ვიკიციტატა
kawikiquote
https://ka.wikiquote.org/wiki/%E1%83%9B%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%98_%E1%83%92%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%93%E1%83%98
MediaWiki 1.46.0-wmf.23
first-letter
მედია
სპეციალური
განხილვა
მომხმარებელი
მომხმარებლის განხილვა
ვიკიციტატა
ვიკიციტატა განხილვა
ფაილი
ფაილის განხილვა
მედიავიკი
მედიავიკის განხილვა
თარგი
თარგის განხილვა
დახმარება
დახმარების განხილვა
კატეგორია
კატეგორიის განხილვა
TimedText
TimedText talk
მოდული
მოდულის განხილვა
Event
Event talk
ციცერონი
0
1744
47169
46951
2026-04-11T10:25:01Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ციტატები */
47169
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:CiceroBust.jpg|thumb|200px|ციცერონის ბიუსტი, მარმარილო, არქეოლოგიის მუზეუმი, მადრიდი.]]
[[File:Cicero Denounces Catiline in the Roman Senate by Cesare Maccari - 3.jpg|thumb|300px|]]
[[File:Svedomsky-Fulvia.jpg|thumb|350px]]
[[w:ციცერონი|'''მარკუს ტულიუს ციცერონი''']] ([[w:ლათინური ენა|ლათ.]] Marcus Tullius Cicero; დ. [[3 იანვარი]], ძვ. წ. 106, არპინუმი, იტალია — გ. [[7 დეკემბერი]], ძვ. წ. 43, ფორმია, იტალია) — ძველი რომაელი პოლიტიკოსი, ადვოკატი და პოლიტიკური მოაზროვნე, ძველი რომის ყველაზე სახელგანთქმული ორატორი და კონსული ძვ. წ. 63 წელს.
=='''ციტატები'''==
{{Q
| ციტატა = „სანამ ვსუნთქავ, იმედი მაქვს.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Dum spiro, spero
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „პირობას შესრულება სჭირდება.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Pacta sunt servanda.
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ქაღალდი არ წითლდება.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Epistola non erubescit.
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი მცირედან იწყება.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Omnium rerum principia parva sunt.
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, რაც გამაჩნია, თან დამაქვს; ჩემი ქონება ჩემი ცოდნაა.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Omnia mea mecum porto.
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხვრის საუკეთესო დამცველი, მგელია!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = O praeclarum custodem ovium lupum!
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შეცდომა ადამიანურია, პატიება კი - ღვთაებრივი.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Errare humanum est, ignoscere divinum.
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა =„ხალხის კეთილდღეობა უმაღლესი კანონია.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Salus populi suprema lex.
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „[[ფილოსოფია]] ცხოვრების ხელოვნებაა.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Philosophia est ars vitae.
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ლათინურის ცოდნა არაა შესანიშნავი, არცოდნაა სასირცხვილო.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Non enim tam praeclarum est scire Latine quam turpe nescire.
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ოჰ, დროება! ოჰ, ჩვევები!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = O Tempora! O Mores!
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედი ბრმაა.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Fortuna caecaest .
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენი სამშობლო არის ჩვენი საერთო მშობელი.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Patria est communis omnium parens.
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დიდი პიროვნება რომ სცნო, თავადაც რაიმეს უნდა წარმოადგენდე.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიშსა და ხიფათში მეტი მიდრეკილება გვაქვს, დავიჯეროთ სასწაულები.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა აწმყოში სატრაბახო არაფერი აქვთ, წარსული საქმეებით ტრაბახობენ.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გონების დაავადება უფრო უარესია და უფრო ხშირად გვხვდება, ვიდრე სხეულის.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მტერი ყოველთვის იძახის სიმართლეს, მოყვარე — არასოდეს.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „განა შეიძლება ისეთი ადამიანის პოვნა, ვინც მეგობრის ღირსებას თავის ღირსებაზე მაღლა დააყენებს?“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყაჩაღებსაც კი აქვთ თავისი კანონები.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფული — ომის ნერვია.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სახლი, სადაც წიგნი არ არის, უსულო ორგანიზმს ჰგავს.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მეცოდება ის მოხუცი, რომელმაც მთელი თავისი სიცოცხლის განმავლობაში ვერ დასცინა სიკვდილს.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი გვეუბნება რა უნდა გავაკეთოთ, და გვიკრძალავს ამის საწინააღმდეგოს.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფულის მქონე არ შეიძლება დასჯილი იქნეს.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველი ჩვენთგანი შეიძლება შეცდეს, მაგრამ მხოლოდ სულელი შეიძლება შეცდეს და შეუპოვარი დარჩეს.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდესაც იარაღი ბობოქრობს, მაშინ კანონი სდუმს.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Silent enim leges inter arma
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სახე — სულის სარკეა.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Imago est animi vultus.
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ კანონის მონები უნდა ვიყოთ, თუ გვინდა რომ თავისუფალნი დავრჩეთ.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Legum … servi sumus ut liberi esse possimus
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არსებობს თუ არა ისეთი ადამიანი, რომელიც მთელი დღის განმავლობაში შუბს ისვრის და ერთხელაც ვერ არტყამს მიზანს?“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არ იცოდე ისტორია, ეს იგივეა სამუდამოდ ბავშვად დარჩე.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Nescire autem quid ante quam natus sis acciderit, id est semper esse puerum.
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დაეუფლო სიბრძნეს არ არის საკმარისი, მთავარია იცოდე მისი გამოყენება.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არ შეიძლება გიყვარდეს ის, ვისიც გეშინია, და არც ის - ვისაც შენი ეშინია.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში და აზროვნებაში, შემთხვევითობაზე საზიზღარი — არაფერია.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არც წყლით და არც ცეცხლით ისე ხშირად არ ვსარგებლობთ, როგორც მეგობრობით.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვევა - ეს მეორე ნატურაა.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = consuetudo quasi altera natura
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ორატორის დიდი მიღწევაა არა მარტო ის, თქვას ის რაც საჭიროა, არამედ არ თქვაა ის რაც არ არის საჭირო.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა =„მოსამართლე — ეს მოსაუბრე კანონია, კანონი კი არ არის ჩემი მოსამართლე.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Magistratum esse legem loquentem, legem autem mutum magistratum
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, ვისაც უნდა რომ ისწავლოს, ხშირად ვნებს იმ ადამიანის ავტორიტეტს, ვინც სწავლობს.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა =„ ჭეშმარიტება ეჭვებით იწყება.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა =„ ხელგაშლილობას საზღვარი არ აქვს.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
გამონაკლისთა არსებობა ამტკიცებს კანონებისა და წესების არსებობას, რომლებისგანაც აიღეს გამონაკლისები.
{{ვიკიპედია}}
== რესურსები ინტერნეტში ==
* {{cite web |url=http://www.thelatinlibrary.com/cic.html |title=M. TVLLIVS CICERO (106 – 43 B.C.) |accessdate=19:56, 6 მარტი 2009 (UTC) |author= |last= |first= |authorlink= |coauthors= |date= |year= |month= |format= |work=ციცერონის ნამუშევრები |publisher=[http://www.thelatinlibrary.com/index.html THE LATIN LIBRARY] |location= |pages= |language=[[:w:ინგლისური ენა|ინგლ]] |doi= |archiveurl= |archivedate= |quote= |dateformat=}}
* {{cite web |url=http://cicero.missouristate.edu/cicero.htm |title=Marcus Tullius Cicero (106-43 BC) |accessdate=19:56, 6 მარტი 2009 (UTC) |author=''Joseph Hughes'' |last= |first= |authorlink= |coauthors= |date=ბოლო განახლება: 23 ივნისი, 2008 |year= |month= |format= |work=ციცერონის შესახებ |publisher=[http://missouristate.edu/ მისურის სახელმწიფო უნივერსიტეტი] |location=[[w:მისური (შტატი)|შტატი მისური]] |pages= |language=[[:w:ინგლისური ენა|ინგლ]]. |doi= |archiveurl= |archivedate= |quote= |dateformat=}}
[[კატეგორია:ძველი რომაელი პოლიტიკოსები]]
[[კატეგორია:ძველი რომაელი ორატორები]]
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
edg0frsmen8sexfwux63ywfr292lr9w
ლიტერატურული ნაწარმოებების სია
0
1796
47142
47029
2026-04-10T20:12:25Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ჩ */
47142
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Old book bindings.jpg|right|180px]]
{{დაიწყე კადრი|მწვანე}}
'''დამატების წესები'''
{{პორტალი|ლიტერატურა}}
სანამ დაამატებდეთ ლიტერატურულ ნაწარმოებს, გთხოვთ, შეამოწმოთ, არის თუ არა ეს ლიტერატურული ნაწარმოები მოცემულ სიაში. ძიების გამარტივებისთვის ისარგებლეთ ანბანური საძიებელით. თუ სიაში ვერ იპოვეთ ლიტერატურული ნაწარმოები, დააზუსტეთ არის თუ არა მისი შესაბამისი სტატია ვიკიციტატაში. ასევე იხილეთ [[:კატეგორია:ლიტერატურული ნაწარმოებები ანბანის მიხედვით|ლიტერატურული ნაწარმოებები ანბანის მიხედვით]].
როდესაც შექმნით სტატიას რაიმე ლიტერატურული ნაწარმოების შესახებ, შემდეგ მიუთითეთ კატეგორია <nowiki>[[კატეგორია:ლიტერატურული ნაწარმოებები ანბანის მიხედვით]]</nowiki> და <nowiki>[[კატეგორია:პროზა]]</nowiki> ან <nowiki>[[კატეგორია:პოეზია]]</nowiki>.
თუ ამ ლიტერატურული ნაწარმოების შესახებ არსებობს სტატია ვიკიპედიაში, მაშინ დაამატეთ თარგი <nowiki>{{wikipedia}}</nowiki>.
{{დაასრულე კადრი}}
{{აბგ}}
==0-9==
* [[1984]] (ავტორი [[ჯორჯ ორუელი]])
13 პატარა ლურჯი კონვერტი
* [[1Q84]] (ავტორი [[ჰარუკი მურაკამი]])
* [[451º ფარენჰაიტით]] (ავტორი [[რეი ბრედბერი]])
* [[80 000 კილომეტრი წყალქვეშ]] (ავტორი [[ჟიულ ვერნი]])
* [[99 რომანი]] (ავტორი [[ენტონი ბერჯესი]])
* [[99 ფრანკი]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]])
==ა==
* [[აბე მურეს შეცოდება]] (ავტორი [[ემილ ზოლა]])
* [[აბესალომ, აბესალომ!]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]])
* [[აგვისტოს ნათელი]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]])
* [[აგნეს გრეი]] (ავტორი [[ენ ბრონტე]])
* [[ადამიანები მოპირდაპირე ფანჯარაში]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენსონი]])
* [[ადამიანი გაჩნდა ჰოლოცენში]] (ავტორი [[მაქს ფრიში]])
* [[ადამიანი-ყუთი]] (ავტორი [[კობო აბე]])
* [[ადიულტერი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]])
* [[აველუმი]] (ავტორი [[ოთარ ჭილაძე]])
* [[ავსულნი]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]])
* [[ათასი მოელვარე მზე]] (ავტორი [[ხალიდ ჰოსეინი]])
* [[ათასფრთიანი წერო]] (ავტორი [[იასუნარი კავაბატა]])
* [[ათი წუთი და ოცდათვრამეტი წამი ამ უცნაურ სამყაროში]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]])
* [[აივენჰო]] (ავტორი [[უოლტერ სკოტი]])
* [[აილინი]] (ავტორი [[ოტესა მოშფეგი]])
* [[აკვარიუმი]] (ავტორი [[ვიკტორ სუვოროვი]])
* [[ალაბამას სიმღერები]] (ავტორი [[ჟილ ლერუა]])
* [[ალბათ ესთერი]] (ავტორი [[კატია პეტროვსკაია]])
* [[ალეფი]] (ავტორი [[ხორხე ლუის ბორხესი]])
* [[ალი და ნინო]] (ავტორი [[ყურბან საიდი]])
* [[ალისფერი იალქნები]] (ავტორი [[ალექსანდრ გრინი]])
* [[ალისფერი კვალი]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]])
* [[ალტონელი განდეგილები]] (ავტორი [[ჟან პოლ სარტრი]])
* [[ალუბლის ბაღი]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]])
* [[ალქიმიკოსი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]])
* [[ამაოების ბაზარი]] (ავტორი [[უილიამ თეკერეი]])
* [[ამბავი უფლისწული გენჯისა]] (ავტორი [[მურასაკი შიკიბუ]])
* [[ამბოხებული ადამიანი]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]])
* [[ამბოხის გზა]] (ავტორი [[ფრენკისა და ეიპრილი]])
* [[ამერიკა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ფრანც კაფკა]])
* [[ამერიკანა]] (ავტორი [[ჩიმამანდა ნგოზი ადიჩი]])
* [[ამერიკელი სნაიპერი]] (ავტორი [[კრის კაილი]])
* [[ამერიკელი ფსიქოპათი]] (ავტორი [[ბრეტ ისტონ ელისი]])
* [[ამერიკული ტრაგედია]] (ავტორი [[თეოდორ დრაიზერი]])
* [[ამერიკელი ღმერთები]] (ავტორი [[ნილ გეიმანი]])
* [[ამოკით შეპყრობილი]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]])
* [[ამ რომანში ყველა კვდება]] (ავტორი [[ბექა ადამაშვილი]])
* [[ანა კარენინა]] (ავტორი [[ლევ ტოლსტოი]])
* [[ანა ფრანკის დღიური]] (ავტორი [[]])
* [[ანგელოზთა აჯანყება]] (ავტორი [[ანატოლ ფრანსი]])
* [[ანდერძი და მემკვიდრეობა]] (ავტორი [[ვიგდის იორთი]])
* [[ანტონიო და დავითი]] (ავტორი [[ჯემალ ქარჩხაძე]])
* [[აპრილის ჯადოსნურობა]] (ავტორი [[რეი ბრედბერი]])
* [[არარსებული რაინდი]] (ავტორი [[იტალო კალვინო]])
* [[არასოდეს გამიშვა]] (ავტორი [[კაზუო იშიგურო]])
* [[არის და იყოც უცნაური, ადამიანიც, წუთისოფელიც]] (ავტორი [[გურამ დოჩანაშვილი]]
* [[არ მიყვარხარ პაულუს]] (ავტორი [[ანიეს დეზარტი]])
* [[არსენა მარაბდელი]] (ავტორი [[მიხეილ ჯავახიშვილი]])
* [[არსთა მესნევი]] (ავტორი [[ჯალალ ედ-დინ რუმი]])
* [[არაფერი შიშის გარდა]] (ავტორი [[კნუდ რომერი]])
* [[არქიპელაგი გულაგი]] (ავტორი [[ალექსანდრ სოლჟენიცინი]])
* [[არჩევანი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]])
* [[ასეთი წვრილმანები]] (ავტორი [[კლერ კიგანი]])
* [[ასეული]] (ავტორი [[კეს მორგანი]])
* [[ასია]] (ავტორი [[ივანე ტურგენევი]])
* [[ასპერნის წერილები]] (ავტორი [[ჰენრი ჯეიმზი]])
* [[აუშვიცის ტატუისტი]] (ავტორი [[ჰიზერ მორისი]])
* [[ა ქიუს ნამდვილი ამბავი]] (ავტორი [[ლუ სსუინი]])
* [[აქ იყო ბრიტ-მარი]] (ავტორი [[ფრედრიკ ბაკმანი]])
* [[აღარ ვივარგებ ადამიანად]] (ავტორი [[ოსამუ დაძაი]])
* [[აღდგომა]] (ავტორი [[ლევ ტოლსტოი]])
* [[აღმოხდება მზე]] (ავტორი [[ერნესტ ჰემინგუეი]])
* [[აჩრდილები სამოთხეში]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]])
* [[ახალი სიმღერები]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]])
== ბ ==
* [[ბაბილონი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[იასმინა რეზა]])
* [[ბაბუაჩემი ყველაზე უკეთ ცეკვავდა]] (ავტორი [[კატერინა ბაბკინა]])
* [[ბაბუაწვერას ღვინო]] (ავტორი [[რეი ბრედბერი]])
* [[ბავშვი 44]] (ავტორი [[ტომ რობ სმიტი]])
* [[ბაკულას ღორები]] (ავტორი [[დავით კლდიაშვილი]])
* [[ბანაკი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[გიუნელ მოვლუდი]])
* [[ბანი მანროს აღსასრული]] (ავტორი [[ნიკ ქეივი]])
* [[ბარბაროსების მოლოდინში]] (ავტორი [[ჯ.მ. კუტზეე]])
* [[ბარდნარის ჩიტები]] (ავტორი [[კოლინ მაკალაუ]])
* [[ბარონი ხეზე]] (ავტორი [[იტალო კალვინო]])
* [[ბარონ მიუნჰაუზენის თავგადასავალი]] (ავტორი [[რუდოლფ რასპე]])
* [[ბასკერვილების ძაღლი]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]])
* [[ბატონი ბალანტრე]] (ავტორი [[რობერტ ლუის სტივენსონი]])
* [[ბატონი დე მოლიერის ცხოვრება]] (ავტორი [[მიხაილ ბულგაკოვი]])
* [[ბაჭია, გაიქეცი!]] (ავტორი [[ჯონ აპდაიკი]])
* [[ბაჭია გამდიდრდა]] (ავტორი [[ჯონ აპდაიკი]])
* [[ბაჭია დაბრუნდა]] (ავტორი [[ჯონ აპდაიკი]])
* [[ბაჭია ისვენებს]] (ავტორი [[ჯონ აპდაიკი]])
* [[ბაში-აჩუკი]] (ავტორი [[აკაკი წერეთელი]])
* [[ბებიამ მთხოვა, თქვენთვის მეთქვა, რომ ბოდიშს იხდის]] (ავტორი [[ფრედრიკ ბაკმანი]])
* [[ბედის ბორბალი]] (ავტორი [[ჰერბერტ უელსი]])
* [[ბედის ვარსკვლავის ბრალია]] (ავტორი [[ჯონ გრინი]])
* [[ბედი კაცისა]] (ავტორი [[მიხეილ შოლოხოვი]])
* [[ბედნიერი ადგილი]] (ავტორი [[ემილი ჰენრი]])
* [[ბედნიერი სიკვდილი]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]])
* [[ბედუინი]] (ავტორი [[ნეფერტარი]])
* [[ბენჯამინ ბატონის უცნაური ამბავი]] (ავტორი [[ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდი]])
* [[ბერტა ისლა]] (ავტორი [[ხავიერ მარიასი]])
* [[ბერჟერაკელი მანიაკი]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]])
* [[ბეჭდების მბრძანებელი]] (ავტორი [[ჯ.რ.რ. ტოლკინი]])
* [[ბეჭდის საძმო]] (ავტორი [[]])
* [[ბიბლიური ისტორია]] (ავტორი [[იაკობ გოგებაშვილი]])
* [[ბილი მილიგანის მრავალი გონება]] (ავტორი [[დენიელ კიზი]])
* [[ბირმული დღეები]] (ავტორი [[ჯორჯ ორუელი]])
* [[ბიძია თომას ქოხი]] (ავტორი [[ჰარიეტ ბიჩერ სტოუ]])
* [[ბიჭი და ძაღლი]] (ავტორი [[არჩილ სულაკაური]])
* [[ბიჭი ზოლიან პიჟამაში]] (ავტორი [[ჯონ ბოინი]])
* [[ბიჭის შესახებ]] (ავტორი [[ნიკ ჰორნბი]])
* [[ბნელი ხეივნები]] (ავტორი [[ივან ბუნინი]])
* [[ბოლო ჟამის ომი]] (ავტორი [[მარიო ვარგას ლიოსა]])
* [[ბორნეოს ხიზნები]] (ავტორი [[მაინ რიდი]])
* [[ბოროტების ყვავილები]] (ავტორი [[შარლ ბოდლერი]])
* [[ბოროტი მოდის აქ]] (ავტორი [[რეი ბრედბერი]])
* [[ბოშური რომანსერო]] (ავტორი [[ფედერიკო გარსია ლორკა]])
* [[ბრიჯიტ ჯონსის დღიური]] (ავტორი [[]])
* [[ბრძოლის ველის განვრცობა]] (ავტორი [[მიშელ უელბეკი]])
* [[ბრუკლინი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[კოლმ ტოიბინი]])
* [[ბრმათა ქვეყანა]] (ავტორი [[ჰერბერტ უელსი]])
* [[ბუდენბროკები]] (ავტორი [[თომას მანი]])
* [[ბუვარი და პეკუშე]] (ავტორი [[გუსტავ ფლობერი]])
* [[ბუზთა ბატონი]] (ავტორი [[უილიამ გოლდინგი]])
* [[ბულბული]] (ავტორი [[კრისტინ ჰანა]])
* [[ბუნებრივები]] (ავტორი [[ჯენიფერ ლინ ბარნსი]])
* [[ბურუსი]] (ავტორი [[მიგელ დე უნამუნო]])
* [[ბუტერბროდი ჭვავის პურით]] (ავტორი [[ჩარლზ ბუკოვსკი]])
==გ==
* [[გაუგებრობა]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]])
* [[გადასახლება და სამეფო]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]])
* [[გადაუხადე სხვას]] (ავტორი [[ქეთრინ რაიან ჰაიდი]])
* [[გვადი ბიგვა]] (ავტორი [[ლეო ქიაჩელი]])
* [[გაზაფხულზე დაკარგული]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]])
* [[გაზაფხულის თოვლი]] (ავტორი [[იუკიო მიშიმა]])
* [[გაზაფხულის პირველი ნაკადები]] (ავტორი [[ივანე ტურგენევი]])
* [[გაზაფხულის მღელვარე ნაკადები]] (ავტორი [[ივან ტურგენევი]])
* [[გაიქეცი, რომ გადარჩე]] (ავტორი [[ჯეინ მიტჩელი]])
* [[გალაპაგოსი]] (ავტორი [[კურტ ვონეგუტი]])
* [[გამარჯვებული მარტოა]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]])
* [[გამომძიებლის ჩანაწერები]] (ავტორი [[ლევ შეინინი]])
* [[გამოსათხოვარი ვალსი]] (ავტორი [[მილან კუნდერა]])
* [[გამოსათხოვარი თავის დაკვრა]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]])
* [[გამოცხადებული სიკვდილის ქრონიკა]] (ავტორი [[გაბრიელ გარსია მარკესი]])
* [[გამტაცებელნი]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]])
* [[გამქრალი ოცნებანი]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]])
* [[გამქრალი ხეების კუნძული]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]])
* [[განახევრებული ვიკონტი]] (ავტორი [[იტალო კალვინო]])
* [[განსვენებული მატია პასკალი]] (ავტორი [[ლუიჯი პირანდელო]])
* [[განუყრელი დღესასწაული]] (ავტორი [[ერნესტ ჰემინგუეი]])
* [[განშორებათა წითელი წიგნი]] (ავტორი [[პირკო საისიო]])
* [[განძის კუნძული]] (ავტორი [[რობერტ ლუის სტივენსონი]])
* [[გარდასახვა]] (ავტორი [[ფრანც კაფკა]])
* [[გარიყულები]] (ავტორი [[ს.ე. ჰინტონი]])
* [[გარღვევა დროში]] (ავტორი [[მედლინ ლენგლი]])
* [[გაცამტვერება]] (ავტორი [[მიშელ უელბეკი]])
* [[გაჭენებული ცხენები]] (ავტორი [[იუკიო მიშიმა]])
* [[გახლეჩილი აპრილი]] (ავტორი [[ისმაილ კადარე]])
* [[გეიშას მემუარები]] (ავტორი [[ართურ გოლდენი]])
* [[გერნზის ლიტერატურისა და კარტოფილის ნათალის ღვეზლის მოყვარულთა საზოგადოება]] (ავტორი [[შეფერი მერი-ენ]])
* [[გვამი ბიბლიოთეკაში]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]])
* [[გვამის შემგინებელი]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]])
* [[გველის პერანგი]] (ავტორი [[გრიგოლ რობაქიძე]])
* [[გვირაბი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ერნესტო საბატო]])
* [[გზა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[კორმაკ მაკარტი]])
* [[გზა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ნაჯიბ მაჰფუზი]])
* [[გზა ელიტისაკენ]] (ავტორი [[ჯონ ბრეინი]])
* [[გზაზე ერთი კაცი მიდიოდა]] (ავტორი [[ოთარ ჭილაძე]])
* [[გზა საკურთხევლისკენ]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]])
* [[გზა შუქურისკენ]] (ავტორი [[ვირჯინია ვულფი]])
* [[გმირთა ვარამი]] (ავტორი [[ლევან გოთუა]])
* [[გლახის ნაამბობი]] (ავტორი [[ილია ჭავჭავაძე]])
* [[გობსეკი]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]])
* [[გოდორი]] (ავტორი [[ოთარ ჭილაძე]])
* [[გოია]] (ავტორი [[ლიონ ფოიხტვანგერიი]])
* [[გოლემი]] (ავტორი [[გუსტავ მაირინკი]])
* [[გონება და გრძნობა]] (ავტორი [[ჯეინ ოსტინი]])
* [[გონების მიღმა]] (ავტორი [[შერონ დრეიპერი]])
* [[გონების ხმა]] (ავტორი [[ჯეინ ოსტინი]])
* [[გორა მბორგალი]] (ავტორი [[ჭაბუა ამირეჯიბი]])
* [[გრაფი მონტე-კრისტო]] (ავტორი [[ალექსანდრე დიუმა]])
* [[გრინდელვალდის დანაშაულები]] (ავტორი [[ჯოან როულინგი]])
* [[გრძელი გზა]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]])
* [[გრძელი გზა შინისაკენ]] (ავტორი [[სარუ ბრაიერლი]])
* [[გრძნობათა აღზრდა]] (ავტორი [[გუსტავ ფლობერი]])
* [[გულის ძვლები]] (ავტორი [[კოლინ ჰუვერი]])
* [[გუმბათის ქევშ]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]])
* [[გურული დღიურები]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]])
==დ==
დიკეგო
* [[და აღარავინ დარჩა]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]])
* [[დაბრმავება]] (ავტორი [[ელიას კანეტი]])
* [[დაბრუნება (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]])
* [[დაე, იშრიალოს ასპიდისტრამ]] (ავტორი [[ჯორჯ ორუელი]])
* [[დავითიანი]] (ავტორი [[დავით გურამიშვილი]])
* [[დათა თუთაშხია]] (ავტორი [[ჭაბუა ამირეჯიბი]])
* [[დაიკო კერი]] (ავტორი [[თეოდორ დრაიზერი]])
* [[დაიცავი შენი გული]] (ავტორი [[სიუ დივინი]])
* [[დაკარგული ნახევარი]] (ავტორი [[ბრიტ ბენეტი]])
* [[დაკარგული სინათლე]] (ავტორი [[ჯილ სანტოპოლო]])
* [[დამბა ატლანტის ოკეანის პირისპირ]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]])
* [[დამდნარი ჯაჭვი]] (ავტორი [[მიხეილ ჯავახიშვილი]]) 1925-26 წწ
* [[დამსვენებელი]] (ავტორი [[ჰერმან ჰესე]])
* [[დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]])
* [[დამწვარი რუქა]] (ავტორი [[კობო აბე]])
* [[დანარჩენები უბრალოდ ვცხოვრობთ]] (ავტორი [[პატრიკ ნესი]])
* [[დანაშაული და სასჯელი]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]])
* [[დაო დე ძინი]] (ავტორი [[ლაო-ძი]])
* [[დაპირება განთიადისას]] (ავტორი [[რომენ გარი]])
* [[დასაბამიდან დასასრულამდე]] (ავტორი [[ჰაქან გიუნდაი]])
* [[დასავლეთი სარკმლის ანგელოზი]] (ავტორი [[გუსტავ მაირინკი]])
* [[დასავლეთის ფრონტი უცვლელია]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]])
* [[დასახლებული კუნძული]] (ავტორი [[არკადი და ბორის სტრუგაცკები]])
* [[დასახოცთა სია]] (ავტორი [[ჯეკ კარი]])
* [[დაუმარცხებლები]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]])
* [[დაუსრულებელ გატაცებათა ღმერთი]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]])
* [[დაუფარავი ღიმილი]] (ავტორი [[ფრანსუაზ საგანი]])
* [[დაფლული გოლიათი]] (ავტორი [[კაზუო იშიგურო]])
* [[დაღმამავალი]] (ავტორი [[თომას ბერნჰარდი]])
* [[და ყოველ დილით სულ უფრო გრძელდება გზა შინისკენ]] (ავტორი [[ფრედრიკ ბაკმანი]])
* [[დედა და ილია]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]])
* [[დედამიწიდან მთვარემდე]] (ავტორი [[ჟიულ ვერნი]])
* [[დედოფალი მარგო]] (ავტორი [[ალექსანდრე დიუმა]])
* [[დევიდ კოპერფილდი]] (ავტორი [[ჩარლზ დიკენსი]])
* [[დეიდა ტულა]] (ავტორი [[მიგელ დე უნამუნო]])
* [[დეიზი მილერი]] (ავტორი [[ჰენრი ჯეიმზი]])
* [[დეიზი ჯოუნსი და ექვსეული]] (ავტორი [[ტეილორ ჯენკინს რეიდი]])
* [[დეკამერონი]] (ავტორი [[ჯოვანი ბოკაჩო]])
* [[დემიანი]] (ავტორი [[ჰერმან ჰესე]])
* [[დემონ კოპერჰედი]] (ავტორი [[ბარბარა კინგსოლვერი]])
* [[დიდი გეტსბი]] (ავტორი [[ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდი]])
* [[დიდი დაცემა]] (ავტორი [[პეტერ ჰანდკე]])
* [[დიდი იმედები]] (ავტორი [[ჩარლზ დიკენსი]])
* [[დიდი სახლის პატარა დიასახლისი]] (ავტორი [[ჯეკ ლონდონი]])
* [[დიდი ღამე]] (ავტორი [[გრიგოლ აბაშიძე]])
* [[დიდოსტატის კონსტანტინეს მარჯვენა]] (ავტორი [[კონსტანტინე გამსახურდია]])
* [[დიონისოს ღიმილი]] (ავტორი [[კონსტანტინე გამსახურდია]])
* [[დიუმას კლუბი]] (ავტორი [[არტურო პერეს-რევერტე]])
* [[დიქტატორის ზარი]] (ავტორი [[ისმაილ კადარე]])
* [[დონ კიხოტი]] (ავტორი [[მიგელ დე სერვანტესი]])
* [[დონ კიხოტის დაბრუნება]] (ავტორი [[გილბერტ კით ჩესტერტონი]])
* [[დოპლერი, ნაივური, სუპერი]] (ავტორი [[ერლენდ ლუ]])
* [[დორიან გრეის პორტრეტი]] (ავტორი [[ოსკარ უაილდი]])
* [[დოქტორი ფაუსტუსი]] (ავტორი [[თომას მანი]])
* [[დრაკულა]] (ავტორი [[ბრემ სტოკერი]])
* [[დრაკულას სტუმარი − ბოშა ქალის წინასწარმეტყველება]] (ავტორი [[ბრემ სტოკერი]])
* [[დროის ინსტიტუტი]] (ავტორი [[აჰმეთ ჰამდი ტანპინარი]])
* [[დროის მანქანა]] (ავტორი [[ჰერბერტ უელსი]])
* [[დროსაფარი]] (ავტორი [[გეორგი გოსპოდინოვი]])
* [[დროშები მტვერში]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]])
* [[დროში მოგზაურის ცოლი]] (ავტორი [[ნიფენეგერი ოდრი]])
* [[დუბლინელები]] (ავტორი [[ჯეიმზ ჯოისი]])
* [[დღენი ჩემი სიჭაბუკისა]] (ავტორი [[რაბინდრანათ თაგორი]])
* [[დღე, რომელსაც ვზეიმობთ]] (ავტორი [[ო. ჰენრი]])
* [[დღის ლამაზმანი]] (ავტორი [[ჟოზეფ კესელი]])
* [[დღის მიწურულს]] (ავტორი [[კაზუო იშიგურო]])
* [[დღიური (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]])
== ე ==
* [[ებრაელი დედები არასოდეს კვდებიან]] (ავტორი [[ნატალი დავიდ-ვეი]])
* [[ეგ არ ქნა!]] (ავტორი [[ეთგარ კერეთი]])
* [[ეგებ ოდესმე]] (ავტორი [[ჩესკა მეიჯორი]])
* [[ედემის აღმოსავლეთით]] (ავტორი [[ჯონ სტაინბეკი]])
* [[ევას სამი ქალიშვილი]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]])
* [[ეველინ ჰიუგოს შვიდი ქმარი]] (ავტორი [[ტეილორ ჯენკინს რეიდი]])
* [[ევროპული აღზრდა]] (ავტორი [[რომენ გარი]])
* [[ელემენტარული ნაწილაკები]] (ავტორი [[მიშელ უელბეკი]])
* [[ელი! ელი!]] (ავტორი [[ნოდარ ლადარია]])
* [[ემა (რომანი)]] (ავტორი [[ჯეინ ოსტინი]])
* [[ენ ვერონიკა]] (ავტორი [[ჰერბერტ უელსი]])
* [[ეჟენი გრანდე]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]])
* [[ერთი დიდი ტყის მახლობლად]] (ავტორი [[ლეო ვარდიაშვილი]])
* [[ერთი ტყვეობის ამბავი]] (ავტორი [[გაბრიელ გარსია მარკესი]])
* [[ერთი ქალაქის ისტორია]] (ავტორი [[მიხეილ სალტიკოვ-შჩედრინი]])
* [[ერკიულ პუაროს ქრისტეშობა]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]])
* [[ეს აქ არ მოხდება]] (ავტორი [[სინკლერ ლუისი]])
* [[ეფი ბრისტი]] (ავტორი [[თეოდორ ფონტანე]])
* [[ექიმი ძილი]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]])
* [[ექსტაზი]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]])
* [[ეშმაკნი]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]])
* [[ეშმაკს აცვია პრადა]] (ავტორი [[ლორენ ვაისბერგერი]])
== ვ ==
* [[ვაჟები და საყვარლები]] (ავტორი [[დეივიდ ჰერბერტ ლოურენსი]])
* [[ვარდის სახელი]] (ავტორი [[უმბერტო ეკო]])
* [[ვარსკვლავის დრო]] (ავტორი [[კლარის ლისპექტორი]])
* [[ვარსკვლავთა მბოძებელი]] (ავტორი [[ჯოჯო მოიესი]])
* [[ვარსკვლავი ტყის თავზე]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]])
* [[ვა, სოფელო]] (ავტორი [[ზაირა არსენიშვილი]])
* [[ვახშამი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ჰერმან კოხი]])
* [[ვეგეტარიანელი]] (ავტორი [[ჰან კანგი]])
* [[ველურ გარემოში]] (ავტორი [[ჯონ კრაკაუერი]])
* [[ველურ გულთან ახლოს]] (ავტორი [[კლარის ლისპექტორი]])
* [[ველური დეტექტივები]] (ავტორი [[რობერტო ბოლანიო]])
* [[ველური პალმები]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]])
* [[ვერნონ გენიოს ლითლი]] (ავტორი [[დიბისი პიერი]])
* [[ვერონიკამ სიკვდილი გადაწყვიტა]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]])
* [[ვეფხისტყაოსანი]] (ავტორი [[შოთა რუსთაველი]])
* [[ვიდრე ჰხვალ, უფალო?]] (ავტორი [[ჰენრიკ სენკევიჩი]])
* [[ვიკონტი დე ბრაჟელონი ანუ ათი წლის შემდეგ]] (ავტორი [[ალექსანდრე დიუმა]])
* [[ვილეტი]] (ავტორი [[შარლოტ ბრონტე]])
* [[ვისთვისაც რეკს ზარი]] (ავტორი [[ერნესტ ჰემინგუეი]])
* [[ვიტა]] (ავტორი [[მელანია მაცუკო]])
* [[ვიქნები თუნდაც განტენბაინი]] (ავტორი [[მაქს ფრიში]])
* [[ვიწრო გზა შორეული ჩრდილოეთისაკენ]] (ავტორი [[რიჩარდ ფლენეგანი]])
== ზ ==
* [[ზამთარი ჩვენი მღელვარებისა]] (ავტორი [[ჯონ სტაინბეკი]])
* [[ზანგთა კვარტალი]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]])
* [[ზაფხული ზღვაზე]] (ავტორი [[სარა დესენი]])
* [[ზაფხულის ღამის სიზმარი]] (ავტორი [[უილიამ შექსპირი]])
* [[ზაჰირი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]])
* [[ზებულონი]] (ავტორი [[ჯემალ ქარჩხაძე]])
* [[ზეთისხილის წვენი]] (ავტორი [[ლორა ბოჩაროვა]])
* [[ზეცას არ ჰყავს ფავორიტები]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]])
* [[ზიდჰარტა]] (ავტორი [[ჰერმან ჰესე]])
* [[ზღვის მგელი]] (ავტორი [[ჯეკ ლონდონი]])
* [[ზღვის ქალბატონი]] (ავტორი [[ჰერბერტ უელსი]])
== თ ==
* [[თაგვებსა და ადამიანებზე]] (ავტორი [[ჯონ სტეინბეკი]])
* [[თავდასხმის დღიური]] (ავტორი [[ანდრეი კურკოვი]])
* [[თავის საფასური]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]])
* [[თამაში რიოში მარგალიტებით]] (ავტორი [[ჰერმან ჰესე]])
* [[თამაში ჭვავის ყანაში]] (ავტორი [[ჯერომ სელინჯერი]])
* [[თანამგრძნობი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ვიეტ თჰან ნგუიენი]])
* [[თანამედროვე სიყვარული]] (ავტორი [[დანიელ ჯონსი]])
* [[თანმხლები მუსიკა]] (ავტორი [[ფრანსუაზ საგანი]])
* [[თეატრალური რომანი]] (ავტორი [[მიხაილ ბულგაკოვი]])
* [[თეატრი]] (ავტორი [[უილიამ სომერსეტ მოემი]])
* [[თევზის კონცერტი]] (ავტორი [[ჰალდორ ლაქსნესი]])
* [[თეთრი ბელადი]] (ავტორი [[მაინ რიდი]])
* [[თეთრი გვარდია]] (ავტორი [[მიხაილ ბულგაკოვი]])
* [[თეთრი ეშვი]] (ავტორი [[ჯეკ ლონდონი]])
* [[თეთრი თათმანი]] (ავტორი [[მაინ რიდი]])
* [[თეთრი კბილები]] (ავტორი [[ზეიდი სმითი]])
* [[თეთრი მაგნოლია]] (ავტორი [[თამარ ერაძე]])
* [[თეთრი საყელო]] (ავტორი [[მიხეილ ჯავახიშვილი]])
* [[თეთრი ღამეები]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]])
* [[თეთრი ძაღლი]] (ავტორი [[რომენ გარი]])
* [[თერთმეტი წუთი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]])
* [[თვისი ცხოვრების სამი მგოსანი]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]])
* [[თოვლი (რომანი)]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]])
* [[თოვლიანი მხარე]] (ავტორი [[იასუნარი კავაბატა]])
* [[თოვლის ტყვეები]] (ავტორი [[კრისტიან გე-პოლიკენი]])
* [[თოლია]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]])
* [[თოლია, სახელად ჯონათან ლივინგსტონი]] (ავტორი [[რიჩარდ ბახი]])
* [[თომას ზღაპრები]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]])
* [[თორმეტი სკამი]] (ავტორები [[ილია ილფი]], [[ევგენი პეტროვი]])
* [[თუ ზამთრის ღამით მოგზაური]] (ავტორი [[იტალო კალვინო]])
* [[თუნუქის დოლი]] (ავტორი [[გიუნტერ გრასი]])
==ი==
* [[იდუმალებით მოცული საქმე სთაილზში]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]])
* [[იავნანა]] (ავტორი [[ლეილა სლიმანი]])
* [[იავნანამ რა ჰქმნა?]] (ავტორი [[იაკობ გოგებაშვილი]])
* [[იაკობ ფონ გუნტენი]] (ავტორი [[რობერტ ვალზერი]])
* [[იასამნის გოგონები]] (ავტორი [[მართა ჰოლ კელი]])
* [[იატაკქვეშეთის ჩანაწერები]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]])
* [[იგავი]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]])
* [[იგი]] (ავტორი [[ჯემალ ქარჩხაძე]])
* [[იდიოტი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]])
* [[იდუმალი კუნძული]] (ავტორი [[ჟიულ ვერნი]])
* [[იესოს სახარება]] (ავტორი [[ჟოზე სარამაგუ]])
* [[იისფერი]] (ავტორი [[ელის უოკერი]])
* [[ილელი ვენერა]] (ავტორი [[პროსპერ მერიმე]])
* [[ილიადა]] (ავტორი [[ჰომეროსი]])
* [[ილუზიების წიგნი]] (ავტორი [[პოლ ოსტერი]])
* [[ინგლისი, ჩემი ინგლისი]] (ავტორი [[დევიდ ჰერბეტ ლორენსი]])
* [[ინდიანა]] (ავტორი [[ჟორჟ სანდი]])
* [[ინტერესის ზონა]] (ავტორი [[მარტინ ემისი]])
* [[ინფერნო]] (ავტორი [[დენ ბრაუნი]])
* [[იოსები და ძმანი მისნი]] (ავტორი [[თომას მანი]])
* [[ისთვიქელი ალქაჯები]] (ავტორი [[ჯონ აპდაიკი]])
* [[ის კვლავ აქ არის]] (ავტორი [[ტიმურ ვერმესი]])
* [[ის, რაც ჩვენ შორისაა]] (ავტორი [[ჯონ მარსი]])
* [[იქ, სადაც კიბორჩხალები მღერიან]] (ავტორი [[დელია ოუენსი]])
* [[იყო და ფლობდე]] (ავტორი [[გაბრიელ ონორე მარსელი]])
* [[იყო ერთი ქალი]] (ავტორი [[ოტია იოსელიანი]])
== კ ==
* [[კაენი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ჟოზე სარამაგუ]])
* [[კაიროსი]] (ავტორი [[ჯენი ერპენბეკი]])
* [[კალიგულა]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]])
* [[კაპიტან გრანტის შვილები]] (ავტორი [[ჟიულ ვერნი]])
* [[კაპიტან სტრომფილდის მოგზაურობა სამოთხეში]] (ავტორი [[მარკ ტვენი]])
* [[კაპიტან ჰატერასის მოგზაურობა და თავგადასავალი]] (ავტორი [[ჟიულ ვერნი]])
* [[კარგი ბიჭი]] (ავტორი [[დევიდ შეფი]])
* [[კარი ზაფხულში]] (ავტორი [[რობერტ ჰაინლაინი]])
* [[კასანდრა]] (ავტორი [[კრისტა ვოლფი]])
* [[კასანდრას კომპლექსი]] (ავტორი [[ჰოლი სმეილი]])
* [[კასტელიო კალვინის, ანუ სინდისი ძალადობის წინააღმდეგ]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]])
* [[კაფკა პლაჟზე]] (ავტორი [[ჰარუკი მურაკამი]])
* [[კაცი, რომელიც ვარდება]] (ავტორი [[დონ დელილო]])
* [[კაცი, რომელიც იცინის]] (ავტორი [[ვიქტორ ჰიუგო]])
* [[კაცი, რომელსაც ლიტერატურა ძლიერ უყვარდა]] (ავტორი [[გურამ დოჩანაშვილი]])
* [[კაცი, სახელად უვე]] (ავტორი [[ფრედრიკ ბაკმანი]])
* [[კაცის მტერი]] (ავტორი [[რეი ბრედბერი]])
* [[კაციჭამიათა საბედნიეროდ]] (ავტორი [[დანიელ პენაკი]])
* [[კევინზე უნდა დაგელაპარაკო]] (ავტორი [[ლაიონელ შრაივერი]])
* [[კეტრინების სიმრავლე]] (ავტორი [[ჯონ გრინი]])
* [[კვარტერონი ქალი]] (ავტორი [[მაინ რიდი]])
* [[კიბე (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ევჰენია კუზნეცოვა]])
* [[კირკე (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[მადელინ მილერი]])
* [[კიშოტი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[სალმან რუშდი]])
* [[კირჩხიბის ტროპიკი]] (ავტორი [[ჰენრი მილერი]])
* [[კლასობანა]] (ავტორი [[ხულიო კორტასარი]])
* [[კლოუნის თვალთახედვა]] (ავტორი [[ჰაინრიხ ბიოლი]])
* [[კნულპი]] (ავტორი [[ჰერმან ჰესე]])
* [[კრავთა დუმილი]] (ავტორი [[თომას ჰარისი]])
* [[კრაზანა]] (ავტორი [[ეტელ ლილიან ვოინი]])
* [[კოლექციონერი]] (ავტორი [[ნორა რობერტსი]])
* [[კონტრაპუნქტი]] (ავტორი [[ოლდოს ჰაქსლი]])
* [[კორალაინი]] (ავტორი [[ნილ გეიმანი]])
* [[კოსმოკომიკური ამბები]] (ავტორი [[იტალო კალვინო]])
* [[კოსმოსური ოდისეა 2001]] (ავტორი [[ართურ კლარკი]])
* [[კუკარაჩა]] (ავტორი [[ნოდარ დუმბაძე]])
* [[კუნძული (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ოლდოს ჰაქსლი]])
* [[კუნძულის შესაძლებლობა]] (ავტორი [[მიშელ უელბეკი]])
* [[კურტიზან ქალთა ბრწყინვალება და სიღატაკე]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]])
==ლ==
* [[ლავროსი]] (ავტორი [[ევგენი ვოდოლაზკინი]])
* [[ლაზიერის გამბიტი]] (ავტორი [[უოლტერ ტევისი]])
* [[ლამაზი მეგობარი]] (ავტორი [[გი დე მოპასანი]])
* [[ლაშარელა]] (ავტორი [[გრიგოლ აბაშიძე]])
* [[ლამბალო და ყაშა]] (ავტორი [[მიხეილ ჯავახიშვილი]])
* [[ლედი ჩეთერლის საყვარელი]] (ავტორი [[დეივიდ ჰერბერტ ლოურენსი]])
* [[ლეილა:იძულებით გათხოვილი]] (ავტორი [[]])
* [[ლეპორელა]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]])
* [[ლიოვენშოლდების ბეჭედი]] (ავტორი [[სელმა ლაგერლეფი]])
* [[ლისაბონის ღამე]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]])
* [[ლიხტენშტაინი]] (ავტორი [[ვილჰელმ ჰაუფი]])
* [[ლოლიტა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ვლადიმირ ნაბოკოვი]])
* [[ლორდი ჯიმი]] (ავტორი [[ჯოზეფ კონრადი]])
* [[ლოტ 49-ის გამოცხადება]] (ავტორი [[თომას პინჩონი]])
* [[ლოტე ვაიმარში]] (ავტორი [[თომას მანი]])
* [[ლუბლინელები]] (ავტორი [[ჯეიმზ ჯოისი]])
* [[ლუბლინელი მაგი]] (ავტორი [[ისააკ ბაშევის ზინგერი]])
* [[ლურჯი კოჭის ძაფი]] (ავტორი [[ენ ტაილერი]])
* [[ლურჯწვერა]] (ავტორი [[მაქს ფრიში]])
* [[ლუჟინის დაცვა]] (ავტორი [[ვლადიმირ ნაბოკოვი]])
==მ==
* [[მაგდანას ლურჯა]] (ავტორი [[ეკატერინე გაბაშვილი]])
* [[მადამ ბოვარი]] (ავტორი [[გუსტავ ფლობერი]])
* [[მათიას შანდორი]] (ავტორი [[ჟიულ ვერნი]])
* [[მაიკლ კეის ცხოვრება და დროება]] (ავტორი [[ჯონ მაქსველ კუტზეე]])
* [[მაიმუნის წელიწადი]] (ავტორი [[პატი სმითი]])
* [[მაკბეტი]] (ავტორი [[უილიამ შექსპირი]])
* [[მალინა]] (ავტორი [[ინგებორგ ბახმანი]])
* [[მამა გორიო]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]])
* [[მამები და შვილები]] (ავტორი [[ივანე ტურგენევი]])
* [[მანიფესტი]] (ავტორი [[ბერნარდინ ევარისტო]])
* [[მანკიერი თესლი]] (ავტორი [[უილიამ მარჩი]])
* [[მარადისობის კანონი]] (ავტორი [[ნოდარ დუმბაძე]])
* [[მარადი ქმარი]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]])
* [[მართალნი]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]])
* [[მარიამ სტიუარტი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]])
* [[მარსელი]] (ავტორი [[ენდი უირი]])
