' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული იწყება მაშინ, როცა გიყვარს და საპასუხოდ არაფერს ელი.“''' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “პატარა უფლისწული” (1943 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული სხვათა გამო სიხარულია.“''' | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მას, ვისაც უყვარდა, კვლავ ვერ შეიყვარებს, არ ძალუძს დამწვარს, კვლავ რომ აალდეს.“''' | ავტორი = [[სერგეი ესენინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ძალუძს ყველაფერს სძლიოს ─ მოდით, ჩვენც მას დავემორჩილოთ.“''' | ავტორი = [[ვერგილიუსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არის იქ, სადაც შენ იპოვი მას.“''' | ავტორი = [[კურტ ვონეგუტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერს სძლევს ─ იგი ერთი ასი ათასად მაღლა დგას თავმოყვარეობაზე, სიმდიდრეზე ძვირია, დიდებაზე კეთილშობილია.“''' | ავტორი = [[უილიამ თეკერეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ი'''== {{Q | ციტატა = '''„ადამიანს ერთგული მეგობრისთვის ყველაფრის მიცემა შეუძლია ─ ყველაფრის, გარდა იმ ქალისა, რომელიც უყვარს.“''' | ავტორი = [[ჰენრიკ იბსენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მარტო ის კი არ უნდა გვიყვარდეს, ვისაც ჩვენ ვუყვარვართ, არამედ ─ ყველა.“''' | ავტორი = [[ილია II]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებამდე უნდა გაახილო თვალები, თორემ თუ შეგიყვარდა, მერე მარტო ის და იმის ძაღლი კი არა, მეზობლის ნაგაზიც გეყვარება.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის დროს თუ მონობა შეგიძლია ─ მეფე ხარ!“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდა და აღარ გიყვარს, მასეთი რამ არ არსებობს... თუ მართლა გიყვარს, სამუდამოდ გიყვარს. თუ გადაგიყვარდა, ესე იგი, არც არასოდეს გყვარებია.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის და ვნების დამწვრობით ადამიანი რომ დაშინებულიყო, კაცობრიობა დიდი ხნის წინ შეწყვეტდა არსებობას...“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ არის მხოლოდ ფიქრი ადამიანზე, ეს არის ყოფნა მის გვერდით მაშინაც კი, როცა შორს ხარ.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შენ რომ სიყვარული შეგეძლოს და მე მართლა ვიყო სიყვარულის ღირსი ─ არ დამიცდიდი: ადგებოდი და უანგაროდ შემიყვარებდი...“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული დიდი ტვირთია ─ სუსტი, უძლური და უნიათო ვერ ასწევს, ვერ ატარებს…“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული თუ არ იცი, ყველაფრის სწავლას თავი დაანებე და ჯერ სიყვარული ისწავლე.“''' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არის, როცა ულაპარაკოდ დათმობ შენს სიცოცხლეს. ყველაზე ძვირფასს რომ დათმობ ─ ეს არის სიყვარული.“''' | ავტორი = [[კახი კავსაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ზოგჯერ ადამიანებს უყვართ ერთმანეთი, მაგრამ დროისა და ფიქრის უქონლობის გამო, არც კი უწყიან, რომ უყვართ.“''' | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ავადმყოფობის სახეობაა, რომელიც არც ჭკვიანებს ინდობს და არც ბრიყვებს.“''' | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეიყვარეთ საკუთარი თავი, შემდეგ ─ სიცოცხლე და მხოლოდ ამის შემდეგ ─ ის, ვინც გსურთ.“''' | ავტორი = [[ფრიდა კარლო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სულიერი კულტურის ნაწილია ─ პატარა ადამიანები მას ვერ წვდებიან და საკუთარ თავთან ერთად სხვასაც ტანჯავენ!..“''' | ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მიყვარხარ, იმიტომ რომ მთელი სამყარო ხელს მიწყობდა, შენ რომ მეპოვნე...“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ველური ძალაა ─ როცა მის გაკონტროლებას ვცდილობთ, ის გვანადგურებს. როცა ვცდილობთ მას ჩავწვდეთ ─ გვაბნევს.“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარდეს, ესე იგი გიყვარდეს ─ სიყვარული არგუმენტებს არ ცნობს.“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ის ერთადერთია, რაც გონებას ავითარებს, შემოქმედებით ფანტაზიას აღვიძებს, გვწმენდს და გვანთავისუფლებს.“''' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება= }} {{Q | ციტატა = '''„თუ ოდესმე რამეს ვუხსნივართ, ისევ სიყვარულის ძალას და მომავალშიც იგი იქნება ჩვენი სიმაგრე.“''' | ავტორი = [[მერაბ კოსტავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულისგან მანდილოსნები ლამაზდებიან, მამაკაცები კი ავადმყოფ ცხვრებს ემსგავსებიან.“''' | ავტორი = [[აგათა კრისტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად იმით იწყება, რომ ვიღაცის მარტოობას შევამჩნევთ.“''' | ავტორი = [[მილან კუნდერა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გამოსათხოვარი ვალსი” (1976 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„შენი გაცემული სიყვარული მაინც იმდენი მიდის ადამიანამდე, რამდენადაც თვითონ უყვარხარ.“''' | ავტორი = [[ლუკა კუხიანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სუნთქვა ცალი ფილტვით” (2021 წ.) }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უეცრად, ანგარიშმიუცემლად, ვნებისა თუ რაღაც სისუსტის შედეგად იბადება. ერთი ლამაზი ნაკვთი თვალს მოგვწყვეტს, უმალ დაგვაბამს და გადაწყვეტს ჩვენს ბედს.“''' | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული იმას ნიშნავს, რომ სხვის ბედნიერებაში საკუთარი ბედნიერება იპოვო.“''' | ავტორი = [[გოტფრიდ ლაიბნიცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არავითარ თვალთმაქცობას არ შეუძლია დამალოს სიყვარული იქ, სადაც იგი ნამდვილად არის და არავითარ ძალას არ შეუძლია გვაჩვენოს სიყვარული იქ, სადაც იგი არ არსებობს.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთია, მაგრამ მისი იმიტაცია ─ ათასი.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული მოჩვენებას ჰგავს ─ ყველა მასზე საუბრობს, მაგრამ ცოტას თუ უნახავს.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ბევრი წამალი აქვს, მაგრამ არც ერთი კი უებარი არ არის.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ის, ვინც გადაიყვარეს, თვითონაა დამნაშავე, რადგან ვერ შეამჩნია ეს დროულად.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არ არსებობს კაცი, რომელიც ერთხელ გულს რომ აიცრუებს საყვარელ ქალზე, სირცხვილით არ იხსენებდეს თავის ძველ სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ცეცხლია: თუ არ კვებავ ─ ქრება.“''' | ავტორი = [[მიხეილ ლერმონტოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი ზღაპარია, რომელიც არ იწყება სიტყვებით “იყო და არა იყო რა”, მაგრამ ამ სიტყვებით კი მთავრდება.“''' | ავტორი = [[ჰანს ლობერგერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ისე არაფერი აძლიერებს სიყვარულს, როგორც გადაულახავი წინააღმდეგობანი.“''' | ავტორი = [[ლოპე დე ვეგა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ვერ იტანს გამუდმებით გამოკვლევას ─ თუ ყველაფერს ამოწმებ, ნაწილებად შლი, ადარებ, სინათლესთან ახლოს მიგაქვს, ის ჩაქვრება და მოკვდება.“''' | ავტორი = [[სოფი ლორენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = '''„მე შენ მიყვარხარ არა იმის გამო, თუ ვინ ხარ შენ, არამედ იმის გამო, თუ ვინ ვარ მე შენ გვერდით.“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ შეხვდებით თქვენს ნამდვილ სიყვარულს, ის არ დაგეკარგებათ ─ არც ერთი კვირის შემდეგ, არც ერთი თვის და არც ერთი წლის შემდეგ.“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის სიმპტომები ქოლერისას ემთხვევა.“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიყვარული ჟამიანობის დროს” (1985 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„მხოლოდ იმიტომ, რომ ვიღაცას არ უყვარხარ ისე, როგორც შენ გინდა, რომ უყვარდე, იმას არ ნიშნავს, რომ იმ ადამიანს მთელი გულით არ უყვარხარ!“''' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტმა სიყვარულმა ფიქრი არ იცის.“''' | ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ომს ჰგავს ─ ადვილია დაიწყო, ძნელია დაამთავრო და შეუძლებელია დაივიწყო.“''' | ავტორი = [[ჰენრი ლუის მენკენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უსასრულობის ყველაზე ღვთაებრივი ფორმაა.“''' | ავტორი = [[მორის მეტერლინკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თქვენ იცით, რა არის სიყვარული, ნამდვილი სიყვარული? ოდესმე გყვარებიათ ისე, რომ ჯოჯოხეთის მარადიული სატანჯველისათვის გაგემეტებინათ თავი?! ─ მე მყვარებია.“''' | ავტორი = [[ამედეო მოდილიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული კვდება ─ ცხოვრების უდიდესი ტრაგედია არა ადამიანის გარდაცვალება, არამედ ისაა, რომ მათ აღარ უყვართ.“''' | ავტორი = [[უილიამ სომერსეტ მოემი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლის ერთადერთი სიამეა, რომელსაც ხშირად ვიმწარებთ, რადგან ზოგჯერ მისგან შეუძლებელ რამეს მოვითხოვთ ხოლმე!“''' | ავტორი = [[გი დე მოპასანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერია, როგორც სიკვდილი, მაგრამ მსხვრევადია, როგორც მინა.“''' | ავტორი = [[გი დე მოპასანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთია, რის გამოც ადამიანი ხდება ძლიერი, ქალი ─ ლამაზი, კაცი ─ კეთილი, სული ─ ამაღლებული, ცხოვრება კი ─ მშვენიერი!“''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ცხოვრებას იმით იწყებ ხოლმე, რომ სხვის შეყვარებაზე უარის თქმას სწავლობ. დასასრულს კი, საკუთარ თავში ვერ პოულობ ვერაფერს ისეთს, შეყვარების ღირსად რომ ჩათვალო.“''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რა არის სიყვარული, თუ არა გაგება და ბედნიერება იმისა, რომ მეორე ადამიანი ცხოვრობს, მოქმედებს და განიცდის ჩვენგან განსხვავებულად.“''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულში ყოველთვის არსებობს სიგიჟე, მაგრამ ასევე არსებობს ამ სიგიჟის მიზეზებიც.“''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ბუნების უმაღლესი პოეზიაა.“''' | ავტორი = [[ნოვალისი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არის თავის დავიწყება.“''' | ავტორი = [[გრიგოლ ორბელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული, ყველაზე მომაკვდინებელი ყველაზე მომაკვდინებელ სენთაგან ─ კვდები მაშინაც, როდესაც გიყვარს და მაშინაც, როცა უსიყვარულოდ ცოცხლობ.“''' | ავტორი = [[ლორენ ოლივერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დელირიუმი” (2011 წ.) }} =='''პ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სულგრძელია, სიყვარული ქველმოქმედია, არ შურს, არ ყოყოჩობს, არ ამპარტავნობს, არ სჩადის უწესობას, თავისას არ ეძიებს, არ რისხდება და არ განიზრახავს ბოროტებას, არ ხარობს სიცრუით, არამედ ჭეშმარიტება ახარებს, ყოველივეს იტანს, ყველაფერი სწამს, ყველაფრის იმედი აქვს და ყოველივეს ითმენს. სიყვარული არასოდეს მთავრდება.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = პავლე I კორინთელთა 13:4-8 }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანებს უყვართ არა საჭიროებისთვის, არამედ ─ ბედნიერებისთვის.“''' | ავტორი = [[ბლეზ პასკალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის სამი მეოთხედი ცნობისმოყვარეობაა.“''' | ავტორი = [[ჟან პოლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„უპასუხო სიყვარული არ ამცირებს ადამიანს, არამედ ─ აღამაღლებს მას.“''' | ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = '''„ადამიანი უსიყვარულოდ იგივეა, რაც მიცვალებული შვებულებაში.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სნეულებასავით არის ─ ნელა და შეუმჩნევლად ადნობს ადამიანს, ხოლო როცა შეამჩნევ და მისგან თავის დაღწევას მოინდომებ, ძალა გღალატობს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანი არ არის დამნაშავე იმაში, რომ უყვარს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ახსნა–განმარტებებს ვერ ითმენს ─ მას ესაჭიროება მხოლოდ ქცევები.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„გიყვარს ─ ეს ნიშნავს, მასთან ერთად დაბერება გინდა.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ქალი სიყვარულისგან უფრო ფხიზლდება, კაცი კი ─ ჭკუას კარგავს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ცხოვრება მეტისმეტად ხანგრძლივია ერთი სიყვარულისთვის.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„საოცარია, რომ ადამიანს შეუძლია სიკვდილი, როცა უყვარს.“''' | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ფიზიკურ საზღვრებს სცდება და თუნდაც სხეულები დაშორდნენ ერთმანეთს, სულები სამუდამოდ დაკავშირებული რჩებიან.“''' | ავტორი = [[ჯალალედინ რუმი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = '''„გაუზიარებელი სიყვარული ორმხრივი სიყვარულისგან ისევე განსხვავდება, როგორც სიცრუე ჭეშმარიტებისგან.“''' | ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„მამაკაცი, რომელიც ჭკვიანურად ლაპარაკობს სიყვარულზე ─ შეყვარებული არაა.“''' | ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული საზიანოცაა, ერთსა და იმავე დროს მსუბუქიც და რთულიც, სიმსუბუქის წყალობით ის ბადეში გვახვევს, ხოლო სიძნელეებთან ის გვაბრძოლებს.“''' | ავტორი = [[სენეკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„არაფერი ისე არ იპყრობს, არბილებს მამაკაცის გულს, როგორც იმის შეცნობა, რომ ის უყვართ.“''' | ავტორი = [[ჰენრიკ სენკევიჩი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ისეთი სათვალე უკეთია, რომლითაც სპილენძი ოქროდ გეჩვენება, სიღარიბე ─ სიმდიდრედ, ხოლო ცეცხლის ნაპერწკლები ─ მარგალიტებად.“''' | ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ციებ-ცხელებას ჰგავს ─ შენი ნების მიუხედავად მოდის და მიდის.“''' | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული მომაჯადოებელი ყვავილია, მაგრამ საჭიროა დიდი გამბედაობა, რომ მიხვიდე და მოწყვიტო იგი უფსკრულის კიდეზე.“''' | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს შეიძლება ეწოდოს სამგზის ქურდი: არ ეძინება, გამბედავია და ადამიანს აშიშვლებს.“''' | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლეში მხოლოდ ერთხელ მოდის.“''' | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''უსიყვარულოდ არ არსებობს''' :'''არც სილამაზე,''' :'''არც უკვდავება არ არსებობს''' :'''უსიყვარულოდ.''' | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''მაგრამ სულ სხვაა სიყვარული''' :'''უკანასკნელი,''' [...] :'''იგი არ უხმობს ქარიშხლიან''' :'''უმიზნო ვნებებს.''' | ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანებს სიყვარული უფრო აკლიათ, ვიდრე პური და ეს ყველაზე ძლიერი შიმშილია.“''' | ავტორი = [[დედა ტერეზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერი სურვილია, რომ ძლიერად სურდე ვინმეს.“''' | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''- არსებობს ერთი ნახვით შეყვარების საწინააღმდეგო საშუალება?''' :'''- დიახ, არსებობს ─ მეორედ უნდა შეხედოთ დაკვირვებით.''' | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ყველაზე ბოროტ კაცსაც ღიმილით უნათდება სახე როცა ეუბნებიან, რომ ის უყვართ.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როცა ვინმეს უყვარხარ, ისეთივე ბედნიერებაა, როგორც შენ თვითონ რომ გიყვარს სხვა, და მთელი სიცოცხლე უნდა იკმარო, თუკი ერთხელ მაინც გახდი ამის ღირსი.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ყოველთვის გვგონია, რომ ჩვენ ვუყვარვართ ჩვენი სიკარგის გამო. მაგრამ ვერ ვხვდებით ─ ვუყვარვართ იმიტომ, რომ კარგები არიან ისინი, ვისაც ვუყვარვართ.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როდესაც შეგიყვარდება, ეს ისეთია, თითქოს მკვდარი იყავი და გაცოცხლდი.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იმისათვის, რომ შეძლო ადამიანების სიყვარული და მათგანაც დაიმსახურო, აუცილებლად უნდა მიეჩვიო, რომ რაც შეიძლება ნაკლებს ელოდე მათგან.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„იმისათვის, რომ გიყვარდეს ადამიანები საქციელით და არა სიტყვებით, აუცილებლად უნდა აკეთო ის, რასაც მათთვის სარგებელი მოაქვს.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება უფრო მარტივია, მაგრამ მის გარეშე აზრს კარგავს.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ადამიანები იმიტომ კი არ ცოცხლობენ, რომ საკუთარ თავზე ზრუნვა ასულდგმულებთ ─ არამედ იმ სიყვარულის გამო, რომელიც მათ მიმართ სხვა ადამიანებს აქვთ.“''' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ანა კარენინა” (1873-1877 წწ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ვინც გიყვარს, იმას ჯოჯოხეთიდან ამოათრევ, ვინც არ გიყვარს ─ იმას დუმილსაც არ შეარჩენ.“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველა კარს აღებს...“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„როდესაც გვიყვარს, მხოლოდ მაშინ ვცდილობთ იმაზე უკეთესები ვიყოთ, ვიდრე ვართ.“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გურჯი ხათუნი” ( წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს ერთი ლამაზი თვისებაც აქვს ─ იგი არასოდეს ქრება და იკარგება, შვიდი საუკუნეც რომ გავიდეს, ის მაინც არსებობს, თუ იმ შვიდი საუკუნის შემდეგაც არსებობენ ადამიანები, ვისაც სიყვარული შეუძლია…“''' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = '''„არასოდეს შეიყვარო ისეთი ადამიანი, რომელიც ისე მოგექცევა, თითქოს ჩვეულებრივი ხარ.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სამყაროს შეცნობას ემსახურება სიყვარული, და არა ─ გერმანული ფილოსოფია.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჩვენ არავინ გვიყვარს სილამაზის, ტანისამოსისა და სიმდიდრის გამო ─ ჩვენ გვიყვარს იმიტომ, რომ მასში მელოდიაა, რომელიც მხოლოდ ჩვენ გვესმის.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„საკუთარი თავის მიმართ სიყვარული რომანის დასაწყისია, რომელიც მთელი ცხოვრება გრძელდება.“''' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერზე იმარჯვებს, გარდა სიღარიბისა და კბილის ტკივილისა.“''' | ავტორი = [[მეი უესტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული წინ უსწრებს გაცნობას, გაცნობა კი სიყვარულს კლავს.“''' | ავტორი = [[მიგელ დე უნამუნო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = '''„მე ვერ ვიპოვე სიყვარულის ობიექტი და ამიტომ თავი ისე მეჭირა, თითქოს ამ სამყაროში არაფერი იმსახურებდა სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[ჯონ ფაულზი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გრძნეული” (1965 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ღვთაებრივი სიგიჟეა.“''' | ავტორი = [[მარსილიო ფიჩინო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„უყვართ არა ღირსებისთვის, არამედ ნაკლის მიუხედავად.“''' | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გონივრული და დამაკმაყოფილებელი პასუხია კითხვაზე, თუ რატომ არსებობს კაცობრიობა.“''' | ავტორი = [[ერიხ ფრომი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული მხოლოდ მაშინაა ნამდვილი, როცა ის გიყვარს, ვისი გამოყენებაც საკუთარი მიზნებისთვის არ გჭირდება.“''' | ავტორი = [[ერიხ ფრომი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ არის ბუნებრივი მოცემულობა ─ ის საჭიროებს დისციპლინას, კონცენტრაციას, მოთმინებას, ერთგულებას და ნარცისიზმის დაძლევას; ეს არ არის გრძნობა, სიყვარული არის ქმედება.“''' | ავტორი = [[ერიხ ფრომი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულზე მეტი ჭირი და ლხინი ღმერთს არა გაუჩენია-რა.“''' | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული, ალბათ, მუხლმოყრილი ლოცვაა.“''' | ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მდგმური” (1979 წ.) }} {{Q | ციტატა = :'''- თუ მიიღე ცხოვრებისგან ყველაფერი, რაც გინდოდა?''' :'''- მივიღე.''' :'''- და რა გინდოდა?''' :'''- ვინმეს რომ ვყვარებოდი და ეს არ დაემალა...''' | ავტორი = [[რეიმონდ კარვერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = '''„სილამაზე გვჭირდება მამაკაცების სიყვარულის მოსაპოვებლად, ხოლო უგუნურება ─ მათ შესაყვარებლად.“''' | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„დედაჩემი მამაჩემს ცოლად სიყვარულით გაჰყვა, მაგრამ მთელი ცხოვრება ტიროდა ─ სიყვარულისგან კარგს არაფერს უნდა ელოდო...“''' | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ცხოვრებაში, რომლის სიგრძე ნახევარი ამოსუნთქვაა, არაფერი დაგეგმოთ სიყვარულის გარდა.“''' | ავტორი = [[ელიფ შაფაქი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული უფრო ძლიერია, ვიდრე სიკვდილის შიში.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული გაურბის მას, ვინც მისდევს და აედევნება მას, ვინც გაურბის.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტ სიყვარულს არ შეუძლია ლაპარაკი, რადგან ჭეშმარიტი სიყვარული მჟღავნდება ქცევით და არა ─ სიტყვით.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არა თვალებით, არამედ გულით იყურება.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ვარსკვლავია, რითაც არკვევს ზღვაოსანი ოკეანის ტალღებს შორის სად იქნება ბედი მისი.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული არ არის გრძნობა, რომელიც იცვლება მაშინ, როდესაც მისი ალტერნატივა ჩნდება ─ შეიძლება ცხოვრება გართულდეს და ყველაფერი შეიცვალოს, მაგრამ ნამდვილი სიყვარული მუდამ უცვლელი რჩება.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ნამდვილ სიყვარულს თვალებით ვერ დაინახავ ─ მისი ხილვა მხოლოდ გონებითაა შესაძლებელი.“''' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული იზომება იმ მსხვერპლით, რომელზედაც შენ შეგიძლია წახვიდე. მე მაგალითად აბსოლუტურად ყველაფერზე ვიქნებოდი თანახმა ─ მათ შორის სიცოცხლეზეც.“''' | ავტორი = [[გელა ჩარკვიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ალბათ, როცა შეყვარებულები ვართ, ეს არის ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა ─ შეყვარებულობა მიგვითითებს, თუ როგორი უნდა იყოს ადამიანი.“''' | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„როცა გიყვარს, შენში დიდი სიმდიდრე იშლება ─ არც კი გჯერა, რომ ასე შეგიძლია გიყვარდეს.“''' | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ისეთ ბუნებისაა, დამტკიცებას არ საჭიროებს ─ იგი თვითონ მტკიცდება იქ, სადაც ფეხს დაადგამს.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ” }} {{Q | ციტატა = '''„ქალის სიყვარული დასაწყისია იმ დიდი სიყვარულისა, რასაც მარადიული სიცოცხლე ჰქვია.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„შეყვარებული ადამიანის ბუნება ისეთივე სურნელოვანია, როგორც ყვავილი.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''- როგორ ფიქრობ, რა არის სიყვარული?''' :'''- რავი აბაა! მე მგონი, მარადიული მონატრებაა...''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ” }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ყველაზე დიდი დარდია.“''' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = '''„და სადაც სიყვარულია, იქ სიწმინდეა, ღმერთია...“''' | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = :'''რაც მტრობას დაუქცევია ─ :'''სიყვარულს უშენებია.''' | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დამაკვირდი” }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“''' | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რაც გიყვარს, სიყვარულის გამო უნდა გიყვარდეს მხოლოდ და რაც გძულს, ისიც სიყვარულის გამო უნდა გძულდეს.“''' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„ნებაყოფლობითი ქვეშევრდომობა იგივე სიყვარულია.“''' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად იმაზე ნეტარი წამი, როდესაც შენთვის ძვირფასი ადამიანისაგან სიყვარულს იგრძნობ.“''' | ავტორი = [[თამაზ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = '''„ვიღაცას ერთი ქალი არ ჰყოფნის და მეხუთეზე, მეათეზე გადაერთვება. სხვას კი ცხოვრებაც არ ჰყოფნის, რომ ის ერთადერთი უყვარდეს.“''' | ავტორი = [[კონსტანტინ ხაბენსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სულების მიზიდულობა შობს მეგობრობას; გონების მიზიდულობა შობს პატივისცემას; სხეულების მიზიდულობა შობს სურვილს. სამივე ერთად კი შობს სიყვარულს.“''' | ავტორი = [[ომარ ხაიამი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''სიყვარულის ხმა გაიშვიათდა,''' :'''აქა-იქ ზანზალაკი''' :'''წკრიალებს მოწონების.''' | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== {{Q | ციტატა = '''„გიჟური სიყვარული სწრაფად განელდება, ორი „გიჟის“ სიყვარული კი ─ არასოდეს!“''' | ავტორი = [[ანჯელინა ჯოლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია, მისცე ვინმეს შენი განადგურების ძალა და დარწმუნებული იყო ─ ამას არ იზამს!“''' | ავტორი = [[ჯუბრან ხალილ ჯუბრანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = '''„უღრმეს ჭეშმარიტებას შობს მარტო უღრმესი სიყვარული და სხვა არაფერი.“''' | ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :'''გულო ჩემო, გეკითხები: - მითხარ, რაა სიყვარული?''' :'''- ერთი აზრი ორი სულის, ერთად ფეთქვა ორი გულის!''' :'''- სიყვარული როგორ ჩნდება?''' :'''- გულიდან და იქვე რჩება!''' :'''- სიყვარული რატომ ქრება?''' :'''- არც ყოფილა, თუკი ქრება.''' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰალმი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია როდესაც აღმოაჩენთ, რომ სხვის ბედნიერებაში უფრო მეტი ბედნიერებაა, ვიდრე საკუთარში.“''' | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული იზომება არა იმით, თუ რის მიღებას ელი, არამედ იმით ─ რისი გაღებისთვის ხარ მზად.“''' | ავტორი = [[ქეთრინ ჰეპბერნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულის ჩუქება გაცილებით მნიშვნელოვანია, ვიდრე მისი მიღება.“''' | ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ამბობენ, რომ სიყვარული ყველაზე მომგებიანი კაპიტალია ─ რაც უფრო მეტს აბანდებ, უფრო მეტს იღებ. ყველა რომ აცნობიერებდეს ამას, ცხოვრება გამარტივდებოდა!“''' | ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ჩვენს გასაბედნიერებლად არ არსებობს. ეს გრძნობა იმისთვისაა შექმნილი, რომ დაგვანახოს, რამდენის ატანა შეგვიძლია.“''' | ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს იმის ცოდნას, თუ როგორ თქვა „მიყვარხარ“ ლაპარაკის გარეშე.“''' | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულია, როცა ორი ერთ არსებად შეერთდება, მამაკაცი და ქალი ანგელოზად იქცევა. სიყვარული ზეცაა.“''' | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი” (1831 წ.) }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული წამებაა, უსიყვარულობა ─ სიკვდილი.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ეს არის ერთი ადამიანის დაუძლეველი მოთხოვნილება, იპოვოს მეორე, რომლისკენაც მიისწრაფვის.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარული ─ ესაა მისწრაფება სრულყოფილებისკენ, სიმშვიდისკენ.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რასაც უდიდესი ფილოსოფოსი ვერ განმარტავს, მაგრამ უდიდესი ბრიყვიც კი განიცდის, ამას უწოდებენ სიყვარულს.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული სულგრძელ არს და ტკბილ.“ | ავტორი = [[პავლე მოციქული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული ილუზიის შვილია და დედა ილუზიის მკვლელისა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „უსიყვარულოდ ბალახიც ვერ აბიბინდება!“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„სიყვარულს კანონს ვერ დაუდგენ ─ არ ცნობს ბატონებს.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„თუ ადამიანს შეუძლია თქვას რა არის სიყვარული, მაშინ მას არავინ ჰყვარებია.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტმა სიყვარულმა არ იცის ზომა და საზღვარი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„რაც უფრო დიდია ადამიანი, მით უფრო ღრმაა მისი სიყვარული.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული განწმენდს და აღამაღლებს ყოველ ადამიანს, სრულიად გადაახალისებს მას.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარულით გამთბარი გული ისევე სუფთაა, როგორც მთის ყინული.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} სიყვარულის სამეფოში ენა ზედმეტი ბარგია {{Q | ციტატა = '''„თუკი არსებობს სიყვარული ამქვეყნად და ის ჭეშმარიტად არსებობს! ─ ორი ნაბიჯიღა თუ აშორებს მას სიგიჟესთან.“''' | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული თუ ჩვეულებად გადაიქცა, მას სიკვდილი აღარ უწერია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარული ისა სჯობს, რაც ძველია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარული ისევე გულწრფელია, როგორც უმანკო ბავშვი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} სიყვარული ქოლგის ქვეშ ერთად შეფარების სურვილია - მას მერეც, რაც წვიმა კარგა ხნის გადავლილია.. [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] adm8s79uug7abxc9wsnv8jsi2075o0s 0 6613 46978 45738 2026-04-09T21:30:01Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46978 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „განათლება ადამიანის სულისათვის იგივეა, რაც სკულპტურა ─ მარმარილოს ლოდისათვის.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ ადისონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „განათლება ─ ეს არის ის, რაც რჩება სკოლაში ნასწავლის დავიწყების შემდეგ.“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გონების განათლება გულის განათლების გარეშე საერთოდ არ არის განათლება.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „განათლება კეთილდღეობისას ჩუქურთმაა და გაჭირვებისას თავშესაფარი.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „განათლება სიბერის საუკეთესო უზრუნველყოფაა.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ამოუტენეთ ადამიანს გონება ცნობებით, ფიტულივით ამოტენეთ ამ წყეული ფაქტებით და ეგონებათ, რომ ბრწყინვალე განათლება მიიღეს.“ | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.) }} {{Q | ციტატა = „სამყაროს პრობლემა ისაა, რომ განათლებული ადამიანები სავსე არიან ეჭვებით, ხოლო გაუნათლებლები ─ თავდაჯერებულობით.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „მიეცით განათლება კაცს და თქვენ მიიღებთ ერთ განათლებულ ადამიანს; მიეცით განათლება ქალს და მიიღებთ განათლებულ ოჯახს, შვილებს და შთამომავლობას.“ | ავტორი = [[მაჰათმა განდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ხალხის განათლება დედაბოძია, მთავარი ბურჯია ქვეყნის კეთილდღეობისა, ბედნიერებისა.“ | ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „განათლება ─ ორლესული იარაღია, რომლის გამოყენება შეიძლება ადამიანთა სასარგებლოდაც და საზიანოდაც; საქმე იმაშია, თუ ვის უჭირავს იგი ხელში და რა მიმართულებით ხმარობს ის ამ იარაღს.“ | ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ხშირად კარგავენ დროს უსარგებლო ამბების კითხვაში; კაცმა მხოლოდ ის უნდა წაიკითხოს, რაც აღტაცების ღირსია.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „განათლება ადამიანს ღირსებას მატებს ─ მონაც კი იწყებს იმის გააზრებას, რომ იგი მონობისთვის არ არის დაბადებული.“ | ავტორი = [[დენი დიდრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „განათლებული ადამიანი ვერასდროს განიცდის პირად კეთილდღეობას და ბედნიერებას, თუ მის ქალაქში, სოფელში, ქუჩაში, ხელგამოწვდილი მოხუცი, ან ბავშვი მათხოვრობს ─ მათ ამ დროს ამაყად თავაწეული სიარულის რცხვენიათ.“ | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „განათლებულ ადამიანებს არ ახასიათებთ საწყისი ცხოველური ინსტიქტები და იმდენად ბუნებრივები არიან, გული თვალებში უციმციმებთ.“ | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „განათლება თავისუფლების უკეთესი დამცველია, ვიდრე საომრად გამზადებული არმია.“ | ავტორი = [[ედუარდ ევერეტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „განათლება გასართობად კი არაა, ─ აზროვნებისთვის არის!..“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ერთ ბავშვს, ერთ მასწავლებელს, ერთ წიგნს და ერთ კალამს შეუძლია შეცვალოს მსოფლიო!“ | ავტორი = [[მალალა იუსაფზაი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „განათლებით ირჩევა კაცი კაცისაგან. იგი ფასდაუდებელი საუნჯეა, რომლის შეძენას ბევრი დრო, მოთმინება და ცდა უნდა. განათლებას ფასი და მნიშვნელობა მხოლოდ მაშინა აქვს, როცა მას რიგიანად გამოვიყენებთ.“ | ავტორი = [[კირიონ II]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ შენი გეგმა 1 წელიწადზეა ─ დათესე ბრინჯი; თუ გეგმა 10 წელიწადზეა ─ დარგე ხეები; ხოლო, თუ გეგმავ 100 წელზე ─ მიეცი განათლება შვილებს!“ | ავტორი = [[კონფუცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „განათლებულ ხალხებს უმეტესწილად კარგი გემოვნება აქვთ, ვინაიდან განათლება ბუნებასთან აახლოებს ადამიანებს.“ | ავტორი = [[ჯაკომო ლეოპარდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როგორი იქნება ხვალინდელი დღე ─ დიდწილად დამოკიდებულია იმ ადამიანების განათლებაზე, ვინც სწორედ ახლა სწავლობს კითხვას.“ | ავტორი = [[ასტრიდ ლინდგრენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „განათლება არის ყველაზე ძლიერი იარაღი, რომელიც შეგიძლიათ გამოიყენოთ მსოფლიოს შესაცვლელად.“ | ავტორი = [[ნელსონ მანდელა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ განათლება სხვა ადამიანებზე უპირატესობის განცდას გიჩენს ─ ესე იგი, ტყუილად გისწავლია!“ | ავტორი = [[გია მურღულია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „განათლებამ თავი რეალიზებულად უნდა მაგრძნობინოს მაშინაც, როდესაც არ მაქვს მილიონი ─ იმიტომ, რომ მე სხვა უპირატესობები მაქვს.“ | ავტორი = [[ზურაბ მხეიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„განათლებულ კაცს უნდა შეეძლოს არა მხოლოდ მტრების სიყვარული, არამედ მეგობრების ზიზღიც.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „განათლებული მხოლოდ ისაა, ვინც იცის როგორ ისწავლოს და შეიცვალოს.“ | ავტორი = [[კარლ როჯერსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყოველგვარი ნამდვილი განათლება მხოლოდ თვითგანათლებით მიიღწევა.“ | ავტორი = [[ნიკოლაი რუბაკინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „რაც გადაურჩა დავიწყებას, სწორედ ის არის განათლება.“ | ავტორი = [[ბარუს ფრედერიკ სკინერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „განათლება კარგ ადამიანს აკეთილშობილებს, ხოლო ცუდს ─ უარესად აქცევს.“ | ავტორი = [[თომას ფულერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== {{Q | ციტატა = „განათლება არ არის ინფორმაციის რაოდენობა. განათლება არის გაცნობიერების ხარისხი.“ | ავტორი = [[დეა ყოლბაია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „როგორც პლანეტები და თანამგზავრები ეკუთვნიან მზეს, ასევე განათლება ─ ინტელექტის ბუნებრივი საკუთრებაა.“ | ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფორმალურად განათლებული ადამიანი ამბობს არა იმას, რასაც ფიქრობს ─ არამედ იმას, რასაც სხვები ფიქრობდნენ; აკეთებს არა იმას, რაც მას შეეძლო გაეკეთებინა ─ არამედ იმას, რაც სხვებისგან ისწავლა.“ | ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანის განათლება მტკიცდება და სრულქმნილი ხდება წიგნების კითხვით.“ | ავტორი = [[ნიკოლოზ ჩერნიშევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საჭიროა ჭკვიანი, განათლებული ადამიანები, იმდენად, რამდენადაც ახლოვდება კაცობრიობის ლტოლვა უკეთესი ცხოვრებისაკენ, ამიტომ მათი რიცხვი უფრო გაიზრდება მანამ, სანამ ისინი უმრავლესობას არ შეადგენენ.“ | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ავი კაცი რამდენადაც მეცნიერია, დიდი სწავლული, იმოდენად უფრო ძლიერ საშიშია, უფრო ძლიერ მავნებელია.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = არ არის იმის მტკიცება საჭირო, რომ განათლება ყველაზე დიდი მადლია ადამიანებისათვის. განათლების გარეშე ადამიანები უხეშები, ღარიბები და უბედურები არიან. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = [https://tatiamardaleishvili.blogspot.com/2018/03/20.html 20 საუკეთესო გამონათქვამი განათლებაზე] }} {{Q | ციტატა = განათლება აქარწყლებს ან ასუსტებს სიკვდილისა და დუხჭირი ბედის წინაშე ბრძოლას, რაც ყველაზე დიდი დაბრკოლებაა სათნოებისაკენ მიმავალ გზაზე და ადამიანის ქცევას ამახინჯებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = [https://tatiamardaleishvili.blogspot.com/2018/03/20.html 20 საუკეთესო გამონათქვამი განათლებაზე] }} {{Q | ციტატა = განათლება - საგანძურია, შრომა კი - მისი გასაღები. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = [https://tatiamardaleishvili.blogspot.com/2018/03/20.html 20 საუკეთესო გამონათქვამი განათლებაზე] }} {{Q | ციტატა = განათლებული ადამიანი მუდამ მაღლდება გონებაში და შორსმჭვრეტელობაში, გაუნათლებელი ადამიანი კი მუდამ ქვევით ეშვება უვიცობასა და სიბილწეში. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = [https://tatiamardaleishvili.blogspot.com/2018/03/20.html 20 საუკეთესო გამონათქვამი განათლებაზე] }} {{Q | ციტატა = განათლებულსა და გაუნათლებელ ადამიანს შორის ისეთივე განსხვავებაა, როგორიც მკვდა­რსა და ცოცხალს შორის. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = [https://tatiamardaleishvili.blogspot.com/2018/03/20.html 20 საუკეთესო გამონათქვამი განათლებაზე] }} {{Q | ციტატა = რაში მდგომარეობს ჩვენი ხალხის ბედნიერება? მხოლოდ ერთს განათლებაში, რომ ჩვენი ხალხი ზნეობით ამაღლდეს! | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = [https://tatiamardaleishvili.blogspot.com/2018/03/20.html 20 საუკეთესო გამონათქვამი განათლებაზე] }} {{Q | ციტატა = ცივილიზაციის წარმატება გონებრივ განვითარებაზეა დამოკიდებული. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = [https://tatiamardaleishvili.blogspot.com/2018/03/20.html 20 საუკეთესო გამონათქვამი განათლებაზე] }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 0b4zu9wovppv3x3tu6dydfgj8l8znhv 0 6652 46955 46790 2026-04-09T20:35:13Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46955 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ქალს უნდა აგრძნობინო, რომ ის ქალღმერთია და შენ ღმერთკაცად გაქცევს.“ | ავტორი = [[შალვა ამონაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალზე უარესი მხოლოდ სხვა ქალი შეიძლება იყოს.“ | ავტორი = [[არისტოფანე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ქალმა საყვარლის სახე იცის, როგორც მეზღვაურმა ღია ზღვა.“ | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალები - აი, ვინ არიან საზოგადოების ნამდვილი არქიტექტორები!“ | ავტორი = [[ჰარიეტ ბიჩერსტოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნებისმიერი წარმატებული მამაკაცის უკან აუცილებლად მოაზროვნე ქალი დგას.“ | ავტორი = [[არტურ ბლოხი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ბუნებამ უთხრა ქალს: იყავი მშვენიერი, თუ შეგიძლია; იყავი ბრძენი ─ თუ გსურს; მაგრამ კეთილგონიერი კი უსათუოდ უნდა იყოო.“ | ავტორი = [[პიერ ბომარშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალთა უმრავლესობას პრინციპები არ გააჩნია, გულის კარნახს ემორჩილებიან და მათი საქციელი იმ მამაკაცებზეა დამოკიდებული, ვინც უყვართ.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კაცს ბევრი ქალის ყოლა მხოლოდ მაშინ ეპატიება, როცა არც ერთი არ ვარგა.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = „და მაინც ქალი, კარგი ქალი ძალიან მაშინებს, რადგანაც ის სულს ითხოვს...“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ქალები გვჯობდნენ კაცებს; ცხოვრებას გაცილებით უკეთ გეგმავდნენ და უკეთ იყვნენ ორგანიზებულნი.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „რაც უნდა მისცე ქალს, მეტს დაგიბრუნებს: მისცემ სპერმას ─ მოგცემს ბავშვს; მისცემ სახლს ─ მოგიწყობს ოჯახურ კერას; მისცემ პროდუქტს ─ მოგიმზადებს საჭმელს; გაუღიმებ ─ მოგცემს გულს...“ | ავტორი = [[უილიამ გოლდინგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი ყოველი არსის გვირგვინია.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი მამაკაცზე უკეთ ხვდება იმას, რომ სამყაროში ყველაფერი მისთვისაა.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როგორც ქალისგან, ისევე განგებისგან ვერსად გაიქცევი.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ქალის მთელი სულით შეყვარება არ ღირს, არშეყვარება კი ─ არ გამოდის.“ | ავტორი = [[სალვადორ დალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალებს ადვილად შეუძლიათ წავიდნენ მსხვერპლზე ჩვენ გამო, და ჩვენ, კაცები, ვალდებულნი ვართ, გავაღმერთოთ ისინი.“ | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი უნდა იყოს როგორც ძვირადღირებული კონიაკი ─ მასავით მიუწვდომელი და მხოლოდ რჩეულთათვის განკუთვნილი. თუ მისი გემო ყველამ გასინჯა, მაშინ ის უბრალო ჩამოსასხმელი ლუდი ყოფილა.“ | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა ქალზე ლაპარაკი გსურს, კალამი ცისარტყელაში ამოავლე და ზედ პეპლის ფრთები დააბერტყე!“ | ავტორი = [[დენი დიდრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალის გარეშე კაცი არ ხარ, ხოლო ქალთან ერთად ─ ადამიანი არ ხარ.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი წმინდაა; ქალი, რომელიც გიყვარს ─ ორმაგად წმინდა.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზოგიერთი ქალი მხოლოდ საყვარლად ვარგა ─ სხვა არაფრად.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მამაკაცის გვერდით ყოველთვის ის ქალია, რომელიც თავად შექმნა [...] განსხვავება ქალებს შორის კი არა, მამაკაცებს შორისაა.“ | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ღმერთმა ქალი იმიტომ კი არ შექმნა ადამის ნეკნისგან, რომ თიხა და ტალახი ვერ იშოვა ან სხვა მასალა არ ჰქონდა, არა… მხოლოდ იმიტომ, რომ ის მამაკაცისთვის სიხარული, ბედნიერება ყოფილიყო. ადამს უნდა ებრძოლა მისთვის, სტკენოდა მისი დაკარგვა...“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველა ქალს სხვაზე უკეთესი ჰგონია თავი. ამას ვერც იმან უშველა, რომ რა ხანია ქვეყნად სარკე მოიგონეს…“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი რავარი ასატანია, მარა, რომ გიყვარს, რა გინდა რო ქნა!“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ქალად ყოფნა იმიტომაა ძნელი, რომ მათ საქმე კაცებთან აქვთ.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ კონრადი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „ქალის შეფასებისას არ უნდა გაითვალისწინო ვარცხნილობა და ფეხსაცმელი.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყოველი მამაკაცის მამოძრავებელი ძალა ─ ქალია. ქალის გარეშე ნაპოლეონიც ერთი ჩვეულებრივი იდიოტი იქნებოდა.“ | ავტორი = [[ჯონ ლენონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = ''„მამაკაცები დარწმუნებულნი არიან ქალების სისუსტეში, მაგრამ მათი ტყვეები არიან.“'' | ავტორი = [[მადონა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„მდედრობითი სქესისათვის დამახასიათებელი უდიდესი ხელოვნება ─ თვალთმაქცობა.“'' | ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ყოველ ქალში არსებობს თანდაყოლილი სწრაფვა ყოველივე ძლიერისა და ლამაზისადმი.“'' | ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ქალი არის ბუნების ყველაზე მისაღები შეცდომა.“'' | ავტორი = [[ჯონ მილტონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „ქალი მამაკაცის ანარეკლია ─ თუკი უგონოდ გიყვარს, ის უნიკალური გახდება.“ | ავტორი = [[ბრედ პიტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „დასრულებული ქალები მამაკაცებს მალე ბეზრდებათ, სრულყოფილნიც ასევე; ფრაგმენტები კი ─ არასოდეს.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამი მეგობარი” (1936 წ.) }} {{Q | ციტატა = „აცხოვრე ქალი თუნდაც რამდენიმე დღით ისე, როგორც მუდმივად არ შეგიძლია აცხოვრო და მას აუცილებლად დაკარგავ.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ვინ შეიძლება იყოს ქალზე მშვენიერი? ─ მხოლოდ სხვა ქალი.“ | ავტორი = [[კრაინოვ-რიტოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „როცა ქალის თვალებში რაიმეს წაკითხვაა საჭირო, მამაკაცების უმეტესობა უწიგნური აღმოჩნდება ხოლმე.“ | ავტორი = [[მადამ დე სტალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი გულგრილია მის მიმართ, ვისაც უყვარს და უყვარს ის, ვინც მის მიმართ გულგრილია.“ | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბევრი ქალის მოყვარული იცნობს ქალებს; ერთის მოყვარული ─ იცნობს სიყვარულს.“ | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „ქალი ისეთი რამ არის, რომელიც როგორც არ უნდა შეისწავლო, მაინც სულ ახალი და ახალი იქნება.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ გიყვარდეს ქალი ─ დანაშაულია; გიყვარდეს ─ სასჯელი.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალებს ხშირად კაცები კი არა, ქალებიც ვერაფერს უგებენ...“ | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი მამაკაცზე ძლიერია და მათ სუსტი სქესის წარმომადგენლებს შეცდომით უწოდებენ ─ რასაც ქალი უძლებს, ვერც ერთი კაცი ვერ გაუძლებს.“ | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „კაცი იქამდე იქნება ქალთან ბედნიერი, სანამ არ ეყვარება ის.“ | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არცერთ მამაკაცს არ შეუძლია, ქალის გონებას ჩაწვდეს და სწორედ ამიტომ მიიჩნევს მას უგუნურად.“ | ავტორი = [[მეი უესტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მამაკაცისთვის ყველა ქალი გამოცანაა, რომლის გამოცნობასაც მეორე ქალით ცდილობს.“ | ავტორი = [[მეი უესტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ნებისმიერი ქალი გადარეული ჩიტია. პრობლემა იმაშია, რომ ბევრი არ მიისწრაფის ფრენის სწავლისკენ და მათ ბუდის გაკეთებაც ყოფნით.“ | ავტორი = [[მაქს ფრაი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დედაკაცნი უფრო ლმობიერნი, გრძნობიერნი არიან და დღევანდელი ცხოვრება ყველაზე მეტად რას მოითხოვს, თუ გარდა, ერთის გრძნობისა, რომელსაც ეწოდება შებრალება, შეწყნარება.“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ქალს არაფრისგან შეუძლია შექმნას სამი რამ: ოჯახური სკანდალი, სალათი და ქუდი.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი მამაკაცის ცხოვრებაში მხოლოდ ერთია, დანარჩენები მისი ჩრდილები არიან.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი უნდა იყოს ორი: ერთი, ვინც არის ის და მეორე, ვინც სურს, რომ იყოს.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რაც უფრო ცუდად აქვს ქალს საქმე, მით უფრო კარგად უნდა გამოიყურებოდეს ის.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== {{Q | ციტატა = :- ქალში რას აქცევ ყურადღებას: შინაგან მხარეს თუ გარეგნულს? :მან ღვინის ჭიქა აიღო ხელში და თქვა: :- მართალია, ეს ჭიქა გარეგნულად ლამაზია, მაგრამ მე მაინც ღვინოს ვაფასებ... | ავტორი = [[შტეფან ცვაიგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = :რომელი თვისება მოგწონთ ქალისა? :გულწრფელი დაუდგრომლობა. | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ''იონა მეუნარგიას ბლიცინტერვიუ'' }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ქალს რამეზე ხელი რომ ააღებინო, სამაგიეროს უნდა დაჰპირდე ─ თან უკეთესს.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.) }} {{Q | ციტატა = „კაცს ქალი რყვნის.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.) }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = :ქალს :ღილის შეკვრაზედაც ეტყობა :უყვარხარ თუ არა. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :დედობის ასაკი რომ ჩაივლის :და ქალი :გაკრეფილ ბაღს დაემსგავსება, :მაშინ გამოჩნდება ვინაა მებაღე. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ქალის გული არის ყველაზე მნიშვნელოვანი შენაძენი, რაც შეიძლება კაცმა მიიღოს ამ ცხოვრებისგან.“ | ავტორი = [[ჯოსია გ. ჰოლენდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალები არიან პრობლემების დიდი ნაკრები, რომელიც ყველას გვიყვარს.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალს კარგავ ისევე, როგორც კარგავ საკუთარ ბატალიონს: გათვლებში შეცდომების, ბრძანებების, რომელიც არ შესრულდა და აუტანლად რთული პირობების გამო. ასევე პირუტყვობის გამოც.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქვეყნად უამრავი ქალია, რომელთანაც შეიძლება დაიძინო და საკმაოდ ცოტა, ვისთანაც შეიძლება ისაუბრო.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი, რომელსაც უყვარს, ─ იღიმება; ქალი, რომელიც იბრძვის, ─ ყვირის; ქალი, რომელიც დანებდა, ─ დუმს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ეს კაცისთვისაა ქალი - ამოცანა.. თორემ ერთი ქალი მეორეს, ეგრევე შიფრავს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი ყვავილია, მამაკაცი ─ მებაღე! ყველაზე მზრუნველ მებაღეს ყველაზე ლამაზი ყვავილი აქვს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალები ფუტკრებს ჰგვანან ─ სულ ბზუიან, სულ წუწუნებენ, მაგრამ მათზე მეტ საქმეს ვერავინ აკეთებს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ინგლისელმა მეცნიერებმა დაადგინეს რა სურთ ქალებს, მაგრამ ამასობაში ქალმა გადაიფიქრა...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] ety9eezhmh5hcma0hp853k8l0zpsbkx 46956 46955 2026-04-09T20:35:43Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46956 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ქალს უნდა აგრძნობინო, რომ ის ქალღმერთია და შენ ღმერთკაცად გაქცევს.“ | ავტორი = [[შალვა ამონაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალზე უარესი მხოლოდ სხვა ქალი შეიძლება იყოს.“ | ავტორი = [[არისტოფანე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ქალმა საყვარლის სახე იცის, როგორც მეზღვაურმა ღია ზღვა.“ | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალები ─ აი, ვინ არიან საზოგადოების ნამდვილი არქიტექტორები!“ | ავტორი = [[ჰარიეტ ბიჩერ სტოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნებისმიერი წარმატებული მამაკაცის უკან აუცილებლად მოაზროვნე ქალი დგას.“ | ავტორი = [[არტურ ბლოხი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ბუნებამ უთხრა ქალს: იყავი მშვენიერი, თუ შეგიძლია; იყავი ბრძენი ─ თუ გსურს; მაგრამ კეთილგონიერი კი უსათუოდ უნდა იყოო.“ | ავტორი = [[პიერ ბომარშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალთა უმრავლესობას პრინციპები არ გააჩნია, გულის კარნახს ემორჩილებიან და მათი საქციელი იმ მამაკაცებზეა დამოკიდებული, ვინც უყვართ.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კაცს ბევრი ქალის ყოლა მხოლოდ მაშინ ეპატიება, როცა არც ერთი არ ვარგა.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = „და მაინც ქალი, კარგი ქალი ძალიან მაშინებს, რადგანაც ის სულს ითხოვს...“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ქალები გვჯობდნენ კაცებს; ცხოვრებას გაცილებით უკეთ გეგმავდნენ და უკეთ იყვნენ ორგანიზებულნი.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „რაც უნდა მისცე ქალს, მეტს დაგიბრუნებს: მისცემ სპერმას ─ მოგცემს ბავშვს; მისცემ სახლს ─ მოგიწყობს ოჯახურ კერას; მისცემ პროდუქტს ─ მოგიმზადებს საჭმელს; გაუღიმებ ─ მოგცემს გულს...“ | ავტორი = [[უილიამ გოლდინგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი ყოველი არსის გვირგვინია.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი მამაკაცზე უკეთ ხვდება იმას, რომ სამყაროში ყველაფერი მისთვისაა.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როგორც ქალისგან, ისევე განგებისგან ვერსად გაიქცევი.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ქალის მთელი სულით შეყვარება არ ღირს, არშეყვარება კი ─ არ გამოდის.“ | ავტორი = [[სალვადორ დალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალებს ადვილად შეუძლიათ წავიდნენ მსხვერპლზე ჩვენ გამო, და ჩვენ, კაცები, ვალდებულნი ვართ, გავაღმერთოთ ისინი.“ | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი უნდა იყოს როგორც ძვირადღირებული კონიაკი ─ მასავით მიუწვდომელი და მხოლოდ რჩეულთათვის განკუთვნილი. თუ მისი გემო ყველამ გასინჯა, მაშინ ის უბრალო ჩამოსასხმელი ლუდი ყოფილა.“ | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა ქალზე ლაპარაკი გსურს, კალამი ცისარტყელაში ამოავლე და ზედ პეპლის ფრთები დააბერტყე!“ | ავტორი = [[დენი დიდრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალის გარეშე კაცი არ ხარ, ხოლო ქალთან ერთად ─ ადამიანი არ ხარ.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი წმინდაა; ქალი, რომელიც გიყვარს ─ ორმაგად წმინდა.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზოგიერთი ქალი მხოლოდ საყვარლად ვარგა ─ სხვა არაფრად.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მამაკაცის გვერდით ყოველთვის ის ქალია, რომელიც თავად შექმნა [...] განსხვავება ქალებს შორის კი არა, მამაკაცებს შორისაა.“ | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ღმერთმა ქალი იმიტომ კი არ შექმნა ადამის ნეკნისგან, რომ თიხა და ტალახი ვერ იშოვა ან სხვა მასალა არ ჰქონდა, არა… მხოლოდ იმიტომ, რომ ის მამაკაცისთვის სიხარული, ბედნიერება ყოფილიყო. ადამს უნდა ებრძოლა მისთვის, სტკენოდა მისი დაკარგვა...“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველა ქალს სხვაზე უკეთესი ჰგონია თავი. ამას ვერც იმან უშველა, რომ რა ხანია ქვეყნად სარკე მოიგონეს…“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი რავარი ასატანია, მარა, რომ გიყვარს, რა გინდა რო ქნა!“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ქალად ყოფნა იმიტომაა ძნელი, რომ მათ საქმე კაცებთან აქვთ.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ კონრადი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „ქალის შეფასებისას არ უნდა გაითვალისწინო ვარცხნილობა და ფეხსაცმელი.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყოველი მამაკაცის მამოძრავებელი ძალა ─ ქალია. ქალის გარეშე ნაპოლეონიც ერთი ჩვეულებრივი იდიოტი იქნებოდა.“ | ავტორი = [[ჯონ ლენონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = ''„მამაკაცები დარწმუნებულნი არიან ქალების სისუსტეში, მაგრამ მათი ტყვეები არიან.“'' | ავტორი = [[მადონა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„მდედრობითი სქესისათვის დამახასიათებელი უდიდესი ხელოვნება ─ თვალთმაქცობა.“'' | ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ყოველ ქალში არსებობს თანდაყოლილი სწრაფვა ყოველივე ძლიერისა და ლამაზისადმი.“'' | ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ქალი არის ბუნების ყველაზე მისაღები შეცდომა.“'' | ავტორი = [[ჯონ მილტონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „ქალი მამაკაცის ანარეკლია ─ თუკი უგონოდ გიყვარს, ის უნიკალური გახდება.“ | ავტორი = [[ბრედ პიტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „დასრულებული ქალები მამაკაცებს მალე ბეზრდებათ, სრულყოფილნიც ასევე; ფრაგმენტები კი ─ არასოდეს.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამი მეგობარი” (1936 წ.) }} {{Q | ციტატა = „აცხოვრე ქალი თუნდაც რამდენიმე დღით ისე, როგორც მუდმივად არ შეგიძლია აცხოვრო და მას აუცილებლად დაკარგავ.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ვინ შეიძლება იყოს ქალზე მშვენიერი? ─ მხოლოდ სხვა ქალი.“ | ავტორი = [[კრაინოვ-რიტოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „როცა ქალის თვალებში რაიმეს წაკითხვაა საჭირო, მამაკაცების უმეტესობა უწიგნური აღმოჩნდება ხოლმე.“ | ავტორი = [[მადამ დე სტალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი გულგრილია მის მიმართ, ვისაც უყვარს და უყვარს ის, ვინც მის მიმართ გულგრილია.“ | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბევრი ქალის მოყვარული იცნობს ქალებს; ერთის მოყვარული ─ იცნობს სიყვარულს.“ | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „ქალი ისეთი რამ არის, რომელიც როგორც არ უნდა შეისწავლო, მაინც სულ ახალი და ახალი იქნება.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ გიყვარდეს ქალი ─ დანაშაულია; გიყვარდეს ─ სასჯელი.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალებს ხშირად კაცები კი არა, ქალებიც ვერაფერს უგებენ...“ | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი მამაკაცზე ძლიერია და მათ სუსტი სქესის წარმომადგენლებს შეცდომით უწოდებენ ─ რასაც ქალი უძლებს, ვერც ერთი კაცი ვერ გაუძლებს.“ | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „კაცი იქამდე იქნება ქალთან ბედნიერი, სანამ არ ეყვარება ის.“ | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არცერთ მამაკაცს არ შეუძლია, ქალის გონებას ჩაწვდეს და სწორედ ამიტომ მიიჩნევს მას უგუნურად.“ | ავტორი = [[მეი უესტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მამაკაცისთვის ყველა ქალი გამოცანაა, რომლის გამოცნობასაც მეორე ქალით ცდილობს.“ | ავტორი = [[მეი უესტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ნებისმიერი ქალი გადარეული ჩიტია. პრობლემა იმაშია, რომ ბევრი არ მიისწრაფის ფრენის სწავლისკენ და მათ ბუდის გაკეთებაც ყოფნით.“ | ავტორი = [[მაქს ფრაი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დედაკაცნი უფრო ლმობიერნი, გრძნობიერნი არიან და დღევანდელი ცხოვრება ყველაზე მეტად რას მოითხოვს, თუ გარდა, ერთის გრძნობისა, რომელსაც ეწოდება შებრალება, შეწყნარება.“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ქალს არაფრისგან შეუძლია შექმნას სამი რამ: ოჯახური სკანდალი, სალათი და ქუდი.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი მამაკაცის ცხოვრებაში მხოლოდ ერთია, დანარჩენები მისი ჩრდილები არიან.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი უნდა იყოს ორი: ერთი, ვინც არის ის და მეორე, ვინც სურს, რომ იყოს.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რაც უფრო ცუდად აქვს ქალს საქმე, მით უფრო კარგად უნდა გამოიყურებოდეს ის.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== {{Q | ციტატა = :- ქალში რას აქცევ ყურადღებას: შინაგან მხარეს თუ გარეგნულს? :მან ღვინის ჭიქა აიღო ხელში და თქვა: :- მართალია, ეს ჭიქა გარეგნულად ლამაზია, მაგრამ მე მაინც ღვინოს ვაფასებ... | ავტორი = [[შტეფან ცვაიგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = :რომელი თვისება მოგწონთ ქალისა? :გულწრფელი დაუდგრომლობა. | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ''იონა მეუნარგიას ბლიცინტერვიუ'' }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ქალს რამეზე ხელი რომ ააღებინო, სამაგიეროს უნდა დაჰპირდე ─ თან უკეთესს.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.) }} {{Q | ციტატა = „კაცს ქალი რყვნის.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.) }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = :ქალს :ღილის შეკვრაზედაც ეტყობა :უყვარხარ თუ არა. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :დედობის ასაკი რომ ჩაივლის :და ქალი :გაკრეფილ ბაღს დაემსგავსება, :მაშინ გამოჩნდება ვინაა მებაღე. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ქალის გული არის ყველაზე მნიშვნელოვანი შენაძენი, რაც შეიძლება კაცმა მიიღოს ამ ცხოვრებისგან.“ | ავტორი = [[ჯოსია გ. ჰოლენდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალები არიან პრობლემების დიდი ნაკრები, რომელიც ყველას გვიყვარს.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალს კარგავ ისევე, როგორც კარგავ საკუთარ ბატალიონს: გათვლებში შეცდომების, ბრძანებების, რომელიც არ შესრულდა და აუტანლად რთული პირობების გამო. ასევე პირუტყვობის გამოც.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქვეყნად უამრავი ქალია, რომელთანაც შეიძლება დაიძინო და საკმაოდ ცოტა, ვისთანაც შეიძლება ისაუბრო.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი, რომელსაც უყვარს, ─ იღიმება; ქალი, რომელიც იბრძვის, ─ ყვირის; ქალი, რომელიც დანებდა, ─ დუმს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ეს კაცისთვისაა ქალი - ამოცანა.. თორემ ერთი ქალი მეორეს, ეგრევე შიფრავს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი ყვავილია, მამაკაცი ─ მებაღე! ყველაზე მზრუნველ მებაღეს ყველაზე ლამაზი ყვავილი აქვს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალები ფუტკრებს ჰგვანან ─ სულ ბზუიან, სულ წუწუნებენ, მაგრამ მათზე მეტ საქმეს ვერავინ აკეთებს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ინგლისელმა მეცნიერებმა დაადგინეს რა სურთ ქალებს, მაგრამ ამასობაში ქალმა გადაიფიქრა...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] a3i28a77ulxxdijc8uybrkdldirjw7g 47019 46956 2026-04-10T10:23:03Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47019 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ქალს უნდა აგრძნობინო, რომ ის ქალღმერთია და შენ ღმერთკაცად გაქცევს.“ | ავტორი = [[შალვა ამონაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალზე უარესი მხოლოდ სხვა ქალი შეიძლება იყოს.“ | ავტორი = [[არისტოფანე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ქალმა საყვარლის სახე იცის, როგორც მეზღვაურმა ღია ზღვა.“ | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალები ─ აი, ვინ არიან საზოგადოების ნამდვილი არქიტექტორები!“ | ავტორი = [[ჰარიეტ ბიჩერ სტოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნებისმიერი წარმატებული მამაკაცის უკან აუცილებლად მოაზროვნე ქალი დგას.“ | ავტორი = [[არტურ ბლოხი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ბუნებამ უთხრა ქალს: იყავი მშვენიერი, თუ შეგიძლია; იყავი ბრძენი ─ თუ გსურს; მაგრამ კეთილგონიერი კი უსათუოდ უნდა იყოო.“ | ავტორი = [[პიერ ბომარშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალთა უმრავლესობას პრინციპები არ გააჩნია, გულის კარნახს ემორჩილებიან და მათი საქციელი იმ მამაკაცებზეა დამოკიდებული, ვინც უყვართ.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კაცს ბევრი ქალის ყოლა მხოლოდ მაშინ ეპატიება, როცა არც ერთი არ ვარგა.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = „და მაინც ქალი, კარგი ქალი ძალიან მაშინებს, რადგანაც ის სულს ითხოვს...“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ქალები გვჯობდნენ კაცებს; ცხოვრებას გაცილებით უკეთ გეგმავდნენ და უკეთ იყვნენ ორგანიზებულნი.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „რაც უნდა მისცე ქალს, მეტს დაგიბრუნებს: მისცემ სპერმას ─ მოგცემს ბავშვს; მისცემ სახლს ─ მოგიწყობს ოჯახურ კერას; მისცემ პროდუქტს ─ მოგიმზადებს საჭმელს; გაუღიმებ ─ მოგცემს გულს...“ | ავტორი = [[უილიამ გოლდინგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი ყოველი არსის გვირგვინია.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი მამაკაცზე უკეთ ხვდება იმას, რომ სამყაროში ყველაფერი მისთვისაა.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როგორც ქალისგან, ისევე განგებისგან ვერსად გაიქცევი.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ქალის მთელი სულით შეყვარება არ ღირს, არშეყვარება კი ─ არ გამოდის.“ | ავტორი = [[სალვადორ დალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალებს ადვილად შეუძლიათ წავიდნენ მსხვერპლზე ჩვენ გამო, და ჩვენ, კაცები, ვალდებულნი ვართ, გავაღმერთოთ ისინი.“ | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი უნდა იყოს როგორც ძვირადღირებული კონიაკი ─ მასავით მიუწვდომელი და მხოლოდ რჩეულთათვის განკუთვნილი. თუ მისი გემო ყველამ გასინჯა, მაშინ ის უბრალო ჩამოსასხმელი ლუდი ყოფილა.“ | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა ქალზე ლაპარაკი გსურს, კალამი ცისარტყელაში ამოავლე და ზედ პეპლის ფრთები დააბერტყე!“ | ავტორი = [[დენი დიდრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალის გარეშე კაცი არ ხარ, ხოლო ქალთან ერთად ─ ადამიანი არ ხარ.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი წმინდაა; ქალი, რომელიც გიყვარს ─ ორმაგად წმინდა.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზოგიერთი ქალი მხოლოდ საყვარლად ვარგა ─ სხვა არაფრად.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} {{Q | ციტატა = „მამაკაცის გვერდით ყოველთვის ის ქალია, რომელიც თავად შექმნა [...] განსხვავება ქალებს შორის კი არა, მამაკაცებს შორისაა.“ | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ღმერთმა ქალი იმიტომ კი არ შექმნა ადამის ნეკნისგან, რომ თიხა და ტალახი ვერ იშოვა ან სხვა მასალა არ ჰქონდა, არა… მხოლოდ იმიტომ, რომ ის მამაკაცისთვის სიხარული, ბედნიერება ყოფილიყო. ადამს უნდა ებრძოლა მისთვის, სტკენოდა მისი დაკარგვა...“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველა ქალს სხვაზე უკეთესი ჰგონია თავი. ამას ვერც იმან უშველა, რომ რა ხანია ქვეყნად სარკე მოიგონეს…“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი რავარი ასატანია, მარა, რომ გიყვარს, რა გინდა რო ქნა!“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ქალად ყოფნა იმიტომაა ძნელი, რომ მათ საქმე კაცებთან აქვთ.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ კონრადი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „ქალის შეფასებისას არ უნდა გაითვალისწინო ვარცხნილობა და ფეხსაცმელი.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყოველი მამაკაცის მამოძრავებელი ძალა ─ ქალია. ქალის გარეშე ნაპოლეონიც ერთი ჩვეულებრივი იდიოტი იქნებოდა.“ | ავტორი = [[ჯონ ლენონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = ''„მამაკაცები დარწმუნებულნი არიან ქალების სისუსტეში, მაგრამ მათი ტყვეები არიან.“'' | ავტორი = [[მადონა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„მდედრობითი სქესისათვის დამახასიათებელი უდიდესი ხელოვნება ─ თვალთმაქცობა.“'' | ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ყოველ ქალში არსებობს თანდაყოლილი სწრაფვა ყოველივე ძლიერისა და ლამაზისადმი.“'' | ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ქალი არის ბუნების ყველაზე მისაღები შეცდომა.“'' | ავტორი = [[ჯონ მილტონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „ქალი მამაკაცის ანარეკლია ─ თუკი უგონოდ გიყვარს, ის უნიკალური გახდება.“ | ავტორი = [[ბრედ პიტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „დასრულებული ქალები მამაკაცებს მალე ბეზრდებათ, სრულყოფილნიც ასევე; ფრაგმენტები კი ─ არასოდეს.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამი მეგობარი” (1936 წ.) }} {{Q | ციტატა = „აცხოვრე ქალი თუნდაც რამდენიმე დღით ისე, როგორც მუდმივად არ შეგიძლია აცხოვრო და მას აუცილებლად დაკარგავ.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ვინ შეიძლება იყოს ქალზე მშვენიერი? ─ მხოლოდ სხვა ქალი.“ | ავტორი = [[კრაინოვ-რიტოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „როცა ქალის თვალებში რაიმეს წაკითხვაა საჭირო, მამაკაცების უმეტესობა უწიგნური აღმოჩნდება ხოლმე.“ | ავტორი = [[მადამ დე სტალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი გულგრილია მის მიმართ, ვისაც უყვარს და უყვარს ის, ვინც მის მიმართ გულგრილია.“ | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბევრი ქალის მოყვარული იცნობს ქალებს; ერთის მოყვარული ─ იცნობს სიყვარულს.“ | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „ქალი ისეთი რამ არის, რომელიც როგორც არ უნდა შეისწავლო, მაინც სულ ახალი და ახალი იქნება.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ გიყვარდეს ქალი ─ დანაშაულია; გიყვარდეს ─ სასჯელი.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალებს ხშირად კაცები კი არა, ქალებიც ვერაფერს უგებენ...“ | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი მამაკაცზე ძლიერია და მათ სუსტი სქესის წარმომადგენლებს შეცდომით უწოდებენ ─ რასაც ქალი უძლებს, ვერც ერთი კაცი ვერ გაუძლებს.“ | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „კაცი იქამდე იქნება ქალთან ბედნიერი, სანამ არ ეყვარება ის.“ | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არცერთ მამაკაცს არ შეუძლია, ქალის გონებას ჩაწვდეს და სწორედ ამიტომ მიიჩნევს მას უგუნურად.“ | ავტორი = [[მეი უესტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მამაკაცისთვის ყველა ქალი გამოცანაა, რომლის გამოცნობასაც მეორე ქალით ცდილობს.“ | ავტორი = [[მეი უესტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ნებისმიერი ქალი გადარეული ჩიტია. პრობლემა იმაშია, რომ ბევრი არ მიისწრაფის ფრენის სწავლისკენ და მათ ბუდის გაკეთებაც ყოფნით.“ | ავტორი = [[მაქს ფრაი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დედაკაცნი უფრო ლმობიერნი, გრძნობიერნი არიან და დღევანდელი ცხოვრება ყველაზე მეტად რას მოითხოვს, თუ გარდა, ერთის გრძნობისა, რომელსაც ეწოდება შებრალება, შეწყნარება.“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ქალს არაფრისგან შეუძლია შექმნას სამი რამ: ოჯახური სკანდალი, სალათი და ქუდი.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი მამაკაცის ცხოვრებაში მხოლოდ ერთია, დანარჩენები მისი ჩრდილები არიან.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი უნდა იყოს ორი: ერთი, ვინც არის ის და მეორე, ვინც სურს, რომ იყოს.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რაც უფრო ცუდად აქვს ქალს საქმე, მით უფრო კარგად უნდა გამოიყურებოდეს ის.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== {{Q | ციტატა = :- ქალში რას აქცევ ყურადღებას: შინაგან მხარეს თუ გარეგნულს? :მან ღვინის ჭიქა აიღო ხელში და თქვა: :- მართალია, ეს ჭიქა გარეგნულად ლამაზია, მაგრამ მე მაინც ღვინოს ვაფასებ... | ავტორი = [[შტეფან ცვაიგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = :რომელი თვისება მოგწონთ ქალისა? :გულწრფელი დაუდგრომლობა. | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ''იონა მეუნარგიას ბლიცინტერვიუ'' }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ქალს რამეზე ხელი რომ ააღებინო, სამაგიეროს უნდა დაჰპირდე ─ თან უკეთესს.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.) }} {{Q | ციტატა = „კაცს ქალი რყვნის.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.) }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = :ქალს :ღილის შეკვრაზედაც ეტყობა :უყვარხარ თუ არა. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :დედობის ასაკი რომ ჩაივლის :და ქალი :გაკრეფილ ბაღს დაემსგავსება, :მაშინ გამოჩნდება ვინაა მებაღე. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ქალის გული არის ყველაზე მნიშვნელოვანი შენაძენი, რაც შეიძლება კაცმა მიიღოს ამ ცხოვრებისგან.“ | ავტორი = [[ჯოსია გ. ჰოლენდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალები არიან პრობლემების დიდი ნაკრები, რომელიც ყველას გვიყვარს.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალს კარგავ ისევე, როგორც კარგავ საკუთარ ბატალიონს: გათვლებში შეცდომების, ბრძანებების, რომელიც არ შესრულდა და აუტანლად რთული პირობების გამო. ასევე პირუტყვობის გამოც.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქვეყნად უამრავი ქალია, რომელთანაც შეიძლება დაიძინო და საკმაოდ ცოტა, ვისთანაც შეიძლება ისაუბრო.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი, რომელსაც უყვარს, ─ იღიმება; ქალი, რომელიც იბრძვის, ─ ყვირის; ქალი, რომელიც დანებდა, ─ დუმს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ეს კაცისთვისაა ქალი - ამოცანა.. თორემ ერთი ქალი მეორეს, ეგრევე შიფრავს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი ყვავილია, მამაკაცი ─ მებაღე! ყველაზე მზრუნველ მებაღეს ყველაზე ლამაზი ყვავილი აქვს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალები ფუტკრებს ჰგვანან ─ სულ ბზუიან, სულ წუწუნებენ, მაგრამ მათზე მეტ საქმეს ვერავინ აკეთებს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ინგლისელმა მეცნიერებმა დაადგინეს რა სურთ ქალებს, მაგრამ ამასობაში ქალმა გადაიფიქრა...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] je3v56960l5vh3xqvo762u1kcey4sg4 0 6653 46992 46492 2026-04-10T09:45:12Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46992 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „მოღალატე ადამიანთან არაფერზე საუბარი არ ღირს, რადგან მას უკვე დაკარგული აქვს ის, რაც ადამიანში ყველაზე მეტად ფასობს.“ | ავტორი = [[გოგა აბაშიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „გაგიჟდა! ─ არა იმიტომ, რომ უღალატეს... არამედ იმიტომ, რომ უყვარდა ის, ვისაც ღალატი შეეძლო...” | ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღალატი პირველად არის ძნელი, თორემ მერმე უბრალო, სარფიან საქციელად ექცევა გარეწარს.“ | ავტორი = [[ლევან გოთუა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :ღალატზე განა ვერცხლისთვის მიდის?! :─ თავის სიმცირეს ვერ მოერია… :ისტორიაში დარჩა იუდა! :─ დღესაც აქ არის, არ გაიგუდა… | ავტორი = [[ნიკო გომელაური]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იუდა” }} {{Q | ციტატა = :რა ვუყოთ, ყველამ თუ მიღალატა, :რა ვუყოთ, ცხედარს თუ დავემსგავსე... | ავტორი = [[ტერენტი გრანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სპილო ხორთუმით კლავს თავის მსხვერპლს, გველი ─ კოცნით, მეფე ─ ღიმილით, ხოლო მოღალატე ─ პატივისცემით!“ | ავტორი = [[ტერენტი გრანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „არ შეგეშინდეთ მტრების, გეშინოდეთ მეგობრების ─ ისინი გაგვცემენ და არა მტრები.“ | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მთელი არსებით ნდობას რომ გამოგიცხადებენ, არაადამიანი უნდა იყო, რომ უღალატო.“ | ავტორი = [[სან' დეფონ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „არ არსებობს ცნება „მხოლოდ ერთხელ ვუღალატე“ [...] შეიძლება ცხოვრების ბოლომდე დამალონ ეს ღალატი, მაგრამ საკუთარ თავს ვერაფერს დაუმალავენ ─ გულის სიღრმეში ყოველთვის ეცოდინებათ, რომ ბოზები არიან.“ | ავტორი = [[ვლადიმერ ვისოცკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „თუ ვინმეს მართლა უყვარდი და გიღალატა, იცოდე: იგი ამას უშენოდ ვერ შეძლებდა...“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მოღალატე რომ ერთგულებაზე ლაპარაკობს, იგი მაშინ ღალატსაც ღალატობს!“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ დაიღუპო თავი და ღალატი არ შეგამჩნიოს, თორემ ქალი, შენ რომ ცოლად გყავს, მოსისხლე მტრად გაგიხდება და მოსისხლე მტერი სახლში და ლოგინში კი არა ─ ცხრა მთას იქით დაგიფაროს ღმერთმა!“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „როცა სიყვარული გვბეზრდება, ჩვენ თვითონვე გვსურს, რომ გვიღალატონ, რათა ჩვენი ერთგულებისაგან დაგვიხსნან.“ | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ღალატი თავიდან ყოველთვის გულში იწყება [...] თუ მეუღლის მიმართ გაღიზიანებას ან არაკეთილგანწყობილებას გრძნობთ და აკრიტიკებთ ერთმანეთს, ეს ნიშნავს, რომ გულში უკვე ჩაიდინეთ ღალატი.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} {{Q | ციტატა = „მამაკაცს, რომელიც სწორ ახსნას მოუძებნის იმ ფაქტს, რომ ერთდროულად ცოლიც უყვარს და საყვარელიც, უთუოდ ნობელის პრემია ეკუთვნის.“ | ავტორი = [[მერილინ მონრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „მე ნაწყენი ვარ არა იმიტომ, რომ მიღალატე, არამედ იმიტომ, რომ აღარ შემიძლია გენდო.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „ფრჩხილები მოიკვნიტეთ, მიწა შეჭამეთ, ოღონდ მოღალატეებთან ნუ დაბრუნდებით!“ | ავტორი = [[ჟან რენო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „ხოლო შენ კი, იუდა, ლეღვის ხეებს მოერიდე, რადგან ის დრო შორს აღარაა, როცა ერთ-ერთზე თავს ჩამოიხრჩობ.“ | ავტორი = [[ჟოზე სარამაგუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იესოს სახარება” (1991 წ.) }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „მოღალატეები მათაც კი ეზიზღებათ, ვისაც ისინი ემსახურებიან!“ | ავტორი = [[პუბლიუს კორნელიუს ტაციტუსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როდესაც გიღალატებენ - ეს ისეთია თითქოს ხელები მოგტეხონ... პატიება შესაძლებელია, თუმცა ჩახუტება უკვე შეუძლებელი ხდება.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღალატს ყველაზე მძაფრი და თავისებური სუნი აქვს [...] კილომეტრების იქით იგრძნობ იმ ადამიანს, ვინც გიღალატა.“ | ავტორი = [[ნიკოლოზ ტოტოღაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „ერთადერთი ცუდი თვისება ღალატისა არის ის, რომ იგი ყოველთვის ძვირფასი ადამიანებისგან მოდის.“ | ავტორი = [[მიშელ უელბეკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = :მქადაგებელმა ძმობისა :ძმობა პირველმა გაყიდა. | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “განა კაცია?!” }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = :თავი ერთ ქალთან დარჩენია, :გული ─ მეორესთან :და სიცარიელით მოხიბლა მესამე. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = :სიკვდილი ბევრად ჯობია ღალატს, :ვინა თქვა, თითქოს მისი ტოლია, :სიკვდილის შემდეგ კაცი ისვენებს, :ღალატის შემდეგ ─ არამგონია... | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :შენ ყოველ ღამე მღალატობ ჩემთან, :რადგან მე მხედავ ყველა სხეულში... | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ციხე შიგნიდან ტყდება არსებობს ამაზრზენი კატეგორია {{Q | ციტატა = „რა ღორი ხარ, ადამიანო! ─ ღალატობ მას, ვისაც თავზე მეტად უყვარხარ და მირბიხარ მასთან, ვინც არაფრად გაგდებს!..“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შენი უცნაური წასვლაც ღალატია... ღალატს ვერიდები, მაგრამ ვურიგდები...“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენს სახლს ყოველდღე აგურ-აგურ ვაშენებ, ვცდილობ და შენ კი თურმე თითო აგურს ყოველდღე აცლი.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღალატი დარტყმაა გულში, რომელიც ნელა გკლავს, მაგრამ მეორედ ღალატისას ვეღარაფერს გრძნობ ─ შენ უკვე მოკვდი.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზოგჯერ ტყვიის გავარდნამდე კვდები, როცა დაინახავ ვინ დაგიმიზნა.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} "ოდესღაც მიხვდებით, რომ ისეთი ადამიანები არსებობენ, რომლებიც არასდროს გიღალატებენ, მაგრამ ამისთვის, უამრავი ღალატის გადატანა მოგიწევთ." [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 1t53dy6tinj7l5zck5t6iiz5d5nv3on 0 6654 46972 46794 2026-04-09T21:26:02Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46972 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „შეუღლება ─ ეს არის, როდესაც ორი ადამიანი ერთი ხდება; რთულია გარკვევა, მათ შორის რომელი არის ის ერთი.“ | ავტორი = [[ვუდი ალენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქორწინებისათვის შესაფერისი ასაკი არის დაახლოებით 18 წელი გოგონებისათვის და 37 წელი მამაკაცებისთვის.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „სიყვარული იდეალური მცნებაა, ქორწინება ─ რეალური.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „აუცილებლად დაქორწინდი ─ თუ კარგი ცოლი გარგუნა ღმერთმა, გამონაკლისი იქნები; ხოლო თუ ცუდი ─ ფილოსოფოსი მაინც გახდები.“ | ავტორი = [[ევრიპიდე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ზოგჯერ გათხოვება კარგი აზრია... მაგრამ ქალს უნდა ჰქონდეს ვნება ─ თუ თავისი ქმრის მიმართ არა, სხვა რამის მიმართ.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „ქორწინება არც სამოთხეა და არც ჯოჯოხეთი ─ იგი უბრალოდ სალხინებელია.“ | ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ქორწინებაში მთავარი სტაბილურობაა და არა ─ ბედნიერება.“ | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალი – ქორწინებამდე პროვოკატორია, ხოლო ქორწინების შემდგომ – ჟანდარმი.“ | ავტორი = [[ჰენრი ლუის მენკენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მამაკაცსა და ქალს შორის ქორწინება უნდა იყოს სიყვარულის აქტი [...] ქორწინება ორი გულის კავშირია.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} {{Q | ციტატა = „ქორწინება ვერ გადაჭრის მარტოობის პრობლემას.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა” }} {{Q | ციტატა = „არც ერთი მამაკაცი არ შეირთავს ქალს, თუ შეამჩნევს, რომ მას ამ ცხოვრებაში მასზე მეტი გაეგება, არადა, ასეთი ჯენლტმენებისთვის დიდი მოულოდნელობაა, როცა ქორწინების შემდეგ აღმოაჩენენ, რომ მათი ცოლები ნამდვილი იდიოტები არიან.“ | ავტორი = [[მარგარეტ მიტჩელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საკმარისი არაა, უბრალოდ, ცოლქმრობა ─ საჭიროა, გახდეთ მეგობრებიც და საყვარლებიც, რათა არ ეძიოთ ისინი სხვაგან.“ | ავტორი = [[მოლიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „კარგი ქორწინება მეგობრობის ნიჭს ეფუძნება.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„მეუღლეები ცალ-ცალკე რომ ცხოვრობდნენ, იღბლიანი ქორწინებები უფრო ხშირად შეგვხვდებოდა.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== {{Q | ციტატა = „ქორწინების იდეა უნდობლობაა.“ | ავტორი = [[ოშო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „ქორწინება ბოროტებაა, მაგრამ აუცილებელი ბოროტება.“ | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „თქვენი ცხოვრების მიზანი ქორწინებისგან სიამოვნების მიღება კი არ უნდა იყოს, არამედ უნდა იღწვოდეთ, რათა სიყვარული და ნდობა დანერგოთ დედამიწაზე.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „მეორედ ისეთი ქალი თხოვდება, რომელიც პირველ ქმარს ვერ იტანდა. მეორედ ისეთი მამაკაცი ქორწინდება, რომელიც ჭკუას კარგავდა პირველი ცოლისთვის. ქალები ბედს ცდიან, მამაკაცები რისკზე მიდიან.“ | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მამაკაცს ცოლის მოყვანისკენ დაღლილობა უბიძგებს, ქალს ─ ცნობისმოყვარეობა. ბოლოს კი იმედი ერთნაირად უცრუვდებათ.“ | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დორიან გრეის პორტრეტი” (1890 წ.) }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „როგორ შეუძლია ნორმალურ ადამიანს იუმორის გრძნობით, სერიოზულად მოუნდეს დაქორწინება ─ არ მესმის!“ | ავტორი = [[მაქს ფრაი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ქალი ნერვიულობს მომავალზე, სანამ გათხოვდება, მამაკაცი კი მხოლოდ ─ დაქორწინების შემდეგ.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალები აღარ თხოვდებიან იმათზე, ვინც უყვართ ─ საქმე საქმეზე რომ მიდგება, ქალი იმას ირჩევს, ვინც, მისი აზრით, კარგი მამა და სანდო ქმარი იქნება.“ | ავტორი = [[ელიფ შაფაქი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიყვარულის 40 წესი” (2009 წ.) }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ნაუცბათევ ქორწილებზე რომ ტყვია წამალი იხარჯება, სავსებით საკმარისი იქნებოდა აბსუების თუნდაც ერთი იერიშის მოსაგერიებლად ჩრდილო დასავლეთის ფრონტზე!“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გოდორი” (2003 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „თუ გსურთ გათხოვდეთ ლამაზსა, ჭკვიანსა და განათლებულზე, უნდა გათხოვდეთ სამჯერ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „უმჯობესია, დიდხანს იცადო, ვიდრე არასწორ ადამიანზე დაქორწინდე.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ან ადრევე დაქორწინდი, ან ადრევე გახდი ბერი.“ | ავტორი = [[ბერძნული ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კაცები იმიტომ ქორწინდებიან ქალებზე, რომ იმედოვნებენ ─ ისინი არასდროს შეიცვლებიან; ქალებს კი, პირიქით, იმედი აქვთ, რომ შეძლებენ კაცების შეცვლას. საბოლოოდ ორივე მათგანი იმედგაცრუებული რჩება.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იმ ასაკში, როდესაც კაცი ხვდება, რომ ოჯახი უნდა შექმნას, ქალი აცნობიერებს, რომ მარტო ყოფნა ურჩევნია.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] k3i4ivdrhhq38sg71bmadlrztkta94v 0 6656 46930 46674 2026-04-09T13:00:02Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* რ */ 46930 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „თუ ეს ზედმეტად კარგია, რომ სიმართლე იყოს, მაშინ ეს სიმართლე არაა.“ | ავტორი = [[ვუდი ალენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „პლატონი ჩემი მეგობარია, მაგრამ ჭეშმარიტება ─ უფრო დიდი მეგობარი.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „სიმართლე მწარე წამალია ─ არ გესიამოვნება, მაგრამ მოგარჩენს.“ | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ არის საჭირო მთელი სიმართლის თქმა, მაგრამ მხოლოდ სიმართლე უნდა ითქვას.“ | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტების სიდიადეს დაცვა ამდაბლებს.“ | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.) }} {{Q | ციტატა = „იქ, სადაც ყველა მატყუარაა, სიმართლის მთქმელი ყოველთვის მტერია!“ | ავტორი = [[პიერ ბუასტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სამი რამ არ დაიმალება დიდხანს: მზე, მთვარე და სიმართლე.“ | ავტორი = [[ბუდა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ენას შეუძლია სიმართლე დამალოს, თვალებს კი ─ არასოდეს!“ | ავტორი = [[მიხეილ ბულგაკოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოსტატი და მარგარიტა” (1966 წ.) }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „თუ შენ მართალი ხარ და ეს შენ იცი, გამოხატე შენი აზრი, მაშინაც კი, როდესაც უმცირესობაში ხარ, რადგან სიმართლე მაინც რჩება სიმართლედ.“ | ავტორი = [[მაჰათმა განდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== {{Q | ციტატა = „თუ სიმართლეს დაფარავთ და მიწაში ჩამარხავთ ─ უსათუოდ გაიზრდება და ერთხელაც იქნება, ისეთ ძალას მოიპოვებს, რომ თავის გზაზე ყოველივეს წალეკავს.“ | ავტორი = [[ემილ ზოლა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „რად გინდა ისეთი ჭეშმარიტება, თუკი მეგობარს დაკარგავ?“ | ავტორი = [[ილია II]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ყველაფერი, მათ შორის ტყუილიც, ემსახურება ჭეშმარიტებას: ჩრდილები ვერ აქრობენ მზეს.“ | ავტორი = [[ფრანც კაფკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „აუცილებელი არ არის, ყველას უთხრათ სიმართლე, მაგრამ ყველაფერი, რასაც იტყვით ─ უნდა იყოს სიმართლე.“ | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიმართლის მთქმელი ხშირად მარტო რჩება, მაგრამ ეს მარტოობა ბევრად სჯობს ფარისეველთა გარემოცვას.“ | ავტორი = [[მიშელ დე მონტენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალს ყბედობას აპატიებენ, სიმართლის თქმას ─ არა.“ | ავტორი = [[ანდრე მორუა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ვერასოდეს იტყვი სიმართლეს, რომელიც ტყუილს ჰგავს.“'' | ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.) }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „ერთი დღე ილაპარაკეთ მხოლოდ სიმართლე და უკვე საღამოსკენ იქნებით უმუშევარი, მარტოსული, ყველასგან დავიწყებული და დაწყევლილი ტრავმატოლოგიურში მწოლიარე ინვალიდი.“ | ავტორი = [[ჯეკ ნიკოლსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიმართლის მთაზე ცოცვა არასდროსაა ამაო ─ ან დღესვე ახვალ უფრო მაღლა, ან ძალებს გაიუმჯობესებ და ხვალ შეძლებ ასვლას.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სინამდვილე მეტაფორების, მეტონიმიების, ანთროპომორფიზმების მოძრავი არმიაა.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ჭეშმარიტებისა და სიცრუის შესახებ მორალის გარეშე აზრით” }} =='''ო'''== {{Q | ციტატა = „სიყალბის ეპოქაში სიმართლის თქმა რევოლუციური აქტია.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ორუელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიცრუე უფრო კეთილშობილურია, ვიდრე ნახევრად სიმართლე.“ | ავტორი = [[ოშო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტება არასდროს იმარჯვებს ─ უბრალოდ მისი მოწინააღმდეგენი იხოცებიან.“ | ავტორი = [[მაქს პლანკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიმართლეს ბევრი მომხრე ჰყავს, მაგრამ ცოტა დამცველი.“ | ავტორი = [[პლატონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „ხალხის აზრი ძირითადად შექმნილია იმისთვის, რომ თავი კომფორტულად იგრძნონ; სიმართლე ადამიანების უმეტესობისთვის მეორეხარისხოვანია.“ | ავტორი = [[ბერტრან რასელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიმართლე არის ის, რისთვისაც ადამიანები ერთმანეთს ხოცავენ.“ | ავტორი = [[ტომას მაინ რიდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცდომასთან ათასი გზა მიდის, ჭეშმარიტებასთან ─ ერთი.“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტება სად არის, არავინ იცის, ხოლო გვანებით იგი კეფასა ჰგავს, რომელიც ვიცით, სად არის, მაგრამ ვერასოდეს დავინახავთ.“ | ავტორი = [[გურამ რჩეულიშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიყვარული მარტის თვეში” (1956 წ.) }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „ერთადერთი რამ, რაც სიბრმავეზე უარესია ─ იყო ერთადერთი, ვინც ხედავს.“ | ავტორი = [[ჟოზე სარამაგუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :გაჩერებული საათიც კი არ იტყუება და :დღეში ორჯერ უნებურად ამბობს სიმართლეს. | ავტორი = [[დავით სულთანიშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „თუ სიმართლეს იტყვი, არ დაგჭირდება რამის დამახსოვრება.“ | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნეტარებას განიჭებს არა ჭეშმარიტების აღმოჩენა, არამედ ძიება ამ ჭეშმარიტებისა.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „თუ გინდა, ხალხს სიმართლე უთხრა ─ ხუმრობით შეაპარე, წინააღმდეგ შემთხვევაში, ისინი მოგკლავენ.“ | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი ძალიან ცოტა სიმართლეს ამბობს, როცა საკუთარ თავზე ლაპარაკობს ─ გაუკეთეთ მას ნიღაბი და სიმართლეს გაიგებთ.“ | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „კაცს, რომელსაც სძულს სიმართლე, სძულს ისიც, ვინც ბედავს სიმართლის თქმას.“ | ავტორი = [[ფრანსუა ფენელონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფაქტებსა და ჭეშმარიტებას ბევრი არაფერი ესაქმებათ ერთმანეთთან.“ | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ყოველი ჭეშმარიტება გადის სამ საფეხურს: თავდაპირველად, მას დასცინიან, შემდეგ უხეშად თელავენ და ბოლოს აღიარებენ, როგორც უდავო ჭეშმარიტებას.“ | ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ყველა ადამიანი ეძებს სიმართლეს, მაგრამ მხოლოდ ღმერთმა იცის, ვინ იპოვა იგი.“ | ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ამბობენ, რომ ბოლოს ყოველთვის სიმართლე იმარჯვებს... მაგრამ ესეც სიცრუეა.“ | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ყველაზე დიდი მოთხოვნილებაა ჭეშმარიტების დაუფლების სურვილი.“ | ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტება იბადება როგორც მწვალებლობა და კვდება, როგორც გაურკვევლობა.“ | ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანები, რომლებიც სიმართლით ცხოვრობენ, სამყაროს ცვლიან.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „სიმართლე დაეწევა მატყუარებს და ცრუ მოწმეებს.“ | ავტორი = [[ჰერაკლიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} როცა წიგნებიდან ამოკითხულ ცოდნას შეადარებ ადამიანებთან ურთიერთობით მიღებულ გამოცდილებას, სიმართლის მიკვლევა გაცილებით გაადვილდება. {{Q | ციტატა = „რაც უფრო დაშორებულია საზოგადოება სიმართლეს, მით უფრო მეტად სძულს სიმართლის მთქმელი.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მხოლოდ ბავშვისა და გიჟისგან თუ გაიგებ სიმართლეს.“ | ავტორი = [[ბერძნული ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] evbf1angoyvz1gqzsth0919tvbt7o52 46998 46930 2026-04-10T09:51:38Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 46998 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „თუ ეს ზედმეტად კარგია, რომ სიმართლე იყოს, მაშინ ეს სიმართლე არაა.“ | ავტორი = [[ვუდი ალენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „პლატონი ჩემი მეგობარია, მაგრამ ჭეშმარიტება ─ უფრო დიდი მეგობარი.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „სიმართლე მწარე წამალია ─ არ გესიამოვნება, მაგრამ მოგარჩენს.“ | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ არის საჭირო მთელი სიმართლის თქმა, მაგრამ მხოლოდ სიმართლე უნდა ითქვას.“ | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტების სიდიადეს დაცვა ამდაბლებს.“ | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.) }} {{Q | ციტატა = „იქ, სადაც ყველა მატყუარაა, სიმართლის მთქმელი ყოველთვის მტერია!“ | ავტორი = [[პიერ ბუასტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სამი რამ არ დაიმალება დიდხანს: მზე, მთვარე და სიმართლე.“ | ავტორი = [[ბუდა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ენას შეუძლია სიმართლე დამალოს, თვალებს კი ─ არასოდეს!“ | ავტორი = [[მიხეილ ბულგაკოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოსტატი და მარგარიტა” (1966 წ.) }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „თუ შენ მართალი ხარ და ეს შენ იცი, გამოხატე შენი აზრი, მაშინაც კი, როდესაც უმცირესობაში ხარ, რადგან სიმართლე მაინც რჩება სიმართლედ.“ | ავტორი = [[მაჰათმა განდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „სიმართლის სხივს ვერავითარი ნისლი ვერ გაუძლებს.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== {{Q | ციტატა = „თუ სიმართლეს დაფარავთ და მიწაში ჩამარხავთ ─ უსათუოდ გაიზრდება და ერთხელაც იქნება, ისეთ ძალას მოიპოვებს, რომ თავის გზაზე ყოველივეს წალეკავს.“ | ავტორი = [[ემილ ზოლა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „რად გინდა ისეთი ჭეშმარიტება, თუკი მეგობარს დაკარგავ?“ | ავტორი = [[ილია II]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ყველაფერი, მათ შორის ტყუილიც, ემსახურება ჭეშმარიტებას: ჩრდილები ვერ აქრობენ მზეს.“ | ავტორი = [[ფრანც კაფკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „აუცილებელი არ არის, ყველას უთხრათ სიმართლე, მაგრამ ყველაფერი, რასაც იტყვით ─ უნდა იყოს სიმართლე.“ | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიმართლის მთქმელი ხშირად მარტო რჩება, მაგრამ ეს მარტოობა ბევრად სჯობს ფარისეველთა გარემოცვას.“ | ავტორი = [[მიშელ დე მონტენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალს ყბედობას აპატიებენ, სიმართლის თქმას ─ არა.“ | ავტორი = [[ანდრე მორუა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ვერასოდეს იტყვი სიმართლეს, რომელიც ტყუილს ჰგავს.“'' | ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.) }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „ერთი დღე ილაპარაკეთ მხოლოდ სიმართლე და უკვე საღამოსკენ იქნებით უმუშევარი, მარტოსული, ყველასგან დავიწყებული და დაწყევლილი ტრავმატოლოგიურში მწოლიარე ინვალიდი.“ | ავტორი = [[ჯეკ ნიკოლსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიმართლის მთაზე ცოცვა არასდროსაა ამაო ─ ან დღესვე ახვალ უფრო მაღლა, ან ძალებს გაიუმჯობესებ და ხვალ შეძლებ ასვლას.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სინამდვილე მეტაფორების, მეტონიმიების, ანთროპომორფიზმების მოძრავი არმიაა.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ჭეშმარიტებისა და სიცრუის შესახებ მორალის გარეშე აზრით” }} =='''ო'''== {{Q | ციტატა = „სიყალბის ეპოქაში სიმართლის თქმა რევოლუციური აქტია.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ორუელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიცრუე უფრო კეთილშობილურია, ვიდრე ნახევრად სიმართლე.“ | ავტორი = [[ოშო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტება არასდროს იმარჯვებს ─ უბრალოდ მისი მოწინააღმდეგენი იხოცებიან.“ | ავტორი = [[მაქს პლანკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიმართლეს ბევრი მომხრე ჰყავს, მაგრამ ცოტა დამცველი.“ | ავტორი = [[პლატონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „ხალხის აზრი ძირითადად შექმნილია იმისთვის, რომ თავი კომფორტულად იგრძნონ; სიმართლე ადამიანების უმეტესობისთვის მეორეხარისხოვანია.“ | ავტორი = [[ბერტრან რასელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიმართლე არის ის, რისთვისაც ადამიანები ერთმანეთს ხოცავენ.“ | ავტორი = [[ტომას მაინ რიდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცდომასთან ათასი გზა მიდის, ჭეშმარიტებასთან ─ ერთი.“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტება სად არის, არავინ იცის, ხოლო გვანებით იგი კეფასა ჰგავს, რომელიც ვიცით, სად არის, მაგრამ ვერასოდეს დავინახავთ.“ | ავტორი = [[გურამ რჩეულიშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიყვარული მარტის თვეში” (1956 წ.) }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „ერთადერთი რამ, რაც სიბრმავეზე უარესია ─ იყო ერთადერთი, ვინც ხედავს.“ | ავტორი = [[ჟოზე სარამაგუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :გაჩერებული საათიც კი არ იტყუება და :დღეში ორჯერ უნებურად ამბობს სიმართლეს. | ავტორი = [[დავით სულთანიშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „თუ სიმართლეს იტყვი, არ დაგჭირდება რამის დამახსოვრება.“ | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნეტარებას განიჭებს არა ჭეშმარიტების აღმოჩენა, არამედ ძიება ამ ჭეშმარიტებისა.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „თუ გინდა, ხალხს სიმართლე უთხრა ─ ხუმრობით შეაპარე, წინააღმდეგ შემთხვევაში, ისინი მოგკლავენ.“ | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი ძალიან ცოტა სიმართლეს ამბობს, როცა საკუთარ თავზე ლაპარაკობს ─ გაუკეთეთ მას ნიღაბი და სიმართლეს გაიგებთ.“ | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „კაცს, რომელსაც სძულს სიმართლე, სძულს ისიც, ვინც ბედავს სიმართლის თქმას.“ | ავტორი = [[ფრანსუა ფენელონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფაქტებსა და ჭეშმარიტებას ბევრი არაფერი ესაქმებათ ერთმანეთთან.“ | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ყოველი ჭეშმარიტება გადის სამ საფეხურს: თავდაპირველად, მას დასცინიან, შემდეგ უხეშად თელავენ და ბოლოს აღიარებენ, როგორც უდავო ჭეშმარიტებას.“ | ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ყველა ადამიანი ეძებს სიმართლეს, მაგრამ მხოლოდ ღმერთმა იცის, ვინ იპოვა იგი.“ | ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ამბობენ, რომ ბოლოს ყოველთვის სიმართლე იმარჯვებს... მაგრამ ესეც სიცრუეა.“ | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ყველაზე დიდი მოთხოვნილებაა ჭეშმარიტების დაუფლების სურვილი.“ | ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტება იბადება როგორც მწვალებლობა და კვდება, როგორც გაურკვევლობა.“ | ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანები, რომლებიც სიმართლით ცხოვრობენ, სამყაროს ცვლიან.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „სიმართლე დაეწევა მატყუარებს და ცრუ მოწმეებს.“ | ავტორი = [[ჰერაკლიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} როცა წიგნებიდან ამოკითხულ ცოდნას შეადარებ ადამიანებთან ურთიერთობით მიღებულ გამოცდილებას, სიმართლის მიკვლევა გაცილებით გაადვილდება. {{Q | ციტატა = „რაც უფრო დაშორებულია საზოგადოება სიმართლეს, მით უფრო მეტად სძულს სიმართლის მთქმელი.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მხოლოდ ბავშვისა და გიჟისგან თუ გაიგებ სიმართლეს.“ | ავტორი = [[ბერძნული ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] ciwj8f1uwd3308ose1qrf4z2j4tby2n 0 6657 46973 46664 2026-04-09T21:26:44Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46973 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ტყუილი ─ ეს გუშინდელი სიმართლეა.“ | ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ახალგაზრდობის მოტყუება ძალიან ადვილად შეიძლება, რადგან ის მალე იჯერებს.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მატყუარებს, როცა ისინი საუბრობენ, სიმართლის არ სჯერათ.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „კაცებმა არ იციან, თუ რამდენ ყვავილსა სთელავს ახალგაზრდა ქალის გულში პირველი მოტყუების სიმწარე.“ | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველა ცრუობს, თუმცა მნიშვნელობა არ აქვს, რადგან ადამიანები არასდროს უსმენენ ერთმანეთს.“ | ავტორი = [[არტურ ბლოხი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.) }} {{Q | ციტატა = „თუკი ადამიანის მოტყუება მოახერხე, ეს სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ ის სულელია ─ ეს ნიშნავს, რომ შენ იმაზე მეტად გენდობოდნენ, ვიდრე სინამდვილეში იმსახურებდი.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ნუ დაუწყებთ ძებნას ადამიანებს, რომლებიც არ იტყუებიან ─ ასეთები არ არსებობენ; მოძებნეთ ისინი, ვინც იტყუებიან, თუმცა, არ გღალატობენ ─ ასეთებთან საქმის დაჭერა შესაძლებელია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენ არასდროს ვტყუვდებით ─ ჩვენ თავადვე ვიტყუებთ საკუთარ თავს.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „უმჯობესია, რომელიმე მეგობრისგან მოტყუებული დარჩე, ვიდრე თავად მოატყუო ისინი.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :[...] მაგრამ თურმე მსახიობი ცხოვრებაშიც მსახიობდა! | ავტორი = [[იოსებ გრიშაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქალი მსახიობი” }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ყველაზე საზიზღარი გარყვნილება — პირფერობაა.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დანაშაული და სასჯელი” (1866 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ის, ვინც თავს იტყუებს და საკუთარი ტყუილისა სჯერა, ბოლოს იქამდე მიდის, რომ სიმართლეს ვეღარსად პოულობს ─ ვერც საკუთარ თავში და ვერც ირგვლივ მყოფებში, მაშასადამე, აღარც საკუთარ თავს სცემს პატივს და აღარც სხვას. და პატივს თუ არ სცემს, აღარც უყვარს!“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ძმები კარამაზოვები” (1878 წ.) }} {{Q | ციტატა = „უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვიდრე ─ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს!“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვერანაირ ტყუილს ვერ მოიგონებ, სადმე სხვაგან რომ არ არსებობდეს.“ | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.) }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ყველა, ვინც იცინის, კეთილი არ არის და ყველა, ვინც დაჩოქილია, მორწმუნე არ არის.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველანაირი მუხრუჭი იხსნება, როცა ადამიანები ნიღბებში არიან ─ ყველა გიჟდება.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ეშმაკის მოტყუებაც შეიძლება, მაგრამ ეშმაკზე ეშმაკი უნდა იყო...“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცრუ ცრუს რას მოატყუებს?! ცრუპენტელა ცრუპენტელას რას გააცუცურაკებს?!“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქოჩორა მტრედის მოტანილი ბარათი” }} {{Q | ციტატა = „კაცი ერთხელ რომ დაგპირდება და მოგატყუებს, შენი ბრალი არ არის ─ მისი ბრალია, ადამიანი ხარ და ენდე... მაგრამ, იგივე კაცი მეორეთაც რომ დაგპირდება და ისევ მოგატყუებს ─ ეს მხოლოდ მისი ბრალი არა, შენი ბრალიცააა... ხოლო მესამედ და მეოთხეთაც თუ მოგატყუა ─ ან ტუტუცი ბრიყვი ხარ, ან იყიდები და გაწყობს, რომ თავი მოიტყუო.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „თუ გინდა, წარმატებული იყო, დაიცავი ერთი წესი ─ არასოდეს მოატყუო საკუთარ თავს.“ | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მატყუარა და ცბიერი უფრო უყვარს ხალხს, ვიდრე სიმართლის მთქმელი და მოყვარული, რადგან ტყუილი თაფლს გავს, ხოლო სიმართლე ─ მახვილს.“ | ავტორი = [[კონფუცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანები ერთმანეთში დიდხანს ვერ მორიგდებოდნენ, ერთმანეთს რომ არ ატყუებდნენ...“ | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მატყუარას კარგი მეხსიერება სჭირდება.“ | ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბიოგრაფიები უმეტესად იმიტომ იწერება, რომ სიცრუე დააკანონონ და შთამომავლობას ჭეშმარიტება დაუმალონ.“ | ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = :კაცი თუ ქალი, ეჯიბრება იმაში ურთერთს: :სიტყვის და საქმის დაცილებას ვინ შესძლებს უკეთ. | ავტორი = [[მუხრან მაჭავარიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვაი ჩვენს პატრონს!” }} {{Q | ციტატა = :ვინც ლაპარაკობს, ─ :ხომ სტყუის! :ვინც სდუმს, ─ :ის უფრო სტყუის! | ავტორი = [[მუხრან მაჭავარიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ხმას ამოიღებ ─ ვაია...” }} {{Q | ციტატა = „სიცრუე სიმართლესთან ერთად ვერ იარსებებს.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა” }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანებს ოსტატობა აღაფრთოვანებთ და ვინ თქვა, რომ ტყუილს ოსტატობა არ სჭირდება?“'' | ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„გული არასოდეს ცდება, ყოველთვის გონებით ტყუვდება ადამიანი.“'' | ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.) }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „მეოცნებე საკუთარ თავს ატყუებს, მატყუარა კი ─ მხოლოდ სხვებს.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მე არ ვნერვიულობ, რომ მომატყუე, მე ვწუხვარ, რომ ამიერიდან არ მჯერა შენი.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ყველაზე დამახასიათებელი ტყუილი ─ ეს თავის მოტყუებაა. ხოლო სხვების მოტყუება ─ ეს იშვიათი გამონაკლისია.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „ამბობენ, რომ ტყუილით არავინ არ მომკვდარა, მაგრამ კვდება ნდობა, მეგობრობა და ადამიანობა.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :სიცრუე და ორპირობა ავნებს ხორცსა, მერმე სულსა. | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ძლიერი ემოციები გვაქვს, მაშინ მარტივად ვატყუებთ საკუთარ თავს.“ | ავტორი = [[კარლ საგანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „არსებობს სიცრუის სამი სახეობა: სიცრუე, თავხედური სიცრუე და სტატისტიკა.“ | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ტყუილი სიმართლე ვერ გახდება მხოლოდ იმიტომ, რომ მას უმრავლესობა იზიარებს.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თვალთმაქცობას შეუძლია მოატყუოს ძალიან ჭკვიანი და შორსმჭვრეტელი ადამიანიც კი.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ან მატყუარა უნდა იყო, ან მოტყუებული.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ომი და მშვიდობა }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ამბობენ, თითქოს სიცრუის თქმა მხოლოდ გამოცდილ მატყუარას შეუძლია, თუმცა სინამდვილეში გამოცდილი მატყუარა ხშირად მხოლოდ საკუთარ თავს ატყუებს, ადამიანები კი, მის სიცრუეს უფრო იჯერებენ, ვინც მთელი ცხოვრება სიმართლეს ამბობდა.“ | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „სამყარო მაშინ გაფუჭდა, როცა პირფერობას თავაზიანობა დაერქვა.“ | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი ერთადერთი არსებაა, რომელიც ატყუებს არამარტო გარშემომყოფებს, არამედ ─ თავის თავსაც.“ | ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ტყუილი ნახევარ მსოფლიოს შემოირბენს, სანამ სიმართლე შარვლის ჩაცმას მოასწრებს.“ | ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დამნაშავეა იგი, ვისი სიტყვაც და მოქმედებაც შეგნებულ სიცრუეს წარმოადგენს და არა ის, ვისაც გულწრფელად და ალალად სწამს თავისი ნათქვამი.“ | ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ტყუილის თქმა ხელოვნებაა, სიცრუის გამოცნობა ─ ნიჭი, სიმართლის თქმა კი ─ არჩევანი.“ | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ტყუილის ერთი წვეთი ნდობის მთელ ოკეანეს სპობს.“ | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = „ქალებს ის უყვარდებათ, რაც ესმით, კაცებს — რასაც ხედავენ; ამიტომ ქალები იღებებიან, ხოლო კაცები — იტყუებიან.“ | ავტორი = [[უიზ ხალიფა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „დიდი“ ადამიანები უფრო ადვილად ხდებიან დიდი ტყუილის მსხვრელპნი, ვიდრე „პატარები“. | ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თქვი დიდი ტყუილი, გახადე ის უბრალო, განაგრძე მისი ღაღადი და ისინი დაიჯერებენ მას.“ | ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიცრუე ბოროტების განხორციელებაა.“ | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ტყუილი გამართლებულია, თუ იგი პასუხია კითხვაზე, რომელიც არ უნდა დაესვათ ბევრი ბუზი ბზუისო {{Q | ციტატა = „ნუ მოიტყუებ საკუთარ თავს ─ შენს გარეშეც ბევრია მსურველი...“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანები თვითონ იტყუებიან, სხვებისგან კი სიმართლეს ითხოვენ...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მილიონობით ნიღაბს ვიზომავთ …ბოლოს, ყველაზე ყალბს, ყველაზე უხეშს, ყველაზე მახინჯს ამოვირჩევთ და ისე გვეწეპება ეს ოხერი, რომ კანიანად გინდა აიდღლიზო სახიდან, მაგრამ ვაი, რომ აღარ შეგვწევს ამისი ძალა და ღონე.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = დარაბებს მიღმა გაზაფხულია }} {{Q | ციტატა = „ხალხს ბრძენის ნათქვამი სიცრუის უფრო სჯერა, ვიდრე ბრიყვის ნათქვამი სიმართლის.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თითოეული ჩვენი ტყუილი წარმოშობს ვალს სიმართლის წინაშე ─ ადრე თუ გვიან ეს ვალი უნდა გადავიხადოთ.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = მინისერიალი “ჩერნობილი” (2019 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ცირკში წლებია არ ვყოფილვარ, მაგრამ ჯამბაზებს ყოველდღე ვხედავ!“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანებს ჯერ ნიღბები სცვივათ და მერე თვითონაც ეცემიან.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ არსებობს იმაზე სამარცხვინო ცოდვა, ვიდრე მოატყუო ის, ვისაც ყოველთვის სჯეროდა შენი.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ერთი ტყუილის შემდეგ ყველა სიმართლე ხდება საეჭვო.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ნუ იტყვი ჩემზე ტყუილს, თორემ მე ვიტყვი შენზე სიმართლეს. ტყუილი არაა დანაშაული, თუ ის პასუხია კითხვაზე რომელიც არ უნდა დაესვათ [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] pvcb3waobfo9aqwa86g8rrq87cfcumi 46991 46973 2026-04-10T09:44:46Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46991 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ტყუილი ─ ეს გუშინდელი სიმართლეა.“ | ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ახალგაზრდობის მოტყუება ძალიან ადვილად შეიძლება, რადგან ის მალე იჯერებს.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მატყუარებს, როცა ისინი საუბრობენ, სიმართლის არ სჯერათ.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „კაცებმა არ იციან, თუ რამდენ ყვავილსა სთელავს ახალგაზრდა ქალის გულში პირველი მოტყუების სიმწარე.“ | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველა ცრუობს, თუმცა მნიშვნელობა არ აქვს, რადგან ადამიანები არასდროს უსმენენ ერთმანეთს.“ | ავტორი = [[არტურ ბლოხი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.) }} {{Q | ციტატა = „თუკი ადამიანის მოტყუება მოახერხე, ეს სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ ის სულელია ─ ეს ნიშნავს, რომ შენ იმაზე მეტად გენდობოდნენ, ვიდრე სინამდვილეში იმსახურებდი.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ნუ დაუწყებთ ძებნას ადამიანებს, რომლებიც არ იტყუებიან ─ ასეთები არ არსებობენ; მოძებნეთ ისინი, ვინც იტყუებიან, თუმცა, არ გღალატობენ ─ ასეთებთან საქმის დაჭერა შესაძლებელია.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენ არასდროს ვტყუვდებით ─ ჩვენ თავადვე ვიტყუებთ საკუთარ თავს.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „უმჯობესია, რომელიმე მეგობრისგან მოტყუებული დარჩე, ვიდრე თავად მოატყუო ისინი.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :[...] მაგრამ თურმე მსახიობი ცხოვრებაშიც მსახიობდა! | ავტორი = [[იოსებ გრიშაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქალი მსახიობი” }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ყველაზე საზიზღარი გარყვნილება — პირფერობაა.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დანაშაული და სასჯელი” (1866 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ის, ვინც თავს იტყუებს და საკუთარი ტყუილისა სჯერა, ბოლოს იქამდე მიდის, რომ სიმართლეს ვეღარსად პოულობს ─ ვერც საკუთარ თავში და ვერც ირგვლივ მყოფებში, მაშასადამე, აღარც საკუთარ თავს სცემს პატივს და აღარც სხვას. და პატივს თუ არ სცემს, აღარც უყვარს!“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ძმები კარამაზოვები” (1878 წ.) }} {{Q | ციტატა = „უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვიდრე ─ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს!“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვერანაირ ტყუილს ვერ მოიგონებ, სადმე სხვაგან რომ არ არსებობდეს.“ | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.) }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ყველა, ვინც იცინის, კეთილი არ არის და ყველა, ვინც დაჩოქილია, მორწმუნე არ არის.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველანაირი მუხრუჭი იხსნება, როცა ადამიანები ნიღბებში არიან ─ ყველა გიჟდება.