* [[მარსის ქრონიკები]] (ავტორი [[რეი ბრედბერი]])
* [[მარტივი რიცხვების მარტოობა]] (ავტორი [[ჯაოლო ჯორდანი]])
* [[მარტინ იდენი]] (ავტორი [[ჯეკ ლონდონი]])
* [[მარტის მამალი]] (ავტორი [[ოთარ ჭილაძე]])
* [[მარტოკაცი]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]])
* [[მარტოობის ასი წელიწადი]] (ავტორი [[გაბრიელ გარსია მარკესი]])
* [[მარტოობის ჟამს ჩანაწერები]] (ავტორი [[სეი-სიონაგონი]])
* [[მარტოსულობის უპირატესობანი]] (ავტორი [[სტივენ ჩბოსკი]])
* [[მარწუხებში]] (ავტორი [[ჰენრი ჯეიმზი]])
* [[მატყუარა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ნორა რობერტსი]])
* [[მაშენკა]] (ავტორი [[ვლადიმირ ნაბოკოვი]])
* [[მახინჯი სიყვარული]] (ავტორი [[კოლინ ჰუვერი]])
* [[მგოსანი ბიდლის ზღაპრები]] (ავტორი [[ჯოან როულინგი]])
* [[მდგმური]] (ავტორი [[ჯემალ ქარჩხაძე]])
* [[მდინარის ბავშვები]] (ავტორი [[ლიზა უინგეითი]])
* [[მდუმარე სახლი]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]])
* [[მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი]] (ავტორი [[ნოდარ დუმბაძე]])
* [[მებრძოლთა კლუბი]] (ავტორი [[ჩაკ პალანიკი]])
* [[მეგრე და ზარმაცი ქურდი]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]])
* [[მეგრეს მემუარები]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]])
* [[მეგრე და შეშლილი ქალი]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]])
* [[მე და შენ]] (ავტორი [[ნიკოლო ამანიტი]])
* [[მე ვარ მალალა]] (ავტორი [[მალალა იუსაფზაი]])
* [[მე მომკლეს, დე...]] (ავტორი [[]])
* [[მენსფილდ-პარკი]] (ავტორი [[ჯეინ ოსტინი]])
* [[მეოცნებენი]] (ავტორი [[გილბერტ ადერი]])
* [[მე, რობოტი]] (ავტორი [[აიზეკ აზიმოვი]])
* [[მერსედეს კასტილიელი]] (ავტორი [[ჯეიმს ფენიმორ კუპერი]])
* [[მესამე ნაპირი]] (ავტორი [[ლუკა ბაქანიძე]])
* [[მეუფება წყვდიადისა]] (ავტორი [[ლევ ტოლსტოი]])
* [[მეფისტოფელი]] (ავტორი [[კლაუს მანი]])
* [[მექანიკური ფორთოხალი]] (ავტორი [[ენტონი ბერჯესი]])
* [[მექსიკის ყურის მეკობრეები]] (ავტორი [[ვინსენტე რივა პალასიო]])
* [[მე წითელი მქვია]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]])
* [[მეხსიერების პოლიცია]] (ავტორი [[იოკო ოგავა]])
* [[მზის დაბნელება]] (ავტორი [[არტურ კოესტლერი]])
* [[მზის იმპერია]] (ავტორი [[ჯეიმს ბალარდი]])
* [[მზე, მთვარე და პურის ყანა]] (ავტორი [[თემურ ბაბლუანი]])
* [[მთებმა მთებს უთხრეს]] (ავტორი [[ხალიდ ჰოსეინი]])
* [[მთელი ჩემი რისხვა ]] (ავტორი [[საბა ტაჰირი]])
* [[მთვარე და ექვსპენსიანი]] (ავტორი [[სომერსეტ მოემი]])
* [[მთვარის მოტაცება]] (ავტორი [[კონსტანტინე გამსახურდია]])
* [[მთვარის სპეკალი]] (ავტორი [[უილიამ კოლინზი]])
* [[მთის კაცი]] (ავტორი [[ლეო ქიაჩელი]])
* [[მთის ხმა]] (ავტორი [[იასუნარი კავაბატა]])
* [[მიდი, დააყენე დარაჯი]] (ავტორი [[ჰარპერ ლი]])
* [[მისი გახსენება]] (ავტორი [[კოლინ ჰუვერი]])
* [[მისის დელოუეი]] (ავტორი [[ვირჯინია ვულფი]])
* [[მისტერიები]] (ავტორი [[კნუტ ჰამსუნი]])
* [[მისტიფიკაცია]] (ავტორი [[ედგარ ალან პო]])
* [[მიწის მადლი]] (ავტორი [[კნუტ ჰამსუნი]])
* [[მიწისქვეშა რკინიგზა]] (ავტორი [[კოლსონ უაითჰედი]])
* [[მკვდარი არმიის გენერალი]] (ავტორი [[ისმაილ კადარე]])
* [[მკვდარი სახლის ჩანაწერები]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]])
* [[მკვლელი ზაფხული]] (ავტორი [[სებასტიან ჟაპრიზო]])
* [[მკვლელობა აღმოსავლეთის ექსპრესში]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]])
* [[მკვლელობა მორგის ქუჩაზე]] (ავტორი [[ედგარ ალან პო]])
* [[მკვლელობა მღვდლის სახლში]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]])
* [[მკვლელობაში ეჭვმიტანილის აღსარება]] (ავტორი [[მაქსინ პაეტრო, ჯეიმზ პეტერსონი]])
* [[მობი დიკი]] (ავტორი [[ჰერმან მელვილი]])
* [[მობილური]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]])
* [[მოგზაურობა ღამის დასალიერში]] (ავტორი [[ლუი-ფერდინანდ სელინი]])
* [[მოგონებანი მონასტერზე]] (ავტორი [[ჟოზე სარამაგო]])
* [[მოზეიმე სიყვარულის სიმღერა]] (ავტორი [[ივანე ტურგენევი]])
* [[მოთამაშე]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]])
* [[მოთვალთვალე (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ვლადიმირ ნაბოკოვი]])
* [[მოკვდი, სიყვარულო!]] (ავტორი [[არიანა ჰარვიცი]])
* [[მოლოი]] (ავტორი [[სემუელ ბეკეტი]])
* [[მოლ ფლენდერსი]] (ავტორი [[დანიელ დეფო]])
* [[მონა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[იცხოკ (ისააკ) ბაშევის ზინგერი]])
* [[მონანიება (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[იენ მაკიუენი]])
* [[მონტესუმას ასული]] (ავტორი [[ჰენრი რაიდერ ჰაგარდი]])
* [[მონტოკი]] (ავტორი [[მაქს ფრიში]])
* [[მორავული ღამე]] (ავტორი [[პეტერ ჰანდკე]])
* [[მოსამართი ჩიტის ქრონიკები]] (ავტორი [[ჰარუკი მურაკამი]])
* [[მოსამსახურე]] (ავტორი [[ქეთრინ სთოქეთი]])
* [[მოსკოვიადა]] (ავტორი [[იური ანდრუხოვიჩი]])
* [[მოუთმენლობა გულისა]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]])
* [[მოჩვენება სასტუმროში]] (ავტორი [[უილკი კოლინზი]])
* [[მოწყენილობა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ალბერტო მორავია]])
* [[მოხედე შენს სახლს, ანგელოზო]] (ავტორი [[თომას ვულფი]])
* [[მოხეტიალე ვარსკვლავი]] (ავტორი [[ჟან-მარი გუსტავ ლე კლეზიო]])
* [[მოხუცების ადგილი აქ არ არის]] (ავტორი [[კორმაკ მაკართი]])
* [[მოხუცი და ზღვა]] (ავტორი [[ერნესტ ჰემინგუეი]])
* [[მრისხანების მტევნები]] (ავტორი [[ჯონ სტაინბეკი]])
* [[მურმანის სევდა]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]])
* [[მშვენიერ და ულმობელ წუთისოფელში!]] (ავტორი [[ანრეი პლატონოვი]])
* [[მშვიდობით, გარი კუპერ]] (ავტორი [[რომენ გარი]])
* [[მშვიდობით, იარაღო!]] (ავტორი [[ერნესტ ჰემინგუეი]])
* [[მშობლიური კერა]] (ავტორი [[მერილინ რობინსონი]])
* [[მშფოთვარე ადამიანები]] (ავტორი [[ფრედრიკ ბაკმანი]])
* [[მცველნი გრალისა]] (ავტორი [[გრიგოლ რობაქიძე]])
* [[მცირე ანდერძი, დიდი ანდერძი]] (ავტორი [[ფრანსუა ვიიონი]])
* [[მძიმეა დღის ბოლო]] (ავტორი [[მარიკე ლუკას რეინეველდი]])
* [[მწერლები და საყვარლები]] (ავტორი [[ლილი კინგი]])
* [[მხევლის წიგნი]] (ავტორი [[მარგარეტ ეტვუდი]])
* [[მხოლოდ ჩვენ ორნი]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]])
== ნ ==
* [[ნადირთმჟლეტი]] (ავტორი [[ჯეიმზ ფენიმორ კუპერი]])
* [[ნაზია ღამე]] (ავტორი [[ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდი]])
* [[ნათება]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]])
* [[ნათელი გზა (ერთი საკონცენტრაციო ბანაკის ამბავი)]] (ავტორი [[სტანისლავ ასეევი]])
* [[ნათელი, რომელსაც ვერ ვხედავთ]] (ავტორი [[ენტონი დოერი]])
* [[ნამსხვრევები (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ენ მაიკლსი]])
* [[ნანა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ემილ ზოლა]])
* [[ნარჩენები (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ტომ პეროტა]])
* [[ნარჩიტა]] (ავტორი [[რეშად ნური გიუნთექინი]])
* [[ნარცისი და გოლდმუნდი]] (ავტორი [[ჰერმან ჰესე]])
* [[ნასესხები სიცოცხლე]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]])
* [[ნატვრა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]])
* [[ნატვრის ხე]] (ავტორი [[გიორგი ლეონიძე]])
* [[ნაშუაღამევის ოთხი წუთი]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]])
* [[ნაწყვდიადევს]] (ავტორი [[ჰარუკი მურაკამი]])
* [[ნდობა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ერნან დიასი]])
* [[ნეთანიაჰუები]] (ავტორი [[ჯოშუა კოენი]])
* [[ნემსის ყუნწი]] (ავტორი [[კენ ფოლეტი]])
* [[ნივთების უმაკოება]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]])
* [[ნიკელის ბიჭები]] (ავტორი [[კოლსონ უაიტჰედი]])
* [[ნიკოლას ნიკლბი]] (ავტორი [[ჩარლზ დიკენსი]])
* [[ნილოსის ღვთისმშობელი]] (ავტორი [[სქოლასტიკ მუკასონგა]])
* [[ნიუიორკული ტრილოგია]] (ავტორი [[პოლ ოსტერი]])
* [[ნოეს შვილი]] (ავტორი [[ერიკ-ემანუელ შმიტი]])
* [[ნოველები სიყვარულზე]] (ავტორი [[იოჰან ბორგენი]])
* [[ნორვეგიული ტყე]] (ავტორი [[ჰარუკი მურაკამი]])
* [[ნორთენგერის სააბატო]] (ავტორი [[ჯეინ ოსტინი]])
* [[ნუ იყვირებ: მგელი, მგელი!]] (ავტორი [[ფარლი მოუეტი]])
* [[ნულოვანი წერტილი]] (ავტორი [[არტემ ჩეხი]])
* [[ნუ მოკლავ ჯაფარას]] (ავტორი [[ჰარპერ ლი]])
==ო==
* [[ობობას ბუდეების ბილიკი]] (ავტორი [[იტალო კალვინო]])
* [[ოდისეა]] (ავტორი [[ჰომეროსი]])
* [[ოთარაანთ ქვრივი]] (ავტორი [[ილია ჭავჭავაძე]])
* [[ოთახი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ემა დონაჰიუ]])
* [[ოთახი ხედით]] (ავტორი [[ედუარდ მორგან ფორსტერი]])
* [[ოთხთა ნიშანი]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]])
* [[ოთხი ქარი]] (ავტორი [[კრისტინ ჰარა]])
* [[ოთხმოცდაცამეტი წელი]] (ავტორი [[ვიქტორ ჰიუგო]])
* [[ოიდიპოს მეფე]] (ავტორი [[სოფოკლე]])
* [[ოკეანე ქუჩის ბოლოს]] (ავტორი [[ნილ გეიმანი]])
* [[ოლივერ ტვისტის თავგადასავალი]] (ავტორი [[ჩარლზ დიკენსი]])
* [[ოლივ კიტერიჯი]] (ავტორი [[ელიზაბეტ სტრაუტი]])
* [[ომერტა]] (ავტორი [[მარიო პიუზო]])
* [[ომი და მშვიდობა]] (ავტორი [[ლევ ტოლსტოი]])
* [[ომის შედეგები]] (ავტორი [[რიდიან გრუკი]])
* [[ომს არ აქვს ქალის სახე]] (ავტორი [[სვეტლანა ალექსიევიჩი]])
* [[ომუ]] (ავტორი [[ჰერმან მენვილი]])
* [[ორეული]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]])
* [[ორი თავგადასავალი]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]])
* [[ორი კაპიტანი]] (ავტორი [[ბენიამინ კავერინი]])
* [[ორი ნაბიჯი შენამდე]] (ავტორი [[რეიჩელ ლიპინკოტი]])
* [[ორი ქალაქის ამბავი]] (ავტორი [[ჩარლზ დიკენსი]])
* [[ორიქსი და კრეიკი]] (ავტორი [[მარგარეტ ეტვუდი]])
* [[ორი წელი, რვა თვე და ოცდარვა ღამე]] (ავტორი [[სალმან რუშდი]])
* [[ორლანდო (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ვირჯინია ვულფი]])
* [[ოსკარ უაოს ხანმოკლე და უჩვეულო ცხოვრება]] (ავტორი [[ჯუნოუ დიაზი]])
* [[ოსტატი და მარგარიტა]] (ავტორი [[მიხეილ ბულგაკოვი]])
* [[ოსტენდელი მეოცნებე]] (ავტორი [[ერიკ-ემანუელ შმიტი]])
* [[ოტელო]] (ავტორი [[უილიამ შექსპირი]])
* [[ოქროს გალია]] (ავტორი [[შირინ ებადი]])
* [[ოქროს ვირი]] (ავტორი [[ლუციუს აპულეუსი]])
* [[ოქროს სახლი]] (ავტორი [[სალმან რუშდი]])
* [[ოქროს ჯაჭვი; გზა არსაით]] (ავტორი [[ალექსანდრე გრინი]])
* [[ოცდაათი წლის ქალი]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]])
* [[ოცეოლა, სემინოლების ბელადი]] (ავტორი [[მაინ რიდი]])
* [[ოცი წლის შემდეგ]] (ავტორი [[ალექსანდრე დიუმა]])
* [[ოჯახური ბედნიერება]] (ავტორი [[ლევ ტოლსტოი]])
* [[ოჰ, უილიამ!]] (ავტორი [[ელიზაბეტ სტრაუტი]])
== პ ==
* [[პადინგტონის სადგური 4:50 (16:50)]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]])
* [[პალატა №6]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]])
* [[პანი]] (ავტორი [[კნუტ ჰამსუნი]])
* [[პარიზისა და ლონდონის ფსკერზე]] (ავტორი [[ჯორჯ ორუელი]])
* [[პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი]] (ავტორი [[ვიქტორ ჰიუგო
* [[პარმის სავანე]] (ავტორი [[სტენდალი]])
* [[პატარა ზღვის მგელი]] (ავტორი [[მაინ რიდი]])
* [[პატარა უფლისწული]] (ავტორი [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]])
* [[პატივი კატალონიას]] (ავტორი [[ჯორჯ ორუელი]])
* [[პატრიარქის შემოდგომა]] (ავტორი [[გაბრიელ გარსია მარკესი]])
* [[პაქსი]] (ავტორი [[სარა პენიპეკერი]])
* [[პედრო პარამო]] (ავტორი [[ხუან რულფო]])
* [[პენელოპიადა]] (ავტორი [[მარგარეტ ეტვუდი]])
* [[პიანისტი]] (ავტორი [[ვლადისლავ შპილმანი]])
* [[პიგმალიონი]] (ავტორი [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]])
* [[პიკვიკის კლუბის ჩანაწერები]] (ავტორი [[ჩარლზ დიკენსი]])
* [[პინოქიოს თავგადასავალი]] (ავტორი [[კარლო კოლოდი]])
* [[პიონერები]] (ავტორი [[ჯეიმზ ფენიმორ კუპერი]])
* [[პირანეზი]] (ავტორი [[სიუზანა კლარკი]])
* [[პირველი ადამიანი]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]])
* [[პირველი მოთამაშე, მოემზადე!]] (ავტორი [[ერნესტ კლაინი]])
* [[პირველი სისხლი. წყურვილი]] (ავტორი [[ამელი ნოტომი]])
* [[პირველი სიყვარული]] (ავტორი [[ივანე ტურგენევი]])
* [[პირველწყარო]] (ავტორი [[აინ რენდი]])
* [[პირობა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[დეიმონ გალგუტი]])
* [[პლატფორმა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[მიშელ უელბეკი]])
* [[პოლკოვნიკის მიმწუხრი]] (ავტორი [[მაჰმუდ დოულათაბადი]])
* [[პოლკოვნიკი შაბერი]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]])
* [[პორნოგრაფია (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ვიტოლდ გომბროვიჩი]])
* [[პორტობელოელი ჯადოქარი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]])
* [[პრაღის სასაფლაო]] (ავტორი [[უმბერტო ეკო]])
* [[პრეზიდენტი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]])
* [[პრესტიჟი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[კრისტოფერ პრისტი]])
* [[პროფესორის საყვარელი ფორმულა]] (ავტორი [[იოკო ოგავა]])
* [[პროცესი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ფრანც კაფკა]])
==ჟ==
* [[ჟამთაძვრა]] (ავტორი [[კურტ ვონეგუტი]])
* [[ჟამი სიცოცხლისა და ჟამი სიკვდილისა]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]])
* [[ჟირაფებზე მონადირენი]] (ავტორი [[მაინ რიდი]])
* [[ჟოზეფ ფუშე]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]])
* [[ჟიული ანუ ახალი ელოიზა]] (ავტორი [[ჟან-ჟაკ რუსო]])
== რ ==
* [[რადეცკის მარში]] (ავტორი [[იოზეფ როთი]])
* [[რაინდი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ჯონ გოლზუორთი]])
* [[რა სწამს ურწმუნოს?]] (ავტორი [[უმბერტო ეკო & კარლო მარია მარტინი]])
* [[რაფლეზია]] (ავტორი [[ელის დოჯსონი]])
* [[რაღაც ნათხოვარი]] (ავტორი [[გიფინი ემილი]])
* [[რებეკა]] (ავტორი [[დაფნა დიუ მორიე]])
* [[რეკვიემი მონაზონისთვის]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]])
* [[რიო-პედრას სანაპიროზე ჩამოვჯექი და ავტირდი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]])
* [[რიჩარდ მესამე]] (ავტორი [[უილიამ შექსპირი]])
* [[რკინიგზის ბავშვები]] (ავტორი [[ედიტ ნებსიტი]])
* [[რკინის თეატრი]] (ავტორი [[ოთარ ჭილაძე]])
* [[რობინზონ კრუზოს ახალი თავგადასავალი]] (ავტორი [[დანიელ დეფო]])
* [[რობ როი]] (ავტორი [[უოლტერ სკოტი]])
* [[როდენი]] (ავტორი [[დევიდ უეისი]])
* [[რომანივით საკითხავი]] (ავტორი [[დანიელ პენაკი]])
* [[რომანტიკული ეგოისტი]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]])
* [[როძინა, ანუ ჯაშუშობა ბოლო ჟამისა]] (ავტორი [[აკა მორჩილაძე]])
* [[როცა მეტირება, არ ვტირი]] (ავტორი [[მიგელ ოტერო სილვა]])
* [[როცა ობლები ვიყავით]] (ავტორი [[კაზუო იშიგურო]])
* [[რუდინი]] (ავტორი [[ივანე ტურგენევი]])
* [[რუხ ჩრდილებს შორის]] (ავტორი [[რუტა სეპეტისი]])
* [[რძესავით თეთრი სისხლივით წითელი]] (ავტორი [[ალესანდრო დ'ავენია]])
* [[რძე და თაფლი]] (ავტორი [[რუპი კაური]])
* [[რწყილების სასახლე]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]])
== ს ==
* [[საბოლოო აღწერა ჩამოფასებამდე]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]])
* [[საბრალონი]] (ავტორი [[ვიქტორ ჰიუგო]])
* [[სადგური 11]] (ავტორი [[ემილი სენტ-ჯონ მანდელი]])
* [[სათუთუნე ბაგომბოდან]] (ავტორი [[კურტ ვონეგუტი]])
* [[საილეს მარნერი]] (ავტორი [[ჯორჯ ელიოტი]])
* [[სალამბო]] (ავტორი [[გუსტავ ფლობერი]])
* [[სალამინის ჯარისკაცები]] (ავტორი [[ხავიერ სერკასი]])
* [[სალაღობო ტრფობანი]] (ავტორი [[მილან კუნდერა]])
* [[სამანიშვილის დედინაცვალი]] (ავტორი [[დავით კლდიაშვილი]])
* [[სამი მეგობარი]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]])
* [[სამი მუშკეტერი]] (ავტორი [[ალექსანდრე დიუმა]])
* [[სამი სიცოცხლე]] (ავტორი [[გერტრუდ სტაინი]])
* [[სამი ქალი]] (ავტორი [[რობერტ მუზილი]])
* [[სამი ცუკერბრინის სიყვარული]] (ავტორი [[ვიქტორ პელევინი]])
* [[სამი წელიწადი]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]])
* [[სამნი ნავში (ძაღლს თუ არ ჩავთვლით)]] (ავტორი [[ჯერომ კ. ჯერომი]])
* [[სამოთხის ამ მხარეს]] (ავტორი [[ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდი]])
* [[სამოსელი პირველი]] (ავტორი [[გურამ დოჩანაშვილი]])
* [[სამოძღვრებო ნოველები]] (ავტორი [[მიგელ დე სერვანტესი]])
* [[სამყაროთა ომი]] (ავტორი [[ჰერბერტ უელსი]])
* [[სამძიმარი]] (ავტორი [[გრიგოლ აბაშიძე]])
* [[სამხედრო მფრინავი]] (ავტორი [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]])
* [[სამხრეთული სპილო]] (ავტორი [[არჩილ ქიქოძე]])
* [[სანდიტონი]] (ავტორი [[ჯეინ ოსტინი]])
* [[სანტიმენტალური აღზრდა]] (ავტორი [[გუსტავ ფლობერი]])
* [[საოცარი ახალი სამყარო]] (ავტორი [[ოლდოს ჰაქსლი]])
* [[საოცნებო მხარე]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]])
* [[საოცრებათა ქვეყანა და სამყაროს დასასრული]] (ავტორი [[ჰარუკი მურაკამი]])
* [[სარჩული და პირი]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]])
* [[სასახლე (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]])
* [[სასტუმრო "მაჟესტიკის" სარდაფებში]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]])
* [[სასტუმრო რიცისოდენა ალმასი]] (ავტორი [[ფრენსის სკოტ ფიცჯერალდი]])
* [[სატანის ელექსირები]] (ავტორი [[ერნსტ ჰოფმანი]])
* [[სატანის მზის ქვეშ]] (ავტორი [[ჟორჟ ბერნანოსი]])
* [[საუზმე ტიფანისთან]] (ავტორი [[თრუმენ კეპოუტი]])
* [[საყვარელი ძვლები]] (ავტორი [[ელის სიბოლდი]])
* [[საშობაო სიმღერა]] (ავტორი [[ჩარლზ დიკენსი]])
* [[საცდელი ნომერი]] (ავტორი [[უმბერტო ეკო]])
* [[საწყალი ადამიანები]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]])
* [[სახიფათო კავშირები]] (ავტორი [[პიერ შოდერლო დე ლაკლო]])
* [[სახლი მანგოს ქუჩაზე]] (ავტორი [[სანდრა სისნეროსი]])
* [[სერაფინო გუბიას, ოპერატორის, ჩანაწერები]] (ავტორი [[ლუიჯი პირანდელო]])
* [[სეროტონინი]] (ავტორი [[მიშელ უელბეკი]])
* [[სექენდ ჰენდის დრო]] (ავტორი [[სვეტლანა ალექსიევიჩი]])
* [[სექსი დიდ ქალაქში]] (ავტორი [[ქენდის ბუშნელი]])
* [[სვანის მხარეს]] (ავტორი [[მარსელ პრუსტი]])
* [[სიამაყე და ცრურწმენა]] (ავტორი [[ჯეინ ოსტინი]])
* [[სიბრმავე]] (ავტორი [[ჟოზე სარამაგუ]])
* [[სიზიფის მითი]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]])
* [[სიზმრების სასახლე]] (ავტორი [[ისმაილ კადარე]])
* [[სიკვდილი არქიეპისკოპოსსაც აკითხავს]] (ავტორი [[უილა ქესერი]])
* [[სიკვდილის გაუქმება]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]])
* [[სიკვდილი ვენეციაში]] (ავტორი [[თომას მანი]])
* [[სიკვდილი ისვენებს]] (ავტორი [[ჟოზე სარამაგუ]])
* [[სიკვდილი კრედიტით]] (ავტორი [[ლუი-ფერდინანდ სელინი]])
* [[სიკვდილი ნილოსზე]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]])
* [[სიკვდილი პიცერიაში]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]])
* [[სიკვდილის წყვეტა]] (ავტორი [[ჟოზე სარამაგუ]])
* [[სილმარილიონი]] (ავტორი [[ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინი]])
* [[სიმამაცის წითელი ემბლემა]] (ავტორი [[სტივენ კრეინი]])
* [[სიმღერა აქილევსზე]] (ავტორი [[მედლინ მილერი]])
* [[სინათლის მეომრის გზამკვლევი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]])
* [[სინათლე ოკეანეებს შორის]] (ავტორი [[მ.ლ.სტედმანი]])
* [[სინანული შენ გამო]] (ავტორი [[კოლინ ჰუვერი]])
* [[სიყვარულსა და სხვა დემონებზე]] (ავტორი [[გაბრიელ გარსია მარკესი]])
* [[სიყვარული და პედაგოგიკა]] (ავტორი [[მიგელ დე უნამუნო]])
* [[სიყვარულის ორმოცი წესი]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]])
* [[სიყვარულის ჟამიანობის დროს]] (ავტორი [[გაბრიელ გარსია მარკესი]])
* [[სიყვარულით, როზი]] (ავტორი [[სესილია აჰერნი]])
* [[სიცოცხლის ნაპერწკალი]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]])
* [[სიტყვების მასწავლებელი]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]])
* [[სიცილიელი]] (ავტორი [[მარიო პიუზო]])
* [[სიცოცხლის ნაპერწკალი]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]])
* [[სკუგა-ბალდური]] (ავტორი [[სიონი]])
* [[სმოკ ბელიუ. სმოკი და შორტი]] (ავტორი [[ჯეკ ლონდონი]])
* [[სოდომი და გომორი]] (ავტორი [[მარსელ პრუსტი]])
* [[სოლარისი]] (ავტორი [[სტანისლავ ლემი]])
* [[სოფელი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]])
* [[სოფის სამყარო]] (ავტორი [[იუსტაინ გორდერი]])
* [[სპარსული წერილები]] (ავტორი [[შარლ ლუი მონტესკიე]])
* [[სპარტაკი]] (ავტორი [[რაფაელო ჯიოვანოლი]])
* [[სპილოს მოგზაურობა]] (ავტორი [[ჟოზე სარამაგუ]])
* [[სტამბოლელი ნაბიჭვარი]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]])
* [[სუადი:ცოცხლად დამწვარი]] (ავტორი [[]])
* [[სულა]] (ავტორი [[ტონი მორისონი]])
* [[სულების სახლი]] (ავტორი [[ისაბელ ალიენდე]])
* [[სულეთის კიდობანი]] (ავტორი [[გოდერძი ჩოხელი]])
* [[სულიერი ძმა]] (ავტორი [[დავიდ დიოპი]])
* [[სული რომ ამომდიოდა]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]])
* [[სუნთქვა ცალი ფილტვით]] (ავტორი [[ლუკა კუხიანიძე]])
* [[სხვა ცის ამბავი]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]])
* [[სხვა გურული დღიურები]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]])
* [[სხვისი სახე]] (ავტორი [[კობო აბე]])
==ტ==
* [[ტაიპი]] (ავტორი [[ჰერმან მენვილი]])
* [[ტალღა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ტოდ შტრასერი]])
* [[ტალღებზე მორბენალი]] (ავტორი [[ალექსანდერ გრინი]])
* [[ტალღების ხმაური]] (ავტორი [[იუკიო მიშიმა]])
* [[ტარტარენ ტარასკონელი]] (ავტორი [[ალფონს დოდე]])
* [[ტერეზა – ქალის ცხოვრების ქრონიკა]] (ავტორი [[არტურ შნიცლერი]])
* [[ტკბობა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[გაბრიელე დ’ანუნციო]])
* [[ტკივილის წყურვილი]] (ავტორი [[ენდრიუ მილერი]])
* [[ტომ სოიერის თავგადასავალი]] (ავტორი [[მარკ ტვენი]])
* [[ტომ ჯონსის, ნაპოვარას ამბავი]] (ავტორი [[ჰენრი ფილდინგი]])
* [[ტონიო კრიოგერი]] (ავტორი [[თომას მანი]])
* [[ტრამალის მგელი]] (ავტორი [[ჰერმან ჰესე]])
* [[ტრიუმფალური თაღი]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]])
* [[ტყის ბიჭები]] (ავტორი [[მაინ რიდი]])
* [[ტყის ჩეხა]] (ავტორი [[თომას ბერნჰარდი]])
==უ==
* [[უაინსბურგი, ოჰაიო]] (ავტორი [[შერვუდ ანდერსონი]])
* [[უბედობა]] (ავტორი [[იმრე კერტესი]])
* [[უბედური ქალი]] (ავტორი [[ივანე ტურგენევი]])
* [[უეცრად კარზე აკაკუნებენ]] (ავტორი [[ეთგარ კერეთი]])
* [[უზეშთაესი ნეტარების სამინისტრო]] (ავტორი [[არუნდატი როი]])
* [[უთავო მხედარი]] (ავტორი [[ტომას მაინ რიდი]])
* [[უთვისებო კაცი]] (ავტორი [[რობერტ მუზილი]])
* [[უიმედოთა ქალაქი]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]])
* [[უკანასკნელი დონი]] (ავტორი [[მარიო პიუზო]])
* [[უკანასკნელი სამყარო]] (ავტორი [[ქრისტოფ რანსმაირი]])
* [[უკანასკნელი მოწმეები]] (ავტორი [[სვეტლანა ალექსიევიჩი]])
* [[უკანასკნელი მოჰიკანი]] (ავტორი [[ჯეიმზ ფენიმორ კუპერი]])
* [[უკანონოდ შობილთა ნიშნით]] (ავტორი [[ვლადიმირ ნაბოკოვი]])
* [[უკვდავება]] (ავტორი [[მილან კუნდერა]])
* [[უკრაინული სექსის საველე კვლევები]] (ავტორი [[ოქსანა ზაბუჟკო]])
* [[ულისე]] (ავტორი [[ჯეიმზ ჯოისი]])
* [[უმანკოების მუზეუმი]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]])
* [[უნა & სელინჯერი]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]])
* [[უნაყოფო მიწა]] (ავტორი [[ტომას სტერნზ ელიოტი]])
* [[უპოვარნი]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]])
* [[უსაფრთხო თავშესაფარი]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]])
* [[უსაფრთხო მანძილი]] (ავტორი [[სამანტა შვებლინი]])
* [[უსაშველოდ ხმამაღლა და წარმოუდგენლად ახლოს]] (ავტორი [[ჯონათან საფრან ფოერი]])
* [[უსახლკარო]] (ავტორი [[ჰექტორ მალო]])
* [[უსიერ ტყეში]] (ავტორი [[აკუტაგავა რიუნოსკე]])
* [[უფლისწული და მათხოვარი]] (ავტორი [[მარკ ტვენი]])
* [[უქარქაშო ხმლები]] (ავტორი [[ლევან სანიკიძე]])
* [[უჩინარი კაცი]] (ავტორი [[ჰერბერტ უელსი]])
* [[უღონოთა ორკესტრი]] (ავტორი [[ჩიგოზი ობიომა]])
* [[უცნობი კაცის ნაამბობი]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]])
* [[უცნობი ქალის წერილი]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]])
* [[უცხო]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]])
==ფ==
* [[ფანტასტიკური ღამე]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]])
* [[ფანჯრები ჩვენი ბავშვებისკენ]] (ავტორი [[ვაიოლეტ ოკლანდერი]])
* [[ფარაონი]] (ავტორი [[ბოლესლავ პრუსი]])
* [[ფარდა: პუაროს უკანასკნელი საქმე]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]])
* [[ფაუსტი]] (ავტორი [[გოეთე]])
* [[ფაქტოტუმი]] (ავტორი [[ჩარლზ ბუკოვსკი]])
* [[ფერია კარაბინით]] (ავტორი [[დანიელ პენაკი]])
* [[ფიგაროს ქორწინება]] (ავტორი [[ბომარშე]])
* [[ფინანსისტი]] (ავტორი [[თეოდორ დრაიზერი]])
* [[ფიქციები]] (ავტორი [[ხორხე ლუის ბორხესი]])
* [[ფლორენციელი ჯადოქარი]] (ავტორი [[სალმან რუშდი]])
* [[ფოკუს-პოკუსი]] (ავტორი [[კურტ ვონეგუტი]])
* [[ფორთოხლის გოგონა]] (ავტორი [[იუსტაინ გორდერი]])
* [[ფორსაიტების საგა]] (ავტორი [[ჯონ გოლზუორთი]])
* [[ფრანგული რომანი]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]])
* [[ფრანკენშტაინი]] (ავტორი [[მერი შელი]])
* [[ფრანები]] (ავტორი [[რომენ გარი]])
* [[ფრანით მორბენალი]] (ავტორი [[ხალიდ ჰოსეინი]])
* [[ფრეგატების მატარებელნი]] (ავტორი [[ნიკოლოზ ჩუკოვსკი]])
* [[ფრენი და ზუი]] (ავტორი [[ჯერომ სელინჯერი]])
* [[ფუკოს ქანქარა]] (ავტორი [[უმბერტო ეკო]])
* [[ფული (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ემილ ზოლა]])
* [[ფუნთუშა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[გი დე მოპასანი]])
* [[ფუტკრების ამბავი]] (ავტორი [[მაია ლუნდე]])
==ქ==
* [[ქალაქი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]])
* [[ქალბატონი იგნორა]] (ავტორი [[კატრინე მარიე გულდეგარი]])
* [[ქალები (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[კრისტინ ჰანა]])
* [[ქალთა ბედნიერება]] (ავტორი [[ემილ ზოლა]])
* [[ქალი გამოვიდა საღალატოდ]] (ავტორი [[ოტია იოსელიანი]])
* [[ქალი კამელიებით]] (ავტორი [[ალექსანდრე დიუმა (შვილი]])
* [[ქალი სარკეში]] (ავტორი [[ალექსანდრე აბაშელი]])
* [[ქალის ნათელი]] (ავტორი [[რომენ გარი]])
* [[ქალის ტვირთი]] (ავტორი [[მიხეილ ჯავახიშვილი]])
* [[ქალი ქვიშაში]] (ავტორი [[კობო აბე]])
* [[ქალი ძაღლით]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]])
* [[ქალი ხავერდის ყელსაბამით]] (ავტორი [[ალექსანდრე დიუმა]])
* [[ქანთერვილის მოჩვენება]] (ავტორი [[ოსკარ უაილდი]])
* [[ქარავანი]] (ავტორი [[ჯემალ ქარჩხაძე]])
* [[ქარის სახელი]] (ავტორი [[პატრიკ როტფუსი]])
* [[ქარის ჩრდილი]] (ავტორი [[კარლოს რუის საფონი]])
* [[ქარი ტირიფებში]] (ავტორი [[კენეთ გრემი]])
* [[ქარიყლაპიას ზაფხული]] (ავტორი [[იუტა რიხტერი]])
* [[ქარიშხლიანი უღელტეხილი]] (ავტორი [[ემილი ბრონტე]])
* [[ქარწაღებულნი]] (ავტორი [[მარგარეტ მიჩელი]])
* [[ქეთრინი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[უილიამ თეკერეი]])
* [[ქვიდიჩის მრავალსაუკუნოვანი ისტორია]] (ავტორი [[ჯოან როულინგი]])
* [[ქვიშის წიგნი]] (ავტორი [[ხორხე ლუის ბორხესი]])
* [[ქთულჰუს ძახილი]] (ავტორი [[ჰაუარდ ფილიპს ლავკრაფტი]])
* [[ქორწინება / ზაფხული]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]])
* [[ქრისტინე]] (ავტორი [[ეგნატე ნინოშვილი]])
* [[ქრისტინი]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]])
==ღ==
* [[ღამე ჩილეში]] (ავტორი [[რობერტო ბოლანიო]])
* [[ღირსება (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]])
* [[ღვარძლი, რომელსაც თესავ]] (ავტორი [[ენჯი თომასი]])
* [[ღვთაებრივი კომედია]] (ავტორი [[დანტე ალიგიერი]])
* [[ღვთისა და კაცისა]] (ავტორი [[ლევ ტოლსტოი]])
* [[ღრუბლების ატლასი]] (ავტორი [[დევიდ მიჩელი]])
== ყ ==
* [[ყვავილები ელჯერნონისთვის]] (ავტორი [[დენიელ კიზი]])
* [[ყვარყვარე თუთაბერი]] (ავტორი [[პოლიკარპე კაკაბაძე]])
* [[ყველაფერი იწყება ჩვენით]] (ავტორი [[კოლინ ჰუვერი]])
* [[ყველაფერი მთავრდება ჩვენით]] (ავტორი [[კოლინ ჰუვერი]])
* [[ყველაფერი ნაცარტუტად იქცევა ბოლოს]] (ავტორი [[ჩინუა აჩებე]])
* [[ყველა ნათელი ადგილი]] (ავტორი [[ჯენიფერ ნივენი]])
* [[ყველაზე ცისფერი თვალი]] (ავტორი [[ტონი მორისონი]])
* [[ყველგან ხანძრის კერებია]] (ავტორი [[სელესტ ინგი]])
* [[ყვითელი ძაღლი]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]])
* [[ყინულისა და ცეცხლის სიმღერა]] (ავტორი [[]])
* [[ყინულის სასახლე]] (ავტორი [[თარიაი ვესოსი]])
* [[ყმაწვილი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]])
* [[ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან]] (ავტორი [[ოთარ ჭილაძე]])
* [[ყორნაღი]] (ავტორი [[გრიგოლ აბაშიძე]])
* [[ყოფის აუტანელი სიმსუბუქე]] (ავტორი [[მილან კუნდერა]])
== შ ==
* [[შაგრენის ტყავი]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]])
* [[შავი თმა, ცისფერი თვალები]] (ავტორი [[მარგერიტ დიურასი]])
* [[შავი ისარი]] (ავტორი [[რობერტ ლუის სტივენსონი]])
* [[შავი კორსარი]] (ავტორი [[ემილიო სალგარი]])
* [[შავი ობელისკი]] (ავტორი [[ერიხ მარია რემარკი]])
* [[შავი წიგნი]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]])
* [[შავი ჭირი]] (ავტორი [[ალბერ კამიუ]])
* [[შავი ჭირის ღამეები]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]])
* [[შავკანიანთა კვარტალი]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]])
* [[შანტარამი]] (ავტორი [[დევიდ გრეგორი რობერტს]])
* [[შარლ მეცხრის მეფობის ქრონიკა]] (ავტორი [[პროსპერ მერიმე]])
* [[შაშვი შაშვი მაყვალი]] (ავტორი [[თამთა მელაშვილი]])
* [[შემოდგომა (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ალი სმითი]])
* [[შემწვარი მწვანე პომიდვრები]] (ავტორი [[ფენი ფლეგი]])
* [[შერლი]] (ავტორი [[შარლოტა ბრონტე]])
* [[შერლოკ ჰოლმსის დაბრუნება]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]])
* [[შერლოკ ჰოლმსის და დოქტორი უოტსონი]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]])
* [[შერლოკ ჰოლმსის თავგადასავალი]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]])
* [[შერლოკ ჰოლმსის მოგონებები]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]])
* [[შესწორებები (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ჯონათან ფრენზენი]])
* [[შეღერებულ ქალიშვილთა ჩრდილში]] (ავტორი [[მარსელ პრუსტი]])
* [[შეცოდებანი]] (ავტორი [[ლუიზ კენედი]])
* [[შეჯახება (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ჯეიმს ბალარდი]])
* [[შვიდფრონტონიანი სახლი]] (ავტორი [[ნათანიელ ჰოთორნი]])
* [[შვილობილი]] (ავტორი [[კლერ კიგანი]])
* [[შიმშილი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[კნუტ ჰამსუნი]])
* [[შინ ვეღარასოდეს დაბრუნდები]] (ავტორი [[თომას ვულფი]])
* [[შინდლერის სია]] (ავტორი [[თომას კენილი]])
* [[შიშველი საუზმე]] (ავტორი [[უილიამ ბეროუზი]])
* [[შიში და ძრწოლა]] (ავტორი [[სიორენ კირკეგორი]])
* [[შიში (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[შტეფან ცვაიგი]])
* [[შიშის ველი]] (ავტორი [[ართურ კონან დოილი]])
* [[შიშის საათი]] (ავტორი [[]])
* [[შორეული ლანდები]] (ავტორი [[დესპინე გელოვანი]])
* [[შორეულ პრერიებში]] (ავტორი [[მაინ რიდი]])
* [[შტილერი]] (ავტორი [[მაქს ფრიში]])
* [[შუანები]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]])
* [[შუაღამის ბიბლიოთეკა]] (ავტორი [[მეთ ჰაიგი]])
* [[შუაღამის შვილები]] (ავტორი [[სალმან რუშდი]])
== ჩ ==
* [[ჩაით დახატული პეიზაჟი]] (ავტორი [[მილორად პავიჩი]])
* [[ჩარლი და შოკოლადის ქარხანა]] (ავტორი [[როალდ დალი]])
* [[ჩაპაევი და სიცარიელე]] (ავტორი [[ვიქტორ პელევინი]])
* [[ჩევენგური]] (ავტორი [[ანდრეი პლატონოვი]])
* [[ჩემი არ გესმით]] (ავტორი [[ნერმინ ბეზმენი]])
* [[ჩემი ბრძოლა]] (ავტორი [[კარლ უვე კნაუსგორი]])
* [[ჩემი დასვენებისა და განტვირთვის წელიწადი]] (ავტორი [[ოტესა მოშფეგი]])
* [[ჩემი თავგადასავალი]] (ავტორი [[აკაკი წერეთელი]])
* [[ჩემი საუკეთესო ნაწილი]] (ავტორი [[ნიკოლას სპარქსი]])
* [[ჩემი უცნაური ფიქრები]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]])
* [[ჩემოდანი. უცხოელი ქალი]] (ავტორი [[სერგეი დოვლატოვი]])
* [[ჩვენ]] (ავტორი [[ევგენი ზამიატინი]])
* [[ჩიკი: გაქცევა ბერლინიდან]] (ავტორი [[ვოლფგანგ ჰერნდორფი]])
* [[ჩიტბატონა]] (ავტორი [[დონა ტარტი]])
* [[ჩიტები სასიკვდილოდ პერუში მიფრინავენ]] (ავტორი [[რომენ გარი]])
* [[ჩიტის გალობა]] (ავტორი [[სებასტიან ფოლსკი]])
* [[ჩონჩხების გუნდი]] (ავტორი [[სტივენ კინგი]])
* [[ჩოჩარა]] (ავტორი [[მორავია ალბერტო]])
* [[ჩრდილი ერთი სინამდვილის]] (ავტორი [[ნიკოლოზ ინასარიძე]])
* [[ჩრდილოეთის ქარს უხდება]] (ავტორი [[დანიელ ბლატაური]])
* [[ჩუმჩუმა ამერიკელი]] (ავტორი [[გრაამ გრინი]])
* [[ჩხერკეთელაობა]] (ავტორი [[ირვინ უელში]])
== ც ==
* [[ცათამბჯენი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[ჯეიმს ბალარდი]])
* [[ცალი ხელით ტაშისკვრა]] (ავტორი [[ენტონი ბერჯესი]])
* [[ცა მიწიდან იწყება]] (ავტორი [[ოთარ ჭილაძე]])
* [[ცეზარ ბიროტო]] (ავტორი [[ონორე დე ბალზაკი]])
* [[ცემენტის ბაღი]] (ავტორი [[იენ მაკიუენი]])
* [[ცეცხლი და სისხლი]] (ავტორი [[ჯორჯ მარტინი]])
* [[ცისფერი ირემი]] (ავტორი [[არჩილ სულაკაური]])
* [[ცის ფესვები]] (ავტორი [[რომენ გარი]])
* [[ცოტნე ანუ ქართველთა დაცემა]] (ავტორი [[გრიგოლ აბაშიძე]])
* [[ცუდი გოგოს ოინები]] (ავტორი [[მარიო ვარგას ლიოსა]])
* [[ცუდი ფეხსაცმელი]] (ავტორი [[ტომ პერსივალი]])
* [[ცხრათავიანი ფეხბურთის ზღაპარი]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]])
* [[ცხოველების ფერმა]] (ავტორი [[ჯორჯ ორუელი]])
* [[ცხოვრება წინაა]] (ავტორი [[რომენ გარი]])
== ძ ==
* [[ძარცვა: ერთი სიყვარულის ამბავი]] (ავტორი [[პიტერ კერი)]]
* [[ძაღლის გული]] (ავტორი [[მიხეილ ბულგაკოვი]])
* [[ძველი ოსტატები]] (ავტორი [[თომას ბერნჰარდი]])
* [[ძია ვანია]] (ავტორი [[ანტონ ჩეხოვი]])
* [[ძილისპირული]] (ავტორი [[ჩაკ პალანიკი]])
* [[ძმათა მჭამელები]] (ავტორი [[ნიკოს კაზანძაკისი]]
* [[ძმები კარამაზოვები]] (ავტორი [[ფიოდორ დოსტოევსკი]])
* [[ძმები ლომგულები]] (ავტორი [[ასტრიდ ლინდგრენი]])
* [[ძნელი]] (ავტორი [[გურამ დოჩანაშვილი]])
* [[ძნელია ღმერთობა]] (ავტორი [[არკადი სტრუგაცკი]])
== წ ==
* [[წადი, საითაც გული გაგიწევს]] (ავტორი [[სუზანა ტამარო]])
* [[წერილი დედას]] (ავტორი [[ჟორჟ სიმენონი]])
* [[წერილი ვერდაბადებულ ბავშვს]] (ავტორი [[ორიანა ფალაჩი]])
* [[წერილები ჩემი ბავშვობიდან]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]])
* [[წერილები ჩემს ვაჟს]] (ავტორი [[ფილიპ დორმერ სტენჰოპ ჩესტერფილდი]])
* [[წერილები ჩემი წისქვილიდან]] (ავტორი [[ალფონს დოდე]])
* [[წვრილმანების ღმერთი]] (ავტორი [[არუნტადი როი]])
* [[წიგნის ქურდი]] (ავტორი [[მარკუს ზუსაკი]])
* [[წითელი და შავი]] (ავტორი [[სტენდალი]])
* [[წითელი კორსარი]] (ავტორი [[ჯეიმზ ფენიმორ კუპერი]])
* [[წითელი მგელი]] (ავტორი [[გოდერძი ჩოხელი]])
* [[წითელი ოთახი]] (ავტორი [[ავგუსტ სტრინდბერგი]])
* [[წინაპართა ძახილი]] (ავტორი [[ჯეკ ლონდონი]])
* [[წისქვილი ფლოსზე]] (ავტორი [[ჯორჯ ელიოტი]])
* [[წლები]] (ავტორი [[ანი ერნო]])
* [[წუთისოფელი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[გი დე მოპასანი]])
* [[წყალზე მროკავი]] (ავტორი [[თა-ნაჰასი ქოუთსი]])
* [[წყვდიადის გული]] (ავტორი [[ჯოზეფ კონრადი]])
* [[წყურვილი სიცოცხლისა]] (ავტორი [[ირვინგ სტოუნი]])
== ჭ ==
* [[ჭაბუკი მონადირეები]] (ავტორი [[მაინ რიდი]])
* [[ჭამე, ილოცე, შეიყვარე]] (ავტორი [[ელიზაბეტ ჯილბერტი]])
* [[ჭვავით სავსე ჯიბე]] (ავტორი [[აგათა კრისტი]])
* [[ჭრელი საბურველი]] (ავტორი [[უილიამ სომერსეტ მოემი]])
== ხ ==
* [[ხანძარი სახლში]] (ავტორი [[კამილა შამზი]])
* [[ხაფანგი]] (ავტორი [[ემილ ზოლა]])
* [[ხაფანგი-22]] (ავტორი [[ჯოზეფ ჰელერი]])
* [[ხვალ]] (ავტორი [[ოლეკსანდრ კრასოვიცკი]])
* [[ხვალ და ხვალ და ხვალ]] (ავტორი [[გაბრიელ ზევინი]])
* [[ხვიჩა, ვარსკვლავი სახელად ვარსკვლავი]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]])
* [[ხიდი მარადისობაზე]] (ავტორი [[რიჩარდ ბახი]])
* [[ხის ყუთზე შემდგარი ბიჭი]] (ავტორი [[ლეონ ლეისონი]])
* [[ხმაური და მძვინვარება]] (ავტორი [[უილიამ ფოლკნერი]])
* [[ხომალდის საიდუმლო]] (ავტორი [[რობერტ ლუის სტივენსონი]])
* [[ხრჩობა]] (ავტორი [[ჩაკ პალანიკი]])
* [[ხუროთმოძღვრის შეგირდი]] (ავტორი [[ელიფ შაფაქი]])
==ჯ==
* [[ჯადოსნური მთა]] (ავტორი [[თომას მანი]])
* [[ჯადოსნური ფიქრის წელიწადი]] (ავტორი [[ჯოან დიდიონი]])
* [[ჯადოსნური ცხოველები და სად ვიპოვოთ ისინი]] (ავტორი [[ჯოან როულინგი]])
* [[ჯაკომო ჯოისი]] (ავტორი [[ჯეიმზ ჯოისი]])
* [[ჯასპერ ჯოუნსი]] (ავტორი [[გრეგ სილვი]])
* [[ჯაყოს ხიზნები]] (ავტორი [[მიხეილ ჯავახიშვილი]])
* [[ჯაშუში]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]])
* [[ჯაშუში]] (ავტორი [[ჯეიმზ ფენიმორ კუპერი]])
* [[ჯევდეთ ბეი და მისი ვაჟიშვილები]] (ავტორი [[ორჰან ფამუქი]])
* [[ჯეიმსი (ნაწარმოები)]] (ავტორი [[პერსივალ ევერეტი]])
* [[ჯეინ ეარი]] (ავტორი [[შარლოტა ბრონტე]])
* [[ჯენი გერჰარდტი]] (ავტორი [[თეოდორ დრაიზერი]])
* [[ჯერ შენ მომკალი]] (ავტორი [[ჯონ მარსი]])
* [[ჯინსების თაობა]] (ავტორი [[დათო ტურაშვილი]])
==ჰ==
* [[ჰაიდი]] (ავტორი [[იოჰან შპირი]])
* [[ჰაკი აძბა]] (ავტორი [[ლეო ქიაჩელი]])
* [[ჰაკლბერი ფინის თავგადასავალი]] (ავტორი [[მარკ ტვენი]])
* [[ჰამლეტი]] (ავტორი [[უილიამ შექსპირი]])
* [[ჰამნეტი]] (ავტორი [[მეგი ო'ფერელი]])
* [[ჰანიბალი]] (ავტორი [[ტიტუს ლივიუსი]])
* [[ჰარი პოტერი]] (ავტორი [[ჯოან როულინგი]])
* [[ჰიპი]] (ავტორი [[პაულო კოელიო]])
* [[ჰობიტი]] (ავტორი [[ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინი]])
* [[ჰუსარი სახურავზე]] (ავტორი [[ჟან ჟიონო]])
==A-Z==
* [[Generation „პ“]] (ავტორი [[ვიქტორ პელევინი]])
* [[:Homo faber|Homo Faber]] (ავტორი [[მაქს ფრიში]])
* [[Lilos Angeles]] (ავტორი [[გიორგი კეკელიძე]])
* [[P/F]] (ავტორი [[არამ პაჩიანი]])
* [[Windows on the World]] (ავტორი [[ფრედერიკ ბეგბედერი]])
[[კატეგორია:სიები]]
[[კატეგორია:ლიტერატურული ნაწარმოებები]]
dximarxd7pl1hdyfwdkh6pjrgw4mbax
ფიოდორ დოსტოევსკი
0
2021
47041
47040
2026-04-10T12:04:21Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* იდიოტი (1868) */
47041
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]]
'''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი.
{{ვიკიპედია}}
==ციტატები==
=== ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) ===
[[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]]
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!..
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]]
{{Q
| ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''თეთრი ღამეები'' (1848) ===
[[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]]
{{Q
| ციტატა =
- არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!...
- როგორ, ვისზე?
- არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014
}}
=== ''იდიოტი'' (1868) ===
[[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გულია მთავარი, სხვა დანარჩენი სისულელეა. ჭკუაც საჭიროა, ცხადია... შეიძლება ჭკუა იყოს ყველაზე მთავარი. სულელს თუ გული აქვს და ჭკუა არა, ისეთივე საცოდავია, როგორც ჭკვიანი, მაგრამ უგულო სულელი. ძველთაძველი ჭეშმარიტებაა. აი მე სულელი ვარ, გული მაქვს და ჭკუა არა, შენ კი ჭკვიანი, უგულო სულელი ბრძანდები; ორივენი უბედურები ვართ, ორივენი ვეწამებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხანდახან დაგესიზმრება უცნაური რამ, შეუძლებელი და არაბუნებრივი; გაგეღვიძება, გაგახსენდება ნათლად და გაგიკვირდება მისი უცნაურობა, მაგრამ რა მიზეზია, რომ მშვენივრად ურიგდები შენი სიზმრის ამ უაზრობას და შეუსაბამობას? ან რა მიზეზია, რომ გამოღვიძებული და სიზმრიდან გამორკვეული, მაინც გრძნობ, ხანდახან საოცარი ძალითაც, რომ სიზმართან ერთად რაღაც ამოუხსნელი რამ დაგრჩა ისევ? გაგეღიმება ამ შენი სიზმრის უაზრობაზე და ამასთან, გრძნობ კი, უაზრობათა ეს ხლართი რაღაც აზრს შეიცავს, რაღაც მართალ აზრს, რაღაც შენს ნამდვილ ცხოვრებასთან დაკავშირებულს, იმას რაც გულში მუდამ გედო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან...
- ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = - აკი წინათაც გითხარი და აგიხსენი, კი არ „მიყვარს“, „მებრალება“-მეთქი. მე მგონი, გითხარი, რასაც ვგრძნობ. მაშინ შენ თქვი, მიგიხვდიო ნათქვამს. ვითომ მართლა მიმიხვდი? აი, ახლაც რა სიძულვილით მიცქერი. მე იმიტომ მოვედი, დამშვიდება მინდა შენი, რადგან შენც ძვირფასი ხარ ჩემთვის. იცი, ძალიან მიყვარხარ, პარფენ. ახლა კი წავალ და თავის დღეში აღარ მოვალ. მშვიდობით იყავი.
- იცი რას გეტყვი! - უეცრივ გამოცოცხლდა როგოჟინი და თვალები დააკვესა, - ვერ გამიგია, ასე როგორ მითმობ? განა სულ გადაიყვარე? წინათ დარდობდი მაინც; განა არ გამჩნევდი. აბა კისრისტეხით რაღას გამოქანდი აქ? ვითომ გებრალება?
- გგონია გატყუებ?
- არა, მჯერა შენი, ოღონდაც არაფერი მესმის. ვინ იცის, შენი სიბრალული ჩემს სიყვარულზე უარესი იყოს!
- შენს სიყვარულს სიძულვილისაგან ვერ გაარჩევს კაცი, ხოლო თუ სიყვარული გაგიქრა, ეგებ უარესი ამბავი დატრიალდეს.
- რომ მოვკლავ, არა?
- რომ შეიძულებ იმ სიძლიერით, რა სიძლიერითაც ახლა გიყვარს, რომ შეიძულებ იმ წამებისთვის, რასაც ახლა იტან. ყველაზე მეტად მაინც ის მიკვირს, კიდევ როგორ მოგყვება ცოლად? აკი ორჯერ გითხრა უარი და ორჯერვე გაგექცა. მაშასადამე, გული უგრძნობს!.. ახლა რაღა უნდა შენგან, ვითომ ფული? სისულელეა. ვითომ ქმრის შოვნა უნდა და იმიტომ? განა სხვას ვერ მონახავდა. შენს თავს ყველა უნდა ერჩივნოს. ვინაიდან შენ მართლაც შეიძლება მოკლა. თვითონაც ალბათ კარგად უწყის ეს. ან თუ ისაა მიზეზი, ეგრე ძლიერად რომ გიყვარს? იქნებ ასეც იყოს... გამიგონია, არიან ქალები, სწორედ ამგვარ სიყვარულს რომ არჩევენ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები. აქ რაღაც ისე არ არის და არც არასოდეს იქნება ისე. აქ რაღაც ისეთია, რაზეც ნიადაგ ფეხს აისხლეტენ ათეისტები და მუდამ სხვაზე ილაპარაკებენ, არა იმაზე, რაზეც უნდა ილაპარაკონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიბრალული შეადგენს ადამიანთა ყოფის ყველაზე დიდსა და იქნებ ერთადერთ კანონს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ასე სჩვევიათ ხოლმე ზოგჯერ ადამიანებს: მოაგონდებათ უეცრივ საშინელი რამ, მეტადრე - სამარცხვინო, და წუთით ერთ ადგილზე გახევდებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე უკეთ არაფერი მოიყვანს კაცს ჭკუაზე, როგორც ძველის მოგონება და მონანიება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველანი სასაცილომდე კეთილები ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით?
- მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს.
- მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ?
- მგონი... შემეშინდება.
- მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ?
- აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი?
- საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს.
- მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს!
- განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს.
- ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა...
- განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია...
- ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს?
- ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გულისხმიერებას და ღირსებას გული ასწავლის და არა ცეკვის მასწავლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვინემ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა?
- რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით?
- არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ.
- ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით!
- გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს!
- გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა...
- ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) ===
[[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა?
- დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება.
- ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური!
- რატომ უბედური?
- იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება.
- შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია...
- მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის?
ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია!
- ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება.
- როგორ? რანაირად?
- ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო.
- მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე?
- არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს?
- მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ.
- ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება.
- ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა.
- აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო...
- ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა.
- არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია?
- ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ?
- პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს?
- რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები...
- ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა.
- მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები.
- არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია!
- უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ?
- ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ეშმაკნი'' (1872) ===
[[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]]
{{Q
| ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი?
- ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა.
- მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან?
- მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია.
- პატარა რაღაა?
- ტკივილი.
- მეორე დიდი მიზეზი რაღაა?
- საიქიო.
- ესე იგი სასჯელი, არა?
- რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს?
- ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი?
- მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა)
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''საწყალი ადამიანები'' (1846) ===
[[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]]
{{Q
| ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) ===
[[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]]
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
=== ''ყმაწვილი'' (1875) ===
[[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]]
{{Q
| ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო.
- და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა.
- ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
=== ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) ===
[[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]]
{{Q
| ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
=== ''თვინიერი'' 1876 ===
{{Q
| ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
[[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]]
=== ''მოთამაშე'' (1867) ===
{{Q
| ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
[[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]]
{{Q
| ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) ===
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''წერილი ძმას კატორღიდან'' ===
{{Q
| ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“
}}
=== ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) ===
{{Q
| ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
=== ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) ===
{{Q
| ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
=== ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) ===
{{Q
| ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს:
- ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში!
ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
=== ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
=== ''ბიძის სიზმარი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
=== ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) ===
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა:
„Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on
se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je
prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres
desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas
Chic!“
რაც შემდეგნაირად ითარგმნება :
„ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“
ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
=== ''მარადი ქმარი'' (1870) ===
{{Q
| ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ.
მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
=== ''ორეული'' (1846) ===
{{Q
| ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია;
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
=== ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) ===
{{Q
| ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
===''მის შესახებ''===
{{Q
| ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას.
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
==რესურსები ინტერნეტში==
{{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}}
* [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com]
* [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com]
* [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library]
* [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station]
{{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}}
[[კატეგორია:რუსი მწერლები]]
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
9gn7499288hahps66es8xy38pkl93w9
47042
47041
2026-04-10T12:05:57Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* იდიოტი (1868) */
47042
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]]
'''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი.
{{ვიკიპედია}}
==ციტატები==
=== ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) ===
[[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]]
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!..
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]]
{{Q
| ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''თეთრი ღამეები'' (1848) ===
[[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]]
{{Q
| ციტატა =
- არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!...
- როგორ, ვისზე?
- არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014
}}
=== ''იდიოტი'' (1868) ===
[[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხანდახან დაგესიზმრება უცნაური რამ, შეუძლებელი და არაბუნებრივი; გაგეღვიძება, გაგახსენდება ნათლად და გაგიკვირდება მისი უცნაურობა, მაგრამ რა მიზეზია, რომ მშვენივრად ურიგდები შენი სიზმრის ამ უაზრობას და შეუსაბამობას? ან რა მიზეზია, რომ გამოღვიძებული და სიზმრიდან გამორკვეული, მაინც გრძნობ, ხანდახან საოცარი ძალითაც, რომ სიზმართან ერთად რაღაც ამოუხსნელი რამ დაგრჩა ისევ? გაგეღიმება ამ შენი სიზმრის უაზრობაზე და ამასთან, გრძნობ კი, უაზრობათა ეს ხლართი რაღაც აზრს შეიცავს, რაღაც მართალ აზრს, რაღაც შენს ნამდვილ ცხოვრებასთან დაკავშირებულს, იმას რაც გულში მუდამ გედო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან...
- ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = - აკი წინათაც გითხარი და აგიხსენი, კი არ „მიყვარს“, „მებრალება“-მეთქი. მე მგონი, გითხარი, რასაც ვგრძნობ. მაშინ შენ თქვი, მიგიხვდიო ნათქვამს. ვითომ მართლა მიმიხვდი? აი, ახლაც რა სიძულვილით მიცქერი. მე იმიტომ მოვედი, დამშვიდება მინდა შენი, რადგან შენც ძვირფასი ხარ ჩემთვის. იცი, ძალიან მიყვარხარ, პარფენ. ახლა კი წავალ და თავის დღეში აღარ მოვალ. მშვიდობით იყავი.
- იცი რას გეტყვი! - უეცრივ გამოცოცხლდა როგოჟინი და თვალები დააკვესა, - ვერ გამიგია, ასე როგორ მითმობ? განა სულ გადაიყვარე? წინათ დარდობდი მაინც; განა არ გამჩნევდი. აბა კისრისტეხით რაღას გამოქანდი აქ? ვითომ გებრალება?
- გგონია გატყუებ?
- არა, მჯერა შენი, ოღონდაც არაფერი მესმის. ვინ იცის, შენი სიბრალული ჩემს სიყვარულზე უარესი იყოს!
- შენს სიყვარულს სიძულვილისაგან ვერ გაარჩევს კაცი, ხოლო თუ სიყვარული გაგიქრა, ეგებ უარესი ამბავი დატრიალდეს.
- რომ მოვკლავ, არა?
- რომ შეიძულებ იმ სიძლიერით, რა სიძლიერითაც ახლა გიყვარს, რომ შეიძულებ იმ წამებისთვის, რასაც ახლა იტან. ყველაზე მეტად მაინც ის მიკვირს, კიდევ როგორ მოგყვება ცოლად? აკი ორჯერ გითხრა უარი და ორჯერვე გაგექცა. მაშასადამე, გული უგრძნობს!.. ახლა რაღა უნდა შენგან, ვითომ ფული? სისულელეა. ვითომ ქმრის შოვნა უნდა და იმიტომ? განა სხვას ვერ მონახავდა. შენს თავს ყველა უნდა ერჩივნოს. ვინაიდან შენ მართლაც შეიძლება მოკლა. თვითონაც ალბათ კარგად უწყის ეს. ან თუ ისაა მიზეზი, ეგრე ძლიერად რომ გიყვარს? იქნებ ასეც იყოს... გამიგონია, არიან ქალები, სწორედ ამგვარ სიყვარულს რომ არჩევენ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები. აქ რაღაც ისე არ არის და არც არასოდეს იქნება ისე. აქ რაღაც ისეთია, რაზეც ნიადაგ ფეხს აისხლეტენ ათეისტები და მუდამ სხვაზე ილაპარაკებენ, არა იმაზე, რაზეც უნდა ილაპარაკონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიბრალული შეადგენს ადამიანთა ყოფის ყველაზე დიდსა და იქნებ ერთადერთ კანონს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ასე სჩვევიათ ხოლმე ზოგჯერ ადამიანებს: მოაგონდებათ უეცრივ საშინელი რამ, მეტადრე - სამარცხვინო, და წუთით ერთ ადგილზე გახევდებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე უკეთ არაფერი მოიყვანს კაცს ჭკუაზე, როგორც ძველის მოგონება და მონანიება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველანი სასაცილომდე კეთილები ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით?
- მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს.
- მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ?
- მგონი... შემეშინდება.
- მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ?
- აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი?
- საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს.
- მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს!
- განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს.
- ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა...
- განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია...
- ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს?
- ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გულისხმიერებას და ღირსებას გული ასწავლის და არა ცეკვის მასწავლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვინემ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა?
- რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით?
- არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ.
- ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით!
- გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს!
- გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა...
- ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) ===
[[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა?
- დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება.
- ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური!
- რატომ უბედური?
- იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება.
- შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია...
- მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის?
ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია!
- ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება.
- როგორ? რანაირად?
- ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო.
- მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე?
- არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს?
- მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ.
- ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება.
- ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა.
- აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო...
- ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა.
- არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია?
- ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ?
- პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს?
- რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები...
- ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა.
- მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები.
- არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია!
- უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ?
- ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ეშმაკნი'' (1872) ===
[[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]]
{{Q
| ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი?
- ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა.
- მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან?
- მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია.
- პატარა რაღაა?
- ტკივილი.
- მეორე დიდი მიზეზი რაღაა?
- საიქიო.
- ესე იგი სასჯელი, არა?
- რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს?
- ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი?
- მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა)
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''საწყალი ადამიანები'' (1846) ===
[[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]]
{{Q
| ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) ===
[[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]]
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
=== ''ყმაწვილი'' (1875) ===
[[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]]
{{Q
| ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო.
- და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა.
- ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
=== ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) ===
[[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]]
{{Q
| ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
=== ''თვინიერი'' 1876 ===
{{Q
| ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
[[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]]
=== ''მოთამაშე'' (1867) ===
{{Q
| ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
[[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]]
{{Q
| ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) ===
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''წერილი ძმას კატორღიდან'' ===
{{Q
| ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“
}}
=== ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) ===
{{Q
| ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
=== ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) ===
{{Q
| ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
=== ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) ===
{{Q
| ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს:
- ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში!
ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
=== ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
=== ''ბიძის სიზმარი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
=== ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) ===
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა:
„Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on
se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je
prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres
desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas
Chic!“
რაც შემდეგნაირად ითარგმნება :
„ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“
ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
=== ''მარადი ქმარი'' (1870) ===
{{Q
| ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ.
მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
=== ''ორეული'' (1846) ===
{{Q
| ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია;
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
=== ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) ===
{{Q
| ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
===''მის შესახებ''===
{{Q
| ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას.
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
==რესურსები ინტერნეტში==
{{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}}
* [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com]
* [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com]
* [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library]
* [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station]
{{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}}
[[კატეგორია:რუსი მწერლები]]
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
pmxhcot54jn3mj3xezzkw4ejr7bfw5j
47043
47042
2026-04-10T12:10:31Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* იდიოტი (1868) */
47043
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]]
'''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი.
{{ვიკიპედია}}
==ციტატები==
=== ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) ===
[[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]]
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!..
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]]
{{Q
| ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''თეთრი ღამეები'' (1848) ===
[[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]]
{{Q
| ციტატა =
- არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!...
- როგორ, ვისზე?
- არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014
}}
=== ''იდიოტი'' (1868) ===
[[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან...
- ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = - აკი წინათაც გითხარი და აგიხსენი, კი არ „მიყვარს“, „მებრალება“-მეთქი. მე მგონი, გითხარი, რასაც ვგრძნობ. მაშინ შენ თქვი, მიგიხვდიო ნათქვამს. ვითომ მართლა მიმიხვდი? აი, ახლაც რა სიძულვილით მიცქერი. მე იმიტომ მოვედი, დამშვიდება მინდა შენი, რადგან შენც ძვირფასი ხარ ჩემთვის. იცი, ძალიან მიყვარხარ, პარფენ. ახლა კი წავალ და თავის დღეში აღარ მოვალ. მშვიდობით იყავი.
- იცი რას გეტყვი! - უეცრივ გამოცოცხლდა როგოჟინი და თვალები დააკვესა, - ვერ გამიგია, ასე როგორ მითმობ? განა სულ გადაიყვარე? წინათ დარდობდი მაინც; განა არ გამჩნევდი. აბა კისრისტეხით რაღას გამოქანდი აქ? ვითომ გებრალება?
- გგონია გატყუებ?
- არა, მჯერა შენი, ოღონდაც არაფერი მესმის. ვინ იცის, შენი სიბრალული ჩემს სიყვარულზე უარესი იყოს!
- შენს სიყვარულს სიძულვილისაგან ვერ გაარჩევს კაცი, ხოლო თუ სიყვარული გაგიქრა, ეგებ უარესი ამბავი დატრიალდეს.
- რომ მოვკლავ, არა?
- რომ შეიძულებ იმ სიძლიერით, რა სიძლიერითაც ახლა გიყვარს, რომ შეიძულებ იმ წამებისთვის, რასაც ახლა იტან. ყველაზე მეტად მაინც ის მიკვირს, კიდევ როგორ მოგყვება ცოლად? აკი ორჯერ გითხრა უარი და ორჯერვე გაგექცა. მაშასადამე, გული უგრძნობს!.. ახლა რაღა უნდა შენგან, ვითომ ფული? სისულელეა. ვითომ ქმრის შოვნა უნდა და იმიტომ? განა სხვას ვერ მონახავდა. შენს თავს ყველა უნდა ერჩივნოს. ვინაიდან შენ მართლაც შეიძლება მოკლა. თვითონაც ალბათ კარგად უწყის ეს. ან თუ ისაა მიზეზი, ეგრე ძლიერად რომ გიყვარს? იქნებ ასეც იყოს... გამიგონია, არიან ქალები, სწორედ ამგვარ სიყვარულს რომ არჩევენ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები. აქ რაღაც ისე არ არის და არც არასოდეს იქნება ისე. აქ რაღაც ისეთია, რაზეც ნიადაგ ფეხს აისხლეტენ ათეისტები და მუდამ სხვაზე ილაპარაკებენ, არა იმაზე, რაზეც უნდა ილაპარაკონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით?
- მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს.
- მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ?
- მგონი... შემეშინდება.
- მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ?
- აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი?
- საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს.
- მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს!
- განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს.
- ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა...
- განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია...
- ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს?
- ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა?
- რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით?
- არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ.
- ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით!
- გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს!
- გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა...
- ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) ===
[[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა?
- დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება.
- ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური!
- რატომ უბედური?
- იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება.
- შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია...
- მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის?
ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია!
- ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება.
- როგორ? რანაირად?
- ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო.
- მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე?
- არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს?
- მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ.
- ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება.
- ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა.
- აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო...
- ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა.
- არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია?
- ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ?
- პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს?
- რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები...
- ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა.
- მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები.
- არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია!
- უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ?
- ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ეშმაკნი'' (1872) ===
[[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]]
{{Q
| ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი?
- ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა.
- მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან?
- მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია.
- პატარა რაღაა?
- ტკივილი.
- მეორე დიდი მიზეზი რაღაა?
- საიქიო.
- ესე იგი სასჯელი, არა?
- რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს?
- ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი?
- მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა)
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''საწყალი ადამიანები'' (1846) ===
[[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]]
{{Q
| ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) ===
[[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]]
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
=== ''ყმაწვილი'' (1875) ===
[[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]]
{{Q
| ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო.
- და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა.
- ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
=== ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) ===
[[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]]
{{Q
| ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
=== ''თვინიერი'' 1876 ===
{{Q
| ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
[[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]]
=== ''მოთამაშე'' (1867) ===
{{Q
| ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
[[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]]
{{Q
| ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) ===
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''წერილი ძმას კატორღიდან'' ===
{{Q
| ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“
}}
=== ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) ===
{{Q
| ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
=== ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) ===
{{Q
| ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
=== ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) ===
{{Q
| ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს:
- ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში!
ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
=== ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
=== ''ბიძის სიზმარი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
=== ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) ===
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა:
„Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on
se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je
prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres
desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas
Chic!“
რაც შემდეგნაირად ითარგმნება :
„ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“
ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
=== ''მარადი ქმარი'' (1870) ===
{{Q
| ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ.
მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
=== ''ორეული'' (1846) ===
{{Q
| ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია;
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
=== ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) ===
{{Q
| ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
===''მის შესახებ''===
{{Q
| ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას.
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
==რესურსები ინტერნეტში==
{{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}}
* [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com]
* [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com]
* [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library]
* [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station]
{{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}}
[[კატეგორია:რუსი მწერლები]]
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
37r5hvkowkjfepgahdex33h1qko7ola
47055
47043
2026-04-10T12:24:54Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* იდიოტი (1868) */
47055
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]]
'''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი.
{{ვიკიპედია}}
==ციტატები==
=== ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) ===
[[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]]
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!..
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]]
{{Q
| ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''თეთრი ღამეები'' (1848) ===
[[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]]
{{Q
| ციტატა =
- არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!...
- როგორ, ვისზე?
- არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014
}}
=== ''იდიოტი'' (1868) ===
[[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან...
- ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = მერე რა, თუნდაც ავადმყოფობა იყოს! მე რაში მენაღვლება, თუ არაბუნებრივი დაძაბვაა, როცა თვით შედეგი მისი, როცა თვით ამ შეგრძნების წუთი, უაღრესად ჰარმონიულს, ულამაზეს რასმე შეადგენს, მანიჭებს აქამდე არგაგონილ, წარმოუდგენელ სისავსისა და ზომიერების გრძნობას, მარიგებს ყველაფერს და სიცოცხლის უზენაეს სინთეზს აღტკინებული ლოცვით მაზიარებს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დრო აღარ არსებობს - ალბათ, ეს სწორედ ისეთი წამია, როცა ბნედიანმა მაჰმადმა, ვიდრე წაქცეული დოქიდან წყალი წამოვიდოდა, მოასწრო და ალაჰის მთელ სამკვიდრებელს თვალი შეავლო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა. მაგრამ რის რწმენად? აბა, თქვი, თუ გაბედავ, რის რწმენა? - უსაყვედურებდა და ეკითხებოდა თავისთავს გამომწვევად, - ჰო, ჩამოაყალიბე, გაბედე, აშკარად, უყოყმანოდ გამოთქვი ეგ შენი აზრი! ო, რა უსინდისო ვარ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით?
- მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს.
- მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ?
- მგონი... შემეშინდება.
- მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ?
- აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი?
- საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს.
- მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს!
- განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს.
- ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა...
- განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია...
- ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს?
- ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა?
- რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით?
- არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ.
- ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით!
- გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს!
- გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა...
- ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) ===
[[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა?
- დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება.
- ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური!
- რატომ უბედური?
- იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება.
- შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია...
- მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის?
ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია!
- ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება.
- როგორ? რანაირად?
- ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო.
- მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე?
- არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს?
- მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ.
- ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება.
- ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა.
- აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო...
- ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა.
- არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია?
- ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ?
- პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს?
- რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები...
- ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა.
- მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები.
- არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია!
- უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ?
- ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ეშმაკნი'' (1872) ===
[[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]]
{{Q
| ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი?
- ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა.
- მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან?
- მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია.
- პატარა რაღაა?
- ტკივილი.
- მეორე დიდი მიზეზი რაღაა?
- საიქიო.
- ესე იგი სასჯელი, არა?
- რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს?
- ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი?
- მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა)
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''საწყალი ადამიანები'' (1846) ===
[[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]]
{{Q
| ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) ===
[[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]]
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
=== ''ყმაწვილი'' (1875) ===
[[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]]
{{Q
| ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო.
- და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა.
- ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
=== ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) ===
[[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]]
{{Q
| ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
=== ''თვინიერი'' 1876 ===
{{Q
| ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
[[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]]
=== ''მოთამაშე'' (1867) ===
{{Q
| ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
[[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]]
{{Q
| ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) ===
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''წერილი ძმას კატორღიდან'' ===
{{Q
| ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“
}}
=== ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) ===
{{Q
| ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
=== ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) ===
{{Q
| ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
=== ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) ===
{{Q
| ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს:
- ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში!
ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
=== ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
=== ''ბიძის სიზმარი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
=== ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) ===
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა:
„Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on
se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je
prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres
desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas
Chic!“
რაც შემდეგნაირად ითარგმნება :
„ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“
ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
=== ''მარადი ქმარი'' (1870) ===
{{Q
| ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ.
მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
=== ''ორეული'' (1846) ===
{{Q
| ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია;
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
=== ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) ===
{{Q
| ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
===''მის შესახებ''===
{{Q
| ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას.
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
==რესურსები ინტერნეტში==
{{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}}
* [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com]
* [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com]
* [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library]
* [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station]
{{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}}
[[კატეგორია:რუსი მწერლები]]
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
ijdqgs4ko1ndi4c303vutpfhroi2u5g
47056
47055
2026-04-10T12:27:42Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* იდიოტი (1868) */
47056
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]]
'''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი.
{{ვიკიპედია}}
==ციტატები==
=== ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) ===
[[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]]
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!..
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]]
{{Q
| ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''თეთრი ღამეები'' (1848) ===
[[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]]
{{Q
| ციტატა =
- არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!...
- როგორ, ვისზე?
- არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014
}}
=== ''იდიოტი'' (1868) ===
[[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან...
- ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც ცნობილია, ეპილეფსიის შეტევა, კერძოდ ბნედა, თვალის დახამხამებაში მოუვლის კაცს, ერთ წამში საოცრად მოეღრიცება სახე, გადაუტრიალდება თვალები, დაეკრუნჩხება მთელი ტანი და სახე საზარლად დაემანჭება. გაუგონარი, არაადამიანური ღრიალი აღმოხდება ხოლმე გულიდან, ასე რომ ამ ამბის შემსწრე ძნელად დაიჯერებს, რომ სწორედ ეს კაცი ღრიალებს. გეგონებათ, ამ კაცს ვიღაც უზის გვამში და ის ღრიალებსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით?
- მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს.
- მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ?
- მგონი... შემეშინდება.
- მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ?
- აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი?
- საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს.
- მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს!
- განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს.
- ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა...
- განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია...
- ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს?
- ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სილამაზე იხსნის ქვეყანას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა?
- რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით?
- არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ.
- ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით!
- გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს!
- გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა...
- ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) ===
[[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა?
- დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება.
- ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური!
- რატომ უბედური?
- იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება.
- შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია...
- მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის?
ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია!
- ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება.
- როგორ? რანაირად?
- ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო.
- მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე?
- არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს?
- მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ.
- ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება.
- ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა.
- აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო...
- ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა.
- არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია?
- ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ?
- პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს?
- რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები...
- ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა.
- მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები.
- არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია!
- უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ?
- ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ეშმაკნი'' (1872) ===
[[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]]
{{Q
| ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი?
- ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა.
- მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან?
- მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია.
- პატარა რაღაა?
- ტკივილი.
- მეორე დიდი მიზეზი რაღაა?
- საიქიო.
- ესე იგი სასჯელი, არა?
- რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს?
- ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი?
- მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა)
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''საწყალი ადამიანები'' (1846) ===
[[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]]
{{Q
| ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) ===
[[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]]
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
=== ''ყმაწვილი'' (1875) ===
[[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]]
{{Q
| ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო.
- და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა.
- ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
=== ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) ===
[[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]]
{{Q
| ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
=== ''თვინიერი'' 1876 ===
{{Q
| ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
[[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]]
=== ''მოთამაშე'' (1867) ===
{{Q
| ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
[[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]]
{{Q
| ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) ===
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''წერილი ძმას კატორღიდან'' ===
{{Q
| ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“
}}
=== ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) ===
{{Q
| ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
=== ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) ===
{{Q
| ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
=== ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) ===
{{Q
| ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს:
- ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში!
ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
=== ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
=== ''ბიძის სიზმარი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
=== ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) ===
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა:
„Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on
se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je
prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres
desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas
Chic!“
რაც შემდეგნაირად ითარგმნება :
„ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“
ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
=== ''მარადი ქმარი'' (1870) ===
{{Q
| ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ.
მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
=== ''ორეული'' (1846) ===
{{Q
| ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია;
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
=== ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) ===
{{Q
| ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
===''მის შესახებ''===
{{Q
| ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას.
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
==რესურსები ინტერნეტში==
{{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}}
* [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com]
* [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com]
* [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library]
* [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station]
{{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}}
[[კატეგორია:რუსი მწერლები]]
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
4926xqzwh91iu1zmrt20abrk16dxiqc
47057
47056
2026-04-10T12:30:09Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* იდიოტი (1868) */
47057
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]]
'''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი.
{{ვიკიპედია}}
==ციტატები==
=== ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) ===
[[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]]
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!..
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]]
{{Q
| ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''თეთრი ღამეები'' (1848) ===
[[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]]
{{Q
| ციტატა =
- არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!...
- როგორ, ვისზე?
- არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014
}}
=== ''იდიოტი'' (1868) ===
[[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან...
- ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე მისი აღტაცება მიყვარს. მე ის არ გამირყვნია! მხოლოდ იმას დაწყდება გული. მინდოდა ყველას დაწყვეტოდა, ყველას, მაგრამ არავინ მყავდა ირგვლივ, არავინ... მინდოდა რაღაც მომემოქმედნა, მქონდა ამის უფლება... ო, რამდენი რამ მინდოდა! ახლა აღარაფერი მინდა, არც მსურს მინდოდეს, სიტყვა მივეცი ჩემს თავს, აღარაფერი მოვინდომო; დაე, უჩემოდ ეძიონ ჭეშმარიტება! დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს? განა მან არ მოუვლინა ხალხს ერთადერთი არსება, ვინც სრულყოფილად შერაცხა ყველამ... და მერე მასვე აქადაგებინა ის, რისთვისაც იმდენი სისხლი დაიღვარა, ერთბაშად რომ დაღვრილიყო, ხალხი ალბათ შიგ ამოიხრჩობოდა! ო, კიდევ კარგი, რომ ვკვდები! ალბათ, მეც ვიტყოდი რაღაც საშინელ სიცრუეს, ბუნება ასე მოაწყობდა!.. მე არავინ გამირყვნია... მინდოდა ადამიანების საბედნიეროდ მეცხოვრა, ჭეშმარიტება მომეძია და მეუწყებინა... მივშტერებოდი სარკიდან მეირის კედელს და ვფიქრობდი, ოღონდ თხუთმეტი წუთი მალაპარაკა და ყველას, ყველას დავარწმუნებ-მეთქი, მაგრამ ერთხელ შემყარა განგებამ... თქვენთან, თუ ხალხთან არა! და რა გამოვიდა? არაფერი! მხოლოდ ზიზღის თვალით მიყურებთ! მაშასადამე, არავის ვჭირდები, მაშასადამე, რეგვენი ვყოფილვარ, მაშასადამე, ამ ქვეყნად არ მედგომება! არავინ მომიგონებს! არავინ იტყვის ჩემზე რასმე. მე ვერც კვალი დავტოვე, ვერც ვერაფერი გავაკეთე, ვერავინ ვაზიარე ჩემს რწმენას და შეხედულებებს!.. ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ! იცით კი, ჭლექი რომ არა, თვითონ მოვიკლავდი თავს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით?
- მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს.
- მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ?
- მგონი... შემეშინდება.
- მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ?
- აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი?
- საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს.
- მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს!
- განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს.
- ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა...
- განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია...
- ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს?
- ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა?
- რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით?
- არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ.
- ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით!
- გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს!
- გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა...
- ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) ===
[[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა?
- დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება.
- ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური!
- რატომ უბედური?
- იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება.
- შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია...
- მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის?
ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია!
- ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება.
- როგორ? რანაირად?
- ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო.
- მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე?
- არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს?
- მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ.
- ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება.
- ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა.
- აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო...
- ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა.
- არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია?
- ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ?
- პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს?
- რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები...
- ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა.
- მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები.
- არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია!
- უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ?
- ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ეშმაკნი'' (1872) ===
[[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]]
{{Q
| ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი?
- ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა.
- მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან?
- მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია.
- პატარა რაღაა?
- ტკივილი.
- მეორე დიდი მიზეზი რაღაა?
- საიქიო.
- ესე იგი სასჯელი, არა?
- რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს?
- ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი?
- მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა)
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''საწყალი ადამიანები'' (1846) ===
[[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]]
{{Q
| ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) ===
[[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]]
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
=== ''ყმაწვილი'' (1875) ===
[[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]]
{{Q
| ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო.
- და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა.
- ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
=== ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) ===
[[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]]
{{Q
| ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
=== ''თვინიერი'' 1876 ===
{{Q
| ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
[[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]]
=== ''მოთამაშე'' (1867) ===
{{Q
| ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
[[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]]
{{Q
| ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) ===
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''წერილი ძმას კატორღიდან'' ===
{{Q
| ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“
}}
=== ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) ===
{{Q
| ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
=== ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) ===
{{Q
| ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
=== ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) ===
{{Q
| ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს:
- ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში!
ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
=== ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
=== ''ბიძის სიზმარი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
=== ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) ===
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა:
„Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on
se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je
prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres
desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas
Chic!“
რაც შემდეგნაირად ითარგმნება :
„ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“
ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
=== ''მარადი ქმარი'' (1870) ===
{{Q
| ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ.
მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
=== ''ორეული'' (1846) ===
{{Q
| ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია;
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
=== ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) ===
{{Q
| ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
===''მის შესახებ''===
{{Q
| ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას.
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
==რესურსები ინტერნეტში==
{{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}}
* [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com]
* [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com]
* [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library]
* [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station]
{{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}}
[[კატეგორია:რუსი მწერლები]]
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
4jmth6p77lajqso0etbrpxd9t1t210f
47060
47057
2026-04-10T12:34:37Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* იდიოტი (1868) */
47060
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]]
'''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი.
{{ვიკიპედია}}
==ციტატები==
=== ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) ===
[[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]]
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!..
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]]
{{Q
| ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''თეთრი ღამეები'' (1848) ===
[[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]]
{{Q
| ციტატა =
- არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!...
- როგორ, ვისზე?
- არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014
}}
=== ''იდიოტი'' (1868) ===
[[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან...
- ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება; ლიბერალიზმს ისეთივე უფლება აქვს იარსებოს, როგორც ყოველ კეთილზნიან კონსერვატიზმს; მაგრამ მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს, კიდევ და კიდევ გიმეორებთ, იმიტომ ვესხმი, რუსი ლიბერალი რუსი ლიბერალი კი არ არის, არარუსი ლიბერალია. მაჩვენეთ რუსი ლიბერალი და მყისვე თქვენს თვალწინ გადავკოცნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ვთქვათ ვინმემ დუელში გამოგიწვიათ, რას იზამდით?
- მე... მე დუელში არავინ გამომიწვევს.
- მაგრამ რომ გამოგიწვიონ? შეგეშინდებათ?
- მგონი... შემეშინდება.
- მართლა? მაშ ლაჩარი ხართ?
- აარა; მგონი, არა. ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს სიცოცხლეში კაცი არ მინახავს მისებრ კეთილშობილად მიამიტი და მიმნდობი. მისი სიტყვების შემდეგ მივხვდი, რომ ვინც მოინდომებს, ყველა მოატყებს და ვინც მოატყუებს, ყველას შეუნდობს. ამიტომაც შემიყვარდა იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი?
- საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს.
- მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს!
- განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს.
- ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა...
- განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია...
- ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს?
- ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა?
- რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით?
- არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ.
- ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით!
- გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს!
- გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა...
- ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) ===
[[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა?
- დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება.
- ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური!
- რატომ უბედური?
- იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება.
- შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია...
- მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის?
ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია!
- ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება.
- როგორ? რანაირად?
- ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო.
- მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე?
- არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს?
- მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ.
- ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება.
- ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა.
- აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო...
- ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა.
- არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია?
- ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ?
- პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს?
- რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები...
- ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა.
- მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები.
- არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია!
- უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ?
- ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ეშმაკნი'' (1872) ===
[[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]]
{{Q
| ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი?
- ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა.
- მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან?
- მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია.
- პატარა რაღაა?
- ტკივილი.
- მეორე დიდი მიზეზი რაღაა?
- საიქიო.
- ესე იგი სასჯელი, არა?
- რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს?
- ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი?
- მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა)
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''საწყალი ადამიანები'' (1846) ===
[[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]]
{{Q
| ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) ===
[[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]]
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
=== ''ყმაწვილი'' (1875) ===
[[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]]
{{Q
| ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო.
- და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა.
- ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
=== ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) ===
[[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]]
{{Q
| ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
=== ''თვინიერი'' 1876 ===
{{Q
| ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
[[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]]
=== ''მოთამაშე'' (1867) ===
{{Q
| ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
[[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]]
{{Q
| ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) ===
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''წერილი ძმას კატორღიდან'' ===
{{Q
| ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“
}}
=== ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) ===
{{Q
| ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
=== ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) ===
{{Q
| ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
=== ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) ===
{{Q
| ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს:
- ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში!
ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
=== ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
=== ''ბიძის სიზმარი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
=== ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) ===
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა:
„Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on
se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je
prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres
desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas
Chic!“
რაც შემდეგნაირად ითარგმნება :
„ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“
ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
=== ''მარადი ქმარი'' (1870) ===
{{Q
| ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ.
მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
=== ''ორეული'' (1846) ===
{{Q
| ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია;
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
=== ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) ===
{{Q
| ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
===''მის შესახებ''===
{{Q
| ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას.
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
==რესურსები ინტერნეტში==
{{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}}
* [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com]
* [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com]
* [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library]
* [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station]
{{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}}
[[კატეგორია:რუსი მწერლები]]
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
pmiedfnnl0edimpbxxali8rvjy7ek5g
47066
47060
2026-04-10T12:40:14Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* იდიოტი (1868) */
47066
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]]
'''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი.
{{ვიკიპედია}}
==ციტატები==
=== ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) ===
[[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]]
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!..
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]]
{{Q
| ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''თეთრი ღამეები'' (1848) ===
[[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]]
{{Q
| ციტატა =
- არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!...
- როგორ, ვისზე?
- არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014
}}
=== ''იდიოტი'' (1868) ===
[[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან...
- ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები! პატივმოყვარენი! ღმერთი არა სწამთ და ხატი! პატივმოყვარეობა და სიამაყე ეგრერიგად გაგიჯდათ ძვალ-რბილში, რომ ბოლოს ერთმანეთს დასჭამთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს შეუძლია გაულქვაობითა და დაცინვით ამოგხადოს სული, ისე, რომ სინდისმაც არ შეაწუხოს, იმიტომ რომ გიყურებს და გულში ფიქრობს: „ახლა რომ ვაწამებ და ვამწარებ, სამაგიეროდ მერე სიყვარულით ვუზღავო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი?
- საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს.
- მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს!
- განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს.
- ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა...
- განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია...
- ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს?
- ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ მაშინებთ თქვენი კეთილდღეობით, სიმდიდრით, ნურც შიმშილობის იშვიათობით და მიმოსვლის სისწრაფით! სიმდიდრე მეტი გვაქვს, ძალა კი ნაკლები; შემადუღებელი აზრი აღარ არს; ყველაფერი მოფამფალდა, ყველაფერი გაიხრწნა, ჩვენ ყველა, ყველა გავიხრწენით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა?
- რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით?
- არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ.
- ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით!
- გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს!
- გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა...
- ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) ===
[[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა?
- დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება.
- ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური!
- რატომ უბედური?
- იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება.
- შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია...
- მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის?
ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია!
- ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება.
- როგორ? რანაირად?
- ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო.
- მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე?
- არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს?
- მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ.
- ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება.
- ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა.
- აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო...
- ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა.
- არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია?
- ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ?
- პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს?
- რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები...
- ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა.
- მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები.
- არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია!
- უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ?
- ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ეშმაკნი'' (1872) ===
[[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]]
{{Q
| ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი?
- ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა.
- მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან?
- მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია.
- პატარა რაღაა?
- ტკივილი.
- მეორე დიდი მიზეზი რაღაა?
- საიქიო.
- ესე იგი სასჯელი, არა?
- რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს?
- ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი?
- მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა)
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''საწყალი ადამიანები'' (1846) ===
[[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]]
{{Q
| ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) ===
[[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]]
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
=== ''ყმაწვილი'' (1875) ===
[[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]]
{{Q
| ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო.
- და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა.
- ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
=== ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) ===
[[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]]
{{Q
| ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
=== ''თვინიერი'' 1876 ===
{{Q
| ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
[[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]]
=== ''მოთამაშე'' (1867) ===
{{Q
| ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
[[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]]
{{Q
| ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) ===
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''წერილი ძმას კატორღიდან'' ===
{{Q
| ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“
}}
=== ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) ===
{{Q
| ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
=== ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) ===
{{Q
| ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
=== ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) ===
{{Q
| ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს:
- ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში!
ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
=== ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
=== ''ბიძის სიზმარი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
=== ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) ===
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა:
„Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on
se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je
prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres
desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas
Chic!“
რაც შემდეგნაირად ითარგმნება :
„ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“
ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
=== ''მარადი ქმარი'' (1870) ===
{{Q
| ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ.
მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
=== ''ორეული'' (1846) ===
{{Q
| ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია;
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
=== ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) ===
{{Q
| ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
===''მის შესახებ''===
{{Q
| ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას.
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
==რესურსები ინტერნეტში==
{{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}}
* [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com]
* [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com]
* [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library]
* [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station]
{{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}}
[[კატეგორია:რუსი მწერლები]]
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
9ihucjlcbvcntt9jdbdzxrtukxpj0xq
47068
47066
2026-04-10T12:43:20Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* იდიოტი (1868) */
47068
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]]
'''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი.
{{ვიკიპედია}}
==ციტატები==
=== ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) ===
[[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]]
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!..
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]]
{{Q
| ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''თეთრი ღამეები'' (1848) ===
[[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]]
{{Q
| ციტატა =
- არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!...
- როგორ, ვისზე?
- არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014
}}
=== ''იდიოტი'' (1868) ===
[[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან...
- ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი?
- საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს.
- მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს!
- განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს.
- ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა...
- განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია...
- ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს?
- ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავი და თავი ცხოვრებაა, მხოლოდ ცხოვრება, - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა და არა აღმოჩენანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა?
- რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით?
- არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ.
- ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით!
- გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს!
- გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა...
- ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) ===
[[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა?
- დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება.
- ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური!
- რატომ უბედური?
- იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება.
- შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია...
- მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის?
ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია!
- ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება.
- როგორ? რანაირად?
- ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო.
- მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე?
- არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს?
- მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ.
- ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება.
- ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა.
- აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო...
- ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა.
- არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია?
- ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ?
- პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს?
- რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები...
- ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა.
- მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები.
- არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია!
- უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ?
- ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ეშმაკნი'' (1872) ===
[[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]]
{{Q
| ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი?
- ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა.
- მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან?
- მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია.
- პატარა რაღაა?
- ტკივილი.
- მეორე დიდი მიზეზი რაღაა?
- საიქიო.
- ესე იგი სასჯელი, არა?
- რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს?
- ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი?
- მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა)
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''საწყალი ადამიანები'' (1846) ===
[[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]]
{{Q
| ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) ===
[[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]]
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
=== ''ყმაწვილი'' (1875) ===
[[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]]
{{Q
| ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო.
- და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა.
- ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
=== ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) ===
[[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]]
{{Q
| ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
=== ''თვინიერი'' 1876 ===
{{Q
| ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
[[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]]
=== ''მოთამაშე'' (1867) ===
{{Q
| ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
[[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]]
{{Q
| ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) ===
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''წერილი ძმას კატორღიდან'' ===
{{Q
| ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“
}}
=== ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) ===
{{Q
| ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
=== ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) ===
{{Q
| ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
=== ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) ===
{{Q
| ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს:
- ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში!
ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
=== ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
=== ''ბიძის სიზმარი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
=== ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) ===
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა:
„Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on
se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je
prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres
desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas
Chic!“
რაც შემდეგნაირად ითარგმნება :
„ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“
ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
=== ''მარადი ქმარი'' (1870) ===
{{Q
| ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ.
მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
=== ''ორეული'' (1846) ===
{{Q
| ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია;
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
=== ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) ===
{{Q
| ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
===''მის შესახებ''===
{{Q
| ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას.
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
==რესურსები ინტერნეტში==
{{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}}
* [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com]
* [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com]
* [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library]
* [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station]
{{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}}
[[კატეგორია:რუსი მწერლები]]
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
3khfbqo1y4e1yiqi5eayca5llzbq4v9
47072
47068
2026-04-10T12:49:28Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* იდიოტი (1868) */
47072
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Dostoevsky 1872.jpg|thumb|right|150პქ|რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!]]
'''[[:w:ფიოდორ დოსტოევსკი|ფიოდორ დოსტოევსკი]]''' (დ. 30 ოქტომბერი/11 ნოემბერი, 1821 – გ. 28 იანვარი/9 თებერვალი, 1881) — რუსი მწერალი.
{{ვიკიპედია}}
==ციტატები==
=== ''დანაშაული და სასჯელი'' (1866) ===
[[ფაილი:Dostoevsky.jpg|thumb|right|150პქ|საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.]]
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი კაცის ხელთ არის და ვერა გაურიგებია რა, მხოლოდ იმიტომ, რომ ეშინია... კი, ნამდვილად ასეა... საყურადღებოა, რისი უფრო მეტად ეშინია ხალხს? ყველაზე მეტად ახალი ნაბიჯისა და ახალი საკუთარი სიტყვისა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალო რამ წვრილმანსა და სისულელეს შეუძლია მთელი განზრახვა ჩაგიშალოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანებია უმთავრესი, წვრილმანები!.. დაღუპვითაც სწორედ ეს წვრილმანები ღუპავენ ხოლმე ყოველთვის ყველაფერს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში შეიძლება კიდევ შეინარჩუნოთ თანდაყოლილი კეთილშობილური გრძნობები, მაგრამ გლახაკობაში ვერასოდეს ვერავინ ვერ შეინარჩუნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ მსმელს მოთხოვნილებად აქვს გადაქცეული ელაპარაკოს ვისმე, მეტადრე თუ შინ სასტიკად ეპყრობიან და ჩაგრავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენადაც მეტსა ვსვამ, იმდენად მეტსა ვგრძნობ. იმიტომაც ვსვამ, რომ სმაში სიბრალულსა და გრძნობიერებას ვეძიებ... იმიტომ ვსვამ, რომ მინდა ორკეცად ვიტანჯო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, არ ვარ შესაბრალისი! ჯვარს უნდა მაცვან, ჯვარსა და არა შემიბრალონ! მაგრამ ჯვარს აცვი, მსაჯულო, ჯვარს აცვი და შეიბრალე შემდეგ! და ჰა, მაშინ თვითონ მე მოვალ სასჯელად, ვინაიდან მწუხარებასა და ცრემლს ვეძიებ და არა მხიარულებასა... როგორ გგონია შენ, ეი, ვაჭარო, ძალიან მეტკბილა ეს შენი ნახევარშტოფი? მწუხარება და ნაღველს ვეძებდი მის ძირში, ნაღველს და ცრემლსა, ვიგემე და ვიპოვე კიდეც; ჩვენ კი შეგვიბრალებს მხოლოდ ის, ვინც შეიბრალა ყველა და ყოველივე გაიგო, იგია ერთადერთი მსაჯული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა მადანი აღმოუჩენიათ და სარგებლობენ კიდეც! იტირეს, იტირეს და შეეჩვივნენ... რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა!
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მართლა საზიზღარი არ არის ადამიანი და მთელი ადამიანის ტომი? ჩანს, მაშინ ყველაფერი ცრუმორწმუნეობა და განგებ შექმნილი შიში ყოფილა, არავითარი საზღვარი არ არსებულა და ყოველივე ასეც უნდა იყოს!..
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ გწამს, რომ მაცხოვარი და შემოქმედი ჩვენი დიდად მოწყალეა? მაგრამ მეშინია, ვაითუ შენც შეგეპარა ეს ახალი დროის ურწმუნოება? მე ვილოცებ მაშ შენთვის, თუ აგრეა.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dresden Dostojewski-Denkmal.JPG|thumb|right|150პქ|ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.]]
{{Q
| ციტატა = გოლგოთაზე ასვლა ადვილი როდია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს ნელ-ნელა და ფრთხილად უნდა დაუახლოვდე, რომ გაიცნო.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ შემთხვევა მოგვეცა, სინდისის გრძნობასაც გავქელავთ; თავისუფლებას, სიმშვიდეს, თვით სინდისსაც კი, ყველაფერს გასაყიდად გავიტანთ. დეე, თვითონ დაიღუპოს თავი, ოღონდ ეს ჩვენი საყვარელი არსებანი ბედნიერად იყვნენ! არ ვიკმარებთ ამას, გამოვიგონებთ ჩვენს საკუთარ კაზუისტიკას, იეზუიტებს მივებარებით და დროებით იქნება ჩვენივე თავი დავამშვიდოთ და დავარწმუნოთ, რომ კეთილი აზრი და საქმეც ამას მოითხოვს. ასეთი ვართ ჩვენ, ყველაფერი დღესავით ნათელია.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უქეიფოდ ხარ, სიზმრები ხშირად საოცრად მკაფიოა, ნამდვილს საშინლად ჰგავს. ზოგჯერ საზარელი რამ სურათი წარმოუდგება სიზმრად ადამიანს, მაგრამ გარემოება და მთელი პროცესი ნანახისა იმდენად შესაძლებელია, ხოლო ამ სურათის ყველა წვრილმანი ურთიერთში ისე მხატვრულად შეთანხმებული, რომ ცხადლივ მათ გამოგონებას ვერასგზით ვერ მოახერხებდა სიზმრის მნახველი, თუნდაც პუშკინისა და ტურგენევის დარი ხელოვანიც ყოფილიყო. ასეთი ავადმყოფური სიზმრები დიდხანს აღარ ავიწყდება მნახველს და ადამიანს მოშლილ, აგზნებულ ორგანიზმზე დიდ შთაბეჭდილებას იქონიებს ხოლმე.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია შევინარჩუნოთ ნება და გონიერება და თავის დროზე ყველა დაბრკოლება ძლეული იქნება.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ასე სჩადიან უთუოდ ყველანი, დასასჯელად რომ მიჰყავთ; გზად ყველა საგანს აკვირდებიან.
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცრუე ადამიანის ერთადერთი უპირატესობაა, სხვა ცხოველებისაგან განსხვავებით. იცრუებ - მართალს მიაგნებ. იმიტომაც ვარ ადამიანი, რომ ვცრუობ. არც ერთი ჭეშმარიტებისთვის ისე არავის მიუგნია, ერთი თოთხმეტჯერ მაინც არ ეცრუა; თოთხმეტჯერ კი არა, იქნება ასთოთხმეტჯერაც იცრუა, ვინ იცის; ეს კი საპატიო რამ არის. მაგრამ უბედურებაც ის არის, რომ ჩვენდა თავად, ჩვენი ჭკუით ცრუობაც არ შეგვიძლია! სიცრუე, რამდენიც გინდა, მაგრამ იცრუე შენებურად, აი, მაშინ შემიყვარდები და გაკოცებ. თავისებურად ცრუობა სხვისი მართლის გამეორებას მაინც სჯობია. იმიტომ, რომ პირველ შემთხვევაში ადამიანი ხარ, მეორეში კი მხოლოდ თუთიყუში!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
[[ფაილი:Dostoevskaya.jpg|thumb|right|150პქ|ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება. ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფლიდი და საძაგელი რამ არის ადამიანი!... და ასევე საძაგელია ისიც, ვინც მას ამისთვის საძაგელს უწოდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მხოლოდ ერთხელ მაქვს ნაჩუქარი, მეტს ვეღარ ვეღირსები: არა მსურს „საყოველთაო ბედნიერებას“ ვუცადო. მინდა თვითონაც ვიცხოვრო, თორემ თუ ასე არ იქნა, სიცოცხლე არა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი ვიცი, რომ ის არის ხალხის მბრძანებელი და ბატონი, ვინც სულითა და ჭკუით ძლიერია! ვინც მეტს გაბედავს, სიმართლეც იმისკენ არის. ვინც მეტად აიგდებს ყველაფერს აბუჩად, კანონმდებელიც ის არის; ვისაც მეტის გაბედვა შეუძლია, ყველაზე მართალიც ის არის! ასე ყოფილა აქამდის, ასე იქნება ამას იქითაც! მარტო უსინათლო თუ ვერ გაარჩევს და დაინახავს ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდა ქალს თუ შეებრალა ვინმე, მშვიდობით, ყველაზე საშიში ეს არის მისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა საზიზღარია ადამიანი, ყველაფერს ადვილად ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება... მლიქვნელობა კი, თუნდ მასში ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანური რამ მუდამ საამო გასაგონია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პატიოსანი და მგრძნობიარე ადამიანი გულახდილია, საქმიანი კი გისმენს და ილუკმება და ბოლოს შენც მიგაყოლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტყუილი მუდამ ეპატიება ადამიანს; კარგიც კი არის იმიტომ, რომ სიმართლეს აჩენს ბოლოს. ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მოგვეწონა სხვისი ჭკუით ჩანჩალი და ლამის არის მთლად ზედ შეველიოთ, - ძვალსა და რბილში გაგვიჯდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უნაკლო და ჰარმონიული კაცი მართლაც თითქმის სრულიად არ მოიძებნება; ასში და ათასში მხოლოდ ერთია ასეთი და ისიც მოიკოჭლებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ხასიათით მდაბალნო! სიყვარულითაც კი ისე გიყვართ, თითქოს გძულდეთ... ო, როგორ მძულხართ ყველანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონივრულად რომ მოიქცეს კაცი, ამისთვის მარტო ჭკუა როდია საკმარისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დანაშაული წარმოადგენს პროტესტს სოციალური წესწყობილების უკუღმართობის წინააღმდეგ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არამცთუ დიდი ადამიანები, თვით ოდნავ ნიჭიერებიც კი, რომელთაც შეუძლიათ ახალი რამ თქვან და შექმნან, ბუნებით უთუოდ უნდა იყვნენ დამნაშავენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოდ, ახალი აზრის ხალხი კი არა, ოდნავ ისეთებიც კი, რომლებსაც რისიმე ახლის თქმა შეუძლიათ, ერთობ ცოტანი იბადებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ურიცხვი ხალხი, ანუ მასალა, მხოლოდ იმიტომაა ქვეყნად, რომ რაღაც საიდუმლოებრივი პროცესისა და გვართა და ჯიშთა ურთიერთშერევის წყალობით ბოლოს, როგორც იქნება, თუნდ ათასში ერთი, რამდენიმე დამოუკიდებელი ადამიანი წარმოშვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გენიოსი მილიონში ერთი იბადება, უდიდესი მსოფლიო გენიოსები კი, კაცობრიობის დამგვირგვინებლები, ხომ მილიონსა და მრავალ ათას მილიონში ძლივს ჩნდებიან ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სინდისი აქვს და დანაშაულს შეიგნებს, დეე, იტანჯოს. მისთვის ეს იქნება სასჯელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ტკივილი დიდი შეგნებისა და ღრმა ბუნების პატრონისათვის მუდამ სავალდებულოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად დიდი ადამიანები უთუოდ უნდა გრძნობდნენ დიდ ნაღველსაც ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ეშმაკია კაცი, მით უფრო ნაკლები ეჭვი აქვს, რომ უბრალოზე გამოიჭერენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაც სულ იოტისოდენა წვრილმანი გამოგეპარება და უცბად ეგვიპტის პირამიდის ოდენა სამხილად გამოგეჭიმება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ საშინლად უნდათ ქალებს შეურაცხყოფილნი იყვნენ, თუმცა იმავე დროს თითქოს რისხვით არიან აღსავსენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარადისობა ისე გვაქვს წარმოდგენილი, როგორც იდეა, რომლის გაგება შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი შეურაცხყოფა, რომლის დავიწყებაც შეუძლებელია, რაც უნდა გულით გინდოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გარყვნილება მუდმივი რამ მაინც არის, ბუნებაზე დამყარებული, რომელსაც საერთო არა აქვს ოცნებასთან, მუდამ ღვივის სისხლში და ახალისებს ადამიანს, და რომლის ჩანელებაც ხშირად მოხუცობის დროსაც კი საძნელოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გვინდა ადამიანზე მიუდგომელი აზრი ვიქონიოთ, საჭიროა წინათვე უარვყოთ ზოგიერთი წინასწარშედგენილი შეხედულება ჩვენს გარშემომყოფ ხალხსა და საგნებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = პირველი ნაცნობობის დროს რატომღაც მსუბუქად და ტუტუცურად უჭირავს თავი ადამიანს: ცდება, სხვა არის და სხვად ეჩვენება ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მლიქვნელობაზე ადვილი და პირდაპირობაზე ძნელი კი არ არის რამ ამქვეყნად. თუ პირდაპირობაში იოტის ტოლა სიყალბე მაინც შეეპარა ადამიანს, მაშინვე ყველაფერი ირღვევა და იღუპება, აურზაური მოსდევს; მლიქვნელობაში თუნდ ყველაფერი ყალბი იყოს, მაინც საამო მოსასმენია იგი. რაგინდ უხამსი და მოურიდებელი იყოს მლიქვნელობა, ნახევარი მაინც სიმართლედ ეჩვენება ადამიანს. ასეა ყველა წრისა და წოდების ხალხისათვის. მლიქვნელობით შეიძლება შეცდენა თვით ზეციური უმანკოების. ჩვეულებრივსა და უბრალო ხალხზე ხომ, რაღა თქმა უნდა, ძალიან მოქმედებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქურდი რომ ქურდობს, თვითონვე იცის, რომ საზიზღარია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კერძო ბოროტება გასაკიცხი არ არის, თუ მთავარი მიზანი საკეთილოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარცხის შემდეგ ყველაფერი სისულელედ გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ესთეტიკური შიში პირველი ნიშანია უძლურებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა და ცრემლი ხომ იგივე სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანაშაული და სასჯელი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''თეთრი ღამეები'' (1848) ===
[[ფაილი:Image dost 01.jpg|thumb|right|150პქ|მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!]]
{{Q
| ციტატა =
- არ შემიძლია ვდუმდე, როცა გული ლაპარაკობს. მაგრამ სულ ერთია... დამიჯერეთ, არც ერთი ქალი, არასდროს, არასდროს! არავითარი ნაცნობობა! ეს კია, რომ ყოველდღე ვოცნებობ, ბოლოს და ბოლოს ოდესმე ვინმეს შევხვდები-მეთქი, ო, რომ იცოდეთ, ასე რამდენჯერ ვიყავი შეყვარებული!...
- როგორ, ვისზე?
- არავისზე, იდეალზე, იმაზე, ვინც სიზმარში გამოგეცხადებათ ხოლმე. ოცნებებში მთელ სასიყვარულო ამბებს ვთხზავ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მეოცნებეს არაფერი სურს, რადგან სურვილზე ძლიერია, რადგან ყველაფერი აქვს, თვით არის საკუთარი ცხოვრების მხატვარი და ყოველ წუთს შეუძლია იგი თავის ნებაზე გარდაქმნას. მერედა, ნუთუ ასე ადვილად, ასე ბუნებრივად იქმნება ეს ზღაპრული, ფანტასტიკური სამყარო! თითქოს ყოველივე ეს მართლაც არაა მოჩვენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ირგვლივ იყურებით, ვიღაცას დაეძებთ, თქვენ ატყობთ... მაგრამ წამი გადის და შესაძლოა, მეორე დღეს კვლავაც იხილოთ იგივე დაფიქრებული, დაბნეული მზერა, იგივე ფერმკრთალი სახე, შენიშნოთ იგივე მორჩილი შიშნეული მოძრაობა და წუთიერი გატაცების გამო სინანულიც, მიმქრალი ნაღველისა და დარდის ნაკვალევიც კი... და გულს გაკლიათ, რომ ასე მალე, ასე სამუდამოდ დაინთქა წამიერი სილამაზე, რომ მან ასე მაცდუნებლად და ამაოდ გაიელვა თქვენს წინ - გულს გაკლიათ, რომ მისი შეყვარების დროც არა გქონიათ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = დარდში კი მართლა და რა ფანტაზიაა! გრძნობ, რომ ეს დაუშრეტელი ფანტაზია მუდმივი დაძაბულობით ბოლოს იფიტება, იშრიტება, რადგან ხომ მოწიფული ხდები, იცილებ ძველ იდეალებს: ისინი მტვრად, ნამსხვრევებად იქცევიან; თუ სხვა ცხოვრება არ გაგაჩნია, ამავე ნამსხვრევებისგან მოგიწევს მისი აშენება. ამასობაში კი სული რაღაც სხვას ითხოვს და სურს! და მეოცნებე, როგორც ნაცარში, ამაოდ იქექება თავის ძველ ოცნებებში, ეძებს თუნდაც მცირე ნაპერწკალს, რომ იგი გააღვივოს, განახლებული ცეცხლით გაითბოს გაცივებული გული და მასში კვლავ აღიდგინოს ყველაფერი, რაც ადრე ასე ძვირფასი იყო, სულს აღელვებდა, სისხლს უჩუხჩუხებდა, თვალთაგან ცრემლებს ადენდა და ასე საუცხოოდ ატყუებდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = როცა უბედურები ვართ, უფრო ძლიერ ვგრძნობთ სხვის უბედურებას. გრძნობა კი არ სუსტდება, პირიქით, ძლიერდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს ღამეები, რომლებიც მხოლოდ მაშინ შეიძლება არსებობდნენ, როცა ახალგაზრდა ხარ. ეს არის ღამე, როდესაც ცა ისეა ვარსკვლავებით მოჭედილი, ისეთი ნათელია, რომ შეხედავ თუ არა, უნებურად საკუთარ თავს ეკითხები: ნუთუ ასეთი ცის ქვეშ გაბრაზებული და უხასიათო ადამიანებიც ცხოვრობენ? ასეთ ღამეებს ყველაზე მეტად მეოცნებეები აფასებენ. მეოცნებე ჩვეულებრივი ადამიანი არ არის. ძირათადად მოფარებულ ადგილებში სახლობს, თითქოს მზესაც კი ემალება. მეოცნებეს ნაცნობები არ ჰყავს, მაგრამ არც სჭირდება. ისედაც მთელს ქალაქს იცნობს. ამიტომაც არის, რომ ზაფხულის დამდეგს საოცარი სევდა იპყრობს – თითქოს მარტო რჩება. ვეღარ ხედავს ნაცნობ სახეებს. ისინი მას არ იცნობენ, მაგრამ ის იცნობს. მათ სახეებს უყურებს და ხასიათიც მათთან ერთად ეცვლება. სახლებსაც კი იცნობს. როცა მიდის, თითქოს თითოეული სახლი წინ ეგებება და ესაუბრება. ზოგიერთ მათგანთან მეგობრობს კიდეც. ხანდახან მეოცნებეს სევდა შეიპყრობს და თითქოს მის ირგვლივ ოცნების მთელი სამეფო ინგრევა, ნაკვალევის, ხმაურის გარეშე, უჩინარდება და მას თავადაც არ ახსოვს, რაზე ოცნებობდა. მაგრამ რაღაც უცნაური გრძნობა, ახალი სურვილი ეპარება გულში და ფანტაზიას უღვიძებს. ოთახში სიჩუმეა. მარტოობა და სიზარმაცე ოცნებას აღვივებს. ისევ ჩნდება ახალი ცხოვრება, ახალი სამყარო, ახალი ბედნიერება. მეოცნებე ათას რამეზე ოცნებობს: რომანტიკულ სიყვარულზე, უანგარო მეგობრობაზე, პოეტობაზე, … ამ ოცნებებში, ღამით უმიზნო ხეტიალში გადის მეოცნების ცხოვრება და თუ შემთხვევით რეალობას გაუსწორებს თვალს და ნამდვილ სიყვარულს იპოვის, მაშინ ბედნიერების ერთი წუთიც ოცნებად ექცევა, მაგრამ განა ეს ცოტაა, თუნდაც მთელი სიცოცხლისთვის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო, როგორ შეკრთა და შეჰკივლა ნასტენკამ! როგორ გამისხლტა ხელიდან და მისკენ გაფრინდა!.. მე, გულმოკლული ვიდექი და ვუყურებდი. მაგრამ რაწამს ხელები გაუწოდა და გადაეხვია, უმალ ისევ გამოტრიალდა, თვალის დახამხამებაში ჩემთან გაჩნდა და სანამ გონს მოვიდოდი, ორივე მკლავი შემომხვია და მაგრად, მაგრად მაკოცა. მერე ისევ უხმოდ გაქანდა მისკენ, ხელი ჩაჰკიდა და წაიყვანა. მე კი ვიდექი და ვუყურებდი, ვიდრე ორივე თვალს მიეფარა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = გასაოცარია, როგორ აკეთილშობილებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც როგორ ალამაზებს ადამიანს სიხარული და ბედნიერება! სიყვარულით როგორ ფეთქავს გული! თითქოს გინდა შენი გული სხვისას შეუნივთო, გინდა ყველა მხიარულობდეს, ყველა იცინოდეს! მერედა რა გადამდებია ეს სიხარული! ო, როგორ აკეკლუცებს ადამიანს ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ო! ზოგჯერ რა აუტანელია ბედნიერი ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რატომღაც სიხარულით ისმენს ყოველგვარ დამამშვიდებელ სიტყვას და უხარია, ერთ ბეწო სიმართლესაც თუ ხედავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა ნაკადული თბილისი 1971
}}
{{Q
| ციტატა = – რატომ ყველანი ისე არა ვართ ერთმანეთთან, ვით ძმა ძმასთან? რატომ არის, რომ თვით საუკეთესო ადამიანიც ყოველთვის თითქოს რაღაცას უმალავს მეორეს, ერიდება, გულისნადები გაუზიაროს? რატომ პირდაპირ, უყოყმანოდ არ გამოთქვა ეს გულისნადები, თუ იცი, რომ შენს სიტყვებს ქარს არ გაატან? არადა ყველა ისეთნაირად გამოიყურება, თითქოს იმაზე უფრო მკაცრი იყოს, ვიდრე სინამდვილეშია. თითქოს ყველას ეშინია, ვაითუ გულისნადები გავამჟღავნოთ და ამით ჩვენი გრძნობები შევბღალოთო...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თეთრი ღამეები“ გამომცემლობა არტანუჯი თბილისი 2014
}}
=== ''იდიოტი'' (1868) ===
[[ფაილი:Fjodor Michailowitsch Dostojewski.jpg|thumb|right|150პქ|როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანებს ეს სიზარმაცით მოსდით, ერთმანეთს რომ ერთი შემთხვევით ახარისხებენ და ვერაფერს პოულობენ საერთოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ რა იცით, რას არ ჩაადენინებს კაცს თავმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი გამოსცადე და მერე შეაფასე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროისა და ჩვენი ჯილაგის ხალხს იმაზე მეტად არაფერი შეურაცხყოფს, როგორც იმის თქმა, ორიგინალური კი არა, ერთი სუსტი, ჩვეულებრივი ნიჭის კაცი ხარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი ცხოვრების პირობას ნუ იძლევი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იდიოტსაც სცოდნია, რომ პირფერობით უფრო გავა ფონს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, ასე ხართ ყველა: უნამუსო თუ პატიოსან ქალთან - ანგარიში ერთი გაქვთ! არადა, გებნევათ დავთარი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = - როცა არ გხედავ, ძალიან მძულხარ ხოლმე, ლევ ნიკოლაევიჩ. სამი თვეა, აღარ შევხვედრივართ და ეს სამი თვე ყოველ წუთს გაბოროტებული ვიყავი შენზე, ღმერთმანი! რომ შემძლებოდა მოგწამლავდი! ახლა კი სულ რაღაც თხუთმეტი წუთია ჩემთან ზიხარ და გაბოროტებამ უკვე გამიარა, წინანდელივით მიყვარხარ. დარჩი ჩემთან...
- ეგ იმიტომ, რომ თუ ერთად ვართ, მაშინ გჯერა ჩემი, თუ არა და ხელად გეკარგება რწმენა, ისევ ეჭვები გიპყრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“
}}
{{Q
| ციტატა = არც ეკადრება მაღალი წრის ხალხს ლიტერატურით მაინცდამაინც დაინტერესება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილები, უგუნურები! საზოგადოებას სიმხეცესა და უადამიანობას უკიჟინებენ, შეცდენილ ქალიშვილს რომ ჰკიცხავსო. მაგრამ თუ საზოგადოებას უადამიანობას უკიჟინებ, მაშასადამე, მიგაჩნია, რომ ქალიშვილს საზოგადოებამ გული ატკინა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ახლა ყველას გიწვევთ, ყველა ათეისტს აბა, რით აპირებთ ამა ქვეყნის ხსნას და მისთვის ნორმალურ გზას რაში ხედავთ, გესმით, მეცნიერნო, მეწარმენო, ასოციაციების, გასამრჯელოსა თუ სხვათა და სხვათა ხალხო? რითი-მეთქი? კრედიტით? კრედიტი რა არის? სადამდე მიგიყვანთ ეგ კრედიტი?
- საყოველთაო სოლიდარობასა და ინტერესთა წონასწორობამდე მაინც მიგვიყვანს.
- მხოლოდ და მხოლოდ! ზნეობა არაა საჭირო, პირადი ეგოიზმისა და მატერიალური აუცილებლობის დაკმაყოფილება კმარა, სხვა არაფერი, ხომ? საყოველთაო მშვიდობა, საყოველთაო ბედნიერება, ისიც იმიტომ, რომ აუცილებლობა მოითხოვს!
- განა საყოველთაო აუცილებლობა არ გახლავთ ცხოვრება, ჭამა-სმა, ხოლო სრული მეცნიერული მრწამსი კი, რომ ამ აუცილებლობას საყოველთაო ასოციაციისა და ინტერესთა სოლიდარობის გარეშე ვერ დაიკმაყოფილებ. მგონი, საკმაოდ ღონიერი აზრია, რათა კაცობრიობის მომავალი საუკუნეების დასაყრდენ წერტილად და „წყაროდ ცხოვრებისად“ გამოდგეს.
- ჭამა-სმის აუცილებლობა, ანუ მხოლოდ მარტოოდენ თავის გადარჩენის გრძნობაა...
- განა თავის გადარჩენის გრძნობა საკმარისი არ არის უკვე? თავის გადარჩენის გრძნობა ხომ კაცობრიობის ნორმალური კანონია...
- ვინ მოგახსენათ? მართალია კანონია, მაგრამ იმდენად ნორმალური, რამდენადაც განადგურების და მგონი თვითგანადგურების კანონიც. განა მარტო თავის გადარჩენა შეადგენს მხოლოდ კაცობრიობის ნორმალურ კანონს?
- ვერაგული და ქილიკური აზრი გახლავთ, გესლით სავსე, - აიტაცა ლებედევმა ევგენი პავლოვიჩის პარადოქსი, - მოწინააღმდეგე რომ გააცხაროთ! მაგრამ სწორი აზრი კია! ალბათ არც იცით, დიდგვაროვანო ქილიკოსო და კავალერისტო, რაოდენ ღრმა აზრი გამოთქვით, რაოდენ სწორი! დიახ, თვითგანადგურებისა და თვითგადარჩენის კანონი ერთნაირად ძლიერად მოქმედებს კაცთა მოდგმაზე! ეშმაკი ერთნაირად ბატონობს კაცობრიობაზე და არ ვიცით ვიდრემდე იბატონებს. იცინით? ეშმაკის არ გჯერათ? ეშმაკის უარყოფა ფრანგების მონაგონია, მათი ჭკუამჩატობის ნაყოფი. იცით კი, ვინ არის ეშმაკი? იცით რა ჰქვია სახელად? თქვენ დასცინით იმას, ვისი სახელიც არ იცით, დაცინით მის გარეგნობას, მსგავსად ვოლტერისა, მის ჩლიქებს, კუდსა და რქებს, რაც თვითონვე მიაწერეთ; რამეთუ ბოროტი სული დიადი და მრისხანე სულია, და არა აქვს მას არც ჩლიქი, არც რქანი, თქვენივე მოგონილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის მეგობარს თუ ზნეობის საფუძვლები შერყეული აქვს, ის კაცობრიობის კაციჭამია გახლავთ, თუ მის პატივმოყვარეობაზე არას ვიტყვით; რამეთუ კაცობრიობის ამ უამრავ მეგობართა შორის რომელიმეს რომ პატივმოყვარეობა შეულახო, ის მყისვე წვრილმანი შურისგებით ატანილი, ოთხივ მხრივ ცეცხლს წაუკიდებს ამ დედამიწას, - ისევე როგორც ყველა ჩვენგანი, ისევე როგორც მე, ყველაზე უფლიდესი კაცი, ვინაიდან პირველმა იქნებ მე მივიტანო შეშა და მერე იქაურობას უკანმოუხედავად გავეცალო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კოლუმბმა მაშინ კი არ იგრძნო ბედნიერება, როცა ამერიკა აღმოაჩინა, არამედ მაშინ, როცა მის აღმოსაჩენად ესწრაფებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უნდა გენიალური, ახალი, ანდა სერიოზული აზრი მოგივიდეს თავში, მაინც რჩება მუდამ ისეთი რამ, რასაც სხვა ადამიანებს ვერასგზით ვერ გადასცემ, თუნდაც მთელი ტომები დაწერო და ოცდათხუთმეტი წელი იქადაგო; მუდამ არის რაღაც ისეთი, რაც არაფრის დიდებით არ დათანხმდება შენი ტვინიდან გამოსვლას და მუდამ შენთან დარჩება, ისეც წახვალ ამ ქვეყნიდან, რომ შენს უმთავრეს იდეას ვერავის გადასცემ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხალხი, ვისაც გაფხუკიანება და გაბრაზება მეტისმეტ სიამოვნებას ანიჭებს, მეტადრე თუ გაბრაზებამ საზღვარს გადააცილა (ეს კი ერთ წამში ხდება). ამ წუთს, მგონი, კიდეც ნანობენ ამ გაფიცხებას, რა თქმა უნდა, თუ ჭკუა აქვთ და იმის გარჩევა შეუძლიაძ, რომ ათჯერ მეტად გაფხუკიანდნენ, ვინემ ღირდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც უარყოფს ცალკეული კაცის „სიკეთეს“, ის უარყოფს ადამიანის ბუნებას, აბუჩად იგდებს მის პიროვნულ ღირსებას. მაგრამ „საზოგადო სიკეთის“ ორგანიზაცია და პიროვნული თავისუფლების საკითხი - ორი სხავდასხვა რამ გახლავთ და ერთიმეორეს არ გამორიცხავს. ცალკეული სიკეთე არასოდეს მოისპობა, რამეთუ ის პიროვნების მოთხოვნილებას წარმოადგენს, რომელიც ერთი ადამიანის მეორეზე უშუალო გავლენიდან გამომდინარეობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაღაცას რომ დათესავთ, „მოწყალებას“ რომ გაიღებთ, სიკეთეს რომ იზამთ, რა სახისაც არ უნდა იყოს ის, თქვენი ბუნებიდან რაღაცას უზიარებთ სხვას და ისიც გიზიარებთ რაღაცას თავისას; ერთი-მეორეს ეზიარებით; კიდევ ცოტაც და საზღაურად მიიღებთ ცოდნას, ყოვლად მოულოდნელ რასმე აღმოაჩენთ. საბოლოოდ კი ამ თქვენ საქმეს უთუოდ მიიჩნევთ მეცნიერებად, სიცოცხლის მისწრაფებად გექცევათ და მთელ ცხოვრებასაც ალბათ შეგივსებთ. მეორე მხრივ, ეგ თქვენი დათესილი აზრები, რაც იქნებ არც კი გახსოვთ, ხორცს შეისხამს და აღმოცენდება; თქვენგან ნაზიარები კი სხვას გადაეცემა. ჰოდა, რა იცით, რა წილი გედებათ კაცობრიობის მომავალ ბედიღბალში?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი სიკვდილი ასე საშინელია და ბუნების კანონიც ასეთი ძლიერი, როგორ შეიძლება ვინმემ დასძლიოს იგი, როცა იმანაც კი ვერ სძლია, ვინც სიცოცხლეში ბუნებას ამარცხებდა, ვისაც ბუნება ემორჩილებოდა, ვინც რქვა: „ტალითა კუმი“ - და ქალწული აღსდგა, „ლაზარე გამოვედ გარე“ და მკვდარი გამოვიდა? უცქერ ამ სურათს და ბუნება გეჩვენება რაღაც უშველებელ, რაღაც გულქვა პირუტყვად, ან უფრო სწორად, გაცილებით უფრო სწორად რომ ვთქვათ, თუმც უცნაური კია, - რაღაც უზარმაზარ, უახლესი სისტემის მანქანად, რომელმაც უაზროდ, უგრძნობლად და გაუკითხავად ჩაითრია, გასრისა და ჩანთქა უდიადესი, ფასდადუებელი არსება - ის არსება, ვის მტვრად არც ღირდა მთელი ბუნება და მისი კანონები, მთელი ეს ქვეყანა, რომელიც შესაძლოა სულაც იმიტომ გაჩნდა, რომ ეს არსება მოვლენილიყო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არარაობისა და უძლურების შეგრძნების სიმწარესაც აქვს თავისი ზღვარი, რასაც ადამიანი ვერ გადააბიჯებს და რაშიც უდიდეს ნეტარებას პოულობს... ჰო, რა თქმა უნდა, მორჩილება ამ აზრით უდიდესი ძალაა, ვერ უარვყოფ, - თუმცა იმ აზრით არა, რა აზრითაც რელიგიას მიაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ მეტისმეტად ვაკნინებთ განგების ძალას და ჩვენს წარმოდგენებს ვაწერთ მას, რამეთუ არ გვესმის მისი და ჯავრი მოგვდის. მაგრამ მაინც გავიმეორებ, თუ მისი გაგება შეუძლებელია, მაშინ ძნელია პასუხი აგო იმაზე, რისი გაგების ნიჭიც ადამიანისთვის არ მიუციათ. ხოლო თუ ასეა, როგორ უდნა გამკიცხონ იმაზე, რომ ვერ შევძელი განგების ჭეშმარიტი ნებისა და კანონების ჩაწვდომა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ნერვიული კაცი გაშმაგდება და წონასწორობას დაკარგავს, რაც გულში აქვს, ცინიკურად გადმოანთხევს ყველაფერს, მაშინ უკვე აღარავისა და აღარაფრის ერიდება, კიდეც უხარია, თუ აურზაურს და ალიაქოთს ატეხს, იქით ეცემა ხალხს, ვინაიდან გულში მტკიცედ აქვს გადაწყვეტილი, ერთი წუთის შემდეგ სამრეკლოდან გადმოვხტები და ყველა გაუგებრობას ამით გადავჭრიო. ამ მდგომარეობას ჩვეულებრივ ფიზიკური სისუსტე იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, რომელთა მთლიანი დასურათება, მათი ტიპური და სახასიათო ბუნების ერთბაშად გადმოცემა ძნელი საქმეა, ესენი ის ადამიანებია, ვისაც ჩვეულებისამებრ „ჩვეულებრივ“ ადამიანებად, „უმრავლესობად“ ნათლავენ და ვინც ყოველი საზოგადოების მართლაც დიდ ნაწილს შეადგენს. თავიანთ რომანებსა და მოთხრობებში მწერლები უმეტესად ცდილობენ, რომ ტიპები საზოგადოების წიაღიდან აიღონ და მხატვრულ სახეებად წარმოგვიდგინონ. იმ ტიპებს საოცრად იშვიათად შეხვდება კაცი სინამდვილეში მთლიანად გამოკვეთილს და მიუხედავად ამისა თითქმის ნამდვილზე უფრო ნამდვილნი არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც, იმაზე გულდასაწყვეტი არაფერია, როცა, ვთქვათ, მდიდარიცა ხარ, კარგი გვარიშვილიც, გვარიანი შესახედაობისაც, არც განათლება გაკლია, არც ჭკუა, არც თუ კეთილი გული და, ამავე დროს, ნიჭი არაფრისა გცხია, არაფრით გამოირჩევი, უხიაკსაც არავინ გიწოდებს, საკუთარი აზრი არ გაგაჩნია, ერთი სიტყვით, ხარ ის, „რაც ყველა“. სიმდიდრე გაქვს, ოღონდ არა როტშილდის; კარგი გვარი, მაგრამ არა გამორჩეული; შესახედაობა გვარიანი, მაგრამ დიდი არაფრის გამომხატველი; განათლება მშვენიერი, მაგრამ არ იცი, რაში გამოიყენო; ჭკუა მოუცია ღმერთს, მაგრამ საკუთარი „აზრები“ - არა; გული გაქვს, მაგრამ დიდსულოვნება - არა, ა.შ. და ა.შ. ყოველი მხრივ. ასეთი ადამიანები საოცრად ბლომადაა ამ ქვეყნად, იმაზე მეტი, ვინემ გვგონია. როგორც ყველა, ისინიც ორ თანრიგად იყოფიან: ერთნი საშუალო ჭკუისანი არიან, მეორენი „უფრო ჭკვიანნი“. პირველები უფრო ბედნიერნი გახლავენ. საშუალო ჭკუის „ჩვეულებრივი“ ადამიანისათვის, მაგალითად, იმაზე იოლი არაფერია, თავი არაჩვეულებრივ, ორიგინალურ კაცად წარმოიდგინოს და ყოველგვარი ეჭვის გარეშე დატკბეს ამით. თუმცა „უფრო ჭკვიანნი“ თანრიგის ადამიანიც თავით ფეხამდე ორიგინალობის სურვილით არის შეპყრობილი. მაგრამ, როგორც უკვე ზემოთ შევნიშნეთ, ეს თანრიგი პირველზე გაცილებით უბედურია. საქმეც ისაა, რომ ჭ კ ვ ი ა ნ მ ა „ჩვეულებრივმა“ ადამიანმა თუნდაც წუთით (გინდ მთელი სიცოცხლე) თავი გენიოსად და ორიგინალურზე ორიგინალურად წარმოიდგინოს, გულის სიღრმეში ეჭვის პატარა ჭია მაინც უფუთფუთებს, და ამ ჭიას ხანდახან ჭკვიანი კაცი სრულ სასოწარკვეთამდე მიჰყავს. ხოლო თუ ბედს დამორჩილდა, გულში ჩამარხული პატივმოყვარეობა ერთიანად წამლავს და შხამავს. მეტწილად ამ ჭ კ ვ ი ა ნ თ ა თანრიგის ხალხის ბედ-იღბალი არც თუ ისე ტრაგიკულია. დიდი-დიდი სიცოცხლის მიწურულს ნაღველი გაუსივდეთ და ღვიძლი გაუფუჭდეთ. ესაა და ეს. მაგრამ ვიდრე დამორჩილდებიან და ქედს მოიდრეკენ, ეს ადამიანები მაინც ერთობ დიდხანს მიეთმოეთებენ, სიყმაწვილიდან მოყოლებული ქედმოდრეკის ასაკამდე და ისიც მხოლოდ ორიგინალობის წყურვილით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა წამს ჩვენი ქალიშვილებიდან ზოგიერთმა თმა შეიკრიჭა, ლურჯი სათვალე წამოიცვა ცხვირზე და ნიჰილისტად მოინათლა, უმალ იწამეს, რომ სათვალეების წამოცმისთანავე საკუთარი „აზრებიც“ გაუჩნდათ. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანს ერთი ბეწოთი მაინც მოეცხოს რომელიმე ზოგადსაკაცობრიო და პატიოსანი შეგრძნების ნიშატი, რომ დაუყოვნებლივ განიმსჭვალოს რწმენით, თითქოს მასავით არავინ გრძნობს უკვე, რომ საერთო განვითარებაში ის მოწინავე კაცს წარმოადგენს. საკმარისია, ამა თუ იმ ადამიანმა ზეპირად მოჰკრას ყური რაიმე აზრს ან რომელიმე წიგნის ერთი ფურცელი წაიკითხოს, რასაც თავი და ბოლო არ გააჩნია; რომ მაშინვე ირწმუნოს, თითქოს ეს „მისი საკუთარი აზრებია“ და საკუთარი ტვინის ნაყოფი. მიამიტობის უსირცხვილობა, თუ შეიძლება ასე ითქვას, პირდაპირ საკვირველებამდე აღწევს ამ შემთხვევაში; ამბავი ესე დაუჯერებელია, მაგრამ ყოველ ფეხის ნაბიჯზე კი გვხვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როგორ იქნება, თქვენ და კეთილშობილება, არ გამოიჩინოთ! როცა თითს დაატაკებთ, მაშინ დაიჯერებთ! ძალიან გეზიზღებით ახლა?
- რატომ? იმიტომ რომ ჩვენზე მეტი იტანჯეთ და იტანჯებით?
- არა, იმიტომ რომ ამ ტანჯვის ღირსი არა ვარ.
- ვინც მეტი იტანჯა, მაშასადამე, ღირსიცაა მეტი ტანჯვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით როგორ უნდა მოვკვდე?... რომ ჩემი სიკვდილი, ასე ვთქვათ, უფრო მადლიანი გამოვიდეს? აბა, მითხარით!
- გაიარეთ და შეგვინდეთ ბედნიერება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კათოლიციზმი არაქრისტიანული სჯულია, ეს ერთი! მეორეც, რომის კათოლიციზმი ათეიზმზე უარესი გახლავთ, აი, ჩემი აზრი! ათეიზმი მხოლოდ ნულს გვიქადაგებს, კათოლიციზმი კი უფრო შორს მიდის: წარყვნილ ქრისტეს გვიქადაგებს, მის მიერვე ცილდაწამებულსა და შეგინებულს, სულ სხვა, საწინააღმდეგო ქრისტეს! ის ანტიქრისტეს გვიქადაგებს, გეფიცებით, გარწმუნებთ! ეს ჩემი პირადი, ჩემი დიდი ხნის რწმენაა, რამაც მევე დამტანჯა... რომის კათოლიციზმს სწამს, რომ მთელი მსოფლიოს სახელმწიფო ძალაუფლების გარეშე ეკლესია ვერ მოიკიდებს ფეხს დედამიწაზე და გაჰყვირის კიდეც: Non possumus! ჩემი აზრით, რომის კათოლიციზმი სარწმუნოება კი არა, დიახაც დასავლეთ რომის იმპერიის გაგრძელებაა, ამიტომაც სარწმუნოებიდან დაწყებული ყველაფერს უმორჩილებს ამ აზრს. პაპმა იგდო ხელთ ქვეყანა, ამქვეყნიური ტახტი და მახვილს მოჰკიდა ხელი; მას აქეთ გრძელდება ასე, ოღონდაც მახვილს გაიძვერობა, სიცრუე, ფანატიზმი, ცრუმორწმუნეობა, ბოროტება დაემატა, ხალხის უწმინდესი, ალალი, გულუბრყვილო, მხურვალე გრძნობები სათამაშოდ გაიხადეს, ყოველივე ფულს ანაცვალეს ამქვეყნიურ უწმინდურ ძალაუფლებისთვის. მაშ ეს ანტიქრისტეს მოძღვრება არაა?! განა შეიძლება, ათეიზმი არ ეშვათ მათ? ათეიზმი მათგან იშვა, სწორედ რომის კატოლიციზმისგან: ათეიზმი, პირველყოვლისა, მათგან დაიწყო: განა შეეძლოთ საკუთარი თავი ეწამათ? ათეიზმს მათდამი ზიზღმა მოუმაგრა ძირი; იგი მათი სიცრუისა და მათი სულიერი უძლურების ნაყოფია! ათეიზმიო! ჯერჯერობით ჩვენში მხოლოდ განსაკუთრებულ ფენას აღარ სწამს, ნიადაგგამოცვლილთ. იქ, ევროპაში კი, უკვე ხალხის აურაცხელ მასას დაეკარგა რწმენა. ადრე უვიცობისა და ტყუილის მიზეზით, ახლა კი ფანატიზმის, ეკლესიისა და ქრისტიანული სიძულვილის წყალობით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ეკლესიის ცალკეულ წარმომადგენლებზე არც არასოდეს მითქვამს რამე. მე რომის კათოლიციზმის არსზე ვამბობდი, რომზე ვამბობდი. განა შეიძლება ეკლესია სავსებით მოისპოს? ეს მე არასოდეს მითქვამს!
- გეთანხმებით, მაგრამ ეგ ყოველივე უკვე ცნობილია და არცაა... სალაპარაკო, ეგ ღვთისმეტყველების საქმეა...