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ეშმაკის მოტყუებაც შეიძლება, მაგრამ ეშმაკზე ეშმაკი უნდა იყო...“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცრუ ცრუს რას მოატყუებს?! ცრუპენტელა ცრუპენტელას რას გააცუცურაკებს?!“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქოჩორა მტრედის მოტანილი ბარათი” }} {{Q | ციტატა = „კაცი ერთხელ რომ დაგპირდება და მოგატყუებს, შენი ბრალი არ არის ─ მისი ბრალია, ადამიანი ხარ და ენდე... მაგრამ, იგივე კაცი მეორეთაც რომ დაგპირდება და ისევ მოგატყუებს ─ ეს მხოლოდ მისი ბრალი არა, შენი ბრალიცააა... ხოლო მესამედ და მეოთხეთაც თუ მოგატყუა ─ ან ტუტუცი ბრიყვი ხარ, ან იყიდები და გაწყობს, რომ თავი მოიტყუო.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „თუ გინდა, წარმატებული იყო, დაიცავი ერთი წესი ─ არასოდეს მოატყუო საკუთარ თავს.“ | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მატყუარა და ცბიერი უფრო უყვარს ხალხს, ვიდრე სიმართლის მთქმელი და მოყვარული, რადგან ტყუილი თაფლს გავს, ხოლო სიმართლე ─ მახვილს.“ | ავტორი = [[კონფუცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანები ერთმანეთში დიდხანს ვერ მორიგდებოდნენ, ერთმანეთს რომ არ ატყუებდნენ...“ | ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მატყუარას კარგი მეხსიერება სჭირდება.“ | ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბიოგრაფიები უმეტესად იმიტომ იწერება, რომ სიცრუე დააკანონონ და შთამომავლობას ჭეშმარიტება დაუმალონ.“ | ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = :კაცი თუ ქალი, ეჯიბრება იმაში ურთერთს: :სიტყვის და საქმის დაცილებას ვინ შესძლებს უკეთ. | ავტორი = [[მუხრან მაჭავარიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვაი ჩვენს პატრონს!” }} {{Q | ციტატა = :ვინც ლაპარაკობს, ─ :ხომ სტყუის! :ვინც სდუმს, ─ :ის უფრო სტყუის! | ავტორი = [[მუხრან მაჭავარიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ხმას ამოიღებ ─ ვაია...” }} {{Q | ციტატა = „სიცრუე სიმართლესთან ერთად ვერ იარსებებს.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა” }} {{Q | ციტატა = ''„ადამიანებს ოსტატობა აღაფრთოვანებთ და ვინ თქვა, რომ ტყუილს ოსტატობა არ სჭირდება?“'' | ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„გული არასოდეს ცდება, ყოველთვის გონებით ტყუვდება ადამიანი.“'' | ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.) }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „მეოცნებე საკუთარ თავს ატყუებს, მატყუარა კი ─ მხოლოდ სხვებს.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ყველაზე დამახასიათებელი ტყუილი ─ ეს თავის მოტყუებაა. ხოლო სხვების მოტყუება ─ ეს იშვიათი გამონაკლისია.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „ამბობენ, რომ ტყუილით არავინ არ მომკვდარა, მაგრამ კვდება ნდობა, მეგობრობა და ადამიანობა.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :სიცრუე და ორპირობა ავნებს ხორცსა, მერმე სულსა. | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ძლიერი ემოციები გვაქვს, მაშინ მარტივად ვატყუებთ საკუთარ თავს.“ | ავტორი = [[კარლ საგანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „არსებობს სიცრუის სამი სახეობა: სიცრუე, თავხედური სიცრუე და სტატისტიკა.“ | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ტყუილი სიმართლე ვერ გახდება მხოლოდ იმიტომ, რომ მას უმრავლესობა იზიარებს.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თვალთმაქცობას შეუძლია მოატყუოს ძალიან ჭკვიანი და შორსმჭვრეტელი ადამიანიც კი.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ან მატყუარა უნდა იყო, ან მოტყუებული.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ომი და მშვიდობა }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ამბობენ, თითქოს სიცრუის თქმა მხოლოდ გამოცდილ მატყუარას შეუძლია, თუმცა სინამდვილეში გამოცდილი მატყუარა ხშირად მხოლოდ საკუთარ თავს ატყუებს, ადამიანები კი, მის სიცრუეს უფრო იჯერებენ, ვინც მთელი ცხოვრება სიმართლეს ამბობდა.“ | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „სამყარო მაშინ გაფუჭდა, როცა პირფერობას თავაზიანობა დაერქვა.“ | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი ერთადერთი არსებაა, რომელიც ატყუებს არამარტო გარშემომყოფებს, არამედ ─ თავის თავსაც.“ | ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ტყუილი ნახევარ მსოფლიოს შემოირბენს, სანამ სიმართლე შარვლის ჩაცმას მოასწრებს.“ | ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დამნაშავეა იგი, ვისი სიტყვაც და მოქმედებაც შეგნებულ სიცრუეს წარმოადგენს და არა ის, ვისაც გულწრფელად და ალალად სწამს თავისი ნათქვამი.“ | ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ტყუილის თქმა ხელოვნებაა, სიცრუის გამოცნობა ─ ნიჭი, სიმართლის თქმა კი ─ არჩევანი.“ | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ტყუილის ერთი წვეთი ნდობის მთელ ოკეანეს სპობს.“ | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = „ქალებს ის უყვარდებათ, რაც ესმით, კაცებს — რასაც ხედავენ; ამიტომ ქალები იღებებიან, ხოლო კაცები — იტყუებიან.“ | ავტორი = [[უიზ ხალიფა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „დიდი“ ადამიანები უფრო ადვილად ხდებიან დიდი ტყუილის მსხვრელპნი, ვიდრე „პატარები“. | ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თქვი დიდი ტყუილი, გახადე ის უბრალო, განაგრძე მისი ღაღადი და ისინი დაიჯერებენ მას.“ | ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიცრუე ბოროტების განხორციელებაა.“ | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ტყუილი გამართლებულია, თუ იგი პასუხია კითხვაზე, რომელიც არ უნდა დაესვათ ბევრი ბუზი ბზუისო {{Q | ციტატა = „ნუ მოიტყუებ საკუთარ თავს ─ შენს გარეშეც ბევრია მსურველი...“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანები თვითონ იტყუებიან, სხვებისგან კი სიმართლეს ითხოვენ...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მილიონობით ნიღაბს ვიზომავთ …ბოლოს, ყველაზე ყალბს, ყველაზე უხეშს, ყველაზე მახინჯს ამოვირჩევთ და ისე გვეწეპება ეს ოხერი, რომ კანიანად გინდა აიდღლიზო სახიდან, მაგრამ ვაი, რომ აღარ შეგვწევს ამისი ძალა და ღონე.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = დარაბებს მიღმა გაზაფხულია }} {{Q | ციტატა = „ხალხს ბრძენის ნათქვამი სიცრუის უფრო სჯერა, ვიდრე ბრიყვის ნათქვამი სიმართლის.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თითოეული ჩვენი ტყუილი წარმოშობს ვალს სიმართლის წინაშე ─ ადრე თუ გვიან ეს ვალი უნდა გადავიხადოთ.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = მინისერიალი “ჩერნობილი” (2019 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ცირკში წლებია არ ვყოფილვარ, მაგრამ ჯამბაზებს ყოველდღე ვხედავ!“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანებს ჯერ ნიღბები სცვივათ და მერე თვითონაც ეცემიან.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ არსებობს იმაზე სამარცხვინო ცოდვა, ვიდრე მოატყუო ის, ვისაც ყოველთვის სჯეროდა შენი.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ერთი ტყუილის შემდეგ ყველა სიმართლე ხდება საეჭვო.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ნუ იტყვი ჩემზე ტყუილს, თორემ მე ვიტყვი შენზე სიმართლეს. ტყუილი არაა დანაშაული, თუ ის პასუხია კითხვაზე რომელიც არ უნდა დაესვათ [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] qnx4v1ropxjdrxbmm6dv1ju6kdnnclv 0 6658 47015 45943 2026-04-10T10:19:52Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47015 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ნაწარმოებს, რომელშიც ვნებაა ჩაქსოვილი, ყოველთვის განსაკუთრებული დაღი აზის.“ | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვენდეტა” (1830 წ.) }} =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ვნებით თავბრუდახვეული კაცი, ისიც ხანში შესული, პირწმინდად ბრმავდება და, საიმედო რომც არაფერი ჰქონდეს, იმედს მაინც არ ეშვება. კიდევ მეტი, გონებას ჰკარგავს და რა ჭკუის კოლოფიც უნდა იყოს, ბრიყვი ბალღივით იქცევა.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „სიყვარული არის ყველაზე ძლიერი ვნება, რადგან იგი ერთდროულად ეუფლება თავს, გულსა და სხეულს.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რა დამღუპველია ვნებები! ისინი ქარებს ჰგვანან, რომლებიც ხომალდის იალქნებს უბერავენ; ზოგჯერ სძირავენ კიდეც ეს ქარები ამ ხომალდს, მაგრამ მათ გარეშე მაინც ვერ იცურებს.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „წარმოიდგინეთ ადამიანი, რომელიც დილიდან საღამომდე თავაუღებლად მუშაობს: სიღატაკე, გაცუდებული მომავალი, საღამოობით დუმილი მაგიდის გარშემო ─ ასეთ სამყაროში ვნებისათვის ადგილი არ მოიძევება.“ | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „სიყვარული ყველაზე ძლიერი ვნებაა ─ იგი ერთდროულად ეუფლება თავს, გულსა და გრძნობებს.“ | ავტორი = [[ლაო-ძი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = [https://www.brainyquote.com/quotes/lao_tzu_387058/ Lao Tzu Quotes] }} =='''მ'''== =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „განმარტოება, თავისუფლება და წიგნის კითხვა ადრე უღვიძებთ მათ გრძნობას და ვნებას, რაც უჩვეულოა ჩვენი უგულისყურო კეკლუცებისათვის.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქალბატონი გლეხიგოგო” (1830 წ.) }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „დიადი ვნებები ─ მათაც სჭირდება გადატანა.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ვნებით გატაცებული ადამიანი განსჯის ყოველივე უნარს კარგავს და მას მთვრალად, გონებადაკარგულად მიიჩნევენ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 2c32ilock3pbec2k2kdhuffkvyk2ud2 0 6661 46954 46484 2026-04-09T20:31:52Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ჰ */ 46954 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ამქვეყნად ცოტა ადამიანია, ვისთანაც შემიძლია საუბარი.“ | ავტორი = [[ჯონ ადამსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბრძენსა და სულელს შორის საუბარი ყოველთვის ორი სულელის საუბრით მთავრდება.“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ გინდა გაიცნო ადამიანი, ყური დაუგდე არა იმას, რას ამბობენ მასზე სხვები, არამედ იმას, რას ამბობს ის სხვებზე.“ | ავტორი = [[ვუდი ალენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იმისთვის კი არ ვმსჯელობთ, რომ ვიცოდეთ, რა არის სათნოება, არამედ იმისთვის, რომ კარგი ადამიანები გავხდეთ.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მოკლე ტვინს ყოველთვის გრძელი ენა აქვს.“ | ავტორი = [[არისტოფანე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „უვიცებთან ბჭობა ბრმებისთვის სინათლის ანთებაა.“ | ავტორი = [[პიერ ბუასტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მსოფლიო ძალიან ცივი ადგილია; თუ ხალხი ერთმანეთს მეტს დაელაპარაკება და საქმეებს გაარკვევს, ისე აღარ ეციება.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ზოგს ენა როდი აბია ─ თავადაა ენაზე მიბმული!“ | ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზოგჯერ, ადამიანთან საუბრის შემდეგ, გულით გინდება მეგობრულად ჩამოართვა ძაღლს თათი, გაუღიმო მაიმუნს, თავი დაუკრა სპილოს.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ქალების გარემოცვაში მე ვკარგავ ლაპარაკის უნარს.“ | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რაოდენ კარგადაც არ უნდა ლაპარაკობდე, როცა ბევრს ლაპარაკობ, ბოლოს მაინც სისულელეს იტყვი.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მე მინდა თუნდაც ერთ ადამიანს ველაპარაკო ისე, როგორც საკუთარ თავს.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „ფუჭმეტყველი ორმაგ სახრის არის ღირსი.“ | ავტორი = [[ესქილე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „როცა ტკბილად მოსაუბრე ქალებს ვხედავ, მინდება მივიდე და ვიკითხო: ვის წინააღმდეგ დამეგობრდით?“ | ავტორი = [[პოლ ვალერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ლაპარაკი არ სურდა ─ ეშინოდა, სიტყვებით არ დაეკარგა ის, რაც იპოვა...“ | ავტორი = [[მირსინი ვინგოპულო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მე ქალაქიდან შენ ქალაქისკენ” }} {{Q | ციტატა = „რამდენ სისულელეს ამბობენ იმის ცდაში, იქნებ, რამე ახალი წამომცდესო...“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ლაპარაკის სწავლას ორი წელი სჭირდება; იმას კი სად როდის და რა ილაპარაკო ─ მთელი ცხოვრება!“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ყოველთვის ნუ იტყვი იმას, რაც იცი; ხოლო ყოველთვის იცოდე ─ რასაც ამბობ.“ | ავტორი = [[კლავდიუსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზოგჯერ მოსაუბრე კარგავს ადამიანს ან სიტყვებს, ჭკვიანი კაცი კი არცერთს არ კარგავს.“ | ავტორი = [[კონფუცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „საცოდაობაა, როცა ადამიანს არც იმდენი ჭკუა აქვს, კარგად ილაპარაკოს და არც იმდენი გონიერება, რომ ენას კბილი დააჭიროს.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] ან ლევ ტოლსტოი | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== =='''ნ'''== =='''ო'''== {{Q | ციტატა = „არცარა ენის უტკბესი იქნების და არცარა ენის უმწარესი პირსა ყოვლისა ქვეყნისასაო.“ | ავტორი = [[სულხან-საბა ორბელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უტკბესი და უმწარესი“ }} =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „სულელს მეტყველებით ცნობენ, ბრძენს კი ─ დუმილით!“ | ავტორი = [[პითაგორა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „გველსა ხვრელით ამოიყვანს ენა, ტკბილად მოუბარი.“ | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} {{Q | ციტატა = „ზოგჯერ თქმა სჯობს არა-თქმასა, ზოგჯერ თქმითაც დაშავდების.“ | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} {{Q | ციტატა = „სხვისა სხვამან უკეთ იცის სასარგებლო საუბარი.“ | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „ნურავის ნურაფერს უამბობთ, თორემ მერე ყველაზე დაგწყდებათ გული...“ | ავტორი = [[ჯერომ სელინჯერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “თამაში ჭვავის ყანაში” (1951 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ილაპარაკე, რათა შენი დანახვა შევძლო.“ | ავტორი = [[სოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „უნდა ილაპარაკო ცოტა და თქვა ბევრი.“ | ავტორი = [[სოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „განა ბევრის თქმა და ბევრი ლაპარაკი ერთია?!“ | ავტორი = [[სოფოკლე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „მამაცობაზე უფრო ხშირად ლაპარაკობენ ლაჩრები, ხოლო კეთილშობილებაზე ─ გაიძვერები.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „კაცმა თუ იცის რისი თქმა სურს, მერე თქმა ადვილია.“ | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი ლაპარაკობს იმაზე, რაც მას აკლია: მას, ვისაც სექსი აკლია, ლაპარაკობს სექსზე, მშიერი ადამიანი ─ საჭმელზე ლაპარაკობს, ადამიანი, რომელსაც ფული არ აქვს ─ ფულზე საუბრობს; ხოლო ჩვენი ოლიგარქები და ბანკირები ─ მორალზე ლაპარაკობენ.“ | ავტორი = [[ზიგმუნდ ფროიდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== {{Q | ციტატა = „რა იოლად, რა უგუნური თავდაჯერებით მსჯელობს ერთი კაცი მეორეზე...“ | ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქარავანი” (1984 წ.) }} =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ვინც საკუთარ თავს იცნობს, არ ეშინია რას ამბობენ მასზე სხვები...“ | ავტორი = [[იმამ შაფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არავის არაფერი მოუყვეთ ─ აი, მაშინ იქნება ყველაფერი კარგად.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც არწივები სდუმან, მხოლოდ მაშინ იწყებენ თუთიყუშები ყბედობას.“ | ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = „ხმალზე უფრო ძლიერად სჭრის პატარა და რბილი ენა.“ | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “თორნიკე ერისთავი” (1884 წ.) }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ქვეყანაზე რომ ჭირი არ იყოს, ადამიანი ენასაც არ ამოიდგამდა.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გუშინ, არაფრის თქმა არ შეიძლებოდა და თქმას აზრი ჰქონდა… დღეს კი, ყველაფრის თქმა შეიძლება, მაგრამ სათქმელმა დაკარგა აზრი…“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = „რა პატარაა ადამიანის ენა და რამდენის ცხოვრების დანგრევა შეუძლია!“ | ავტორი = [[ომარ ხაიამი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „მე არ მინახავს არცერთი ვირი, რომელიც ლაპარაკობს ადამიანივით, მაგრამ მინახავს ბევრი ადამიანი, რომელიც ლაპარაკობს ვირივით!“ | ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საუბარი ისე უნდა წარიმართებოდეს, რომ ორივე მხარემ მეტი ცოდნა მიიღოს და სასარგებლო რამ შეიძინოს.“ | ავტორი = [[ჰერაკლიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ ადამიანთან ღრმა სულიერი სიახლოვე არ გაკავშირებს, საუბრები, იშვიათი გამონაკლისის გარდა, მოკლებულია ყოველგვარ აზრს და მხოლოდ და მხოლოდ იმედგაცრუება მოაქვს.“ | ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა ზემოქმედების კონკრეტული ბერკეტი გამოეცლებათ, ამბობენ, რომ აუცილებელია დიალოგი. დიალოგზე ლაპარაკობენ მაშინაც, როცა ომს აპირებენ ან უკვე ომობენ. დიალოგი, ეტყობა, მართლაც, ტევადი ცნებაა ─ ცოტათი ქმედითი, ცოტათი ექსპოზიციური, ცოტათი პოსტპოზიციური, ცოტათი ფარისევლური, მთლიანობაში კი ─ შეუცვლელი.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენში ბევრს ლაპარაკობენ და ცოტას შრომობენ. ამაში დამნაშავეა საზოგადოება, რომელმაც ვერ ისწავლა, რომ ცალკეულ ადამიანებს ბევრი ლაპარაკი არ შეუკვეთოს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რასაც თვალით ვერ ხედავ, პირით ნუ გამოიგონებ.“ | ავტორი = [[ებრაული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩემს 30 მოჩხუბარს დავთმობ ერთი ადამიანის გამო, რომელსაც საკითხების მოგვარება ლაპარაკით შეუძლია.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ მითხრა რა გითხრეს ჩემზე... შენ ის მითხარი, როგორ განიხილავდნენ ამას შენთან.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბოლოს ერთსაც გეტყვი: ნურასოდეს იტყვი იმას, რისიც თავად არ გწამს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვინც თავის ენას კარგად მოუვლის, ის ჭირს არ გადაეყრება.“ | ავტორი = [[სოლომონ ბრძენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზოგიერთი ადამიანის საუბარი ჩახუტებას ჰგავს ─ მათ თითქმის ყველაფრის გამოსწორება შეუძლიათ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} კარგ მთქმელს კარგი გამგონე უნდაო. “იმით, რაც პავლემ მითხრა პეტრეზე, პავლეზე უფრო მეტი გავიგე, ვიდრე პეტრეზე. ”. ებრაული ანდაზა მოყვარეს პირში უძრახე, მტერს - პირს უკანაო [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] t3hokxf8zt7unjz3fmnfh32oatqhk5e 46975 46954 2026-04-09T21:27:48Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46975 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ამქვეყნად ცოტა ადამიანია, ვისთანაც შემიძლია საუბარი.“ | ავტორი = [[ჯონ ადამსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბრძენსა და სულელს შორის საუბარი ყოველთვის ორი სულელის საუბრით მთავრდება.“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ გინდა გაიცნო ადამიანი, ყური დაუგდე არა იმას, რას ამბობენ მასზე სხვები, არამედ იმას, რას ამბობს ის სხვებზე.“ | ავტორი = [[ვუდი ალენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იმისთვის კი არ ვმსჯელობთ, რომ ვიცოდეთ, რა არის სათნოება, არამედ იმისთვის, რომ კარგი ადამიანები გავხდეთ.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მოკლე ტვინს ყოველთვის გრძელი ენა აქვს.“ | ავტორი = [[არისტოფანე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „უვიცებთან ბჭობა ბრმებისთვის სინათლის ანთებაა.“ | ავტორი = [[პიერ ბუასტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მსოფლიო ძალიან ცივი ადგილია; თუ ხალხი ერთმანეთს მეტს დაელაპარაკება და საქმეებს გაარკვევს, ისე აღარ ეციება.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ზოგს ენა როდი აბია ─ თავადაა ენაზე მიბმული!“ | ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზოგჯერ, ადამიანთან საუბრის შემდეგ, გულით გინდება მეგობრულად ჩამოართვა ძაღლს თათი, გაუღიმო მაიმუნს, თავი დაუკრა სპილოს.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ქალების გარემოცვაში მე ვკარგავ ლაპარაკის უნარს.“ | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რაოდენ კარგადაც არ უნდა ლაპარაკობდე, როცა ბევრს ლაპარაკობ, ბოლოს მაინც სისულელეს იტყვი.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მე მინდა თუნდაც ერთ ადამიანს ველაპარაკო ისე, როგორც საკუთარ თავს.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „ფუჭმეტყველი ორმაგ სახრის არის ღირსი.“ | ავტორი = [[ესქილე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „როცა ტკბილად მოსაუბრე ქალებს ვხედავ, მინდება მივიდე და ვიკითხო: ვის წინააღმდეგ დამეგობრდით?“ | ავტორი = [[პოლ ვალერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ლაპარაკი არ სურდა ─ ეშინოდა, სიტყვებით არ დაეკარგა ის, რაც იპოვა...“ | ავტორი = [[მირსინი ვინგოპულო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მე ქალაქიდან შენ ქალაქისკენ” }} {{Q | ციტატა = „რამდენ სისულელეს ამბობენ იმის ცდაში, იქნებ, რამე ახალი წამომცდესო...“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ლაპარაკის სწავლას ორი წელი სჭირდება; იმას კი სად როდის და რა ილაპარაკო ─ მთელი ცხოვრება!“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ყოველთვის ნუ იტყვი იმას, რაც იცი; ხოლო ყოველთვის იცოდე ─ რასაც ამბობ.“ | ავტორი = [[კლავდიუსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზოგჯერ მოსაუბრე კარგავს ადამიანს ან სიტყვებს, ჭკვიანი კაცი კი არცერთს არ კარგავს.“ | ავტორი = [[კონფუცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „საცოდაობაა, როცა ადამიანს არც იმდენი ჭკუა აქვს, კარგად ილაპარაკოს და არც იმდენი გონიერება, რომ ენას კბილი დააჭიროს.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] ან ლევ ტოლსტოი | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„თუ ბევრს ლაპარაკობ ვინმეზე, შეიძლება ჩავთვალოთ, რომ შენ მის ნამდვილ სახეს მალავ.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== {{Q | ციტატა = „არცარა ენის უტკბესი იქნების და არცარა ენის უმწარესი პირსა ყოვლისა ქვეყნისასაო.“ | ავტორი = [[სულხან-საბა ორბელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „უტკბესი და უმწარესი“ }} =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „სულელს მეტყველებით ცნობენ, ბრძენს კი ─ დუმილით!“ | ავტორი = [[პითაგორა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „გველსა ხვრელით ამოიყვანს ენა, ტკბილად მოუბარი.“ | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} {{Q | ციტატა = „ზოგჯერ თქმა სჯობს არა-თქმასა, ზოგჯერ თქმითაც დაშავდების.“ | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} {{Q | ციტატა = „სხვისა სხვამან უკეთ იცის სასარგებლო საუბარი.“ | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „ნურავის ნურაფერს უამბობთ, თორემ მერე ყველაზე დაგწყდებათ გული...“ | ავტორი = [[ჯერომ სელინჯერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “თამაში ჭვავის ყანაში” (1951 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ილაპარაკე, რათა შენი დანახვა შევძლო.“ | ავტორი = [[სოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „უნდა ილაპარაკო ცოტა და თქვა ბევრი.“ | ავტორი = [[სოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „განა ბევრის თქმა და ბევრი ლაპარაკი ერთია?!“ | ავტორი = [[სოფოკლე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „მამაცობაზე უფრო ხშირად ლაპარაკობენ ლაჩრები, ხოლო კეთილშობილებაზე ─ გაიძვერები.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „კაცმა თუ იცის რისი თქმა სურს, მერე თქმა ადვილია.“ | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი ლაპარაკობს იმაზე, რაც მას აკლია: მას, ვისაც სექსი აკლია, ლაპარაკობს სექსზე, მშიერი ადამიანი ─ საჭმელზე ლაპარაკობს, ადამიანი, რომელსაც ფული არ აქვს ─ ფულზე საუბრობს; ხოლო ჩვენი ოლიგარქები და ბანკირები ─ მორალზე ლაპარაკობენ.“ | ავტორი = [[ზიგმუნდ ფროიდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== {{Q | ციტატა = „რა იოლად, რა უგუნური თავდაჯერებით მსჯელობს ერთი კაცი მეორეზე...“ | ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქარავანი” (1984 წ.) }} =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ვინც საკუთარ თავს იცნობს, არ ეშინია რას ამბობენ მასზე სხვები...“ | ავტორი = [[იმამ შაფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არავის არაფერი მოუყვეთ ─ აი, მაშინ იქნება ყველაფერი კარგად.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც არწივები სდუმან, მხოლოდ მაშინ იწყებენ თუთიყუშები ყბედობას.“ | ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = „ხმალზე უფრო ძლიერად სჭრის პატარა და რბილი ენა.“ | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “თორნიკე ერისთავი” (1884 წ.) }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ქვეყანაზე რომ ჭირი არ იყოს, ადამიანი ენასაც არ ამოიდგამდა.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გუშინ, არაფრის თქმა არ შეიძლებოდა და თქმას აზრი ჰქონდა… დღეს კი, ყველაფრის თქმა შეიძლება, მაგრამ სათქმელმა დაკარგა აზრი…“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = „რა პატარაა ადამიანის ენა და რამდენის ცხოვრების დანგრევა შეუძლია!“ | ავტორი = [[ომარ ხაიამი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „მე არ მინახავს არცერთი ვირი, რომელიც ლაპარაკობს ადამიანივით, მაგრამ მინახავს ბევრი ადამიანი, რომელიც ლაპარაკობს ვირივით!“ | ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საუბარი ისე უნდა წარიმართებოდეს, რომ ორივე მხარემ მეტი ცოდნა მიიღოს და სასარგებლო რამ შეიძინოს.“ | ავტორი = [[ჰერაკლიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ ადამიანთან ღრმა სულიერი სიახლოვე არ გაკავშირებს, საუბრები, იშვიათი გამონაკლისის გარდა, მოკლებულია ყოველგვარ აზრს და მხოლოდ და მხოლოდ იმედგაცრუება მოაქვს.“ | ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა ზემოქმედების კონკრეტული ბერკეტი გამოეცლებათ, ამბობენ, რომ აუცილებელია დიალოგი. დიალოგზე ლაპარაკობენ მაშინაც, როცა ომს აპირებენ ან უკვე ომობენ. დიალოგი, ეტყობა, მართლაც, ტევადი ცნებაა ─ ცოტათი ქმედითი, ცოტათი ექსპოზიციური, ცოტათი პოსტპოზიციური, ცოტათი ფარისევლური, მთლიანობაში კი ─ შეუცვლელი.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენში ბევრს ლაპარაკობენ და ცოტას შრომობენ. ამაში დამნაშავეა საზოგადოება, რომელმაც ვერ ისწავლა, რომ ცალკეულ ადამიანებს ბევრი ლაპარაკი არ შეუკვეთოს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რასაც თვალით ვერ ხედავ, პირით ნუ გამოიგონებ.“ | ავტორი = [[ებრაული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩემს 30 მოჩხუბარს დავთმობ ერთი ადამიანის გამო, რომელსაც საკითხების მოგვარება ლაპარაკით შეუძლია.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ მითხრა რა გითხრეს ჩემზე... შენ ის მითხარი, როგორ განიხილავდნენ ამას შენთან.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბოლოს ერთსაც გეტყვი: ნურასოდეს იტყვი იმას, რისიც თავად არ გწამს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვინც თავის ენას კარგად მოუვლის, ის ჭირს არ გადაეყრება.“ | ავტორი = [[სოლომონ ბრძენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზოგიერთი ადამიანის საუბარი ჩახუტებას ჰგავს ─ მათ თითქმის ყველაფრის გამოსწორება შეუძლიათ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} კარგ მთქმელს კარგი გამგონე უნდაო. “იმით, რაც პავლემ მითხრა პეტრეზე, პავლეზე უფრო მეტი გავიგე, ვიდრე პეტრეზე. ”. ებრაული ანდაზა მოყვარეს პირში უძრახე, მტერს - პირს უკანაო [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] cd3xlf2wupdaie7pxhvble32itv1t1t 0 6664 46935 45502 2026-04-09T13:26:04Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46935 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „იმისთვის, რომ კრიტიკა თავიდან აიცილო, საჭიროა, არაფერი თქვა, არაფერი გააკეთო და არავინ იყო." | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ერთი ადამიანი მეორეს აკრიტიკებს, ის აკრიტიკებს საკუთარ თავს.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანის თვისებაა ჰკიცხოს ყოველივე ის, რისი უნარიც თვითონ არ აქვს.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თვითკრიტიკა ისევე აუცილებელია, როგორც სახის ჩამობანა.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ცოდვილი ცოდვილს ზნეობას ვერ უკარნახებს ─ როცა სხვის თვალში ბეწვს ვეძებთ, საკუთარში მორი მაინც უნდა დავინახოთ.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ყველა იჩქარის სხვა გაკიცხოს, რომ თვითონ განუსჯელი დარჩეს." | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დაცემა” (1956 წ.) }} {{Q | ციტატა = „კრიტიკა საფოსტო მტრედს ჰგავს: ყოველთვის უკან გვიბრუნდება." | ავტორი = [[დეილ კარნეგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თვით ღმერთიც კი არ განსჯის ადამიანს სიკვდილამდე და მე და თქვენ რატომ უნდა ვეცადოთ?!" | ავტორი = [[დეილ კარნეგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მოერიდე იმას, ვინც ყველაზე მხოლოდ ცუდს საუბრობს ─ შემდეგი შენ იქნები!" | ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „როცა კრიტიკა განსაკუთრებით ეჭვიანი და მკაცრი ხდება, ეს იმას ნიშნავს, რომ თანამედროვეები ჩვენი ცოდვებიდან ყველაზე მეტად დიდ ნიჭს არ გვპატიობენ.“ | ავტორი = [[შარლ ლეკოკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როდესაც ადამიანს სურს, რომ რაღაც კარგი ილაპარაკოს საკუთარ თავზე და არაფერი აქვს სათქმელი, სხვებზე ცუდს ამბობს.“ | ავტორი = [[მიხეილ ლიტვაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ვინ ხარ შენ, რომ განსაჯო ჩემი ცხოვრება?! ─ ვიცი, რომ არ ვარ უნაკლო და არც უნდა ვიყო, მაგრამ სანამ დაიწყებდეთ თითების გაშვერას… დარწმუნდით, რომ ხელები სუფთა გაქვთ!" | ავტორი = [[ბობ მარლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ის, რასაც აკრიტიკებთ, თქვენი ცხოვრებიდან ქრება.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} {{Q | ციტატა = „კრიტიკა და ბრალდებები იმათ მიმართ, ვისაც მეტი ფული აქვს, ვიდრე თქვენ, ყველაზე უტყუარი ხერხია კეთილდღეობის მისაღწევი შანსების განზე გასაწევად.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} {{Q | ციტატა = „ვერანაირი კრიტიკა ვერ მოგაყენებთ ზიანს, თუ ამას არ დაუშვებთ თქვენს ცნობიერებაში.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა” }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „საყვედურის მშვიდად მოსმენა იმის თვისებაა, ვინც ღირსი ყოფილა ხშირი ქებისა." | ავტორი = [[პლინიუსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== {{Q | ციტატა = „აზროვნება რთულია, ამიტომ უმრავლესობა მხოლოდ განსჯის." | ავტორი = [[მიხაილ ჟვანეცკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „წყალზეც რომ გაიარო, გამოჩნდება ხალხი, რომელიც იტყვის, ცურვა არ სცოდნიაო." | ავტორი = [[მარგარეტ ტეტჩერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „არავინ განსაჯო ─ ყველა წმინდანს აქვს წარსული და ყველა ცოდვილს მომავალი!" | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გუშინ ვინც ჩემ გვერდით იყო ─ დღეს სხვას უყვება, თუ როგორი „ცუდი" ვარ..." | ავტორი = [[მიშელ უელბეკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „გაკიცხვა თუ დააპირო ვისიმე, გაიხსენე, რომ ამქვეყნად ყველას შენებურად არ უცხოვრია." | ავტორი = [[ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანის გამტყუნება ადვილია, თუ მის ტყავში არ ხარ ნამყოფი და ყოველივეს მხოლოდ გარედან უყურებ." | ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ანტონიო და დავითი” (1984 წ.) }} =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „მარტო შენი მტერი დაგიმალავს, შენს სახეზედ რომ ურიგობა ჰნახოს რამე, მოყვარე კი მაშინვე სარკეს მოგიტანს, რომ გაისწორო და ხალხში არ შერცხვე." | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== {{Q | ციტატა = „კრიტიკა დილემაა: ან სიმართლე უნდა უთხრა ადამიანს და აწყენინო, ან მოატყუო და თავი დაიმცირო." | ავტორი = [[ლინდონ ჯონსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „თუ არ შეგიძლია კრიტიკის მიღება, მაშინ შენ არანაირი უფლება არ გაქვს სხვისი გაკრიტიკების.“ | ავტორი = [[ნაპოლეონ ჰილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნუ შეუშინდები არასამართლიან კრიტიკას, მაგრამ თან დარწმუნებული იყავი, რომ ის არასამართლიანია.“ | ავტორი = [[ნაპოლეონ ჰილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გამომგონებლებს კრიტიკის რომ ეშინოდეთ, ჩვენ დღესაც ეტლებითა და ხელით დალამბული პერანგებით ვივლიდით.“ | ავტორი = [[ნაპოლეონ ჰილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} პირველი ქვა იმან ისროლოს; არა განიკითხოთ და არა განიკითხებით ჩემგან. {{Q | ციტატა = „ანგელოზიც რომ იყო, გამოჩნდება ვიღაც, ვისაც შენი ფრთების შრიალი არ მოეწონება." | ავტორი = [[ჩინური ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არასოდეს მიიტანო გულთან იმ ადამიანების კრიტიკა, რომლებთანაც არასდროს მიხვიდოდი რჩევის საკითხავად.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კრიტიკა, თუნდაც გულს გტკენდეს, უნდა მიიღო, რათა დარწმუნდე, რომ არსებობ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იმ მოვლენის განსჯის მორალური უფლება მაშინ გვაქვს, როცა ეს თვითონ განგვიცდია." | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცუდს შენს შესახებ მხოლოდ შენზე უარესი ამბობს ─ შენზე უკეთესს შენთვის არ სცალია!" | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანს თუ მოუნდა, ანგელოზშიც გამოქექავს რაღაც დემონურს, დაასაბუთებს თავის ჭკუაზე და აზრს დააფიქსირებს. მთავარია, ეს გარემოება მას აწყობდეს." | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მთავარია, შენი ცხოვრება ღმერთს მოეწონოს, თორემ ადამიანები კარგზეც ცუდს ამბობენ!" | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 2357k57h5z02k5kkgq2a7r94xj63x8w 46941 46935 2026-04-09T13:30:22Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46941 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „იმისთვის, რომ კრიტიკა თავიდან აიცილო, საჭიროა, არაფერი თქვა, არაფერი გააკეთო და არავინ იყო." | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ერთი ადამიანი მეორეს აკრიტიკებს, ის აკრიტიკებს საკუთარ თავს.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} {{Q | ციტატა = „როდესაც მშობლებს განვიკითხავთ, საბოლოო ჯამში ვხდებით ისეთივე, როგორც ისინი.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანის თვისებაა ჰკიცხოს ყოველივე ის, რისი უნარიც თვითონ არ აქვს.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თვითკრიტიკა ისევე აუცილებელია, როგორც სახის ჩამობანა.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ცოდვილი ცოდვილს ზნეობას ვერ უკარნახებს ─ როცა სხვის თვალში ბეწვს ვეძებთ, საკუთარში მორი მაინც უნდა დავინახოთ.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ყველა იჩქარის სხვა გაკიცხოს, რომ თვითონ განუსჯელი დარჩეს." | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დაცემა” (1956 წ.) }} {{Q | ციტატა = „კრიტიკა საფოსტო მტრედს ჰგავს: ყოველთვის უკან გვიბრუნდება." | ავტორი = [[დეილ კარნეგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თვით ღმერთიც კი არ განსჯის ადამიანს სიკვდილამდე და მე და თქვენ რატომ უნდა ვეცადოთ?!" | ავტორი = [[დეილ კარნეგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მოერიდე იმას, ვინც ყველაზე მხოლოდ ცუდს საუბრობს ─ შემდეგი შენ იქნები!" | ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „როცა კრიტიკა განსაკუთრებით ეჭვიანი და მკაცრი ხდება, ეს იმას ნიშნავს, რომ თანამედროვეები ჩვენი ცოდვებიდან ყველაზე მეტად დიდ ნიჭს არ გვპატიობენ.“ | ავტორი = [[შარლ ლეკოკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როდესაც ადამიანს სურს, რომ რაღაც კარგი ილაპარაკოს საკუთარ თავზე და არაფერი აქვს სათქმელი, სხვებზე ცუდს ამბობს.“ | ავტორი = [[მიხეილ ლიტვაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ვინ ხარ შენ, რომ განსაჯო ჩემი ცხოვრება?! ─ ვიცი, რომ არ ვარ უნაკლო და არც უნდა ვიყო, მაგრამ სანამ დაიწყებდეთ თითების გაშვერას… დარწმუნდით, რომ ხელები სუფთა გაქვთ!" | ავტორი = [[ბობ მარლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ის, რასაც აკრიტიკებთ, თქვენი ცხოვრებიდან ქრება.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} {{Q | ციტატა = „კრიტიკა და ბრალდებები იმათ მიმართ, ვისაც მეტი ფული აქვს, ვიდრე თქვენ, ყველაზე უტყუარი ხერხია კეთილდღეობის მისაღწევი შანსების განზე გასაწევად.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} {{Q | ციტატა = „ვერანაირი კრიტიკა ვერ მოგაყენებთ ზიანს, თუ ამას არ დაუშვებთ თქვენს ცნობიერებაში.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა” }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „საყვედურის მშვიდად მოსმენა იმის თვისებაა, ვინც ღირსი ყოფილა ხშირი ქებისა." | ავტორი = [[პლინიუსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== {{Q | ციტატა = „აზროვნება რთულია, ამიტომ უმრავლესობა მხოლოდ განსჯის." | ავტორი = [[მიხაილ ჟვანეცკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „წყალზეც რომ გაიარო, გამოჩნდება ხალხი, რომელიც იტყვის, ცურვა არ სცოდნიაო." | ავტორი = [[მარგარეტ ტეტჩერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „არავინ განსაჯო ─ ყველა წმინდანს აქვს წარსული და ყველა ცოდვილს მომავალი!" | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გუშინ ვინც ჩემ გვერდით იყო ─ დღეს სხვას უყვება, თუ როგორი „ცუდი" ვარ..." | ავტორი = [[მიშელ უელბეკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „გაკიცხვა თუ დააპირო ვისიმე, გაიხსენე, რომ ამქვეყნად ყველას შენებურად არ უცხოვრია." | ავტორი = [[ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანის გამტყუნება ადვილია, თუ მის ტყავში არ ხარ ნამყოფი და ყოველივეს მხოლოდ გარედან უყურებ." | ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ანტონიო და დავითი” (1984 წ.) }} =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „მარტო შენი მტერი დაგიმალავს, შენს სახეზედ რომ ურიგობა ჰნახოს რამე, მოყვარე კი მაშინვე სარკეს მოგიტანს, რომ გაისწორო და ხალხში არ შერცხვე." | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== {{Q | ციტატა = „კრიტიკა დილემაა: ან სიმართლე უნდა უთხრა ადამიანს და აწყენინო, ან მოატყუო და თავი დაიმცირო." | ავტორი = [[ლინდონ ჯონსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „თუ არ შეგიძლია კრიტიკის მიღება, მაშინ შენ არანაირი უფლება არ გაქვს სხვისი გაკრიტიკების.“ | ავტორი = [[ნაპოლეონ ჰილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნუ შეუშინდები არასამართლიან კრიტიკას, მაგრამ თან დარწმუნებული იყავი, რომ ის არასამართლიანია.“ | ავტორი = [[ნაპოლეონ ჰილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გამომგონებლებს კრიტიკის რომ ეშინოდეთ, ჩვენ დღესაც ეტლებითა და ხელით დალამბული პერანგებით ვივლიდით.“ | ავტორი = [[ნაპოლეონ ჰილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} პირველი ქვა იმან ისროლოს; არა განიკითხოთ და არა განიკითხებით ჩემგან. {{Q | ციტატა = „ანგელოზიც რომ იყო, გამოჩნდება ვიღაც, ვისაც შენი ფრთების შრიალი არ მოეწონება." | ავტორი = [[ჩინური ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არასოდეს მიიტანო გულთან იმ ადამიანების კრიტიკა, რომლებთანაც არასდროს მიხვიდოდი რჩევის საკითხავად.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კრიტიკა, თუნდაც გულს გტკენდეს, უნდა მიიღო, რათა დარწმუნდე, რომ არსებობ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იმ მოვლენის განსჯის მორალური უფლება მაშინ გვაქვს, როცა ეს თვითონ განგვიცდია." | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცუდს შენს შესახებ მხოლოდ შენზე უარესი ამბობს ─ შენზე უკეთესს შენთვის არ სცალია!" | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანს თუ მოუნდა, ანგელოზშიც გამოქექავს რაღაც დემონურს, დაასაბუთებს თავის ჭკუაზე და აზრს დააფიქსირებს. მთავარია, ეს გარემოება მას აწყობდეს." | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მთავარია, შენი ცხოვრება ღმერთს მოეწონოს, თორემ ადამიანები კარგზეც ცუდს ამბობენ!" | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 5mmlh7hefd87ahxnpoxmtsjtmx73q79 0 6668 46974 46681 2026-04-09T21:27:15Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46974 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „თუ გსურს ბედნიერად იცხოვრო, მიეჯაჭვე საკუთარ მიზნებს და არა ─ ადამიანებსა და კონკრეტულ საგნებს.“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბედნიერება ─ ცხოვრების აზრია, ადამიანების არსებობის უმთავრესი მიზანი.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „მიზნის მისაღწევად ცოდნაზე არანაკლებ საჭიროა საქმიანობა.“ | ავტორი = [[პიერ ბომარშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „უზენაესის ტახტის წინაშე, კაცი თავისი საქმნით კი არ განისჯება, არამედ მისი მიზნებით, რადგან ღმერთი კითხულობს ჩვენს გულებს.“ | ავტორი = [[მაჰათმა განდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუნდაც აუსრულებელი მაღალი მიზნები უფრო ძვირფასია, ვიდრე აღსრულებული მდაბალი მიზნები.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მიეცით ადამიანს მიზანი, რის გამოც ღირს ცხოვრება და ის თავის გადარჩენას ნებისმიერ სიტუაციაში შეძლებს.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „მიზანი გეგმის გარეშე ─ მხოლოდ სურვილია.“ | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = „მთავარია, საკუთარი გზა იპოვო, თუ არადა, ვერც მიზანს მიაღწევ, ეგაა და ეგ.“ | ავტორი = [[ტინა ტერნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „მგონია, ადამიანი იმაზე ადრეც კი, სანამ ანბანის სწავლას დაიწყებდეს, რაღაცისთვის უკვე მოწოდებულია და მერე ოჯახი, სკოლა და ინსტიტუტი მასში მხოლოდ იმას ზრდიან, რისთვისაც ის გაჩნდა.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ხვდები, რომ მიზანს ვერ აღწევ, ნუ შეცვლი მიზნებს ─ შეცვალე ნაბიჯები.“ | ავტორი = [[კონფუცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „მიზანი, რომლისთვისაც უმართებულო საშუალებებია საჭირო, არ არის მართებული მიზანი.“ | ავტორი = [[კარლ მარქსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„სხვისი მიზნების დავიწყება მხოლოდ სულელებს ახასიათებთ.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანის ცხოვრებაში არის ორი უმნიშვნელოვანესი თარიღი: დღე, როდესაც დაიბადა და დღე, როდესაც მიხვდა რისთვის.“ | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მიზანი ქორწინებაა? კარგი დაქორწინდი, მაგრამ შემდეგ? თუ სხვა მიზანი არ გაქვს ცხოვრებაში, ორჯერ უფრო რთული გახდება შენთვის რომ იპოვნო.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „ცხოვრების მიზანი თვითრეალიზაციაა, მთელი სისრულით გამოხატო საკუთარი არსი ─ აი, რისთვის ვცხოვრობთ ჩვენ…“ | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „არაფერი ისე არ ამშვიდებს სულს, როგორც მტკიცე მიზნის პოვნა ─ წერტილის, რომლისკენაც არის მიმართული ჩვენი შინაგანი მზერა.“ | ავტორი = [[მერი შელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფრანკენშტაინი” (1818 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი იზრდება იმისდა კვალად, თუ როგორ იზრდება მისი მიზნები.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ შილერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ტალანტი აღწევს მიზანს, რომლის მიღწევაც მის გარდა არავის შეუძლია, ხოლო გენიოსები აღწევენ მიზანს, რომელსაც მათ გარდა ვერავინ ხედავს.“ | ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ვერასოდეს მიაღწევ დანიშნულების ადგილს, თუ შეჩერდები და გზად ყველა მყეფარე ძაღლს ქვებს დაუშენ.“ | ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „მიზანი მარტომ დასახე.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = :მაგრამ ზოგი მწვერვალი :იმისთვის არსებობს, :რომ მზერით შეეხო მხოლოდ. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „რამდენადაც აუცილებელია ნებისყოფა გონივრული მიზნის მიღწევისას, იმდენად სიჯიუტე საზიზღარი და ამაზრზენია.“ | ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ არსებობს მიუღწეველი მიზანი ─ არსებობს სიზარმაცის მაღალი კოეფიციენტი, გამბედაობის ნაკლებობა (გონება-გამჭრიახობის უკმარისობა?) და თავის მართლების რეზერვი.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შენს მიზნებს არ აინტერესებთ თუ როგორ გრძნობ თავს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მიმართულება ბევრად უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე სიჩქარე.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „უამრავი პრობლემა იჩენს თავს, როდესაც ვცდილობთ გავამართლოთ სხვების მოლოდინები, ნაცვლად საკუთარი მიზნებისა.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] rwjelp4lhi3mzswa628hll53fzzb1jh 0 6675 46945 46073 2026-04-09T13:49:57Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46945 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ბევრი ფულის გამომუშავება ─ მამაცობაა, მისი შენახვა ─ სიბრძნე, ხოლო ჭკვიანურად მისი ხარჯვა ─ ხელოვნება.“ | ავტორი = [[ბერთოლდ აუერბახი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ფული კი არ აფუჭებს ადამიანს, უბრალოდ, გვაჩვენებს, თუ რას წარმოადგენს ის.“ | ავტორი = [[პიერ ბუასტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მან, ვინც მხოლოდ ფულის გამო მუშაობს, არ იცის არც ფულის ფასეულობა, არც საკუთარი ფასეულობა.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „საჯდომსა და დივანს შორის დოლარი ვერასდროს გაიფრენს.“ | ავტორი = [[ბილ გეითსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ნურასდროს დააფასებ ფულს ნურც მეტად და ნურც ნაკლებად, ვიდრე იგი ღირს, რადგანაც იგი კარგი მსახურია და ცუდი ბატონი.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფული ისეთი საშუალებაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სწორედ იმითაა ფული ყველაზე მეტად საზიზღარი და საძულველი, რომ ის ნიჭსაც აძლევს ადამიანს და მისცემს კიდეც, ვიდრე ეს ქვეყანა იარსებებს.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „მნიშვნელობა არ აქვს რამდენ ფულს იშოვი, შენ მაინც დღეში სამჯერ უნდა ჭამო და ღამე დასაძინებლად ლოგინში დაწვე.“ | ავტორი = [[არსენ ვენგერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ძვირადღირებულ ნივთებში ფულის ხარჯვა მხოლოდ მდაბიოს ჩვეულებაა, რადგან ვერ ხვდება, რომ ძვირადღირებული არასდროს გახდება ფასეული.“ | ავტორი = [[ჯანი ვერსაჩე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა საქმე ფულს ეხება, ყველანი ერთი ღმერთს ვაღიარებთ.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ფული განასახიერებს კეთილდღეობას, ის გაცვლის სიმბოლოა, თავისუფლების, სიმდიდრის, ფუფუნების სიმბოლო. მე არ ვიცნობ არავის, რომელიც იტყოდა, რომ ძალიან ბევრი აქვს; ადამიანი ყოველთვის ისწრაფვის, უფრო მეტი ჰქონდეს.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} {{Q | ციტატა = „ყველაზე ძვირი ის ქალები ჯდებიან, რომლებიც ფულზე არ იყიდებიან.“ | ავტორი = [[ფრანსუა მორიაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „ჩვენ ვყიდულობთ ნივთებს, რომლებიც არ გვჭირდება, ფულით, რომელიც არ გვაქვს, რათა შთაბეჭდილება მოვახდინოთ ხალხზე, რომლებიც არ მოგვწონს.“ | ავტორი = [[ჩაკ პალანიკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მებრძოლთა კლუბი” (1996 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი, რომლის ყიდვაც შეიძლება, როგორც წესი, არაფერი ღირს.“ | ავტორი = [[ტერი პრატჩეტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „ფული ოქროთი გამოკვეთილი თავისუფლებაა.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „[...] ისინი ფულის შოვნით იმდენად არიან დაკავებულნი, რომ ცხოვრება განზე რჩებათ.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველაფერი, რისი მოგვარებაც ფულით ხერხდება ─ იაფია.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანს დიდხანს შეუძლია იმ ფულით ცხოვრება, რომლის მიღებასაც ელის.“ | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ჩემთვის ფული მხოლოდ ერთ რამეს ─ თავისუფლებას ნიშნავს.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ფულის დაზოგვა კარგი რამ არის ─ განსაკუთრებით მაშინ, როცა ამას შენს მაგივრად შენი მშობლები აკეთებენ.“ | ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „უფულო ერი ერთა შორის და უფულო კაცი ადამიანთა შორის ყმაა ფულიანისა.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფული რამდენადაც ბევრია, იმოდენადაც ხარბია და გაუმაძღარი.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = :ბაბუაწვერაზე მძიმე :არასოდეს ყოფილა :საფულე დედისა. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ფული ─ ეს არის თავისუფლების ერთ-ერთი უძლიერესი იარაღი, რომელიც ადამიანმა გამოიგონა.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰაიეკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დაკავდით იმით, რაც გიყვართ, და ფული მოვა თქვენთან. გიყვარდეთ ის, რასაც აკეთებთ, და ფული მოვა თქვენთან.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი ცუდ საზოგადოებაში ორი მიზეზით შეიძლება მოხვდეს: როცა ბევრი ფული აქვს ან საერთოდ არ აქვს.“ | ავტორი = [[ო. ჰენრი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფულში არ არის საქმე ─ საქმე იმაშია, თუ როგორი ცხოვრება მინდა, რომ მქონდეს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფული არის იდეა, რომელიც განხორციელდა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სადაც ფული ლაპარაკობს, იქ სიმართლე დუმს.“ | ავტორი = [[ქართული ანდაზები]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფული ცვლის იმ ადამიანს, ვინც სულიერად ღარიბია.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიმართლე გითხრათ, ფული სულაც არ მადარდებს, პირიქით ─ მამშვიდებს...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ისინი ვინც ამბობენ ,რომ ფულით ყველაფერს მოაგვარებ ჩაიდენენ მისაღებად ფულის გამო [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] pfoxi4p5ytzevs7142fez56q67llm5j 47021 46945 2026-04-10T10:25:14Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47021 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ბევრი ფულის გამომუშავება ─ მამაცობაა, მისი შენახვა ─ სიბრძნე, ხოლო ჭკვიანურად მისი ხარჯვა ─ ხელოვნება.“ | ავტორი = [[ბერთოლდ აუერბახი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ფული კი არ აფუჭებს ადამიანს, უბრალოდ, გვაჩვენებს, თუ რას წარმოადგენს ის.“ | ავტორი = [[პიერ ბუასტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მან, ვინც მხოლოდ ფულის გამო მუშაობს, არ იცის არც ფულის ფასეულობა, არც საკუთარი ფასეულობა.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „საჯდომსა და დივანს შორის დოლარი ვერასდროს გაიფრენს.“ | ავტორი = [[ბილ გეითსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ნურასდროს დააფასებ ფულს ნურც მეტად და ნურც ნაკლებად, ვიდრე იგი ღირს, რადგანაც იგი კარგი მსახურია და ცუდი ბატონი.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფული ისეთი საშუალებაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სწორედ იმითაა ფული ყველაზე მეტად საზიზღარი და საძულველი, რომ ის ნიჭსაც აძლევს ადამიანს და მისცემს კიდეც, ვიდრე ეს ქვეყანა იარსებებს.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „მნიშვნელობა არ აქვს რამდენ ფულს იშოვი, შენ მაინც დღეში სამჯერ უნდა ჭამო და ღამე დასაძინებლად ლოგინში დაწვე.“ | ავტორი = [[არსენ ვენგერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ძვირადღირებულ ნივთებში ფულის ხარჯვა მხოლოდ მდაბიოს ჩვეულებაა, რადგან ვერ ხვდება, რომ ძვირადღირებული არასდროს გახდება ფასეული.“ | ავტორი = [[ჯანი ვერსაჩე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა საქმე ფულს ეხება, ყველანი ერთი ღმერთს ვაღიარებთ.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ფული განასახიერებს კეთილდღეობას, ის გაცვლის სიმბოლოა, თავისუფლების, სიმდიდრის, ფუფუნების სიმბოლო. მე არ ვიცნობ არავის, რომელიც იტყოდა, რომ ძალიან ბევრი აქვს; ადამიანი ყოველთვის ისწრაფვის, უფრო მეტი ჰქონდეს.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} {{Q | ციტატა = „ყველაზე ძვირი ის ქალები ჯდებიან, რომლებიც ფულზე არ იყიდებიან.“ | ავტორი = [[ფრანსუა მორიაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „ჩვენ ვყიდულობთ ნივთებს, რომლებიც არ გვჭირდება, ფულით, რომელიც არ გვაქვს, რათა შთაბეჭდილება მოვახდინოთ ხალხზე, რომლებიც არ მოგვწონს.“ | ავტორი = [[ჩაკ პალანიკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მებრძოლთა კლუბი” (1996 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი, რომლის ყიდვაც შეიძლება, როგორც წესი, არაფერი ღირს.“ | ავტორი = [[ტერი პრატჩეტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „ფული ოქროთი გამოკვეთილი თავისუფლებაა.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „[...] ისინი ფულის შოვნით იმდენად არიან დაკავებულნი, რომ ცხოვრება განზე რჩებათ.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველაფერი, რისი მოგვარებაც ფულით ხერხდება ─ იაფია.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანს დიდხანს შეუძლია იმ ფულით ცხოვრება, რომლის მიღებასაც ელის.“ | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ჩემთვის ფული მხოლოდ ერთ რამეს ─ თავისუფლებას ნიშნავს.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ფულის დაზოგვა კარგი რამ არის ─ განსაკუთრებით მაშინ, როცა ამას შენს მაგივრად შენი მშობლები აკეთებენ.“ | ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „უფულო ერი ერთა შორის და უფულო კაცი ადამიანთა შორის ყმაა ფულიანისა.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფული რამდენადაც ბევრია, იმოდენადაც ხარბია და გაუმაძღარი.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = :ბაბუაწვერაზე მძიმე :არასოდეს ყოფილა :საფულე დედისა. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ფული ─ ეს არის თავისუფლების ერთ-ერთი უძლიერესი იარაღი, რომელიც ადამიანმა გამოიგონა.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰაიეკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დაკავდით იმით, რაც გიყვართ, და ფული მოვა თქვენთან. გიყვარდეთ ის, რასაც აკეთებთ, და ფული მოვა თქვენთან.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი ცუდ საზოგადოებაში ორი მიზეზით შეიძლება მოხვდეს: როცა ბევრი ფული აქვს ან საერთოდ არ აქვს.“ | ავტორი = [[ო. ჰენრი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფულში არ არის საქმე ─ საქმე იმაშია, თუ როგორი ცხოვრება მინდა, რომ მქონდეს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფული არის იდეა, რომელიც განხორციელდა.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სადაც ფული ლაპარაკობს, იქ სიმართლე დუმს.“ | ავტორი = [[ქართული ანდაზები]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფული ცვლის იმ ადამიანს, ვინც სულიერად ღარიბია.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიმართლე გითხრათ, ფული სულაც არ მადარდებს, პირიქით ─ მამშვიდებს...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ისინი ვინც ამბობენ ,რომ ფულით ყველაფერს მოაგვარებ ჩაიდენენ მისაღებად ფულის გამო [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] rv86p0g7qfrdirtljgjzvgjvq59htr9 0 6678 47016 46650 2026-04-10T10:20:34Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47016 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „წუთი ყოველთვის იწელება, წლები კი ყოველთვის სწრაფად გარბიან.