- ო, არა, არა! მარტო ღვთისმეტყველებისა არა, მერწმუნეთ, არა! ეს გაცილებით უფრო მეტად გვეხება ჩვენ, ვინემ თქვენ გგონიათ. სწორედ ეგაა ჩვენი შეცდომა, რომ ჯერ კიდევ ვერ გვიგრძვნია, ეს რომ მხოლოდ ღვთისმეტყველების საქმე არ არის! სოციალიზმიც ხომ კათოლიციზმის და კათოლიკური არსის ნაყოფია! როგორც მისი ძმა ათეიზმი, ისიც სასოწარკვეთილებამ წარმოშვა, კათოლიციზმის საპირისპიროდ, რა არის, თავისით შეეცვალა რელიგიის დაკარგული ზნეობრივი ძალა, რა არის მოწყურებული კაცობრიობისთვის სულიერი წყურვილი მოეკლა და ქრისტეს მეოხებით კი არა, იგივე ძალადობით ეხსნა იგი! ესეც თავისუფლება გახლავთ, ძალადობით მოპოვებული, ესეც გაერთიანებაა მახვილისა და სისხლის საშუალებით! „არ იწამო ღმერთი, არ იქონიო საკუთრება, არ იქონიო შენი მე, fraternite ou la mort!“ ნათქვამია, საქმენი მათი გიმხილებენ მათ! ნუ გგონიათ, რომ ასე უბრალო და უვნებელი იყოს ეს ჩვენთვის; ო, ჩვენ გამკლავება გვჭირდება და რაც შეიძლება მალე! დასავლეთის საპირისპიროდ უნდა აღმობრწყინდეს ჩვენი ქრისტე, ვინც ჩვენ შევინარჩუნეთ და ვისაც ისინი არ იცნობენ! იეზუიტების ანკესს მონურად კი არ უნდა წამოვეგოთ, ჩვენ რუსული ცივილიზაცია უნდა მივაგებოთ, უნდა დავუდგეთ წინ, და ნურც იმას იტყვიან ჩვენში, მათი ქადაგება მშვენიერიაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში თუ ვინმემ კათოლიკობა იწამა, უთუოდ იეზუიტიც გახდება, ისიც ყველაზე ქვებუდანი; თუ ათეისტი გახდა, უთუოდ ძალადობით მოითხოვს რწმენის აღმოფხვრას, მაშასადამე, მახვილით! რისი ბრალია, რისგან წარმოსდგება ერთბაშად ასეთი სიშმაგე? ნუთუ არ იცით? იმიტომ რომ მან სამშობლო ჰპოვა, რომელიც აქ ვერ ნახა, და გაიხარა; ნაპირი, მიწა ნახა და საკოცნელად დაეწაფა! განა მარტო პატივმოყვარეობამ, მარტო საძრახისმა პატივმოყვარე გრძნობებმა წარმოშვა რუსი ათეისტები და რუსი იეზუიტები, არამედ სულიერმა გამწარებამ, სულიერმა წყურვილმა, ზენაარი საქმის, მყარი ნაპირის, სამშობლოს გულის შემჭმელმა ნატვრამ, ვინაიდან აღარ სწამთ სამშობლოსი, რამეთუ არც არასოდეს ჰქონიათ იგი! მერე და რა იოლია რუსი კაცისთვის ათეისტობა, უფრო იოლი, ვინემ სხვა დანარჩენებისათვის დედამიწის ზურგზე! ჩვენები განა უბრალოდ ათეისტები ხდებიან, არა, უთუოდ უნდა იწამონ ათეიზმი, ვითარც ახალი რწმენა, და სულაც ვერ ამჩნევენ, რომ იწამეს ნული. აი, რარიგ მოწყურებულნი ვართ! „ვინც თავისი მშობელი მიწა დაგმო, იმან თავისი ღმერთიც დაგმო“. წარმოიდგინეთ, რომ ჩვენში უგანათლებულესი ხალხი თვითგვემასაც კი მიმართავდა... თუმცა ამ შემთხვევაში თვითმგვემელობა რითაა უარესი ნიჰილიზმზე, იეზუიტიზმზე და ათეიზმზე? ვინ იცის, შინაარსით იმაზე ღრმაც იყოს! მაგრამ ნაღველსა და ნატვრას აი სადამდე მიჰყავდა კაცი!.. დაანახეთ კოლუმბის მოწყურებულ თანამგზავრებს „ახალი ქვეყნის“ ნაპირი, დაანახეთ რუს კაცს რუსული „ქვეყანა“, მიეცით საშუალება აღმოაჩინოს ეს ოქრო, ეს განძი, მისგან მიწაში ჩაფლული! აჩვენეთ მას მომავალში მთელი კაცობრიობის განახლება და მკვდრეთით აღდგომა ვინძლო მხოლოდ ერთი რუსული აზრის, რუსული ღმერთისა და ქრისტეს მეოხებით და ნახავთ, რა გოლიათი ბუმბერაზი, ალალი, ბრძენი და სათნო აღიმართება განცვიფრებული მსოფლიოს წინაშე, განცვიფრებულისა და შეშინებულის, ვინაიდან ჩვენგან ისინი მხოლოდ მახვილს, მახვილსა და ძალმომრეობას გამოელიან, ვინაიდან, საკუთარი თავის მაგალითით, ჩვენ ბარბაროსებად გვსახავენ. ასეა დღემდე, რაც ხანი მიდის, უფრო მეტად!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეგ მახარებს სწორედ, რომ დავრწმუნდი, აუარება კი არა და ყველა ცოცხალ მასალას წარმოადგენთ. ან რა სასირცხოა, სასაცილონი თუ ვართ! ჩვენ ხომ მართლაც სასაცილო, ქარაფშუტა ხალხი ვართ, ცუდი ჩვევების პატრონი, არაფერი გვახარებს, არც თვალი გვიჭრის, არც გაგება გვაქვს, ყველა ერთმანეთს ვგავართ ამაში, თქვენც, მეც, ისინიც! ხომ არ გწყინთ, პირში რომ გეუბნებით, სასაცილო ხართ-მეთქი? ხოლო თუ არ გწყინთ, მაშ განა მასალა არა ხართ? იცით, ჩემის აზრით, სასაცილო კაცობა ზოგჯერ უკეთესიც კია: უფრო იოლად შევუნდობთ ერთმანეთს და უფრო იოლად მოვიდრეკთ ქედს; ვის შეუძლია ერთბაშად ჩაწვდეს ყველაფერს, სრულყოფილი ვინ დაბადებულა? სრულყოფილი რომ გახდე, ჯერ ბევრი რამ უნდა არ გესმოდეს! მალე გაგება კი, ვინძლო, ცუდად გაგებას ნიშნავს. ამას თქვენ გეუბნებით, ვინც ამდენის გაგება და... არ გაგება შესძელით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვინა თქვა, ადამიანი უბედური შეიძლება იყოსო? რა ბედენაა ჩემი დარდი და გაჭირვება, თუკი ბედნიერი შემიძლია ვიყო? იცით, ვერ გამიგია, რა გულით უნდა ჩაუარო ხეს, შეხედო და ბედნიერება არ იგრძნო? ელაპარაკო კაცს, გიყვარდეს იგი და ამან არ გაგაბედნიეროს! რამდენი მშვენიერი საგანი კი გვხვდება ყოველ ფეხის ნაბიჯზე, რაიც ყველაზე გზადაკარგულ ადამიანსაც თვალს მოსტაცებს? შეხეთ ბავშვს, შეხეთ დალოცვილ განთიადს, ბალახს, როგორ იზრდება იგი, თვალებს, რომ გიცქერიან და უყვარხართ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მარტო სიმართლეს უყურებთ?! მაშასადამე არასწორად სჯით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული სიყვარულის წილ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „იდიოტი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ძმები კარამაზოვები'' (1880) ===
[[ფაილი:Trutovsky 004.jpg|thumb|right|150პქ|ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი. ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს.]]
{{Q
| ციტატა = ადამიანები, ავკაცნიც კი, უმეტესად, ბევრად უფრო მიამიტნი და გულუბრყვილონი არიან, როგორც საერთოდ გვგონია. თავად ჩვენც ასეთნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტს სასწაული არ უნერგავს რწმენას. ნამდვილი რეალისტი, თუ მორწმუნე არ არის, საკუთარ თავში ძალასა და უნარს მუდამ იპოვის, რომ სასწაული არ ირწმუნოს, მაგრამ სასწაული თუ მის წინაშე უცილობელ ფაქტად წარდგება, იგი უმალ საკუთარ გრძნობებს არ დაუჯერებს, ფაქტს კი არ ირწმუნებს. ხოლო თუ ირწმუნებს, ისე ირწმუნებს, როგორც ბუნებრივ ფაქტს, რაც მანამდე მისთვის უცნობი იყო. რეალისტის რწმენას სასწაული კი არ ჰბადებს, არამედ რწმენა ჰბადებს სასწაულს. რეალისტმა თუკი ირწმუნა, მაშინ სწორედ რეალიზმის გამო სასწაულიც უნდა ირწმუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი თავისა ნუ შეგრცხვებათ, იმიტომ რომ ყოველივეს მხოლოდ ეს იწვევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია, საკუთარ თავთან არ იცრუოთ. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს და საკუთარ ტყუილს ირწმუნებს, იქამდე მიდის, რომ ვეღარავითარ სიმართლეს ვერც საკუთარ არსებაში, ვერც ირგვლივ ვეღარ ამჩნევს და, მაშასადამე, საკუთარი თავისა და სხვების მიმართაც პატივისცემას კარგავს. როცა პატივს აღარავის სცემს, სიყვარულსაც კარგავს, ხოლო სიყვარულის უქონელი, თავის შესაქცევად და გასართობად, ვნებებსა და უხეშ სიტკბოებას მიელტვის და მანკიერებათა ტყვეობას პირუტყვულ ყოფამდე მიჰყავს, ხოლო ყოველივეს სხვებთან და საკუთარ თავთან გამუდმებული სიცრუე იწვევს. ვინც საკუთარ თავთან ცრუობს, ყველაზე უწინარეს განაწყენდება. განაწყენება ზოგჯერ ძალიან სასიამოვნოა, ასე არ არის? თანაც ხომ იცის, რომ არავის უწყენინებია და წყენას თავად მიეცა, ყოველივე თავად შეთხზა და შესაფერადებლად მოიგონა, თავად გააზვიადა, რათა სასურველი სურათი შეექმნა, სიტყვას გამოეკიდა და წვრილმანი მსხვილმანად აქცია, - ეს თავადაც იცის, მაგრამ მაინც ყველაზე უწინარეს განაწყენდება, უკიდურესი ტკბობის შეგრძნებამდე განაწყენდება, ხოლო შედეგად ნამდვილი მტრობა ეუფლება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნურაფრის გეშინია და ნურასოდეს შეგეშინდება, ნურც ნაღველს მიეცემი, ოღონდ სინანული არ შეგინელდეს და ღმერთი ყოველივეს მიგიტევებს. ამქვეყნად არ არის და არც შეიძლება იყოს ისეთი ცოდვა, რომელსაც უფალი ჭეშმარიტ მომნანიებელს არ მიუტევებს. ადამიანს არც შეუძლია ჩადენა ისეთი დიდი ცოდვის, რაც ღმერთის უსასრულო სიყვარულს გააქარწყლებს. განა არსებობს ისეთი ცოდვა, ღმერთის სიყვარულს რომ სჭარბობდეს? მხოლოდ შეუნელებელ სინანულზე იზრუნე და შიში მთლად განდევნე. გწამდეს, რომ ღმერთს შენს ცოდვასთან ერთად უყვარხარ ისე, თავადაც რომ არ უწყი. დიდი ხნის ნათქვამია, რომ ცაში უფრო დიდ სიხარულს იწვევს ერთი მონანიე ცოდვილი, ვიდრე ათი მართალი. წადი და ნურაფრის გეშინია. ადამიანებზე ნუ განაწყენდები, შეურაცხყოფა ბრაზს ნუ მოგგვრის. გარდაცვლილს რაც უწყენინებია, გულსა შინა შენსა ყოველივე მიუტევე და ჭეშმარიტად შეურიგდი. თუ ინანიებ, მაშ გიყვარს კიდევაც. თუ გიყვარს, მაშ უკვე ღვთის თანაზიარიც ხარ. სიყვარული ყველაფერს გამოისყიდის, ყველაფერს შველის. თუ მე, შენდაგვარმა ცოდვილმა ადამიანმა, გული მოვილბე და შეგიბრალე, ღმერთი უმეტესს არ იქმს? სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცობრიობას თავისი უკვდავების რწმენას მოუსპობთ, მყისვე დაეშრიტება არა მარტო სიყვარული, არამედ ყოველგვარი სასიცოცხლო ძალა არსებობის გასაგრძელებლად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ მართლა გწამთ, რომ თუ ადამიანები თავიანთი სულის უკვდავების რწმენას დაკარგავენ, ბოროტება არა მარტო ნებადართული, არამედ აღიარებული იქნება ყველაზე აუცილებელ და ყველაზე გონივრულ შედეგად ყოველი ურწმუნოს ყოფისა?
- დიახ, ამას ვამტკიცებდი. არ არსებობს ზნეობა, თუ არ არის უკვდავება.
- ნეტარ ხარ, თუ ეს გწამთ, ანდა ძალიან უბედური!
- რატომ უბედური?
- იმიტომ, რომ თავად არ გწამთ თქვენი სულის უკვდავება.
- შესაძლოა, მართალი ხარ!... მაგრამ მე მთლად არ მიხუმრია...
- მთლად არ გიხუმრიათ, ჭეშმარიტად ასეა. ეს იდეა თქვენს გულს ჯერ არ გადაუწყვეტია და იტანჯება. მაგრამ ტანჯულსაც ზოგჯერ უყვარს სასოწარკვეთით თავის შექცევა სასოწარკვეთისავე გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდეს ძალად გაერთიანებულმა საერთო მეცნიერებამ, განსაკუთრებით ბოლო საუკუნეში, ყველაფერი განიხილა, რაც კი ჩვენთვის წმინდა წიგნებში ზეცითაა ნაანდერძევი და მკაცრი ანალიზის შემდეგ მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს ხელში აღარაფერი შემორჩათ იმისგან, რაც ადრე წმიდათაწმიდა იყო. მაგრამ ისინი ნაწილნაწილ განიხილავდნენ, მთლიანი კი თვალთაგან გამორჩათ, თანაც გასაოცარი სიბრმავით. რამეთუ მთლიანი მათსავე თვალთა წინაშე როგორც უწინ, ახლაც ურყევად დგას და ჯოჯოხეთის ბჭენი ვერ სძლევენ. განა იგი ცხრამეტ საუკუნეს არ ცოცხლობდა და განა ახლა არ ცოცხლობს ცალკეული ადამიანებისა თუ ხალხთა მასების სულის მიმოქცევაში? თვით მათი სულის მიმოქცევაშიც ურყევად ცოცხლოს კვლავინდებურად! რამეთუ ქრისტიანობის უარმყოფელთა და მის წინააღმდეგ ამბოხებულთა არსი იმავე ქრისტეს სახებაა, ისინი ისეთივენი დარჩნენ, რადგან აქამდე ვერც მათმა სიბრძნემ, ვერც მათი გულის მხურვალებამ ადამიანს და მის ღირსებას ვერ შეუქმნა სხვა უმაღლესი ხატება, ვიდრე წარსულში ქრისტეს ნაჩვენები ხატებაა. როცა კი შექმნას შეეცადნენ, ხელთ მხოლოდ სიმახინჯე შერჩათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველამ უნდა ჩაიხედოს თავის გულში, ყველამ დაუცხრომლად უნდა უთხრას აღსარება საკუთარ თავს. ნუ შეგეშინდებათ თქვენი ცოდვისა, თუნდაც მაშინ, როცა შეიცნობთ, ოღონდაც მოინანიეთ და ღმერთს პირობას ნუ დაუთქვამთ. კვლავ გეუბნებით - ნუ გაამაყდებით. ნუ გაამაყდებით მცირეთა ზედა, ნუ გაამაყდებით ნურც დიდთა წინაშე. ნუ შეიძულებთ თქვენს უარმყოფელებს, თქვენს მძრახველებს, თქვენს მძაგებლებს, თქვენს ცილისმწამებლებს. ნუ შეიძულებთ ათეისტებს, ავის მქადაგებლებს, მატერიალისტებს, მათ შორის ღვარძლიანებსაც კი, არათუ კეთილებს, რამეთუ ბევრი მათგანი კეთილია, განსაკუთრებით ჩვენს დროში. ლოცვისას ისინი ასე მოიხსენიეთ: ღმერთო, ყველა იხსენ, ვისთვისაც არავინ ლოცულობს, იხსენ ისინიც, ვისაც შენს წინაშე ლოცვა არ სურს. იქვე დაუმატეთ, ამას ჩემი სიამაყის გამო არ გთხოვ, ღმერთო, რამეთუ თავად ყველასა და ყოველზე უარესი ვარ... გიყვარდეთ ხალხი ღვთისა, სამწყსოს გადამთიელთ ნუ დაანებებთ, რამეთუ ძილსა და სიზარმაცეს თუ მიეცემით მოზიზღნი, გაამპარტავნებული და, რაც უარესია, ანგარებადაუფლებულნი, მაშინ ყოველი ქვეყნიდან მოვლენ და სამწყსოს წაგგვრიან. ხალხს სახარება დაუცხრომლად განუმარტეთ... მექრთამეობას განეშორეთ... ვერცხლი და ოქრო ნუ გეყვარებათ, ნუ გაეკარებით... გწამდეთ და რწმენის დროშა მაღლა აღმართეთ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ბედნიერებას ვერ მიაღწევთ, მუდამ გახსოვდეთ, რომ სწორ გზას ადგახართ და ამ გზას არ გადაუხვიოთ. რაც მთავარია, სიცრუეს განერიდეთ, ყოველგვარ სიცრუეს, განსაკუთრებით საკუთარ სიცრუეს. დააკვირდით თქვენს სიცრუეს და შეეცადეთ ყოველ საათს, ყოველ წუთს, ჩასწვდეთ. ზიზღიც განიშორეთ, როგორც სხვების, ისე საკუთარი თავის მიმართ. ის, რაც საკუთარ არსებობაში სიბილწედ მიგაჩნიათ, უკვე განიწმინდება, თუნდაც მხოლოდ იმით, რაკიღა შეამჩნიეთ. შიშსაც განერიდეთ, თუმცაღა შიში მხოლოდ შედეგია ყოველგვარი სიცრუისა. სიყვარულის ძიებისას ნურასოდეს შეგათრობთ საკუთარი სულმოკლეობა, თქვენივე ცუდი საქციელიც ძალიან ნუ შეგაშინებთ. ვწუხვარ, რომ სანუგეშოს ვერაფერს გეუბნებით, რამეთუ ოცნებით წარმოსახული სიყვარულისაგან განსხვავებით, ქმედითი სიყვარული სასტიკი და შემაძრწუნებელი რამ გახლავთ. ოცნებით წარმოსახულ სიყვარულს კმაყოფილების მსწრაფად მომნიჭებელი, მყისიერი, თანაც ყველასთვის საჩინო გმირობა სწყურია. ამგვარი მისწრაფებათა შედეგად მართლა შეიძლება, თავიც გაწირონ, თუკი ეს დიდხანს არ გასტანს, სწრაფად მოხდება, როგორც სცენაზე, ყველა ნახავს და ხოტბას შეასხამს. ქმედითი სიყვარული კი შრომა და თავშეკავებულობაა, ხოლო ზოგთათვის კი მთელი მეცნიერებაა. მაგრამ აი, რას გიწინასწარმეტყველებთ: შესაძლოა ზუსტად იმ წუთს, როცა შეძრწუნებული იქნებით იმით, რომ თუმცა ბევრს ეცადეთ, მიზანს არათუ მიუახლოვდით, არამედ თითქოს დაშორდით კიდევაც, - გიწინასწარმეტყველებთ, რომ იმ წუთს მიზანს უეცრად მიაღწევთ და აშკარად იხილავთ თქვენზე გარდმოვლენილ სასწაულმოქმედ ძალას ღმერთისას, ვისაც ნიადაგ უყვარხართ და ვინც ნიადაგ იდუმალად წაგმართავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი რომ შეიყვარო, იგი უნდა გემალებოდეს, ხოლო როგორც კი თავის სახეს გაჩვენებს, სიყვარული უმალვე ქრება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის არსებობის საიდუმლო ის კი არ არის, რომ მხოლოდ იცხოვროს, არამედ ის, თუ რისთვის იცხოვროს. ადამიანს თუ მყარი წარმოდგენა არა აქვს, რისთვის უნდა იცხოვროს, სიცოცხლეს არ ისურვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანისათვის თავისუფლებაზე უფრო მომხიბვლავი ამქვეყნად არაფერია, მაგრამ ასევე არაფერია მასზე უფრო მტანჯველი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბებერ მოთამაშეთ, ვისაც მთელი სიცოცხლე უმსახიობიათ, აქვთ წუთები, როცა თამაშით ისე გაერთობიან, მღელვარებით მართლა თრთიან და ტირიან, თუმცა იმ წამს (ანდა სულ ერთი წამის შემდეგ) შეუძლიათ, საკუთარ თავს ჩასჩურჩულონ: „ცრუობ, უსირცხვილოვ, შენ ხომ ახლაც მსახიობობ, მთელი შენი „წმინდა“ მრისხანებისა და მრისხანებიის „წმინდა“ წუთის მიუხედავად.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წლები და თვეები რა არის, დღეების თვლა რა საჭიროა, ადამიანს ერთი დღეც ეყოფა, ბედნიერება მთლად რომ შეიგრძნოს. ჩემო კარგებო, რას ვდაობთ, ერთმანეთთან თავს რად ვიქებთ, ერთმანეთზე წყენას გულში რად ვიჩერებთ? გვირჩევნია, ბაღში გავიდეთ, ვისეირნოთ და ვინავარდოთ, ერთმანეთი გვიყვარდეს და ერთმანეთი ვაქოთ, ერთმანეთს ვკოცნიდეთ და სიცოცხლეს ვლოცავდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მშობლიურ სახლში გატარებული ბავშვობის მოგონებებზე უფრო ძვირფასი არაფერი გააჩნია. ეს ყოველთვის ასეა, თუკი ოჯახში მცირედი სიყვარული და თანხმობა მაინც სუფევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველა მიისწრაფის, სხვებს რაც კი შეიძლება მეტად გაემიჯნოს, საკუთარ არსებობაში სიცოცხლე სრულად განიცადოს, მაგრამ მისი მცდელობის შედეგი სიცოცხლის სრულად განცდის ნაცვლად მხოლოდ თვითმკვლელობაა, რამეთუ თავისი არსების სრულად განსაზღვრის მაგიერ წილად ხვდება სრული განმარტოება. რადგან ჩვენს საუკუნეში ყოველივე ერთეულებად დანახევრდა, ყველა თავის სოროში განმარტოვდა, ყველანი სხვებს ემიჯნებიან, ერთმანეთს ემალებიან, თუკი რამ გააჩნიათ, მალავენ და იმით ამთავრებენ, რომ ადამიანებისგან თავს განარიდებენ და ადამიანებს განირიდებენ. სიმდიდრეს განცალკევებით იხვეჭენ და ფიქრობენ, ძლიერნი და უზრუნველყოფილნი ვართო, მაგრამ უგუნურებმა არ იციან, რაც მეტს მოიხვეჭენ, მით უფრო ეუფლებათ თვითმომსპობი უძლურება. რამეთუ მხოლოდ თავის იმედად ყოფნას არიან მიჩვეულნი, მთლიანს ერთეულებად გამიჯვნიან, მიჩვეულან, რომ ადამიანთაგან შეწევნის იმედი არ უნდა ჰქონდეთ, ადამიანებისა და კაცობრიობის რწმენა დაუკარგავთ და მხოლოდ ფულსა და მოპოვებული უფლებების დაკარგვისა ეშინიათ. ადამიანის დამცინავი გონება ვერ მიმხვდარა, რომ პიროვნების ჭეშმარიტი უზრუნველყოფა ცალკეულ ადამიანების მცდელობით კი არ მიიღწევა, არამედ ადამიანთა ერთიანობით. მაგრმა ამ საშინელ განმარტოებასაც ჟამი უსათუოდ დაუდგება და ყველანი ერთბაშად მიხვდებიან, ერთმანეთს რა არაბუნებრივად გაემიჯნენ. მაშინ დროების ასეთი სიო დაჰქროლებს და გაიკვირვებენ, წყვდიადში დიდხანს რომ ისხდნენ და სინათლეს ვერ ხედავდნენ, მაშინ გამოჩნდება კაცის ძის ნიშანი ცაზე... მანამდე კი დროშას უნდა მოვუაროთ და თითო-ოროლა ვინმემ მაინც მაგალითი უეცრად აჩვენოს, განმარტოებას განერიდოს, გმირობა გამოიჩინოს და ძმური სიყვარული თუნდაც შმაგურად გაამჟღავნოს. რათა დიადი აზრი არ ჩაკვდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ჯოჯოხეთი რა არის?
ტანჯვა იმის გამო, რომ სიყვარული უკვე შეუძლებელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი მართალთა დამდაბლებისა და შერცხვენის მოყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრება ცრემლიანი მორჩილება კი არა, დიადი სიხარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელად სატვირთველი ტვირთი ყველას კუთვნილი ვერ იქნება, ზოგნი ვერ გაუძლებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ღმერთს ებრძვის, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ჩვენგანი, ყველაფრის გამო, ყველას წინაშე დამნაშავეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბევრი ადამიანი პატიოსანი სწორედ იმიტომ არის, რომ სულელია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თომამ იმიტომ კი არ ირწმუნა, რომ მკვდრეთით აღმდგარი ქრისტე იხილა, არამედ იმიტომ, რომ მანამდე თვითონ უნდოდა ერწმუნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უფალი ჭეშმარიტებაა და არა ძალა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ცუდი ოჯახისგანაც შეიძლება ძვირფასი მოგონებები შემოგრჩეს, თუ შენს სულს „ძვირფასის ძიების“ უნარი გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სისულელეები სჭირდება დედამიწას, სისულელეებზე დგას მსოფლიო, ამის გარეშე იქნებ არც არაფერი მომხდარიყო ამქვეყნად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ეშმაკი არ არსებობს და ადამიანმა შექმნა, თავის ხატად და სახედ შეუქმნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აზრი რაც უფრო სულელურია, მით უფრო ახლოა რეალობასთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ისეთი შეუფასებელი საგანძურია, მთელ სამყაროს შეგაძენინებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რეალისტი, სწორედ თავისი რეალისტობის გამო, აუცილებლად დაუშვებს სასწაულის არსებობასაც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ მსჯავრს დამდებთ ამ მსჯავრისთვისაც მადლობელი ვიქნები! მაგრამ დამინდეთ, ღმერთს ნუ წამართმევთ, რადგან ვიცი, ბედს დავემდურები, ჩემს სულს უმძიმს, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე ის მაწამებდა მხოლოდ, რომ კეთილშობილება მწყუროდა. ფარნით ვეძებდი, დიოგენეს ფარნით, და მიუხედავად ამისა, მთელი სიცოცხლე მაინც მხოლოდ სისაძაგლეებს ჩავდიოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ თავისუფალი ადამინის რწმენა გჭირდებოდა და არა სასწაულებით დამონებულის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვარ და მე მიყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მსჯავრს ვდებ ჩემს სიცოცხლეს და ვზღავ სიცოცხლით ამ მსჯავრისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეეცადეთ, მოყვასნი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, მით უფრო ირწმუნებთ ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას. თუ მოყვასთა თქვენთა თავგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ადამიანი უყვარს, მას მათი სიხარულიც უნდა უყვარდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტე ადამიანთა მწუხარებას კი არა, სიხარულს ეწვია, პირველი სასწაულის ქმნით ადამიანთა სიხარულს შეეწია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მიწა სიხარულის ცრემლებით დანამე და შეიყვარე ცრემლები შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რა შემზარავ ტრაგედიებს უწყობს ადამიანებს რეალიზმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიარულზეც შეატყობთ რა ხასიათისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცაღა ყველაზე უადგილო ფიქრმა იქნებ სიკვდილით დასასჯელ დამნაშავესაც გაუელვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან უაღრესად მგრძნობიარე, მაგრამ როგორღაც გატეხილი ადამიანები. მათი ჯამბაზობა ერთგვარი ღვარძლიანი ირონიაა იმათ მიმართ, ვისაც სიმართლეს პირში ვერ ეუბნებიან მათ წინაშე ხანგრძლივი დამამცირებელი შიშის გამო. ასეთი ჯამბაზობა ზოგჯერ უაღრესად ტრაგიკულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ზეციური პურისთვის ათასი ან თუნდაც ათი ათასი გამოგყვება, იმ მილიონებს რა ეშველება, რომელთაც უარი ვერ თქვეს მიწიურ პურზე ზეციურის სანაცვლოდ? თუ შენთვის მხოლოდ ის ათი ათასი ძლიერი და დიადია ძვირფასი, მილიონები კი, ქვიშასავით მრავალრიცხვოვანი სუსტი, მაგრამ შენი მოყვარული მილიონები მხოლოდ იმ დიადთა გამოსადეგარი მასალაა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი თითქოს ოდესღაც შეთანხმებულან, რომ ამის თაობაზე ეცრუათ და აქამდე ცრუობენ, რომ სისაძაგლე სძულთ, გულში კი უყვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეიძლება ამ კატორღელ კაცს ჩამკვდარი გული აღუდგინო და აუღორძინო, შეიძლება წლობით ულოლიავო და ბოლოს ბუნაგიდან მზის სინათლეც გამოიყვანო, უკვე ამაღლებული სული, განაწამები ცნობიერება, ანგელოზი აღადგინო, გმირი ააღორძინო! ისინი კი მრავალი, ასობით არიან. ჩვენ ყველანი კი მათ გამო დამნაშავენი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დიადი მწუხარებით კვლავ აღვადგენთ სიხარულს, ურომლისოდაც ადამიანის არსებობა არ შეიძლება, ღმერთი კი არის, რამეთუ ღმერთი გვანიჭებს სიხარულს, ეს მისი დიდი პრივილეგიაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს ვძლევ, ყოველგვარ ტანჯვას, ოღონდაც ჩემს თავს ყოველ წუთში ვეუბნებოდე: მე ვარსებობ! უამრავ სატანჯველში - ვარსებობ, წამებისგან მოკრუნჩხული - მაგრამ ვარსებობ! მზეს ვხედავ, ხოლო თუ მზეს ვერ ვხედავ, ვიცი, რომ არის. ხოლო თუ იცი, რომ მზე არის, ეს მთელი სიცოცხლეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = აბა სცადე და ქალის წინაშე დანაშაული აღიარე, იმავ წუთს საყვედურებს სეტყვასავით დაგაყრის! პირდაპირ, უბრალოდ არაფრის დიდებით არ გაპატიებს. დაგამცირებს, მოგმჩვარავს, რაც არ ყოფილა, იმასაც გიანგარიშებს, ყველაფერს მოხვეტავს, არაფერს დაივიწყებს, თავისას დაუმატებს და მერეღა გაპატიებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დაძალებულ რწმენას რა ფასი აქვს? რწმენას არ შველის არავითარი საბუთი, განსაკუთრებით მატერიალური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სატანა ვარ და ყოველივე ადამიანური ჩემთვის უცხო არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე თითქმის ყოველთვის არამახვილგონივრულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენ იცი, რომ ეშმაკი ვარ და რომ ვარსებობ, შენ მუდამ ბრაზობ, მე კი გიმეორებ, მთელ ვარსკვლავზედა ცხოვრებას, ყოველ წოდებას დავთმობდი მხოლოდ იმისთვის, რომ ვაჭრის შვიდფუთიანი ცოლის სულად გარდავსახულიყავი და ღმერთისთვის სანთელი დამენთო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა და ახირებულობა საზიანო უფროა, ვიდრე უფლების მომცემი ყურადღების მოპყრობისა, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ყველა ცდილობს, ცალკერძოებანი ერთიანყოს და საყოველთაო აბდაუბდას რაიმე ერთიანი აზრი გამოუძებნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გონებაშეზღუდულობა განსაკუთრებულია, ეროვნულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მონობიდან თავისუფლებისკენ ადამიანს ზნეობრივი სრულყოფისთვის მრავალგზის ნაცადი, ათასწლოვანი იარაღი, შესაძლოა, ორლესურ მახვილად გადაიქცეს, ისე რომ ზოგი იქნებ თვინიერებისა და სრული თავშეკავებულობის ნაცვლად, პირიქით, უაღრეს სატანურ ქედმაღლობამდე, ანუ ხუნდებამდე და არა თავისუფლებამდე მიიყვანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენი წილხვედრია ცოდვა, სიცრუე და საცდური, ამქვეყნად ხომ იქ, სადღაც, მაინც არის წმინდანი და უმაღლესი; სამაგიეროდ, ის არის მფლობელი სიმართლისა, სამაგიეროდ, მან იცის სიმართლე; მაშასადამე ამ ქვეყნად სიმართლე არ კვდება, ჰოდა, ოდესმე ჩვენამდეც მოაღწევს და მთელს დედამიწაზე დამკვიდრდება, როგორც აღთქმულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა მდუმარე და მრავლისმომთმენი მწუხარება იცის. ეს მწუხარება გულში ჩაგუბდება და დუმს. მაგრამ არის ბობოქარი მწუხარება, გულდარდიანს ცრემლები რომ წასკდება და მალე მოთქმა-გოდებად გადაიქცევა. ასეთი რამ უმეტესად ქალებს ემართებათ. მაგრამ ეს მდუმარე მწუხარებაზე იოლი არ არის. დამწუხრებულს მოთქმა-გოდება გულს უფრო მეტად უწამლავს და უკლავს. ასეთი მწუხარება ნუგეშს კი არ ესწრაფვის, პირიქით, ტკივილის დაუამებლობით საზრდოობს. მოთქმა-გოდება მოთხოვნილებაა ჭრილობის განუწყვეტელი გაღიზიანებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიენები ბედნიერებისათვის არიან შექმნილნი და ვინც სრულად ბედნიერია, მას პირდაპირ შეუძლია თქვას: „ამქვეყნად ღვთის აღთქმა შევასრულეო“. ყველა უმწიკვლო, ყველა წმინდანი, ყველა წმინდა მოწამე ბედნიერი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - იცით, თვალებს დავხუჭავ ხოლმე და ვფიქრობ: თუ ყველას სწამს, ეს აზრი საიდან გაჩნდა? გვარწმუნებენ, რომ თავდაპირველად ყოველივე ბუნების მრისხანე ძალთა წინაშე შიშმა გამოიწვია და ყოველივე ეს არ არსებობს. ჰოდა, ვფიქრობ, მთელი სიცოცხლე მჯეროდა - მოვკვდები და უცებ აღარაფერი იქნება, მხოლოდ „ძირხვენა ამოვა საფლავზე,“ ეს შემზარავია! როგორ დავიბრუნო რწმენა, როგორ? თუმცაღა, მხოლოდ მაშინ მწამდა, როცა პატარა ბავშვი ვიყავი, არაფერზე ვფიქრობდი და მექანიკურად მწამდა... ახლა იმიტომ მოვედი, რომ გკითხოთ, ეს რით უნდა დამტკიცდეს? ამ შემთხვევასაც თუ გავუშვებ ხელიდან, ჩემს სიცოცხლეში უკვე ვეღარავინ მიპასუხებს. რით უნდა დამტკიცდეს, რით უნდა დარწმუნდე? რა უბედურება მხვდა წილად! ვდგავარ და ირგვლივ ვხედავ, რომ ყველასთვის, თითქმის ყველასთვის, ყველაფერი სულ ერთია, ამაზე ახლა აღარავინ წუხს; მხოლოდ მე, ერთადერთს არ შემიძლია ამის გადატანა. ეს მომაკვდინებელია, მომაკვდინებელია!
- ნამდვილად მომაკვდინებელია. მაგრამ დამტკიცება არაფრისა შეიძლება, რომ დარწმუნდე, ეს კი შეიძლება.
- როგორ? რანაირად?
- ქმედითი სიყვარულის გამოცდილებით. შეეცადეთ, მოყვასი ქმედითად, დაუცხრომლად შეიყვაროთ. რაც უფრო წარმატებული იქნება თქვენი სიყვარული, ღმერთის არსებობას და თქვენი სულის უკვდავებას მით უფრო ირწმუნებთ. თუ მოყვასთა თქვენთა სრული თანგანწირვით შეიყვარებთ, მაშინ უეჭველად ირწმუნებთ და არავითარი ეჭვი თქვენს სულს არ შეეპარება. ეს ნაცადია, ეს უეჭველია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ზუსტად ასეთივე რამ, თუმცა დიდი ხნის წინ, მითხრა ერთმა ექიმმა, უკვე ხნიერმა და უდავოდ ჭკვიანმა კაცმა. ისიც თქვენსავით გულწრფელად ლაპარაკობდა, მაგრამ სევდიანად ხუმრობდა. ამბობდა, კაცობრიობა მიყვარს, მაგრამ ჩემი თავისა მევე მიკვირსო: რაც უფრო მეტად მიყვარს კაცობრიობა ზოგადად, მით უფრო ნაკლებად მიყვარს ადამიანი კერძოდ, ანუ ცალ-ცალკე, როგორც განცალკევებული პიროვნებანი. ოცნება ხშირად კაცობრიობის მსახურების მგზნებარე წადილით აღმავსებდა და, შესაძლოა, ხალხის გულისთვის თავიც გამეწირა, თუკი უეცრად ეს საჭირო გახდებოდა. ამავე დროს, ერთ ოთახში ვინმესთან ერთად ორ დღესაც კი ვერ გავძლებ; ეს გამოცდილებით ვიცი. ოდნავი სიახლოვეც კი ვინმესი თავმოყვარეობას მილახავს, თავისუფლებას მიბორკავს. საუკეთესო ადამიანსაც კი ერთ დღეში შევიძულებ: ერთს იმის გამო, რომ სადილობისას ჭამა ვერა და ვეღარ მოათავა, მეორეს იმის გამო, რომ სურდო აქვს და ცხვირს წარამარა იხოცავს. გამეკარება თუ არა ვინმე, უმალ მის მტრად გადავიქცევი. სამაგიეროდ, აი, ნიადაგ რა მემართება: ცალკეულ ადამიანებს რაც უფრო მეტად შევიძულებ, კაცობრიობის მიმართ ჩემი სიყვარული მით უფრო მგზნებარებას იძენსო.
- მაშ რა უნდა ქნა? ასეთ დროს რა უნდა ქნა? სასოწარკვეთას უნდა მიეცე?
- არა, რამეთუ ისიც კმარა, რომ ამის გამო წუხილი გიპყრობთ. ის ჰქმენით, რაც შეგიძლიათ, რადგან საკუთარ თავს ასე გულწრფელად და ღრმად ჩაუკვირდით! ოღონდ თუ ახლა ასე გულწრფელად მხოლოდ იმიტომ მელაპარაკებოდით, რომ ჩემგან შექება დაგემსახურებინათ, მაშინ, რაღა თქმა უნდა, ქმედითი სიყვარულის ასპარეზზე ვერაფერს მიაღწევთ. ყოველივე მხოლოდ ოცნებად დაგრჩებათ და მთელი თქვენი ცხოვრება მოჩვენებასავით გაიელვებს და გაქრება. ასე, რა თქმა უნდა, მომავალ ცხოვრებასაც დაივიწყებთ და ბოლოს როგორღაც დამშვიდდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვეყრდნობი დებულებას, რომ ელემენტთა ანუ ეკლესიისა და სახელმწიფოს ცალკეულად აღებულ არსთა ამგვარი შერევა, რა თქმა უნდა, მუდმივად იქნება, თუმცაღა ეს შეუძლებელია და ვერასოდეს მიაღწევს არათუ ნორმალურ, არამედ რამდენამდე შეწონასწორებულ მდგომარეობას, რამეთუ საქმის თვით საფუძველშივე დევს სიცრუე. სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის კომპრომისი ისეთ საკითხებში, როგორც, მაგალითად, სასამართლოს საკითხია, მე მგონი, სრულყოფილი და წმინდა არსით შეუძლებელია. სასულიერო პირი, რომელსაც შევედავე, ამტკიცებს, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში ზუსტი და განსაზღვრული ადგილი უჭირავს, ხოლო მე ვეკამათები, რომ ეკლესიას სახელმწიფოში მხოლოდ რაღაც კი არ უნდა განეკუთვნებოდეს, პირიქით, თვით ეკლესიამ უნდა შეითავსოს მთელი სახელმწიფო, და თუ ეს ამჟამად რატომღაც შეუძლებელია, ქრისტიანულმა საზოგადოებამ, არსებითად, მთელი შემდგომი განვითარების პირდაპირ და უმთავრეს მიზნად უდნა დაისახოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ყოველივე თუ ეკლესიად იქცევა, მაშინ ეკლესია დამნაშავესა და ურჩს თავს კი არ მოკვეთდა, თავისი წიაღიდან განკვეთდა, - განაგრძო ივან ფიოდოროვიჩმა. ახლა გეკითხებით, განკვეთილი სად წავიდოდა? მაშინ ხომ იგი არა მხოლოდ ხალხს, როგორც ამჟამადაა, არამედ ქრისტესაც უნდა განშორებოდა. მისი დანაშაული არა მხოლოდ ხალხის, არამედ ქრისტეს ეკლესიის წინააღმდეგ ამბოხიც იქნებოდა. მკაცრად თუ ვიმსჯელებთ, ეს ამჟამადაც ასეა, მაგრამ განცხადებული ხომ მაინც არ არის და ამჟამინდელი დამნაშავის სინდისი ძალზე ხშირად თავის თავთან გარიგებას იწყებს: „მოვიპარე, მაგრამ ეკლესიას არ ვეწინააღმდეგები, ქრისტეს მტერი არ ვარო,“ - აი, რას ეუბნებიან ამჟამინდელი დამნაშავენი საკუთარ თავს ერთპირად, ხოლო როცა ეკლესია სახელმწიფოს ადგილს დაიკავებს, მაშინ ამას ისე ვეღარ იტყოდა, თუ ამქვეყნად არსებულ მთელ ეკლესიას არ უარყოფდა: „ყველანი ცდებიან, ყველა განდგომილია, ყველა ცრუ ეკლესიაა და მხოლოდ მე, ქურდი და მკვლელი ვარ სამართლიანი ქრისტიანული ეკლესიაო.“ ეს ხომ ძალზე ძნელი სათქმელია, უზარმაზარ პირობებს და გარემოებებს საჭიროებს, რაც არც ისე ხშირად არსებობს. ახლა, მეორე მხრივ, ავიღოთ თვით ეკლესიის შეხედულება დანაშაულის თაობაზე: განა, არ უნდა შეიცვალოს ამჟამინდელი, თითქმის წარმართული შეხედულების საპირისპიროდ და ნაცვლად დასნებოვნებული წევრის მექანიკური განკვეთისა, როგორც ამჟამად საზოგადოების დასაცავად ხდება. არ უნდა გარდაიქმნას და სრულად, სიყალბის გარეშე, ადამიანის აღორძინების, მისი აღდგომისა და ხსნის იდეად არ უნდა იქცეს?
- მაინც რა არის ეს? ახლაც ვერ გამიგია, - შეაწყვეტინა მიუსოვმა, - ისევ რაღაც ოცნებაა. უფორმო რაღაცაა და გაგება შეუძლებელია. რა განკვეთა, როგორი განკვეთა? მე მგონი, უბრალოდ, თავის შესაქცევად ლაპარაკობთ, ივან ფიოდოროვიჩ.
- ახლაც ხომ სინამდვილეში იგივე ხდება, - უეცრად წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა და უკლებლივ ყველა მას მიაჩერდა, - ახლა ქრისტიანული ეკლესია რომ არ არსებობდეს, დამნაშავეს ხომ მაშინ ბოროტმოქმედებისგან ვეღარაფერი შეაკავებდა და აღარც მსჯავრი იქნებოდა შემდგომში, ანუ ნამდვილი მსჯავრი, მექანიკური კი არა, როგორც ახლა ბრძანეს, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში მხოლოდ გულს ახელებს, არამედ ნამდვილი მსჯავრი, ერთადერთი ქმედითი, ერთადერთი შიშის მომგვრელი და დამაოკებელი მსჯავრი, საკუთარ ცნობიერებასა და სინდისს რომ ეუფლება.
- ნება მიბოძეთ, გკითხოთ, რანაირად? - უსაზღვრო ცნობისმოყვარეობით ჰკითხა მიუსოვმა.
- აი, ამნაირად, - წამოიწყო ბერ-მოძღვარმა. - ყოველგვარი სამუშაოებზე გადასახლებანი წინასწარ გაროზგვით ვერავის გამოასწორებს და, რაც მთავარია, თითქმის არც ერთ დამნაშავეს არ აშინებს, ჰოდა, დანაშაულთა რიცხვი კი არ მცირდება, თანდათან უფრო იზრდება. ამაზე უნდა დამეთანხმოთ. ამგვარად, საზოგადოება სრულიად დაუცველია, რამეთუ მავნე წევრი თუმცა მექანიკურად მოკვეთილი და შორს გადასახლებულია, თვალთაგან განრიდებულია, მაგრამ მის ადგილს სხვა დამნაშავე, ანდა, შესაძლოა, ორი სხვა დამნაშავე იკავებს. ჩვენს დროშიც კი თუ საზოგადოებას რაიმე იცავს, თვით დამნაშავეს გამოასწორებს და სხვა ადამიანად გადააქცევს, კვლავ და კვლავ, მარტოოდენ ქრისტეს კანონია, რაც თავს იჩენს მის სინდისსა და ცნობიერებაში. თუ იგი დანაშაულს შეიმეცნებს როგორც ძე ქრისტეს საზოგადოებისა, ანუ ეკლესიის წინაშე. ამგვარად, თანამედროვე დამნაშავე დანაშაულს მხოლოდ ეკლესიის წინაშე აღიარებს და არა სახელმწიფოს წინაშე. აი, სასამართლო საზოგადოებას, ეკლესიას წარმოდგენილს რომ ეკუთვნოდეს, მაშინ ამ საზოგადოებას ეცოდინებოდა, მოკვეთილთაგან ვინ დაებრუნებინა თავის წიაღში და კვლავ თავის წევრად ვინ გაეხადა. ხოლო ამჟამად, რაკიღა არავითარი ქმედითი სასამართლო არ გააჩნია და მხოლოდ ზნეობრივი მსჯავრდადების შესაძლებლობა აქვს, ეკლესია დამნაშავის ქმედით მსჯავრს თავადვე ემიჯნება. იგი მას თავისგან არ განკვეთს, მხოლოდ მამობრივი დარიგებით იფარგლება. ის კი არა, იმასაც ცდილობს, დამნაშავესთან ყოველნაირი საეკლესიო ქრისტიანული ურთიერთობა შეინარჩუნოს: ნებას რთავს, წირვას დაესწროს, წმინდა ნაწილებს ეზიაროს, მოწყალებას აძლევს და ისე ეპყრობა, როგორც ტყვეს და არა როგორც დამნაშავეს. დამნაშავეს რა დაემართებოდა, ო, უფალო! თუ ქრისტიანული საზოგადოებაც, ანუ ეკლესიაც, მას ისევე განირიდებდა, როგორც სამოქალაქო კანონი განირიდებს და მოიკვეთს? რა მოხდებოდა, თუ სახელმწიფო კანონით მსჯავრდადების შემდეგ, მას ეკლესიაც უმალვე თავისგან განკვეთით დასჯიდა? უმეტესი სასოწარკვეთა შეუძლებელია, ყოველ შემთხვევაში, რუსი დამნაშავისთვის, რამეთუ რუსი დამნაშავენი ჯერ კიდევ მორწმუნენი არიან. თუმცაღა, ვინ იცის: მაშინ იქნებ საშინელი რამ მოხდებოდა - დამნაშავის სასომიხდილი გული რწმენას დაკარგავდა და მაშინ? მაგრამ ეკლესია, როგორც ნაზი და მოყვარული დედა, ქმედით სასჯელს თავად ემიჯნება, რამეთუ დამნაშავე მისი სასჯელის გარეშეც სახელმწიფო სასამართლოს მიერ ძალზე მწარედ დასჯილია და ვინმემ მაინც ხომ უნდა შეიბრალოს. უმთავრესად კი იმიტომ ემიჯნება, რომ ეკლესიის სამსჯავრო ჭეშმარიტების შემცველი ერთადერთი სამსჯავროა, რის გამოც სხვა რაიმე სამსჯავროსთან მისი თუნდაც დროებით კომპრომისი არსებითად და ზნეობრივად შეუთავსებელია. აქ გარიგება შეუძლებელია. ამბობენ, უცხოელი დამნაშავე იშვიათად ინანიებსო, რამეთუ ყველაზე თანამედროვე მოძღვრებანი იმ აზრს განუმტკიცებს, რომ მისი დანაშაული დანაშაული კი არ არის, მარტოოდენ უსამართლოდ დამთრგუნველი ძალის წინააღმდეგ ამბოხია. საზოგადოება მას მექანიკურად მოიკვეთს დამჯაბნელი ძალით და განკვეთას თან ახლავს სიძულვილი (ყოველ შემთხვევაში, ამას ამბობენ ევროპაში საკუთარ თავზე) - სიძულვილი და მოძმის შემდგომი ბედ-იღბლის მიმართ სრული გულგრილობა და მივიწყება. ამგვარად, ყოველივე უმცირესი ეკლესიური შემბრალებლობის გარეშე ხდება, რამეთუ იქ უმეტესად ეკლესიები საერთოდ აღარც არის, დარჩნენ მხოლოდღა ეკლესიის მსახურნი და ეკლესიათა დიდებული შენობები, ხოლო თვით ეკლესიები იქ უკვე, დიდი ხანია, ესწრაფვიან, უმდაბლესი სახეობა, ეკლესია, გარდააქციონ უმაღლეს სახეობად, სახელმწიფოდ, რათა მასში სრულიად გაქრნენ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი რამ შეიმჩნევა ლუთერანულ ქვეყნებში. რომში ხომ უკვე ათასი წელია, ეკლესიის ნაცვლად სახელმწიფოა გამოცხადებული. ამის გამო თვით დამნაშავე თავს ეკლესიის წევრად არც მიიჩნევს და განკვეთილი სასოწარკვეთას ეძლევა. ხოლო თუ საზოგადოებაში ბრუნდება, არცთუ იშვიათად ისეთი სიძულვილით ბრუნდება, რომ თვით საზოგადოება მოიკვეთს. ეს რით დასრულდება, თავად შეგიძლიათ განსაჯოთ. ბევრ შემთხვევაში ჩვენთანაც თითქოს ასევეა. მაგრამ საქმე ისაა, რომ დაწესებულ სასამართლოთა გარდა ჩვენში ეკლესიაც არის, რომელიც ურთიერთობას არასოდეს წყვეტს დამნაშავესთან, როგორც საყვარელ და ჯერ კიდევ ძვირფას შვილთან, ამას გარდა, არის და შენარჩუნებულია, თუნდაც მხოლოდ გონებაში, საეკლესიო სამსჯავროც, თუმცა ამჟამად არაქმედითი, მაგრამ, თუნდაც ოცნებით, მომავლისთვის მაინც არსებული, და აღიარებული თვით დამნაშავისგან, მისი სულის ინსტინქტისგან. სამართლიანია ისიც, რაც ახლა აქ ითქვა, რომ საეკლესიო სასამართლო თუ ნამდვილად წარმოჩინდება, თანაც სრული ძალის მქონე სასამართლო, ანუ მთელი საზოგადოება მხოლოდ ეკლესიად თუ გადაიქცა, მაშინ ეკლესიის მსჯავრი არა მარტო დამნაშავის გამოსწორებაზე იმოქმედებს ისე, როგორც არასდროს არ მოქმედებს ამჟამად, არამედ, შესაძლოა, თვით დანაშაულობანი მართლაც წარმოუდგენელი ოდენობით შემცირდეს. თვით ეკლესიაც, ეჭვგარეშე, მომავალ დამნაშავეს და მომავალ დანაშაულს მრავალ შემთხვევაში სულ სხვაგვარად შეიმეცნებს, ვიდრე ამჟამად, და შეძლებდა განკვეთილის დაბრუნებას, განმზრახველს დანაშაულისგან განარიდებდა და დაცემულს აღადგენდა. თუმცა, - ქრისტიანული საზოგადოება ამჟამად თავადაც არ არის მზად და მარტოოდენ შვიდ წმინდანს ემყარება; მაგრამ რაკიღა ისინი არ კნინდებიან, მაინც მყარად დგას და ელის, ჯერაც თითქმის წარმართული კავშირის მსგავსი საზოგადოებიდან სრულად როდის გარდაიქმნება მსოფლიო, ერთიან და გაბატონებულ ეკლესიად. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე, თუნდაც საუკუნეთა დასასრულს, რამეთუ მხოლოდ ამას უწერია აღსრულება! ხოლო დროისა და ვადების გამო წუხილს ნუ მივეცემით, რამეთუ დროისა და ვადების საიდუმლო ღვთის სიბრძნესა, წინასწარ განჭვრეტასა და სიყვარულშია. ის, რაც ადამიანის ვარაუდით, შეიძლება, ჯერ კიდევ ძალზე შორს იყოს, ღვთის განგებით იქნებ უკვე კარს იყოს მომდგარი. დაე, აღსრულდეს, აღსრულდეს ესე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეკლესია არ გადიქცევა სახელმწიფოდ! ეს რომია და მისი ოცნება. ეს ეშმაკის მესამე ცდუნებაა! პირიქით, სახელმწიფო გარდაიქცევა ეკლესიად, ეკლესიამდე აღმაღლდება და ეკლესია იქნება მომცველი მთელი ქვეყნიერებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალისტ-ქრისტიანი სოციალისტ-უღმერთოზე უფრო საშიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ის „უწმინდური,“ „ცუდი ყოფაქცევის ქალი,“ შესაძლოა, თავად თქვენზე წმინდა იყოს, თავის ხსნისთვის მზრუნველო ბატონო მღვდელმონაზვნებო! - შეუტია ფიოდორ პავლოვიჩმა. - იქნებ სინორჩისას იმსხვერპლა საზოგადოებამ. მაგრამ მან „შეიყვარა ფრიად,“ ხოლო ვინც ფრიად შეიყვარა, მას ქრისტემაც შეუნდო...