“ | ავტორი = [[ანრი ფრედერიკ ამელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ყოველ კრიტიკოსს შორის ყველაზე გენიალური, დიდებული და სამართლიანია დრო.“ | ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თქვენ ზუსტად იმდენივე დრო გაქვთ, რამდენიც ჰქონდათ მიქელანჯელოს, ლეონარდო და ვინჩს, თომას ჯეფერსონს ან ალბერტ აინშტაინს...“ | ავტორი = [[ჯექსონ ბრაუნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველაფერს თავისი დრო აქვს ─ ნგრევასაც და შენებასაც, თქმასაც და ართქმასაც.“ | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.) }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ჩვენ ხშირად ვფლანგავთ მთელ დღეს, რადგან გვახსოვს, რომ არსებობდა გუშინდელი დღე და გვჯერა, რომ დადგება ხვალინდელიც.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „აწმყო ეკუთვნის ცოცხალთ, ნამყო ─ მეცნიერთა და მერმისი ─ დიდბუნებოვან კაცთა.“ | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი დროს გამონახავს ყველაფრისთვის, რაც მისთვის ღირებულია და გულით სწადია!“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ხანდახან ხუთი წუთი კაცს მთელ საუნჯეს ურჩევნია.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „დრო მიდის, დრო ცვლის სახეებს, სულ სხვა სინათლე ეფინებათ მათ.“ | ავტორი = [[სერგეი ესენინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დრო ქვასაც ფშვნის.“ | ავტორი = [[სერგეი ესენინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „დრო სწრაფად მიფრინავს... ჩვენ მხოლოდ ნაპერწკლები ვართ, რომლებსაც სურთ, რაც შეიძლება მკაფიოდ ანათებდნენ, სანამ ქარში გაქრებიან...“ | ავტორი = [[ჯანი ვერსაჩე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საათი დროს გვიჩვენებს, დრო კი ─ ადამიანებს.“ | ავტორი = [[ლუკ დე კლაპიე ვოვენარგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „დროის ფასი თუ არ იცი, შენს დროსა და წუთისოფელში ვერ იცხოვრებ!“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „დრომ და მასთან ერთად ჭკუამ განხეთქილება ჩამოაგდო ჩემსა და იმ ხალხს შორის, ვისაც ვიცნობდი და მიყვარდა...“ | ავტორი = [[დენიელ კიზი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ყვავილები ელჯერნონისთვის” (1966 წ.) }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „დრო განამტკიცებს მეგობრობას და აუფერულებს სიყვარულს.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დრო კურნავს თითქმის ყველაფერს ─ მიეცით დროს დრო!“ | ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნუ უყურებ საათს; უყურე რას აკეთებს ის ─ არ ჩერდება!“ | ავტორი = [[სემ ლევენსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ დროის კარგვით სიამოვნებას იღებ, ეს დრო არ არის დაკარგული.“ | ავტორი = [[ჯონ ლენონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = ''„არ ფანტო დრო იმ ადამიანზე, რომელიც არ ისწრაფვის იმისკენ, რომ დრო შენთან ერთად გაატაროს.“'' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„დრო ─ გულის ჭრილობების შესანიშნავი მკურნალია; თუ სულ ვერ წაშლის, აყუჩებს მაინც ყოველგვარ ─ თვით უსაშინელეს ტკივილსაც კი.“'' | ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.) }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „დრო ცნობიერების გარეშე ─ ცხოველური სამყაროა. დრო ცნობიერებასთან ერთად ─ ადამიანი. ცნობიერება დროის გარეშე ─ არსებობის უმაღლესი საფეხური.“ | ავტორი = [[ვლადიმერ ნაბოკოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „ერთხელ მითხრეს, რომ დრო მტაცებელია და ჩვენზე ნადირობს, მაგრამ მე უფრო მჯერა, რომ დრო ჩვენი თანამგზავრია, რომელიც მოგზაურობისას თან გვახლავს და გვახსენებს, რომ დავაფასოთ ყოველი წუთი, რადგან ის აღარასოდეს განმეორდება.“ | ავტორი = [[ჟან-ლუკ პიკარდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დრო ─ მათემატიკური სიზუსტით უნდა გათვალო, უძვირფასესია!“ | ავტორი = [[პლატონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „წამის სიხარული ─ აი, ცხოვრება! მხოლოდ ის არის მარადისობასთან ყველაზე ახლოს...“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ღამით დრო გაჩერებულია ─ მხოლოდ საათი მიდის.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „ამბობენ, დრო წახდაო... არა, ბატონებო! დრო არ წამხდარა და არც არასოდეს წახდება ─ მხოლოდ ადამიანები წახდნენ თავიანთი უგუნურობით!“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„დიდებული მომენტი თუ მეტად დიდხანს გაგრძელდა, კარგავს თავის დიდებულებას.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „ყოველ ჩვენგანს ჰყავს საკუთარი დროის მანქანა ─ მოგონებები, რომლებიც წარსულში გვაბრუნებენ და ოცნებები, რომლებსაც მომავალში გადავყავართ...“ | ავტორი = [[ჰერბერტ უელსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „არც თქვენ შეგრჩებათ ერთი დრო, ვინც ხმა-მაღლა ჰყივითა.“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ტყუილად ნუ გაფლანგავთ დროს კედელზე კაკუნით, იმ იმედით, რომ კედელი კარად გადაიქცევა!“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გაქვს დრო მუშაობისთვის და გაქვს დრო სიყვარულისთვის ─ სხვა რამისთვის დრო უბრალოდ არ გრჩება...“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „დრო მხოლოდ სიყვარულს დაინდობს!..“ | ავტორი = [[ირაკლი ჩარკვიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დიდზე დიდია ერთად შეკრებილი და ნაყოფიერად მოხმარებული წუთების ფასი და აუნაზღაურებელია ის დანაკარგი, რასაც მათი უქმად გაფლანგვა მოგცემს.“ | ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.) }} {{Q | ციტატა = „დროც ადამიანივითაა ─ სანამ არ დაკარგავ, მის ნამდვილ ფასს ვერ გაიგებ...“ | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ყველაზე დიდი სიმდიდრე ─ დრო; მთავარია, ის არ გაფლანგო უაზროდ ლაყბობაში...“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== {{Q | ციტატა = „დრო არასოდეს არ მოდის ─ იგი მიდის და ვინც მას არ გაჰყვება, დაიღუპება!“ | ავტორი = [[მიხეილ ჯავახიშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჰ'''== მეფეებიც კარგ დროს ატარებენ „დრო ზედმეტად ნელია მათთვის, ვინც ელოდება; ზედმეტად სწრაფი ─ მათთვის, ვისაც ეშინია; ზედმეტად გრძელი ─ მათთვის, ვინც გლოვობს; ზედმეტად მოკლე ─ მათთვის, ვისაც უხარია; ხოლო იმათთვის, ვისაც უყვარს ─ დრო მარადისობაა.“ {{Q | ციტატა = „ჩვეულებრივი ადამიანი ფიქრობს, როგორმე გაატაროს დრო; ჭკვიანი ადამიანი ფიქრობს ─ როგორ გამოიყენოს დრო.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საათი იაფია, მაგრამ დრო ძვირია...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რაც უფრო ადრე აიცრუებ უვარგის ხალხზე გულს, მით უფრო მეტი დროის ეკონომიას გააკეთებ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კარგ რამეებს დრო სჭირდება.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :- რას ვკარგავთ ყველაზე ხშირად? :- დროს ადამიანებზე, რომლებიც ამას არ იმსახურებენ... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :არ თქვა ვინმეზე მეტი ხარ რამით, :არ თქვა ვინმეზე მეტი შექმენი, :არავინ იცის დრო ვის რად გვაქცევს, :დრონი მეფობენ, არა ─ მეფენი... | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ახლა არ გაქვს დრო, მერე არ გექნება ძალა, შემდეგ არ იქნები შენ. ინდური ანდაზა [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] l5chmok9yllrnba8708aqc3lv75hjs8 0 6684 46938 46922 2026-04-09T13:28:36Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46938 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ეცადე, გახდე არა წარმატებული, არამედ ─ ღირებული.“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „წარმატების საიდუმლოზე მხოლოდ წარუმატებელი ხალხი მსჯელობს.“ | ავტორი = [[მარსელ აშარი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „აქ ყველაფერი იყიდება ─ წარმატებაც კი.“ | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზომიერად და ნელა ─ ასეთია გზა წარმატებისკენ.“ | ავტორი = [[ბომარშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დაეხმარეთ ძლიერებსა და ნიჭიერებს ─ უნიჭოები და ქვემძრომები თავისით გაიკვლევენ გზას...“ | ავტორი = [[ნაპოლეონ ბონაპარტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რატომ უნდა იყოს ადამიანი უბრალო ადამიანი, როდესაც მას შეუძლია გახდეს წარმატებული?“ | ავტორი = [[ბერტოლდ ბრეხტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზოგჯერ შენს წარმატებას სხვები განაპირობებენ. ზოგჯერ კი შენ თვითონ. მაგრამ ძირითადად ის შენზეა დამოკიდებული.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ფული და მატერიალური სიკეთეები უნდა ჩავთვალოთ ღვთაებრივ გამოვლინებად, და არა ცხოვრებაში ჩვენი წარმატების კრიტერიუმად.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} {{Q | ციტატა = „იცხოვრო იღბლიანი ცხოვრებით და მიაღწიო წარმატებას ცხოვრებაში ─ ორი აბსოლუტურად სხვადასხვა ცნებაა.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „წარმატება ცუდი მასწავლებელია ─ ის გაფიქრებინებს, რომ არასდროს წააგებ.“ | ავტორი = [[ბილ გეიტსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „წარმატება მარტოოდენ წამიერია და ვინც ამას ტაშს დაუკრავს, მხოლოდ მოდის ამყოლია.“ | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „წარმატებული ხარ მაშინ, როდესაც შენი მიღწევები სასარგებლოა სხვებისთვისაც.“ | ავტორი = [[დავით გოგიჩაიშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ კაცს სურს, რომ რაიმე დიდს მიაღწიოს, მან საკუთარი თავი იმაზე დიდად უნდა ჩათვალოს, ვიდრე სინამდვილეში არის.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „გულისგულში უნდა გჯეროდეს, რომ სწორედ შენ მიაღწევ წარმატებას იქ, სადაც სხვებმა მარცხი განიცადეს.“ | ავტორი = [[ართურ კონან დოილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანები უმეტესად იმ ნიჭით ცდილობენ მიაღწიონ წარმატებას, რომელიც არ გააჩნიათ.“ | ავტორი = [[ლუკ დე კლაპიე ვოვენარგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „წარმატება ცოტა მეგობარს ქმნის.“ | ავტორი = [[ლუკ დე კლაპიე ვოვენარგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მხოლოდ იმაზე შეგვიძლია ვთქვათ წარმატებას მიაღწიაო, ვინც წარმატების ნაყოფით ტკბება.“ | ავტორი = [[ლუკ დე კლაპიე ვოვენარგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = „წარმატების ყველაზე დიდი მტრები, რომლებსაც უნდა მოერიოთ, არის არა უნიჭობა და უუნარობა, არამედ მარცხისა და უარყოფის შიში და ეჭვები, რომლებსაც შიში ბადებს.“ | ავტორი = [[ბრაიან თრეისი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „შეჭამე ბაყაყი!“ (2001 წ.) }} =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ამბობენ, წარმატება მიდის მათთან, ვინც ადრე დგებაო... არა, ბატონო!.. ─ წარმატება მიდის მათთან, ვინც კარგ ხასიათზე დგება...“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საქართველოში თუ გინდა რამეს მიაღწიო, ან ხელიდან უნდა წახვიდე, ან ─ ქვეყნიდან.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „არასოდეს არავისი არაფერი შეგშურდეს და შენ იქნები წარმატებული.“ | ავტორი = [[კახი კავსაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იშვიათად აღწევს ხალხი წარმატებას იმ საქმეში, რომლის კეთებაც მათ სიამოვნებას არ ანიჭებს.“ | ავტორი = [[დეილ კარნეგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „მხოლოდ ორი გზა არსებობს წარმატებისაკენ: თავდაუზოგავი შრომა და სხვების სიბრიყვე.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„განსაჯე შენი წარმატება შემდეგი პრინციპით: რა გაიღე მის მისაღწევად?“'' | ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „წარმატება ხანგრძლივია, თუ იცით, რატომ ხართ წარმატებული.“ | ავტორი = [[რუპერტ ლეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ის, რომ ზოგიერთებმა დიდ წარმატებას მიაღწიეს, იმას ამტკიცებს, რომ სხვებსაც შეუძლიათ იგივეს გაკეთება.“ | ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მე ზუსტად არ ვიცი წარმატების გზა, მაგრამ დარწმუნებით შემიძლია გითხრათ: თუკი სურვილი გაქვთ ყველას მოსწონდეთ, აუცილებლად გელოდებათ კრახი.“ | ავტორი = [[მიხეილ ლიტვაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „თუ გიყვართ თქვენი სამუშაო ─ უბრალოდ „განწირული“ ხართ წარმატების მისაღწევად.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} {{Q | ციტატა = „ადამიანისთვის ყველაზე სახიფათო გამოცდა არის წარმატება [...] რაც მეტი წარმატება გაქვთ, მით არაადეკვატურად აფასებთ სიტუაციას; რაც უფრო წინ მიდიხართ, მით უფრო უგრძნობი ხდებით სხვადასხვა ფაქტორის მიმართ.“ | ავტორი = [[ზურაბ მხეიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიყვარული, ტყუილი, ემოციები და თვითშეფასება ურთიერთობებში” (2021 წ.) }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „წარმატების საიდუმლო: ისწავლეთ, სანამ სხვებს სძინავთ; იმუშავეთ, სანამ სხვები ლაყბობენ; გაემზადეთ, სანამ სხვები თამაშობენ; იოცნებეთ მაშინ, როცა სხვებს მხოლოდ სურვილი აქვთ.“ | ავტორი = [[ვიქტორ პაპანეკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „წარმატება არის აკეთო რაც გინდა ─ როდესაც გინდა, სადაც გინდა, ვისთან ერთადაც გინდა, რამდენიც გინდა.“ | ავტორი = [[ტონი რობინსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „თქვენ გჭირდებათ მხოლოდ უვიცობა და თავდაჯერებულობა და წარმატება გარანტირებული გაქვთ.“ | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „თუ გინდა, უფრო მალე გახდე წარმატებული ─ გაზარდე მარცხების რაოდენობა ორჯერ.“ | ავტორი = [[თომას უოტსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ჩემი წარმატების მიზეზი ხალხზე ფიქრი იყო... ვინც ფულზე ფიქრობდა, მაქსიმუმ 10 წელში კოტრდებოდა, ხოლო უმეტესობა ─ 2-3 წელში.“ | ავტორი = [[ჰენრი ფორდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „წარმატებული ადამიანები წარმატებულნი არიან, რადგან ისინი იმას აკეთებენ, რასაც სხვები ─ არა.“ | ავტორი = [[ჰენრი ფორდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „წარმატების საიდუმლო იმაში მდგომარეობს, რომ იპოვო შენი დანიშნულება და მისდიო მას.“ | ავტორი = [[ჰენრი ფორდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზოგჯერ, წინსვლის გადამწყვეტი ნაბიჯი არის კარგი დარტყმის შედეგი.“ | ავტორი = [[მაქს ფრაი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენ ყოჩაღები ვართ, გავაკეთეთ ყველაფერი, რაც კი შეგვეძლო. დარჩა კიდევ იმის გაკეთება, რაც არ შეგვიძლია, და მაშინ წარმატება გარანტირებულია.“ | ავტორი = [[მაქს ფრაი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნებისმიერი ადამიანი თვითონაა თავისთვის ფორტუნის ბორბალი და ეშმაკი, საკუთარი წარმატების ერთადერთი და განუმეორებელი მიზეზი. უბრალოდ, ყველას შეცდომით ჰგონია, თითქოს სამყარო სავსეა ბოროტი და ყველაფერში დამნაშავე ხალხით.“ | ავტორი = [[მაქს ფრაი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „წარმატება კი არაა ბედნიერების გასაღები; პირიქით, ბედნიერებას მივყავართ წარმატებასთან, რადგან თუ გიყვართ თქვენი საქმე და ბედნიერი ხართ იმით, რასაც აკეთებთ, თქვენ იქნებით წარმატებული.“ | ავტორი = [[ალბერტ შვეიცერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „წარმატების საიდუმლო მდგომარეობს იმაში, რომ რაც შეიძლება მეტი ადამიანის შეშფოთება გამოიწვიო.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „წარმატება უშეცდომობას არ მოითხოვს, თუმცა მოითხოვს, რომ მეორედ არ დაუშვათ იგივე შეცდომა.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „წარმატება არის მარცხიდან მარცხამდე შეუჩერებელი სვლა ენთუზიაზმის დაკარგვის გარეშე.“ | ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = :მგზავრი :აღმართზე :კითხვის ნიშანს წააგავს, :მწვერვალზე ─ ძახილისას. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== {{Q | ციტატა = „წარმატებას მხოლოდ ის მიაღწევს, ვინც არის ნიჭიერი, აქვს იღბალი და გამუდმებით ფულზე არ ფიქრობს.“ | ავტორი = [[სტივ ჯობსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „სანამ ჩვენს თავს ვეკიდებით როგორც უიღბლო და უსუსურ ინდივიდებს, სანამ ველოდებით, რომ მთავრობა „მოაგვარებს“ ჩვენს საქმეებს, ჩვენ ვერასდროს მივაღწევთ წარმატებას, როგორც სოციალური ჯგუფი.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „წარმატების საიდუმლო მარტივია: არასოდეს ჩაიქნიოთ ხელი.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ შეგიძლია წაქცეულმა ძალა იპოვო და ტკივილის მიუხედავად ისევ წამოდგე, მარცხიც დაივიწყო და დამარცხებულიც, მაშინ წარმატების კარგი შანსი გაქვს.“ | ავტორი = [[მარჯერი ჰერსტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ყველას შურს წარმატების, არავის შურს წარმატებისკენ მიმავალი გზის. იმისთვის, რომ საზოგადოების 1%-ს შეუერთდე, უნდა გააკეთო ის, რასაც 99% არ აკეთებს. {{Q | ციტატა = „თუ შენ არ შეგიძლია გაუმკლავდე სტრესს, შენ არ შეგიძლია გაუმკლავდე წარმატებას.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „წარმატება სხვა არაფერია, თუ არა უბრალოდ დისციპლინა, რომელსაც ყოველდღიურად გამოვიმუშავებთ.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გეშინოდეს არა მარცხის, არამედ წარმატების, რომელსაც შენთვის ბედნიერება არ მოაქვს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „წარმატებული ადამიანები თითქმის ყველაფერზე, რაც მათ დროსა და ენერგიას აკარგვინებთ, უარს ამბობენ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სხვისი წარმატება შენი მარცხი არ არის.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] dfgt1lbic9sb1t2d9smuzavem7x9j3l 0 6689 46970 46651 2026-04-09T21:24:54Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46970 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = ''„უდიდესი ღირსებითა და სათნოებით ისინი არიან შემოსილნი, ვინც ყველაზე მეტად სასარგებლონი არიან სხვებისათვის.“'' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = ''„ქალის ღირსების საზომი ის მამაკაცია, რომელიც მას უყვარს.“'' | ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ბევრს გვარის გარდა სხვა ღირსება არ გააჩნია. ახლოდან შეხედავ და არარაობაა, შორიდან კი საპატიო კაცად მოგეჩვენება.“'' | ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ხასიათები, ანუ ჩვენი საუკუნის ზნე-ჩვეულებანი” (1839 წ.) }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანებს არ უნდა მიანიჭო იმაზე მეტი ღირსებები, რაც არ დაუმსახურებიათ, თორემ თვითონვე დაგიმტკიცებენ, რომ სასტიკი შეცდომა დაუშვი.“'' | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = ''„განათლება ადამიანს ღირსებას მატებს ─ მონაც კი იწყებს იმის გააზრებას, რომ ის მონობისთვის დაბადებული არ არის.“'' | ავტორი = [[დენი დიდრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ღირსება პერანგი არ არის, რომ ვინმემ გაგხადოს, ან ჩაგაცვას... ის სულის სამოსელია და არა ─ სხეულის... შეუძლებელია მისი მოცემაც და წართმევაც... დღეგამოშვებით ვერ იქნები ღირსეული და უღირსი. ღირსეული ან სამუდამოდ ხარ, ან არასოდეს...“'' | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = ''„ღირსების ვაჭრობით არ გამდიდრდები.“'' | ავტორი = [[ლუკ დე კლაპიე ვოვენარგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = ''„საკუთარ ღირსებას ციხე-გალავანი უნდა შემოავლო... დაბალ ღობეს ყველა ძაღლი და მამაძაღლი გადმოალაჯებს...“'' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ეჭვით უნდა უყურო ყოველნაირ საკუთარ ღირსებას, თორემ თავმა თავისადმი მიკერძოება იცის და დაგღუპავს.“'' | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„ქალი, რომელიც ფლობს მრავალ ღირსებას, მას ვიღაც აუცილებლად გაექცევა. ხოლო, თუ მას არ გააჩნია ღირსებები, ის თავისით გაექცევა მის თავს.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = ''„ცუდად არავის მოექცე ─ იმიტომ კი არა, რომ ღირსი არაა, არამედ იმიტომ, რომ თავად შენ ხარ ღირსეული.“'' | ავტორი = [[ალ პაჩინო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ნუ იქმ ნურაფერს სასირცხვილოს, ნურც მარტოობაში და ნურც სხვების თანდასწრებით ─ პირველ რიგში, შენს ღირსებას ეცი პატივი.“'' | ავტორი = [[პითაგორა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღირსება ─ არასდროს, არავის გულისათვის არაფერში არ უნდა გაცვალო, ფასდაუდებელია!“ | ავტორი = [[პლატონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანები დაანაწილეთ არა მათი სიმდიდრისა და მდგომარეობის მიხედვით, არამედ მათი ზნეობრივი ღირსებების მიხედვით.“'' | ავტორი = [[მაქსიმილიან რობესპიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = ''„სიმდიდრესა და პოპულარობას ღირსება არ მოაქვს.“'' | ავტორი = [[სოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = ''„უკეთესია, არ გქონდეს ღირსება და შემდეგ დაიმსახურო იგი, ვიდრე გქონდეს და არ იმსახურებდე.“'' | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = ''„არა შეცდომის გასწორება, არამედ მისი ჯიუტად დაჟინება შელახავს როგორც ცალკეული კაცის, ისე ადამიანთა მთელი ორგანიზაციის ღირსებას.“'' | ავტორი = [[ბენჯამინ ფრანკლინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = ''„უფრო ღირსეული იქნებოდი, ვიდრე ხარ ─ შენს ღირსებას ასე ხშირად რომ არ ახსენებდე...“'' | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„უბრალოება ─ ყველაზე დიდი ღირსებაა.“'' | ავტორი = [[საადი შირაზელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„თავისუფალმა კაცმა იცის, რომ პირველ რიგში რაც მას სჭირდება, არის ღირსება!“'' | ავტორი = [[ჰელმუტ შტელრეხტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = ''„უღირსი კაცისაგან გმობა ისეთივე სანატრელია, როგორც ღირსეულისაგან ქება.“'' | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ჭეშმარიტი ღირსება ძვირფასი მარგალიტია, მოჩვენებული კი ─ იაფი თაღლითი და ამიტომაც ამ უკანასკნელს უფრო მეტი შემძენი ჰყავს.“'' | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = ''„ჭეშმარიტ ღირსებას ყვირილი არ უნდა.“'' | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ისე იცხოვრე, რომ როცა შენი შვილები იფიქრებენ ღირსებაზე და სამართლიანობაზე ─ შენ გაგიხსენონ!“'' | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = ''„ღირსებით ხალხში გასვლა სახიფათოა.“'' | ავტორი = [[ბესიკ ხარანაული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ეპიგრაფები დავიწყებულ სიზმრებისათვის” }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = ''„თუ ჩვენ, ქალები და დედები, ვისწავლით საკუთარ თავში ღირსების გრძნობის განვითარებას, ეს თვისება ბუნებრივად გადაეცემა ჩვენს შვილებს.“'' | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = ''„ჩვენს სულში ზუსტად იმდენი ღირსებაა, რამდენის შემჩნევაც სხვაში შეგვიძლია.“'' | ავტორი = [[უილიამ ჰეზლიტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ღირსეულ კაცს უღირსთაგან კიცხვა არაფრად უღირს.“'' | ავტორი = [[ჰიპოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენს სულში ზუსტად იმდენი ღირსებაა, რამდენის შემჩნევაც სხვაში შეგვიძლია!“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მამაკაცი მაშინაა ღირსეული, როცა ქალის სისუსტეებსა და ამჩატებას საჯიჯგნად არ გამოიყენებს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საკუთარი წარმოება საკუთარი ღირსებაა.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღირსება არ იჩქმალება და დღეს ან ოდესმე აუცილებლად წარმოჩნდება.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „წიგნიერება ღირსების უპირველესი საზომია.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღირსების საზომები თანამედროვე საზოგადოებაში ადრეულია.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ის, ვინც შენს ღირსებაზე ლაპარაკობს, ყოველთვის მეგობარი არაა.“ | ავტორი = [[ჩინური]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღირსება ერთადერთი სამოსია, რომელსაც ვერავინ გაგხდის.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 7fe0mjp0ca5tmtwuscars56w9oj8xxr 0 6691 46960 46592 2026-04-09T20:57:22Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46960 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ვეძებ ღმერთს? ღმერთი ჩემზე ჭკვიანია ─ თვითონ მიპოვოს.“ | ავტორი = [[აიზეკ აზიმოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მინდა ვიცოდე ღმერთის ფიქრები.“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღმერთი კამათლით არ გვეთამაშება.“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ჰიმალაის მთების ყველაზე მაღალ გამოქვაბულშიც რომ მეგულებოდეს ღმერთი, დაუყოვნებლივ იქით გავემართებოდი, მაგრამ ვიცი, რომ ის მხოლოდ ადამიანის გულშია.“ | ავტორი = [[მაჰათმა განდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღმერთის განსჯა მის მიერ შექმნილი სამყაროთი არ შეიძლება, ეს მხოლოდ წარუმატებელი ეტიუდია.“ | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღმერთი იმისთვისაა, რომ სიკვდილის არ გეშინოდეს, ხოლო როგორ იცხოვრო, ეს შენი გადასაწყვეტია.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „უმცირესობა საჭიროებს ღმერთს იმისთვის, რომ სხვა დანარჩენი მას უკვე გააჩნია. უმრავლესობას კი ღმერთი სჭირდება იმისთვის, რომ მას არაფერი გააჩნია.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ძმები კარამაზოვები” (1878 წ.) }} {{Q | ციტატა = „მთელი უბედურება ის არის, რომ ზოგს საერთოდ არ სწამს ღმერთის ─ ზოგს კი ისე ძალიან სწამს, ადამიანის მოკვლის დროსაც ლოცულობს.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღმერთი ისე ნათელია, ისე ახლობელი, ისე ცხადი და ისე უბრალო, რომ როდესაც ხედავ ─ არ იცი, რომ ღმერთია ─ ამაშია ღმერთის უბედურება, ამიტომ არ წამთ ღმერთისა...“ | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველაზე მეტი ენა მსოფლიოში ღმერთმა იცის. ყველას თავის ენაზე ელაპარაკება.“ | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ღმერთი რომ არ არსებობდეს, აუცილებელი იქნებოდა მისი გამოგონება.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღმერთი ─ ესაა კომიკოსი, რომელიც თამაშობს მაყურებლის წინაშე, რომელიც გაღიმებასაც კი ვერ ბედავს.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ღმერთის მწამს და მეშინია, რადგან ვიცი, რომ მას ვერავინ მოატყუებს და რომ მის მოთმინებასაც აქვს საზღვარი.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღმერთს ყვირილით და წივილ-კივილითაც ვერ გააგონებ, თუ მარტო მაშინ გაგახსენდა, როცა ჭირი კარზე მოგადგა!“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „ღმერთი არის ცნება, რომლის მიხედვითაც ჩვენ ტკივილს ვზომავთ.“ | ავტორი = [[ჯონ ლენონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღმერთს ისე ვუყვარვართ, თითქოს თითოეული ჩვენგანი ერთადერთი ადამიანი იყოს დედამიწაზე.“ | ავტორი = [[მაქს ლუკადო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ღმერთისკენ მიმავალი გზა ყოველთვის ივლის გონებისა და გულის გავლით, და სხეული აქ ვერ დაგეხმარებათ.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა” }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = :ერო და ბერო, :შიში მაქვს და თხოვნაც მაქვს ერთი: :თუკი ოდესმე ჩამოივლის გლახაკი კვერთხით, :ზურგს ნუ შეაქცევთ… გაიკითხეთ… :ბედი არ გვცდიდეს, :გლახის ძონძებში გადაცმული არ იყოს ღმერთი. | ავტორი = [[შოთა ნიშნიანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„მე ვერ ვიწამებ ღმერთს, რომელსაც გამუდმებით თაყვანისცემა სურს.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანს მართებს, ღმერთებზე კარგი თქვას; ამით მცირდება შეცოდება.“ | ავტორი = [[პინდარე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღმერთს ყველაფერი არ შეუქმნია ─ მან მხოლოდ კარგი შექმნა!“ | ავტორი = [[პლატონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = :რაცა ღმერთსა არა სწადდეს, არა საქმე არ იქმნების. | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} {{Q | ციტატა = :მაგრა ღმერთი არ გასწირავს კაცსა, შენგან განაწირსა. | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „გახსოვდეს: რასაც არ უნდა აკეთებდე სხვების ზურგს უკან, შენ ამას ღმერთის თვალწინ აკეთებ.“ | ავტორი = [[ნილოს სინელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღმერთს გული გრძნობს და არა ─ გონება.“ | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველაზე სასარგებლო იდეა მტარვალისთვის არის ღვთის იდეა.“ | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „უმცირესობას ღმერთი ესაჭიროება იმიტომ, რომ დანარჩენი ყველაფერი აქვს, ხოლო უმრავლესობას იმიტომ, რომ არაფერი გააჩნია.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სწორედ იმიტომ ვცხოვრობთ ცუდად, რომ ღმერთი აღარ გვახსოვს.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ღმერთი ერთადერთი რეალობაა და ყველაფერი დანარჩენი კი ─ გრძნობების სიცრუე.“ | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „არაფერი ისე არ უხდება ცას, როგორც ღმერთი.“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== {{Q | ციტატა = „ნუთუ ღმერთი ყოველივეს ხედავს და მაინც ითმენს!..“ | ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ანტონიო და დავითი” (1984 წ.) }} =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „თუ კაცმა ვერ სცნო ჩვენი გული, ხომ იცის ღმერთმა...“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ჩემო კალამო” (1861 წ.) }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = :პირველად ღმერთი იგრძნობს :ყვავილის მოწყვეტას :და მერე ─ დედამიწა... | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== {{Q | ციტატა = „ჩვენგან ყველაზე ახლოს ღმერთთან არის ის, ვინც ყველაზე ახლოა ადამიანთან.“ | ავტორი = [[ჯიბრან ხალილ ჯიბრანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჰ'''== [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] ivw8snafma6lrgswp1vuodm84435bp2 0 6699 47009 46556 2026-04-10T10:15:01Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ა */ 47009 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტება სიკეთის ნაკლებობაა.“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი კაცი ცოდვაა, მკვდარ კაცზე უარესია...“ | ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დათა თუთაშხია” (1962-1972 წწ. }} {{Q | ციტატა = „ბოროტ ადამიანს კეთილი პირუტყვი სჯობიაო!“ | ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ჭიამაია და ბოროტი კაცი” }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „შეიძლება სულელი ვიყო, მაგრამ უშუალო ბოროტების არ მჯერა.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანები არ არსებობენ დედამიწაზე, არიან მხოლოდ ─ უბედურები.“ | ავტორი = [[მიხეილ ბულგაკოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანების ცხოვრება განგაშით არის სავსე.“ | ავტორი = [[დენი დიდრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტის ნაბოძებისგან სიკეთეს ნურას მოელი.“ | ავტორი = [[ევრიპიდე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „გული სიყვარულით ისე უნდა აივსო, სიავისთვის ადგილი არ დაიტოვო.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ქვეყნად არსებული ბოროტება ყოველთვის უვიცობითაა გამოწვეული და კეთილ ნებას თითქმის ისეთივე ზიანის მოტანა შეუძლია, რაც ბოროტებას, თუკი მას ცოდნის შუქი არ ეფინება.“ | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ფუფუნებისკენ მიდრეკილება ყველაზე დიდი ბოროტებაა ადამიანის ცხოვრებაში.“ | ავტორი = [[იმანუელ კანტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნუ მისცემ ბოროტებას იმის შანსს, რომ დაგარწმუნოს, თითქოს მის საიდუმლოებებს შეიცნობ.“ | ავტორი = [[ფრანც კაფკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანის ცქერითა და სმენით თავადაც ბოროტდები.“ | ავტორი = [[კონფუცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :თუმცა იცვალა გველმა პერანგი ─ :გველადვე დარჩა, გულით ვერაგი. | ავტორი = [[ივანე კრილოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანები ბუზებს ჰგვანან, რომლებიც ადამიანის სხეულზე დადიან და მხოლოდ მის წყლულებზე შეჩერდებიან ხოლმე.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ნებისმიერი ბოროტება ისტორიაში ჩადენილია სიკეთის და პროგრესის სახელით!“ | ავტორი = [[მერაბ მამარდაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== =='''ო'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტება საკუთარ თავს ვნებს.“ | ავტორი = [[იოანე ოქროპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = :ბოროტიმცა რას შეექმნა კეთილისა შემოქმედსა? | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} {{Q | ციტატა = „ყველანაირი ბოროტება უძლურებისგან იბადება.“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საიდან წარმოსდგება ბოროტმოქმედებანი, თუ არა ადამიანთა შორის არსებული დამღუპველი უთანასწორობისაგან?!“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტება, რომელიც გგონია, შეგრჩა ─ შენი შვილების გზაზე დატოვებული ბომბია...“ | ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბოროტება მხოლოდ ჩვენშია, ანუ იქ არის, საიდანაც მისი ამოღება შეიძლება.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„განკიცხვის ღირსია ყოველი ნაძალადევი რეფორმა, იმიტომ რომ იგი ოდნავადაც ვერ გამოასწორებს ბოროტებას, ვიდრე ადამაინები ისეთებად დარჩებიან, როგორნიც არიან, იმიტომ კიდევ, რომ სიბრძნე არ საჭიროებს ძალადობას.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტი არ იბადება არადროს კაცი! მის გაბოროტებაში გამზრდელი, მშობლები და თვითონ ჩვენა ვართ დამნაშავე!“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ახლა ამის ნაკლებობას უდიდეს ბოროტებად მივიჩნევ ─ მე არ მყავს მეგობარი.“ | ავტორი = [[მერი შელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფრანკენშტაინი” (1818 წ.) }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ავი და ბოროტი გულში არ ჩაიდო, თორემ დაგამძიმებს და ამ მზიან ქვეყანაზე სიარული გაგიჭირდება.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გაიზრდები და დაგავიწყდება” }} {{Q | ციტატა = „ვერავითარი მანკიერება ვერ მოგვერევა, თუკი სულიერად მზად ვიქნებით მის აღსაქმელად, მისი სიავკარგის გასაანალიზებლად.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიცოცხლისათვის” (1988 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტების წინააღმდეგ ბრძოლა ადამიანს არ ხდის სიკეთის მიმდევრად.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვერ ვხვდები, რატომ არ შეიძლება კაცი იყოს ისეთი ბოროტი, როგორიც ბუნებაა.“ | ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი აზრები სულის თვითმკვლელობაა.“ | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მარტოხელა კაცი ყოველთვის ბოროტია.“ | ავტორი = [[კორეული ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 7ib90kbrcjnmzjdgwuowlpjs2etm3w8 47010 47009 2026-04-10T10:16:20Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47010 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტება სიკეთის ნაკლებობაა.“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი კაცი ცოდვაა, მკვდარ კაცზე უარესია...“ | ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დათა თუთაშხია” (1962-1972 წწ. }} {{Q | ციტატა = „ბოროტ ადამიანს კეთილი პირუტყვი სჯობიაო!“ | ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ჭიამაია და ბოროტი კაცი” }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „შეიძლება სულელი ვიყო, მაგრამ უშუალო ბოროტების არ მჯერა.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანები არ არსებობენ დედამიწაზე, არიან მხოლოდ ─ უბედურები.“ | ავტორი = [[მიხეილ ბულგაკოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანების ცხოვრება განგაშით არის სავსე.“ | ავტორი = [[დენი დიდრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მე არ მინდა და არ შემიძლია დავიჯერო, რომ ბოროტება შეიძლება იყოს ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ. }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტის ნაბოძებისგან სიკეთეს ნურას მოელი.“ | ავტორი = [[ევრიპიდე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „გული სიყვარულით ისე უნდა აივსო, სიავისთვის ადგილი არ დაიტოვო.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ქვეყნად არსებული ბოროტება ყოველთვის უვიცობითაა გამოწვეული და კეთილ ნებას თითქმის ისეთივე ზიანის მოტანა შეუძლია, რაც ბოროტებას, თუკი მას ცოდნის შუქი არ ეფინება.“ | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ფუფუნებისკენ მიდრეკილება ყველაზე დიდი ბოროტებაა ადამიანის ცხოვრებაში.“ | ავტორი = [[იმანუელ კანტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნუ მისცემ ბოროტებას იმის შანსს, რომ დაგარწმუნოს, თითქოს მის საიდუმლოებებს შეიცნობ.“ | ავტორი = [[ფრანც კაფკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანის ცქერითა და სმენით თავადაც ბოროტდები.“ | ავტორი = [[კონფუცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :თუმცა იცვალა გველმა პერანგი ─ :გველადვე დარჩა, გულით ვერაგი. | ავტორი = [[ივანე კრილოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანები ბუზებს ჰგვანან, რომლებიც ადამიანის სხეულზე დადიან და მხოლოდ მის წყლულებზე შეჩერდებიან ხოლმე.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ნებისმიერი ბოროტება ისტორიაში ჩადენილია სიკეთის და პროგრესის სახელით!“ | ავტორი = [[მერაბ მამარდაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== =='''ო'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტება საკუთარ თავს ვნებს.“ | ავტორი = [[იოანე ოქროპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = :ბოროტიმცა რას შეექმნა კეთილისა შემოქმედსა? | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} {{Q | ციტატა = „ყველანაირი ბოროტება უძლურებისგან იბადება.“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საიდან წარმოსდგება ბოროტმოქმედებანი, თუ არა ადამიანთა შორის არსებული დამღუპველი უთანასწორობისაგან?!“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტება, რომელიც გგონია, შეგრჩა ─ შენი შვილების გზაზე დატოვებული ბომბია...“ | ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბოროტება მხოლოდ ჩვენშია, ანუ იქ არის, საიდანაც მისი ამოღება შეიძლება.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„განკიცხვის ღირსია ყოველი ნაძალადევი რეფორმა, იმიტომ რომ იგი ოდნავადაც ვერ გამოასწორებს ბოროტებას, ვიდრე ადამაინები ისეთებად დარჩებიან, როგორნიც არიან, იმიტომ კიდევ, რომ სიბრძნე არ საჭიროებს ძალადობას.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტი არ იბადება არადროს კაცი! მის გაბოროტებაში გამზრდელი, მშობლები და თვითონ ჩვენა ვართ დამნაშავე!“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ახლა ამის ნაკლებობას უდიდეს ბოროტებად მივიჩნევ ─ მე არ მყავს მეგობარი.“ | ავტორი = [[მერი შელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფრანკენშტაინი” (1818 წ.) }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ავი და ბოროტი გულში არ ჩაიდო, თორემ დაგამძიმებს და ამ მზიან ქვეყანაზე სიარული გაგიჭირდება.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გაიზრდები და დაგავიწყდება” }} {{Q | ციტატა = „ვერავითარი მანკიერება ვერ მოგვერევა, თუკი სულიერად მზად ვიქნებით მის აღსაქმელად, მისი სიავკარგის გასაანალიზებლად.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიცოცხლისათვის” (1988 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტების წინააღმდეგ ბრძოლა ადამიანს არ ხდის სიკეთის მიმდევრად.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვერ ვხვდები, რატომ არ შეიძლება კაცი იყოს ისეთი ბოროტი, როგორიც ბუნებაა.“ | ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი აზრები სულის თვითმკვლელობაა.“ | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მარტოხელა კაცი ყოველთვის ბოროტია.“ | ავტორი = [[კორეული ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 2qduwrddwdztgmihky3bwd3nelh6794 47011 47010 2026-04-10T10:16:58Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47011 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტება სიკეთის ნაკლებობაა.“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი კაცი ცოდვაა, მკვდარ კაცზე უარესია...“ | ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დათა თუთაშხია” (1962-1972 წწ. }} {{Q | ციტატა = „ბოროტ ადამიანს კეთილი პირუტყვი სჯობიაო!“ | ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ჭიამაია და ბოროტი კაცი” }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „შეიძლება სულელი ვიყო, მაგრამ უშუალო ბოროტების არ მჯერა.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანები არ არსებობენ დედამიწაზე, არიან მხოლოდ ─ უბედურები.“ | ავტორი = [[მიხეილ ბულგაკოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანების ცხოვრება განგაშით არის სავსე.“ | ავტორი = [[დენი დიდრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მე არ მინდა და არ შემიძლია დავიჯერო, რომ ბოროტება შეიძლება იყოს ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტის ნაბოძებისგან სიკეთეს ნურას მოელი.“ | ავტორი = [[ევრიპიდე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „გული სიყვარულით ისე უნდა აივსო, სიავისთვის ადგილი არ დაიტოვო.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ქვეყნად არსებული ბოროტება ყოველთვის უვიცობითაა გამოწვეული და კეთილ ნებას თითქმის ისეთივე ზიანის მოტანა შეუძლია, რაც ბოროტებას, თუკი მას ცოდნის შუქი არ ეფინება.“ | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ფუფუნებისკენ მიდრეკილება ყველაზე დიდი ბოროტებაა ადამიანის ცხოვრებაში.“ | ავტორი = [[იმანუელ კანტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნუ მისცემ ბოროტებას იმის შანსს, რომ დაგარწმუნოს, თითქოს მის საიდუმლოებებს შეიცნობ.“ | ავტორი = [[ფრანც კაფკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანის ცქერითა და სმენით თავადაც ბოროტდები.“ | ავტორი = [[კონფუცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :თუმცა იცვალა გველმა პერანგი ─ :გველადვე დარჩა, გულით ვერაგი. | ავტორი = [[ივანე კრილოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანები ბუზებს ჰგვანან, რომლებიც ადამიანის სხეულზე დადიან და მხოლოდ მის წყლულებზე შეჩერდებიან ხოლმე.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ნებისმიერი ბოროტება ისტორიაში ჩადენილია სიკეთის და პროგრესის სახელით!“ | ავტორი = [[მერაბ მამარდაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== =='''ო'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტება საკუთარ თავს ვნებს.“ | ავტორი = [[იოანე ოქროპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = :ბოროტიმცა რას შეექმნა კეთილისა შემოქმედსა? | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} {{Q | ციტატა = „ყველანაირი ბოროტება უძლურებისგან იბადება.“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საიდან წარმოსდგება ბოროტმოქმედებანი, თუ არა ადამიანთა შორის არსებული დამღუპველი უთანასწორობისაგან?!“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტება, რომელიც გგონია, შეგრჩა ─ შენი შვილების გზაზე დატოვებული ბომბია...“ | ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბოროტება მხოლოდ ჩვენშია, ანუ იქ არის, საიდანაც მისი ამოღება შეიძლება.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„განკიცხვის ღირსია ყოველი ნაძალადევი რეფორმა, იმიტომ რომ იგი ოდნავადაც ვერ გამოასწორებს ბოროტებას, ვიდრე ადამაინები ისეთებად დარჩებიან, როგორნიც არიან, იმიტომ კიდევ, რომ სიბრძნე არ საჭიროებს ძალადობას.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტი არ იბადება არადროს კაცი! მის გაბოროტებაში გამზრდელი, მშობლები და თვითონ ჩვენა ვართ დამნაშავე!“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ახლა ამის ნაკლებობას უდიდეს ბოროტებად მივიჩნევ ─ მე არ მყავს მეგობარი.“ | ავტორი = [[მერი შელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფრანკენშტაინი” (1818 წ.) }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ავი და ბოროტი გულში არ ჩაიდო, თორემ დაგამძიმებს და ამ მზიან ქვეყანაზე სიარული გაგიჭირდება.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გაიზრდები და დაგავიწყდება” }} {{Q | ციტატა = „ვერავითარი მანკიერება ვერ მოგვერევა, თუკი სულიერად მზად ვიქნებით მის აღსაქმელად, მისი სიავკარგის გასაანალიზებლად.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიცოცხლისათვის” (1988 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტების წინააღმდეგ ბრძოლა ადამიანს არ ხდის სიკეთის მიმდევრად.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვერ ვხვდები, რატომ არ შეიძლება კაცი იყოს ისეთი ბოროტი, როგორიც ბუნებაა.“ | ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი აზრები სულის თვითმკვლელობაა.“ | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მარტოხელა კაცი ყოველთვის ბოროტია.“ | ავტორი = [[კორეული ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] h5srr6qdmkugb2h15rxaineizhr43pf 47012 47011 2026-04-10T10:17:15Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ა */ 47012 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტება სიკეთის ნაკლებობაა.“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი კაცი ცოდვაა, მკვდარ კაცზე უარესია...“ | ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დათა თუთაშხია” (1962-1972 წწ.) }} {{Q | ციტატა = „ბოროტ ადამიანს კეთილი პირუტყვი სჯობიაო!“ | ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ჭიამაია და ბოროტი კაცი” }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „შეიძლება სულელი ვიყო, მაგრამ უშუალო ბოროტების არ მჯერა.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანები არ არსებობენ დედამიწაზე, არიან მხოლოდ ─ უბედურები.“ | ავტორი = [[მიხეილ ბულგაკოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანების ცხოვრება განგაშით არის სავსე.“ | ავტორი = [[დენი დიდრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მე არ მინდა და არ შემიძლია დავიჯერო, რომ ბოროტება შეიძლება იყოს ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტის ნაბოძებისგან სიკეთეს ნურას მოელი.“ | ავტორი = [[ევრიპიდე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „გული სიყვარულით ისე უნდა აივსო, სიავისთვის ადგილი არ დაიტოვო.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ქვეყნად არსებული ბოროტება ყოველთვის უვიცობითაა გამოწვეული და კეთილ ნებას თითქმის ისეთივე ზიანის მოტანა შეუძლია, რაც ბოროტებას, თუკი მას ცოდნის შუქი არ ეფინება.“ | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ფუფუნებისკენ მიდრეკილება ყველაზე დიდი ბოროტებაა ადამიანის ცხოვრებაში.“ | ავტორი = [[იმანუელ კანტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნუ მისცემ ბოროტებას იმის შანსს, რომ დაგარწმუნოს, თითქოს მის საიდუმლოებებს შეიცნობ.“ | ავტორი = [[ფრანც კაფკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანის ცქერითა და სმენით თავადაც ბოროტდები.“ | ავტორი = [[კონფუცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :თუმცა იცვალა გველმა პერანგი ─ :გველადვე დარჩა, გულით ვერაგი. | ავტორი = [[ივანე კრილოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტი ადამიანები ბუზებს ჰგვანან, რომლებიც ადამიანის სხეულზე დადიან და მხოლოდ მის წყლულებზე შეჩერდებიან ხოლმე.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ნებისმიერი ბოროტება ისტორიაში ჩადენილია სიკეთის და პროგრესის სახელით!“ | ავტორი = [[მერაბ მამარდაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== =='''ო'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტება საკუთარ თავს ვნებს.“ | ავტორი = [[იოანე ოქროპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = :ბოროტიმცა რას შეექმნა კეთილისა შემოქმედსა? | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} {{Q | ციტატა = „ყველანაირი ბოროტება უძლურებისგან იბადება.“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საიდან წარმოსდგება ბოროტმოქმედებანი, თუ არა ადამიანთა შორის არსებული დამღუპველი უთანასწორობისაგან?!“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტება, რომელიც გგონია, შეგრჩა ─ შენი შვილების გზაზე დატოვებული ბომბია...“ | ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბოროტება მხოლოდ ჩვენშია, ანუ იქ არის, საიდანაც მისი ამოღება შეიძლება.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„განკიცხვის ღირსია ყოველი ნაძალადევი რეფორმა, იმიტომ რომ იგი ოდნავადაც ვერ გამოასწორებს ბოროტებას, ვიდრე ადამაინები ისეთებად დარჩებიან, როგორნიც არიან, იმიტომ კიდევ, რომ სიბრძნე არ საჭიროებს ძალადობას.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტი არ იბადება არადროს კაცი! მის გაბოროტებაში გამზრდელი, მშობლები და თვითონ ჩვენა ვართ დამნაშავე!“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ახლა ამის ნაკლებობას უდიდეს ბოროტებად მივიჩნევ ─ მე არ მყავს მეგობარი.“ | ავტორი = [[მერი შელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფრანკენშტაინი” (1818 წ.) }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ავი და ბოროტი გულში არ ჩაიდო, თორემ დაგამძიმებს და ამ მზიან ქვეყანაზე სიარული გაგიჭირდება.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გაიზრდები და დაგავიწყდება” }} {{Q | ციტატა = „ვერავითარი მანკიერება ვერ მოგვერევა, თუკი სულიერად მზად ვიქნებით მის აღსაქმელად, მისი სიავკარგის გასაანალიზებლად.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიცოცხლისათვის” (1988 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ბოროტების წინააღმდეგ ბრძოლა ადამიანს არ ხდის სიკეთის მიმდევრად.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვერ ვხვდები, რატომ არ შეიძლება კაცი იყოს ისეთი ბოროტი, როგორიც ბუნებაა.“ | ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბოროტი აზრები სულის თვითმკვლელობაა.“ | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მარტოხელა კაცი ყოველთვის ბოროტია.“ | ავტორი = [[კორეული ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] mi92ozosnwllo1ds2f6t0ohao41lg5h 0 6700 47000 46672 2026-04-10T09:52:29Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 47000 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== =='''გ'''== =='''დ'''== =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „თუ ძალა და სამართალი უკავშირდება, რა იქნება ამა ქვეყნად ამ კავშირზე დიადი და უძლეველი?“ | ავტორი = [[ესქილე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = :დიდ კაცთან პატარა კაცსა :როდის გასვლია მართალი?! | ავტორი = [[ივანე კრილოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მგელი და კრავი” }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „ქვეყანას სამი რამ აკლია: ცას ─ კიბე, ზღვას ─ ხიდი, ადამიანს კი ─ სამართალი.“ | ავტორი = [[გიორგი ლეონიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ნატვრის ხე” (1962 წ.) }} =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „ხალხის უმაღლესი და დამახასიათებელი ნიშანია სამართლიანობის განცდა.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „სახელმწიფოს ურყევი საძირკველი სამართლიანობაა.“ | ავტორი = [[პინდარე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „მე გამასამართლებენ ისე, როგორც ბავშვები ასამართლებენ ექიმს.“ | ავტორი = [[სოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „სამართალი უნდა იყოს სწრაფი და სწორი.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ყველას რომ ისე მოექცე, როგორც ეკადრება, არავის არ ასცდება გამათრახება.“ | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :ვინაც სხვის ცრემლის ფასითა :თითონ იკეთა სადილი, :ბოლო ჟამს გაუმწარდება :იმასაც გულის წადილი. | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ნახევარ-წიწილა” (VIII ნაწილი) }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „იმის მტკიცება, რომ სამართლიანობას სურს ყველაფერი თანაბარი იყოს, სიცრუეა, ყოველ ადამიანს სამართლიანად სურს, ჰქონდეს საკუთარი.“ | ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} სხვისთვის რაც გემეტება, არც შენთვის დაიგვიანებს... {{Q | ციტატა = „იყო კეთილი, ეს ადვილია, შედარებით რთულია ─ იყო სამართლიანი.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} "ყველას ისე მოექეცი, როგორც იმსახურებენ. ეს არც შურისძიებაა და არც სიამაყე, ეს საღი აზროვნებაა.“ [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] k3v6jp9qvcjj0juq1x05l8auh21ifrs 47004 47000 2026-04-10T09:59:01Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47004 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ხალხის უმაღლესი და დამახასიათებელი ნიშანია სამართლიანობის განცდა.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „თუ ძალა და სამართალი უკავშირდება, რა იქნება ამა ქვეყნად ამ კავშირზე დიადი და უძლეველი?“ | ავტორი = [[ესქილე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = :დიდ კაცთან პატარა კაცსა :როდის გასვლია მართალი?! | ავტორი = [[ივანე კრილოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მგელი და კრავი” }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „ქვეყანას სამი რამ აკლია: ცას ─ კიბე, ზღვას ─ ხიდი, ადამიანს კი ─ სამართალი.“ | ავტორი = [[გიორგი ლეონიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ნატვრის ხე” (1962 წ.) }} =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „ხალხის უმაღლესი და დამახასიათებელი ნიშანია სამართლიანობის განცდა.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „სახელმწიფოს ურყევი საძირკველი სამართლიანობაა.“ | ავტორი = [[პინდარე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „მე გამასამართლებენ ისე, როგორც ბავშვები ასამართლებენ ექიმს.“ | ავტორი = [[სოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „სამართალი უნდა იყოს სწრაფი და სწორი.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ყველას რომ ისე მოექცე, როგორც ეკადრება, არავის არ ასცდება გამათრახება.“ | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :ვინაც სხვის ცრემლის ფასითა :თითონ იკეთა სადილი, :ბოლო ჟამს გაუმწარდება :იმასაც გულის წადილი. | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ნახევარ-წიწილა” (VIII ნაწილი) }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „იმის მტკიცება, რომ სამართლიანობას სურს ყველაფერი თანაბარი იყოს, სიცრუეა, ყოველ ადამიანს სამართლიანად სურს, ჰქონდეს საკუთარი.“ | ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} სხვისთვის რაც გემეტება, არც შენთვის დაიგვიანებს... {{Q | ციტატა = „იყო კეთილი, ეს ადვილია, შედარებით რთულია ─ იყო სამართლიანი.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} "ყველას ისე მოექეცი, როგორც იმსახურებენ. ეს არც შურისძიებაა და არც სიამაყე, ეს საღი აზროვნებაა.“ [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] nz65mgp17kq4eoqwvxvqcdelan4j5zr 0 6701 46946 46900 2026-04-09T14:09:47Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46946 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ვინც უსამართლობას დაითმენს, მისი მწუხარება სჯობს იმის სიხარულს, ვინც არასწორად მოქმედებს.“ | ავტორი = [[ნეტარი ავგუსტინე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მე ჭკუიდან შევიშლებოდი ამქვეყნიური უსამართლობისგან, რომ არ ვიცოდე, უკანასკნელი სიტყვა ღმერთს ეკუთვნის.“ | ავტორი = [[ღირსი პაისი ათონელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „მჩაგვრელებზე უარესია ის ხალხი, ვინც დაჩაგრულს არ დაეხმარება, რომელსაც თვალის დახუჭვა შეუძლია უსამართლობაზე.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იმის გამო, რასაც ადამიანები უკეთებენ მიზეზ-შედეგობრივ კანონს, ჩნდება განსხვავება ინდივიდებს შორის, რომელიც ქმნის უთანაბრობის და უსამართლობის შთაბეჭდილებას.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „თუ შენ ყოველ უსამართლობაზე აღშფოთებისგან ცახცახებ, მაშინ ჩემი მეგობარი ხარ.