- ქრისტეს ასეთი სიყვარულის გამო არ შეუნდვია... - ვეღარ მოითმინა და შესძახა თვინიერმა მამა იოსებმა.
- არა, ასეთი სიყვარულის გამო, სწორედ ამ სიყვარულის გამო, ბერებო, ამ სიყვარულის გამო! თქვენ აქ კომბოსტოთი გწადიათ, თავი იხსნათ და გგონიათ, რომ წმინდანები ხართ! ლიფსიტებს ჭამთ, დღეში თითო ლიფსიტას, და გგონიათ, რომ ღმერთს გულს მოუგებთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შენთან არს ქრისტე. დაიფარე გულსა შინა შენსა და ისიც დაგიფარავს. დიად მწუხარებას იხილავ და მწუხარებასა შინა იქნები ბედნიერი. ამას გიანდერძებ: მწუხარებაში ეძიე ბედნიერება. იღვაწე, დაუცხრომლად იღვაწე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სალოსებმა ასე იციან: სამიკიტნოს წინ პირჯვარს იწერენ, ტაძარს კი ქვას უღერებენ. შენი ბერ-მოძღვარიც ამას სჩადის: წმინდანს ჯოხის ცემით გააგდებს, ხოლო მკვლელს თავდახრით დაუჩოქებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცს შეუყვარდება რაიმე სილამაზე, ქალის სხეული, ანდა ქალის სხეულის მხოლოდ ერთი ნაწილი (ამას ავხორცი მიხვდება), ჰოდა, ეს სიყვარული გააწირვინებს საკუთარ შვილებს, დედ-მამასა და სამშობლოს; პატიოსანი კაცი იქურდებს, თვინიერი ყელს გამოსჭრის ვინმეს, ერთგული მოღალატედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წმინდა ბერო, მზა ლუკმისთვის მონასტერში კი ნუ ხარ გამოკეტილი და ჯილდოს იქ, მაღლა კი ნუ ელი, ცხოვრებაში იყავი სათნო და საზოგადოებას სარგებლობა მოუტანე, - აი ეს უფრო ძნელი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის ატანა არ შემიძლია, რომ ზოგნი, ამაღლებული სულისა და მაღალი გონების მქონენიც კი, მადონას იდეალით იწყებენ და სოდომის იდეალით ამთავრებენ. უფრო შემზარავია, როცა ვინმე, სულში უკვე სოდომის იდეალის მქონე, არც მადონას იდეალს უარყოფს, გულში ეს იდეალი უღვივის, ჭეშმარიტად უღვივის, როგორც სიყრმის უმწიკვლო წლებში. ეშმაკმა უწყის, ეს რა არის! რაც გონებას სამარცხვინოდ მიაჩნია, გულს ჭეშმარიტ მშვენიერებად ესახება. მშვენიერება სოდომშია? დამიჯერე, რომ ადამიანთა უმრავლესობისთვის სოდომშია. საშინელებაა, რომ მშვენიერება მხოლოდ შემზარავი კი არა, საიდუმლოებით მოცულიცაა. აქ სატანა და ღმერთი იბრძვიან, ბრძოლის ველი კი ადამიანთა გულებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კაცმა ზოგჯერ აღტაცების გამო შეიძლება თავი მოიკლას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ყველას აქვს უფლება, რომ გადაწყვიტოს, მის ირგვლივ მყოფთა შორის სიცოცხლის ღირსი ვინ არის და ვინ ნაკლებად ღირსია?
- ღირსია თუ არა, ამის მიხედვით გადაწყვეტა რა საჭიროა? ადამიანთა გულებში ეს საკითხი უმეტესად იმის მიხედვით კი არ წყდება, ვინ რისი ღირსია, არამედ სხვა, ბევრად უფრო ბუნებრივი მიზეზით. ხოლო თუ უფლებაზე მიდგება საქმე, სურვილის უფლება ვიღას არა აქვს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კეთილნო, უწყოდეთ, რომ ყოველი ჩვენგანი უეჭველად დამნაშავეა ამქვეყნად ყველასა და ყველაფრის მაგიერ არა მარტო ზოგადი მსოფლიო დანაშაულის გამო, არამედ თითოეული პირადად მთელი ხალხისა და ყოველი ადამიანის განვლილი გზისა. რამეთუ ბერები სხვანაირნი კი არა, ისეთივენი არიან, როგორც მართებს ამქვეყნად ყოველ ადამიანს. მხოლოდ მაშინ აღგევსება გული უსასრულო, ქვეყნიერების მომცველი, ზღვარდაუდებელი სიყვარულით. ყოველი თქვენგანი მხოლოდ მაშინ შეძლებს, მთელი სამყარო სიყვარულით მოიპოვოს და ცრემლით თავისით მსოფლიო ცოდვანი განრეცხოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიბილწეს ყველა აგინებს, ყველანი კი მაინც სიბილწეს ეტანებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = კატერინა ივანოვნას არასოდეს ვყვარებივარ! მე რომ მიყვარს, ეს ყოველთვის იცოდა, თუმცა მასთან ჩემს სიყვარულზე ერთი სიტყვაც არ დამცდენია. იცოდა, მაგრამ არ ვუყვარდი! მისი მეგობარიც არასოდეს, ერთ დღესაც არ ვყოფილვარ; ზვიად ქალს ჩემი მეგობრობა არ ესაჭიროებოდა. ახლოს მხოლოდ იმიტომ ვიყავი, რომ გამუდმებით შური ეძია. შურს იძიებდა იმ შეურაცხყოფათა გამო, რასაც გამუდმებით, ყოველ წუთას დიმიტრისგან იტანდა მათი პირველი შეხვედრიდან დღემდე... იმიტომ რომ პირველი შეხვედრაც მის გულში შეურაცხყოფად ჩარჩა. აი, როგორი გული აქვს! მე ახლა მივდივარ, კატერინა ივანოვნა, მაგრამ იცოდეთ, რომ მართლა მხოლოდ იგი გიყვართ. თანაც, რაც უფრო მეტად შეურაცხგყოფთ, მით უფრო მეტად და მეტად გეყვარებათ. აი, ეს არის თქვენი თვითგვემა. იგი სწორედ ისეთი გიყვართ, როგორიც არის, გიყვართ თქვენი შეურაცხმყოფელი. თუ გამოსწორდება, უმალ მიატოვებთ და მისი სიყვარული საერთოდ გაგიქრებათ. იგი გჭირდებათ, რათა მისდამი თქვენს თავგანწირულ ერთგულებას განუწყვეტლივ ჭვრეტდეთ, ხოლო მას ორგულობას უსაყვედურებთ. ეს ყოველივე თქვენი ზვიადობის გამოა. ოჰ, აქ მრავალგზის დამცირება და დამდაბლებაა, მაგრამ ყოველივე ზვიადობის შედეგია... მე ძალზე ახალგაზრდა ვარ და ძალზე ძლიერად მიყვარდით. ვიცი, რომ ამას არ უნდა გეუბნებოდეთ, უფრო ღირსეული საქციელი იქნებოდა, უბრალოდ განგშორებოდით და ეს თქვენც ნაკლებად შეურაცხგყოფდათ. მაგრამ მე ხომ შორს მივდივარ და აღარასოდეს დავბრუნდები. მე ხომ სამუდამოდ გშორდებით... არ მსურს, თვითგვემის დამსწრე ვიყო... მშვიდობით, კატერინა ივანოვნა, ჩემზე არ უნდა გაბრაზდეთ, იმიტომ რომ მე თქვენზე ასჯერ მეტად ვარ დასჯილი: დასჯილი ვარ თუნდაც იმიტომ, რომ ვეღარასოდეს გიხილავთ. მშვიდობით. ხელს ნუ გამომიწვდით. თქვენ ძალზე შეგნებულად მტანჯავდით და ახლა არ ძალმიძს, რომ შეგინდოთ. მერე შეგინდობთ, ახლა კი ხელს ნუ გამომიწვდით. Den Dank, Dame, begehr ich nicht, - ჯილდო არ მჭირდება, ქალბატონო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = დამცირებულ კაცს ძალიან უმძიმს, ყველანი კეთილიმსყოფლებივით რომ დაუწყებენ ცქერას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანებზე ერთთავად როგორც ბავშვებზე, ისე უნდა ვმზრუნველობდეთ, ხოლო ზოგს როგორც საავადმყოფოში ავადმყოფებს, ისე უნდა ვუვლიდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ცხოვრების რწმენა დავკარგო, საყვარელმა ქალმა იმედი გამიცრუოს, ქვეყნიერებაზე წესრიგი თუა, აღარ მჯეროდეს, პირიქით, თუნდაც დავრწმუნდე, რომ ყველაფერი მოუწესრიგებელია, დაწყევლილია და ყველგან ეშმაკური ქაოსი სუფევს, ამქვეყნად ყოველივეზე გული რომ გამიტყდეს, სიცოცხლის წყურვილი მაინც არ გამინელდება და რაკიღა ამ თასს დავეწაფე, აღარც მოვცილდები, ვიდრე მთლად არ დავცლი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე მწყურია და ვცოცხლობ თუნდაც ლოგიკის საპირისპიროდ. ამქვეყნიური წესრიგი, ვთქვათ, არ მწამს, მაგრამ მიყვარს გაზაფხულზე გაფურჩქნული კვირტები. ლურჯი ცა, მიყვარს ზოგი ადამიანი, რომელიც, თუ დამიჯერებ, ზოგჯერ არც კი ვიცი, რატომ მიყვარს, მაგრამ გულით მაინც ძველებურად ვეთაყვანები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უპირველეს ყოვლისა, სიცოცხლე უნდა შეიყვარო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ის კი არ არის უცნაური, ის კი არ არის საოცარი, რომ ღმერთი ნამდვილად არსებობს, საოცარი ის არის, რომ ეს აზრი - აზრი ღმერთის აუცილებლობაზე - გონებაში შეეჭრა ისეთ ველურს და ანჩხლ ცხოველს, როგორიც ადამიანია, იმდენად წმინდა, იმნდენად მიმზიდველი, იმდენად ბრძნულია ეს აზრი და ისეთ ღირსებას ანიჭებს ადამიანს. ხოლო მე, დიდი ხანია, გადავწყვიტე, არ ვიფიქრო ამაზე: ადამიანმა შექმნა ღმერთი, თუ ღმერთმა შექმნა ადამიანი?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობს თუ არ არსებობს ღმერთი? ეს საკითხი სრულიად უჩვეულოა მხოლოდ სამი განზომილების გაგების უნარით შექმნილი გონებისათვის. მაშასადამე, ღმერთს ვაღიარებ, თანაც ხალისით, უფრო მეტიც, ვაღიარებ მის სიბრძნეს, მის მიზანსაც, ჩვენთვის სრულიად შეუცნობელს, მწამს წესრიგიანობა და აზრი ცხოვრებისა, მწამს მარადიული ჰარმონია, რისკენაც თითქოს ყველა მივემართებით, მწამს სიტყვა, რომლისკენაც სამყარო მიისწრაფვის და რომელიც თვით იყო ღმერთთან და რომელიც თვით არის ღმერთი. მგონი, სწორ გზას ვადგავარ, არა? მაგრამ, წარმოიდგინე, საბოლოო ჯამში ღმერთის საუფლო ქვეყნიერებას არ ვაღიარებ და არ შემიძლია, რომ ვცნო. ამასაც დავუმატებ: ყრმასავით მწამს, რომ ტანჯვა დასრულდება და წყლულებები მოშუშდება, ადამიანთა წინააღმდეგობის მთელი სამარცხვინო კომიზმი უსუსური მირაჟივით, უძლური და კნინი გონების მონაჩმახივით, ადამიანის ევკლიდური გონების ატომივით გაქრება და ბოლოს, სამყაროს ფინალში, მარადიული ჰარმონიის ჟამს, ქვეყნიერებას მოევლინება რაღაც ისეთი ძვირფასი, რაც ყველას გულს აღავსებს, ყოველნაირ გულისწყრომას დააცხრობს, რაც იკმარებს კაცთა მთელი ბოროტების, მათგან დაღვრილი მთელი სისხლის გამოსასყიდად, იკმარებს არა მარტო შესანდობად, არამედ გასამართლებლადაც იმისა, რაც ადამიანებს ჩაუდენიათ, - დაე, ეს მოხდეს, დაე, ეს მოგვევლინოს, მაგრამ მე ამას არ ვაღიარებ და არც მინდა, ვაღიარო! პარალელური ხაზები თუნდაც შეერთდეს და ეს თავად დავინახო: დავინახო და ვთქვა, რომ შეერთდა, მაინც არ ვაღიარებ. აი, ალიოშა, ჩემი მრწამსი, აი, ჩემი თეზისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანში, რა თქმა უნდა, მხეცი იმალება, მრისხანე მხეცი, განაწამები მსხვერპლის ყვირილით ტკბობის ავხორცული ჟინით ანთებული მხეცი, ჯაჭვებაწყვეტილი, დაუოკებელი მხეცი, გარყვნილების ჟამს რომ შეჰყრია მრავალი სენი, ნიკრისი, თირკმლების დაავადება და სხვა. ამ ხუთი წლის საბრალო გოგონას განათლებული მშობლები რანაირად არ აწამებდნენ. სცემდნენ, წკეპლავდნენ, წიხლს ურტყამდნენ, თავადაც არ იცოდნენ, რას ერჩოდნენ, მთელი სხეული დაულურჯეს. ბოლოს უკიდურეს დახვეწილობას მიაღწიეს: სიცივეში, ყინვაში, მთელ ღამეს ფეხისადგილში ამწყვდევდნენ, მხოლოდ იმიტომ, რომ ღამით გადაყენებას არ ითხოვდა (ანგელოზური ღრმა ძილით მძინარე ხუთი წლის ბავშვს თითქოს ისიც შეუძლია, რომ გადაყენება ითხოვოს), - ამის გამო მთელ სახეს განავლით უთხუპნიდნენ, აიძულებდნენ, ეს განავალი ეჭამა, და მას დედა სჩადიოდა, დედა! თანაც ამ დედას შეეძლო სძინებოდა, როცა ღამით უწმინდურ ადგილას ჩამწყვდეული ბავშვის კვნესა გაისმოდა! გესმის, თუ არა, პატარა არსება, რომელსაც ჯერ ისიც ვერ გაუგია, რას ერჩიან, უწმინდურ ადგილას, სიბნელესა და სიცივეში ერთი ბეწვა მუშტს აქვითინებულ მკერდში იბაგუნებს და სისხლნარევი, უწყინარი, თვინიერი ცრემლებით ღმერთს შესტირის, დამიცავიო, - გესმის, ეს რა უაზრობაა, ჩემო მეგობარო და ჩემი ძმაო, ჩემო ღვთის მორჩილო და თვინიერო, გესმის, ეს უაზრობა რა საჭიროა და რატომაა შექმნილი! ამბობენ, ამის გარეშე ადამიანი ამქვეყნად ვერც იარსებებდა, რამეთუ სიკეთესა და ბოროტებას ვერ შეიცნობდაო. რა საჭიროა ამ ეშმაკეული სიკეთისა და ბოროტების შეცნობა, თუკი ასეთ ფასად დაჯდება? მთელი სამყაროს შეცნობაც ხომ არ ღირს იმად, რომ პატარა ბავშვი ცრემლს ღვრიდეს და ღმერთს ევედრებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ადამიანის „მხეცურ“ სისასტიკეზე ლაპარაკობენ, რაც მხეცების მიმართ ძალზე არასამართლიანი და დამამცირებელია: მხეცი ვერასოდეს იქნება ისეთი სასტიკი, როგორიც ადამიანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გაივლის საუკუნეები და კაცობრიობა თავისი სიბრძნისა და მეცნიერების პირით იტყვის, რომ დანაშაულობანი არ არსებობს და, მაშასადამე, არც ცოდვა არსებობს, არიან მხოლოდ მშიერნი. „დააპურე და სათნოება მერე მოსთხოვე!“ - აი, რას დააწერენ იმ დროშაზე, რომელსაც შენს წინააღმდეგ აღმართავენ და რომლითაც შენი ტაძარი დაემხობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა თავისუფლებას მხოლოდ ის დაეუფლება, ვინც მის სინდისს დაამშვიდებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = გათავისუფლებული ადამიანისთვის იმაზე უფრო გამუდმებული და მტანჯველი საზრუნავი არა არის რა, როგორც კი თავისუფალი შეიქნება, სასწრაფოდ მოძებნოს ის, ვისაც თაყვანი უნდა სცეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სამი ძალა, მხოლოდ სამი ძალა არსებობს, რის მეშვეობითაც შესაძლოა ამ ძალნაკლულ მეამბოხეთა სინდისის საუკუნოდ ძლევა და მოხიბვლა მათივე ბედნიერებისთვის. - ეს სამი ძალაა: სასწაული, საიდუმლოება და ავტორიტეტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სასწაულს ოდნავ უარყოფს თუ არა, უმალ ღმერთსაც უარყოფს, რამეთუ ადამიანი ღმერთს ისე არ ეძიებს, როგორც სასწაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიან კაცთან საუბარი საინტერესოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე სამოთხეა, ჩვენ კი არ გვინდა, რომ ეს გავიგოთ, ამის გაგებას თუ ვინდომებთ, მთელი ქვეყნიერება სამოთხედ გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მზის ამოსვლას ყოველდღიურად შევხარი, ჩემი გული ყოველდღიურად უმღერის, მაგრამ უკვე უფრო მეტად მზის ჩასვლა, მისი გრძელი, ალმაცერი სხივები მიყვარს, მასთან ერთად წყნარი, თვინიერი, გულის ამაჩუყებელი მოგონებანი, საყვარელი სახებანი, რაც ხანგრძლივი და კურთხეული სიცოცხლის მანძილზე გულში ჩამრჩენია - ხოლო ყველაფერს გულის მომლბობი, შემრიგებელი, ყოვლის შემნდობი ღვთიური სიმართლე ასხივოსნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = უბირი კაცის გულში ჩაგდებული თესლი არ მოკვდება, მარად იცოცხლებს, წყვდიადსა და ცოდვათა წიაღში ნათელი წერტილივით იკიაფებს, როგორც დიადი შეგონება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ღმერთი არ სწამს, ღვთის ხალხისაც არაფერს ირწმუნებს. ვინც ღვთის ხალხისას ირწმუნებს, იმასაც განჭვრეტს, რაც ხალხისთვის წმინდათაწმიდაა, თუნდაც მისი რწმენა მანამდე სრულებით არ ჰქონდეს. მხოლოდ ხალხი და მისი მომავალი სულიერი ძალა მოაქცევს მშობლიური მიწიდან მოწყვეტილ ჩვენს ათეისტებს. რა არის ქრისტეს სიტყვა მაგალითის გარეშე? ხალხი ღვთის სიტყვის გარეშე დაიღუპება, რამეთუ მის სულს სიტყვა და ყოველგვარი მშვენიერების აღქმა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე ღვთიური რა კარგი, რა დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის გარდა ყოველივე სრულყოფილია, უცოდველია და ჩვენზე უწინარეს მათთანაა ქრისტე, რამეთუ სიტყვა ყველასთვისაა, ყოველი ქმნილება და ყოველი არსი, ყოველი ფოთოლი სიტყვისკენ მიისწრაფის, ღმერთს სადიდებელს უგალობს, ქრისტეს გამო ტირის, თავისდა უცნობელად იდუმალ, უცოდველ არსებობას აღასრულებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შეუმზადებელი ერისკაცი სირცხვილისკენ ისეა მიდრეკილი, ზოგჯერ თავისი უსამართლიანესი საქციელისაც რცხვენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამანო და მოძღვარნო, რა არის ბერი? განათლებულ სამყაროში ზოგნი ამ სიტყვას ჩვენს დროში დაცინვით წარმოთქვამენ, ზოგნი კი სალანძღავად. რაც ხანი გადის, ეს უფრო მატულობს. მართალია, ოჰ, რა მართალია! ბერთა შორის მრავლად არიან მუქთახორები, ფუფუნების მოყვარენი, გემოთმოყვარულნი და თავხედი მაწანწალები. ამას მიგვითითებენ განათლებული ერისკაცნი: „თქვენ უქნარები და საზოგადოების უსარგებლო წევრები, სხვისი ნაოფლარით მცხოვრებნი, უსინდისო მათხოვრები ხართო“. ამ დროს ბერთა შორის რამდენნი არიან თავმდაბალნი და თვინიერნი, განმარტოებისა და მყუდროებაში მგზნებარე ლოცვის მსურველნი. განმარტოებით მყოფთ უძველეს მამათა, მოციქულთა და წამებულთაგან ღვთიური სიმართლის სიწმინდით გადმოცემული ქრისტეს სახება დიდმშვენიერად და შეურყევლად აქვთ გულში ჩამარხული და როცა საჭირო იქნება, წარმოუჩენენ სიმართლეშერყეულ ქვეყნიერებას. დიადია აზრი ესე. ვარსკვლავი ესე აღმოსავლეთით აღმობრწყინდება. ამას ვფიქრობ ბერზე და ნუთუ ეს მცდარია, ნუთუ ქედმაღლურია? შეხედეთ ერისკაცებს და ღვთის ხალხზე ყოველგნით განდიდებულთა სამყაროს, ღვთის სახება და მისი სიმართლე იქნებ იქ დამახინჯდა? მათ მეცნიერება აქვთ, ხოლო მეცნიერებას მხოლოდ ის გააჩნია, რაც გრძნობებს ექვემდებარება. ხოლო სულიერი სამყარო, ადამიანში არსებობის უმაღლესი ნახევარი საერთოდ უარყოფილია, ერთგვარი ზარ-ზეიმით, სიძულვილითაც კი, განდევნილია. ქვეყნიერებამ თავისუფლება გამოაცხადა, განსაკუთრებით ამ ბოლო დროს. მერედა რას ვხედავთ ამ თავისუფლებაში: მხოლოდ მონობას და თვითმკვლელობას! რამეთუ ქვეყნიერება ამბობს: „რადგან მოთხოვნილება გაგაჩნია, მაშ დაიკმაყოფილე, რამეთუ ისეთი უფლებები გაქვს, როგორც წარჩინებულებს და მდიდრებს. დაკმაყოფილებას ნუ მოერიდები, პირიქით, მეტი ინდომე“ - აი მსოფლიოს ამჟამინდელი მოძღვრება. ამას უწოდებენ თავისუფლებას. რას იძლევა ეს უფლება მოთხოვნილებათა მატებისა? მდიდართათვის განცალკევებასა და თვითმკვლელობას, ღატაკთათვის შურსა და მკვლელობას, რამეთუ უფლებები კი მისცეს, მაგრამ მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების საშუალებანი არ მიუთითეს. როცა თავისუფლება მოთხოვნილებათა მატება და დაკმაყოფილება ჰგონიათ, თავიანთ ბუნებას ამახინჯებენ, რამეთუ გულში აღიძრავენ მრავალ უაზრო და უგუნურ სურვილს, ჩვევას და სულელურ გამონაგონს. მხოლოდ ერთმანეთის შურისთვის, ფუფუნებისა და ამპარტავნობისთვის არსებობენ. წვეულებათა გამართვა, ცხენები, ეტლები, ჩინები, მონა-მსახურები უკვე ისეთ აუცილებლობად მიაჩნიათ, რომ ამას თუნდაც სიცოცხლეს, ღირსებას, კაცთმოყვარეობას ანაცვალებენ, რათა ეს აუცილებლობა დაიკმაყოფილონ და თავსაც კი იკლავენ, თუ დაკმაყოფილება ვერ შეძლეს. ვინც მდიდრები არ არიან, ასეთივე რამ ემართებათ, ხოლო ღატაკები მოთხოვნილებათა დაუკმაყოფილებლობასა და შურს ჯერხანად ლოთობით იხშობენ. მაგრამ მალე ღვინით კი არა, სისხლით დათვრებიან, მათ აქეთკენ უბიძგებენ. გეკითხებით: ასეთი ადამიანი განა თავისუფალია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად სულ უფრო და უფრო ქრება აზრი კაცობრიობის სამსახურისა, ძმობისა და ადამიანთა ერთიანობისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ფიქრობ, რომ ღმერთი არ არსებობს, დანაშაული როგორღა იარსებებს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანთა ცოდვები ნუ შეგაშინებთ, ადამიანი მისი ცოდვებიანად გიყვარდეთ, რამეთუ ეს უკვე ღვთიური სიყვარულის მსგავსია და მიწიერი სიყვარულის მწვერვალია. გიყვარდეთ ყოველივე, რაც ღვთის შექმნილია, ერთიანადაც და ყოველი ქვიშის მარცვალიც. ყოველი ფოთოლი, ყოველი ღვთიური სხივი გიყვარდეთ. გიყვარდეთ ცხოველები, გიყვარდეთ მცენარენი, გიყვარდეთ ყოველი საგანი. თუ ყველა საგანი გეყვარებათ, საგნებში არსებულ ღვთიურ საიდუმლოს ჩასწვდებით. ერთხელ თუ ჩასწვდები, მერე განუწყვეტლივ იწყებ მის შეცნობას სულ უფრო მეტად და მეტად, ყოველდღიურად. და ბოლოს მთელ ქვეყნიერებას უკვე მთლიანად შეიყვარებ ყოვლისმომცველი სიყვარულით. ცხოველები შეიყვარეთ: მათ ღმერთმა აზრის საწყისი და უშფოთველი სიხარული მიანიჭა. ნუ შეაშფოთებთ, ნუ გააწვალებთ, სიხარულს ნუ წაართმევთ, ღვთიურ აზრს ნუ აუმხედრებთ. ადამიანო, ცხოველს ზვიადად ნუ მოეპყრობი: ისინი უცოდველნი არიან, ხოლო შენ შენი სიდიადით დედამიწას აბინძურებ ამქვეყნად შენი არსებობისას და ამქვეყნად წასვლის მერე ბინძურ კვალს ტოვებ. ვაი, რომ ასეთია თითქმის ყოველი ჩვენთაგანი! განსაკუთრებით ბავშვები გიყვარდეთ, რამეთუ ისინიც უცოდველნი არიან, როგორც ანგელოზები, და ჩვენი გრძნობების აღმძვრელებად, ჩვენი გულის განსაწმენდად და გზის მიმთითებლად არსებობენ. ვაი მას, ვინც ბავშვს შეურაცხყოფს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვები იმიტომ არსებობენ, რომ ჭკვიანები ასარგებლონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე, რაც ჭეშმარიტი და მშვენიერია, მუდამ ყოვლისმიმტევლობით აღვსილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = იმის წარმოდგენაც კი შეუძლებელია, რანაირ შერცხვენასა და ზნეობრივ დაცემას ეგუება ეჭვიანი ისე, რომ სინდისის ქენჯნას ოდნავადაც არ განიცდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვერც კი წარმოიდგენთ, რას შეეგუება და შეურიგდება, რას მიუტევებს ზოგი ეჭვიანი! ეჭვიანები ყველაზე უწინარეს მიუტევებენ და ეს ყველა ქალმა იცის. ეჭვიანს ძალზე მალე (რა თქმა უნდა, თავდაპირველად საშინელი სცენების გამართვის შემდეგ) შეუძლია, მიუტევოს, მაგალითად, უკვე თითქმის დამტკიცებული ღალატი, თავისივე თვალით ნანახი ხვევნა-კოცნა, თუკი ამავე დროს დაიჯერებს, რომ ეს „უკანასკნელად“ მოხდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი დასაშვებია და ამიტომაც აკრძალულიც აღარაფერი არ უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არა გწამთ?
- პირიქით, ღმერთის საწინააღმდეგო არაფერი მაქვს. რა თქმა უნდა, ღმერთი მხოლოდ ჰიპოთეზაა... მაგრამ.... ვაღიარებ, რომ იგი საჭიროა, წესრიგისათვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტიანული სარწმუნეობა მდიდრებმა და დიდგვაროვნებმა დაბალი კლასის დასამონებლად გამოიყენეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ვაღიარებ, რომ ქალი ქვემდგომი არსებაა და უნდა გემორჩილებოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როცა ადამიანები დანაშაულს ესწრაფვიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მრავალნი პატიოსნები არიან იმის გამო, რომ ბრიყვები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი გიჯობს მტრად გყავდეს, ვიდრე მეგობრად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოგიდგენიათ, მათ ჰგონიათ, რომ რწმენისთვის სასარგებლონი არიან, რადგან ეშმაკები საიქიოდან რქებს უჩვენებენ. „ეს უკვე იმის, ასე ვთქვათ, მატერიალური საბუთია, საიქიო რომ არსებობსო.“ საიქიო და მატერიალური საბუთი, რა ხალხია! ამასთანავე, ეშმაკი თუნდაც დასაბუთებული იყოს, განა გვეცოდინება, რომ ღმერთიც დასაბუთებულია?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ძილში, განსაკუთრებით კოშმარში, ადამიანს ზოგჯერ ისეთი მხატვრული რამ ესიზმრება, ისეთი რთული და რეალური სინამდვილე, ისეთი მოვლენები ანდა მოვლენათა მთელი სამყაროც კი, ისეთ ინტრიგებზე აგებული, ისეთი მოულოდნელი წვრილმანები, თქვენებური უმაღლესი გამოვლენებიდან დაწყებული, გულისპირის უმცირესი ღილით დამთავრებული, ლევ ტოლსტოიც რომ ვერ შეთხზავდა. ზოგი ხომ სიზმარში ბედსაც კი ეწვევა ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ამქვეყნად ყველაფერი კეთილგონივრულად რომ იყოს, მაშინ არაფერი მოხდებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა არის ცხოვრება. სატანჯველის გარეშე ცხოვრებაში რა სიამოვნება იქნებოდა - ყველაფერი უსასრულო პარაკლისად გადაიქცეოდა, რაც წმინდაა, მაგრამ მოსაწყენია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - ნუთუ ღმერთი არც შენ გწამს?
- რანაირად გითხრა, მაგრამ თუ სერიოზულად მეკითხები...
- ღმერთი არის თუ არ არის? - დაჟინებით შეჰყვირა ივანმა.
- მაშ სერიოზულად მეკითხები? ჩემო კარგო, ღმერთმანი არ ვიცი, სიმართლეს გეუბნები.
- არ იცი, ღმერთს კი ხედავ? არა, შენ თავად შენ არა ხარ, შენ ხარ მე, მხოლოდ მე და მეტი არაფერი! სისაძაგლე ხარ, ჩემი ფანტაზია!
- უფრო სამართლიანი იქნება, თუ ვიტყვით, რომ მე და შენ ერთი და იგივე ფილოსოფიის მქონენი ვართ. „ვაზროვნებ, მაშასადამე ვარსებობ“, - ეს ნამდვილად ვიცი, ხოლო ყოველივე დანარჩენი, რაც ჩემს ირგვლივაა, მთელი სამყაროები, ღმერთი და თვით სატანაც კი - ჩემთვის დამტკიცებული არ არის, თავისთავად არსებობს თუ მხოლოდ ჩემი ემანაციაა, ჩემი ნაადრევად არსებული და ერთპიროვნული მეს თანამიმდევრული განვითარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რწმენასა და ურწმუნოებას შორის მონაცვლეობით გატარებ, რადგან ჩემი მიზანი მაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = - როდისმე თუ გიცდუნებიათ ისეთნი, კალიებით რომ საზრდოობენ და უკაცრიელ უდაბნოში ჩვიდმეტ წელიწადს ლოცულობენ, ხავსი რომ მოსდებიათ?
- ჩემო კარგო, მხოლოდ ამას ვაკეთებდი. მთელ ქვეყნიერებას, მთელ ქვეყნიერებებს დაივიწყებ, ასეთ ვინმეს კი აღარ დაეხსნები, იმიტომ რომ ძალიან ძვირფასი ბრილიანტია. ერთი ასეთი სული ხან მთელი თანავარსკვლავედის ტოლფასია - ჩვენ ხომ სხვა არითმეტიკა გვაქვს. ასეთი გამარჯვება ხომ ძვირფასია! ხოლო ზოგი მათგანი ხომ, ღმერთმანი, განვითარებით შენ არ ჩამოგივარდება, თუცმა ამას არ დაიჯერებ: ერთსა და იმავე ჟამს რწმენისა და ურწმუნოების ისეთ უფსკრულებს ჭვრეტენ, ზოგჯერ მართლა მოგეჩვენება, ერთი მისხალიც და კაცი „თავდაყირა“ გადაეშვებაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ო, მე მიყვარს ჩემი ფიცხი, ახალგაზრდა სიცოცხლის წყურვილით ათრთოლებული მეგობრების ოცნებები! იმათ ჰგონიათ, რომ ყველაფერს დაანგრევენ და ანთროპოფაგიით დაიწყებენ. სულელები, მე არ დამეკითხნენ! მე მგონი, არაფრის დანგრევა არ არის საჭირო, ადამიანს მხოლოდ ღმერთის იდეა უნდა მოუსპო, აი, საქმეს რით უნდა შეუდგე! ამით, დიახ, ამით უნდა დაიწყო - ბრმები არიან, არაფერი გაეგებათ! როცა კაცობრიობა ღმერთს უკლებლივ განუდგება, მაშინ თავისთავად, ანთროპოფაგიის გარეშე, მთელი ადრინდელი მსოფლმხედველობა და, რაც მთავარია, მთელი ადრინდელი ზნეობა დაემხობა, შემდეგ კი ყოველივე ახალი დაიწყება. ადამიანები გაერთიანდებიან, რათა ცხოვრებისგან მიიღონ ყველაფერი, რის მოცემაც კი ცხოვრებას შეუძლია, მაგრამ უსათუოდ მარტო ამქვეყნად ბედნიერებისა და სიხარულისთვის. ადამიანს ღვთაებრივი, ტიტანურად ამაყი სული განადიდებს და ღმერთკაცად აქცევს. ნებისყოფისა და მეცნიერების შემწეობით ბუნებას იგი ყოველ წუთას უკვე შეუზღუდველად დაამარცხებს, რაც ყოველ წუთას ისეთ სიამოვნებას მიანიჭებს, რომ ეს ადრინდელ ზეციურ სიამეთა სასოების მაგივრობას გაუწევს. ყველა შეიმეცნებს, რომ სრულად მოკვდავია, აღარასოდეს აღდგება და სიკვდილს ღმერთივით მშვიდად, ამაყად შეეგებება. სიამაყე მიახვედრებს, რომ არ უნდა დრტვინავდეს იმის გამო, რომ სიცოცხლე წარმავალია და ძმასსა თვისსა უკვე ყოველგვარი საზღაურის გარეშე შეიყვარებს. სიყვარული დააკმაყოფილებს მარტოოდენ წამიერი სიცოცხლისას, მაგრამ თვით იმის შეგრძნება, რომ სიცოცხლე წამიერია, სიყვარულის ცეცხლს იმდენად გააძლიერებს, რამდენადაც ადრე იმქვეყნიურ და უსასრულო სიყვარულის სასოებას ბადებდა. და ასე შემდეგ, ასე შემდეგ ამგვარადვე. დიდებულია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ბნედით ძალზე გატანჯული სნეულნი ერთთავად განუწყვეტელი და, რა თქმა უნდა, ავადმყოფური თვითდადანაშაულებისკენ არიან მიდრეკილნი. ისინი იტანჯებიან რაღაცაში და ვიღაცასთან თავიანთი „დანაშულობის“ გამო, სინდისის ქენჯნა აწამებთ, ხშირად, ყოველგვარი საფუძვლის გარეშეც კი, აზვიადებენ, ხანაც თავიანთ თავს თავადვე უგონებენ სხვადასხვა დანაშაულსა და ბოროტმოქმედებას. ასეთი სუბიექტი შიშისა და დაშინების შედეგად მართლა დამნაშავე ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შებღალული ბუნება და დამნაშავე გული, ყოველგვარ მიწიერ მართლმსაჯულებაზე უფრო სრულად არის თავისივე განმსჯელი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ეს გახლავთ ჟამი ცხოველური შიშის ჭვრეტისა, როცა დამნაშვე უკვე ხედავს, რომ ყველაფერი უკვე დაკარგულია, მაგრამ მაინც იბრძვის, თქვენთან ბრძოლას მაინც აპირებს. ეს ის ჟამია, როცა თვითგადარჩენის ყველა ინსტიქტი მის არსებაში ერთბაშად აღსდგება და იგი თავის გადასარჩენად მოგაპყრობთ შეკითხვის გამომხატველ, ტანჯულ, გამჭოლ მზერას, თქვენს შესწავლას, თქვენი სახის შესწავლას, თქვენს აზრებში ჩაწვდომას ცდილობს, ელის, რომელი მხრიდან დაარტყამთ და მშფოთვარე გონებაში ათასნაირ გეგმას მყისიერად ქმნის, მაგრამ სიტყვა მაინც ვერ დაუძრავს, შიშობს, რაიმე არ წამომცდესო! ეს დამამცირებელი მომენტები ადამიანის სულსა, გზანი სულის წამებისანი, ეს ცხოველური წყურვილი თავის გადარჩენისა ისეთი შემზარავია, ზოგჯერ თვით გამომძიებელსაც კი შესძრავს და დამნაშავის მიმართ თანაგრძნობას ჩაუნერგავს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ყველანაირ ვითარებაში აუცილებელია! ფულიანი კაცი ყველგან კაცია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რომანისტიც კი შეიძლება, კუთხეში მიიმწყვდიო და გააცამტვერო წვრილმანებით, იმ წვრილმანებით, რითაც მუდამ ასე მდიდარია სინამდვილე და რაც ამ საცოდავ, უნებურ მთხზველებს არაფრად მიაჩნიათ და თავში არც მოუვათ, როგორც თითქოს სრულიად უმნიშვნელო და უსარგებლო რაღაცა. ო, იმათ იმ წუთას ამისთვის არ სცალიათ, მათი გონება გრანდიოზულ მთლიანს ქმნის - ამ დროს კი ისეთ წვრილმანებს აჩეჩებენ! მაგრამ სწორედ ამით გააბამენ ხოლმე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ფსიქოლოგია თუმცა უღრმესი რამ გახლავთ, მაგრამ მაინც ჯოხსა ჰგავს, რომელსაც ორი ბოლო აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = წუთისოფლად ჩვენი ყოფნა ხანმოკლეა, მრავალ ავ საქმეს ვჩადივართ და ურიგო სიტყვებს წარმოვთქვამთ. ამიტომ ყველანი შევეცადოთ, ერთად ყოფნისას ხელთ ვიგდოთ ხელსაყრელი წუთი, რათა ერთმანეთს კარგი სიტყვაც ვუთხრათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ქრისტეს ცნება ჯერ თავად უნდა აღვასრულოთ და თავს ნება მხოლოდ ამის მერე მივცეთ, რომ ჩვენს შვილებს მოვთხოვოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = შურიანსა და თავმოყვარე კაცს ბევრ ფულს ერთბაშად ნუ აჩვენებთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია უფლება, მით უფრო შემზარავია მისი გამოყენება!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არაფრისგან სიყვარულის შექმნა შეუძლებელია, არაფრისგან მხოლოდ ღმერთი ქმნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = მამა ჯერ კიდევ არ არის ის, ვინც შვა, მამა ის არის, ვინც შვა და დაიმსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილ ცხოვრებაში, რომელსაც არა მარტო საკუთარი უფლებები გააჩნია, არამედ უდიდეს მოვალეობებსაც აწესებს, თუ გვინდა, რომ ჰუმანურები, ბოლოს და ბოლოს, ქრისტიანები ვიყოთ, მოვალენი ვართ, იმ მრწამსს მივყვეთ, რაც გონებითა და გამოცდილებით შემოწმებულია, ანალიზის ქურაში გამოტარებულია, ერთი სიტყვით, უნდა ვიმოქმედოთ გონივრულად და არა უგუნურად, როგორც სიზმარში და ბოდვისას, რათა ადამიანს არ ვავნოთ, რათა იგი არ გავტანჯოთ და არ დავღუპოთ. აი, ეს იქნება ნამდვილი ქრისტიანული საქმე, არა მხოლოდ მისტიკური, არამედ გონივრული და ჭეშმარიტად კაცთმოყვარული საქმე...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ადამიანები, ვინც შეზღუდულობის გამო მთელ ქვეყნიერებას ადანაშაულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი კეთილსა და კარგ გრძნობებს ხშირად დასცინის, მხოლოდ ქარაფშუტობის გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალში შეიძლება იპოვო გასაოცრად არაჩვეულებრივი, რასაც სხვა ვერავისთან ნახავ; ოღონდ პოვნის უნარი უნდა გქონდეს, აი ეს არის მთავარი! ეს უკვე ნიჭია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ძმები კარამაზოვები“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
=== ''ეშმაკნი'' (1872) ===
[[ფაილი:Dosto3.jpg|thumb|right|150პქ|ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით, მეტსაც ვიტყვი, ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, იმასაც დროებით, ასე იცის თურმე მწუხარებამ.]]
{{Q
| ციტატა = არის ამქვეყნად უცნაური სახის მეგობრობა: ორმა მეგობარმა შეიძლება ცოცხლად დაჭამონ ერთმანეთი და მაინც ვერა და ვერ დაშორდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გადიდგულებული მეგობარი პირველი თვითონ გახდება ავად და შეიძლება დარდსაც გადაჰყვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო დიდბუნოვანია კაცი, მით უფრო სჩვევია უხეში აზროვნება, თუნდაც თავისი მრავალმხრივი განვითარების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალის გული დღემდე არავის ამოუცვნია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ წარმოდგენაც არა გაქვთ რა ნაღველით და ბოღმით აგევსება გული, როცა წლების მანძილზე წმინდად ნალოლიავებ შენს დიდ იდეას უვიცები აიტაცებენ, ქუჩაში გაათრევენ და თავისთანა რეგვენების სათრევად გახდიან! როცა ამ შენს იდეას უეცრად ქუჩაში წააწყდები, სულ შეცვლილს, დამახინჯებულსა და ლაფში ამოსვრილს, ყოველგვარი ჰარმონიის, აზრისა და სილამაზისგან გაძარცულს და ბრიყვების საბურთაოდ გამხდარს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = აზრის წარმოსაშობად პირველ ყოვლისა შრომაა საჭირო, საკუთარი შრომა, საკუთარი თაოსნობა, საკუთარი გამოცდილება! ხელის გაუნძრევლად არასოდეს არაფერი გაკეთებულა. ვიმუშაოთ და ჩვენი აზრიც გვექნება. მაგრამ მუშაობის თავი ჩვენ ვინ მოგვცა, მაშ აზრიც იმათგან უნდა ვისესხოთ, ვინც აქამდე ჩვენს მაგიერ მუშაობდა და მაშასადამე, ისევ ევროპასა და ისევ იმ გერმანელებს მივაკითხოთ, ვინც აგერ ორასი წელია ჩვენი ჭკუის მასწავლებლები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსეთი იმდენად დიდი გაუგებრობა გახლავთ, გერმანელებისა და შრომის გარეშე ჩვენ ამ გაუგებრობას ვერც მოვერევით და ვერც თავს გავართმევთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არ შემიძლია მართლა და მართლა ისე ვიწამო, როგორც ჩემს ნასტასიას (მოახლე) ან რომელიმე ბატონკაცს სწამს, ასე ვთქვათ, „ყოველი შემთხვევისათვის“ - ან როგორც ჩვენს საყვარელ შატოვს, - თუმცა არა, შატოვი სათვალავში ჩასაგდები არ გახლავთ, შატოვს მოსკოველი სლავიანოფილივით იძულებით სწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ მარტო ის რად ღირს, რომ ქრისტიამობამ ქალი ვერ დააფასა, - რაც დიდებულად განავითარა ჟორჟ სანდიმ თავის ერთ-ერთ გენიალურ რომანში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სამარხვო ზეთსა და ცერცვის შეჭამანდში ხომ არ შეეძლო მართლა და მართლა ბელინსკის გზა ხსნისა ეპოვა!...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ორმოცდაშვიდ წელს, ბელინსკიმ საზღვარგარეთ ყოფნისას გოგოლს თავისი ცნობილი წერილი გაუგზავნა, სადაც სასტიკად უსაყვედურა, „ვიღაც ღმერთის“ როგორ გწამსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისი ხალხისა არა ესმის რა და ვინც მას მოწყდება, მყისვე მამულის რწმენასაც დაჰკარგავს და ათეისტი ან ყველაფერზე გულაყრილი კაცი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მარადიულმა, წმიდათა წმიდა სევდამ ერთხელ თუ აუძგერა გული რომელიმე მგრძნობიარე სულის ადამიანს, მერე თავის დღეში არ გაცვლის იმას სხვა არავითარ სიამოვნებაზე. ზოგს ხომ სევდა ყოველგვარ სიამოვნებას ურჩევნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ პატარა წვრილმანიც კი საოცრად გაგაკვირვებს და გონებაში დიდი ხნით ჩაგრჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააყენეთ ერთი არარაობა ვინმე ერთი რაღაც უბედური ბილეთების გასაყიდად რკინიგზაზე და ნახავთ, რა იუპიტერად წარმოიდგენს მყისვე ეს არარაობა თავს და როგორ შემოგხედავთ, როცა ბილეთის საყიდლად მიხვალთ, „ნახეთ, ერთი, რა ძალა მაქვს შენზეო...“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავგანწირვაზე დიდი ბედნიერება არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მეგობრებისათვის ზოგჯერ მართლაც მავნე გახლავთ განმარტოება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხშირად რომელიმე მწერალი ხალხს წლების მანძილზე ღრმა აზრების მატარებლად მიაჩნია, ჰგონია, საზოგადოების გარდაქმნაზე განსაკუთრებულსა და საოცარ გავლენას ახდენსო, მაგრამ ბოლოს მისი ღრმა აზრები ეგზომ წყალწყალა და უსუსური გამომდგარა, გული არავის დასწყვეტია, ასე მალე რატომ გამოიფიტაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გვხვდება ორი ჯურის ხალხი: ვინც დიდი მწუხარებისა და გაბოროტებისგან იკლავს თავს, ან შეშლილობით მოსდით თუ რაღაც სხვა მიზეზით, ისინი ბევრს არ ფიქრობენ, უცებ გადასწყვეტენ ხოლმე. ტკივილი ნაკლებ ადარდებთ; მაგრამ თუ სრულ გონებაზე მყოფი იკლავს თავს, - ის ბევრს ფიქრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - ვითომ შეიძლება სრულ გონებაზე მყოფმა მოიკლას თავი?