“ | ავტორი = [[ერნესტო ჩე გევარა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ''The Quotable Rebel: Political Quotations for Dangerous Times (2005) by Teishan Latner, გვ. 112'' }} =='''დ'''== =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „თუ არ შეგიძლია ბოლო მოუღო უსამართლობას, მაშინ უამბე მაინც ყველას მის შესახებ.“ | ავტორი = [[შირინ ებადი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროს გალია” (2011 წ.) }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანი უფრო ადვილად იტანს ლმობიერებას, ვიდრე უსამართლობას.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გახსოვდეთ: როდესაც უსამართლოდ გექცევიან, სამართლიანობას ღმერთი აღადგენს.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „უსამართლობა არ გაგიკვირდეს ─ ის მართალ ადამიანებს აჩრდილივით დაჰყვება!..“ | ავტორი = [[პეტრე კვარაცხელია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ნაცისტები დევნიდნენ კომუნისტებს ─ მე გავჩუმდი, რადგან არ ვყოფილვარ კომუნისტი; როდესაც დევნიდნენ პროფკავშირელებს ─ მე გავჩუმდი, რადგან არ ვყოფილვარ პროფკავშირელი; როდესაც დევნიდნენ ებრაელებს ─ გავჩუმდი, რადგან არ ვყოფილვარ ებრაელი; კათოლიკეებზე გადავიდნენ და ხმა არ ამომიღია, რადგან კათოლიკე არ ვყოფილვარ... შემდეგ მე მომადგნენ... და აღარავინ იყო დარჩენილი, ხმა რომ ამოეღო.“ | ავტორი = [[მარტინ ნიმიოლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „ხედავდე უსამართლობას და არ ჩაერიო ─ ეს ნიშნავს, რომ მონაწილე ხარ მისი.“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „არ მეგულება კაცი, რომელიც გადარჩება, თუ უსამართლობას წინ აღუდგება ─ არა; ვისაც სურს, თუნდაც მცირე ხნით გადარჩეს, სამართლიანობის მქადაგებელ კერძო კაცად უნდა დარჩეს, საზოგადოებრივ სარბიელზე კი ფეხიც არ შედგას.“ | ავტორი = [[სოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ერთი პირის მიმართ დაშვებული უსამართლობა საფრთხეა ყველასთვის.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ არ გაქვს საკმარისი ძალა, რომ წინ აღუდგე უსამართლობას, მაშინ იმის ძალა მაინც გამონახე შენში, რომ მის ზეიმს ტაში არ დაუკრა.“ | ავტორი = [[ვაინახური გამოთქმა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} "მოვა დრო და როგორც შენ ვერ უსწორებ მზეს თვალს! ისე შენ ვერ გაგისწორებენ თვალს ის ადამიანები ვინც უსამართლოდ მოგექცა." [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] pdxu6cwjcecc9m854tws4u1zpssd12q 0 6703 46983 46886 2026-04-09T21:33:55Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46983 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ყოველ ადამიანს უყვარს ისეთივე ადამიანი, როგორიც თავად არის და ყოველი ადამიანი ისეთივე ადამიანისკენ ისწრაფვის, როგორიც თავად არის.“ | ავტორი = [[დანტე ალიგიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნათესავი ნაწილია ჩვენი ხორცისა, ხოლო მეგობარი ─ ჩვენი სულისა.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველას მეგობარი არავის მეგობარი არ არის!“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მეგობრებს შორის მართლმსაჯულების საჭიროება არ არსებობს.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩემი საუკეთესო მეგობარი ისაა, ვინც საუკეთესო სურვილებს მისურვებს.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ყალბი მეგობარი ჩრდილს ჰგავს, რომელიც მუდამ თან დაგყვება, როცა მზე ანათებს და ქრება, როცა სიბნელეში შევდივართ...“ | ავტორი = [[კრისტიან ბოული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მთელ ქვეყანას რომ სძულდე და დარწმუნებული იყოს შენს ბოროტებაში, თუ შენ საკუთარი თავის წინაშე მართალი და უდანაშაულო ხარ, არასოდეს დარჩები უმეგობროდ.“ | ავტორი = [[შარლოტ ბრონტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ჯეინ ეარი” (1847 წ.) }} {{Q | ციტატა = „თუ გინდა, რომ შეინარჩუნო მეგობარი, არასდროს შეამოწმო ის.“ | ავტორი = [[ჯონ სტაინბეკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ზამთარი ჩვენი მღელვარებისა” (1961 წ.) }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „კარგი მეგობრის პოვნა ძნელია, დავიწყება კი ─ შეუძლებელი.“ | ავტორი = [[ჯონ გრინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არც ისე ცუდია, როდესაც გაქვს სამსახური, გაქვს ფული ახალი მოდელის დასახატად, მაგრამ სად არიან მეგობრები? სად არის ის ახლო ადამიანი, რომელსაც შეიძლება ერთი სიტყვა უთხრა, თუნდაც ამინდზე?!“ | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „არ ღირს ადამიანის ცხოვრება, თუკი მას ჭეშმარიტი მეგობარი არ ჰყავს.“ | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მეგობრების გარეშე დარჩენა სიღარიბის შემდეგ ყველაზე საშინელი რამაა.“ | ავტორი = [[დანიელ დეფო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მეგობრები, რომლებიც ჩვენ დავკარგეთ, მიწაში კი არა, ჩვენს გულებში განისვენებენ.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გრაფი მონტე-კრისტო” (1844-1846 წწ.) }} {{Q | ციტატა = „ვერც იმას გაიგებ დღეს, ვინ ვისი მეგობარია ─ მხოლოდ დროებით შეეკვრებიან ერთმანეთს...“ | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „ადვილია იპოვო მეგობარი, რომელიც მზადაა დაგეხმაროს; უფრო რთულია დაიმსახურო მეგობარი, რომელსაც ესაჭიროება ჩვენი დახმარება.“ | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანებს აღარა აქვთ შეცნობის დრო ─ ისინი ყველაფერს გამზადებულს ყიდულობენ ვაჭრებთან, მაგრამ რადგან არ არსებობენ მეგობრებით მოვაჭრეები, ამიტომაც ადამიანებს აღარ ჰყავთ მეგობრები.“ | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიმდიდრე კარგია, ჯანმრთელობა ─ უკეთესი; ოღონდ იმას ვერ შეედრება, როცა ბევრ მეგობარს გულწრფელად უყვარხარ.“ | ავტორი = [[ევრიპიდე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ასაკის მატებასთან ერთად ჩვენ არ ვკარგავთ მეგობრებს ─ უბრალოდ, ვიგებთ, რომელი მათგანია ნამდვილი.“ | ავტორი = [[რალფ ულდო ემერსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ნურასოდეს განსჯით ადამიანს თავისი მეგობრებით, იუდას საუკეთესო მეგობრები ჰყავდა.“ | ავტორი = [[პოლ ვალერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== {{Q | ციტატა = „რა ქვეყანაშიც კაცს კარგი და პატიოსანი მეგობარი ჰყავს, ის იმისთვის სახლიც არის და თავშესაფარიცო.“ | ავტორი = ''ქართული ხალხური ზღაპარი'' | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ხელმწიფის შვილისა და ხელმწიფის ამბავი” }} =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ნუ ივლი ჩემ წინ ─ შესაძლოა, ვერ დაგეწიო; ნუ ივლი ჩემ უკან ─ შესაძლოა, შეცდომით სხვაგან წაგიყვანო; უბრალოდ, იარე ჩემ გვერდით და იყავი ჩემი მეგობარი!“ | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ორ თვეში გაცილებით მეტ მეგობარს გაიჩენ, ვიდრე ორ წელიწადში, თუ სხვების პიროვნებით დაინტერესდები, ნაცვლად იმისა, რომ გამუდმებით ცდილობდე მათი შენით დაინტერესებას.“ | ავტორი = [[დეილ კარნეგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფრთხილად უწოდეთ ადამიანს მეგობარი ─ პირადად მე, 3 ცალი 100 დოლარიანი მირჩევნია 500 ცალ 5 ცენტიანს.“ | ავტორი = [[დეილ კარნეგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მეგობრების ყოლა ადვილია, თუ ხალხს შენზე გაცინების უფლებას მისცემ.“ | ავტორი = [[დენიელ კიზი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ყვავილები ელჯერნონისთვის” (1966 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ნამდვილი მეგობრები ლხინის დროს გიდგანან გვერდით ─ გამარჯვებები უხარიათ, სიხარულში არ გტოვებენ... ყალბი მეგობრები კი მხოლოდ გასაჭირში ჩნდებიან ─ საოცრად მოწყენილ, სოლიდარობის გამომხატველ სახეებს მიიწებებენ და ხვდები, რომ შენი ტკივილი მათთვის თავიანთი უჟმური ცხოვრების მალამოა...“ | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ზაჰირი” (2005 წ.) }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „შენი მეგობარი ისაა, ვისაც იგივე მტერი ჰყავს, ვინც შენ.“ | ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ნამდვილი მეგობარი არის ის, ვინც ხელს ჩაგჭიდებს და შენს გულისცემას იგრძნობს.“ | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ის, ვინც თვითონაა კარგი მეგობარი, მეგობრებიც საუკეთესო ჰყავს!“ | ავტორი = [[ნიკოლო მაკიაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „მეგობრად ის მიიჩნიე, ვისაც იგივე ადამიანები სძულს, ვინც შენ.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭეშმარიტად ყველაზე ახლო ადამიანი - არის ის, ვინც იცის შენი წარსული, სჯერა შენი მომავლის, ხოლო ახლა გიღებს ისეთად, როგორიც ხარ.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== {{Q | ციტატა = :მოყვარე ძებნე ესეთი: :ბრძენი, მართალი, გზიანი, :სოფლის მოშლამდი თანადი, :ვითა სოფელი მზიანი. | ავტორი = [[სულხან-საბა ორბელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „აირჩიე მეგობარი, მარტოობაში ბედნიერი არ იქნები; ბედი ორის საქმეა.“ | ავტორი = [[პითაგორა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მეგობრებისთვის ყველაფერი საერთოა და მეგობრობა თანასწორია.“ | ავტორი = [[პითაგორა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მეგობრები ხშირად ჩვენი დროის ქურდები ხდებიან.“ | ავტორი = [[პლატონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „მეგობრებს ვირჩევთ ჩვენ, ხოლო საუკეთესოებს არჩევს დრო.“ | ავტორი = [[რომენ როლანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა ფეხზე დგები, მეგობრები იგებენ, ვინ ხარ შენ. როცა ეცემი ─ შენ იგებ, ვინ არიან შენი მეგობრები.“ | ავტორი = [[ჯალალედინ რუმი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვინ მოყვარესა არ ეძებს, იგი თავისა მტერია.“ | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „ისე მოიქეცი, რომ მან, ვისი მომხრობაც გინდა, თვითონ გამოგიწოდოს ხელი ─ ძალით ვერავის დაიმეგობრებ, ვერავის შეაყვარებ თავს, არც რაიმე შელოცვა არსებობს საამისოდ.“ | ავტორი = [[სოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ ადამიანს ცოტა მეგობარი ჰყავს, ნიშნავს, რომ მას ცხოვრებისეული გამოცდილება აქვს.“ | ავტორი = [[სოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „პრობლემა მეგობრისთვის სიკვდილი კი არა, არამედ ისეთი მეგობრის პოვნაა, რომლისთვისაც ღირს სიკვდილი.“ | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნამდვილი მეგობარი შენ გვერდით მაშინ არის, როდესაც შენ მართალი არა ხარ, თორემ როდესაც მართალი ხარ ─ ნებისმიერი დაგიდგება გვერდით.“ | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მხდალი მეგობარი მტერზე უარესია, რადგანაც მტრის შიში გაქვს, ხოლო მეგობრის ─ იმედი.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ წარმატებას მიაღწევ, ბევრი მეგობარი გამოგიჩნდება, თუ წარუმატებელი გახდები, მათი ძებნა მოგიწევს.“ | ავტორი = [[ჰარი ტრუმენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „ნამდვილი მეგობარი ისაა, ვინც კარში მაშინ შემოდის, როცა დანარჩენი სამყარო გადის.“ | ავტორი = [[უოლტერ უინჩელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ახალი მეგობრები ხშირად ბევრად უკეთ ატარებენ ერთად დროს, ვიდრე ძველი მეგობრები.“ | ავტორი = [[ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ნაზია ღამე” (1934 წ.) }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „რაც შენმა მტერმა არ უნდა იცოდეს, იმას მეგობარსაც ნუ გაანდობ, რადგან დაკარგული მეგობარი ორმაგი მტერია.“ | ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „სარკე ჩემი საუკეთესო მეგობარია ─ როდესაც მე ვტირი, ის არასოდეს იცინის.“ | ავტორი = [[ჩარლი ჩაპლინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გამარჯვებულს ბევრი მეგობარი ჰყავს, დამარცხებულს ─ ნამდვილი.“ | ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== {{Q | ციტატა = „სიცოცხლე არაფერია მეგობრების გარეშე.“ | ავტორი = [[ციცერონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „მეგობარი ის ადამიანია, რომელმაც ყველაფერი იცის შენზე და მაინც უყვარხარ.“ | ავტორი = [[რონ ჰაბარდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბრძენის მეგობარი ბრძენი გახდება, სულელის მეგობარი თავად გასულელდება.“ | ავტორი = [[ჰიპოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ ფული დაკარგე, არაფერი დაგიკარგავს; თუ ჯამრთელობა დაკარგე, შეიძლება კიდევ იცოცხლო, მაგრამ თუ მეგობრები დაკარგე ─ ყველაფერი დაკარგე.“ #ანგოეთე | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნუ იმსჯელებთ ადამიანზე მეგობრების მიხედვით ─ იუდას ყველა მეგობარი უნაკლო იყო.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ,,თუ შენს მეგობარს შენი მტერი არ სძულს, მას ნაცნობის გარდა ნურაფერს უწოდებ.” {{Q | ციტატა = „ქალებს შორის იდეალური მეგობრობა მაშინ ყალიბდება, როცა ალკოჰოლურ სასმელებში ერთნაირი, ხოლო მამრებში რადიკალურად განსხვავებული გემოვნება აქვთ - დანარჩენი შექსპირისეულია.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საუკეთესო მეგობარი - არის ადამიანი, რომელიც პირში გეტყვის იმას, რაც არ მოსწონს შენში, მაგრამ სხვებს ეტყვის, რომ არაჩვეულებრივი ადამიანი ხარ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კარგი მეგობრები არ მოგცემენ უფლებას, აკეთო სისულელეები... მარტომ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნამდვილი მეგობარი ისაა, ვინც დაგეხმარა წამოდგომაში მაშინ, როცა დანარჩენებმა ვერც კი გაიგეს რომ წაიქეცი.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მეგობარი ისეთი ვინმეა, ვინც გეხმარება ადგომაში, როცა ძირს ხარ დავარდნილი. და თუ ეს არ გამოსდის, მაშინ შენ გვერდით დაწვება და მოგისმენს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენ ვიქნებით საუკეთესო მეგობრები სიბერემდე, ვიდრე სკლეროზი არ დაგვაშორებს... მერე კი თავიდან დავმეგობრდებით.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მეფეს ჰკითხეს, რამდენი მეგობარი გყავსო. ამას მაშინ გავიგებ, როცა ტახტიდან ჩამოვალო - უპასუხა.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყალბი მეგობარი ჩრდილივითაა ─ ის თქვენთან მხოლოდ მზიან დღეებშია, სიბნელეში კი გტოვებთ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} მეგობარი არის თავშესაფარი შტორმის დროს... [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] m4y2jexgy29rtbkrzhippvwe5zvevjq 0 6704 47013 46921 2026-04-10T10:18:24Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47013 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „სიღარიბე არის ადამიანის სულიერი მდგომარეობა, რომელსაც სჯერა, რომ არ ჰყოფნის აუცილებელი რაღაცები.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} {{Q | ციტატა = „ღარიბი ადამიანების უმეტესობა ღარიბია იმიტომ, რომ მათ ცხოვრებას შიშები მართავს.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „სიღატაკის დანახვა შურიანებს არ აშფოთებთ.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :შენ სიღატაკეს არ იცნობ, ალბათ, :რომელიც არის პატარა ჯვარცმა... | ავტორი = [[ტერენტი გრანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შალვა დადიანს” }} {{Q | ციტატა = „მძიმეა სიგლახაკეში ცხოვრება, მაგრამ უარესია გამდიდრება უპატიოსნოდ.“ | ავტორი = [[წმიდა გრიგოლ ღვთისმეტყველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ცოტა სურვილის ქონით ღარიბი ადამიანი მდიდარი ხდება.“ | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიღარიბე ცოდვად არ ჩაითვლება.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „სიღარიბე იმდენად ამცირებს ადამიანს, რომ მათ რცხვენიათ იმათიც კი, ვინც სიკეთეს უკეთებს.“ | ავტორი = [[ლუკ დე კლაპიე ვოვენარგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = „მათ აქვთ ფული ომისთვის, მაგრამ ─ მათ არ შეუძლიათ გამოკვებონ ღარიბები!“ | ავტორი = [[თუფაქი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „გაჭირვება არ ამართლებს უზნეობას; გაჭირვება არ ამართლებს ხელმრუდობას, უწესობას!..“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენ რომ ნამათხოვრები პური გვეჭამა, რავარც დღეს ვჭამთ, „ვეფხისტყაოსანს“ დავწერდით კი არა ─ წამკითხავიც არ გვეყოლებოდა დღეს!“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „თუ ღარიბს დაინახავთ ქალაქში, სადაც ცივილიზებული ხალხი ცხოვრობს, უნდა იცოდეთ, რომ ამ ქალაქის მმართველები ხალხის ქონებას იპარავენ.“ | ავტორი = [[ფრენკ კაპრიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ბევრ ადამიანს აქვს მკვეთრი მოთხოვნილება ფულზე, მაგრამ თუ ქვეცნობიერად ჩამოუყალიბდათ წარმოდგენა კვირაში 75 დოლარზე, სწორედ ამდენსვე გამოიმუშავებენ, თუმცა შეეძლოთ გაცილებით მეტი მიეღოთ.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „შეიძენენ სიმდიდრეს და ამით ღატაკდებიან.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „თანამედროვე ეპოქაში, სამწუხაროდ, გვყავს გაჭირვებული ახალგაზრდები, რომლებსაც მშობლებმა ფულის მეტი ვერაფერი მისცეს.“ | ავტორი = [[პავლე (სერბეთის პატრიარქი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „მე მის გვერდით ვიდექი, ვუსმენდი, ვიცინოდი და თან ვფიქრობდი: რა საშინელებაა, გიყვარდეს ქალი და იყო ─ ღარიბი.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სამი მეგობარი” (1936 წ.) }} {{Q | ციტატა = „უღარიბესია ის, ვისაც ფულის გარდა არაფერი გააჩნია.“ | ავტორი = [[ჯონ როკფელერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :თუ თავი შენი შენ გახლავს, ღარიბად არ იხსენები. | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „ზოგიერთი ადამიანი იმდენად ღარიბია, რომ ფულის მეტი არაფერი გააჩნია.“ | ავტორი = [[სენეკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „თუ ქონებით ვართ ღარიბნი, განა ეს იმის მომასწავებელია, სულითა და გონებითაც გავკოტრდეთ.“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ღარიბის სახლში ღმერთი მეტია!“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = :გაჭირვებული სხვაგვარად აკაკუნებს ─ :თითქოს სახურავზე დაცვივდა :წვეთები შემოდგომის წვიმისა. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :და ძალიან ღარიბი იყო ─ :მხოლოდ ცაში ხედავდა :მზესა და ვარსკვლავებს. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :ერთნაირად ღარიბნი არიან ─ :ვინც ბედნიერი :მხოლოდ სიზმარშია :და ვინც უბედური :ცხადშია მხოლოდ... | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „მდიდართა სამოთხე ღარიბთა ჯოჯოხეთისგან არის შექმნილი.“ | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} თუ ღარიბი დაიბადე, არაა შენი ბრალი; თუ ღარიბი მოკვდი, შენი ბრალია! {{Q | ციტატა = „როგორც კი კარში სიღარიბე შემოაბიჯებს, სიყვარული ფანჯრიდან იპარება.“ | ავტორი = [[ბერძნული ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიმდიდრეს ბევრი მეგობარი ჰყავს, სიღარიბეს კი ─ ნათესავიც არ ჰყავს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჯიბეცარიელი ვისაც უყვარხარ, ასეთი სიყვარულის გჯეროდეს, გწამდეს, რადგან უანგაროა და წრფელი!“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ყვავილების ქოხი }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] crs1p8i3ba2zgi59w99zzpsmvai68p9 0 6708 46963 46590 2026-04-09T21:02:16Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46963 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „შენი ცხოვრება შენს ფიქრებს ემსგავსება.“ | ავტორი = [[ოქტავიანე ავგუსტუსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანს ფრთები იმიტომ არ აქვს, რომ ფიქრით ბევრად შორს შეუძლია გაფრენა!“ | ავტორი = [[სოფო არდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გროსმაისტერი” (2017 წ.) }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „მარტოობა გაიძულებს, დაფიქრდე. ის გაძლევს ბევრ დროს ამისათვის. რაც უფრო მეტს ფიქრობ, მით უფრო ჭკვიანი და ამავე დროს სევდიანი ხდები.“ | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფიქრებს, როგორც ადამიანებს, აქვთ თავიანთი სიჭაბუკის ხანა.“ | ავტორი = [[ფრენსის ბეკონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი ისეა სავსე საკუთარი ფიქრებით, რომ სხვისთვის ადგილი აღარ რჩება.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მე არ ვარ ის, რასაც ფიქრობ, რომ მე ვარ; შენ ხარ ის, რასაც ფიქრობ, რომ მე ვარ.“ | ავტორი = [[ბუდა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანი საკუთარი ფიქრების შედეგია ─ რაზეც ფიქრობს, იმად იქცევა.“ | ავტორი = [[მაჰათმა განდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ვფიქრობ ─ ესე იგი, ვარ.“ | ავტორი = [[რენე დეკარტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საკუთარ ფიქრებთან მარტო დარჩენა ძალიან სახიფათოა, მაგრამ ძალიან სასარგებლო.“ | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „თუ ადამიანი არ ფიქრობს ისევე, როგორც მე, ეს მე არ მავნებს; პირიქით, მამდიდრებს. ჩვენი ერთობა გვქმნის ერთ ადამიანად, რომელიც სხვა ინდივიდზე მეტია.“ | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „მოიქეცით გენერალ ეიზენჰაუერის მსგავსად: არასოდეს არც ერთი წუთი არ იფიქროთ თქვენთვის უსიამოვნო ადამიანებზე.“ | ავტორი = [[დეილ კარნეგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რა გაქვთ, ვინ ხართ, სად ხართ და რას აკეთებთ ─ ეს კი არ განაპირობებს თქვენს ბედნიერებას ან უბედურებას, არამედ ის, თუ რას ფიქრობთ თქვენ ამ ყველაფრის შესახებ.“ | ავტორი = [[დეილ კარნეგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „თუკი მართლაც კარგი წარმოდგენა გაქვთ საკუთარ თავზე, რაში გჭირდებათ ყველა თქვენნაირად ფიქრობდეს?!“ | ავტორი = [[მიხეილ ლიტვაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ არსებობს კაცური და ქალური ლოგიკა ─ არსებობს სწორად ფიქრის და არასწორად ფიქრის უნარი.“ | ავტორი = [[მიხეილ ლიტვაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ფიქრის პროცესი ყოველთვის გულისხმობს რაღაც ერთის არჩევას და რაღაც სხვაზე უარის თქმას.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა” }} {{Q | ციტატა = „თუ ვინმე მუდმივად ფიქრობს უსიამოვნებებზე და წარუმატებლობებზე, ის ცხოვრებაში შეხვდება უსიამოვნებებს და მწუხარებას [...] ქვეცნობიერება ჭკუას გასწავლით იმის შესაბამისად, რის შესახებაც ფიქრს მიეჩვიეთ.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} {{Q | ციტატა = „თუ ვისწავლით ჩვენი ფიქრების შინაარსის მართვას, ვისწავლით საკუთარი ემოციების მართვასაც.“ | ავტორი = [[ზურაბ მხეიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„მე ვცხოვრობ, მე ვფიქრობ: მე ისევ ვცხოვრობ, როგორც ჩანს, ფიქრი კვლავ მომიწევს.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== {{Q | ციტატა = „ფიქრები ყვავილებივითაა: დილით მოკრეფილი უფრო დიდხანს ცოცხლობს.“ | ავტორი = [[ანდრე ჟიდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „პირველი ადამიანი, რომელზეც შენ ფიქრობ გაღვიძებისას და უკანასკნელი ადამიანი, რომელზეც შენ ფიქრობ დაძინებისას ─ აუცილებლად ან უზომო სიყვარულის, ან აუტანელი გულისტკივილის მიზეზია.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „თუ ცარიელი თავი გაქვს, არავითარი მძიმე ფიქრი არ გაწუხებს.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „დაიმახსოვრე: შენ არ ხარ შენი ფიქრები. მათ შეგიძლია უყურო.“ | ავტორი = [[ალან უოთსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „როცა შეცვლი შენს ფიქრებს, შენ შეცვლი მთელ სამყაროსაც.“ | ავტორი = [[ნორმან ფიელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რომ იცოდეთ რამხელა ძალა აქვს თქვენს ფიქრებს, არასდროს იფიქრებდით ნეგატიურად.“ | ავტორი = [[ზიგმუნდ ფროიდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანის ფიქრის ერთი საქებური თვისება ─ მოვლენათა მიზეზების ძიებაა.“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი იმით ფასდება, აზრს ვინ ატარებს რამდენად ფრთიანსა.“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „მარტო საკუთარ თავზე ფიქრი გზას ვერ გაპოვნინებს!“ | ავტორი = [[ნუგზარ შატაიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტყეში” }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „და ფიქრებს, როგორც გასაწვრთნელ მხეცებს, ყველა ტკივილის ატანას აჩვევ.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფიქრი არის ადამიანის ყველაზე ადამიანური თვისება და რაც უფრო ღრმაა იგი, მით უფრო საინტერესოა ადამიანი.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :გესმის? გამოჩნდი! მე იმდენს ვფიქრობ, :რომ შემიძლია შეგეხო კიდეც... | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დევებით სავსე ქუდი” }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== {{Q | ციტატა = :სიტყვიდან სიტყვამდე ფიქრია საჭირო, :რომ გული არასდროს არავის ატკინო... | ავტორი = [[ნიკა ჯაფიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ფიქრის ძალა არის ყველაზე საშიში ან ყველაზე სასარგებლო ძალა იმის მიხედვით, თუ როგორ არის ის გამოყენებული.“ | ავტორი = [[ნაპოლეონ ჰილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :რა შემზარავი სცოდნია ფიქრი, ─ :ხალხს ვინც ჰგონიხარ, ─ :როს არ ხარ იგი. | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = (1965 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ზედმეტად ბევრი აზრი ჩაძირავს ნავს.“ | ავტორი = [[ბერძნული ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 8gzssr1amisp7a8v0rjhv2ai9zy4jad 46994 46963 2026-04-10T09:48:23Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46994 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „შენი ცხოვრება შენს ფიქრებს ემსგავსება.“ | ავტორი = [[ოქტავიანე ავგუსტუსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანს ფრთები იმიტომ არ აქვს, რომ ფიქრით ბევრად შორს შეუძლია გაფრენა!“ | ავტორი = [[სოფო არდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გროსმაისტერი” (2017 წ.) }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „მარტოობა გაიძულებს, დაფიქრდე. ის გაძლევს ბევრ დროს ამისათვის. რაც უფრო მეტს ფიქრობ, მით უფრო ჭკვიანი და ამავე დროს სევდიანი ხდები.“ | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფიქრებს, როგორც ადამიანებს, აქვთ თავიანთი სიჭაბუკის ხანა.“ | ავტორი = [[ფრენსის ბეკონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი ისეა სავსე საკუთარი ფიქრებით, რომ სხვისთვის ადგილი აღარ რჩება.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მე არ ვარ ის, რასაც ფიქრობ, რომ მე ვარ; შენ ხარ ის, რასაც ფიქრობ, რომ მე ვარ.“ | ავტორი = [[ბუდა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანი საკუთარი ფიქრების შედეგია ─ რაზეც ფიქრობს, იმად იქცევა.“ | ავტორი = [[მაჰათმა განდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ვფიქრობ ─ ესე იგი, ვარ.“ | ავტორი = [[რენე დეკარტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საკუთარ ფიქრებთან მარტო დარჩენა ძალიან სახიფათოა, მაგრამ ძალიან სასარგებლო.“ | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „თუ ადამიანი არ ფიქრობს ისევე, როგორც მე, ეს მე არ მავნებს; პირიქით, მამდიდრებს. ჩვენი ერთობა გვქმნის ერთ ადამიანად, რომელიც სხვა ინდივიდზე მეტია.“ | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „მოიქეცით გენერალ ეიზენჰაუერის მსგავსად: არასოდეს არც ერთი წუთი არ იფიქროთ თქვენთვის უსიამოვნო ადამიანებზე.“ | ავტორი = [[დეილ კარნეგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რა გაქვთ, ვინ ხართ, სად ხართ და რას აკეთებთ ─ ეს კი არ განაპირობებს თქვენს ბედნიერებას ან უბედურებას, არამედ ის, თუ რას ფიქრობთ თქვენ ამ ყველაფრის შესახებ.“ | ავტორი = [[დეილ კარნეგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „თუკი მართლაც კარგი წარმოდგენა გაქვთ საკუთარ თავზე, რაში გჭირდებათ ყველა თქვენნაირად ფიქრობდეს?!“ | ავტორი = [[მიხეილ ლიტვაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ არსებობს კაცური და ქალური ლოგიკა ─ არსებობს სწორად ფიქრის და არასწორად ფიქრის უნარი.“ | ავტორი = [[მიხეილ ლიტვაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ფიქრის პროცესი ყოველთვის გულისხმობს რაღაც ერთის არჩევას და რაღაც სხვაზე უარის თქმას.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა” }} {{Q | ციტატა = „თუ ვინმე მუდმივად ფიქრობს უსიამოვნებებზე და წარუმატებლობებზე, ის ცხოვრებაში შეხვდება უსიამოვნებებს და მწუხარებას [...] ქვეცნობიერება ჭკუას გასწავლით იმის შესაბამისად, რის შესახებაც ფიქრს მიეჩვიეთ.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} {{Q | ციტატა = „თუ ვისწავლით ჩვენი ფიქრების შინაარსის მართვას, ვისწავლით საკუთარი ემოციების მართვასაც.“ | ავტორი = [[ზურაბ მხეიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„მე ვცხოვრობ, მე ვფიქრობ: მე ისევ ვცხოვრობ, როგორც ჩანს, ფიქრი კვლავ მომიწევს.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენი ფიქრები ჩვენივე გრძნობების სარკეა.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== {{Q | ციტატა = „ფიქრები ყვავილებივითაა: დილით მოკრეფილი უფრო დიდხანს ცოცხლობს.“ | ავტორი = [[ანდრე ჟიდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „პირველი ადამიანი, რომელზეც შენ ფიქრობ გაღვიძებისას და უკანასკნელი ადამიანი, რომელზეც შენ ფიქრობ დაძინებისას ─ აუცილებლად ან უზომო სიყვარულის, ან აუტანელი გულისტკივილის მიზეზია.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „თუ ცარიელი თავი გაქვს, არავითარი მძიმე ფიქრი არ გაწუხებს.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „დაიმახსოვრე: შენ არ ხარ შენი ფიქრები. მათ შეგიძლია უყურო.“ | ავტორი = [[ალან უოთსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „როცა შეცვლი შენს ფიქრებს, შენ შეცვლი მთელ სამყაროსაც.“ | ავტორი = [[ნორმან ფიელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რომ იცოდეთ რამხელა ძალა აქვს თქვენს ფიქრებს, არასდროს იფიქრებდით ნეგატიურად.“ | ავტორი = [[ზიგმუნდ ფროიდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანის ფიქრის ერთი საქებური თვისება ─ მოვლენათა მიზეზების ძიებაა.“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი იმით ფასდება, აზრს ვინ ატარებს რამდენად ფრთიანსა.“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „მარტო საკუთარ თავზე ფიქრი გზას ვერ გაპოვნინებს!“ | ავტორი = [[ნუგზარ შატაიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტყეში” }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „და ფიქრებს, როგორც გასაწვრთნელ მხეცებს, ყველა ტკივილის ატანას აჩვევ.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფიქრი არის ადამიანის ყველაზე ადამიანური თვისება და რაც უფრო ღრმაა იგი, მით უფრო საინტერესოა ადამიანი.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :გესმის? გამოჩნდი! მე იმდენს ვფიქრობ, :რომ შემიძლია შეგეხო კიდეც... | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დევებით სავსე ქუდი” }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== {{Q | ციტატა = :სიტყვიდან სიტყვამდე ფიქრია საჭირო, :რომ გული არასდროს არავის ატკინო... | ავტორი = [[ნიკა ჯაფიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ფიქრის ძალა არის ყველაზე საშიში ან ყველაზე სასარგებლო ძალა იმის მიხედვით, თუ როგორ არის ის გამოყენებული.“ | ავტორი = [[ნაპოლეონ ჰილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :რა შემზარავი სცოდნია ფიქრი, ─ :ხალხს ვინც ჰგონიხარ, ─ :როს არ ხარ იგი. | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = (1965 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ზედმეტად ბევრი აზრი ჩაძირავს ნავს.“ | ავტორი = [[ბერძნული ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] baqnl4832ecntz7zqpap3y6f2zdtjns 0 6710 46995 44557 2026-04-10T09:49:06Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 46995 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „მე მომწონს თქვენი ქრისტე, მაგრამ არ მომწონს ქრისტიანები ─ ისინი ქრისტეს საერთოდ არ ჰგვანან!“ | ავტორი = [[მაჰათმა განდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ისინიც კი, რომლებიც ქრისტიანობას უარყოფენ და აკრიტიკებენ, გულის სიღრმეში იესოს იდეალების მატარებლები არიან.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ მოიძებნება ვინმე, რომ დამიმტკიცოს, თითქოს ჭეშმარიტება ქრისტეში არაა, მე მაინც ქრისტესთან დავრჩები და არა იმ ჭეშმარიტებასთან.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ცოტას თუ შეუძლია განიცადოს ღვთაებრივი სახე-ხატი, როგორც სულის საკუთრება. ქრისტეს ისინი გარეთ პოულობენ და არა საკუთარ სულებში. სწორედ ამიტომ მეფობს მათი სულის სიღრმეებში წარმართული წყვდიადი.“ | ავტორი = [[კარლ გუსტავ იუნგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „იესომ ერთ დღეში ათი კეთროვანი განკურნა და მხოლოდ ერთმა გადაუხადა მადლობა. რატომ ელოდებით უფრო მეტ მადლიერებას, ვიდრე იესომ მიიღო?“ | ავტორი = [[დეილ კარნეგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქრისტიანობა გაცილებით მეტია, ვიდრე მხოლოდ რელიგია ─ უპირველეს ყოვლისა, იგია ადამიანისადმი, მოყვასისადმი უსასყიდლო სიყვარული. ამიტომაცაა იგი ჰუმანისტური კულტურის ერთადერთი მასაზრდოებელი წყარო.“ | ავტორი = [[მერაბ კოსტავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „და მაშინ, როცა იესომ ხელები გაშალა ჯვარზე მისალურსმნად, ზეცის კარი გაიღო შენთვის.“ | ავტორი = [[მაქს ლუკადო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „სიმართლე რომ ვთქვა, მსოფლიოში ერთადერთი ქრისტიანი იყო... და ისიც ჯვარზე გააკრეს.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „როგორ შეიძლება ყველას მოსწონდე, როცა ქრისტე დადიოდა დედამიწაზე და ის არ მოსწონდა ყველას?!“ | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = „ხალხმა მარტო პირჯვრის გადაწერა ისწავლა ქრისტესგან ─ სხვა ყველაფერი, რაც ძნელია, მას შეატოვა.“ | ავტორი = [[ბესიკ ხარანაული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] d7v2vsv56vzuw91szldnxhqa6t8cxke 0 6719 46988 45489 2026-04-10T09:28:48Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46988 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ყველამ იცის, რომ ეს შეუძლებელია, მაგრამ აი, მოდის უმეცარი, რომელმაც ეს არ იცის, და სწორედ ის აკეთებს აღმოჩენას.“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იდიოტი დარწმუნებულია, რომ მის გარდა ყველანი იდიოტები არიან.“ | ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანებს კრეტინებად ნუ მიიჩნევთ, მაგრამ ნუ დაგავიწყდებათ ─ ისინი კრეტინები არიან!“ | ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ოხ, რა წამებაა უსმინო, როცა ორატორი მოსაწყენ სიტყვას გატყლარჭულად წარმოთქვამს, ანდა უნიჭო პოეტი თავის უბადრუკ ლექსებს პათოსით კითხულობს.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ხასიათები, ანუ ჩვენი საუკუნის ზნე-ჩვეულებანი” (1839 წ.) }} {{Q | ციტატა = „სულელი მუდამ მოძებნის უფრო მეტ სულელს, რომელთაც გააკვირვებს.“ | ავტორი = [[ნიკოლა ბუალო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ვერავინ მგვრის შიშს ისე, როგორც სულელი, რომელიც შეპყრობილია ჭკვიანად გახდომის სურვილით.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „სულელს ის აყენებს ზიანს, ვინც მას აქებს.“ | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არაფერი ისე არ ამძიმებს ადამიანს, როგორც ცარიელი თავი.“ | ავტორი = [[სოლომონ დოდაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც სულელი ადამიანი წარმატებას აღწევს, ის კიდევ უფრო სულელი ხდება და არა უფრო ჭკვიანი.“ | ავტორი = [[არსენ ვენგერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „რამდენიც გინდა გაანათლე, შტერი ─ შტერია!“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იდიოტი ჩემი თავიც მეყოფა, სხვა რომ არ დავიმატო.“ | ავტორი = [[კარლ გუსტავ იუნგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუკი ადამიანი ვერ იგებს, რას ეუბნებით, ის საკუთარ თავს კი არა ─ თქვენ ჩაგთვლით სულელად!“ | ავტორი = [[კარლ იუნგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „სულელი მთელ სიცოცხლეს გაატარებს ბრძენის გვერდით და ოდნავადაც ვერ შეიცნობს ჭეშმარიტებას, ისევე, როგორც კოვზი ვერასოდეს გაიგებს საჭმლის გემოს.“ | ავტორი = [[კონფუცი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „სჯობს, რეგვენი იყო და შენი აზრები გქონდეს, ვიდრე ბრძენი ─ სხვისი აზრებით.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველა, ვინც აცხადებს, რომ სხვა ბრიყვი ადამიანია, ბრაზობს, როდესაც ამ უკანასკნელს შესაძლებლობა ეძლევა საწინააღმდეგო დაამტკიცოს.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „მტკიცებულებათა ვერცერთი რაოდენობა ვერ დაარწმუნებს იდიოტს!“ | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „ტვინდახურული ადამიანების პრობლემა ისაა, რომ მათი პირი მუდამ ღიაა!“ | ავტორი = [[მიშელ უელბეკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = :ბრიყვი ჭკვიანის ბარგია, :ზურგით სათრევი გუდადა, ─ :უნდა ჭკვიანმა ასწოროს :ბრიყვის ნათალი მრუდადა. | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქებათა-ქება (ჯანღმა დაჰფარა ქვეყანა)” }} {{Q | ციტატა = „აზრის წარმოთქმა რომელიმე საგანზე, თვით საგნის შეუსწავლელად და შეუგნებლად ─ მხოლოდ რეგვენს ადამიანს შეუძლია!“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ბრიყვისთვის და სულელისთვის საკუთარი ჭკუის ჩვენების მხოლოდ ერთი გზა არსებობს ─ ხმა არ გასცე!“ | ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როდის იყო, სულელი სიბრძნეს ეძებდა?! ─ სულელს თავისი სისულელე ეძვირფასება!“ | ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ცხოვრებამ მასწავლა, რომ ხანდახან სულელებიც კი შეიძლება მართლები იყვნენ...“ | ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ბრიყვების რიცხვი დედამიწაზე გაცილებით აღემატება მოსახლეობის რაოდენობას.“ | ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „უვიცი კაცი ემსგავსება ხარს, რომელსაც საჭმელად ცერცვი უპოვია, ღორებს, რომლებიც ტალახში ტკბებიან; ვირებს, რომელნიც ოქროს ჩალას ამჯობინებენ.“ | ავტორი = [[ჰერაკლიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} მადლობა გადაუხადეთ სულელებს (ტვენი) {{Q | ციტატა = „ზოგჯერ უნდა ითამაშო სულელის როლი, რათა გაასულელო სულელი, რომელიც ფიქრობს, რომ შენ გასულელებს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ჯოკერი }} {{Q | ციტატა = „ადამიანებმა ისწავლეს ბრძნული ფრაზები ზეპირად და გაჭირდა იდიოტების გამოცნობა...“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შენ შეგიძლია გააჩუმო 40 მეცნიერი, ერთი ფაქტის დასახელებით, მაგრამ ვერასოდეს გააჩუმებ 1 იდიოტს, სულ რომ 40 ფაქტი მოუყვანო!“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თხის წინიდან გეშინოდეს, ცხენის ─ უკნიდან, სულელის ─ ყველა მხრიდან.“ | ავტორი = [[ებრაული ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] sqetif061z8r2kwadzp2pji3uzr3bcj 0 6725 46982 46567 2026-04-09T21:33:13Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46982 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = ''„სამსახურში სიამოვნების განცდა სამუშაოს შესრულების ხარისხს აუმჯობესებს.“'' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = ''„თუ თქვენი პარტნიორი სექსში სიამოვნებას გაკლებთ, შესაძლოა, თქვენ აკლებთ მას სიამოვნებას რომელიღაც სხვა სფეროში.“'' | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სექსუალობა და გრძნობადობა” ( წ.) }} =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = ''„რამდენი დოვლათიც არ უნდა დავაგროვოთ, ჩვენთვის სიამის მომფენი მხოლოდ ისაა, რისი გამოყენებაც ძალგვიძს.“'' | ავტორი = [[დანიელ დეფო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რობინზონ კრუზო” (1719 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„შეშლილობაშიც არის სიამოვნება, რაც მხოლოდ შეშლილებმა იციან.“'' | ავტორი = [[ჯონ დრაიდენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== {{Q | ციტატა = ''„ერთადერთი სიამოვნება ცხოვრებაში ─ ესაა განუწყვეტელი მისწრაფება წინ.“'' | ავტორი = [[ემილ ზოლა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = ''„ის, ვისაც არ შეუძლია სიამოვნების მიღება საკუთარი სხეულით, ცხოვრებით, სიცოცხლით, სიყვარულით, თავისუფლებით, ვერც სხვის სიამოვნებას ეგუება.“'' | ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„შენი ცხოვრებისგან უნდა ისწავლო, როგორ მიიღო სიამოვნება და არა ─ ტანჯვა.“'' | ავტორი = [[ზურაბ მხეიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„მას აქეთ, რაც ადამიანები არსებობენ, ნაკლებ სიამოვნებას იღებს ადამიანი.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„გულმავიწყობის ყველაზე დადებითი მხარე ის არის, რომ ერთი და იგივე რამისგან შეგიძლია სიამოვნება ბევრჯერ მიიღო.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = ''„სიამოვნებაზე მთლად ხელის აღებას, სჯობს ზომა იცოდეთ ყველაფერში.“'' | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „განათლებაც ისაა, რომ არაფრისგან სიამოვნება შექმნა.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = ''„სიამოვნება სირცხვილი არ არის.“'' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დორიან გრეის პორტრეტი” (1890 წ.) }} =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = ''„იმაზე დიდი სიამოვნება არ არსებობს, ეხებოდე იმ სხეულს, რომლის სულიც სიგიჟემდე გიყვარს.“'' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = ''„თუკი იმისთვისაც ნებართვა გჭირდება, რომ სიამოვნება იგრძნო, მართლაც საცოდავი კაცი ყოფილხარ.“'' | ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} უდიდესი სიამოვნებაა, მიაღწიო იმას, რაზეც ყველა ფიქრობდა, რომ ვერ შეძლებდი. [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] jgmz6fgu9d2pxxtfldrynvs45ve8wzz 0 6729 47025 46770 2026-04-10T10:33:38Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47025 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „გადატანილი ტკივილის მოგონება ─ ეს ჯერ კიდევ ტკივილია.” | ავტორი = [[ჯორჯ გორდონ ბაირონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როგორი არაკაცი უნდა იყო, რომ საყვარელ ქალს გული ატკინო და ისე მოიქცე ─ თითქოს არაფერი არ მომხდარიყოს?!“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „გულნატკენზე სხვისი გულის ტკენას შვება არ მოაქვს!..“ | ავტორი = [[პრინცესა დაიანა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გულს ის გატკენს, ვინც გულში ჩაახედე ─ ამიტომ, საბოლოოდ, შენი ბრალია!..“ | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სულიერი ჭრილობა უხილავია, მაგრამ ის არასდროს შუშდება; ყოველთვის მტკივნეულია, ყოველთვის სისხლსადენად გამზადებული, მუდამ გახსნილი რჩება ადამიანის გულის სიღრმეში...“ | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გრაფი მონტე-კრისტო” (1844-1846 წწ.) }} {{Q | ციტატა = „ხორციელი ტკივილი კაცს სულიერ ტანჯვას ავიწყებს.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ხუმრობა რაშია: თუ ცივი ხარ ─ შენ ტკენ გულს ადამიანებს; თუ მგრძნობიარე და თბილი ხარ ─ ადამიანები გტკენენ გულს!..“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „უნდა დააწესო ზღვარი ურთიერთობაში, თორემ თუ ზედმეტად თბილი, ზედმეტად წრფელი და გულუბრყვილო იქნები ─ ზედმეტად გატკენენ გულს!“ | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მართალი ყოფილა ─ ადამიანს შეუძლია ცხოველზე მეტი ტკივილის ატანა...“ | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „როცა კარგ ადამიანს სტკივა, ყველამ, ვისაც კარგი ადამიანი ეწოდება, მასთან ერთად უნდა განიცადოს ეს ტკივილი.“ | ავტორი = [[ევრიპიდე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „რაც უფრო მეტს ანახებ ადამიანს, რომ მის გარეშე ცხოვრება არ შეგიძლია ─ მით უფრო მეტად გაგიმეტებს, რომ გული გატკინოს...“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „გადატანილი ტკივილი... ─ გულში ერთი ადგილიდან მეორეში რომ გადაიტან, იმასა ჰქვია...“ | ავტორი = [[იასუნარი კავაბატა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გადატანით ყველაფერს გადაიტან, მაგრამ ─ ისეთი აღარ იქნები, როგორიც ადრე!..“ | ავტორი = [[ჯიმ კერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „უცნაურია, ერთ დღეს მე აღარაფერი მინდოდა შენგან და ეს მეტკინა.“ | ავტორი = [[დავით კლდიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ტრაგედია და ტკივილი ცხოვრების ნაწილია და არ შეიძლება, სასჯელივით აღიქვა.“ | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ზაჰირი” (2005 წ.) }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ყოველთვის მოიძებნებიან ისინი, ვინც ტკივილს მოგაყენებენ, მაგრამ არ უნდა დაკარგო რწმენა ადამიანების მიმართ, უბრალოდ ─ ცოტა ფრთხილად იყავი.“ | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიმართლე ისაა, რომ ბოლოს მაინც ყველა გულს გატკენს, უბრალოდ ─ უნდა იპოვო ის, ვინც ამად ღირს!..“ | ავტორი = [[ბობ მარლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა ტკივილს გადიხარ, გგონია, რომ აღარაფერს აქვს აზრი; მაგრამ სწორედ მაშინ იბადება ის ახალი ნაწილი შენში, რომელსაც აქამდე ვერ ამჩნევდი...“ | ავტორი = [[ჰარუკი მურაკამი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = შენ ხომ უძლებდი საკუთარ ტკივილს, მე კი, ძვირფასო, ─ შენიც მტკიოდა!.. | ავტორი = [[შოთა ნიშნიანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ძახილი” }} {{Q | ციტატა = :ტკივილო, თუმცა ტანჯვას მარგუნებ :და მიფითრდება სიმწრით ტუჩები, :შენ მაინცა ხარ საღვთო სალბუნი :ხვალის იმედით და გაყუჩებით. | ავტორი = [[შოთა ნიშნიანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სულ რომ არ იყოს...” }} =='''ო'''== {{Q | ციტატა = „როცა ადამიანი ტკივილს გვაყენებს, უნდა ვიფიქროთ, რომ ის, თვითონ, ძალიან უბედურია...“ | ავტორი = [[ოშო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „გარკვეულობა არასოდეს აყენებს ადამიანს ტკივილს ─ ტკივილს გვაყენებს მხოლოდ „მანამდე“ და „შემდეგ“. | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „პარადოქსი აღმოვაჩინე: თუ ტკივილამდე გიყვარს, ტკივილი ქრება და ─ სიყვარული რჩება.“ | ავტორი = [[დედა ტერეზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გატეხილი ტკივილების ყულაბაა ადამიანი, თუმცა იქიდან არასდროს ცვივა ეს ტკივილი ─ პირიქით, უფრო ემატება...“ | ავტორი = [[ნიკოლოზ ტოტოღაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შვიდი მომაკვდინებელი გრძნობა” (2018 წ.) }} {{Q | ციტატა = „რამდენადაც გაწუხებს სხვისი ტკივილი, იმდენად უძლებ საკუთარ გასაჭირს.“ | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „არ ესმის სხვისა ტკივილი სხვასაო.“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== {{Q | ციტატა = „ვინ რა იცის, რა ტკივა მას, ვინც არ ლაპარაკობს...“ | ავტორი = [[ლევან ქართლელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იგი ებრძოდა ტკივილს, მაგრამ ტკივილი ძლიერი იყო.“ | ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იგი” (1977 წ.) }} {{Q | ციტატა = „რამდენადაც საკუთარი ტკივილი იოლი ასატანია, იმდენადვე ძნელია სხვისი ტკივილის ცქერა.“ | ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ანტონიო და დავითი” (1984 წ.) }} =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ტკივილი ერთ სიტყვაში ვერ ეტევა ─ ტკივილი პატარა მოთხრობა უნდა იყოს...“ | ავტორი = [[მეირ შალევი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ მამაკაცი ცუდად საუბრობს ყველა ქალზე, ეს ნიშნავს, რომ მას მხოლოდ ერთმა ქალბატონმა ატკინა გული.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნაიარევზე ხუმრობს ის, ვინც თავად არასოდეს დაჭრილა.“ | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიყვარულს ტკივილი არ მოაქვს ─ ტკივილი მოაქვთ მათ, ვინც სიყვარული არ იცის!“ | ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ჩემი გულის ტკივილი შეიძლება იყო ვინმეს სიცილის მიზეზი, მაგრამ ჩემი სიცილი არასდროს იქნება სხვისი ტკივილის მიზეზი.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ჩაპლინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი, რომელიც იმაზე მეტად გიყვართ, ვიდრე იმსახურებს, აუცილებლად გატკენთ გულს.“ | ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = „გული თუ გატყდა ─ შესაძლებელიც აღარ სჯერა!..“ | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „შენ ხომ მაინც იცი, რა მტკივნეულია ის, რასაც ხმამაღლა ვერ ამბობენ?!“ | ავტორი = [[თამაზ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იქნებ, აჯობებდა, ცოტა ხნით მაინც დაგვევიწყა ქართული გულარხეინობა და მთელი ხმით, ყველას გასაგონად გვეყვირა ჩვენს სატკივარზე?!“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიცოცხლისათვის” (1988 წ.) }} {{Q | ციტატა = :მე ვმალავ, მაგრამ ─ ჯერ კიდევ ვღელავ, :მე მტკივა, მაგრამ ─ ვეჩვევი ტკივილს... | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დევებით სავსე ქუდი” }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = „რა იოლია სხვისი ტკივილი, რა ადვილია ─ სხვისთვის სათქმელად!..“ | ავტორი = [[ტარიელ ხერხელაური]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :მაგრამ ისე სტკიოდა გული, :ეკლის გვირგვინი რომ დაადგეს, :არც გაუგია... | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :და გტკივა მოყვასი, რომელიც :გახარებული :მხოლოდ სიზმარშია ─ :ლარნაკის ყვავილივით. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „სწორედ ეს იყო მისი სნეულებისა და სატკივარის მიზეზი: აღარაფრის და არავის სიყვარული რომ არ შეეძლო...“ | ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არავინ გიყვარდეს ─ ეს უდიდესი ნიჭია, რომელიც დაუმარცხებელს გაგხდის, რადგან როცა არავინ გიყვარს, გვერდს უქცევ ყველაზე დიდ ტკივილს.“ | ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ადამიანს ყველაზე მეტად მაშინ სტკივა, როცა აცნობიერებს, რომ ყველაფერი რისიც სჯეროდა ტყუილი იყო. {{Q | ციტატა = „ვინმესთვის გულის ტკენა ისეთივე ადვილია, როგორც ზღვაში კენჭის სროლა, თუმცა არასდროს იცი რა სიღრმეში ჩავარდება ის.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შენს ტკივილს თუ გრძნობ, ცოცხალი ყოფილხარ, თუ სხვის ტკივილს ─ ადამიანი!“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა ადამიანს ბევრ კარგს უკეთებ, პატივს სცემ და ეხმარები, ის კი ვერაფერს ამჩნევს ─ სჯობს, გაჩერდე. რაც უფრო შორს შეტოპავ, მით მეტად გეტკინება ბოლოს გული!“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი ვერ გაიგებს სხვის ტკივილს იქამდე, სანამ ეს სატკივარი მას არ შეეხება...“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ მისცე შენს ჭრილობებს უფლება გაქციონ პიროვნებად, რომელიც არ ხარ!“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ რამე გტკივა, გაჩუმდი ─ ზოგმა სწორედ მტკივნეულ ადგილზე იცის დარტყმა.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შენ არ გეშინია ახალი სიყვარულის ─ შენ გეშინია ძველი ტკივილის...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ ვინმესგან მოისმენთ, რომ სიყვარული არ არსებობს, ნუ დაუჯერებთ ─ უბრალოდ მას ძალიან, ძალიან უყვარდა, მაგრამ შემდეგ ძალიან ატკინეს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭრილობა, რომელიც საყვარელმა ადამიანმა მოგაყენა, არ იკურნება, რადგან მან კარგად იცოდა, სად უნდა დაერტყა.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ამ ცხოვრებაში არის ტკივილი, რომელიც გვანადგურებს და არის ტკივილი, რომლითაც ვიზრდებით.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვისაც ყველაზე მეტად სტკივა, ის ჩუმადაა. ხოლო ის, ვინც სხვას ატკინა ─ ხმამაღლა გაჰყვირის ხოლმე და მსხვერპლის როლს თამაშობს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ძლიერი ქალების ისტორია გულნატკენ გოგოდ ყოფნით იწყება...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მომხდარმა გული მატკინა, მაგრამ ─ თვალიც ამიხილა!“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ხანდახან უნდა გეტკინოს, რომ საკუთარი თავის ფასი ისწავლო.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არასოდეს დაკარგო დღევანდელი ბედნიერება გუშინდელ ტკივილზე ფიქრით.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იცოდე, ერთ დღესაც შენი ტკივილი შენს ძალად გადაიქცევა.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} მტკივნეულია, ძალიან მტკივნეულია, როცა ხვდები, რომ საერთოდ ვერ გაუცნიხარ იმ ადამიანს, რომელიც ყველაზე ახლოს მიუშვი გულთან. [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] in6zehkm57jy45oo5g60pk8rypmrrsn 0 6735 46928 46737 2026-04-09T12:41:55Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ა */ 46928 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ჩვენს ცხოვრებას არ განსაზღვრავს გამოცდილება, არამედ ის მნიშვნელობა, რომელსაც თავად ვანიჭებთ მას.“ | ავტორი = [[ალფრედ ადლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება, ჭადრაკისაგან განსხვავებით, შამათის შემდეგაც გრძელდება...“ | ავტორი = [[აიზეკ აზიმოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ველოსიპედის ტარებას ჰგავს ─ ბალანსი რომ შეინარჩუნოთ, საჭიროა განაგრძოთ მოძრაობა!“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ასანთის კოლოფივითაა: მისი ზედმეტად სერიოზულად აღქმა სისულელეა, ზედმეტად არასერიოზულად აღქმა ─ საშიში.“ | ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანის მთელი ცხოვრება ბოდლერის ერთ სტრიქონადაც არ ღირს.“ | ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცხოვრება იდიოტისა” (1927 წ.) }} {{Q | ციტატა = „რაც უფრო უშინაარსოა ცხოვრება, მით უფრო მძიმეა იგი.“ | ავტორი = [[ვუდი ალენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ ცხოვრება ილუზიაა, მაშინ მისთვის ზედმეტად ძვირი გადამიხდია.“ | ავტორი = [[ვუდი ალენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თქვენ შეძლებთ იცხოვროთ 100 წელს, თუ უარს იტყვით იმაზე, რატომაც სურთ ადამიანებს 100 წლამდე ცხოვრება.“ | ავტორი = [[ვუდი ალენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ის არის, რაც გახსოვს; დანარჩენი ─ არსებობაა.“ | ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დათა თუთაშხია” (1962-1972 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ლამაზი მელოდიაა, მხოლოდ სიმღერები აირია...“ | ავტორი = [[ჰანს კრისტიან ანდერსენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ არსებობს ზღაპარი იმაზე კარგი, ვიდრე ის, რომელსაც ცხოვრება ქმნის.“ | ავტორი = [[ჰანს კრისტიან ანდერსენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრობ მხოლოდ ერთხელ და ამაშიც არ შეიძლება იყო დარწმუნებული.“ | ავტორი = [[მარსელ აშარი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = :მაინც რა არის ჩვენი ყოფა – წუთისოფელი, :თუ არა ოდენ საწყაული აღუვსებელი? | ავტორი = [[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფიქრნი მტკვრის პირას” (1837 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ადამიანთა ცხოვრების თეატრში მაყურებელთა ადგილი მხოლოდ ღმერთსა და ანგელოზებს აქვთ დაჯავშნილი.“ | ავტორი = [[ფრენსის ბეკონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება კბილის მარჯვედ ამოღებას ჰგავს ─ კაცი სულ იმის ფიქრშია, რომ მთავარი რამ აწი მოხდება და უეცრად ხედავს, რომ უკვე ყველაფერი დამთავრებულა.“ | ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება საავადმყოფოა, სადაც ყოველი პაციენტი ოცნებობს გადაცოცდეს სხვა საწოლზე.“ | ავტორი = [[შარლ ბოდლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ისეთი რამეა, ჯანს გაცლის, სახეს გაძრობს... მაგრამ არა უშავს ─ ხვალ უკეთესი დღე დადგება.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შენი ცხოვრება ზუსტად ისეთია, როგორსაც შენ დაუშვებ, რომ იყოს.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თითოეულის ცხოვრება არც ისე განსხვავდება სხვისი ცხოვრებისგან ─ როგორც არ უნდა გვეგონოს, რომ განსხვავებულია...“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = „რაც არ უნდა თქვან პესიმისტებმა, დედამიწა სრულიად მშვენიერია, მთვარის ნათების ქვეშ კი ─ უბრალოდ განუმეორებელია...“ | ავტორი = [[მიხეილ ბულგაკოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოსტატი და მარგარიტა” (1966 წ.) }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ზოგიერთი კაცის ცხოვრება უნიჭო მწერლის რომანსა ჰგავს – ბოლომდის ჩაათავებ და ასე იტყვი: ნეტავ, არ წამეკითხაო...“ | ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ეს ცხოვრება ბალღის ნიფხავსა ჰგავს – მასავით მოკლე და დასვრილია.“ | ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ერთადერთი საშუალება, იცხოვრო – მდგომარეობს იმაში, რომ სხვასაც მისცე ცხოვრების უფლება.“ | ავტორი = [[მაჰათმა განდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება რომ შეიცნოთ, ბევრი რამ უნდა შეიყვაროთ.“ | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იმის მაგივრად, რომ შვებულებაზე იფიქროთ, იფიქრეთ ისეთი ცხოვრების აწყობაზე, საიდანაც გაქცევა არ მოგინდებათ.“ | ავტორი = [[სეთ გოდინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრებაში მთავარი ცხოვრებაა, და არა – ცხოვრების შედეგი.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების თითოეული საფეხური გვიჩვენებს, რომ უფრო მეტი სიფრთხილე გვმართებს.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება გვრევს ჩვენ ისე, როგორც კარტს და მხოლოდ იშვიათად აღმოვჩნდებით საჭირო ადგილზე.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრებას ხშირად უნდა მოურიო, რომ არ ამჟავდეს.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „შენი ცხოვრების ისტორიის წერისას არავის დაანებო კალმის ხელში დაჭერა.“ | ავტორი = [[ჰარლი დევიდსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველაზე უკეთ იცხოვრა იმან, ვინც ყველაზე კარგად დაიმალა.“ | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვინც ცხოვრობს უშინაარსოდ, უგუნურად, თავაშვებულად – ის კი არ ცხოვრობს, ნელა კვდება.“ | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა იზრდები, ცხოვრება გტეხავს.“ | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ის კი არ არის, რომ მარტო იცხოვრო, არამედ უნდა გრძნობდე, რომ ცხოვრობ და არსებობ.“ | ავტორი = [[ჯონი დეპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება საკმაოდ მოკლეა იმისათვის, რათა უმნიშვნელო იყო.“ | ავტორი = [[ბენჯამინ დიზრაელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ისე იცხოვრე, ნენა, დილით რომ მოკვდები, შენმა შვილებმა საღამოს არ დაგმარხონ და ნურც ისე იზამ, მთლად დაუმარხავი დაგტოვონ!“ | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების ჭეშმარიტება ისაა, რომ ისწავლო ადამიანის სიყვარული, ცხოვრობდე ადამიანებს შორის და ცხოვრობდე ადამიანებისთვის.“ | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანის ცხოვრება შეუფასებელია, მაგრამ ჩვენ ყოველთვის ვიქცევით ისე, თითქოს კიდევ არსებობდეს რაიმე უფრო ძვირადღირებული.“ | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ბრძოლას ნიშნავს.“ | ავტორი = [[ევრიპიდე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საქმე ცხოვრების ხანგრძლივობაში კი არა – მის სიღრმეშია.“ | ავტორი = [[რალფ ემერსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ექსპერიმენტია, და რაც უფრო მეტია ექსპერიმენტი – მით უკეთესია.“ | ავტორი = [[რალფ ემერსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების მიზანია, იყო საჭირო, დაფასებული, მოწყალე; ცხოვრების მიზანია, ხედავდე განსხვავებას ფრაზებში – „მე ვიცხოვრე“ და „მე კარგად ვიცხოვრე“. | ავტორი = [[რალფ ემერსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ტყუილია მომხიბვლელი ტანჯვით.“ | ავტორი = [[სერგეი ესენინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რა უაზროა ჩვენი ცხოვრება, ყველას გვარწევს როგორც აკვანში და იმის ნაცვლად, რომ ყველანი ადამიანები გამოვიდეთ, იზრდებიან მახინჯი ბრიყვები.“ | ავტორი = [[სერგეი ესენინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ცხოვრება სამოთხის წინა კარანტინია.“ | ავტორი = [[კარლ ლუის ვებერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება სულაც არ მოგეჩვენება მოკლე, თუკი მას საინტერესოდ გაატარებ.“ | ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როგორც კარგად გატარებულ დღეს მოაქვს ბედნიერი ძილი, ასევე კარგად გატარებული ცხოვრებაა ბედნიერი სიკვდილის მომტანი.“ | ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ტრაგედიაა კომედიური წუთშესვენებებით.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = „მეძინა და მესიზმრა, რომ ცხოვრება ბედნიერებაა; გავიღვიძე და მივხვდი, რომ ცხოვრება – ვალია; დავიწყე შრომა და მივხვდი, რომ ვალი – ეს ბედნიერებაა.“ | ავტორი = [[რაბინდრანათ თაგორი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „დღემდე არ ყოფილა დედამიწაზე იმისთანა ქვეყანა, სადაც კაცისშვილს თავის გუნებისად გაევლო წუთისოფელი.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქალი გამოვიდა საღალატოდ” (1986 წ.) }} {{Q | ციტატა = „საოცნებო ოცნებაა და იგი ცხოვრებაში არ არსებობს ─ ცხოვრება მკაცრია, უშეღავათო.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანებს ერთმანეთის დანდობა და სიყვარული იმიტომ გვჭირდება, რომ ცხოვრებაა დაუნდობელი და კაცთმოძულე.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ერთხელ ეძლევა ადამიანს სიცოცხლე და ყველაფერი უნდა გააკეთო იმისთვის, რომ შენი გუნებისად, რწმენისად, სიმართლისად იცხოვრო ─ სხვანაირად ცხოვრება „ცხოვრება“ არაა.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ვერასოდეს იცხოვრებთ, თუკი ცხოვრების მიზანს დაუწყებთ ძებნას.“ | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ფრთხილად მოეკიდეთ ცხოვრების დრამატიზებას – ხომ შეიძლება, თქვენი როლის უკეთესი შემსრულებელი მონახონ?!“ | ავტორი = [[იმანუელ კანტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ლამაზია, როცა არავის ეჯიბრები, არავისი გშურს და არავის ადარებ თავს.“ | ავტორი = [[ია კარგარეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება იმ წამებისგან შედგება, რომლებიც დაკარგე.“ | ავტორი = [[ფრანც კაფკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების აზრი იმაში მდგომარეობს, რომ ოდესმე იგი შეწყდება; მთელი ცხოვრება მხოლოდ და მხოლოდ გზაა გარდაცვალებისკენ.“ | ავტორი = [[ფრანც კაფკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება თავსატეხი კი არ არის, რომელიც უნდა ამოხსნა, – რეალობაა, რომელიც უნდა გამოსცადო.“ | ავტორი = [[სერენ კიერკეგორი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = ''„ვინც გრძნობს, მისთვის ცხოვრება ტრაგედიაა, მათთვის კი, ვინც აზროვნებს ─ კომედია.“'' | ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„თუმცა ცხოვრება ბაფთით შეფუთული არ არის – ის მაინც საჩუქარია.“'' | ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ცხოვრებას არ უნდა შესწავლა; შენ გაჩნდი მასში და აკეთებ იმდენს, რამდენსაც მოასწრებ.“'' | ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება არის ის, რაც შენს ირგვლივ ხდება, სანამ შენ ცხოვრებას გეგმავ.“ | ავტორი = [[ჯონ ლენონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადვილია ცხოვრება დახუჭული თვალებით, როცა ყველაფერი არასწორად გესმის...“ | ავტორი = [[ჯონ ლენონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება წლებით კი არა, წლებში ცხოვრებით იზომება.“ | ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუკი ცდილობ ვიღაცას რაღაც დაუმტკიცო – ნიშნავს, რომ ამ ვიღაცისთვის ცხოვრობ და თუკი საკუთარი თავისთვის ცხოვრობ, მაშინ არავისთვის არაფერი გაქვს დასამტკიცებელი.“ | ავტორი = [[მიხეილ ლიტვაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ცხოვრება განვლილი დღეები კი არ არის, არამედ ის, რაც გახსოვს და როგორც გახსოვს, იმისთვის, რომ მოჰყვე.“ | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იცხოვრო, რომ მოჰყვე” (2002 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი არ იბადება მხოლოდ მაშინ, როდესაც დედა მოავლენს მას ამქვეყნად; ცხოვრება აიძულებს მას დაიბადოს ისევ და ისევ ─ ძალიან ბევრჯერ.“ | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მაშინაც კი, როდესაც ცხოვრება დიდ დარტყმას მოგაყენებს, მასთან ერთად აუცილებლად მოვა რაღაც კარგი.“ | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება იდეალური მწერალია და მან ყველაზე უკეთ იცის სად დასვას თავისი ლოგიკური წერტილი.“ | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„იმას, რასაც შენ ცხოვრებას ეძახი, რამდენიმე სიტყვით გადმოგცემ. თავგანწირული ბრძოლა სამუშაოს, ე.ი. ლუკმაპურის საშოვნელად.“'' | ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.) }} {{Q | ციტატა = „მხოლოდ ის ცხოვრობს, ვინც მარტო თავისთვის არ ცხოვრობს.“ | ავტორი = [[მენანდრე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ისეთია, როგორადაც შენ აქცევ ─ ყოველთვის ასე იყო და ყოველთვის ასე იქნება.“ | ავტორი = [[ბებია მოზესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „ჩემი ცხოვრება ჩემი თეატრია და თუ თქვენ არ მოგწონთ სცენარი და თქვენი როლი, მაყურებლის ადგილი დაიკავეთ!“ | ავტორი = [[ჯეკ ნიკოლსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ ადამიანმა იცის, რატომ ცხოვრობს, მას შეუძლია გაუმკლავდეს თითქმის ნებისმიერ როგორ-ს.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენ გვიყვარს ცხოვრება არა იმიტომ, რომ ცხოვრებას მივეჩვიეთ, არამედ იმიტომ, რომ ჩვენ სიყვარულს მივეჩვიეთ.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვერავინ შეძლებს შენთვის იმ ხიდის აშენებას, რომლითაც ცხოვრების დინება უნდა გადალახო. ვერავინ, შენს გარდა.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== {{Q | ციტატა = „ცხოვრება სუფთა სიხარული, თამაში, მხიარულება და სიცილია ყოველგვარი მიზნის გარეშე.“ | ავტორი = [[ოშო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „იცხოვრე უბრალოდ, ძვირფასი საგნების გარეშე.“ | ავტორი = [[პითაგორა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იცხოვრე ხალხში ისე, რომ მეგობრები არ ჩამოგშორდნენ და მტრები დაიმეგობრო.“ | ავტორი = [[პითაგორა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მთელი ცხოვრება საშინელებათა თეატრია.“ | ავტორი = [[ედგარ ალან პო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ამ სამყაროში არსებობისას ჩვენ განწირულები ვართ ცხოვრების აზრის ძიებისთვის.“ | ავტორი = [[მორის მარლო-პონტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „იცხოვრო, ნიშნავს იცხოვრო სხვებისთვის ─ ადამიანი ადამიანითაა.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ჩვენ ვცხოვრობთ ილუზიებითა და ვალებით.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველა ცდილობს, გამოგლიჯოს ცხოვრებას ყველაფერი, რისი გამოგლეჯაც შეუძლია, ვიდრე აღსასრულის დღე არ დადგება.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მეტისმეტად სერიოზული რამ არის ცხოვრება, რომ იმაზე ადრე დასრულდეს, ვიდრე სუნთქვას შევწყვეტთ...“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ყველაზე დიდხანს იმ ადამიანმა კი არ იცხოვრა, ვისაც ყველაზე დიდი ასაკი აქვს, არამედ იმან, ვინც ყველაზე მეტად იგრძნო ცხოვრება.“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველა ადამიანი მუდმივად ცხოვრობს, ყოველ შემთხვევაში, მისი მარადიულობა ის წლებია, რომელსაც გაატარებს ამ ქვეყანაზე.“ | ავტორი = [[გურამ რჩეულიშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ასვლა” (1956 წ.) }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანებს შორის კარგად რომ იცხოვრო, მარტო შენთვის არ უნდა ცხოვრობდე!“ | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „კარგი მეგობრები, კარგი წიგნები და სუფთა სინდისი ─ აი, რა არის იდეალური ცხოვრება!“ | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება კი არ ქმნის ადამიანს, ადამიანი ქმნის ცხოვრებას.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იმისთვის რომ იცხოვრო, უნდა გაერიო, იბრძოლო, დაუშვა შეცდომები, დაიწყო, მიატოვო და ისევ დაიწყო, მუდამ უნდა იბრძოლო. სიწყნარე კი მხოლოდ სულიერი სიმხდალეა.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანები იშვიათად თუ ცხოვრობენ ─ მათი უმეტესობა, უბრალოდ, არსებობს.“ | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენ მხოლოდ ერთხელ ვცხოვრობთ, მაგრამ თუ ღირსეულად, მაშინ ერთხელაც საკმარისია!“ | ავტორი = [[მეი უესტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ცხოვრება არა ქონებაა, რომელიც უნდა დააგროვო, არამედ საჩუქარი, რომელიც სხვებს უნდა გაუნაწილო.“ | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სულ ორი სიტყვით შემიძლია შევაჯამო ყველაფერი, რაც ვისწავლე ამ ცხოვრებისგან: ის გრძელდება!“ | ავტორი = [[რობერტ ფროსტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ ადამიანი თავისი ცხოვრების ავ-კარგის მიზეზებს არ ეძებს, საკეთილოს არ ახეირებს და მავნებელს არ სპობს, ვერ წარმართავს კეთილად თავის ცხოვრებას.“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ჩვენს ცხოვრებაში ყველაფერი წარმავალია, თურმე ცხოვრება, ეს ნიღბების კარნავალია.“ | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ბიზნესია, რომელიც ვერ ფარავს დანახარჯებს.“ | ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ახალგაზრდობის თვალსაზრისით, ცხოვრება უსასრულოდ გრძელი მომავალია, სიბერის თვალსაზრისით კი ─ ძალიან მოკლე წარსული.“ | ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრების არსი საკუთარი თავის პოვნა არაა. ცხოვრების არსი საკუთარი თავის შექმნაა.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ღმერთო, მე არ ვყოფილვარ ანგელოზი... მაგრამ არც ეს ცხოვრება იყო სამოთხე!“ | ავტორი = [[ჩარლზ ჩაპლინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ახლოდან დანახული ცხოვრება ტრაგედიაა, შორიდან კი ─ კომედიას უფრო ჰგავს...“ | ავტორი = [[ჩარლზ ჩაპლინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენ ცხოვრებას ვიწყობთ იმით, რაც მივიღეთ და ვცხოვრობთ იმით, რასაც გავცემთ.“ | ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = :სად უფრო გინდა ცხოვრობდე? :ყველგან და არსად. | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ''იონა მეუნარგიას ბლიცინტერვიუ'' }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ორი გზით მიდის, ორკაპია: ერთი ─ საწაღმართო, ანუ საზოგადოა და მეორე ─ საუკუღმართო, საპირადო. პირველი გზით წასვლა ძნელია, სახიფათო... მაგრამ სათავეში კი უკვდავების წყარო ამოჩუხჩუხებს. მეორე გზა სულ ია-ვარდით მოფენილია... მაგრამ სათავეში კი ჯოჯოხეთი უძევს.“ | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „თუ წუთის-სოფელს ერთს ბეწო ხანს თვალი მოუხუჭე, ისე გაგთელავს, როგორც დიდოელი ლეკი ნაბადსა...“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოთარაანთ ქვრივი” (1886-1887 წწ.) }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება მაშინ არის კარგი, როცა მას ებრძვი.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მთელი კაცობრიობის უწინდელი ცხოვრება სულ უსარგებლო იქნება, თუ იმათ ცხოვრებიდან ჩვენ სასარგებლოს არას გამოვიტანთ.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება იწყება უცებ, მოულოდნელად...“ | ავტორი = [[თამაზ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება გაწბილებული ოცნებაა, საწინააღმდეგოდ ამხდარი სიზმარია, ლამაზი, ყურის მაამებელი, გულის გამკეთებელი სიტყვა კი არაა ─ არამედ ამ ლამაზი სიტყვებიდან დაბადებული მკაცრი და დაუნდობელი სიმართლე.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „თანამედროვე ადამიანის უბედურება ის კი არ არის, რომ უფრო და უფრო ნაკლებად აცნობიერებს საკუთარი ცხოვრების აზრს, არამედ ის, რომ ეს საკითხი უფრო და უფრო ნაკლებად აწუხებს.“ | ავტორი = [[ვაცლავ ჰაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ყოველთვის იმაზე რთულია, ვიდრე წარმოგვიდგენია. ჩვენ მუდამ ვსწავლობთ, სულიერად ვიზრდებით და ვიღრმავებთ ცოდნას. და მაინც, არასდროს გვეცოდინება ყველაფერი.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „თუ ცხოვრება ლიმონებს გიგზავნით, ეცადეთ გააკეთოთ მათგან ლიმონათი. თუ ლიმონები დამპალი აღმოჩნდება, ამოიღეთ მათგან კურკები და დათესეთ, და ახალი ლიმონები გაგეზრდებათ. ან გამოიყენეთ ისინი ორგანულ სასუქად.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ყველას დამსხვრევას ცდილობს და შემდეგ ზოგი ძლიერი ხდება, ზოგიც ნამსხვრევებად იქცევა.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება არის მხოლოდ და მხოლოდ ის, რასაც გაბედავ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა შენი ცხოვრება სხვების შეხედულებებია ─ მკვდარი ხარ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება ყოველთვის მოგცემს ახალ იმედს, ახალ სიხარულს და ახალ გზას.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანების პრობლემა ისაა, რომ მათ არ უნდათ, იცხოვრონ კარგად ─ მათ უნდათ, იცხოვრონ სხვაზე უკეთესად...“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ლამაზ მელოდიას მხოლოდ თეთრი კლავიში არ ქმნის... საჭიროა შავიც, თეთრთან ერთად... ასეა ცხოვრებაც...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყოველ ჩვენგანს აქვს შინაგანი ძალა, რომ ცხოვრება საოცრებად გადააქციოს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ერთ დღეში ცხოვრებას ვერ შეცვლი, მაგრამ ერთ დღეში შესაძლებელია ისე შეიცვალო აზრი ყველაფერზე, რომ სამუდამოდ შეცვალო შენი ცხოვრება.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება არის ტილო, რომელზეც დახატვის შანსი ადამიანს მხოლოდ ერთხელ გაქვს, ამიტომ ნელა და აუჩქარებლად უნდა ხატო, თორემ რასაც დახატავ, ვეღარასოდეს ვეღარ წაშლი.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება გასეირნებაა, სამუდამო ძილის წინ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრება კიბეა და არა ─ ექსკალატორი.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრებას ზედმეტად სერიოზულად ნუ მიიღებთ – ამ თამაშიდან ცოცხალი მაინც ვერავინ გავალთ...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ნურასდროს იტყვით “არასოდეს” და “სამუდამოდ” – ცხოვრებას საოცარი იუმორის გრძნობა აქვს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ცხოვრება ცბიერია! როდესაც ხელში ყველა კარტი გაქვს, ის უეცრად ჭადრაკის თამაშს იწყებს. | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ცხოვრება ცხოვრების სწავლაში გადის... ბედნიერების დევნაში ხალხს ცხოვრება ავიწყდება ადამიანი უნდა იყოს საკუთარი ცხოვრების მწერალი და არა სხვისი ცხოვრების მკითხველი. ცხოვრება ზოგისთვის დედაა, ზოგისთვის - დედინაცვალი ცხოვრება იმათთვის ღირს, ვისაც სულ სჭირდები და არა - დროებით [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 4xrbludydl3cq4kygbteuntawtgrfwt 0 6740 47039 46142 2026-04-10T10:55:46Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47039 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანები არაფერს ისე უხალისოდ არ იღებენ, როგორც რჩევებს.“'' | ავტორი = [[ჯოზეფ ადისონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = ''„მარტოოდენ პედანტს არ სურს შეუსწორონ წიგნი და რჩევა მისცენ.“'' | ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ხასიათები, ანუ ჩვენი საუკუნის ზნე-ჩვეულებანი” (1839 წ.) }} =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „რა თავსამტვრევი საქმეც არ უნდა იყოს, ბალღი საოცრად გონივრულ რჩევას მოგცემს.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = ''„არასოდეს სთხოვო რჩევა გასაჭირში მყოფ კაცს.“'' | ავტორი = [[ეზოპე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = ''„ყოველმა მათგანმა ხომ ზუსტად იცის, როგორ უნდა იცხოვრო ამქვეყნად ─ ოღონდ, რატომღაც, საკუთარი ცხოვრება ვერაფრით აუწყვიათ!“'' | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბრძოლა მოიგო არა მან, ვინც კარგი რჩევა გასცა, არამედ მან, ვინც საკუთარ თავზე აიღო ამ რჩევის განხორციელების პასუხისმგებლობა.“'' | ავტორი = [[ნაპოლეონ I]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„რჩევები კარგია, მაგრამ საკუთარი წინათგრძნობა ბევრად უფრო მნიშვნელოვანია!“'' | ავტორი = [[რობერტ დე ნირო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = ''„ზოგიერთი ადამიანი თავის წარმატებას იმ რჩევებს უმადლის, რომელიც არ შეასრულა.“'' | ავტორი = [[ბერტრანდ რასელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = ''„როცა შენს პირად საქმეებზე ვინმეს რჩევა უნდა ჰკითხო, ჯერ იმას მიაქციე ყურადღება, როგორ აქვს მოგვარებული თავისი პირადი საქმეები.“'' | ავტორი = [[სოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „რადგან რჩევა მოგეცი, არ ნიშნავს, რომ შენზე ჭკვიანი ვარ ─ უბრალოდ შენზე მეტი შეცდომა მაქვს დაშვებული...“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მოუსმინე რჩევებს, რომლებიც უპირატესობას გაძლევს და არასდროს გასცე თავად მსგავსი რჩევები.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანებს ყოველთვის არ სჭირდებათ რჩევები ─ ხანდახან მათ სჭირდებათ ხელი, რომელიც დაიჭერს; ყური, რომელიც მოუსმენს და გული, რომელიც გაუგებს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სულელისთვის რჩევის მიცემას მხოლოდ ერთი შედეგი აქვს ─ ის ბრაზდება.“ | ავტორი = [[ინდური]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არავის აქვს უფლება, უკარნახოს სხვას, როგორ იცხოვროს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] ilyrpjbn607uakalcr25p0bcze0plzr 0 6741 46969 46298 2026-04-09T21:24:23Z გიორგაძე.ლანა 5265 46969 wikitext text/x-wiki {{Q | ციტატა = „რევოლუციები ჩაგრულთა და ექსპლუატირებულთა დღესასწაულია.“ | ავტორი = [[ვლადიმერ ლენინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„როცა ერთი კაცი გიჟდება, ამას უბრალოდ სიგიჟე ჰქვია, ხორო როცა ყველა ─ რევოლუცია.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რევოლუციისადმი უსაზღვრო ერთგულება და რევოლუციური ქადაგებით ხალხისადმი მიმართვა მაშინაც კი არ ჩაივლის ამაოდ, როცა მთელი ათეული წლები აშორებს თესვას მკისგან.“ | ავტორი = [[ვლადიმერ ლენინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დიდი რევოლუციის მოხდენაში ხალხი კი არ არის დამნაშავე, არამედ ─ მთავრობა.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რევოლუციას ამზადებენ გენიოსები, ახდენენ ფანატიკოსები, ხოლო მისი ნაყოფით სარგებლობენ ავაზაკები.“ | ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჟურნალისტს შეუძლია გადატრიალება მოახდინოს ერთი სტატიით; პოლიტიკოსს ─ ერთი კანონით; როკ-ჯგუფს ─ ერთი სიმღერით.“ | ავტორი = [[ფილიპ სტარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 0wbby39ky29jbpfvvdeutgki4s00a6y 0 6745 46943 46485 2026-04-09T13:32:20Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46943 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანების ნდობა არ შეიძლება და ამაშია მთელი უბედურება!“ | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვალი - ეს არის ჩვენდამი სხვა ადამიანების ნდობის ხარისხი.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = :ამქვეყნად მე ვარ გასამტყუნარი, :რომ სიკვდილამდე მჯეროდა შენი. | ავტორი = [[მირზა გელოვანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სადგურზე” }} {{Q | ციტატა = „შეგიძლია თავი მკვდრად ჩათვალო, თუ არავის ნდობა არ გაქვს.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ოღონდ საკუთარ თავისადმი ნდობა გაგაჩნდეს, და სულ ადვილად მოევლება უკვე დანარჩენს...“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფაუსტი” (1808 წ.) }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ყველაზე მაღალი წერტილი, საიდანაც შეიძლება გადმოვარდე, არის ─ ნდობა.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „როცა თვალები ერთს ლაპარაკობს, ხოლო ენა ─ სხვას, გამოცდილი ადამიანი პირველს უფრო ენდობა.“ | ავტორი = [[რალფ ულდო ემერსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = „გენდობა ის, ვინც თვითონაა ნდობის ღირსი.“ | ავტორი = [[რაბინდრანათ თაგორი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ნდობა სულაც არ ნიშნავს ერთმანეთის ყველა საიდუმლოს ცოდნას ─ ნებისმიერ ნდობას აქვს საზღვრები; თავისუფალი სივრცე ყოველთვის უნდა არსებობდეს ორი ადამიანის ურთიერთობაში.“ | ავტორი = [[კონსტანტინე იამანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „უბრალოდ, ვენდე [...] ეს სიყვარულზე მეტი იყო ჩემს იმ მდგომარეობაში, მაგრამ ისიც გავიგე, რომ ზოგს მხოლოდ სიყვარულის დანახვა შეუძლია.“ | ავტორი = [[ლუკა კუხიანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სუნთქვა ცალი ფილტვით” (2021 წ.) }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ხეზე მჯდომ არწივს არასდროს ეშინია ტოტის ჩამოტეხვის, რადგან ის ენდობა არა ტოტს, არამედ ─ საკუთარ ფრთებს.“ | ავტორი = [[ბენიტო მუსოლინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „როცა ნდობა დაკარგულია, ბოდიში ─ ძალას კარგავს...“ | ავტორი = [[ალ პაჩინო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „იგი მიენდოს სოფელსა, ვინცა თავისა მტერია!“ | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „რაც უფრო მეტად ენდობით საკუთარ მეწყვილეს, მით მეტად ენდობით საკუთარ თავს.“ | ავტორი = Stewart & Janet Swerdlow | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სექსუალობის ჭეშმარიტი არსი” (2005 წ.) }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „ნუ ერწმუნებით სხვათა სიტყვას, ერწმუნეთ საკუთარ სიტყვას და საქმეს.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნდობა ჩემი ფავორიტი დანაშაულია, რადგან ყველა ადამიანი იმედგაცრუებით მსჯის...“ | ავტორი = [[ნიკოლოზ ტოტოღაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== {{Q | ციტატა = „მეტად ენდე მას, ვისაც ცოტა მეგობარი ჰყავს, რადგან მათ არ შეუძლიათ ხალხთან ორპირობა.“ | ავტორი = [[ლევან ქართლელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ნდობა სულივითაა: თუ ერთხელ დატოვა სხეული ─ ვეღარასოდეს დაბრუნდება უკან...“ | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ძნელია გამოიცნო, ვინაა ნდობის ღირსი, რადგან ძალიან ახლობლები გღალატობენ და სრულიად უცხოები ─ მოულოდნელად გეხმარებიან.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ჩვენი მტრები ისეთივე ადამიანები არიან, როგორებიც ჩვენა ვართ ─ აი, რატომ არ შეიძლება მათი ნდობა...“ | ავტორი = [[კარელ ჩაპეკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ნდობის გამოცხადება, რა საკვირველია, დიდი პატივია, მაგრამ მთავარი მაინც ─ ნდობის გამართლებაა.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცა მიწიდან იწყება” }} {{Q | ციტატა = „ქალი კი მხოლოდ მაშინაა სანდო, როცა ─ უყვარხარ.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = :განსაცდელის ჟამი თუ დაუდგათ, :ერთმანეთს ისე ჩაეჭიდებიან :და მიენდობიან, :როგორც მიწისძვრისას კედლები. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „საუკეთესო საშუალება იმის გასაგებად, შეიძლება თუ არა ვინმეს ნდობა, მისდამი ნდობაა.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} არავის დაეყრდნო ისე, რომ გამოგეცალოს, წაიქცე. {{Q | ციტატა = „ენდე ადამიანებს მხოლოდ ქცევის მიხედვით და გპირდები, არასდროს დარჩები მოტყუებული მათი სიტყვებით.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = კინოფილმი “ფრენკი და ჯონი” (1991 წ.) }} {{Q | ციტატა = „როდესაც თქვენ აგდებთ ჰაერში ერთი წლის ბავშვს, ის გიცინით, იმიტომ რომ იცის, მამა მას აუცილებლად დაიჭერს. ─ ეს ნდობაა.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი, რომელიც არავის ენდობა, ის ერთხელ ვიღაცას ზედმეტად ენდო...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი, რომელსაც ყველაზე მეტად ენდობოდი, დაგანახებს, რომ არავის არ უნდა ენდო...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანს ორი რამ ღუპავს. ჯერ გადამეტებული ნდობა. შემდეგ კი ზედმეტი ─ უნდობლობა!“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნდობა ქაღალდივითაა ─ ერთხელ დაკუჭავ და შემდეგ რამდენიც არ უნდა ასწორო, იდეალური ვერასდროს გახდება.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მთელი არსებით ნდობას რომ გამოგიცხადებენ, არაადამიანი უნდა იყო, რომ უღალატო.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნდობა ასანთივითაა ─ მეორედ ვეღარ აანთებ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} " როცა ადამიანს ენდობი ისე, რომ ეჭვიც არ გეპარება, მიიღებ ორ შედეგს: ცხოვრების გაკვეთილს ან ცხოვრების ადამიანს. ნდობა - ყველაზე ფასეული და ყველაზე სათუთი რამაა, რომელიც გადამწყვეტი ფაქტორია სიყვარულში, ბიზნესში, ან უბრალოდ, ნებისმიერ ურთიერთობაში. ნდობის მოპოვებას დრო სჭირდება, დაკარგვას კი წუთი, ხოლო აღდგენას - პოტენციურად, მთელი ცხოვრება. " [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] i0zfoixy703bpfqlv0pz8zmyixhei9s 46944 46943 2026-04-09T13:32:50Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46944 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანების ნდობა არ შეიძლება და ამაშია მთელი უბედურება!“ | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვალი ─ ეს არის ჩვენდამი სხვა ადამიანების ნდობის ხარისხი.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = :ამქვეყნად მე ვარ გასამტყუნარი, :რომ სიკვდილამდე მჯეროდა შენი. | ავტორი = [[მირზა გელოვანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სადგურზე” }} {{Q | ციტატა = „შეგიძლია თავი მკვდრად ჩათვალო, თუ არავის ნდობა არ გაქვს.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ოღონდ საკუთარ თავისადმი ნდობა გაგაჩნდეს, და სულ ადვილად მოევლება უკვე დანარჩენს...“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფაუსტი” (1808 წ.) }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ყველაზე მაღალი წერტილი, საიდანაც შეიძლება გადმოვარდე, არის ─ ნდობა.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „როცა თვალები ერთს ლაპარაკობს, ხოლო ენა ─ სხვას, გამოცდილი ადამიანი პირველს უფრო ენდობა.“ | ავტორი = [[რალფ ულდო ემერსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = „გენდობა ის, ვინც თვითონაა ნდობის ღირსი.“ | ავტორი = [[რაბინდრანათ თაგორი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ნდობა სულაც არ ნიშნავს ერთმანეთის ყველა საიდუმლოს ცოდნას ─ ნებისმიერ ნდობას აქვს საზღვრები; თავისუფალი სივრცე ყოველთვის უნდა არსებობდეს ორი ადამიანის ურთიერთობაში.“ | ავტორი = [[კონსტანტინე იამანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „უბრალოდ, ვენდე [...] ეს სიყვარულზე მეტი იყო ჩემს იმ მდგომარეობაში, მაგრამ ისიც გავიგე, რომ ზოგს მხოლოდ სიყვარულის დანახვა შეუძლია.“ | ავტორი = [[ლუკა კუხიანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სუნთქვა ცალი ფილტვით” (2021 წ.) }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ხეზე მჯდომ არწივს არასდროს ეშინია ტოტის ჩამოტეხვის, რადგან ის ენდობა არა ტოტს, არამედ ─ საკუთარ ფრთებს.“ | ავტორი = [[ბენიტო მუსოლინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „როცა ნდობა დაკარგულია, ბოდიში ─ ძალას კარგავს...“ | ავტორი = [[ალ პაჩინო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „იგი მიენდოს სოფელსა, ვინცა თავისა მტერია!“ | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „რაც უფრო მეტად ენდობით საკუთარ მეწყვილეს, მით მეტად ენდობით საკუთარ თავს.“ | ავტორი = Stewart & Janet Swerdlow | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სექსუალობის ჭეშმარიტი არსი” (2005 წ.) }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „ნუ ერწმუნებით სხვათა სიტყვას, ერწმუნეთ საკუთარ სიტყვას და საქმეს.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნდობა ჩემი ფავორიტი დანაშაულია, რადგან ყველა ადამიანი იმედგაცრუებით მსჯის...“ | ავტორი = [[ნიკოლოზ ტოტოღაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== {{Q | ციტატა = „მეტად ენდე მას, ვისაც ცოტა მეგობარი ჰყავს, რადგან მათ არ შეუძლიათ ხალხთან ორპირობა.“ | ავტორი = [[ლევან ქართლელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ნდობა სულივითაა: თუ ერთხელ დატოვა სხეული ─ ვეღარასოდეს დაბრუნდება უკან...“ | ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ძნელია გამოიცნო, ვინაა ნდობის ღირსი, რადგან ძალიან ახლობლები გღალატობენ და სრულიად უცხოები ─ მოულოდნელად გეხმარებიან.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ჩვენი მტრები ისეთივე ადამიანები არიან, როგორებიც ჩვენა ვართ ─ აი, რატომ არ შეიძლება მათი ნდობა...“ | ავტორი = [[კარელ ჩაპეკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ნდობის გამოცხადება, რა საკვირველია, დიდი პატივია, მაგრამ მთავარი მაინც ─ ნდობის გამართლებაა.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცა მიწიდან იწყება” }} {{Q | ციტატა = „ქალი კი მხოლოდ მაშინაა სანდო, როცა ─ უყვარხარ.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = :განსაცდელის ჟამი თუ დაუდგათ, :ერთმანეთს ისე ჩაეჭიდებიან :და მიენდობიან, :როგორც მიწისძვრისას კედლები. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „საუკეთესო საშუალება იმის გასაგებად, შეიძლება თუ არა ვინმეს ნდობა, მისდამი ნდობაა.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} არავის დაეყრდნო ისე, რომ გამოგეცალოს, წაიქცე. {{Q | ციტატა = „ენდე ადამიანებს მხოლოდ ქცევის მიხედვით და გპირდები, არასდროს დარჩები მოტყუებული მათი სიტყვებით.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = კინოფილმი “ფრენკი და ჯონი” (1991 წ.) }} {{Q | ციტატა = „როდესაც თქვენ აგდებთ ჰაერში ერთი წლის ბავშვს, ის გიცინით, იმიტომ რომ იცის, მამა მას აუცილებლად დაიჭერს. ─ ეს ნდობაა.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი, რომელიც არავის ენდობა, ის ერთხელ ვიღაცას ზედმეტად ენდო...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი, რომელსაც ყველაზე მეტად ენდობოდი, დაგანახებს, რომ არავის არ უნდა ენდო...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანს ორი რამ ღუპავს. ჯერ გადამეტებული ნდობა. შემდეგ კი ზედმეტი ─ უნდობლობა!“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნდობა ქაღალდივითაა ─ ერთხელ დაკუჭავ და შემდეგ რამდენიც არ უნდა ასწორო, იდეალური ვერასდროს გახდება.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მთელი არსებით ნდობას რომ გამოგიცხადებენ, არაადამიანი უნდა იყო, რომ უღალატო.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნდობა ასანთივითაა ─ მეორედ ვეღარ აანთებ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} " როცა ადამიანს ენდობი ისე, რომ ეჭვიც არ გეპარება, მიიღებ ორ შედეგს: ცხოვრების გაკვეთილს ან ცხოვრების ადამიანს. ნდობა - ყველაზე ფასეული და ყველაზე სათუთი რამაა, რომელიც გადამწყვეტი ფაქტორია სიყვარულში, ბიზნესში, ან უბრალოდ, ნებისმიერ ურთიერთობაში. ნდობის მოპოვებას დრო სჭირდება, დაკარგვას კი წუთი, ხოლო აღდგენას - პოტენციურად, მთელი ცხოვრება. " [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 7ds84goybuxb8jh3zot2iwnhigbuhi8 0 6746 46936 46168 2026-04-09T13:26:50Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46936 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „როგორც კი სწავლას შეწყვეტ ─ კვდები!“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ერთადერთი რამ, რაც ხელს მიშლის სწავლაში, ესაა ─ ჩემ მიერ მიღებული განათლება.“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყოველი შემეცნება გაკვირვებით იწყება.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭკვიანი მტრისგან ბევრს ისწავლის.“ | ავტორი = [[არისტოფანე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „სწავლულობა თავის თავზე ძალიან ზოგად მინიშნებას იძლევა, თუ ის გამოცდილებით არ არის დაზუსტებული.“ | ავტორი = [[ფრენსის ბეკონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ისე ისწავლე, თითქოს მარადიული ცხოვრებისთვის იყო გაჩენილი, მაგრამ ─ იცხოვრე ისე, თითქოს ხვალ უნდა მოკვდე.“ | ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნებისმიერი სწავლა ხდება თანდათან [...] საიმედო, მდგრად ცვლილებებს ვერ მიაღწევთ ,,ხრიკების’’ დახმარებით.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „მარტო წიგნები, უნივერსიტეტი და თეატრი როდი აყალიბებენ ადამიანს, არამედ უშუალო შეხლა ცხოვრებასთან, რომელიც თავადაც უდიდესი უნივერსიტეტია.“ | ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :ყმაწვილსა კარგი სწავლითა :დედა გაუხარებია. | ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი.]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ისწავლეთ ყველასგან და ნურავის დაემსგავსებით.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სწავლის ძირი მწარე არის, კენწეროში გატკბილდების.“ | ავტორი = [[დავით გურამიშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :ყმაწვილი უნდა სწავლობდეს საცნობლად თავისადაო: :ვინ არის, სიდამ მოსულა, სად არის, წავა სადაო? | ავტორი = [[დავით გურამიშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დავითიანი” () }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ძალიან ბევრ კარგად ნასწავლ კაცს სიჭკვიანისა არაფერი სცხია.“ | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „განსაზღვრული დროის განმავლობაში ყველას შეუძლია ყოველგვარი ხელობა შეისწავლოს.“ | ავტორი = [[დანიელ დეფო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “რობინზონ კრუზო” (1719 წ.) }} =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „მილიარდობით ტვინის უჯრედი აქვს კაცს, მარა, თუ არა განავითარე, რათ გინდა მერე ─ აკოტრიალე ეს თავი აქეთ-იქით, გამოვა რამე?!“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „თუ თვლით, რომ სწავლა ძვირია, სცადეთ გაიგოთ ─ რა დაგიჯდებათ უცოდინრობა.“ | ავტორი = [[რობერტ კიოსაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „მიეცი კაცს თევზი და შენ აჩუქებ ერთი დღის სიცოცხლეს; ასწავლე, როგორ მოიპოვოს თევზი და შენ მთელ ცხოვრებას შეუნარჩუნებ.“ | ავტორი = [[ლაო-ძი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბევრი უნდა ვისწავლოთ, რომ ცოტა მაინც ვიცოდეთ.“'' | ავტორი = [[შარლ მონტესკიე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„შემეცნების გზაზე ყველაზე დიდი და ვერაგი მტერი შიშია.“'' | ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.) }} =='''ნ'''== =='''ო'''== {{Q | ციტატა = „კაცსა სწავლა განანათლებს, ვითა მთვარე ღამეს ბნელსა.“ | ავტორი = [[სულხან-საბა ორბელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საქციელითა და ცხოვრებით სწავლება ყველაზე უკეთესია.“ | ავტორი = [[იოანე ოქროპირი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''პ'''== {{Q | ციტატა = ''„ვისაც სწავლა ეზარება, მისგან კაცი არ დადგება.“'' | ავტორი = [[ხოსე მარტინ პერესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ისწავლე ის, რისი სწავლაც აუცილებელია.“ | ავტორი = [[პითაგორა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „ცუდად ნასწავლი უფრო დაშორებულია სიბრძნისგან, ვიდრე ─ სრულიად უსწავლელი.“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბავშვებს უნდა შევასწავლოთ ერთი მეცნიერება ─ ადამიანის მოვალეობათა მეცნიერება.“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „ვინც სწავლა-სიბრძნეს ბავშვობის დროს არ ეკარება, ბედნიერება სიბერის დროს გაეპარება.“ | ავტორი = [[საადი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თვითსწავლას მიჰყავით ხელი, სანამ ჭკუა ცხოვრებას არ უსწავლებია!“ | ავტორი = [[ჰერბერტ სპენსერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „მე ყოველდღე რაღაცას ვამარტივებ, იმიტომ, რომ ─ ყოველდღე რაღაცას ვსწავლობ...“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „მუდამ მზად ვარ ვისწავლო, მაგრამ ყოველთვის არ მომწონს ─ როცა მასწავლიან.“ | ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = :სწავლა წყარო არს ცხოვრების, :სიბრძნე ─ მისი ნაკადული :და ნაყოფი მათი ერთად ─ :შვება, ლხენა, სიხარული. | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ნაკადული” }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „სწავლა სინათლეა, უსწავლელობა ─ სიბნელე.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== ცხოვრების სკოლაში სწავლა ყველაზე რთულია! არასდროს იცი, რომელ კლასში ხარ; არავინ გაფრთხილებს როდის გაქვს გამოცდა და რაში; სხვისგან ვერ გადაიწერ, რადგან შენნაირი ვარიანტი არავის აქვს. ყველას საკუთარი გამოცდა აქვს ჩასაბარებელი. {{Q | ციტატა = „ვისაც უწიგნოდ სურს ისწავლოს რამე, ის საცერში აგროვებს წყალსა.“ | ავტორი = [[გერმანული ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ისწავლეთ ყველასგან, მაგრამ ─ ნურავის მიბაძავთ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრებისგან ვერაფერს ისწავლი, თუ თვლი, რომ მუდამ მართალი ხარ.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭკვიანები მუდამ სწავლობენ; სულელებმა ─ ისედაც ყველაფერი იციან...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 4mb6wr7bzd5kpj2e20yt674f8xboxyo 0 6749 46961 46356 2026-04-09T20:58:08Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46961 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ამ ქვეყანაზე არაფერია სრულყოფილი, გარდა უბედურებისა.“ | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შაგრენის ტყავი” (1831 წ.) }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „საკუთარი არასრულყოფილების შეგნება სრულყოფილებასთან გვაახლოებს.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „სრულყოფილების ნუ გეშინიათ ─ ის თქვენ ოდნავადაც არ გემუქრებათ!“ | ავტორი = [[სალვადორ დალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მარტივი ყოველთვის სრულყოფილია.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გრაფი მონტე-კრისტო” (1844-1846 წწ.) }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „სრულყოფილება მაშინაა მიღწეული, როცა ვერაფერს მოაშორებ და არა მაშინ, როცა ვერაფერს დაამატებ.“ | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შეეშვი სრულყოფილების ლოდინს ─ დაიწყე იქიდან, სადაც ხარ; იმით, რაც გაქვს!“ | ავტორი = [[არტურ ეშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''სრულყოფილი ქალი ბევრად უფრო მაღალი არსებაა, ვიდრე სრულყოფილი კაცი, მაგრამ ამავდროულად ძალზედ იშვიათი.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „ცხოვრებას ჩვენი სრულყოფილად ქცევა არ განუზრახავს ─ ვინც სრულყოფილია, მისი ადგილი მუზეუმშია!“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ვერავინ გაგრძნობინებს არასრულფასოვნებას შენი თანხმობის გარეშე.“ | ავტორი = [[ელეონორა რუზველტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „სრულყოფილ ადამიანად შეიძლება ჩავთვალოთ ის, ვინც სრულყოფილებისაკენ მიისწრაფვის.“ | ავტორი = [[სოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „უწყვეტი გაუმჯობესება სჯობია დაგვიანებულ სრულყოფილებას.“ | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „აზრზე მუშაობა ─ სრულყოფის მთავარი საშუალებაა.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ვერავინ აღწევს იმ სრულყოფილებას, რომლისკენაც ისწრაფვის ─ ამიტომ ადამიანი მისი ბრწყინვალე მარცხით და შეუძლებლის შეძლების მცდელობით ფასდება.“ | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ჩვენ თითქოს დაუსრულებელნი ვრჩებით, სანამ ვიღაც ჩვენზე უფრო ბრძენი და ღირსეული, - სწორედ ასეთი უნდა იყოს მეგობარი, - არ დაგვეხმარება ჩვენს სისუსტეებსა და მანკიერებებთან ბრძოლაში.“ | ავტორი = [[მერი შელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფრანკენშტაინი” (1818 წ.) }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „იმისათვის, რომ გახდე უკეთესი, უნდა შეიცვალო ─ სრულყოფილებისათვის კი ხშირად ცვლა არის საჭირო.“ | ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანები ვერ იტანენ იმას, ვინც აგრძნობინებს მათ თავიანთ არასრულფასოვნებას.“ | ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ადამიანი მუშაობს საკუთარი თავის სრულყოფაზე ─ ავტომატურად იცვლება მისი გარემოც.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 4wltwcmrce4ql7qzwqu9vyb8qj51cr2 46962 46961 2026-04-09T20:58:40Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46962 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ამ ქვეყანაზე არაფერია სრულყოფილი, გარდა უბედურებისა.“ | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შაგრენის ტყავი” (1831 წ.) }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „საკუთარი არასრულყოფილების შეგნება სრულყოფილებასთან გვაახლოებს.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „სრულყოფილების ნუ გეშინიათ ─ ის თქვენ ოდნავადაც არ გემუქრებათ!“ | ავტორი = [[სალვადორ დალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მარტივი ყოველთვის სრულყოფილია.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გრაფი მონტე-კრისტო” (1844-1846 წწ.) }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „სრულყოფილება მაშინაა მიღწეული, როცა ვერაფერს მოაშორებ და არა მაშინ, როცა ვერაფერს დაამატებ.“ | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შეეშვი სრულყოფილების ლოდინს ─ დაიწყე იქიდან, სადაც ხარ; იმით, რაც გაქვს!“ | ავტორი = [[არტურ ეშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„სრულყოფილი ქალი ბევრად უფრო მაღალი არსებაა, ვიდრე სრულყოფილი კაცი, მაგრამ ამავდროულად ძალზედ იშვიათი.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „ცხოვრებას ჩვენი სრულყოფილად ქცევა არ განუზრახავს ─ ვინც სრულყოფილია, მისი ადგილი მუზეუმშია!“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ვერავინ გაგრძნობინებს არასრულფასოვნებას შენი თანხმობის გარეშე.“ | ავტორი = [[ელეონორა რუზველტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „სრულყოფილ ადამიანად შეიძლება ჩავთვალოთ ის, ვინც სრულყოფილებისაკენ მიისწრაფვის.“ | ავტორი = [[სოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „უწყვეტი გაუმჯობესება სჯობია დაგვიანებულ სრულყოფილებას.“ | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „აზრზე მუშაობა ─ სრულყოფის მთავარი საშუალებაა.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ვერავინ აღწევს იმ სრულყოფილებას, რომლისკენაც ისწრაფვის ─ ამიტომ ადამიანი მისი ბრწყინვალე მარცხით და შეუძლებლის შეძლების მცდელობით ფასდება.“ | ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ჩვენ თითქოს დაუსრულებელნი ვრჩებით, სანამ ვიღაც ჩვენზე უფრო ბრძენი და ღირსეული, - სწორედ ასეთი უნდა იყოს მეგობარი, - არ დაგვეხმარება ჩვენს სისუსტეებსა და მანკიერებებთან ბრძოლაში.“ | ავტორი = [[მერი შელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფრანკენშტაინი” (1818 წ.) }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „იმისათვის, რომ გახდე უკეთესი, უნდა შეიცვალო ─ სრულყოფილებისათვის კი ხშირად ცვლა არის საჭირო.“ | ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანები ვერ იტანენ იმას, ვინც აგრძნობინებს მათ თავიანთ არასრულფასოვნებას.“ | ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ადამიანი მუშაობს საკუთარი თავის სრულყოფაზე ─ ავტომატურად იცვლება მისი გარემოც.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] or36mfr11vgjirdjyg73m1tjuungg57 0 6760 47023 46538 2026-04-10T10:32:20Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47023 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანები, რომელთაც ერთმანეთი უყვართ, ნუთუ ყოველთვის ტანჯავენ ერთმანეთს?“ | ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცხოვრება იდიოტისა” (1927 წ.) }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „მამაკაცები ქალებს ყოველთვის უმალავენ მოსალოდნელ საშიშროებას, რადგან ჰგონიათ ─ ამით ტანჯვას აარიდებენ.“ | ავტორი = [[შარლოტა ბრონტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კაცი თვითონ რომ მოიწყობ ჯოჯოხეთს, ტყუილია ─ ისეთს სხვა ვერ გიზამს!“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „უაზრო არსებობა ყველაზე მძიმეა ტანჯვათა შორის.“ | ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იტანჯებოდე და არ წუწუნებდე ─ აი, ერთადერთი გაკვეთილი, რომელიც უნდა ისწავლო ცხოვრებაში.“ | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ტანჯვა და ტკივილი გონიერი და ღრმა ადამიანის თანმდევია მუდამ.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :- რა არის ჯოჯოხეთი? :- ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია. | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჭრილობები და ხორციელი ტკივილი კაცს სულიერ ტანჯვას ავიწყებს.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „ცოდნა მოიპოვება ტანჯვით.“ | ავტორი = [[ესქილე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ყველაზე დიდ ტანჯვას ადამიანი განიცდის საკუთარი მოსაზრებებით.“ | ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „სწორედ ტანჯვაში ეჩვევა ადამიანი სიმართლეს.“ | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ხდება ხოლმე, დიდხანს იტანჯები და არც კი იცი...“ | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „თუ რაიმეა, რაც იტანჯება, ეს სულია; იტანჯება ─ მაშასადამე, არსებობს.“ | ავტორი = [[მერაბ მამარდაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცნობიერება და ცივილიზაცია” }} {{Q | ციტატა = „გრიგალს თავს რომ დააღწევ, ისევ ის აღარ იქნები ─ აი, რა არის ქარიშხლის არსი.“ | ავტორი = [[ჰარუკი მურაკამი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “კაფკა პლაჟზე” (2002 წ.) }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „ორი გზა არსებობს ტანჯვისგან განსათავისუფლებლად: სწრაფი სიკვდილი და ხანგრძლივი სიყვარული.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „დუმილი უდიდესი ადამიანური ტანჯვაა.“ | ავტორი = [[ბლეზ პასკალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = ''„მსოფლიო მიიწევს წინ მათი წყალობით, ვინც იტანჯება.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ერთი რამ არის საშინელება, სამუდამოდ დაუკავშირო ბედი ტანჯულ ადამიანს. ეს ხომ მუდმივი წამებაა.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ის კაცი, რომელიც ტანჯვის ატანას არის შეჩვეული, უბედური არ იქნება.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ტანჯვა რომ არ ყოფილიყო, კაცს არ ეცოდინებოდა თავისი საზღვრები, არ ეცოდინებოდა თავისი თავი.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ნებისმიერ ადამიანს საკმარისი ტანჯვა აქვს იმისთვის, რომ ჩვენ მისი არ გვშურდეს.“ | ავტორი = [[ნათია ფანჯიკიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანი მოწაფეა, ტანჯვა კი ─ მასწავლებელი; ღმერთი თურმე იმას უფრო მეტ სატანჯველს უგზავნის, ვინც უყვარს ─ იმას უფრო მეტად სცდის, ვისიც სწამს.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = :მაგრამ ზოგჯერ :კედლიდან კედლამდე :რამხელა მანძილია :ტანჯვით გასავლელი. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანი ყველაზე მეტად მაშინ იტანჯება, როცა ცდილობს იყოს ისეთი, როგორსაც მისგან ელიან.“ | ავტორი = [[კნუტ ჰამსუნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მისტერიები” (1892 წ.) }} {{Q | ციტატა = „სულიერი ზრდისთვის საუკეთესო შესაძლებლობები ხშირად ჩნდება სიცოცხლის ყველაზე უფრო რთულ მომენტებში, როდესაც ხდება თითქოსდა ჩვენი პიროვნების გამოცდა სიმტკიცეზე.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „ყველაზე რთული მომენტი მაშინ გავიარე, როცა ყველას სჯეროდა, რომ კარგად ვიყავი...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 67whho2b50y3o4cm37sc518ixl6be7i 47024 47023 2026-04-10T10:32:58Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47024 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანები, რომელთაც ერთმანეთი უყვართ, ნუთუ ყოველთვის ტანჯავენ ერთმანეთს?“ | ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცხოვრება იდიოტისა” (1927 წ.) }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „მამაკაცები ქალებს ყოველთვის უმალავენ მოსალოდნელ საშიშროებას, რადგან ჰგონიათ ─ ამით ტანჯვას აარიდებენ.“ | ავტორი = [[შარლოტა ბრონტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კაცი თვითონ რომ მოიწყობ ჯოჯოხეთს, ტყუილია ─ ისეთს სხვა ვერ გიზამს!“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „უაზრო არსებობა ყველაზე მძიმეა ტანჯვათა შორის.“ | ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იტანჯებოდე და არ წუწუნებდე ─ აი, ერთადერთი გაკვეთილი, რომელიც უნდა ისწავლო ცხოვრებაში.“ | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ტანჯვა და ტკივილი გონიერი და ღრმა ადამიანის თანმდევია მუდამ.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :- რა არის ჯოჯოხეთი? :- ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია. | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „ცოდნა მოიპოვება ტანჯვით.“ | ავტორი = [[ესქილე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ყველაზე დიდ ტანჯვას ადამიანი განიცდის საკუთარი მოსაზრებებით.“ | ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „სწორედ ტანჯვაში ეჩვევა ადამიანი სიმართლეს.“ | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ხდება ხოლმე, დიდხანს იტანჯები და არც კი იცი...“ | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „თუ რაიმეა, რაც იტანჯება, ეს სულია; იტანჯება ─ მაშასადამე, არსებობს.“ | ავტორი = [[მერაბ მამარდაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ცნობიერება და ცივილიზაცია” }} {{Q | ციტატა = „გრიგალს თავს რომ დააღწევ, ისევ ის აღარ იქნები ─ აი, რა არის ქარიშხლის არსი.“ | ავტორი = [[ჰარუკი მურაკამი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “კაფკა პლაჟზე” (2002 წ.) }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „ორი გზა არსებობს ტანჯვისგან განსათავისუფლებლად: სწრაფი სიკვდილი და ხანგრძლივი სიყვარული.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „დუმილი უდიდესი ადამიანური ტანჯვაა.“ | ავტორი = [[ბლეზ პასკალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = ''„მსოფლიო მიიწევს წინ მათი წყალობით, ვინც იტანჯება.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ერთი რამ არის საშინელება, სამუდამოდ დაუკავშირო ბედი ტანჯულ ადამიანს. ეს ხომ მუდმივი წამებაა.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ის კაცი, რომელიც ტანჯვის ატანას არის შეჩვეული, უბედური არ იქნება.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ტანჯვა რომ არ ყოფილიყო, კაცს არ ეცოდინებოდა თავისი საზღვრები, არ ეცოდინებოდა თავისი თავი.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ნებისმიერ ადამიანს საკმარისი ტანჯვა აქვს იმისთვის, რომ ჩვენ მისი არ გვშურდეს.“ | ავტორი = [[ნათია ფანჯიკიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანი მოწაფეა, ტანჯვა კი ─ მასწავლებელი; ღმერთი თურმე იმას უფრო მეტ სატანჯველს უგზავნის, ვინც უყვარს ─ იმას უფრო მეტად სცდის, ვისიც სწამს.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = :მაგრამ ზოგჯერ :კედლიდან კედლამდე :რამხელა მანძილია :ტანჯვით გასავლელი. | ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანი ყველაზე მეტად მაშინ იტანჯება, როცა ცდილობს იყოს ისეთი, როგორსაც მისგან ელიან.“ | ავტორი = [[კნუტ ჰამსუნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მისტერიები” (1892 წ.) }} {{Q | ციტატა = „სულიერი ზრდისთვის საუკეთესო შესაძლებლობები ხშირად ჩნდება სიცოცხლის ყველაზე უფრო რთულ მომენტებში, როდესაც ხდება თითქოსდა ჩვენი პიროვნების გამოცდა სიმტკიცეზე.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „ყველაზე რთული მომენტი მაშინ გავიარე, როცა ყველას სჯეროდა, რომ კარგად ვიყავი...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] gg98oycpalwvurttteazlyr9v4gjuxm 0 6778 46993 46676 2026-04-10T09:46:30Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46993 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ძალიან მნიშვნელოვანია, არ შეწყვიტოთ კითხვების დასმა ─ ცნობისმოყვარეობა ადამიანს შემთხვევით არ ებოძა.“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „უმარტივესი კითხვები ყველაზე ღრმაა: “სად დაიბადე?”, “სად არის შენი სახლი?”, “სად მიდიხარ?”, “რას აკეთებ?” დროდადრო იფიქრე ამაზე და დააკვირდი პასუხებს ─ ისინი იცვლებიან.“ | ავტორი = [[რიჩარდ ბახი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „დასმული შეკითხვა ჯერ კიდევ არ ნიშნავს, რომ აუცილებლად შენ უნდა გასცე პასუხი.“ | ავტორი = [[არტურ ბლოხი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.) }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანი შეკითხვებშიაც ისევე ამჟღავნებს თავის რაობას, როგორც პასუხებში.“ | ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნურასოდეს იფიქრებ იმაზე, თუ რა გკითხეს, არამედ იფიქრე იმაზე, თუ რატომ გკითხეს ─ თუ გამოიცნობ რატომ გკითხეს, მიხვდები როგორ უნდა უპასუხო.“ | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანებზე პასუხების ნაცვლად შეკითხვების მიხედვით უნდა ვმსჯელობდეთ.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვინც სვამს შეკითხვას, რისკავს, რომ ხუთი წუთის განმავლობაში სულელად შეფასდეს; ხოლო ის, ვინც კითხვებს არ სვამს, მთელი ცხოვრება სულელად დარჩება.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „ჩვენ ყურად ვიღებთ მხოლოდ ისეთ შეკითხვებს, რომლებზეც პასუხის გაცემა შეგვიძლია.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „თუ რაიმეს გაკეთება გინდა, არასოდეს იკითხო, ამას რა მოჰყვება, თორემ ვერაფერს გააკეთებ. როცა საქმე წვრილმანებს ეხება, კითხვა შეიძლება; მნიშვნელოვანზე კი ─ არა.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „თუკი ხელისუფლების შენარჩუნება გსურს, პირველ რიგში, შეკითხვის გეშინოდეთ, ბავშვის პირიდან ამოსულის.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გოდორი” (2003 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== {{Q | ციტატა = „მხოლოდ ერთხელ დავკარგე მეტყველების უნარი; ეს მაშინ მოხდა, როცა ვიღაცამ მკითხა: „ვინ ხარ შენ?“ | ავტორი = [[ჯიბრან ხალილ ჯიბრანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „პასუხები კითხვებზე, რომლებსაც ფილოსოფია უპასუხოდ ტოვებს, იმაში მდგომარეობს, რომ ისინი სხვანაირად უნდა იქნას დასმული.“ | ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თქვენს სულში არის პასუხი ყველა კითხვაზე, რომელთა დასმაც შეგიძლიათ.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „თუ შეკითხვას სწორად დასვამთ, ცხოვრება აუცილებლად გიპასუხებთ.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „არასდროს დაფიქრდე იმაზე, თუ რა გკითხეს, იფიქრე იმაზე, თუ რატომ გკითხეს. თუ გამოიცნობ რატომ გკითხეს, მიხვდები როგორ უნდა უპასუხო.“ | ავტორი = [[ებრაული ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] kmr0u0t5egwexu69doyxvxec937f4oe 0 6779 46940 46716 2026-04-09T13:29:47Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46940 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ნებისმიერი სწორი გადაწყვეტილება ახალი პრობლემის მიზეზი ხდება.“ | ავტორი = [[არტურ ბლოხი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ძალიან ხშირად სწორედ პენსიაზე გასვლის შემდეგ ადამიანი იღებს გადაწყვეტილებას დაკავდეს იმით, რაც ყოველთვის უნდოდა.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== =='''დ'''== =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „ცხოვრებაში არ არის მზა გადაწყვეტილებები ─ ცხოვრებაში არის მოძრავი ძალები, რომელიც უნდა შექმნა და გადაწყვეტილებებიც თავისით მოვა.“ | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სწორი გადაწყვეტილების მიღების უნარი გამოცდილების შედეგად მოდის, ხოლო გამოცდილება არასწორი გადაწყვეტილებების მიღების შედეგად გვეძლევა.“ | ავტორი = [[ტომას ალვა ედისონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ერთადერთი ადამიანი, რომელიც შეიძლება გახდეთ, არის ის ადამიანი, რომელიც მტკიცედ გადაგიწყვეტიათ, რომ იყოთ.“ | ავტორი = [[რალფ ემერსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ყველაფერი ცუდი გარკვეული მიზეზით ხდება, თუმცა ზოგჯერ მიზეზი მხოლოდ სიბრიყვე და მცდარი გადაწყვეტილებაა.“ | ავტორი = [[ჯანი ვერსაჩე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „გვიან მიღებული სწორი გადაწყვეტილება, ყოველთვის მცდარი აღმოჩნდება.“ | ავტორი = [[ლი იაკოკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „დამატებითი დრო გადაწყვეტილების მისაღებად არ გაგხდის უფრო დარწმუნებულს.“ | ავტორი = [[გრენტ კარდონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „სწორი გადაწყვეტილება ყოველთვის მოდის სიმშვიდის მდგომარეობაში.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა” }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „შიშის საფუძველზე მიღებული გადაწყვეტილება ყოველთვის არასწორი გადაწყვეტილებაა.“ | ავტორი = [[ტონი რობინსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანი განუწყვეტლივ ირჩევს რაღაცას, მაგრამ იმდენად მერყევია მისი ბუნება, ისე მალე ეცვლება აზრი, შეხედულება თუ სურვილი ─ ბოლოს აღარაფერი შერჩება ხოლმე ხელში.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „უხასიათო კაცი ვერასოდეს ვერ მივა გადაწყვეტილებამდე.“ | ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ ვერ ასწრებთ საკუთარ თავთან განმარტოებას და შინაგან სიბრძნესთან ზიარებას, შეუძლებელია მუდამ სწორი გადაწყვეტილებები მიიღოთ.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „გვიან მიღებული გადაწყვეტილებებები, როგორც წესი, გათენებისას კარგავენ ძალას.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიბრაზის დროს მიღებული გადაწყვეტილება შენს ცხოვრებას დაანგრევს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = კინოფილმი “ბრონქსის ისტორია” (1993 წ.) }} {{Q | ციტატა = „არასდროს არაფერი არ გადაწყვიტო ემოციურად ─ ემოციები მალე დაილევა, ხოლო შენი გადაწყვეტილება დარჩება შენთან.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველაზე რთული მაინც ის ყოფილა, რომ გაიგო ─ რომელი ხიდი გადაწვა და რომელზე გაიარო...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „პირველი ნაბიჯი სადმე მისასვლელად არის გადაწყვეტილება, რომ არ დარჩები იქ, სადაც ხარ.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} “გადაწყვეტილებისა – ხან მიღება ჭირს, ხან – გაუქმება, ცხოვრება კი ორივეს ითხოვს და შესას- რულებლად (ზოგჯერ) მინიმალურ დროს იძლევა.” [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 9qx3jalguwy457k6qsl1rvoeemm67du 46942 46940 2026-04-09T13:31:40Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46942 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ნებისმიერი სწორი გადაწყვეტილება ახალი პრობლემის მიზეზი ხდება.“ | ავტორი = [[არტურ ბლოხი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ძალიან ადვილად შეიძლება იმის შემოწმება, კარგ გადაწყვეტილებას იღებთ თუ ცუდს, შეამოწმებთ რა, ხომ არ არის ის მოტივირებული შიშით.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} {{Q | ციტატა = „ძალიან ხშირად სწორედ პენსიაზე გასვლის შემდეგ ადამიანი იღებს გადაწყვეტილებას დაკავდეს იმით, რაც ყოველთვის უნდოდა.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== =='''დ'''== =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „ცხოვრებაში არ არის მზა გადაწყვეტილებები ─ ცხოვრებაში არის მოძრავი ძალები, რომელიც უნდა შექმნა და გადაწყვეტილებებიც თავისით მოვა.“ | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სწორი გადაწყვეტილების მიღების უნარი გამოცდილების შედეგად მოდის, ხოლო გამოცდილება არასწორი გადაწყვეტილებების მიღების შედეგად გვეძლევა.“ | ავტორი = [[ტომას ალვა ედისონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ერთადერთი ადამიანი, რომელიც შეიძლება გახდეთ, არის ის ადამიანი, რომელიც მტკიცედ გადაგიწყვეტიათ, რომ იყოთ.“ | ავტორი = [[რალფ ემერსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ყველაფერი ცუდი გარკვეული მიზეზით ხდება, თუმცა ზოგჯერ მიზეზი მხოლოდ სიბრიყვე და მცდარი გადაწყვეტილებაა.“ | ავტორი = [[ჯანი ვერსაჩე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „გვიან მიღებული სწორი გადაწყვეტილება, ყოველთვის მცდარი აღმოჩნდება.“ | ავტორი = [[ლი იაკოკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „დამატებითი დრო გადაწყვეტილების მისაღებად არ გაგხდის უფრო დარწმუნებულს.“ | ავტორი = [[გრენტ კარდონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „სწორი გადაწყვეტილება ყოველთვის მოდის სიმშვიდის მდგომარეობაში.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა” }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „შიშის საფუძველზე მიღებული გადაწყვეტილება ყოველთვის არასწორი გადაწყვეტილებაა.“ | ავტორი = [[ტონი რობინსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანი განუწყვეტლივ ირჩევს რაღაცას, მაგრამ იმდენად მერყევია მისი ბუნება, ისე მალე ეცვლება აზრი, შეხედულება თუ სურვილი ─ ბოლოს აღარაფერი შერჩება ხოლმე ხელში.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „უხასიათო კაცი ვერასოდეს ვერ მივა გადაწყვეტილებამდე.“ | ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ ვერ ასწრებთ საკუთარ თავთან განმარტოებას და შინაგან სიბრძნესთან ზიარებას, შეუძლებელია მუდამ სწორი გადაწყვეტილებები მიიღოთ.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „გვიან მიღებული გადაწყვეტილებებები, როგორც წესი, გათენებისას კარგავენ ძალას.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიბრაზის დროს მიღებული გადაწყვეტილება შენს ცხოვრებას დაანგრევს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = კინოფილმი “ბრონქსის ისტორია” (1993 წ.) }} {{Q | ციტატა = „არასდროს არაფერი არ გადაწყვიტო ემოციურად ─ ემოციები მალე დაილევა, ხოლო შენი გადაწყვეტილება დარჩება შენთან.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველაზე რთული მაინც ის ყოფილა, რომ გაიგო ─ რომელი ხიდი გადაწვა და რომელზე გაიარო...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „პირველი ნაბიჯი სადმე მისასვლელად არის გადაწყვეტილება, რომ არ დარჩები იქ, სადაც ხარ.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} “გადაწყვეტილებისა – ხან მიღება ჭირს, ხან – გაუქმება, ცხოვრება კი ორივეს ითხოვს და შესას- რულებლად (ზოგჯერ) მინიმალურ დროს იძლევა.” [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 3nkzvzucu8wlzll1brb3ge88tksvtq7 46966 46942 2026-04-09T21:06:32Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46966 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ნებისმიერი სწორი გადაწყვეტილება ახალი პრობლემის მიზეზი ხდება.“ | ავტორი = [[არტურ ბლოხი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ძალიან ადვილად შეიძლება იმის შემოწმება, კარგ გადაწყვეტილებას იღებთ თუ ცუდს, შეამოწმებთ რა, ხომ არ არის ის მოტივირებული შიშით.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} {{Q | ციტატა = „ძალიან ხშირად სწორედ პენსიაზე გასვლის შემდეგ ადამიანი იღებს გადაწყვეტილებას დაკავდეს იმით, რაც ყოველთვის უნდოდა.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== =='''დ'''== =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „ცხოვრებაში არ არის მზა გადაწყვეტილებები ─ ცხოვრებაში არის მოძრავი ძალები, რომელიც უნდა შექმნა და გადაწყვეტილებებიც თავისით მოვა.“ | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სწორი გადაწყვეტილების მიღების უნარი გამოცდილების შედეგად მოდის, ხოლო გამოცდილება არასწორი გადაწყვეტილებების მიღების შედეგად გვეძლევა.“ | ავტორი = [[ტომას ალვა ედისონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ერთადერთი ადამიანი, რომელიც შეიძლება გახდეთ, არის ის ადამიანი, რომელიც მტკიცედ გადაგიწყვეტიათ, რომ იყოთ.“ | ავტორი = [[რალფ ემერსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ყველაფერი ცუდი გარკვეული მიზეზით ხდება, თუმცა ზოგჯერ მიზეზი მხოლოდ სიბრიყვე და მცდარი გადაწყვეტილებაა.“ | ავტორი = [[ჯანი ვერსაჩე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „გვიან მიღებული სწორი გადაწყვეტილება, ყოველთვის მცდარი აღმოჩნდება.“ | ავტორი = [[ლი იაკოკა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „დამატებითი დრო გადაწყვეტილების მისაღებად არ გაგხდის უფრო დარწმუნებულს.“ | ავტორი = [[გრენტ კარდონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „სწორი გადაწყვეტილება ყოველთვის მოდის სიმშვიდის მდგომარეობაში.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა” }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„თუ თქვენ გადაწყვიტეთ მოქმედება, ჩაკეტეთ კარები ეჭვისთვის.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „შიშის საფუძველზე მიღებული გადაწყვეტილება ყოველთვის არასწორი გადაწყვეტილებაა.“ | ავტორი = [[ტონი რობინსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანი განუწყვეტლივ ირჩევს რაღაცას, მაგრამ იმდენად მერყევია მისი ბუნება, ისე მალე ეცვლება აზრი, შეხედულება თუ სურვილი ─ ბოლოს აღარაფერი შერჩება ხოლმე ხელში.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „უხასიათო კაცი ვერასოდეს ვერ მივა გადაწყვეტილებამდე.“ | ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ ვერ ასწრებთ საკუთარ თავთან განმარტოებას და შინაგან სიბრძნესთან ზიარებას, შეუძლებელია მუდამ სწორი გადაწყვეტილებები მიიღოთ.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „გვიან მიღებული გადაწყვეტილებებები, როგორც წესი, გათენებისას კარგავენ ძალას.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სიბრაზის დროს მიღებული გადაწყვეტილება შენს ცხოვრებას დაანგრევს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = კინოფილმი “ბრონქსის ისტორია” (1993 წ.) }} {{Q | ციტატა = „არასდროს არაფერი არ გადაწყვიტო ემოციურად ─ ემოციები მალე დაილევა, ხოლო შენი გადაწყვეტილება დარჩება შენთან.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველაზე რთული მაინც ის ყოფილა, რომ გაიგო ─ რომელი ხიდი გადაწვა და რომელზე გაიარო...“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „პირველი ნაბიჯი სადმე მისასვლელად არის გადაწყვეტილება, რომ არ დარჩები იქ, სადაც ხარ.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} “გადაწყვეტილებისა – ხან მიღება ჭირს, ხან – გაუქმება, ცხოვრება კი ორივეს ითხოვს და შესას- რულებლად (ზოგჯერ) მინიმალურ დროს იძლევა.” [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] eh1el07ur1ext16u48huxd120q1z445 0 6786 46987 46646 2026-04-10T09:28:01Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46987 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ჩემთვის ადამიანის პატივისცემაზე ძვირფასი არაფერია.“ | ავტორი = [[აპულეიუსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „პატივისცემა მშობლებისა და შვილების ურთიერთობის საფუძველია. იგი პირველთ მწუხარებისგან იხსნის, მეორეთ კი ─ სინდისის ქენჯნისაგან.“ | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვენდეტა” (1830 წ.) }} {{Q | ციტატა = „საკუთარ თავს უნდა სცე პატივი იმდენად, რომ იმას არ მისცე გულისა და სულის ძალები, ვისაც ისინი არ სჭირდება.“ | ავტორი = [[შარლოტა ბრონტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „მუდამ მაოცებენ ადამიანები, რომლებიც მოითხოვენ მათ პატივით მოეპყრონ, როდესაც თავად სხვებს ამცირებენ.“ | ავტორი = [[მაჰათმა განდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „აჩვენე ყველას, რომ პატივს სცემ საკუთარ თავს და სხვებიც პატივს გცემენ.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გრაფი მონტე-კრისტო” (1844-1846 წწ.) }} {{Q | ციტატა = „მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნურასოდეს დაგენანება შენი ცხოვრებიდან იმ ადამიანის ამოშლა, ვინც პატივს არ გცემს.“ | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „დაკრძალვის ადგილითა და ხასიათით ხალხი პატივს მიაგებს თავის შვილს, თუკი იცის მისი ფასი.“ | ავტორი = [[მურმან ლებანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ვინც პატივს არ სცემს საკუთარ თავს, ვერც სხვას სცემს პატივს: ეს თავისთავად, ცხადი აქსიომაა.“ | ავტორი = [[მერაბ მამარდაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მე ვიტყოდი, ბრალისა და თვითგამართლების მექანიზმი აღმოცენდება ადამიანში, ვინც საკუთარ თავს პატივს არ სცემს, რადგან არ უცდია საკუთარი თავის აგება და არა აქვს გამოცდილება და ცოდნა თავისუფლებისა.“ | ავტორი = [[მერაბ მამარდაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ის, ვინც ბავშვობიდან მიჩვეულია მამისა და დედის პატივისცემას, ავტომატურად პატივს სცემს თავის უფროსს, უნივერსიტეტის მასწავლებელს, პოლიციის ოფიცერს, ქვეყნის კანონებს და მის დროშას.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა” }} {{Q | ციტატა = „შეიძლება კაცს არ უყვარდე, შეიძლება მტერიც იყოს შენი, მაგრამ პატივს გცემდეს, იმიტო რო შენ შენა ხარ.“ | ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.) }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „ახალგაზრდის გახრწნის ყველაზე იოლი გზაა ასწავლო მეტი პატივი სცენ მათ, ვინც მასავით ფიქრობს, ვიდრე მათ, ვისაც განსხვავებული აზრი აქვს.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „ნურას ჩაიდენ საძრახისსა და სამარცხვინოს ნურც აშკარად და ნურც ფარულად; პირველი შენი კანონი უნდა იყოს საკუთარი თავის პატივისცემა.“ | ავტორი = [[პითაგორა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „პატივს სცემთ თუ არა ადამიანს ─ ეს თქვენი არჩევანია, მაგრამ პატივისცემით მოპყრობა ─ აღზრდის საკითხია.“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „უკეთესია, ვიმსახურებდეთ პატივს და არ გვქონდეს ის, ვიდრე გვქონდეს და არ ვიმსახურებდეთ.“ | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „პატივისცემა მოიგონეს იმისთვის, რომ შეავსონ ადგილი იქ, სადაც სიყვარული უნდა იყოს.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = ''„იცოდეთ, თქვენი პირადი ღირსებით მოპოვებული პატივი ყველა დიდებას აღემატება. შეიძლება სხვაგან, სხვა ადგილზე დიდი კაცები გახდეთ და დიდი პატივისცემაც მოიპოვოთ, მაგრამ ის პატივისცემა თქვენი კი არა, თქვენი ადგილისაა. იქ პატივს სცემენ თქვენს ადგილს და არა თქვენ.“'' | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „შინაგანი ძალაა, როდესაც პატივს სცემ სხვის დაკრულ მუსიკას და ცეკვავ საკუთარ მელოდიაზე!“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „იმაზე მეტი პატივი არავის სცე, ვიდრე მისი გონება აიტანს.“ | ავტორი = [[ებრაული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მამაკაცის ვალია, პატივი სცეს ქალს. ხოლო ქალის ვალია ─ პატივისცემის საბაბი მისცეს მამაკაცს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ პატივს გცემენ ─ პატივი ეცი. თუ პატივს არ გცემენ, მაინც პატივი ეცი. არ დართო სხვების საქციელს ნება, დაგაკარგვინონ კარგი მანერები, რადგანაც შენ საკუთარ თავს წარმოადგენ და არა ─ სხვებს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] t5a8z0z3c2cm80fp16xx3yn67nvpfgv 0 6787 46967 46786 2026-04-09T21:07:32Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46967 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „თუ მტერი გაქებს, დაფიქრდი ─ რა სისულელე ჩაიდინე...“ | ავტორი = [[ავგუსტ ბებელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ეპითეტების გროვა არ არის ხოტბა. ხოტბა ფაქტებია, ისიც რიგიანად შერჩეული.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ხასიათები, ანუ ჩვენი საუკუნის ზნე-ჩვეულებანი” (1839 წ.) }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანი იმას აქებს, ვისიც სწორად და ტოლად თავისი თავი მიაჩნია.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „თავის ქებას ისა სჯობს, ვინმე სხვამ შეგაქოს.“ | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ ქება დამსახურებულად ვერ ჩათვალო, ჩათვალე, რომ ის მლიქვნელობაა.“ | ავტორი = [[დემოკრიტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „პატივმოყვარეებს ქების გარდა არაფერი ესმით.“ | ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = „ქებამ შემარცხვინა მე, რამეთუ იდუმალ მისურვია იგი.“ | ავტორი = [[რაბინდრანათ თაგორი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „სანამ გაქებენ, შენ ჯერ კიდევ არ ხარ შენს გზაზე ─ ამ დროს შენ ხარ იმ გზაზე, რომელზეც სხვებს უნდათ, რომ იყო.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ჩვენ ვაქებთ იმას, რაც ჩვენს გემოვნებას ერგება: ეს იმას ნიშნავს, როცა ჩვენ ვაქებთ, ჩვენ ვაქებთ საკუთარ გემოვნებას.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „ხანდახან ისეთი ქებაც გვიყვარს, რომლის გულწრფელობაც არ გვჯერა.“ | ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „შენი თავი უნდა გიყვარდეს და შეაქო ─ ხომ ვერ დაავალებ ასეთ მნიშვნელოვან საქმეს უცხო ადამიანებს?!“ | ავტორი = [[მაქს ფრაი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ტაშს არ აჰყვეთ ─ ტაშს დაგიკრავენ და მშიერს მოგკლავენ.“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „როცა გაქონ, წაუყრუე.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არამც თუ უსაბუთო ძაგება, უსაბუთო ქებაც კი საწყენია მართებულის კაცისათვის.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = :კარგი ვარ, ამას ნუ იტყვი, :თავს ნუ დაუწყებ ქებასა... :კარგი ჩვენც მოგვეწონება, :ცუდი არც თავის დედასა! | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} ,,ზოგჯერ ოთახში ყველაზე საშიში კაცი ის არის, ვისი ქებითაც ყველა დაკავებულია." [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] dm0pcnk5lvjm3d5prlul4ijsp9zip60 0 6796 46933 45737 2026-04-09T13:24:46Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46933 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ჩვენი შემოქმედებითი უნარი ასაკთან ერთად არ ქრება. პირიქით, ის შეიძლება ყოველ წელს სულ უფრო ვითარდებოდეს.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „იმისთვის, რომ მოსაწყენი იყოთ, ასაკოვნება აუცილებელი არ არის.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ოცდაათი წლის ახალგაზრდა არ გამიგია მე ─ ახალგაზრდა არის თხუთმეტი წლის! ოცი წლის კაცია უკვე ─ კაცი! თუ თხუთმეტი წლის არაფრად ვარგა, არც სამოცდათხუთმეტის არ ივარგებს!“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „დაითვალე შენი ასაკი მეგობრებით და არა ─ წლებით; დაითვალე შენი ასაკი ღიმილით და არა ─ ცრემლით.“ | ავტორი = [[ჯონ ლენონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ახალგაზრდობის წყარო არსებობს და ის გონების, შემოქმედებისა და ნიჭისაგან შედგება, რომელიც თქვენი და თქვენი საყვარელი ადამიანების ცხოვრებაში შეგაქვთ. თუ ამ წყაროდან წლის დალევას ისწავლით, საკუთარ ასაკს ნამდვილად აჯობებთ.“ | ავტორი = [[სოფი ლორენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ასაკი ის არ არის, თუ რამდენი წლის ხარ, არამედ ის, თუ როგორ გრძნობ მას.“ | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნამდვილი მამაკაცი ისაა, რომელსაც ყოველთვის ახსოვს ქალის დაბადების დღე და არასდროს იცის, რამდენი წლისაა ის.“ | ავტორი = [[მერილინ მონრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ხალხი დიდხანს ცოცხლობს იქ, სადაც ასაკს სცემენ პატივს.“ | ავტორი = [[ზურაბ მხეიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „20 წლის ასაკში სახე ბუნებისგან გაქვთ ბოძებული, 50 წლის ასაკში ─ მას თავად ქმნით.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თითოეულ ქალს აქვს ის ასაკი, რომელსაც იმსახურებს.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქალისთვის ასაკი არაფერს წარმოადგენს ─ შესაძლოა, 20 წლის ასაკშიც საოცრად გამოიყურებოდეთ და 40 წლის ასაკშიც ყველას ატყვევებდეთ.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩემი ასაკი დამოკიდებულია იმაზე, თუ რა დღეა დღეს და იმ ადამიანებზე, რომლებთანაც ვსაუბრობ.“ | ავტორი = [[კოკო შანელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ასაკი ─ უბრალოდ ციფრია, რომელიც არაფერს ნიშნავს. ის არ გმატებს არც ტვინს და არც სიბრძნეს. ჭკუას შენი ცხოვრებისადმი მიდგომა გმატებს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზრდასრულს ასაკი კი არა, საკუთარ ცხოვრებაზე აღებული პასუხისმგებლობა გხდის.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 584npsmmqohdnfb0y4ncl7gik0otctr 0 6799 47017 46141 2026-04-10T10:21:34Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47017 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = ''„თუ მხოლოდ ადამიანების იმედად იქნები, ბევრჯერ გაგიცრუვდება იმედი ─ უფლის იმედი უნდა გქონდეს მუდამ.“'' | ავტორი = [[მამა პაისი ათონელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„იმედი მღვიძარე კაცის ოცნებაა.“'' | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== =='''გ'''== {{Q | ციტატა = ''„იმედი უბედურთა მეორე სულია.“'' | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = ''„უხეშ რეალობას უყვარს მოკლას წმინდა იმედები.“'' | ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ნუ განურისხდებით სასოწარკვეთილ, წყალწაღებულ ადამიანს იმისთვის, რომ უკანასკნელ იმედს ებღაუჭება თავის გადასარჩენად.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = ''„სადაც კვდება იმედი, იქ იწყება სიცარიელე.“'' | ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„განკურნების იმედი უკვე ნახევრად განკურნებაა.“'' | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„როცა ყველაფერი ასე ჰგავს სიზმარს, რა გასაკვირია, ბედნიერი დასასრულის იმედი გქონდეს...“'' | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„იმედი ყველაზე სასარგებლო და ყველაზე დამღუპველი საჩუქარია ცხოვრების მიერ მოწოდებული.“'' | ავტორი = [[ლუკ დე კლაპიე ვოვენარგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = ''„ცხოვრების უზარმაზარ ლოდებს შორის მუდამ ხარობს ყვავილი და მას იმედი ჰქვია.“'' | ავტორი = [[ილია II]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = ''„არ არსებობს სულის სიმშვიდე იმედის გარეშე.“'' | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„რა მძიმე უნდა იყოს სიცოცხლე მხოლოდ იმის ამარა, რაც ვიცით და რაც გვახსოვს, თუკი მოკლებული ვიქნებით იმას, რისი იმედიცა გვაქვს.“'' | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = ''„იმდენი შეგეძლოთ, რომ გაგიფიქრონ და იმედი იყოთ!“'' | ავტორი = [[ალ პაჩინო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = ''„იმედი ისევ საკუთარი თავისა უნდა გვქონდეს ─ იმ თავისა, მხრებზე რომ გვაბია და შიგ, ღმერთისგან ბოძებულ ტვინს ცოტა განძრევა რომ სჭირდება...“'' | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = ''„როცა გულში ცუდი არაფერი გიდევს, მოლოდინიც მხოლოდ კარგის გაქვს.“'' | ავტორი = [[ანა ფრანკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„კაცი, რომელიც ხვალინდელი დღისგან არაფერს მოელის, გადუწყვეტია იმედი, ცოცხალ-მკვდარია, ის ცოცხლებში ჩასათვლელი არაა...“'' | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “საახალწლო ფიქრები” }} {{Q | ციტატა = ''„შეიძლება სნეული ცალკე აღებული ადამიანი, მარტო იმედით მორჩეს, უწამლოდ, უარარაოდ, ხოლო დასნეულებული, დაავადებული ერი არასოდეს მარტო ცარიელის იმედით არ მორჩება, თუ წამალი არ მიეშველა.“'' | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “საახალწლო ფიქრები” }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = ''„ნუ დამიკარგავ იმედს ─ იმედს, რომ ხარ!..“'' | ავტორი = [[ირაკლი ჩარკვიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„იმედების დამყარება მშობლების საყვარელი გართობაა.“'' | ავტორი = [[ირაკლი ჩარკვიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ისინი, ვინც ხშირად გამკლავებიან სირთულეებს, მხოლოდ იმიტომ გადარჩნენ, რომ არც ერთი წუთით არ დაუკარგავთ იმედი.“'' | ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = ''„იმედის ანაბარა ცხოვრებას უიმედო ბრძოლა სჯობია.“'' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== {{Q | ციტატა = ''„მაინც მუდმივ მხოლოდ შენი თავის იმედი იქონიე ─ ისე იცხოვრე, ვითომ ამ ქვეყნად არც მოვალე გყოლია და არც მშველელი.“'' | ავტორი = [[მიხეილ ჯავახიშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = ''„ჩვენ ისე ხშირად გვაქვს სხვების იმედი, ვეძებთ მათში სიყვარულსა და მხარდაჭერას, რომ ყველაფერი, რისი გაკეთებაც მათ შეუძლიათ, ჩვენი საკუთარი თავის მიმართ დამოკიდებულების მხოლოდ ანარეკლია.“'' | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = ''„უიმედო არაფერია ამქვეყნად, მაგრამ ზოგჯერ ვერ ვახერხებ იმედიანი ვიყო.“'' | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყოველ ღამით, როდესაც ჩვენ ვიძინებთ, ჩვენ არ გვაქვს გარანტია, რომ დილით ცოცხლები გავიღვიძებთ, მაგრამ ჩვენ მაინც ვაყენებთ მაღვიძარას დილისთვის. ─ ეს იმედია.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} თუ ერთ ადამიანს მაინც აქვს შენი იმედი, საკმარისია იმისათვის, რომ არ დანებდე. [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 7u6toe0669ro0bd04l8xo1evmp66vkt 0 6804 46997 45940 2026-04-10T09:50:54Z გიორგაძე.ლანა 5265 46997 wikitext text/x-wiki {{Q | ციტატა = „საიდუმლო, რა სახისაც არ უნდა იყოს იგი, ყოველთვის ამძიმებს ქალის გულს.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქარბუქი” (1830 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი არის საიდუმლოება. ეს საიდუმლოება გამოცნობილი უნდა იქნას და თუ მთელ ცხოვრებას მის გამოცნობას მოანდომებ, ნუ იტყვი, რომ დრო დაკარგე. მე ამ საიდუმლოებას მივსდევ, რადგან მინდა ადამიანი ვიყო.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სამი რამ, რაც საიდუმლოდ უნდა შეინახო: 1. შენი პირადი ცხოვრება; 2. შენი შემოსავალი; 3. შენი შემდეგი სვლა.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველას აქვს ცხოვრების ისეთი თავი, რომელსაც ხმამაღლა არ კითხულობს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სამს შეუძლია საიდუმლოს შენახვა, თუ 2 მათგანი მკვდარია.“ | ავტორი = [[ბენჯამინ ფრანკლინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მამაკაცი საკუთარ საიდუმლოზე ერთგულად სხვის საიდუმლოს ინახავს, ქალი კი ─ პირიქით.“ | ავტორი = [[ჯინა ლოლობრიჯიდა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არასდროს არ უნდა გაუხსნათ თქვენს მეგობრებს თქვენი ქორწინების არაბედნიერი მხარის საიდუმლო.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 9hgq7c8my6c5lp688oa0p64sgz39661 0 6807 47030 42872 2026-04-10T10:49:04Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ჰ */ 47030 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== =='''გ'''== =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „რა ბრწყინვალე გამოგონებაა ცეკვა... ლამაზ მამაკაცთან ჩახუტების კარგი საბაბია.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ჩარლსტონი“ გამახალისებელი ცეკვაა, სიხარულით სავსე იმის გამო, რომ ცოცხალი ხარ და რომ სწორედ ახლა, ამ მომენტში აქ ხარ. ეს ცეკვა გვეუბნება, რომ თანამედროვე ადამიანები ვართ და არაფრის გვეშინია.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ცეკვავ, შენი მიზანი არაა, რომ ოთახის სხვა მხარეს გადაადგილდე. შენი მიზანია ისიამოვნო გავლილი გზის ყოველი ნაბიჯით.“ | ავტორი = [[ვაინე დაიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცეკვას შეუძლია ყველა ის საიდუმლო გაამხილოს, რომელიც მუსიკაში იმალება.“ | ავტორი = [[შარლ ბოდლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] nbbb1nmi2ntndt46vvipw8nljqj37ij 47031 47030 2026-04-10T10:49:13Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* შ */ 47031 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== =='''გ'''== =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „რა ბრწყინვალე გამოგონებაა ცეკვა... ლამაზ მამაკაცთან ჩახუტების კარგი საბაბია.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ჩარლსტონი“ გამახალისებელი ცეკვაა, სიხარულით სავსე იმის გამო, რომ ცოცხალი ხარ და რომ სწორედ ახლა, ამ მომენტში აქ ხარ. ეს ცეკვა გვეუბნება, რომ თანამედროვე ადამიანები ვართ და არაფრის გვეშინია.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ცეკვა ─ ეს არის ჰორიზონტალური სურვილების ვერტიკალური გამოხატვა.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ცეკვავ, შენი მიზანი არაა, რომ ოთახის სხვა მხარეს გადაადგილდე. შენი მიზანია ისიამოვნო გავლილი გზის ყოველი ნაბიჯით.“ | ავტორი = [[ვაინე დაიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცეკვას შეუძლია ყველა ის საიდუმლო გაამხილოს, რომელიც მუსიკაში იმალება.“ | ავტორი = [[შარლ ბოდლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] gzwy32nazfpk4td6nkqlpbpwqgavtva 47032 47031 2026-04-10T10:49:27Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ჰ */ 47032 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== =='''გ'''== =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „რა ბრწყინვალე გამოგონებაა ცეკვა... ლამაზ მამაკაცთან ჩახუტების კარგი საბაბია.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ჩარლსტონი“ გამახალისებელი ცეკვაა, სიხარულით სავსე იმის გამო, რომ ცოცხალი ხარ და რომ სწორედ ახლა, ამ მომენტში აქ ხარ. ეს ცეკვა გვეუბნება, რომ თანამედროვე ადამიანები ვართ და არაფრის გვეშინია.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ცეკვა ─ ეს არის ჰორიზონტალური სურვილების ვერტიკალური გამოხატვა.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ცეკვას შეუძლია ყველა ის საიდუმლო გაამხილოს, რომელიც მუსიკაში იმალება.“ | ავტორი = [[შარლ ბოდლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] pzf39kcfnu7up4kp64o2j96erv49dw2 47033 47032 2026-04-10T10:49:36Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47033 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ცეკვავ, შენი მიზანი არაა, რომ ოთახის სხვა მხარეს გადაადგილდე. შენი მიზანია ისიამოვნო გავლილი გზის ყოველი ნაბიჯით.“ | ავტორი = [[ვაინე დაიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „რა ბრწყინვალე გამოგონებაა ცეკვა... ლამაზ მამაკაცთან ჩახუტების კარგი საბაბია.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ჩარლსტონი“ გამახალისებელი ცეკვაა, სიხარულით სავსე იმის გამო, რომ ცოცხალი ხარ და რომ სწორედ ახლა, ამ მომენტში აქ ხარ. ეს ცეკვა გვეუბნება, რომ თანამედროვე ადამიანები ვართ და არაფრის გვეშინია.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ცეკვა ─ ეს არის ჰორიზონტალური სურვილების ვერტიკალური გამოხატვა.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ცეკვას შეუძლია ყველა ის საიდუმლო გაამხილოს, რომელიც მუსიკაში იმალება.“ | ავტორი = [[შარლ ბოდლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 00e988eqp7w8l6tvibqt8auk9fvtndg 47034 47033 2026-04-10T10:49:46Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ჰ */ 47034 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ცეკვავ, შენი მიზანი არაა, რომ ოთახის სხვა მხარეს გადაადგილდე. შენი მიზანია ისიამოვნო გავლილი გზის ყოველი ნაბიჯით.“ | ავტორი = [[ვაინე დაიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „რა ბრწყინვალე გამოგონებაა ცეკვა... ლამაზ მამაკაცთან ჩახუტების კარგი საბაბია.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ჩარლსტონი“ გამახალისებელი ცეკვაა, სიხარულით სავსე იმის გამო, რომ ცოცხალი ხარ და რომ სწორედ ახლა, ამ მომენტში აქ ხარ. ეს ცეკვა გვეუბნება, რომ თანამედროვე ადამიანები ვართ და არაფრის გვეშინია.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ცეკვა ─ ეს არის ჰორიზონტალური სურვილების ვერტიკალური გამოხატვა.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] aln5s8fspkywksc7he2n6py9zs438vu 47035 47034 2026-04-10T10:49:55Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 47035 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ცეკვას შეუძლია ყველა ის საიდუმლო გაამხილოს, რომელიც მუსიკაში იმალება.“ | ავტორი = [[შარლ ბოდლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ცეკვავ, შენი მიზანი არაა, რომ ოთახის სხვა მხარეს გადაადგილდე. შენი მიზანია ისიამოვნო გავლილი გზის ყოველი ნაბიჯით.“ | ავტორი = [[ვაინე დაიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „რა ბრწყინვალე გამოგონებაა ცეკვა... ლამაზ მამაკაცთან ჩახუტების კარგი საბაბია.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ჩარლსტონი“ გამახალისებელი ცეკვაა, სიხარულით სავსე იმის გამო, რომ ცოცხალი ხარ და რომ სწორედ ახლა, ამ მომენტში აქ ხარ. ეს ცეკვა გვეუბნება, რომ თანამედროვე ადამიანები ვართ და არაფრის გვეშინია.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ცეკვა ─ ეს არის ჰორიზონტალური სურვილების ვერტიკალური გამოხატვა.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] qmzl9iats3jcv9we5ekkwfa5arf6enp 47036 47035 2026-04-10T10:50:40Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 47036 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ცეკვას შეუძლია ყველა ის საიდუმლო გაამხილოს, რომელიც მუსიკაში იმალება.“ | ავტორი = [[შარლ ბოდლერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ცეკვავ, შენი მიზანი არაა, რომ ოთახის სხვა მხარეს გადაადგილდე. შენი მიზანია ისიამოვნო გავლილი გზის ყოველი ნაბიჯით.“ | ავტორი = [[ვაინე დაიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „რა ბრწყინვალე გამოგონებაა ცეკვა... ლამაზ მამაკაცთან ჩახუტების კარგი საბაბია.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ჩარლსტონი“ გამახალისებელი ცეკვაა, სიხარულით სავსე იმის გამო, რომ ცოცხალი ხარ და რომ სწორედ ახლა, ამ მომენტში აქ ხარ. ეს ცეკვა გვეუბნება, რომ თანამედროვე ადამიანები ვართ და არაფრის გვეშინია.“ | ავტორი = [[ლორა ვუდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.) }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „ისინი, ვინც ცეკვავდნენ, შეშლილებად ეჩვენებოდათ მათ, ვისაც არ შეეძლო მოესმინა მუსიკა.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „ცეკვა ─ ეს არის ჰორიზონტალური სურვილების ვერტიკალური გამოხატვა.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] i17a62idrtvgj854eq7cvq6gy69xa6u 0 6808 46959 46621 2026-04-09T20:56:39Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46959 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== =='''გ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბავშვებისგან სწავლა ჩვენთვის არანაკლებ სასარგებლოა.“'' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„აგრძნობინეთ ბავშვს, რომ გიყვართ და მაშინ ნახავთ, რომ საჭირო არ არის ცემა-ტუქსვა, რადგან თქვენი სიყვარული გამოიწვევს მის სიყვარულსაც.“'' | ავტორი = [[ვილჰელმ გრიმი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = ''„მსოფლიოს მთელი სიმდიდრე არ ღირს ბავშვის ერთ ცრემლად.“'' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ბავშვებთან ურთიერთობით სული იკურნება.“'' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = ''„არასდროს გააღმერთო ბავშვი, თორემ გაიზრდება და თაყვანისცემას მოგთხოვს.“'' | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = ''„ცუდი საქმეა, როცა ბავშვს აჩვევენ, ყველაფერს ისე უყუროს, როგორც სათამაშოს. ყველაზე საჭიროა, ასწავლონ ბავშვს გარჯა-მუშაობა.“'' | ავტორი = [[იმანუელ კანტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„გიყვარდეს უცხო ბავშვებიც ─ სანამ გადაწყვეტ, როგორ მოექცე, მათ ადგილას ყოველთვის შენი შვილი წარმოიდგინე.“'' | ავტორი = [[იანუშ კორჩაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = ''„თუ ჩვენ მოვუსმენთ ბავშვს, რომელიც ჩვენში ცხოვრობს, ჩვენი თვალები ისევ იბრწყინებენ.“'' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ბავშვის ქცევა მისი ემოციური სამყაროს ენაა ─ სანამ გამოვასწორებთ ქცევას, უნდა მოვუსმინოთ იმას, რასაც ბავშვი გრძნობებით გვიყვება.“'' | ავტორი = [[ზურაბ მხეიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„ქალი მამაკაცზე უკეთ უგებს ბავშვებს, მაგრამ მამაკაცი ქალზე უფრო ბავშვია.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = ''„ძალიან ხშირად ბავშვს ისეთი საგანი ართობს, რომელსაც სათამაშოსთან არაფერი აქვს საერთო.“'' | ავტორი = [[ანატოლ ფრანსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ღმერთებს სწყურიათ” (1912 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ბავშვი მანამ მოლაშქრეობას შეძლებს, ჯერ ყბედობს და სახელიც მაშინ ერქმევა.“'' | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბავშვს თქვენი სიყვარული ყველაზე მეტად სწორედ მაშინ სჭირდება, როცა ის ამას ყველაზე ნაკლებად იმსახურებს.“'' | ავტორი = [[ლაიონელ შრაივერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “კევინზე უნდა დაგელაპარაკო” (2003 წ.) }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბავშვები სუფთა იბადებიან ─ ადამიანებს მერე გვემღვრევა სული...“'' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “უმისამართო წერილი” }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბავშვის ბუნება საიდუმლოთა საიდუმლოა. ბავშვი იგივ ადამიანია და მით უფრო ძნელი საცნობელია, რომ ძნელ წასაკითხ ქარაგმით დაწერილია, თუ ესე ითქმის, და არა სხვილ და სრულ ასოებით, როგორც დამთავრებული კაცი. არ უნდა გვიკვირდეს, რომ რასაც დიდ მდინარეში ვპოულობთ, იმას მის სათავეშიაც ვხედავთ. ბავშვი სათავეა, დასაწყისია დიდი ადამიანისა.“'' | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ერთი უპატრონო ბავშვის გადარჩენა სამყაროს გადარჩენის ტოლფასია...“'' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ბავშვი საზარელი იარაღია, თუკი არადანიშნულებისამებრ გამოიყენებ.“'' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გოდორი” (2003 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = ''„პატარა ბავშვების ქცევაში ყოველთვის ზუსტად აისახება ის ემოციები და გრძნობები, რომლებსაც მოზრდილები განიცდიან.“'' | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = ''„მცდელობა, განებივრებით ბავშვს შეუქმნა ბედნიერი ცხოვრება, არაკეთილგონივრულია.“'' | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] ke5mpom2gowlk9g8jckycu1mn25ath0 47037 46959 2026-04-10T10:54:09Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47037 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== =='''გ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბავშვებისგან სწავლა ჩვენთვის არანაკლებ სასარგებლოა.“'' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„აგრძნობინეთ ბავშვს, რომ გიყვართ და მაშინ ნახავთ, რომ საჭირო არ არის ცემა-ტუქსვა, რადგან თქვენი სიყვარული გამოიწვევს მის სიყვარულსაც.“'' | ავტორი = [[ვილჰელმ გრიმი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = ''„მსოფლიოს მთელი სიმდიდრე არ ღირს ბავშვის ერთ ცრემლად.“'' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბავშვები მშვენივრად ამჩნევენ მშობლებს პატარები ვგონივართ და ისე ფიქრობენ, ვერაფერს მივხვდებითო. სინამდვილეში კი ძნელად გამოაპარებთ რასმე.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ბავშვებს კაცმა არაფერი უნდა დაუმალოს; ვითომც პატარები არიან და მათთვის ადრეა ყველაფრის ცოდნაო [...] როცა ეს პატარა ჩიტუნები მიამიტად მოგაპყრობენ გაბრწყინებულ თვალებს, რა სინდისით უნდა მოატყუო ისინი?!“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ბავშვებთან ურთიერთობით სული იკურნება.“'' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = ''„არასდროს გააღმერთო ბავშვი, თორემ გაიზრდება და თაყვანისცემას მოგთხოვს.“'' | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = ''„ცუდი საქმეა, როცა ბავშვს აჩვევენ, ყველაფერს ისე უყუროს, როგორც სათამაშოს. ყველაზე საჭიროა, ასწავლონ ბავშვს გარჯა-მუშაობა.“'' | ავტორი = [[იმანუელ კანტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„გიყვარდეს უცხო ბავშვებიც ─ სანამ გადაწყვეტ, როგორ მოექცე, მათ ადგილას ყოველთვის შენი შვილი წარმოიდგინე.“'' | ავტორი = [[იანუშ კორჩაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = ''„თუ ჩვენ მოვუსმენთ ბავშვს, რომელიც ჩვენში ცხოვრობს, ჩვენი თვალები ისევ იბრწყინებენ.“'' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ბავშვის ქცევა მისი ემოციური სამყაროს ენაა ─ სანამ გამოვასწორებთ ქცევას, უნდა მოვუსმინოთ იმას, რასაც ბავშვი გრძნობებით გვიყვება.“'' | ავტორი = [[ზურაბ მხეიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„ქალი მამაკაცზე უკეთ უგებს ბავშვებს, მაგრამ მამაკაცი ქალზე უფრო ბავშვია.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = ''„ძალიან ხშირად ბავშვს ისეთი საგანი ართობს, რომელსაც სათამაშოსთან არაფერი აქვს საერთო.“'' | ავტორი = [[ანატოლ ფრანსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ღმერთებს სწყურიათ” (1912 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ბავშვი მანამ მოლაშქრეობას შეძლებს, ჯერ ყბედობს და სახელიც მაშინ ერქმევა.“'' | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბავშვს თქვენი სიყვარული ყველაზე მეტად სწორედ მაშინ სჭირდება, როცა ის ამას ყველაზე ნაკლებად იმსახურებს.“'' | ავტორი = [[ლაიონელ შრაივერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “კევინზე უნდა დაგელაპარაკო” (2003 წ.) }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბავშვები სუფთა იბადებიან ─ ადამიანებს მერე გვემღვრევა სული...“'' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “უმისამართო წერილი” }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბავშვის ბუნება საიდუმლოთა საიდუმლოა. ბავშვი იგივ ადამიანია და მით უფრო ძნელი საცნობელია, რომ ძნელ წასაკითხ ქარაგმით დაწერილია, თუ ესე ითქმის, და არა სხვილ და სრულ ასოებით, როგორც დამთავრებული კაცი. არ უნდა გვიკვირდეს, რომ რასაც დიდ მდინარეში ვპოულობთ, იმას მის სათავეშიაც ვხედავთ. ბავშვი სათავეა, დასაწყისია დიდი ადამიანისა.“'' | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ერთი უპატრონო ბავშვის გადარჩენა სამყაროს გადარჩენის ტოლფასია...“'' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ბავშვი საზარელი იარაღია, თუკი არადანიშნულებისამებრ გამოიყენებ.“'' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გოდორი” (2003 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = ''„პატარა ბავშვების ქცევაში ყოველთვის ზუსტად აისახება ის ემოციები და გრძნობები, რომლებსაც მოზრდილები განიცდიან.“'' | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = ''„მცდელობა, განებივრებით ბავშვს შეუქმნა ბედნიერი ცხოვრება, არაკეთილგონივრულია.“'' | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 0g435d0cw5c5i8194a62r4vt2tujhv2 47038 47037 2026-04-10T10:55:13Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47038 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== =='''გ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბავშვებისგან სწავლა ჩვენთვის არანაკლებ სასარგებლოა.“'' | ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„აგრძნობინეთ ბავშვს, რომ გიყვართ და მაშინ ნახავთ, რომ საჭირო არ არის ცემა-ტუქსვა, რადგან თქვენი სიყვარული გამოიწვევს მის სიყვარულსაც.“'' | ავტორი = [[ვილჰელმ გრიმი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = ''„მსოფლიოს მთელი სიმდიდრე არ ღირს ბავშვის ერთ ცრემლად.“'' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ბავშვები მშვენივრად ამჩნევენ მშობლებს პატარები ვგონივართ და ისე ფიქრობენ, ვერაფერს მივხვდებითო. სინამდვილეში კი ძნელად გამოაპარებთ რასმე.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ბავშვებთან ურთიერთობით სული იკურნება.“'' | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = ''„არასდროს გააღმერთო ბავშვი, თორემ გაიზრდება და თაყვანისცემას მოგთხოვს.“'' | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = ''„ცუდი საქმეა, როცა ბავშვს აჩვევენ, ყველაფერს ისე უყუროს, როგორც სათამაშოს. ყველაზე საჭიროა, ასწავლონ ბავშვს გარჯა-მუშაობა.“'' | ავტორი = [[იმანუელ კანტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„გიყვარდეს უცხო ბავშვებიც ─ სანამ გადაწყვეტ, როგორ მოექცე, მათ ადგილას ყოველთვის შენი შვილი წარმოიდგინე.“'' | ავტორი = [[იანუშ კორჩაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = ''„თუ ჩვენ მოვუსმენთ ბავშვს, რომელიც ჩვენში ცხოვრობს, ჩვენი თვალები ისევ იბრწყინებენ.“'' | ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ბავშვის ქცევა მისი ემოციური სამყაროს ენაა ─ სანამ გამოვასწორებთ ქცევას, უნდა მოვუსმინოთ იმას, რასაც ბავშვი გრძნობებით გვიყვება.“'' | ავტორი = [[ზურაბ მხეიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„ქალი მამაკაცზე უკეთ უგებს ბავშვებს, მაგრამ მამაკაცი ქალზე უფრო ბავშვია.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = ''„ძალიან ხშირად ბავშვს ისეთი საგანი ართობს, რომელსაც სათამაშოსთან არაფერი აქვს საერთო.“'' | ავტორი = [[ანატოლ ფრანსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ღმერთებს სწყურიათ” (1912 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ბავშვი მანამ მოლაშქრეობას შეძლებს, ჯერ ყბედობს და სახელიც მაშინ ერქმევა.“'' | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბავშვს თქვენი სიყვარული ყველაზე მეტად სწორედ მაშინ სჭირდება, როცა ის ამას ყველაზე ნაკლებად იმსახურებს.“'' | ავტორი = [[ლაიონელ შრაივერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “კევინზე უნდა დაგელაპარაკო” (2003 წ.) }} =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბავშვები სუფთა იბადებიან ─ ადამიანებს მერე გვემღვრევა სული...“'' | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “უმისამართო წერილი” }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = ''„ბავშვის ბუნება საიდუმლოთა საიდუმლოა. ბავშვი იგივ ადამიანია და მით უფრო ძნელი საცნობელია, რომ ძნელ წასაკითხ ქარაგმით დაწერილია, თუ ესე ითქმის, და არა სხვილ და სრულ ასოებით, როგორც დამთავრებული კაცი. არ უნდა გვიკვირდეს, რომ რასაც დიდ მდინარეში ვპოულობთ, იმას მის სათავეშიაც ვხედავთ. ბავშვი სათავეა, დასაწყისია დიდი ადამიანისა.“'' | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ერთი უპატრონო ბავშვის გადარჩენა სამყაროს გადარჩენის ტოლფასია...“'' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ბავშვი საზარელი იარაღია, თუკი არადანიშნულებისამებრ გამოიყენებ.“'' | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გოდორი” (2003 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = ''„პატარა ბავშვების ქცევაში ყოველთვის ზუსტად აისახება ის ემოციები და გრძნობები, რომლებსაც მოზრდილები განიცდიან.“'' | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = ''„მცდელობა, განებივრებით ბავშვს შეუქმნა ბედნიერი ცხოვრება, არაკეთილგონივრულია.“'' | ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 1720lg56uxyrlqhq20crvwpf1qnf7lo 0 6812 46934 46196 2026-04-09T13:25:16Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46934 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ყველაფერი, რაც ოდესმე მინდოდა, შიშის მეორე მხარესაა.“ | ავტორი = [[ჯორჯ ადერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყველაზე დიდი ციხე, რომელშიც ადამიანები ცხოვრობენ ─ ეს არის შიში იმისა, თუ რას იფიქრებენ სხვები.“ | ავტორი = [[დევიდ აიკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ძლიერ ადამიანს არ ეშინია მტრების, მაგრამ ეშინია მეგობრების.“ | ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შიში ეშმაკის მოუთმენელი მოლოდინისაგან წარმოშობილი ტკივილის გრძნობაა.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ის, ვინც დაძლევს შიშებს, ჭეშმარიტად თავისუფალი იქნება.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არავის უყვარს ის კაცი, ვისიც ეშინიათ.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „როცა დასაკარგავი არაფერი გაქვს, არც არაფრისა გეშინია.“ | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.) }} {{Q | ციტატა = „როგორც კი შიში იწყებს ვიღაცის ქმედებების მოტივირებას, ეს ადამიანი აღარ ცხოვრობს აწმყოში, ის ცხოვრობს მომავალში.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ერთ დღეს შიშმა დააკაკუნა კარზე; სიმამაცე ადგა და გააღო, მაგრამ გარეთ არავინ დახვდა.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „ყოველთვის აკეთე ის, რისი კეთებაც ყველაზე მეტად გეშინია.“ | ავტორი = [[რალფ ემერსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „არ უნდა გვეშინოდეს იმ ადამიანების, ვისაც არ ვუყვარვართ; უნდა გვეშინოდეს მათი, ვინც თავს გვაჩვენებს, თითქოს ვუყვარვართ.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ცხოვრებაში არაფრის უნდა გეშინოდეს ─ მხოლოდ ამის გაგებაა საჭირო. ახლა კი დროა, უფრო მეტი გავიგოთ, რომ ნაკლებად გვეშინოდეს.“ | ავტორი = [[მარი კიური]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „თუ შეპყრობილი ხართ შიშით, მაშინ ვერ ვიტყვით, რომ აზროვნებთ.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} {{Q | ციტატა = „ის, რისიც თქვენ გეშინიათ, ყოველთვის ხდება.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები” }} {{Q | ციტატა = „არსებობს ორი სახის შიში: ბუნებრივი და არაბუნებრივი. ბუნებრივი შიშის განცდა კარგია ─ ის თვითგადარჩენის ინსტინქტიდან მოდის.“ | ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა” }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „ადამიანს ეშინია მხოლოდ იმისი, რაც არ იცის. ცოდნა ამარცხებს შიშს.“ | ავტორი = [[ნიკოლოზ პიროგოვი]] ან ბესარიონ ბელინსკი | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩვენი ახალგაზრდული ოინების თანამგზავრი შიში შეადგენს სწორედ ოინების მთავარ მშვენებას.“ | ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ქალბატონი გლეხიგოგო” (1830 წ.) }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = :- მაინც, რატომ არ გეშინია არაფრის? :- იმიტომ, რომ სიყვარულის არ მეშინია. | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.) }} =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== {{Q | ციტატა = „მთელს ქართლში უშიშარ კაცად ცნობილ ზებულონს თურმე ადამიანისა ეშინოდა.“ | ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ზებულონი” (1988 წ.) }} {{Q | ციტატა = „სიცოცხლე იმად არა ღირს, მისი გულისთვის შიშს მონად გაუხდე.“ | ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „შიში, ნაცვლად იმისა, რომ აგვაცდინოს ფათერაკს, პირიქით შეგვყრის მას.“ | ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.) }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = :მე მინდა ჩემგან სახსოვრად გქონდეს :ამ ქარის უცებ ჩადგომის შიში. | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დე, ასე ქროდეს ..” }} {{Q | ციტატა = „ყველაზე დიდი შიში ისაა, რომელსაც ვეღარ გრძნობ.“ | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.) }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== {{Q | ციტატა = „შეზღუდვები, როგორიცაა შიშები, უმეტესწილად უბრალოდ ილუზიაა.“ | ავტორი = [[მაიკლ ჯორდანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჰ'''== ემერსონმა თქვა: გააკეთეთ ის, რისიც გეშინიათ, და თქვენ დაამარცხებთ თქვენს შიშს. ფრანგმა ფსიქოლოგმა ბოდუანმა თქვა: შიშის დასაძლევად ჩვენ უნდა ვისწავლოთ წარმოსახვის მართვა. {{Q | ციტატა = „შენ მხოლოდ იმის გეშინია რომ არ ხარ ჰარმონიაში საკუთარ თავთან. შეხედე ხალხს, მათ იმიტომ ეშინიათ, რომ ისინი საერთოდ არ იცნობენ საკუთარ თავებს.“ | ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხვარს სულ მგლის შიში ჰქონდა და მგელმა შეჭამა.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არასდროს მისცე შიშს უფლება, განსაზღვროს შენი მომავალი.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როდესაც ბავშვი ვიყავი, მოჩვენებების მეშინოდა... როდესაც გავიზარდე, მივხვდი, რომ ადამიანები უფრო საშიშნი არიან.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შიში შენ გაქცევს ტყვედ, იმედი კი გაძლევს თავისუფლებას.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = კინოფილმი “გაქცევა შოუშენკიდან” (1994 წ.) }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] pknrf2jj1s4syts0w46jwka5q22sree 0 6813 46971 45549 2026-04-09T21:25:27Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46971 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „რას ვიზამდი, თუკი მხოლოდ ექვსი თვის სიცოცხლე მექნებოდა დარჩენილი? ─ უფრო სწრაფად დავიწყებდი წერას.