- ძალიან ბევრი იკლავს. ტკივილის შიში რომ არა, უფრო მეტი იქნებოდა. ყველა.
- მაშ თქვენი ფიქრით, რა უშლის ხელს ადამიანებს თავი მოიკლან?
- მე... მე ჯერ ცოტა რამ ვიცი... ისე კი ორი რამ უშლის, მხოლოდ ორი: ერთი ძალიან პატარაა, მეორე კი ძალიან დიდი, მაგრამ ეს პატარაც ძალიან დიდია.
- პატარა რაღაა?
- ტკივილი.
- მეორე დიდი მიზეზი რაღაა?
- საიქიო.
- ესე იგი სასჯელი, არა?
- რაც გინდა დაარქვით, ისე კი საიქიოს ფიქრია, - მხოლოდ საიქიოსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა საკუთარი თავით სჯის. სავსებით თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულ ერთია. აი, თავი და თავი მიზანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს სიცოცხლე უყვარს და სიკვდილის იმიტომ ეშინია. მე ასე მესმის. ბუნებაც ამას გვკარნახობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშია, ადამიანი კი უბედურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყოველივე ტკივილი და შიშია. ახლა ადამიანს სიცოცხლე უყვარს, რამეთუ ტკივილი და შიში უყვარს. ასე მოუწყვეს. სიცოცხლე ახლა ტკივილისა და შიშს ფასად ეძლევა ადამიანს, აი, ამით აბრმავებენ ხოლმე. ახლა ადამიანი ჯერ კიდევ ის ადამიანი არ არის, გაჩნდება სხვა, ახალი ადამიანი, ბედნიერი და ამაყი და მისთვის სულ ერთი იქნება სიკვდილ-სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც ტკივილსა და შიშს დასძლევს, ის თვითონ გახდება ღმერთი. ის ღმერთი კი აღარ იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - თქვენის აზრით, მაშ ის ღმერთი მაინც არსებობს?
- ის არ არსებობს, მაგრამ მაინც არის. ლოდში ტკივილი არ არის, მაგრამ ლოდის შიშში არის ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი სიკვდილის შიშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც თავისუფლება ყველაფერს ურჩევნია, იმან უნდა გაბედოს თავის მოკვლა. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ჩასწვდება ტყუილის არსს. ამის მიღმა თავისუფლება არ არსებობს. ყოველივე აქ არის, ამის იქით აღარაფერია. ვინც გაბედავს და თავს მოიკლავს, ის ღმერთია. ახლა ყველას შეუძლია ისე გააკეთოს, აღარც ღმერთი იყოს და აღარც არაფერი, მაგრამ ჯერჯერობით ეს არავის გაუკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ, რუსები, ამერიკელებთან შედარებით უსუსური ბალღები ვართ, კაცი ან ამერიკაში უნდა დაიბადო, ან კარგა ხანს უნდა იცხოვრო იქ, თუ გინდა იმათ დონემდე მიაღწიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მესმის, მოწყენამ როგორ უნდა აიტანოს კაცი. დარდმა არ უნდა გძლიოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = „რატომზე“ ელით პასუხს? ამ პატარა სიტყვას ჰგოდებს ქვეყნიერების გაჩენის პირველი დღიდან მთელი დედამიწა. ყოველ წუთს და წამს ამას შეჰღაღადებს თავის გამჩენს ბუნება, და პასუხი აგერ უკვე შვიდი ათასი წელია ვერ მიუღია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ისეთი სახეები, ყოველ ნახვაზე რომ მუდამ სხვანაირი გეჩვენება, მუდამ რაღაც ისეთს შეამჩნევ, რაც მანამდე არ შეგიმჩნევია, გინდა ასჯერ გყავდეს ნახული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხომ არის ისეთი შემთხვევა, როცა კაცს უჭირს თვითონ ლაპარაკი, ჰოდა, აუცილებელია ეს მესამე პირმა იკისროს, ვისაც არ გაუჭირდება ზოგიერთი საჩოთირო ამბის გადმოცემა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო საშინელ დღეშია ადამიანი, ან რაც უფრო დაჩაგრული და ღარიბია ხალხი, მით მეტი სიკერპით ეჭიდება ოცნებას, სამოთხეში ამინაზღაურდება ყველაფერიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კეთილშობილებით დაბრმავებულ გულს ძალუძს ყოვლად უღირსი ადამიანი, ვისაც შენი არა ესმის რა, ვინც მზადაა, როგორც კი შემთხვევა მიეცემა, სიცოცხლე გაგიმწაროს, აი ასეთი კაცი, მიუხედავად ყველაფრისა, იდეალად გაიხადო, ოცნებად დაისახო, მთელი იმედები მასზე დაამყარო, შეიყვარო და მთელი სიცოცხლე ხატად დაისვა, არც იცი, რატომ და რისთვის - იქნებ სწორედ იმისთვის, რომ ამის ღირსი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტი მწუხარება ზოგჯერ ფუქსავატ კაცსაც დაადინჯებს და საოცარ ძალას შემატებს, თუნდაც სულ მცირე ხნით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი მწუხარება ზოგჯერ ბრიყვსაც დააჭკვიანებს, ცხადია, დროებით, ასე იცის მწუხარებამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიმართლე მუდამ დაუჯერებელია. სიმართლე რომ დასაჯერებელი გახდეს, უთუოდ ტყუილი უნდა შეურიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რუსები უნდა მავნე პარაზიტებივით გაჟლიტონ კაცობრიობის საკეთილდღეოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებრივ თუ ამქვეყნად ბოლო არაფერს აქვს, უთუოდ ექნება, უთუოდ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს უბედურება სწორედ ისევე სჭირია, როგორც ბედნიერება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე ეშმაკური არაფერია, კაცი რომ საკუთარ თავს თამაშობ, არავინ დაგიჯერებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმდენი უნდა იქაქანო და უმტკიცო შენი, ბოლოს შენვე აგერიოს, მსმენელმაც ვერაფერი გაიგოს და თავი დაგანებოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა რომ დიდი ბოროტება ჩაიდინო, ისეთი სამარცხვინო, თავმოსაჭრელი და ამასთან... ისეთი სასაცილო... მთელი ათასი წელი არავინ დაგივიწყოს და ათასი წელი ყველამ გაფურთხოს, უცბად კი ეს იფიქრო: „შუბლში ერთი ტყვია და მორჩა ყველაფერიო“, განა სულ ერთი არ იქნება, ვინ რას იტყვის და რას იზამს შენს შემდეგ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ადამიანისთვის დრო უცბად გაჩერდება და საუკუნოდ ასე იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი რომ სრულ ბედნიერებას მიაღწევს, მაშინ ჟამი აღარ იქნება, ვინაიდან აღარც არის საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დრო საგანი არ არის, დრო იდეაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანმა არ იცის თავისი ბედნიერება და უბედური იმიტომ არის. მარტო იმიტომ. ყველაფრის მიზეზი ესაა მხოლოდ! ვინც ამას ჩასწვდება, იმავ წუთს ბედნიერი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხმა არ იცის თავისი სიკარგე და იმიტომ არიან ცუდნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არც ერთ ერს არ მოუწყვია თავისი ცხოვრება მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გონება და მეცნიერება ადამიანთა ცხოვრებაში მუდამ მხოლოდ მეორეხარისხოვან როლს თამაშობდა დასაბამიდან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ არასდროს მომხდარა, ყველა ერსა თუ რამდენიმეს ერთი საერთო ღმერთი ჰყოლოდათ, თითოეულს თავისი ჰყავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი კაცობრიობისა, მიზანი ყოველი ერისა, მისი არსებობის მანძილზე არის მარტოოდენ ღმერთის ძიება, დიახ, უთუოდ საკუთარი ღმერთის ძიება და რწმენა მისი, ვითარცა ერთარსებისა, ჭეშმარიტებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი არის სინთეტიკური პიროვნება მთელი ხალხისა, ამ ხალხის არსებობის დასამაბიდან დასასრულამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე ტკივილი და შიშაა, ადამიანი კი უბედურია. ვინც ტკივილსა და შიშს დაძლევს, თვითონ გახდება ღმერთი. ღმერთი სიკვდილის შიშია. ვინც მხოლოდ შიშის მოსაკლავად მოიკლავს თავს, უმალ ღმერთი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = რას დაიჩემეთ ეს ოცი წელი! ეს ოცი წელი [მეგობრობის] მარტო საკუთარი თავმოყვარეობის ამბავი იყო და მეტი არაფერი. წერილებს ჩემთვის კი არა, შთამომავლობისთვის წერდით. თქვენ სტილისტი ხართ და არა ჩემი მეგობარი. მეგობრობა სინამდვილეში გაბუქებული სიტყვაა: გულის ჭუჭყის გადმონთხევა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველას კატეხიზმოთი გვასწავლეს: „თუ პატივს სცემ მამასა შენსა და მშობლებსა შენსა, დღეგრძელიც იქნები და სიმდიდრეც მოგეცემაო“. ასე არის ათ მცნებაში. ჰოდა, თუ ღმერთმა საჭიროდ სცნო სიყვარულის წილ ჯილდოს დანიშვნა, მაშასადამე, ეგ თქვენი ღმერთი უზნეო არის-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ. უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა საქართველოს მაცნე
}}
{{Q
| ციტატა = ცალკეულ ხალხთა გაქრობის ნიშანი საერთო ღმერთის აღიარება გახლავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ღმერთები საერთო ხდება, ისპობა ღმერთებიც და ისპობა რწმენაც თვით ხალხთან ერთად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო ძლიერია ხალხი, მით განსაკუთრებულია ღმერთი მისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ არსებულა ჯერ ხალხი რელიგიის გარეშე, ანუ სიკეთისა და ბოროტების ცნების გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ხალხს საკუთარი ცნება აქვს სიკეთისა და ბოროტებისა, საკუთარი სიკეთე და ბოროტება გააჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ხალხებს საერთო ცნება ექმნებათ სიკეთესა და ბოროტებაზე, მაშინ იწყება მათი გადაგვარება და მაშინ იშლება სხვაობა სიკეთესა და ბოროტებას შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხალხი ამყავს ღმერთამდე. ან ყოფილა კი ოდესმე სხვანაირად?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხი ეს სხეულია ღვთისა. ყოველი ერი მანამდე რჩება ერად, ვინემ საკუთარი ღმერთი ჰყავს და სხვა დანარჩენ ღმერთებს შეურიგებლივ ჰგმობს. ვინემ სწამს, რომ მისი ღმერთი სხვა ღმერთებს დაამარცხებს და განდევნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ებრაელები მხოლოდ ჭეშმარიტი ღმერთის მოლოდინით სულდგმულობდნენ და ქვეყნიერებას ახალი ღმერთი დაუტოვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბერძნები ბუნებას აღმერთებდნენ და მსოფლიოს თვისი რელიგია უანდერძეს ანუ ფილოსოფია და ხელოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომმა ხალხი გააღმერთა სახელმწიფოს სახით და კაცობრიობას სახელმწიფო დაუტოვა ანდერძად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ დიად ერს არა სწამს, რომ მარტოოდენ მან მიაკვლია ჭეშმარიტებას, თუ არა სწამს, რომ მარტოოდენ მას ძალუძს და მარტოოდენ ისაა მოწოდებული ყველა მკვდრეთით აღადგინოს და იხსნას თავისი ჭეშმარიტებით, ის ეთნოგრაფიის მასალა არის და არა დიდი ერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - მითხარით, თქვენ თვითონ გწამთ თუ არა ღმერთი?
- მე რუსეთი მწამს, მართლმადიდებლობა მწამს მისი... მწამს ქრისტეს სხეული... მწამს, რომ მეორედ მოსვლა რუსეთში მოხდება... მწამს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი, რომ პიგმეები ვართ ამერიკის ჩრდილოეთ შტატების აზრთა გაქანებასთან შედარებით; რუსეთი ეს ბუნების შეცდომაა და არა ჭკუისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც დიდი ადამიანი უნდა იყო, საღმა აზრმაც არ შეგაყოყმანოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თავადაც კარგად მოგეხსენებათ, რწმენა რომ ხალხის გასაპირუტყვებლად გინდათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დიდი ნიჭის ადამიანი დიდი არამზადაც შეიძლება იყოს, ერთი მეორეს არ გამორიცხავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოყვასის უბედურება უცხო თვალს, ვინც არ უნდა იყოს იგი, მუდამ სიამეს ჰგვრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილეში მოწყალების გაცემით მინიჭებული სიამოვნება ამპარტავნული და უზნეო სიამოვნებაა, ეს მდიდარი კაცის განცხრომაა, აქაოდა სიმდიდრე და ძალაუფლება მაქვსო და მათხოვარზე მაღლა ვდგავარო. მოწყალება ათახსირებს გამკითხავსაც და გაკითხულსაც და ვერც მიზანს აღწევს, ვინაიდან მხოლოდ ამრავლებს გლახაკებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეულ რუსეთს ყველაზე ნაკლებ ძალუძს ამქვეყნად რასმე გაუმკლავდეს. უბირი ხალხი კიდევ ჰა, რუსთა ღმერთს ეჭიდება და იმით უდგას სული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კურთხეული რუსეთი ფიცრისგან ნაგები ქვეყანა არის, ღატაკი და... საშიში ქვეყანა, სადაც ბატონებად ქედმაღალი გლახაკნი სხედან, დანარჩენი უმრავლესობა კი ხუხულებში ცხოვრობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსული რევოლუციური იდეის მთელ არსს სინდისის უარყოფა შეადგენს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცისთვის სინდისი მხოლოდ ზედმეტი ტვირთია და მუდამ ტვირთი იყო, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თავის მოკვლა იმიტომ მინდა, ეს იმიტომ ვიფიქრე, არა მსურს სიკვდილისა მეშინოდეს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ყველაზე ძლიერ რა მოქმედებს ამ ხალხზე? რა და მუნდირი. მუნდირის ჯადოს ვერავინ უძლებს. მეც განზრახ ვიგონებ ჩინებსა და თანამდებობებს: ეს მდივნებიო, ეს ფარული მეთვალყურენიო, ხაზინადარნიო, თავმჯდომარენიო, ეს რეგისტრატორნიო, მათი თანაშემწენიო - ამ ანკესზე ყველა ეგება. ამასთან სენტიმენტალობაც დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუმცა სულ მთლად არა მწამს, მაინც არ ვიტყვი, ღმერთი უნდა დაიხვრიტოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა საკუთარი ჭკუით არავინ ცხოვრობს. საკუთარი ჭკუა ახლა ძალიან ცოტასა აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უდესპოტიზმოდ არც თავისუფლება ყოფილა ქვეყნად და არც თანასწორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნიერებას ერთი რამ აკლია მხოლოდ და ეს ერთი მორჩილებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სწავლის წყურვილი უკვე დიდკაცური სურვილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონკაცი რომ დემოკრატიას იწამებს, ამაზე მომხიბლავი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე აუტანელი არაფერია, როცა გაუბედურებულ კაცს ასი მეგობარი დაადგება თავზე და ჩასჩიჩინებს, ბრიყვულად მოიქეციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მთლიანად არასოდეს ინანიებს დანაშაულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი კაცის გულს ისე არაფერი ახარებს, როგორც საჯარო აურზაური და არეულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ საზოგადოებაში მოიძებნება ნაძირალა ადამიანები, ყოველ გარდამავალ ხანაში ამოტივტივდებიან ხოლმე ისინი ზედაპირზე და არა მარტო მიზანი, ჭკუისა და აზრის ნიშანწყალიც არ გააჩნიათ, მხოლოდ და მხოლოდ მოუსვენრობასა და მოუთმენლობას გამოხატავენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე არ მესმის, რად იქცევიან ეს ჩვენი ბატონი გენიოსები თავიანთი დიდებული წლების მიწურულს, როგორც პატარა ბიჭები?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მსუბუქი ლიტერატურული კითხვის დროს, რაც უნდა გენიოსი იყო, საზოგადოებას ოც წუთზე მეტი გული არ უნდა გაუწყალო, თორემ დაუსჯელად ვერ გადარჩები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცობრიობის ბედ-იღბალისთვის სისულელე ისევე საჭირო გახლავთ, როგორც უდიდესი გენია...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ ინგლისელის გარეშე როგორმე კიდევ გაძლებს კაცობრიობა, გერმანიის გარეშეც გაძლებს, რუსი კაცის გარეშე ხომ გაძლებს და გაძლებს, მეცნიერების, პურის გარეშეც გაძლებს, მაგრამ სილამაზის გარეშე ვერ ისულდგმულებს, რამეთუ მაშინ რაღა გვინდა ამ ქვეყანაზე! ამაშია მთელი საიდუმლოება, ეს არის, რაც არის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იცით კი, რომ მეცნიერებაც წუთით ვერ გასძლებს სილამაზის გარეშე, ეს იქნება ხეპრეობა და არა მეცნიერება, ლურსმანსაც ვერ გამოიგონებს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ბედნიერი იყავით-მეთქი, არ გისურვებთ - მოგწყინდებათ; არც უბედურებას გისურვებთ; უბრალოდ, გაგიმეორებთ ამ ხალხურ სიბრძნეს: „მეტი იცხოვრეთ“ და ეცადეთ როგორმე მოწყენა არ შეიჩვიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საერთოდ, რუსი ქალის სილამაზეს უზადოება აკლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტების თვალნათლივ დანახვამ არ შეიძლება მაინც არ შეგაძრწუნოს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ო, რა საზიზღარი, რა სულმდაბალი პირუტყვია ადამიანი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი და მისი შეხედულება - ეს ორი სხვადასხვა რამეა, ერთმანეთისგან განსხვავებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ზოგჯერ ისეთი წამები, ეს ხუთი თუ ექვსი წამია მხოლოდ, როცა შენს სულში განუწყვეტელი ჰარმონია ისადგურებს. ამას მიწიერი არაფერი აქვს. მე არც ზეციურს დავარქმევდი, უბრალოდ მიწიერი ადამიანი ამას ვერ გაუძლებს, ან ფიზიკურად უნდა შეიცვალოს, ან მოკვდეს. ეს არის ნათელი, უდავო შეგრძნება. თითქოს უცბად შეიგრძნობ მთელ ბუნებას და უცებ ამბობ: ეს კი მართალიაო. როცა ღმერთმა ეს ქვეყანა გააჩინა, გაჩენის ყოველი დღის ბოლოს ასე ამბობდა: „ეს მართლა კარგიაო“. ეს... გულაჩუყება არაა, ეს უბრალოდ სიხარულია. თქვენ აღარც პატიება გჭირდებათ ვისიმე, ვინაიდან საპატიებელი აღარაფერი გაქვთ. ეს სიყვარულზე მეტიცაა! საშინელი ის არის, რომ ყველაფერი ასე საშინლად ცხადია და ასე დიდად სახარბიელო. ეს კიდევ ერთი წამი რომ გაგრძელდეს, შენი სული ვერ გაუძლებს და გაქრება. ამ ხუთ წამში მე მთელ სიცოცხლეს განვიცდი და მთელ სიცოცხლეს არ დავიშურებ ამ წამებისათვის. ათი ასეთი წამის გასაძლებად ფიზიკური გარდაქმნაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი სიცოცხლე იმას ვნატრობდი, ლიტონი სიტყვები არ ყოფილიყო. მხოლოდ ამიტომ ვცოცხლობდი. ახლაც ყოველდღე ამას ვნატრობ, ლიტონი სიტყვები არ იყოს-მეთქი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ღმერთი არის, ყველაფერი მისი ნებაა და მის ნებას ვერ გადავალ. თუ არ არის, ყველაფერი ჩემი ნებაა და მოვალე ვარ ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ ამ პლანეტაზე ისეთი არავინ მოიძებნება, ღმერთი უარყოს, თვითნებობა ირწმუნოს და მერე გაბედოს ეს თვითნებობა გამოავლინოს? ეს იგივეა, გლახაკმა მემკვიდრეობა მიიღოს და შიშით სალაროს ვერ გაეკაროს. მე მინდა ჩემი თვითნებობა გამოვავლინო. თუ სხვამ არა, მე ერთი გავაკეთებ ამას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მოვალე ვარ თავი მოვიკლა, ვინაიდან ჩემი თვითნებობის მთავარი მუხლია - შენი ხელით მოიკლა თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის ყველაზე დიდი იდეა ის არის, რომ ღმერთი არ არსებობს. ამას ადასტურებს კაცობრიობის ისტორია. ადამიანს სხვა არაფერი უკეთებია, გარდა ღმერთის გამოგონებისა, რა არის თავი არ მოეკლა და ეცოცხლა. მთელი მსოფლიოს ისტორია დღემდე ეს არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იყო ამ ქვეყნად ერთი დღე და იმ დღეს დედამიწაზე სამი ჯვარი იდგა. ერთს, იმ ჯვარზე გაკრულს, ისე სწამდა, მეორეს უთხრა: „დღეს ჩემთან ერთად სამოთხეში მოხვდებიო“. დასრულდა დღე, ორივე მოკვდა. იარეს, იარეს და ვერც სამოთხე ნახეს, ვერც მკვდრეთით აღდგომა იხილეს. ნათქვამი არ ახდა. მისმინე: ეს კაცი იყო უდიადესი არსება ამ ქვეყანაზე, მისთვის ღირდა მხოლოდ ესულდგმულა ქვეყნიერებას. მთელი პლანეტა, ყოველივე, რაც მასზე არის, ამ კაცის გარეშე სიგიჟეა და სხვა არაფერი. არც მანამდე და არც მერე მისი მსგავსი არ შექმნილა და არც შეიქმნება, რა სასწაულიც არ უნდა მოხდეს. სასწაულიც სწორედ ის არის, რომ მისი მსგავსი არც ყოფილა და არც იქნება. ხოლო თუ ასეა, თუ ბუნების კანონებმა ისიც არ დაინდეს, თავისივე სასწაულიც გასწირეს, ისიც იძულებული გახადეს ამ ცრუ წუთისოფელში ეცხოვრა და სიცრუისთვის მომკვდარიყო, მაშასადამე, ეს პლანეტა სიცრუეა, სიცრუეზე დგას და ყველაფერი მხოლოდ ადამიანის დაცინვაა. მაშასადამე, თვით პლანეტის კანონები სიცრუე და ეშმაკისეული ვოდევილი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ გამიგია, როგორ შეიძლება სცოდნოდა ათეისტს, ღმერთი არ არისო, და მაშინვე თავი არ მოეკლა? იცოდე, ღმერთი არ არის და ისიც იცოდე, შენ თვითონ ღმერთი ხარ - ამაზე მეტი უაზრობა არ შეიძლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ვიკლავ თავს, რომ დავამტკიცო ჩემი ურჩობა და ჩემი ახალი საშინელი თავისუფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, უნდა ვაპატიოთ და შევუნდოთ ყველას, უპირველეს ყოვლისა, შევუნდოთ და ვაპატიოთ მუდამ და ყოველთვის... იმედია, ჩვენც შეგვინდობენ. რამეთუ ყველანი ერთმანეთის წინაშე დამნაშავენი ვართ... დიახ, დამნაშავენი!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოო, ბედნიერია ის, ვისაც ღმერთი ცხოვრების გზაზე ქალს შეახვედრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ ქვეყანასთან რომ ანგარიში გაასწორო და სრული თავისუფლება მოიპოვო, შენდობა, შენდობა და შენდობაა საჭირო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი ყოფილა ამ ქვეყანაზე ისე იცხოვრო, არ მოიტყუო... და... შენივე ტყუილი არ დაიჯერო, დიახ, სწორედ ასეა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ეშმაკნი, გამოსულნი სნეულისგან და შესულნი ღორებში (ბიბლიური სიუჟეტი) - ეს სულ მუწუკები და წყლულებია, უწმინდურება და სიბინძურე, ეშმაკნი და ეშმაკეულნი, რომელთაც შეჭირვებული ჰყავთ ჩვენი ტკბილი სნეული, ჩვენი დიდი რუსეთი საუკუნეთა მანძილზე. დიახ, რუსეთი, რომელიც მე მუდამ მიყვარდა. მაგრამ აზრი ზენარი და ნება ზენარი მოევლინება მას ზეციდან, როგორც იმ ეშმაკებისგან შეპყრობილ შეშლილს და გამოვლენ მისგან ყველა ეს ეშმაკნი, ეს უწმინდურება, მთელი ის სიბილწე, ზედაპირზე ჩირქიან მუწუკებად გამოსული... და თვითონვე შეიხვეწებიან, გაგვიშვიო, ღორებში შევალთო. თუმცა, იქნებ უკვე შესულნიც არიან! დიახ, დიახ, ეს ჩვენ ვართ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი ახლა თუნდაც იმიტომ არის ჩემთვის აუცილებელი, რომ ადამიანს მარტო მისი სიყვარული შეუძლია ნიადაგ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უკვდავება თუნდაც იმიტომ მომენიჭება, ღმერთი არ იქნება ისე უსამართლო, გულში ჩამიქროს მისი სიყვარულის ერთხელ ანთებული ლამპარი: სიყვარულზე ძვირფასი კი განა რა არის? სიყვარული ყოფიერებაზე მაღლა დგას. სიყვარული ყოფიერების გვირგვინია და შეიძლება კი ყოფიერება მას არ ჰმონებდეს? თუ მე შევიყვარე იგი და სიხარული მომგვარა ამ სიყვარულმა - შეიძლება კი გამაქროს მეც, ჩემი სიხარულიც და არად გვაქციოს? თუ ღმერთი არის, მეც უკვდავი ვარ! Voila ma pfofession de foi (აი, ჩემი რწმენა სჯულისა)
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, ნეტავ კიდევ მაცოცხლა! სიცოცხლის ყოველი წამი და წუთი ადამიანისთვის დიდი ნეტარება უნდა იყოს... უთუოდ უნდა იყოს! ადამიანი მოვალეცაა ასე მოაწყოს ცხოვრება. ეს სიცოცხლის კანონია, მალული, მაგრამ ჭეშმარიტი კანონი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც იმის წარმოდგენა, რომ არსებობს რაღაც ჩემზე უსაზომოდ სამართლიანი და ბედნიერი, უკვე მეც მავსებს უზომო სასოებით, როგორიც არ უნდა ვიყო და რაც არ უნდა მქონდეს ჩადენილი! ადამიანმა უნდა იცოდეს და სწამდეს, რომ არის სადღაც უკვე სრულქმნილი ბედნიერება ყველასათვის და ყოველივესთვის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოფიერების ერთადერთ კანონს ის შეადგენს, ადამიანმა მუდამ შეძლოს მუხლმოდრეკა უსაზომოდ დიადის წინაშე. ადამიანებს რომ ეს უსაზომოდ დიადი წაართვა, ისინი ვერ იცოცხლებენ, სასოწარკვეთილება მოკლავთ. უსაზღვრო და უსაზომო ისევე აუცილებელია ადამიანისათვის, როგორც ის პლანეტა, სადაც ადამიანი ცხოვრობს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობრებო და კეთილებო: გაუმარჯოს დიად აზრს, უკვდავ, უსაზომო აზრს, ყოველმა კაცმა მუხლი უნდა მოიდრიკოს იმის წინაშე, რასაც დიადი აზრი ჰქვია. დიადი ხომ ყველაზე სულელსაც სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ამ წარმოუდგენლად პატივმოყვარე ლიტერატორებს თითქოსდა მოვალეობად მიაჩნიათ არც დამალონ ეს თავისი პატივმოყვარეობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთი ლიბერალი, რომელსაც არავითარი მიზანი არ გააჩნია, მარტო რუსეთში გახლავთ შესაძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენი შრომით ცხოვრება არ შეგვიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ღმერთი მწამს, მაგრამ ამას გარკვევა უნდა: მწამს არსება, რომელსაც მე ჩემში ვატარებ და ჩემში შევიცნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც არ იცი, ვერც შეიყვარებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ყველა და ჩვენც ყველა ახლა - ან სულმდაბალი ათეისტები ვართ, ან გულაყრილი, გათახსირებული ვიგინდარები და მეტი არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი რამის აღიარება მართლაც ძნელია ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე ისეთ რამეებზე არ ვმსჯელობ, რაც უკვე გადაწყვეტილია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი ყოვლის მხილველ თვალსაც მოატყუებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ საგანზე არამცთუ არ შეიძლება კაცმა ილაპარაკოს, ლაპარაკის წამოწყებაც კი უჭკოუბაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ აჯანყებას დაიწყებ, უთუოდ ათეიზმიდან უნდა დაიწყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რომის კათოლიციზმი ქრისტიანობა აღარ არის, რომმა ის ქრისტე იწამა, რომელსაც ეშმაკის მესამე ცთუნებამ სძლია. კათოლიკებმა რომ გამოაცხადეს, ამქვეყნიური მეუფების გარეშე ქრისტე ფეხს ვერ მოიკიდებსო, ამით ანტიქრისტე აღიარეს და მთელი დასავლეთი დაღუპეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სოციალიზმი უკვე თავისი შინაარსით ათეიზმია, რამეთუ პირველივე სტრიქონი აცხადებს, რომ ის ათეისტური მოძღვრებაა და განზრახული აქვს მხოლოდ და მხოლოდ მეცნიერებისა და გონების საწყისებზე მოაწყოს ყველაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საფრანგეთი მთელი თავისი გრძელი ისტორიის მანძილზე მხოლოდ რომაული ღმერთის იდეის განვითარება იყო, ხოლო თუ თავისი რომაული ღმერთი ბოლოს უფსკრულში გადაისროლა და ათეიზმი ირწმუნა, რასაც ჯერჯერობით სოციალიზმად ნათლავენ, მხოლოდ და მხოლოდ იმიტომ, რომ ათეიზმი რომის კათოლიციზმზე უფრო ჯანსაღი არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთს ვერ იწამებ, თუ ღმერთი არა გყავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იშრომეთ და შრომით ჰპოვეთ ღმერთი; ეს არის ყველაფრის დედაარსი, ანდა გაქრით, ვით საზიზღარი ობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ჭკვიანები აღარ ყბედობენ, პირი აქვთ დაცული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შრომა გვეზარება, ფულის მადა კი დიდი გვაქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მათხოვრობამ არ შეიძლება კაცი არ გარყვნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთი პროკლამაციის ერთ სტრიქონში უფრო მეტი აზრია, ვინემ რომელიმე კანცელარიის მთელ საქმიანობაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრობა სინამდვილეში მხოლოდ გაბუქული სიტყვაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგად საკაცობრიო მიზნების მიღწევა გაცილებით მაღლა დგას ხორციელ სიამოვნებაზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთი აუცილებელია და ამიტომაც უნდა იყოს, მაგრამ მე ვიცი, ღმერთი არ არის და არც შეიძლება იყოს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი მაინც ქალია, გინდაც მონაზვნის სამოსელი ეცვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს ცოდვილ დროში რწმენა მამა ზეციერისა ადამიანის ერთადერთი სასოებაა ამ ტანჯვისა და ვაების წუთისოფელში, ისევე როგორც მართალთათვის აღთქმული საუკუნო ნეტარება...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ეშმაკნი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''საწყალი ადამიანები'' (1846) ===
[[ფაილი:Dostoevskij 1863.jpg|thumb|right|150პქ|მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.]]
{{Q
| ციტატა = ოჰ, ნეტავი რა მომელის, როგორი იქნება ჩემი ბედი! რა მძიმეა ცხოვრება, როცა აწმყო გაურკვეველია, არა გაქვს მომავალი, არ იცი რა გელის. უკან მიხედვისა კი გეშინია. იქ ყველაფერი მწუხარებით არის მოცული, მისი ერთხელ მოგონებაც კი გულს მისერავს. მთელი სიცოცხლე უნდა ვიტირო ჩემი დამღუპველი ბოროტი ადამიანების გამო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოგონებები, სასიხარულოა თუ მწარე, მუდამ მტანჯველია. მაგრამ ეს ტანჯვაც ტკბილია და, როდესაც გულს სიმძიმე შემოაწვება, როდესაც გული გტკივა და გელევა, ნაღვლიანი ხარ, მოგონებები მაშინ აახლებენ და აცოცხლებენ მას, ისევე როგორც ნესტიან საღამოს ცვარნამი აახლებს და აცოცხლებს ხოლმე დღის პაპანაქებისაგან დახრუკულ, საცოდავ მჭკნარ ყვავილს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მდიდარ ადამიანებს არ უყვართ, როცა ღარიბები თავიანთ ხვედრს ხმამაღლა შესჩივიან. გვაწუხებენო, თავს გვაბეზრებენო, სიღარიბე ყოველთვის თავმოსაბეზრებელია; ძილს უფრთხობს ალბათ მათ მშიერთა გმინვა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხანდახან ხდება ხოლმე, ადამიანი დაიბნევა საკუთარ გრძნობებში და ჩმახავს რაღაცას. ამის მიზეზი სხვა არაფერი არ არის რა, თუ არა სისულელემდე გადაჭარბებული გულის სიფიცხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ინატრეთ ვარდები, დღეს კი გიგზავნით, ხომ ხედავთ, ყველაფერი კარგად ჩაივლის ხოლმე, მადლობა უფალს, რომ ჩვენი უბედურებანიც მთავრდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუმცა ბნელი ადამიანი ვარ, შეიძლება ჩერჩეტიც, მაგრამ მათგან განსხვავებით ვიცი, რომ გული მეც ისეთი მაქვს, როგორიც ყველა სხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არ მიყვარს, როცა ბავშვი ჩაფიქრებულია, სამძიმოა მათი ყურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხდება ხოლმე თურმე ასეც: ცხოვრობ და არც კი იცი, რომ აქვე, შენს ახლოს, ყოფილა თურმე ისეთი წიგნი, სადაც მთელი შენი ცხოვრებაა აღწერილი. ადრე კი ეს აზრადაც არ მომდიოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საწყალი ადამიანი საშინლად მომკითხველია, ის ღვთის გაჩენილ ქვეყანასაც სხვა თვალით უყურებს, ყველა გამვლელს ალმაცერად უცქერს და თავის ირგვლივ შემკრთალი იყურება, თითოეულ სიტყვას აკვირდება - ვინ იცის, იქნებ ჩემზე ამბობენ რამესო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რაც გინდა წერონ, რაც გინდა ჯღაბნონ მჯღაბნელებმა, საწყალი ადამიანის ცხოვრებაში მაინც ყველაფერი ძველებურად დარჩება. ამას წინათ ემელია მეუბნებოდა, რომ რაღაცაზე ხელი მოაწერინეს და ათშაურიანი მისცეს იმის გამო, რომ იდგა უბრალოდ გაუნძრევლად, მას ეგონა სიკეთის გამო მისცეს და თურმე, ისინი ფულს იხდიდენ საწყალი ადამიანის ნახვაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დღეს სიკეთეს რაღაც უცნაურად სჩადიან, ვინ იცის, იქნებ მუდამ ასე იყო. მათ ან არ იციან როგორ აკეთონ ეს საქმე, ანდა ამ საქმის დიდი ოსტატები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს შიშველი თითი რომ მოუჩანს, იდაყვთან გამოხეული ტანისამოსი რომ აცვია, ამას თავისებურად აღწერენ და ყიდიან. თქვენ ხომ ყველას წინაშე არ გაშიშვლდებით, სწორედ ასევე საწყალი ადამიანს არ უყვარს, როცა მის გალიაში იყურებიან და აკვირდებიან, როგორი ოჯახური პირობები აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიღარიბე ნაკლი არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მახსოვს ჩემი ახალგაზრდობის წლები, საიდან სად! ხანდახან ერთი კაპიკიც კი არ გამაჩნდა. მციოდა, მშიოდა, მაგრამ მაინც მიხაროდა. დილით ნევსკაიაზე გავივლიდი, ვინმე ლამაზმანს წავაწყდებოდი და მთელი დღე ბედნიერი ვიყავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „საწყალი ადამიანები“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
=== ''დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი'' (1861) ===
[[ფაილი:Fyodor Mikhailovich Dostoyevsky 1876.jpg|thumb|right|150პქ|თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.]]
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ათ წელიწადში გამოსავლელს ერთ წელიწადში გამოივლის ადამიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენთვის, მჯღაბნელებისათვის ყველა მომხიბვლელია, ვისაც კაბა აცვია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მოსდით ზოგჯერ უგულკეთილეს, ამავე დროს სუსტი ძარღვების მქონე ადამიანებს, რომლებიც, მიუხედავად თავიანთი გულკეთილობისა, თვით ნეტარებამდე აჰყვებიან ხოლმე საკუთარ ვარამსა და რისხვას, ეძებენ საბაბს, რადაც არ უნდა დაუჯდეთ, ყველაფერი გადმოანთხიონ, თუნდაც გული ატკინონ სხვა უდანაშაულო და მეტწილად მათთვის ყველაზე მახლობელ ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს მაგალითად ზოგჯერ მოთხოვნილება აქვს, თავი უბედური და დაჩაგრული ეგონოს, თუნდაც არც წყენა მიეყენებინოს ვინმეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც სამუდამოდ დაკარგულია, იმას ვეღარ დაიბრუნებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თავად ვიქმნით სადარდებელს და თავადვე ვჩივით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ ქალი რამეში დამნაშავედ გრძნობს თავს, უმალ ამჯობინებს შემდგომში ათასგვარი ალერსით გამოასწოროს თავისი დანაშაული, ვიდრე დანაშაულის აშკარა მხილების დროს აღიაროს იგი და პატიება ითხოვოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ სახსარი არ გაგაჩნია, თუ თავი არა გაქვს, გაუძღვე ოჯახს, მაშ არც იმის უფლება გაქვს, ცოლის შერთვა იკისრო და ვისიმე მოვალეობაში ჩადგე. ცარიელი სიყვარული როდი კმარა: სიყვარული საქმით უნდა დაამტკიცო; შენ კი ასე მსჯელობ: „თუნდ სატანჯველში იყო, მაინც ჩემთან იყავიო“, ეს ხომ ჰუმანურობა არ არის და არც დიდი კეთილშობილებაა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო მეტია სათნოება და სიკეთე, მით მეტი ეგოიზმია მასში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
{{Q
| ციტატა = უკეთუ გინდა, პატივსა გცემდნენ, პირველ ყოვლისა, ჯერ თავად იქონიე საკუთარი თავის პატივისცემა; მხოლოდ ამით, მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დამცირებულნი და შეურაცხყოფილნი“
}}
=== ''ყმაწვილი'' (1875) ===
[[ფაილი:Valikhanov.jpg|thumb|right|150პქ|თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.]]