“ | ავტორი = [[აიზეკ აზიმოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :წერ, ნიშნავს უკვე რაღაცას ბედავ. :უმჯობესია მეტს რომ ბედავდე. :შენ გამუდმებით წერ ─ რასაც ხედავ, :მე იმას, რასაც მინდა ვხედავდე. | ავტორი = [[რატი ამაღლობელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მე მწერლად მამის სიმღერებმა და შეშლილთა სიტყვებმა მაქციეს.“ | ავტორი = [[ჰანს კრისტიან ანდერსენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „გააუმჯობესო შენი დროის ზნეობა ─ აი, მწერლის უპირველესი მიზანი.“ | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კარგი მწერალი ცხოვრების შუაგულში ტრიალებს, საშუალო ─ ნაპირ-ნაპირ უვლის, ცუდი კი ძალას ხმარობს მასზე და მერე ბუზების წასაბილწავად ტოვებს.“ | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.) }} {{Q | ციტატა = „მწერლობაში მარტო გონებით ფონს ვერ გახვალ.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ხასიათები, ანუ ჩვენი საუკუნის ზნე-ჩვეულებანი” (1839 წ.) }} {{Q | ციტატა = „თუ გსურს ბუნებრივად, ძარღვიანად და დახვეწილად წერო, ჭეშმარიტება უნდა გადმოსცე.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ხასიათები, ანუ ჩვენი საუკუნის ზნე-ჩვეულებანი” (1839 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ჯერ არვის უნახავს რამდენიმე მწერლის მიერ ერთობლივად შექმნილი შედევრი.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ხასიათები, ანუ ჩვენი საუკუნის ზნე-ჩვეულებანი” (1839 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ვერ მიაღწევ წერის სრულყოფას, თუკი ეს შესაძლებელია, და ვერ აჯობებ ძველ მწერლებს, თუ არ მიბაძავ მათ.“ | ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ხასიათები, ანუ ჩვენი საუკუნის ზნე-ჩვეულებანი” (1839 წ.) }} {{Q | ციტატა = „მწერლები ─ ეს სასოწარკვეთილი ხალხია და როცა მათ უჩნდებათ იმედი, ისინი ვერ ახერხებენ წერას...“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადვილი, ბოზებზე წერაა, მაგრამ კარგ ქალებზე წერა გაცილებით უფრო რთული რამეა.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ეჭვით უნდა მოეკიდო ადამიანს, რომელიც თავის რომანს სხვებს ხმამაღლა უკითხავს ─ ასეთი მწერალი განწირულია.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = „მწერლისთვის ყველაზე მავნე რამე ის არის, როცა მეორე მწერალს იცნობს, იმაზე უარესი კი, როცა რამდენიმე მწერალს იცნობს. მაშინი ისინი ბუზებს ემსგავსებიან, რომლებიც ერთსა და იმავე განავალს შესევიან.“ | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.) }} {{Q | ციტატა = „თუ ნამდვილი მწერალი დადუმდა, ის კვდება.“ | ავტორი = [[მიხეილ ბულგაკოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ერთი უცნაური ბედი აქვთ დიდ მწერლებსა და ლამაზ ქალებს: ვინც მათ ვერ შესწვდება, ყველა აგინებს.“ | ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ყოველი ავტორი ცხოვრებაში ერთხელ მაინც გვაჩვენებს თავის ნამდვილ სახეს მისივე ნაშრომში, მიუხედავად იმისა, ჰგავს ეს სახე მის იმჟამინდელ მდგომარეობასა და ყოფას თუ არა.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კომერციული ლიტერატურა ხალხისთვის ოპიუმის მსგავსი ნარკოტიკია.“ | ავტორი = [[ანტონიო გრამში]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „წერა სექსს ჰგავს ─ ჯერ ამას აკეთებთ სიყვარულისთვის, შემდეგ ─ მეგობრებისთვის, შემდეგ კი ─ ფულისთვის.“ | ავტორი = [[ვირჯინია ვულფი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზოგიერთი ნაწარმოები თავისი პუბლიკის მიერ არის შექმნილი, ზოგიერთი კი თვითონვე ჰქმნის თავის პუბლიკას.“ | ავტორი = [[პოლ ვალერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „მწერლის შემოქმედებისათვის უდიდესი მნიშვნელობა აქვს ბიოგრაფიას. მწერლები თხზავენ, მაგრამ კი არაფერს იგონებენ, რაც არ უნახავთ, ან არ განუცდიათ.“ | ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „ჰომეროსიდან მოყოლებული დღევანდლამდე პოეტური ფოლკლორი შთაგონების წყარო იყო. რაც კი რამ დაწერილა დიადი და გენიალური, სათავე ხალხური შემოქმედების წიაღში ეძებნება. ამ ფაქტის წინააღმდეგ ვერ წავა ვერც ერთი ლიტერატურის ისტორიკოსი...“ | ავტორი = [[ვახტანგ კოტეტიშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „ვწერ იმიტომ, რომ უბედური ვარ ─ წერა ბედნიერებისთვის ბრძოლაა.“ | ავტორი = [[მარიო ვარგას ლიოსა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „გრაფომანიული წერა არის ისეთი წერა, რომლის შიგნით არაფერი არ ხდება. ნამდვილი წერა კი არის ისეთი წერა, რომლითაც და რომლის შიგნითაც რაღაც ხდება.“ | ავტორი = [[მერაბ მამარდაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ფილოსოფიის საფუძვლები, (ლექციების ციკლი). თბ., 2014. გვ. 109 }} {{Q | ციტატა = „ქართველი მწერალი ისეთი ადამიანია, რომელიც ყოველთვის იქ არის, სადაც ყველა არასდროს არ არის და ამავე დროს იქ არის, სადაც ყველა ყოველთვის მოიყრის თავს.“ | ავტორი = [[აკა მორჩილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = სიტყვა ფრანკფურტის წიგნის ბაზრობის გახსნაზე (2018 წ.) }} {{Q | ციტატა = „ქართული ლიტერატურა ჩვენი აღსარებაც არის და ოცნებაც.“ | ავტორი = [[აკა მორჩილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = სიტყვა ფრანკფურტის წიგნის ბაზრობის გახსნაზე (2018 წ.) }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „მწერალი კვდება, როცა მას აღელვებს ისეთი საკითხები, როგორიცაა ─ რა არის ხელოვნება და რაში მდგომარეობს მწერლის ვალი.“ | ავტორი = [[ვლადიმერ ნაბოკოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„კარგი მწერალი, როგორც თავის სულს, ისევე მისი მეგობრის სულსაც ადვილად ეუფლება.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „არ შეიძლება დაწერო ისეთი ნაწარმოები, რომელიც ყველა მკითხველს დააკმაყოფილებდა.“ | ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვფიქრობ, ხანდახან წერაც გმირობაა ─ თუ ნაწერი განსასჯელად სულელებს მიეცემათ.“ | ავტორი = [[სოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ისე უნდა წერო, როგორც გეწერება და არაფერი შეცვალო.“ | ავტორი = [[სტენდალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „მწერლობა მაშინ ასრულებს თავის წმინდა მოვალეობას, როცა უკეთესად ემსახურება ქვეყანას.“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „რამე-რუმე“ ( წ.) }} {{Q | ციტატა = „პოეტური მწერლობაც მაშინ არის ღონიერი, როცა მარტო ფრაზებით კი არაა სავსე, არამედ ვპოებთ მასში ან დაქვეითებულს კაცს, პოეტისაგან დახატულს, ან დიდსულოვანს ადამიანს...“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = „რამე-რუმე“ ( წ.) }} {{Q | ციტატა = „ჩვენში ძალიან სათაკილოდ და ვითომ ნიჭის დამამცირებლად მიაჩნიათ მწერალზე სხვის გავლენა.“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ამქვეყნად მწერალზე ადრე არავინ ჭკნება, თუ მას არ უსმენენ...“ | ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „მწერლობა საიდუმლოს გამძაფრებაა და არა ამოხსნა!..“ | ავტორი = [[თამაზ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „წერის პროცესი მოულოდნელობებითაა სავსე. ზოგჯერ ისეც ხდება, რომ ტექსტი იწყებს ბატონობას ავტორის ჩანაფიქრზე.“ | ავტორი = [[თამაზ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მწერალი ეხმარება მკითხველს სიმარტოვისა და გაუგებრობის შიშის დაძლევაში, ამით ის ძალიან ჰგავს რელიგიის მსახურსაც და ექიმსაც, მაგრამ, რადგან ცოდვა თვითონაც მრავლადა აქვს, მღვდლად არ გამოდგება, ხოლო, რაც შეეხება ექიმობას ─ მწერალს უფრო პაციენტის როლი შეეფერება, ვიდრე ექიმისა, თუნდაც, თავისი ათასჯერ დაფლეთილი და იმედის ნემსით ამოკემსილი გულის გამო.“ | ავტორი = [[თამაზ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :მე ჯერ ვცხოვრობდი და მერე ვწერდი, :როგორ ვცხოვრობდი ─ კარგად თუ ცუდად... | ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დევებით სავსე ქუდი” }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „წერე მთვრალმა, დაარედაქტირე ფხიზელმა.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანმა ბევრი ცუდი უნდა ნახოს, რომ სასაცილო რამე დაწეროს.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ქვეყნად იმაზე რთული საქმე არ არსბობს, ვიდრე წერდე სუფთა და გულწრფელ პროზას ადამიანზე.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ლიტერატურული კრიტიკოსები კაქტუსები არიან ─ მათ მხოლოდ ეკლები აქვთ, მწერლები კი ჩიტები არიან ─ მათ მხოლოდ ფრთები აქვთ.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = კინოფილმი “ამელი” (2001 წ.) }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 93fezhd75jgh3pmn9m4gl4c5bhrpm68 0 6823 46937 46924 2026-04-09T13:27:36Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46937 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „თუ თანამდებობებიდან განთავისუფლებენ, ეს ნამდვილად ნიშნავს იმას, რომ თქვენი რომელიღაც ნაწილი უარგყოფთ, გაიძულებთ გჯეროდეთ. რომ თქვენი ფასი ნულია.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} {{Q | ციტატა = „არ არსებობს წარუმატებლობები - არსებობს მხოლოდ გამოცდილება, რომლის წყალობითაც გვაქვს შანსი, შინაგანად გავიზარდოთ.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „მას, ვისაც მოქმედება სურს, არ ეშინია წარუმატებლობის.“ | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „წარუმატებლობის ბოლო საფეხური წარმატების პირველი საფეხურია.“ | ავტორი = [[დორსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== {{Q | ციტატა = „წარუმატებლობა თქვენი მასწავლებელი უნდა გახდეს და არა ─ მესაფლავე.“ | ავტორი = [[ზიგ ზილარი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „თუ მამაკაცი ქალებში წარმატებებით ტრაბახობს, ესე იგი, საერთოდ წარუმატებელია.“ | ავტორი = [[მადონა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „მამაკაცებისთვის ნამდვილ სიყვარულში წარუმატებლობა, სიყვარულით გატაცების საბაბია.“ | ავტორი = [[მადამ დე სტალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „იფიქრე, როგორც დედოფალმა. დედოფალს წარუმატებლობის არ ეშინია. წარუმატებლობა კიდევ ერთი ნაბიჯია წარმატებისკენ მიმავალ გზაზე.“ | ავტორი = [[ოპრა უინფრი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „წარუმატებლობა ─ ეს არის შესაძლებლობა, დაიწყო ყველაფერი თავიდან, ოღონდ უფრო ჭკვიანურად.“ | ავტორი = [[ჰენრი ფორდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== ყოველთვის დაკარგავ იმას, რასაც არ დააფასებ, ან პირიქით, - ზედმეტ ფასს დაადებ. [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 47j9ph34af7qq9ehd742lhw0tbsgkll 46939 46937 2026-04-09T13:29:03Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ბ */ 46939 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „თუ თანამდებობებიდან განთავისუფლებენ, ეს ნამდვილად ნიშნავს იმას, რომ თქვენი რომელიღაც ნაწილი უარგყოფთ, გაიძულებთ გჯეროდეთ. რომ თქვენი ფასი ნულია.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} {{Q | ციტატა = „არ არსებობს წარუმატებლობები ─ არსებობს მხოლოდ გამოცდილება, რომლის წყალობითაც გვაქვს შანსი, შინაგანად გავიზარდოთ.“ | ავტორი = [[ლიზ ბურბო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ფული და სიუხვე” }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „მას, ვისაც მოქმედება სურს, არ ეშინია წარუმატებლობის.“ | ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „წარუმატებლობის ბოლო საფეხური წარმატების პირველი საფეხურია.“ | ავტორი = [[დორსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== {{Q | ციტატა = „წარუმატებლობა თქვენი მასწავლებელი უნდა გახდეს და არა ─ მესაფლავე.“ | ავტორი = [[ზიგ ზილარი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „თუ მამაკაცი ქალებში წარმატებებით ტრაბახობს, ესე იგი, საერთოდ წარუმატებელია.“ | ავტორი = [[მადონა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „მამაკაცებისთვის ნამდვილ სიყვარულში წარუმატებლობა, სიყვარულით გატაცების საბაბია.“ | ავტორი = [[მადამ დე სტალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „იფიქრე, როგორც დედოფალმა. დედოფალს წარუმატებლობის არ ეშინია. წარუმატებლობა კიდევ ერთი ნაბიჯია წარმატებისკენ მიმავალ გზაზე.“ | ავტორი = [[ოპრა უინფრი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „წარუმატებლობა ─ ეს არის შესაძლებლობა, დაიწყო ყველაფერი თავიდან, ოღონდ უფრო ჭკვიანურად.“ | ავტორი = [[ჰენრი ფორდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== ყოველთვის დაკარგავ იმას, რასაც არ დააფასებ, ან პირიქით, - ზედმეტ ფასს დაადებ. [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] eukp48cpjwzllkkh1gzfe7ufx3kycfy 0 6827 46976 46654 2026-04-09T21:28:24Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46976 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „კარგი დასაწყისი ─ ნახევარია საქმისა.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „აუცილებლობა ─ ყოველივე უდიდესი საქმის დედა.“ | ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვენდეტა” (1830 წ.) }} {{Q | ციტატა = „თუ გინდა, საქმე კარგად გაკეთდეს ─ გააკეთე ის თავად!“ | ავტორი = [[ნაპოლეონ ბონაპარტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ყოველ უპრინციპო საქმიანობას გაკოტრებამდე მიჰყავხართ!“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „მუდმივად და მკაცრად შესრულებული რომელიმე საქმე, აწესრიგებს დანარჩენ ყველაფერს ცხოვრებაში და ყველაფერი მის ირგვლივ ტრიალებს.“ | ავტორი = [[ეჟენ დელაკრუა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „არასოდეს არ ხდება დიდი საქმე დიდი სიძნელეების გარეშე.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „საქმე კი არ შექმნილა აზრისთვის, არამედ აზრი შეიქმნა საქმისთვის.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„ყოველი საქმე, რომელიც უსიყვარულოდ კეთდება, ადგილს იკავებს ცუდისა და კარგის მიღმა.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „საქმე ─ საკუთარი შვილივით უნდა გიყვარდეს, სასურველი ნაყოფი რომ მოგცეს!“ | ავტორი = [[პლატონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „თუ გსურს, ცხოვრება შეიმსუბუქო, საქმეში მთელი მონდომება ჩააქსოვე.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :სჯობს, საყვარელსა უჩვენნე საქმენი საგმირონია! | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} {{Q | ციტატა = :უმსგავსო საქმე ყოველი მოკლეა, მით ოხერია. | ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.) }} =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „დღე დიდია, და იგი ყველაფრისათვის კმარა, თუ დაკავებული ხარ რაღაც ერთი საქმით, მაგრამ, ამავე დროს, მთელი წელიც კი არ გეყოფა, თუ ერთდროულად ორი საქმის კეთებას დაიწყებ.“ | ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.) }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = :რას უფრო გინდა აკეთებდე? :მისთანა საქმეს, რომელიც თავაშვებულს ჰლაგმავდეს და გულგატეხილს ამხნევებდეს. | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = ''იონა მეუნარგიას ბლიცინტერვიუ'' }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „პატარა ნიჩბითაც ბევრი რამ კეთდება და ძალიან შესაძლოა ცოტ-ცოტაობიდან დიდი საქმე გამოვიდეს.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = :ნეტა, ვინც კარგის საქმით :აღნიშნავს თავის დროსა! :ის აქავ ეწაფება :უკვდავების წყაროსა!.. | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„ვინც კარგსა საქმეს არ მისდევს, იგი თავისა მტერია.“'' | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== {{Q | ციტატა = „არც ერთ საქმეს იმდენი ძალა არ სჭირდება, რამდენიც გაბედვა!“ | ავტორი = [[ბესიკ ხარანაული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ჩვენ ნებისმიერ ასაკში გვაქვს დრო სასარგებლო საქმიანობისთვის.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „საყვარელი საქმით დაკავება ─ თქვენი მოვალეობაა ცხოვრების წინაშე.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} {{Q | ციტატა = „ახალი საქმის დაწყებას ყოველთვის ვურჩევ ძირითადი სამსახურიდან წაუსვლელად.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} გადადებული საქმე ეშმაკისაა ქანდაკებას შესახედაობა ამშვენებს, ადამიანს ─ საქმენიო. [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 5jz2vv5l2qp9t2vt8ga2y5jwsz85epu 0 6829 46957 46012 2026-04-09T20:37:58Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46957 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ნამდვილი ხიფათის წინაშე მამაკაცები ამჯობინებენ, ქალები გვერდით არ ჰყავდეთ.“ | ავტორი = [[შარლოტა ბრონტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „მამაკაცი ქალს იმაში უნდა დაეხმაროს, რომ სუსტი იყოს, თორემ ქალს ძლიერი რომ იყოს, მამაკაცის გარეშეც შეუძლია.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „თუ კაცი ქალს მანქანის კარებს უღებს, ან ქალია ახალი, ან ─ მანქანა.“ | ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „ზოგი ადამიანი თავს კაცად იმიტომ თვლის, რომ ქალი არ არის.“ | ავტორი = [[რობერტ დე ნირო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ორი რამ ენატრება ნამდვილ მამაკაცს: ხიფათი და თამაში. ამიტომ სჭირდება მას ქალი - სახიფათო სათამაშო!“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „ქალების უმეტესობას მამაკაცები არამზადებად მიაჩნიათ, მაგრამ მათი შემცვლელი ჯერ ვერ უპოვიათ.“ | ავტორი = [[ელიზაბეტ ტეილორი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კაცებს უფრო სჭირდებათ ვიღაც მზრუნველი, ვიდრე ქალებს, რადგან ჭკუა და ასაკი, ქალებისგან განსხვავებით, კაცებს არ ემატებათ.“ | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „ახალგაზრდა მამაკაცები ქალებთან მორიდებული მდიდრებივით იქცევიან, მოხუცები კი ─ თავხედი მათხოვრებივით.“ | ავტორი = [[მეი უესტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „მხოლოდ ნამდვილ მამაკაცს შეუძლია მიიღოს გოგონა ისეთი, როგორიც ის არის; დანარჩენები სტერეოტიპების, მოდისა და სხვისი აზრის მსხვერპლნი არიან.“ | ავტორი = [[რომი შნაიდერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „თუ ამ ეტაპზე ჩემს ცხოვრებაში არ არის იდეალური მამაკაცი, შემიძლია თავად გავხდე იდეალური ქალი ─ საკუთარი თავისთვის.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] fj7vz5vbk25lmoda06g9r6fts5mims0 46958 46957 2026-04-09T20:38:52Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46958 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ნამდვილი ხიფათის წინაშე მამაკაცები ამჯობინებენ, ქალები გვერდით არ ჰყავდეთ.“ | ავტორი = [[შარლოტა ბრონტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „მამაკაცი ქალს იმაში უნდა დაეხმაროს, რომ სუსტი იყოს, თორემ ქალს ძლიერი რომ იყოს, მამაკაცის გარეშეც შეუძლია.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „თუ კაცი ქალს მანქანის კარებს უღებს, ან ქალია ახალი, ან ─ მანქანა.“ | ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „ზოგი ადამიანი თავს კაცად იმიტომ თვლის, რომ ქალი არ არის.“ | ავტორი = [[რობერტ დე ნირო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ორი რამ ენატრება ნამდვილ მამაკაცს: ხიფათი და თამაში. ამიტომ სჭირდება მას ქალი ─ ყველაზე სახიფათო სათამაშო!“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „ქალების უმეტესობას მამაკაცები არამზადებად მიაჩნიათ, მაგრამ მათი შემცვლელი ჯერ ვერ უპოვიათ.“ | ავტორი = [[ელიზაბეტ ტეილორი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კაცებს უფრო სჭირდებათ ვიღაც მზრუნველი, ვიდრე ქალებს, რადგან ჭკუა და ასაკი, ქალებისგან განსხვავებით, კაცებს არ ემატებათ.“ | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „ახალგაზრდა მამაკაცები ქალებთან მორიდებული მდიდრებივით იქცევიან, მოხუცები კი ─ თავხედი მათხოვრებივით.“ | ავტორი = [[მეი უესტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „მხოლოდ ნამდვილ მამაკაცს შეუძლია მიიღოს გოგონა ისეთი, როგორიც ის არის; დანარჩენები სტერეოტიპების, მოდისა და სხვისი აზრის მსხვერპლნი არიან.“ | ავტორი = [[რომი შნაიდერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „თუ ამ ეტაპზე ჩემს ცხოვრებაში არ არის იდეალური მამაკაცი, შემიძლია თავად გავხდე იდეალური ქალი ─ საკუთარი თავისთვის.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] gtmjlun9h2n28cpewtszizskaooc0xy 46965 46958 2026-04-09T21:04:01Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46965 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ნამდვილი ხიფათის წინაშე მამაკაცები ამჯობინებენ, ქალები გვერდით არ ჰყავდეთ.“ | ავტორი = [[შარლოტა ბრონტე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „მამაკაცი ქალს იმაში უნდა დაეხმაროს, რომ სუსტი იყოს, თორემ ქალს ძლიერი რომ იყოს, მამაკაცის გარეშეც შეუძლია.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „თუ კაცი ქალს მანქანის კარებს უღებს, ან ქალია ახალი, ან ─ მანქანა.“ | ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „ზოგი ადამიანი თავს კაცად იმიტომ თვლის, რომ ქალი არ არის.“ | ავტორი = [[რობერტ დე ნირო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ორი რამ ენატრება ნამდვილ მამაკაცს: ხიფათი და თამაში. ამიტომ სჭირდება მას ქალი ─ ყველაზე სახიფათო სათამაშო!“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„მამაკაცის გადარჩენა არასრულფასოვნების კომპლექსისგან შეუძლია მხოლოდ ჭკვიანი ქალის სიყვარულს.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „ქალების უმეტესობას მამაკაცები არამზადებად მიაჩნიათ, მაგრამ მათი შემცვლელი ჯერ ვერ უპოვიათ.“ | ავტორი = [[ელიზაბეტ ტეილორი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კაცებს უფრო სჭირდებათ ვიღაც მზრუნველი, ვიდრე ქალებს, რადგან ჭკუა და ასაკი, ქალებისგან განსხვავებით, კაცებს არ ემატებათ.“ | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = „ახალგაზრდა მამაკაცები ქალებთან მორიდებული მდიდრებივით იქცევიან, მოხუცები კი ─ თავხედი მათხოვრებივით.“ | ავტორი = [[მეი უესტი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „მხოლოდ ნამდვილ მამაკაცს შეუძლია მიიღოს გოგონა ისეთი, როგორიც ის არის; დანარჩენები სტერეოტიპების, მოდისა და სხვისი აზრის მსხვერპლნი არიან.“ | ავტორი = [[რომი შნაიდერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „თუ ამ ეტაპზე ჩემს ცხოვრებაში არ არის იდეალური მამაკაცი, შემიძლია თავად გავხდე იდეალური ქალი ─ საკუთარი თავისთვის.“ | ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “მართე შენი ბედი” }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 249s0m8v4nu1er6asqew63thcbtcjk0 0 6839 46964 46239 2026-04-09T21:03:04Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46964 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „მუსიკა ერთადერთი საერთაშორისო ენაა, მას არ სჭირდება თარგმნა, მის ენაზე სული საუბრობს მეორე სულთან.“ | ავტორი = [[ბერთოლდ აუერბახი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მუსიკა თავიდან ფერთხავს მთელი დღის დაგროვებულ მტვერს.“ | ავტორი = [[ბერთოლდ აუერბახი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „შინაგანი სამყაროს გადმოცემა ბგერებით, ყოველგვარი სხვა საშუალებების გარეშე, მუსიკის უდიდესი და უძვირფასესი თვისებაა.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მუსიკის მოსმენის შემდეგ ყოველთვის უკეთ ვმუშაობ.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „მუსიკას ძალუძს სიამოვნებასთან ერთად ახალგაზრდას განუვითაროს გემოვნება და ისეთი ჩვევები შესძინოს, რომელიც ამორჩეულ სპეციალობაში დაეხმარება.“ | ავტორი = [[მერი დავითაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „მუსიკა ─ ჭეშმარიტი საერთო ადამიანური საუბარია.“ | ავტორი = [[კარლ ლუის ვებერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ყველაფერი, რაც არ მოძრაობს ─ ბალახი, ხე ─ დუმს და არ ჟღერს. საკმარისია ქარმა დაჰბეროს და ისინი ამღერდებიან.“ | ავტორი = [[ხან იუი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = ''„[...] მუსიკოსიც არ არის ამათთვის სერიოზული კაცი. მუსიკა არ არის შრომა. ეს დამოკიდებულება კი იმასაც განსაზღვრავს, რა მუსიკასაც უსმენენ.“'' | ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ყოველთვის, როცა არ იცი, რას უკრავ – ეს ჯაზია.“'' | ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.) }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„მუსიკის გარეშე ცხოვრება ერთი დიდი შეცდომა იქნებოდა.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„მუსიკაში ვნებები თავად აკმაყოფილებენ ერთურთს.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „მუსიკა კარგი რამაა – ის ადამიანში არსებულ ურჩხულს ამშვიდებს.“ | ავტორი = [[იოსებ სტალინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „როცა სიტყვები უძლურია, ისინი ადგილს მუსიკას უთმობენ.“ | ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა ბედნიერი ხარ, უსმენ მელოდიას, მოწყენისას კი – ტექსტს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 9f5rf4uoknfo3x2rc6b2djys8eeeklt 46979 46964 2026-04-09T21:30:37Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46979 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „მუსიკა ერთადერთი საერთაშორისო ენაა, მას არ სჭირდება თარგმნა, მის ენაზე სული საუბრობს მეორე სულთან.“ | ავტორი = [[ბერთოლდ აუერბახი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მუსიკა თავიდან ფერთხავს მთელი დღის დაგროვებულ მტვერს.“ | ავტორი = [[ბერთოლდ აუერბახი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „შინაგანი სამყაროს გადმოცემა ბგერებით, ყოველგვარი სხვა საშუალებების გარეშე, მუსიკის უდიდესი და უძვირფასესი თვისებაა.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მუსიკის მოსმენის შემდეგ ყოველთვის უკეთ ვმუშაობ.“ | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „მუსიკას ძალუძს სიამოვნებასთან ერთად ახალგაზრდას განუვითაროს გემოვნება და ისეთი ჩვევები შესძინოს, რომელიც ამორჩეულ სპეციალობაში დაეხმარება.“ | ავტორი = [[მერი დავითაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „მუსიკა ─ ჭეშმარიტი საერთო ადამიანური საუბარია.“ | ავტორი = [[კარლ ლუის ვებერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = „ყველაფერი, რაც არ მოძრაობს ─ ბალახი, ხე ─ დუმს და არ ჟღერს. საკმარისია ქარმა დაჰბეროს და ისინი ამღერდებიან.“ | ავტორი = [[ხან იუი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = ''„[...] მუსიკოსიც არ არის ამათთვის სერიოზული კაცი. მუსიკა არ არის შრომა. ეს დამოკიდებულება კი იმასაც განსაზღვრავს, რა მუსიკასაც უსმენენ.“'' | ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ყოველთვის, როცა არ იცი, რას უკრავ – ეს ჯაზია.“'' | ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.) }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„მუსიკის გარეშე ცხოვრება ერთი დიდი შეცდომა იქნებოდა.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„მუსიკაში ვნებები თავად აკმაყოფილებენ ერთურთს.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„მხოლოდ გულისამრევი მუსიკით კეთდება დღეს ფული.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „მუსიკა კარგი რამაა – ის ადამიანში არსებულ ურჩხულს ამშვიდებს.“ | ავტორი = [[იოსებ სტალინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „როცა სიტყვები უძლურია, ისინი ადგილს მუსიკას უთმობენ.“ | ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა ბედნიერი ხარ, უსმენ მელოდიას, მოწყენისას კი – ტექსტს.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] dkj1zgmyhhqcadthqm56i0ibjudtunf 0 6854 46947 45836 2026-04-09T20:15:58Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ჰ */ 46947 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ძაღლი დედამიწაზე ერთადერთი არსებაა, რომელსაც საკუთარ თავზე მეტად უყვარხართ.“ | ავტორი = [[ჯოშ ბილინგსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ძაღლს თუ არ მოსწონხარ, ესე იგი მართლა ვერ ხარ კარგად.“ | ავტორი = [[ჯო გარაგიოლა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ჭამ, საჭმელი დაუყარე ძაღლებსაც, თუნდაც საკბენად გეტანებოდნენ.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = „ძაღლი ძალიან ცოტა ხანს ცოცხლობს, მათი ერთადერთი დანაშაული.“ | ავტორი = [[აგნეს თერნბული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „სიყვარული არ იყიდება? სისულელეა! ლეკვები ხომ იყიდება.“ | ავტორი = [[რუდიარდ კიპლინგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ეჭვის თვალით ვუყურებ იმ ხალხს, ვისაც ძაღლი არ უყვარს, მაგრამ ვენდობი ძაღლს, რომელსაც ადამიანი არ მოსწონს...“ | ავტორი = [[ბილ მიურეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ძაღლები არასდროს მკბენენ, მხოლოდ ─ ადამიანები.“ | ავტორი = [[მერილინ მონრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „დაე, ძაღლისგან მრავალს ესწავლოს ერთგულება და თავგამოდება.“ | ავტორი = [[შოთა ნიშნიანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „თუ ძაღლები სამოთხეში არ ხვდებიან, როცა მოვკვდები, იქ მინდა მოვხვდე, სადაც ისინი მიდიან.“ | ავტორი = [[ვილ როჯერსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „ერთადერთი ერთგული მეგობარი საქართველოში ─ ძაღლია.“ | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = :ძაღლი ძაღლის ძვალს არ სტეხსო, :თქმულია იმავ თავითა. | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ალუდა ქეთელაური” (1888 წ.) }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ძაღლი ისეთი ერთგულია, რომ არც კი გჯერა, რანაირად იმსახურებს ადამიანი ასეთ სიყვარულს.“ | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== ძაღლი პირისპირ არის საშიში, ადამიანი - ყოველი მხრიდან. უცებ რომ ძაღლები ალაპარაკდნენ, ადამიანები საუკეთესო მეგობრებს დაკარგავენ {{Q | ციტატა = „ძაღლმა შეიძლება ფეხსაცმელი დახიოს ან თეფში გატეხოს, მაგრამ ის არასდროს გაგიტეხავს გულს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოველების მიმართ დამოკიდებულებაში საკუთარი სულიერება აისახება.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანებს რომ ძაღლებივით სიყვარული შეეძლოთ, ალბათ, დედამიწა სამოთხე იქნებოდა.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩემი ცხოვრების მიზანია, ისეთი კარგი ადამიანი გავხდე, როგორიც ჩემს ძაღლს ვგონივარ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] e8z7rknoarg1a547dgq13wm596b9bkf 46948 46947 2026-04-09T20:16:26Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ტ */ 46948 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ძაღლი დედამიწაზე ერთადერთი არსებაა, რომელსაც საკუთარ თავზე მეტად უყვარხართ.“ | ავტორი = [[ჯოშ ბილინგსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ძაღლს თუ არ მოსწონხარ, ესე იგი მართლა ვერ ხარ კარგად.“ | ავტორი = [[ჯო გარაგიოლა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ჭამ, საჭმელი დაუყარე ძაღლებსაც, თუნდაც საკბენად გეტანებოდნენ.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = „ძაღლი ძალიან ცოტა ხანს ცოცხლობს, მათი ერთადერთი დანაშაული.“ | ავტორი = [[აგნეს თერნბული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „სიყვარული არ იყიდება? სისულელეა! ლეკვები ხომ იყიდება.“ | ავტორი = [[რუდიარდ კიპლინგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ეჭვის თვალით ვუყურებ იმ ხალხს, ვისაც ძაღლი არ უყვარს, მაგრამ ვენდობი ძაღლს, რომელსაც ადამიანი არ მოსწონს...“ | ავტორი = [[ბილ მიურეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ძაღლები არასდროს მკბენენ, მხოლოდ ─ ადამიანები.“ | ავტორი = [[მერილინ მონრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „დაე, ძაღლისგან მრავალს ესწავლოს ერთგულება და თავგამოდება.“ | ავტორი = [[შოთა ნიშნიანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „თუ ძაღლები სამოთხეში არ ხვდებიან, როცა მოვკვდები, იქ მინდა მოვხვდე, სადაც ისინი მიდიან.“ | ავტორი = [[ვილ როჯერსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „რაც მეტს ვიგებ ადამიანზე, მით უფრო მიყვარდება ჩემი ძაღლი.“ | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ერთადერთი ერთგული მეგობარი საქართველოში ─ ძაღლია.“ | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = :ძაღლი ძაღლის ძვალს არ სტეხსო, :თქმულია იმავ თავითა. | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ალუდა ქეთელაური” (1888 წ.) }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ძაღლი ისეთი ერთგულია, რომ არც კი გჯერა, რანაირად იმსახურებს ადამიანი ასეთ სიყვარულს.“ | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== ძაღლი პირისპირ არის საშიში, ადამიანი - ყოველი მხრიდან. უცებ რომ ძაღლები ალაპარაკდნენ, ადამიანები საუკეთესო მეგობრებს დაკარგავენ {{Q | ციტატა = „ძაღლმა შეიძლება ფეხსაცმელი დახიოს ან თეფში გატეხოს, მაგრამ ის არასდროს გაგიტეხავს გულს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოველების მიმართ დამოკიდებულებაში საკუთარი სულიერება აისახება.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანებს რომ ძაღლებივით სიყვარული შეეძლოთ, ალბათ, დედამიწა სამოთხე იქნებოდა.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩემი ცხოვრების მიზანია, ისეთი კარგი ადამიანი გავხდე, როგორიც ჩემს ძაღლს ვგონივარ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] q0k13sghwce2kdr9pjc6eqp4hb88p24 46949 46948 2026-04-09T20:16:36Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ტ */ 46949 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „ძაღლი დედამიწაზე ერთადერთი არსებაა, რომელსაც საკუთარ თავზე მეტად უყვარხართ.“ | ავტორი = [[ჯოშ ბილინგსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = „ძაღლს თუ არ მოსწონხარ, ესე იგი მართლა ვერ ხარ კარგად.“ | ავტორი = [[ჯო გარაგიოლა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „როდესაც ჭამ, საჭმელი დაუყარე ძაღლებსაც, თუნდაც საკბენად გეტანებოდნენ.“ | ავტორი = [[ვოლტერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== {{Q | ციტატა = „ძაღლი ძალიან ცოტა ხანს ცოცხლობს, მათი ერთადერთი დანაშაული.“ | ავტორი = [[აგნეს თერნბული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „სიყვარული არ იყიდება? სისულელეა! ლეკვები ხომ იყიდება.“ | ავტორი = [[რუდიარდ კიპლინგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „ეჭვის თვალით ვუყურებ იმ ხალხს, ვისაც ძაღლი არ უყვარს, მაგრამ ვენდობი ძაღლს, რომელსაც ადამიანი არ მოსწონს...“ | ავტორი = [[ბილ მიურეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ძაღლები არასდროს მკბენენ, მხოლოდ ─ ადამიანები.“ | ავტორი = [[მერილინ მონრო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „დაე, ძაღლისგან მრავალს ესწავლოს ერთგულება და თავგამოდება.“ | ავტორი = [[შოთა ნიშნიანიძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „თუ ძაღლები სამოთხეში არ ხვდებიან, როცა მოვკვდები, იქ მინდა მოვხვდე, სადაც ისინი მიდიან.“ | ავტორი = [[ვილ როჯერსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „რაც მეტს ვიგებ ადამიანებზე, მით უფრო მიყვარდება ჩემი ძაღლი.“ | ავტორი = [[მარკ ტვენი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ერთადერთი ერთგული მეგობარი საქართველოში ─ ძაღლია.“ | ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = :ძაღლი ძაღლის ძვალს არ სტეხსო, :თქმულია იმავ თავითა. | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ალუდა ქეთელაური” (1888 წ.) }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „ძაღლი ისეთი ერთგულია, რომ არც კი გჯერა, რანაირად იმსახურებს ადამიანი ასეთ სიყვარულს.“ | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== ძაღლი პირისპირ არის საშიში, ადამიანი - ყოველი მხრიდან. უცებ რომ ძაღლები ალაპარაკდნენ, ადამიანები საუკეთესო მეგობრებს დაკარგავენ {{Q | ციტატა = „ძაღლმა შეიძლება ფეხსაცმელი დახიოს ან თეფში გატეხოს, მაგრამ ის არასდროს გაგიტეხავს გულს.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოველების მიმართ დამოკიდებულებაში საკუთარი სულიერება აისახება.“ | ავტორი = [[ ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანებს რომ ძაღლებივით სიყვარული შეეძლოთ, ალბათ, დედამიწა სამოთხე იქნებოდა.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ჩემი ცხოვრების მიზანია, ისეთი კარგი ადამიანი გავხდე, როგორიც ჩემს ძაღლს ვგონივარ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] aetlzjcsequucmpbrpgyk6p42pqeov3 0 6870 46953 38875 2026-04-09T20:30:54Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ციტატები */ 46953 wikitext text/x-wiki =='''ციტატები'''== {{Q | ციტატა = „ჩვენ ყველამ რომ ვიცოდეთ ყველაფერი ის, რასაც ჩვენს შესახებ ლაპარაკობენ ─ არავინ არავის აღარ დაელაპარაკებოდა...“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ცხოვრებაში ყველაზე სამწუხარო რამ არის დაკარგული ტალანტი.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით]] [[კატეგორია:უცხოური ფილმები]] c9t1qbhj5sfgz0ubkrm1f89v851tekm 0 6880 47018 46530 2026-04-10T10:22:15Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47018 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = ''„ამ ცხოვრებაში არცერთი ადამიანი არ არის სრულიად თავისუფალი სისუსტისა და არასრულყოფილებისგან.“'' | ავტორი = [[ჯონ ადამსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანები, რომელთაც მეტად ბევრი ხინჯი აქვთ, უწინარეს ყოვლისა, მათ სხვებში ამჩნევენ.“'' | ავტორი = [[ფრენსის ბეკონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = ''„მგონი, ერთადერთი, რითაც შეგვიძლია გავიზარდოთ და წინ ვიაროთ, აღიარებაა. ვაღიაროთ, რომ არ ვართ უნაკლოები, და ვიცხოვროთ შესაბამისად.“'' | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტანმოხატული კაცი” ( წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„მე მეტისმეტად კარგად ვიცნობ საკუთარ ნაკლოვანებებს იმისთვის, რომ საპასუხოდ სიყვარული არ მოვითხოვო.“'' | ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''გ'''== {{Q | ციტატა = ''„ინდივიდუალურობის არსებობისთვის გარკვეული ნაკლოვანებებიც საჭიროა.“'' | ავტორი = [[გოეთე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ყველას გვაქვს ჩვენ-ჩვენი ნაკლი და ჩვენ-ჩვენი დამახასიათებელი რამ, სხვებს იქნებ იმათზე მეტიც, ვინც თითით საჩვენებლად ჰყავთ გამხდარი.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„ჩვენ ყველასა გვაქვს ჩვენ-ჩვენი ლაქა, მაგრამ ხანდახან არ ვიცით ხოლმე.“'' | ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== {{Q | ციტატა = ''„ცუდი თვისებები, რომელთა არსებობასაც საკუთარ თავში ვერ ვამჩნევთ, გვგონია მხოლოდ სხვებს ახასიათებს. მათ ცოდვილ ცხოვრებას გვერდიდან ვუყურებთ და არც ვუშვებთ, რომ იგივე ცოდვები, შეიძლება, ჩვენც გვამძიმებდეს.“'' | ავტორი = [[კარლ იუნგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''კ'''== =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = ''„ჩემმა ცხოვრებისეულმა გამოცდილებამ დამარწმუნა, რომ ვისაც ნაკლოვანებები არ გააჩნია ─ ძალიან ცოტა ღირსება აქვს.“'' | ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = ''„ადამიანთა ყველაზე დიდი ნაკლი არის ის, რომ მათ აქვთ ძალიან ბევრი პატარ-პატარა ნაკლი.“'' | ავტორი = [[პითაგორა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== {{Q | ციტატა = ''„რა სიშლეგე და სისულელეა სხვისი ნაკლის ჩხრეკა თუ შეცდომების ჩამოთვლა, როცა შენიც თავზე საყრელად გაქვს!“'' | ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “დონ კიხოტი” (1605 წ.) }} {{Q | ციტატა = ''„მზეს ერთი ნაკლი აქვს ─ ის საკუთარ თავს ვერ ხედავს.“'' | ავტორი = [[სოკრატე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = ''„თავის დროზე უნდა მოასწრო თავისივე თვალში დირეს დანახვა, მაშინ რამდენად უფრო კეთილი ვიქნებოდით ყველა.“'' | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== {{Q | ციტატა = ''„ჩვენ საერთოდ ვერ ვიტანთ ადამიანებს, რომელთაც იგივე ნაკლი გააჩნიათ, რაც ჩვენ თავად გვაქვს.“'' | ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „აქლემი ვერასდროს ხედავს თავის კუზს.“ | ავტორი = [[ბერძნული ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანები უნაკლონი გახდებოდნენ, საკუთარ ნაკლზეც ისე რომ მსჯელობდნენ, როგორც სხვისაზე.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ის, ვინც ნაკლზე მიგითითებს, ყოველთვის მტერი არაა.“ | ავტორი = [[ჩინური]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „როცა შენში ნაკლს ვერ ხედავენ, მის გამოგონებას იწყებენ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] o0wpmvtxhln1xrgiyufdw4anmmkkiit 0 6881 46999 45018 2026-04-10T09:52:05Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 46999 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „და რამდენად უფრო სავალალოა ბრაზის შედეგები, ვიდრე მიზეზები, რომლებმაც ჩვენში ბრაზი გამოიწვია.“ | ავტორი = [[მარკუს ავრელიუსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „არ უნდა მოგივიდეს გული, თვარა, მან რომ თავისი შეცდომით ჩაიდინა, იმ შეცდომაზე უარესს ჩაგადენინებს წყენა და გაბრაზება.“ | ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = დათა თუთაშხია” (1962-1972 წწ. }} {{Q | ციტატა = „გაბრაზება ყველას შეუძლია ─ ეს ძალზე იოლია; მაგრამ გაბრაზება მასზე, ვისზეც საჭიროა, როცა საჭიროა და იმ მიზეზით, რომლითაც საჭიროა ─ ყველას არ შეუძლია.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „არის ხალხი, ვისაც მეტისმეტი გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ ზღვარს გადააცილა.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== {{Q | ციტატა = „ყოველ წუთს, როდესაც ბრაზდები, ბედნიერების სამოც წამს კარგავ.“ | ავტორი = [[რალფ უალდო ემერსონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „სიბრაზე ─ ყველაზე უსარგებლო ემოციაა, ის ტვინს ანგრევს და გულს ვნებს.“ | ავტორი = [[სტივენ კინგი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „ყოველი განრისხებული ქალის უკან დგას მამაკაცი, რომელიც აზრზე არ არის, რა დააშავა.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „განრისხებულმა კაცმა არც უნდა ილაპარაკოს, არც უნდა იმოქმედოს.“ | ავტორი = [[პითაგორა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ვინც ბრაზობს, იმის შეცდომებს იტაცებს, ვინც გააბრაზა.“ | ავტორი = [[ალექსანდერ პოუპი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ყველაფერი, რაც იწყება ბრაზით, მთავრდება ─ სირცხვილით.“ | ავტორი = [[ბენჯამინ ფრანკლინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „გაბრაზება მსხვერპლის რეაქციაა ─ გამარჯვების შეგრძნებით სიარული თუ გსურთ, არაფერზე გაბრაზდეთ.“ | ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== {{Q | ციტატა = „მყეფავი ძაღლი სჯობია მიმპარავს, ჩუმად მკბენარსა.“ | ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „ბრაზიანს დაემალე; მშვიდს ─ დაუმეგობრდი.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ლომს არ სჭირდება დაღრენა იმის დასამტკიცებლად, რომ ლომია.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ადამიანი უნდა გააბრაზო, თუ გინდა გაიგო, რას ფიქრობს შენზე სინამდვილეში.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „თუ თქვენ შეძლებთ სიბრაზის დროს გაჩუმებას, არასდროს ინანებთ ამას.“ | ავტორი = [[ებრაული]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გაბრაზებული ქალი იგივეა, რაც გაბრაზებული ზღვა.“ | ავტორი = [[ბერძნული ანდაზა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] chqdj92wtao05ddumvrhc1brsdkz96b 0 6886 46996 43086 2026-04-10T09:49:47Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 46996 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „ზრდილობის ყველაზე მკაფიო გამოხატულება, იმის მიუხედავად, თუ სად აღიზარდა ადამიანი ─ სხვის საქმეებში ცხვირის ჩაყოფისგან თავის შეკავებაა.“ | ავტორი = [[ჩარლზ დიკენსი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ეთიკური ნორმების გამარჯვება შესაძლებელია მხოლოდ რელიგიის საშუალებით, ინდივიდის ზნეობრივი სრულყოფით.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ზრდილობიანობა კარგად ორგანიზებული გულგრილობაა.“ | ავტორი = [[პოლ ვალერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== {{Q | ციტატა = „იყავი ზრდილობიანი ხალხთან, როცა ზევით ადიხარ, რადგან დაღმართზე ამ ადამიანებს კვლავ შეხვდები.“ | ავტორი = [[უილსონ მიზნერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== {{Q | ციტატა = „არაფერი გვიჯდება ისე იაფი და არაფერი ფასობს ისე ძვირად, როგორც ზრდილობა.“ | ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ათასად კაცი დაფასდა, ათი ათასად ─ ზრდილობა.“ | ავტორი = [[ხალხური]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „გახსოვდეს, ჩემო ბიჭო, თუ ზრდილობა არ აქვს ადამიანს, არც ქურდად არ ივარგებს და არც კაცად!“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ზრდილობა ადამიანის ხასიათის საუკეთესო სამკაულია.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} თავაზიანობა ისეთი იშვიათი გახდა, რომ ზოგს ფლირტი ჰგონია [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] sj56msa79zomxi7uyi49xtnxojpj74q 0 6905 47002 46589 2026-04-10T09:56:29Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47002 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „არსებობს ისეთი სახის შეურაცხყოფაც, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს...“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რა თქმა უნდა, შეურაცხყოფის პატიება და დავიწყება - კეთილი საქმეა, მაგრამ მაინც არ ვარგა.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კაცი, რომელიც საკუთარ დედაზე შეიგინება, ის ერთი ჩასუნთქვის ღირსიც კი არ არის!“ | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „თუ საუბარში მოწინააღმდეგე შეურაცხყოფაზე გადადის, ე.ი. თქვენ ის დაამარცხეთ.“ | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „როცა ვინმე ბინძური სიტყვებით მოგმართავს, ეს შეურაცხყოფა არ არის; არც საწყენია ─ მხოლოდ ამტკიცებს, რამდენად უმწეოა ეს ადამიანი.“ | ავტორი = [[ჰარპერ ლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „ავი სიტყვა გითხრას ვინმემ, შენ ცუდი არ აკადრო, ასწავლე, რისი თქმა სჯობია, ჩხუბიც მოსვლია ცოდვილ ხალხს. ასეც ხდება ხოლმე. მერე მიდით, აპატიეთ ერთმანეთს და მორჩით დავიდარაბას. ჯიბრზე თუ დაუდგებით – თქვენთვისვე იქნება უარესი.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „სულმდაბალი ღირსეულს ლანძღვით გაუსწორდება, როცა ხედავს, რომ ღირსებით მას ვერ გაუტოლდება!“ | ავტორი = [[საადი შირაზელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „როცა გაძაგონ ─ დაფიქრდი.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შენ რომ ცუდკაცობდე, კაიკაცობაზედ სხვას მაინც ნუ გალანძღავ.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ბილწსიტყვაობა რეალიზმის ენა არაა, თუმცა ეკრანის მესვეურნი მას სწორედ ასე ასაღებენ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] 8c6oan0divsrc1vpqw2qulp8fhapgag 47003 47002 2026-04-10T09:56:47Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47003 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== =='''ბ'''== =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „არსებობს ისეთი სახის შეურაცხყოფაც, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს...“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „რა თქმა უნდა, შეურაცხყოფის პატიება და დავიწყება ─ კეთილი საქმეა, მაგრამ მაინც არ ვარგა.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კაცი, რომელიც საკუთარ დედაზე შეიგინება, ის ერთი ჩასუნთქვის ღირსიც კი არ არის!“ | ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „თუ საუბარში მოწინააღმდეგე შეურაცხყოფაზე გადადის, ე.ი. თქვენ ის დაამარცხეთ.“ | ავტორი = [[პაულო კოელიო]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ლ'''== {{Q | ციტატა = „როცა ვინმე ბინძური სიტყვებით მოგმართავს, ეს შეურაცხყოფა არ არის; არც საწყენია ─ მხოლოდ ამტკიცებს, რამდენად უმწეოა ეს ადამიანი.“ | ავტორი = [[ჰარპერ ლი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''მ'''== =='''ნ'''== =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== =='''ს'''== =='''ტ'''== {{Q | ციტატა = „ავი სიტყვა გითხრას ვინმემ, შენ ცუდი არ აკადრო, ასწავლე, რისი თქმა სჯობია, ჩხუბიც მოსვლია ცოდვილ ხალხს. ასეც ხდება ხოლმე. მერე მიდით, აპატიეთ ერთმანეთს და მორჩით დავიდარაბას. ჯიბრზე თუ დაუდგებით – თქვენთვისვე იქნება უარესი.“ | ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''უ'''== =='''ფ'''== =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== {{Q | ციტატა = „სულმდაბალი ღირსეულს ლანძღვით გაუსწორდება, როცა ხედავს, რომ ღირსებით მას ვერ გაუტოლდება!“ | ავტორი = [[საადი შირაზელი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== {{Q | ციტატა = „როცა გაძაგონ ─ დაფიქრდი.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „შენ რომ ცუდკაცობდე, კაიკაცობაზედ სხვას მაინც ნუ გალანძღავ.“ | ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „ბილწსიტყვაობა რეალიზმის ენა არაა, თუმცა ეკრანის მესვეურნი მას სწორედ ასე ასაღებენ.“ | ავტორი = [[]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] llomhwkgg9rrtc2lulsh7sbg3uza744 0 6936 46984 46318 2026-04-10T09:23:54Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46984 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „მორალი ყველაზე მნიშვნელოვანია ─ მაგრამ მხოლოდ ჩვენთვის და არა ღმერთისთვის.“ | ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ძლიერი გადადის მორალის ზღვარზე, სუსტი ეფარება მორალს, ხოლო ის, ვინც მისდევს მორალს, ყოველთვის დგას ძლიერსა და სუსტს შორის.“ | ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „სათანადო მორალური საფუძვლების გარეშე, ადამიანი ხდება ყოვლად უკაცური და მხეცური, მდაბალი, თავისი სქესობრივი და გემოვნების ინსტინქტების ამყოლი.“ | ავტორი = [[არისტოტელე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== =='''გ'''== =='''დ'''== =='''ე'''== =='''ვ'''== {{Q | ციტატა = „ხშირად საჭიროა უფრო მეტი გამბედაობა, რათა იფიქრო ან ილაპარაკო მორალის წინააღმდეგ, ვიდრე საქმით უარყო იგი.“ | ავტორი = [[პოლ ვალერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = „მორალს ესთეტიკური სტანდარტები აქვს: თუ ტარაკანს მოკლავ, გმირი ხარ, თუ პეპელას ─ ცუდი ადამიანი.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „მორალი ─ დიდი ინსტინქტია, რომელიც ნამდვილ ინდივიდებს გააჩნიათ.“ | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „ვის ესაჭიროება მორალი სიყვარულში?! ─ მორალი სუსტების მოგონილია, მარცხიან ადამიანთა საცოდავი კვნესა.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „ცალკეული პიროვნებანი შეიძლება გაიხრწნან მორალურად, ─ ხალხი კი არასოდეს.“ | ავტორი = [[იულიუს ფუჩიკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== {{Q | ციტატა = „მორალური არის ის, რაც კარგ ხასიათზე გაყენებს და მოგწონს; ამორალური კი არის ის, საწოლიდან რომ წამოდგები და მიხვდები, ამ ყველაფერს აზრი არ ჰქონდა.“ | ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] kufx5cbag2879joej475w6z43skkhe9 0 6939 46980 45038 2026-04-09T21:31:40Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ნ */ 46980 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ალბათ, არც ერთი თვითმკვლელი ბოლომდე დარწმუნებული არ არის იმ მოტივში, რის გამოც თავს იკლავს.“ | ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „გვამებს სისხლი სდით იარებიდან, როცა მკვლელი აქვეა!“ | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.) }} =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „თვითმკვლელები ყველაზე ხშირად ისინი ხდებიან, ვინც ვერ შეძლო დაბადების ტრავმის დაძლევა.“ | ავტორი = [[სალვადორ დალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „მკვლელის სული ბრმაა და ხილვის სრული სიცხადის გარეშე არც ჭეშმარიტი სიკეთე არსებობს და არც მშვენიერი სიყვარული.“ | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„არა მხოლოდ მრისხანებით შეიძლება მოკვლა, არამედ დაცინვითაც.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „მანამ, სანამ ადამიანები მასობრივად ხოცავენ ცხოველებს, ისინი ხოცავენ ერთმანეთსაც.“ | ავტორი = [[პითაგორა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „ვინც მოკვლით იმუქრება, არასოდეს მოკლავს.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „არწივის ხელით მოკლული ყვავი რა დასაგმობია?!“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „მკვლელი კლავს ადამიანს, თვითმკვლელი კი ─ კაცობრიობას.“ | ავტორი = [[გილბერტ კით ჩესტერტონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] mmn4kjyromxjpcwkeqwrzxp0o8nsd93 47026 46980 2026-04-10T10:34:34Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* დ */ 47026 wikitext text/x-wiki {{საძიებელი}} =='''ა'''== {{Q | ციტატა = „ალბათ, არც ერთი თვითმკვლელი ბოლომდე დარწმუნებული არ არის იმ მოტივში, რის გამოც თავს იკლავს.“ | ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ბ'''== {{Q | ციტატა = „გვამებს სისხლი სდით იარებიდან, როცა მკვლელი აქვეა!“ | ავტორი = [[რეი ბრედბერი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.) }} =='''გ'''== =='''დ'''== {{Q | ციტატა = „თვითმკვლელები ყველაზე ხშირად ისინი ხდებიან, ვინც ვერ შეძლო დაბადების ტრავმის დაძლევა.“ | ავტორი = [[სალვადორ დალი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „კანონიერი სიკვდილით დასჯა უფრო საშინელია, ვინემ ყაჩაღურად კაცის მოკვლა. ის, ვისაც ყაჩაღები ღამით ჭრიან ყელს ტყეში, ანდა სადმე, გადარჩენის იმედს მაინც არ ჰკარგავს სულ უკანასკნელ წუთამდე.“ | ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.) }} =='''ე'''== =='''ვ'''== =='''ზ'''== =='''თ'''== =='''ი'''== =='''კ'''== {{Q | ციტატა = „მკვლელის სული ბრმაა და ხილვის სრული სიცხადის გარეშე არც ჭეშმარიტი სიკეთე არსებობს და არც მშვენიერი სიყვარული.“ | ავტორი = [[ალბერ კამიუ]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.) }} =='''ლ'''== =='''მ'''== =='''ნ'''== {{Q | ციტატა = ''„არა მხოლოდ მრისხანებით შეიძლება მოკვლა, არამედ დაცინვითაც.“'' | ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ო'''== =='''პ'''== {{Q | ციტატა = „მანამ, სანამ ადამიანები მასობრივად ხოცავენ ცხოველებს, ისინი ხოცავენ ერთმანეთსაც.“ | ავტორი = [[პითაგორა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ჟ'''== =='''რ'''== {{Q | ციტატა = „ვინც მოკვლით იმუქრება, არასოდეს მოკლავს.“ | ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.) }} =='''ს'''== =='''ტ'''== =='''უ'''== =='''ფ'''== {{Q | ციტატა = „არწივის ხელით მოკლული ყვავი რა დასაგმობია?!“ | ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ქ'''== =='''ღ'''== =='''ყ'''== =='''შ'''== =='''ჩ'''== {{Q | ციტატა = „მკვლელი კლავს ადამიანს, თვითმკვლელი კი ─ კაცობრიობას.“ | ავტორი = [[გილბერტ კით ჩესტერტონი]] | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} =='''ც'''== =='''ძ'''== =='''წ'''== =='''ჭ'''== =='''ხ'''== =='''ჯ'''== =='''ჰ'''== [[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]] kcv1od2sv035bvbx69p2714w0gieyd4 0 6976 46929 43833 2026-04-09T12:43:12Z გიორგაძე.ლანა 5265 /* ციტატები */ 46929 wikitext text/x-wiki [[w:ალფრედ ადლერი|'''ალფრედ ადლერი''']] (დ. 7 თებერვალი, 1870, ვენა — გ. 28 მაისი, 1937, აბერდინი) — =='''ციტატები'''== {{Q | ციტატა = „ვინც იცინის, მღერის და ცეკვავს, საკუთარ სულს მკურნალობს.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{Q | ციტატა = „ერთადერთი „ნორმალური“ ადამიანები ისინი არიან, ვისაც კარგად არ იცნობ.“ | ავტორი = | კომენტარი = | ორიგინალი = | დამოწმება = }} {{ვიკიპედია}} {{DEFAULTSORT:ადლერი, ალფრედ}} [[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]] [[კატეგორია:ავსტრიელი ექიმები]] [[კატეგორია:ავსტრიელი ფსიქოთერაპევტები]] 089b3q4sy1sv4i1erq7vp48t2oqlmkc