{{Q
| ციტატა = რასაც არ უნდა ქადაგებდეს ქალი, მთელი მისი ცხოვრება არის მარადიული ძიება იმისა, თუ ვის დაემონოს...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერების იდუმალი შეგნება გაცილებით უფრო საამურია, ვიდრე აშკარა ბატონობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა ,,ნაკადული'' თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ხომ ერთნაირი ბუნებისა არ არის; ბევრ ადამიანს ლოგიკური დასკვნა ხანდახან გადაექცევა ხოლმე უძლიერეს გრძნობად, რომელიც დაეუფლება მთელ მის არსებას, რომელსაც ასე იოლად ვერ განდევნი და ვეც გადაასხვაფერებ. ასეთი კაცი რომ განკურნო, თვითონ ის გრძნობა უნდა შეუცვალო, ეს კი შეუძლებელია, თუ სანაცვლოდ არ მოინახა რომელიმე სხვა, ისეთივე სიძლიერის გრძნობა. ეს მუდამ ძნელია, ხოლო ხშირ შემთხვევაში კი - შეუძლებელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული ერთადერთი გზაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული, ცხადია, დესპოტური ძალაა, მაგრამ ამავე დროს უზენაესი თანასწორობაცაა, და ამაშია მისი მთავარი ძალა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიყვი მუდამ კმაყოფილია თავისი ნათქვამისა და თანაც მუდამ უფრო მეტს იტყვის, ვიდრე საჭიროა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არაფერია იმაზე მაღალი, რომ სარგებლობა მოგქონდეს ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც სულ ცოტა ჭკუა მაინც აქვს, მას არ შეუძლია იცოცხლოს და არ ეზიზღებოდეს თავისი თავი, სულ ერთია - პატიოსანია ის თუ უპატიოსნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ადამიანს, ვინც არ უნდა იყოს, უთუოდ შემონახული აქვს ხსოვნაში რაიმე მოგონება ისეთი ამბისა, რაც მას გადახდენია და რაც მას შეუფასებია ან მზადაა შეაფასოს როგორც ფანტასტიკური, უჩვეულო, იშვიათი, თითქმის სასწაულებრივი რამ, სიზმარი იქნება ეს, შეხვედრა, მკითხაობა, წინაგრძნობა, თუ რაღაც ამგვარი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გნებავთ გაიგოთ ადამიანი და გაერკვეთ მის სულში, დაუკვირდით არა იმას, თუ როგორ სდუმს ან როგორ ლაპარაკობს, ანდა როგორ ტირის, ან თუნდაც როგორ აღელვებს მას უკეთილშობილესი იდეები, არამედ უმჯობესია დაუკვირდეთ, როდესაც იცინის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უჭირს ადამიანს იცოდეს ყველა შეცოდება, გაერკვეს რა არის ცოდვა და რა არა: აქ საიდუმლოებაა, რომელსაც კაცის გონება ვერ ჩასწვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეიცან ყოველივე, რამეთუ როცა შეეყრები უღმერთოს ვისმეს ან თავაშვებულს, შეგეძლოს პასუხი მიაგო, რათა მან არ გაგაბრუოს მკრეხელობით და არ აგიმღვრიოს უმწიფარი ფიქრები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ერთია, სიკვდილის მერეც სიყვარულია!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუკი მიწაზე დავარდნილი პურის მარცვალი არ მოკვდა, ცალად რჩება; ხოლო თუ მოკვდა მრავალ ნაყოფს გამოიღებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ცუდია თუ შეწყვიტე წიგნების კითხვა, სამწუხარო იქნება თუ ცხოვრების აღსასრულს ჩემსავით ეტყვი შენს თავს: მე ვიცი ყველაფერი, მაგრამ კარგი არაფერი ვიცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მწამს ღმერთი, რადგანაც შემიძლია ვიწამო ის, და მწამს იმდენად, რამდენადაც შემიძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეტისმეტად ამაყ ადამიანს უყვარს სწამდეს ღმერთი, მეტადრე ისეთს, ვინც ადამიანებს ცოტა არ იყოს ზიზღით შესცქერის. მრავალ ადამიანს აქვს რაღაცნაირი ბუნებრივი მოთხოვნილება - იპოვნოს ვინმე ან რამე, რის წინაშეც ქედს მოიხრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ახლანდელი დრო ესაა უკიდურესობათა რიდისა და უგრძნობლობის დრო, უმეცრებისკენ, სიზანტისკენ ისწრაფვის დრო, საქმის გაკეთების შნო აღარავის აქვს, ყველა მზამზარეულს მოითხოვს. არავინ არაფერს უფიქრდება, იშვიათად რომ შეიქმნეს რაიმე იდეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძლიერ ადამიანს ხანდახან ძალიან უმძიმს საკუთარი სიძლიერის ატანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ გულწრფელად გვინდა პატიოსნები ვიყოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უსაზიზღრესი გარყვნილება კისერზე ჩამოკიდებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საუკეთესონი კაცთა შორის არც სხვებზე მეტნი არიან რამით და არც ნაკლებნი, ისინი მხოლოდ შეშლილები არიან. მარტოოდენ საშუალონი და უნიჭონი არიან მოლხენილნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ხე რომ დარგო კაცმა, ყველა ირგვლივ დაგცინებს: რაღას რგავ, შენ მაგ ხეს ვერ მოესწრებიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზნის მიღწევა მათემატიკურადაა უზრუნველყოფილი. საქმე მეტად მარტივია, მთელი საიდუმლო ორად ორ სიტყვაშია: შეუპოვრობა და განუწყვეტლობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა რელიგია და ყველა ზნეობრიობა რაც კი ქვეყნად არსებობს, ერთნაირია ერთ რამეში: „გიყვარდეს სათნოება და გაურბოდე ბიწიერებას.“ ხომ თითქოს არაფერია ამაზე ადვილი არა? აბა სცადეთ ერთი, ჩაიდინეთ სათნო და გაექეცით თქვენს თუნდაც ერთ ბიწიერებას. აი, ამიტომ მეორდება ეს ორი სიტყვა საუკუნეების მანძილზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა მხოლოდ ის, რაც ძლიერებით მოიპოვება, რასაც სხვა გზით, თუ არა ძლიერებით ვერ მოიპოვებ. ესაა განმარტოვება და საკუთარი ძალის მშვიდი შეგნება! აი, ყოვლად სრული განმარტება თავისუფლებისა, რაზეც ასე თავს იტეხს კაცობრიობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ხშირად გულწრფელად განიცდის, მაგრამ მაინც თამაშობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შემხვედრია ისეთი ადამიანები, რომლებიც როგორც კი ცივი წყალი გადაევლებათ, მაშინვე უარს ამბობენ არა მარტო თავის საქციელზე, არამედ იდეაზეც და თვითონვე დასცინიან იმას, რაც ერთი საათის წინ წმიდათა წმინდად მიაჩნდათ, ო, რა იოლად ახერხებენ ამას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = გამონაკლისი, რომელიც განუწყვეტლივ მეორდება, უკვე ზოგად კანონად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მართლაც ბევრია თანამედროვე ადამიანი, რომელსაც ჩვეულების გამო, ისევ ახალგაზრდა თაობა ჰგონია თავი, რაკი ჯერ კიდევ გუშინ ასეთი იყო, და იმას კი ვერ ხვდება, რომ უკვე გარიყულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნდა შეგეძლოს ცხოვრების პატარ-პატარა უბედურებათა ატანა. უბედურებანი თუ არ იქნა, ცხოვრება არცა ღირს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = წვრილმანები არ დაგავიწყდეს, რაც უფრო პატარაა რაიმე ხაზი, მით უფრო მნიშვნელოვანია ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალზე არ უნდა უამბო მესამე პირს, კონფიდენტი ვერ მიგიხვდება. ანგელოზი რომ ანგელოზია, ისიც ვერ მიგიხვდება. თუ ქალს პატივს სცემ, ნუ გაიჩენ კონფიდენტს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ოტელომ დეზდემონა იმიტომ კი არ მოკლა და მერე თავი იმიტომ კი არ მოიკლა, რომ ეჭვიანი იყო, არამედ იმიტომ, რომ მას იდეალი წაართვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მხიარულება თავიან-ფეხებიანად გასცემს ადამიანს. ზოგი ხასიათი ისეთია, დიდ ხანს ვერ გაუგებ, მაგრამ გაიცინებს ადამიანი უცებ ძალზე გულწრფელად და მთელი მისი ხასიათი თითქოს ხელის გულზე გადაშლილაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მოცინარი და მხიარული ბავშვი სამოთხის შუქია, მომავლის გამოცხადებაა, როცა ადამიანი ბოლოს და ბოლოს ბავშვივით უმანკო და გულუბრყვილო შეიქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა მწარეა მოხუცის ავადმყოფობა, ხომ თიითქოს სული რაღაში უდგიაო, მაგრამ მაინც რომ ცოცხალია და შეჰხარის ქვეყნიერებას და ვგონებ სიცოცხლე თავიდან რომ ჰქონდეს დასაწყები, არც ეს შეუკრთობდა სულს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი დრტვინვით ან უკმაყოფილებით შეხვდა სიკვდილს, ესე არს ცოდვა უდიდესი. ხოლო თუ სულის სიმხიარულემ შეაყვარა სიცოცხლე, მაშინ ვფიქრობ უფალიც მიუტევებს ყველაფერს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი საიდუმლოებაა მეგობარო, ყველაფერი უფლის საიდუმლოებაა. ეს საიდუმლობაა დატანებული ყოველ ხეში, ბალახის ყოველ ღეროში, პაწია ჩიტუნა გალობს თუ ვარსკვლავთა ხომლი კაშკაშებს ღამით ზეცაში - სულ ერთი საიდუმლოებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით წყლის წვეთს და დაინახავთ მთელ ახალ სამყაროს, ცოცხალ არსებათა მთელს ცხოვრებას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთონი არ შემხვედრიან, მხოლოდ მოუსვენარი ადამიანები მხვდებიან, აი მათი ნამდვილი სახელი, ვინაიდან მთელი თავისი დღე და მოსწრება სულ კითხულობენ, წიგნიერი სიტკბოთი გამძღარნი ერთს მსჯელობაში არიან, თვითონ კი მაინც ვერაფერში გარკვეულან, არაფრის გადაწყვეტის შნო და უნარი არა აქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთოდ ცხოვრება მარტოოდენ ტანჯვაა და სხვა არაფერი. გამოდის რომ რითაც შუქი გვეფინება, იმასვე ვწყევლით და არც კი ვიცით, რომ ასეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება თუ რამეს არ ეთაყვანა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უღმერთო ათეისტი კი არა, ის არის, ვინც მართლა უღმერთოა და პირზე ღვთის სახელი აკერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვექილი დაქირავებული სინდისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ან კი რა არის შენი „ამ ქვეყნად?“ განა მარტოოდენ ოცნება არა? აიღე ქვიშა და დათესე ქვაზე; როცა ის ქვიშა იმ ქვაზე ამოვა და გაიხარებს, მაშინ შენი ოცნებაც ამქვეყნად ხორცს შეისხამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ მეკითხებოდეს, ყოველ განვითარებულ ადამიანს მცნებად დავუსახავდი, რომ თავისი სიცოცხლის მანძილზე აუცილებლად და რაღაცით გააბედნიეროს თუნდაც ერთი არსება. ოღონდ პრაქტიკულად, ესეიგი ნამდვილად გააბედნიეროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა იდეალისტი შუბლით შეასკდება სინამდვილეს, სხვებზე უმალ ყოველთვის სწორედ ის წარმოიდგენს ყოველგვარ სისაძაგლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენში ხომ სწორედ ისაა ყველაზე მნიშვნელოვანი, რომ გვქონდეს თუნდაც რაიმენაირი წესრიგი, ოღონდ კი ბოლოს და ბოლოს საკუთარი იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მუდამ ასე ემართებათ ხოლმე „უმწეოებს“: იციან, რომ იღუპებიან, და მაინც არ იშლიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა როდია ღირსი, რომ ყურადღება მიაქციო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსი ხალხი არის მეორეხარისხოვანი ხალხი, რომელსაც წილად რგებია იყვეს მხოლოდ მასალა უფრო კეთილშობილი მოდგმისა, თვითონ კი ვერ ითამაშებს დამოუკიდებელ როლს კაცობრიობის ბედ-იღბალში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნად არიან სამი ჯურის არამზადები: მიამიტი არამზადები, ე.ი. დარწმუნებულნი, რომ მათი არამზადობა უმაღლესი კეთილშობილებაა; არამზადები, რომელთაც რცხვენიათ, - ესე იგი ერცხვინებათ საკუთარი არამზადობისა, მაგრამ უსათუოდ უნდათ მაინც ბოლომდე მიიყვანონ თავიანთი სიგლახე, და დასასრულ უბრალოდ არამზადები, წმიდა წყლის არამზადები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = თუ კაცი იმდენად სამართლიანი და დიდსულოვანია, რომ, თავისდა საზიანოდ, სხვას მიაგებს კუთვნილს, ასეთი კაცი, თავისი ღირსებით, უფრო მაღლა დგას სხვებზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქორწინების საქმე რომ მარტო ქალებზე იყოს დამოკიდებული - არც ერთი ქორწინება არ შერჩებოდა ბოლომდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქ, სადაც საქმე ეხება არა რწმენას, არამედ იმას, რაც მათ რწმენად მიაჩნიათ, და, მაშასადამე, მათებურად, წმიდაცაა, იქ თუ გინდა ჯვარს ეცმევიან, წამებას აიტანენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უნარი - პატივი სცე საკუთარ თავს, მეტად იშვიათია ქვეყნად, ყოველ შემთხვევაში, ისევე იშვიათია, როგორც ჭეშმარიტი საკუთარი ღირსება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი კაცის ცხოვრებაში არის ხოლმე იმდენად თითქოსდა ექსცენტრული წადილი და ოცნება, რომ ერთი შეხედვით შეუცდომლად შეიძლება სიგიჟედ ჩაითვალოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = საოცარია, რამდენი გარეშე ფიქრი გაუელვებს ხოლმე გონებაში ადამიანს სწორედ მაშინ, როცა სულ ერთიან შეძრულია რაიმე უდიდესი ამბით, რომელსაც, სინამდვილეში, უნდა ჩაეხშო სხვა გრძნობები და გაეფანტა ყველა სხვა, მეტადრე კი წვრილმანი ფიქრები; პირიქით კი ხდება ხოლმე, ასეთ დროს სწორედ წვრილმანი ფიქრები დაესევიან და საშველს არ აძლევენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რუსები - ფრენოლოგიის, კრანიოლოგიისა და თვით მათემატიკის საფუძველზეც კი - მეორეხარისხოვანი მოდგმის ხალხია, და რომ, მაშასადამე, არც ღირს რუსად სიცოცხლე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, მუდამ აცალე ხოლმე ადამიანს ცოტა წაიტყუილოს - ამით ვის რა დაუშავდება. ბევრიც აცალე. ჯერ ერთი, ამით გამოიჩენ შენს ზრდილობას, მეორეც, სანაცვლოდ შენც გაცლიან ტყუილს - ერთბაშად ორი უდიდესი ხეირია. Que diable! უნდა გიყვარდეს მოყვასი შენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო მეგობარო, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან, შეუძლებელი რამაა. და, მაინც, უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე (ეს უკანასკნელი აუცილებელია), და ისე სთესე სიკეთე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „მერანი“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უფლება არა გაქვს სხვები განსაჯო, რადგან სხვების მსაჯული რომ იყო, ტანჯვით უნდა მოიპოვო განსჯის უფლება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრებთან, გულით საყვარელ ადამიანებთან ერთად ცხოვრება - აი სამოთხე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სიცილი სულის შეუმცდარი ჭაშნიკია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = არის ხოლმე ისეთი მიამიტობა, რომელიც მიენდობა ყველასა და ყველაფერს და ეჭვადაც არა აქვს, დამცინიანო. ასეთი ადამიანები მუდამ გონებაშეზღუდულები არიან, ვინაიდან შეუძლიათ პირველ შემხვედრს გადაუშალონ გული და რაც კი რამ სანუკვარი აქვთ, გადმოულაგონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ისე ვერ იქნება, თუ რამეს ვერ ეთაყვანა; ვერ გაუძლებს თავის თავს ასეთი კაცი, ვერც ვერანაირი კაცი. ღმერთიც რომ უარჰყოს, კერპს დაუწყებს თაყვანისცემას - ხის, ოქრისი თუ გონების კერპს. სულ კერპთაყვანისმცემლები არიან ასეთები, და არა უღმერთონი, აი რა უნდა დავარქვათ მათ. უღმერთო ვითომ რატომ არ უნდა იყოს ქვეყნად? არიან ისეთები, რომლებიც მართლაც უღმერთონი არიან, ოღონდ ისინი ბევრად უფრო საშიშნი არიან ამათზე, რადგან პირზე ღვთის სახელი აკერიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მამაკაცი ნამდვილად ზნეობრივად ემონება დედაკაცს, მეტადრე თუ დიდსულოვანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნახულა ქალი სულმდაბალი რომ არ იყოს? ამიტომაც უნდა ბატონობდეს მასზე მამაკაცი, ამიტომაც გაუჩენია ქალი ღმერთს დამოკიდებულ არსებად. ქალი - ბიწია და ცთუნება, მამაკაცი კი - კეთილშობილება და დიდსულოვნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მიზანი იყოს დიადი, თორემ რა უჭირს, პატარა ჭუჭყი თუ გაერევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესად განვითარებულ ადამიანებს არ შეუძლიათ ჰქონდეთ ზეიმურად და ძლევამოსილად ბედნიერი სახე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ძალდატანებული, გადარეული სიყვარული ისე მოქმედებს, როგორც ავი ზნე, როგორც მარყუჟი, როგორც ავადმყოფობა, და - როგორც კი ნატვრას შეისრულებს კაცი - მაშინვე ჩამოეცლება ბისტი და ჩნდება სულ საწინააღმდეგო გრძნობა: ზიზღი და სიძულვილი, მოსპობის, განადგურების სურვილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ნება მომეცით მოგახსენოთ „წმინდა წყლის არამზადაზე“. მე ერთი ამხნაგი მყავდა, ლამბერტი, რომელიც ჯერ კიდევ თექვსმეტი წლისა მეუბნებოდა: როცა მდიდარი ვიქნები, ჩემთვის ყველაზე დიდი ნეტარება ის იქნება, რომ პურისა და ხორცის ჭმევას დავუწყებ ძაღლებს იმ დროს, როცა ღატაკთა შვილები შიმშილისაგან სიკვდილის პირას იქნებიან მისულნიო, ხოლო როცა შეშა აღარ ექნებათ, მთელ საწყობ შეშას ვიყიდი, მინდვრად დავაწყობ და ცეცხლს გავუჩაღებ, ღარიბ-ღატაკთ ერთ ღერსაც არ მივცემო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთი რამ ვიცი დანამდვილებით: ას წლამდე რომ ვიცოცხლო, ხელმეორედ აღარ დავუბრუნდები ავტობიოგრაფიის წერას. ზედმეტად უნდა გიყვარდეს თავი, რომ მასზე წერო და არ შეგრცხვეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ ხდება, რომ ჭკვიანი კაცის თქმული გაცილებით სულელურია იმაზე, რაც მის გულში რჩება?!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ვინაიდან სამყაროს შექმისას ჩემთვის არაფერი უკითხავთ, მეც ვიტოვებ უფლებას, ამ მხრივ საკუთარი შეხედულება ვიქონიო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ შეიძლება კაცს უთხრა, გასაკეთებელი არაფერიაო? ვერ წარმომიდგენია ისეთი მდგომარეობა, რომ ოდესმე აღარაფერი იქნეს გასაკეთებელი! იშრომეთ კაცობრიობისთვის და დანარჩენზე ნუ ზრუნავთ. საქმე იმდენია, რომ ამისთვის მთელი სიცოცხლე არ გვეყოფა, თუკი დაკვირვებით მიმოვიხედავთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რა დიდი რამ უნდა მშვენიერი იდეის უარყოფას? მთავარი ისაა, ასევე მშვენიერით ჩაანაცვლო იგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ამჯობინებენ ღმერთს, რათა ქედი არ მოუხარინ ადამიანებს, - ცხადია, თვითონაც არ უწყიან, როგორ ემართებათ ეს – ღვთის წინაშე ქედის მოხრა არც ისე შეურაცხმყოფელია. ასეთები ხშირად მეტისმეტად მორწნუნენი ხდებიან ხოლმე, უფრო სწორად, გულმხურვალედ მოსურნენი, რომ სწამდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იქნებ უკეთესიც იყოს, როცა ადამიანები შეურაცხყოფას გვაყენებენ: ყოველ შემთხვევაში, ეს თავიდან აგვაცილებს იმ უბედურებას რომ შევიყვაროთ ისინი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მე რომ რევოლვერი მქონდეს, სადმე ცხრაკლიტულში დავმალავდი, ღმერთს გეფიცებით, დიდი მაცდუნებელი რამაა. მე, იქნებ, არც მჯერავს თვითმკვლელობის ეპიდემიის, მაგრამ თუ აი, ეს ყოველ წუთს თვალში გეჩხირება კაცს, - ღმერთმანი არის ხოლმე წუთები, რომ შეიძლება გაცდუნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ძნელად გასაგები სწორედ ის იდეებია, რომლებიც ყველაზე მარტივია და ნათელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე უბრალოს მხოლოდ სულ ბოლოს გაიგებ კაცი ,როცა მოსინჯავ ყველაფერს, რაცაა ბრძნული და რაცაა ბრიყვული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = სრულიადაც არ არიან ადამიანები ისეთი მშვენიერები, რომ მათზე ესოდენ ზრუნვა ღირდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ქალი უდიდესი ძალაუფლებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რეალიზმი, რომელიც საკუთარი ცხვირის წვეტით განისაზღვრება, ყველაზე უგუნურ ფანტასტიკურობაზე უფრო საშიშია, ვინაიდან ბრმაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = კიდევ ის მიყვარს თქვენში, რომ ღიმილი არ გშორდებათ სახიდან: ეს ჩემი სამოთხეა!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემო კარგო, სრულიადაც არ მინდა შენი იდეალების სანაცვლოდ რომელიმე ბურჟუაზიულ სიკეთეს დაგახარბო. არ ჩაგჩიჩინებ, დევგმირობას ბედნიერება სჯობია-მეთქი; პირიქით, დევგმირობა ყოველგვარ ბედნიერებაზე მაღლა დგას, და თუნდაც მარტოოდენ უნარი ამისა – თავისთავად ბედნიერებაა… სწორედ ამიტომაც გცემ პატივს, რომ ამ ჩვენს დამყაყებულ დროში შეძელი, საკუთარ სულში გაგეჩინა რაღაც „შენი იდეა“, მაგრამ მაინც შეუძლებელია, არ ვიფიქროთ ზომიერებაზე, ვინაიდან შენ სწორედ ახლა გსურს გიჟმაჟი სიცოცხლე, გინდა რაღაც ააგიზგიზო, დაამსხვრიო, მთელ რუსეთზე მაღლა დადგე, საავდრო ღრუბელივით გადაუარო თავზე, ყველანი შიშითა და აღტაცებით მოცულნი დატოვო, თავად კი გადაიმალო ჩრდილო ამერიკის შტატებში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = - უნდა გწამდეს ღმერთი, ჩემო კარგო.
- და თუკი არ მწამს ეს ყოველივე? – წამოვიძახე ერთხელ გულმოსულმა.
- ჰოდა, საუცხოოა, ჩემო კარგო… ეგ საუკეთესო ნიშანია, ჩემო მეგობარო, ყოვლად კეთილსაიმედოც კი, ვინაიდან რუსი ათეისტი, თუ ის მართლა ათეისტია და სულ მცირე ჭკუა მაინც აქვს – საუკეთესო ადამიანია მთელ დედამიწის ზურგზე და მუდამ მზადაა, მიეფეროს ღმერთს იმიტომ, რომ უსათუოდ კეთილია, ხოლო კეთილია იმიტომ, რომ უზომოდ კმაყოფილია თავისი ათეისტობით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია, გიყვარდეს ადამიანები ისეთნი, როგორნიც არიან. და მაინც უნდა გიყვარდეს. ამიტომ მოერიე შენს გრძნობებს, ცხვირზე ხელი მოიჭირე, თვალები დახუჭე და ისე თესე სიკეთე. მოითმინე მათგან სიავე, შეძლებისდაგვარად, გულს ნუ მოიყვან, „გახსოვდეს, რომ შენც ადამიანი ხარ“… ადამიანები თავიანთი ბუნებით სულმდაბალნი არიან და მოსწონთ, როცა შიშის გამო უნდა უყვარდეთ ვინმე; არ წამოეგო ასეთ სიყვარულზე და განუწყვეტლივ გეზიზღებოდეს. ყურანში ალაჰი უბრძანებს თავის წინასწარმეტყველს, „ჭირვეულთ“ ისე მოეპყარი, როგორადაც თაგვებს, სიკეთე უყავი და გვერდი აუარეო – ცოტა ქედმაღლური ნათქვამია, მაგრამ მართალია. შეძელი, გეზიზღებოდეს მაშინაც კი, როცა კარგები არიან, ვინაიდან სწორედ აქ არიან ხოლმე ისინი ცუდები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = იდეებით ცხოვრება მოსაწყენია, უიდეებოდ კი მუდამ მხიარულად ცხოვრობს კაცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = მთელ ამ ჩვენს პროგრესულ მოძრაობაში ბოლო ოცი წლის მანძილზე, უწინარეს ყოვლისა, ის დავამტკიცეთ, რომ ბინძურად გაუნათლებლები ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ერთად თავმოყრილი სიბრიყვე და უტიფრობა დიდი ძალაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უბრალოება, კაცმა რომ თქვას, უმაღლესი ეშმაკობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ფული თუმცა ღმერთი არაა, მაგრამ მაინც ნახევარღმერთია - უდიდესი ცდუნებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = რარიგ მიიჩქარიან თავიანთ კუთხეში სამუშაოდან და საშოვრიდან მომავალი მდაბიო, დაღვრემილი ადამიანები! ყველას სახეზე აწერია თავისი მძიმე საფიქრალი და ამ ბრბოში იქნებ ერთიც არაა საერთო, გამაერთიანებელი აზრი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ჭკუაში გაგიჯდება რაღაც უძრავი, მარადიული, ძლიერი, რომლის გარდა სხვა არაფრისთვის აღარ გცალია, - ამით თითქოს ქვეყნიერებას ერიყები და უდაბნოში გადადიხარ, და ყველაფერი, რაც ხდება, თითქოს სადღაც შენს მიღმა მიმდინარეობს, მთავარის გვერდის ავლით. შთაბეჭდილებებიც კი არასწორად აღიქმება. და, გარდა ამისა, მთავარი ისაა, რომ მუდამ გაქვს თავის გასამართლებელი. რარიგ ვაწვალებდი მთელი ეს ხანი დედას, რა სამარცხვინოდ ვტოვებდი ჩემს დას: „ე, მე „იდეა“ მაქვს, სხვა დანარჩენი კი წვრილმანია“, - აი, თითქოს რას ვეუბნებოდი ჩემს თავს. მეც მაყენებდნენ შეურაცხყოფას, და მტკივნეულადაც, - მოვდიოდი შეურაცხყოფილი და მერე უცებ ვეუბნებოდი ჩემს თავს: „ე, მე სულმდაბალი ვარ, მაგრამ მაინც მაქვს „იდეა“, მათ კი არაფერი იციან ამის შესახებ“. „იდეა“ მანუგეშებდა და მიადვილებდა შერცხვენასაც და არარაობასაც; ჩემი ყველა სისაძაგლეც თითქოს ამ იდეის უკან იმალებოდა; ის, ასე ვთქვათ, მიმსუბუქებდა ყველაფერს, მაგრამ თან ბურუსითაც ფარავდა, რაც რამ იყო ჩემ წინ; მაგრამ შემთხვევათა და საგანთა ასეთ ბუნდოვან გაგებას, რა თქმა უნდა, შეუძლია ავნოს თვით „იდეასაც“ კი, სხვა რომ არაფერი ვთქვათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = ბრბო და ქუჩა მუდამ მხოლოდ წარმატებას სცემდა თაყვანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
{{Q
| ციტატა = უზენაესი და განვითარებული ადამიანი, უზენაეს აზრს რომ ემსახურება, ზოგჯერ სულ გადაუხვევს ხოლმე არსებითს, და სასაცილო, ჟინიანი და ცივი, ანდა უბრალოდ გეტყვი - სულელი ხდება ხოლმე, და არა მხოლოდ პრაქტიკულ ცხოვრებაში, არამედ დასასრულ, თავის თეორიებში კი სულელი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ყმაწვილი“ გამომცემლობა „ნაკადული“ თბილისი
}}
=== ''მკვდარი სახლის ჩანაწერები'' (1862) ===
[[ფაილი:Dostoyevsky on his Bier, Kramskoy.jpg|thumb|right|150პქ|ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.]]
{{Q
| ციტატა = სამყაროს სწორედ ის გარემო ქმნის, რომელსაც ძალით გახვევენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = შეუძლებელია იმის უარყოფა, რომ განათლება ადამიანში მედიდურობას აღვივებს, მაგრამ ეს სრულიადაც არ არის ნაკლი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარი მორჩილი და მომთმენია გარკვეულ მიჯნამდე, მაგრამ არსებობს უკიდურესობა, რომელსაც არ უნდა გადასცდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მზა თვალსაზრისით დანაშაულის შეცნობა ძნელია და მისი ფილოსოფიაც უფრო რთულია, ვიდრე ვარაუდობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რასაკვირველია, საპყრობილე და იძულებითი მუშაობის სისტემა დამნაშავეს ვერ გამოასწორებს; ამით მას მხოლოდ სჯიან და საზოგადოების სიმშვიდეს უზრუნველყოფენ; ბოროტმოქმედთა თავდასხმისგან იცავენ. დამნაშავეს კი საპყრობილე და იძულებითი მუშაობა მხოლოდ სიძულვილს, აკრძალული სიამოვნების წყურვილსა და საშინელ თავქარიანობას უვითარებს. მტკიცედ მწამს, რომ კარგად ცნობილი ეს სისტემაც აღწევს მხოლოდ მცდარ, მოჩვენებით, გარეგნულ მიზნებს. იგი ფიტავს ადამიანს, უღიზიანებს სულს, ასუსტებს და აშინებს, შემდეგ ზნეობრივად გამომშრალ მუმიას, ნახევრად შეშლილს, გამოსწორებისა და მონანიების ნიმუშად წარმოადგენს. რასაკვირველია, დამნაშავეს სძულს საზოგადოება, რომელიც მას დამნაშავედ მიიჩნევს, საკუთარი თავი კი ყოველთვის მართალი ჰგონია. გარდა ამისა, დანაშაულისთვის ის უკვე დაისაჯა, ამიტომ თავს განწმენდილად თვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ფული გარკვეულწილად თავისუფლებაა, ამიტომაც თავისუფლებააღკვეთილი კაცისთვის ათჯერ უფრო ძვირფასია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე უფრო ძლიერ შთაბეჭდილებას ახდენს ხოლმე, ვიდრე უბრალოდ ნაამბობი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენი ხასიათიცაა, იმდენივე ვარიაციაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = განათლებულ, პატიოსან, შეგნებულ და მგრძნობიარე კაცს სასჯელად საკუთარი გულისტკივილიც ეყოფა. მას ყველა სასჯელზე მეტად ეს სატანჯველი ღრღნის, საკუთარ თავს ჩადენილი დანაშაულისთვის უფრო შეუბრალებლად და მკაცრად გაკიცხავს, ვიდრე ყველაზე უწყინარი კანონი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ადამიანი იმდენად კეთილშობილია, ღვთისგან იმდენად დაჯილდოებული, რომ მათი უარესობისკენ შეცვლა შეუძლებელად მოგეჩვენებათ. მათი იმედი ყოველთვის გაქვთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი რამ პირადად თუ არ გამოსცადე, ისე ვერ განსჯი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ზნეობრივი გაჭირვება ყველა ფიზიკურ ტანჯვაზე მძიმეა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიცოცხლო და ვიცოცხლებ კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი. სწორედ ასეთი „უბედურები“ საჭიროებენ ყველაზე ადამიანურ მოპყრობას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საქმის მოღალატეებმა, ცხვრის ფარაში გარეულმა მგლებმა, როგორადაც უნდა იმართლონ თავი, მუდამ დამნაშავეები იქნებიან, მით უმეტეს, თუ ყველაფერთან ერთად კაცთმოყვარეობაც აკლიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = დასასჯელს, როგორც წესი, იპყრობს რაღაც მძაფრი, მაგრამ წმინდა ფიზიკური, უნებლიე და დაუძლეველი შიში, რომელიც ადამიანის მთელ მეობას იმორჩილებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ვეფხვივით მუდამ სისხლი სწყურიათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვისაც ერთხელ მაინც განუცდია განუსაზღვრელი ბატონობა ქრისტეს კანონით მასსავით შექმნილ მოყვასის სხეულზე, სისხლსა და სულზე, ღვთისაგან გაჩენილ თავისსავე მსგავსს უზომოდ დამცირების სრული შესაძლებლობა მისცემია, ის უკვე როგორღაც საკუთარი შეგრძნების მონა ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია - ჩვეულებაა, რომელიც განვითარების თავის გზას გადის და ბოლოს, ავადმყოფობად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებამ შეიძლება საუკეთესო ადამიანიც გააუხეშოს და იქამდე გადააგვაროს, რომ მხეცისგან ვეღარ გაარჩიოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სისხლი და ძალაუფლება ადამიანს ათრობს, სიტლანქესა და გახრწნილებას უღვივებს: ყველაზე არანორმალური მოვლენები გრძნობა-გონებისთვის მისაღები, დაბოლოს, დამატკბობელიც კი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანში ადამიანი და მოქალაქე სამუდამოდ კვდება; მისთვის ადამიანური ღირსებისკენ, მონანიებისა და აღდგომისკენ შემობრუნება თითქმის შეუძლებელია. ამავე დროს, ამგვარი თავნებობის მაგალითი მთელ საზოგადოებაზე გადამდებად მოქმედებს: ასეთი ძალაუფლება მაცდურია. საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია. ერთი სიტყვით, ერთი ადამიანის მიერ მეორეს ფიზიკურად დასჯის უფლება, ჩვენი საზოგაოების წყლულია, ერთ-ერთი უძლიერესი საშუალებაა ჩანასახშივე მოსპოს სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ყოველგვარი მცდელობა და მის გარდაუვალ გადაგვარებას საფუძველი შეუქმნას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცხო წრეში ცხოვრებაზე საშინელი არაფერია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მიზან და იმედდაკარგული ადამიანი დარდისგან ხშირად ნამდვილ ნადირად იქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საპყრობილეში კაცი მოთმინებას ეჩვევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ისეთი არსებაა, რომელიც ყველაფერს ეჩვევა. ვფიქრობ, ესაა საუკეთესო განმარტება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უსაქმურად, კანონიერი საკუთრების გარეშე ადამიანს ცხოვრება არ შეუძლია, გაირყვნება, მხეცად გადაიქცევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოების უმაღლეს კლასს წარმოდგენაც არა აქვს, როგორ ზრუნავენ „უბედურებზე“ ვაჭრები, მეშჩანები - მთელი ჩვენი ხალხი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ადამიანის მოსპობა და განადგურება უნდათ, ის უნდა დასაჯონ ყველაზე საშინელი სასჯელით, ისეთით, უდიდეს ავაზაკ კაცისმკვლელსაც რომ შეაძრწუნებს და დააფრთხობს. ამისთვის საკმარისია ეს ადამიანი დაასაქმონ მისთვის სრულიად უსარგებლო და უაზრო სამუშაოზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველგვარი ზომების მიუხედავად, ცოცხალ ადამიანს ფიტულად ვერ გადააქცევ; შერჩება გრძნობები, ცხოვრებისა და შურისძიების წყურვილი, ვნებები და მათი დაკმაყოფილების მოთხოვნილება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = სინამდვილე სულ სხვა რამეა, ვიდრე ის, რასაც ცოდნით და სხვათა ნათქვამით წარმოიდგენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კატორღაში მიმავალი მდაბიო თავის საზოგადოებაში მიდის, თუმცა, შეიძლება იგი მასზე განვითარებული იყოს. რასაკვირველია, მან ბევრი რამ დაკარგა - სამშობლო, ოჯახი, ყველაფერი... მაგრამ მისი გარემო არ შეცვლილა. განათლებული კაცი კი, რომელსაც კანონით მდაბიოს იდენტური სასჯელი აქვს, ხშირად მეტს კარგავს. მან ყველა მოთხოვნილება, ყველა ჩვევა უნდა დაიოკოს, გადავიდეს მისთვის დაუკმაყოფილებელ გარემოში, მიეჩვიოს სხვა ჰაერით სუნთქვას... ის წყლიდან ამოგდებული თევზია. ხშირად კანონით გათვალისწინებული სასჯელი მისთვის სხვაზე ათჯერ უფრო მტანჯველია. ეს ჭეშმარიტებაა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმრის, თავისუფლებააღკვეთილის იმედი - სრულიად სხვაგვარია, ვიდრე ჩვეულებრივად მცხოვრები ადამიანის. თავისუფალი ადამიანიც, რასაკვირველია, იმედით ცოცხლობს, (მაგალითად, ბედის შეცვლის, ახალი საქმის დაწყების...), მაგრამ ის მოქმედებს და ცხოვრების ორომტრიალში სავსებით ერთვება, პატიმრის საქმე სხვაგვარადააა. დავუშვათ ესეც ცხოვრებაა - ყაზარმული, კატორღული; მაგრამ, ვინც უნდა იყოს კატორღელი და რა ვადითაც უნდა იყოს გადასახლებული, ვერ შეძლებს გადაჭრით, ინსტიქტურად, უპირობოდ მიიღოს თავისი ხვედრი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანი, თუნდაც ინსტინქტურად, თუნდაც შეუგნებლად, რაგინდ დაბეჩავებულიც უნდა იყოს, მაინც მოითხოვს პატივისცემას თავისი ადამიანური ღირსებისადმი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = პატიმარმა თვითონაც იცის თავისი მდგომარეობა, რომ პატიმარია, განკიცხულია, იცის თავისი ადგილი უფროსობის წინაშე; მაგრამ ვერავითარი დაღებით, ვერავითარი ბორკილებით ვერ აიძულებ დაივიწყოს, რომ ადამიანია. რადგან ის ჭეშმარიტი ადამიანია, მაშასადამე ადამიანურად უნდა მოეპყრა. ღმერთო ჩემო! დიახ, სწორედ ადამიანურ მოპყრობას ძალუძს გააადამიანოს ღვთისგან განდგომილიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = კანონის ამ უნიჭო შემსრულებლებს სრულიად არ ესმით და არც შეიძლება იცოდნენ, რომ კანონის ზუსტად და უაზროდ, არსის გაუცნობიერებლად შესრულებას სწორედაც რომ უწესრიგობა მოჰყვება და არც არასოდეს გამოუღია სხავ შედეგი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საკმარისია მოაცილოთ გარეგანი ქერქი და ყურადღებით, ცრურწმენის გარეშე ჩაიხედოთ ხალხის გულში, ისეთ იშვიათ რამეს აღმოაჩენთ იქ, ალბათ, ვერც კი წარმოიდგენდით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = საზოგადოება, რომელიც გულგრილად უყურებს ტირანიას, საფუძველშივე დასნეულებულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აკი საზოგადოებას ჯალათი სძულს, მაგრამ განა ჯალათი - ჯენტლმენი არაა?! ამაზე ახლახანს გამოთქვეს საპირისპირო აზრი, თანაც მხოლოდ წიგნებში, განყენებულად. ჯერჯერობით შორს ვართ იმისგან, რომ თვითმპყრობელური ჟინი ყველამ ჩაიკლას. თუნდაც ყოველი ფაბრიკანტი, ანტრეპრენიორი, უთუოდ უნდა გრძნობდეს, ერთგვარ გამაღიზიანებელ სიამოვნებას, რომ მასთან დასაქმებული მუშა ზოგჯერ თავისი ოჯახით მთლიანად მასზეა დამოკიდებული. დიახ, რეალურად სწორედ ასეა; თაობებს უჭირთ გათავისუფლდნენ იმისგან, რაც მემკვიდრეობით ძვალ-რბილში აქვთ გამჯდარი. ადამიანს დრო სჭირდება, რომ უარი თქვას იმაზე, რაც სისხლში აქვს, რაც, როგორც იტყვიან, დედის რძესთან ერთად შეუსისხლხორცებია. ამგვარი სახელდახელო გადატრიალება შეუძლებელია. გააცნობიერო წინაპართა დანაშაული და ცოდვა, ჯერ კიდევ ცოტას ნიშნავს; საჭიროა სავსებით გათავისუფლდე მისგან. ეს კი უცებ როდი ხდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ძნელი წარმოსადგენია, სადამდე შეიძლება დამახინჯდეს ადამიანის ბუნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რაიმე მიზნის გარეშე ცოცხალი ადამიანი უბრალოდ არ არსებობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
{{Q
| ციტატა = აგრე ღმერთი შეგეწიოთ! თავისუფლება! ახალი ცხოვრება! მკვდრეთით აღდგომა... რა საამური წუთია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მკვდარი სახლის ჩანაწერები“ ელფის გამომცემლობა 2011
}}
=== ''თვინიერი'' 1876 ===
{{Q
| ციტატა = ჰოი, რა ტკბილია თურმე, როცა საკუთარი ძალის გწამს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაი რომ, სულმდაბლობისა ყველაზე უკეთ გაგვეგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვარ კაცთა შორის უკეთილშობილესი, თუმც მევე არ მჯერა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = როცა ადამიანს ასამართლებ, უნდა იცოდე კიდეც, რა იყო და როგორი იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა სულგრძელია, მე კარგ ახალგაზრდობაზე მოგახსენებთ, სულგრძელია და ამასთან ფიცხი, მოუთმენელი. ცოტა თუ შეგცდა - უმალ ზიზღით შემოგაქცევს ზურგს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იაფასიანი სულგრძელობა მუდამ იოლია, სიცოცხლის განწირვაც კი არაფრად გიღირს, როცა სისხლი გიდუღს და ძალა მოგჭარბებია. სილამაზეს დახარბებიხარ! თუ ბიჭი ხარ, ისეთ სულგრძელობაზე გამოიდე თავი, ძნელი რომაა, არავინ რომ არ გაიგებს, არავის რომ არ ეცოდინება, არავის თვალში არ მოხვდება, მსხვერპლსაც ბლომად გაიღებ, მაგრამ ცილს იქით დაგწამებენ, დიდების ნატამალს კი ვერ იგემებ. როცა კაცს, სპეტაკს და უზადოს, არამზადად მოგნათლავენ, თუმცა პატიოსნებით ყველას სჯობიხარ - აბა მაშინ გამოიდე თავი. არა, ბატონო, უარს იტყვი! მე კი ჩემი მთელი სიცოცხლე სხავ არაფერი მიკეთებია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მეც ხომ უბედური ვიყავი! მეც ხომ ყველამ გამრიყა, გამრიყა და დამივიწყა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობის სულგრძელობა კაი რამაა - მაგრამ კაპიკად ფასობს. რატომ? იმიტომ, რომ მუქთად მოსდის, იმიტომ, რომ უშრომლად მოსდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ქალს ხომ ორიგინალობის ნატამალი არ გააჩნია, ეს ხომ აქსიომა გახლავთ, ეს ხომ ჩემთვის დღესაც აქსიომაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება მუდამ ჭეშმარიტებად რჩება, ხოლო მოსიყვარულე ქალი საყვარელი კაცის ნაკლსაც, საყვარელი კაცის სიავკაცესაც გააღმერთებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურობა ნაკლი როდია, პირიქით, ქალს კიდეც ხიბლავს ზოგჯერ უცნაურობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იცით, ბატონებო, ზოგი იდეა ხმამაღლა თუ ითქვა, სიტყვად თუ იქცა, ისეთ სისულელედ მოგეჩვენებათ, შენვე შეგრცხვება. რატომ? ალბათ იმიტომ, რომ ყველანი საძაგლები ვართ და სიმართლე ვერ აგვიტანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ მე გამრიყეთ, ადამიანებო, უხმოდ, ზიზღით გამაგდეთ, ჩემს სიფიცხეს შეურაცხყოფა მიაგებეთ. მაშასადამე, უფლება მაქვს კედელი აღვმართო ჩემ და თქვენ შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ვაჰმე, რომ სიმართლეზე საშინელი ამქვეყნად არაფერი ყოფილა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ დაწყევლილები ვართ, ადამიანის ცხოვრება დაწყევლილია აწ და მარადის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = გოროზი, ამაყი, ნუგეშისა და ნამუსის მოწმენდას არავის სთხოვს, უსიტყვოდ იტანჯება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ შეშინდები, ადამიანო, იყავი ამაყი! შენ არ ხარ დამნაშავე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = იმაზე საწყენი და აუტანელი განა რა არის, როცა შემთხვევა დაგღუპავს, რომელიც შეიძლება არ მომხდარიყო, როცა, საუბედუროდ, ყველაფერი შენს დასაღუპად დაემთხვევა ერთმანეთს, თუმცა შეიძლება ავდრის ღრუბელივით ჩაევლო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა კი დავრჩი ამ ცარიელ ოთახებში, დავრჩი ისევ მარტოდმარტო, დავრჩი ობლად. აგერ წიკწიკებს და წიკწიკებს საათი, რა ენაღვლება, ან რა აწუხებს. მე კი არავინ დამრჩა, არავინ მყავს მე უბედურს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = რა ჭირად ვიხლი ახლა მაგ თქვენს კანონებს? რაში მჭირდება თქვენი წესები, თქვენი ადათი, თქვენი ცხოვრება, სახელმწიფო, თქვენი მრწამსი? მოვიდეს და გამასამართლოს თქვენმა მსაჯულმა, თუნდაც საჯაროდ, მე ვეტყვი, არაფერი არა მწამს-მეთქი. რად დამიმსხვრია უმეცრებამ, გაუგებრობამ ის, რაც ყველაზე მეტად მიღირდა? რა თავში ვიხლი ახლა თქვენს კანონებს? განზე გავდგები ყველაფრისგან. ჩემთვის ახლა ყველაფერი სულერთი გახლავთ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთმანეთი გიყვარდეთ ხალხნო“, - ვინა თქვა ეს? ვინ გვიანდერძა? რა უგრძნობლად, რა საზიზღრად წიკწიკებს საათი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ...მე ვიღუპები, მაგრამ გოეთეს დიდებულ სიტყვებს გაუმარჯოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = მე მინდა ვიყო ჩემი თავის მსაჯული და ვიქნები კიდეც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველგან შეუძლია სიკეთე სთესოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ის იყო ჩემთვის ყველაფერი, ის იყო ჩემი ოცნებების, ჩემი მომავლის იმედი! ის იყო ერთადერთი ადამიანი ვისაც საჩემოდ ვამზადებდი, სხვა მე არავინ მინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტება ჩემს გულში იყო ჩამარხული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
{{Q
| ციტატა = ბრმა იყავი, ბრმა! მაგრამ მკვდარი ხარ, არ გეყურება! შენ რა იცი რა სამოთხეში გამყოფებდი. ჩემს გულში იყო ეს სამოთხე და იმ სამოთხეს მე შენ ირგვლივ ავაყვავებდი! ნუ გყვარებოდი, რა მოხდა მერე? ყველაფერი მაინც ისე იქნებოდა, მაინც ისე დარჩებოდა. ოღონდაც ყველაფერს მომიყვებოდი, როგორც მეგობარს – გავიხარებდით და გავიცინებდით ერთიმეორის შემყურე. გინდაც სხვა ვინმე შეგყვარებოდა. იმას კისკისით რომ გაჰყვებოდი, მე ქუჩის მეორე მხრიდან შემოგხედავდი… ოჰ, იყოს ასე, იყოს ასე, ოღონდ კი თვალი გაახილე თუნდაც ერთი წამით, მარტო წამით! შემომხედე წეღანდელივით, როცა წინ დამიდექი და შემომფიცე, შენი ერთგული ვიქნებიო! ჩემს თვალებში ყველაფერს წაიკითხავდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „თვინიერი“ გამომცემლობა პალიტრა L თბილისი 2011
}}
[[ფაილი:The Soviet Union 1971 CPA 4027 stamp (Fyodor Dostoyevsky (after Vasily Perov)).jpg|thumb|right|150პქ|მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით.]]
=== ''მოთამაშე'' (1867) ===
{{Q
| ციტატა = მძულხართ იმიტომ, რომ ამდენი უფლება მოგანიჭეთ და კიდევ უფრო იმიტომ, რომ ასე მჭირდებით და სანამ მჭირდებით - უნდა გაგიფრთხილდეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
[[ფაილი:Dostoevski grave at Alexander Nevsky Monastry.jpg|thumb|right|150პქ|ჰოი, უმეცრებავ! ჰოი, ბუნებავ! მარტოდმარტო ვართ ყველანი ამ ქვეყანაზე - ესაა ჩვენი უბედურება! „არის კი ველად კაცი ცოცხალი?“ ყიჟინებს რუსი დევგმირი. დევგმირი არ ვარ და მეც ვყიჟინებ, მაგრამ არავინ მეხმიანება. ამბობენ, მზით უდგას სული ამ სამყაროსო. მაგრამ შეხედეთ მზეს, განა ისიც მკვდარი არაა? ყველა მკვდარია, ყველგან მხოლოდ მკვდრები არიან, მხოლოდ ადამიანები და ირგვლივ დუმილი - ესაა თქვენი დედამიწა.]]
{{Q
| ციტატა = რაც შეეხება გამორჩენასა და მოგებას, მარტო რულეტზე კი არა, სადაც არ გინდათ, ადამიანები მუდამ ერთმანეთს აცლიან ლუკმას და მუდამ მოგებას ცდილობენ. ხოლო გამორჩენა და მოგება რაოდენ საძაგლობაა, ეს უკვე სხვა საკითხია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = პირდაპირ საკვირველი და სასაცილოა, რარიგ მეტყველია ხოლმე მორცხვი და ავადმყოფურად კდემამოსილი შეყვარებული კაცის თვალები, თუმცა უმალ მიწის გასკდომასა და შიგ ჩავარდნას არჩევს, ვინემ თავისი გრძნობები სიტყვითა და მზერით გაამჟღავნოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = იცით წარმოუდგენელი რამ? მე თქვენ ყოველდღე უფრო ძლიერ მიყვარხართ, ეს კი თითქმის შეუძლებელი რამაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უიმედოდ მიყვარხართ და ვიცი, ამის შემდეგ ათასჯერ უფრო მეტად მეყვარებით. თუ ოდესმე მოგკლავთ, საკუთარი თავის მოკვლაც იქნება საჭირო; ასე რომ, საკუთარ თავს რაც შეიძლება დიდი ხნის მანძილზე არ მოვიკლავ, რათა ეს აუტანელი ტკივილი უთქვენოდ ავიტანო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს ყველა გარემოებაში შეუძლია ღირსება შეინარჩუნოს. თუ საამისოდ ბრძოლა დასჭირდა, ეს კიდევ უფრო აამაღლებს, განა დაამცირებს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მარტოოდენ ფრანგებსა და კიდევ, მგონი, ევროპელებიდან ზოგს გააჩნიათ ისეთი გარეგნული ფორმა, უღირსი ფრიად ღირსეულად აჩინოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, არავითარი იმედი არა მაქვს და თქვენთვის ნული ვარ. ამიტომაც პირდაპირ გეუბნებით: ყველგან მხოლოდ და მხოლოდ თქვენ გხედავთ, სხვა ჩემთვის არაფერი არსებობს. რად მიყვარხართ ასე, ვერ გეტყვით. იცით კი, რომ შეიძლება სულაც არ ხართ ლამაზი? წარმოიდგინეთ, ისიც არ ვიცი, მართლა ლამაზი სახე გაქვთ თუ არა? გული ნამდვილად ცუდი გაქვთ, არა მგონია, ჭკუაც კეთილშობილი გქონდეთ. კი, კი, შესაძლოა ასეც იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = რატომ მიწყრებით? იმიტომ, რომ თქვენს მონად ვაცხადებ თავს? მერე რა, მიმსახურეთ, ჰო, მიმსახურეთ მონასავით! იცით თუ არა, რომ ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება მოგკლათ? იმიტომ კი არა, გადაგიყვარეთ ან ვიეჭვიანე, არა, უბრალოდ ზოგჯერ ძალიან მინდა გშთანთქოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებაც ხომ ყოველთვის სასარგებლოა, ხოლო ცხოველური, უსაზღვრო ძალაუფლება თუნდაც ბუზზე, ესეც ხომ თავის მხრივ სიამოვნებაა. ადამიანი ბუნებით მტარვალია, სხვისი წვალება უყვარს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შესაძლოა ამდენი გრძნობის გადალახვის შემდეგ სული არ ივსება, მხოლოდ ღიზიანდება და მეტ შეგრძნებებს ითხოვს, სულ უფრო ძლიერ და ძლიერ, საბოლოო დაღლამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ბუნებრივად თავაზიან ფრანგს იშვიათად შეხვდები. მუდამ ნაძალადევად, მუდამ ანგარიშით არის თავაზიანი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = როცა გვჭირდება, ჩვენთვის საძულველ ადამიანებთანაც კი საქმის დაჭერას არ ვთაკილობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ყველა ქალი ერთნაირია! ყველაზე ამაყიც კი ბოლოს ყველაზე საზიზღარი მონა ხდება ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტად სიბერეშიაც მოგკითხავს და დაგსჯის ღმერთი სიამაყისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ ყოვლად გიჟური და ერთი შეხედვით ყოვლად განუხორციელებელი აზრი და ფიქრი ეგზომ ძლიერად გაგიჯდება თავში, ბოლოს თვითონაც შესაძლებლად მიიჩნევ... კიდევ მეტი: თუ ამ ფიქრს ძლიერი და დიდი სურვილიც მიემატება, მგონი, ისეთ ფატალურ, უცილობელ, შენი ბედის წიგნში ჩაწერილ ამბად მიიღებ, რომელიც არ შეიძლება არ აგისრულდეს! იქნებ აქ კიდევ სხვა რაღაც არის, ნაზავი რაღაც წინათგრძნობათა, ნებისყოფის რაღაც უჩვეულო დაძაბულობა, საკუთარი ფანტაზიით თავის მოწამვლა თუ სხვა კიდევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მიმიფურთხებია ყველასთვის! ვინ ვარ უკვე? ზერო. ვინ შემიძლია ვიყო ხვალ? ხვალ შემიძლია მკვდრეთით აღვსდგე და ცხოვრება ახლიდან დავიწყო! ვიპოვო ადამიანი ჩემში, სანამ ის არ გაქრა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანს მართლაც უყვარს საკუთარი მეგობარიც კი თავის წინ დამცირებული იხილოს. მეგობრობის დიდი ნაწილი დამცირებაზეა დაფუძნებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მეკითხებით რა საჭიროა ფული? როგორ თუ რა საჭიროა? ფული ყველაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდესი სიამოვნებით მივატოვებდი ყველას და ყველაფერს!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ჭკვიანი და კეთილი ადამიანი ხარ... და... და სამწუხაროა, რომ ამასთანავე სულელიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მე თუ ვერ მიყიდით, ჩემი პატივისცემა შეიძლება იყიდოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ეს ზუსტად ისეა, როგორც წყალწაღებული ხავსს ეჭიდება. დაემეთანხმებით იმაში, რომ არ იხრჩობოდეს, ხავსს არ ჩათვლიდა ხის ტოტად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = მართლა რაღაც უცნაური გრძნობა გიპყრობს, როცა უცხო მხარეში გადახვეწილი, შენს ქვეყანას, შენს მეგობრებს მოშორებული, ხვალ რომ არ იცი, რას შეჭამ, აიღებ და უკანასკნელ, შენს უკანასკნელ გულდენს ჩამოხვალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ჯერ კიდევ არ მესმის ჩემი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = ვერ ამიტანია ისეთი პატიოსანი ხალხი, ახლოს მისვლა რომ გეშინია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მოთამაშე“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''უგვანო ანეკდოტი'' (1862) ===
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ყველანი ბევრს გავყვირით ჰუმანიზმზე, გმირობის ჩადენა კი არავის ძალგვიძს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = სუფრაზე დაჯდომის ზუსტად ორი წუთის შემდეგ ერთმა ფიქრმა მოიცვა მთლიანად და შეზარა.ანაზდად იგრძნო, რომ უბედურად მთვრალია, წინანდელივით შეჭიკჭიკებული კი არადა, გალეშილი მთვრალია.ამის მიზეზი ერთი ჭიქა არაყია, შამპანურს რომ დააყოლა და მაშინვე მოერია.მთელი არსებით გრძნობდა, ნელ-ნელა როგორ ეცლებოდა ძალა.რა თქმა უნდა, სითამამე კი მოემატა, მაგრამ შეგნებამ არ უღალატა და უკიჟინებდა: "არ ვარგა, არა, არც შეგფერის და არც გეკადრება! ცხადია, მთვრალის მერყევ ფიქრებს ერთ წერტილზე რა გააჩერებს.თვითონაც გრძნობდა, მის სულში რო თითქოს ორი ძალა შეჭიდებოდა ერთმანეთს:ერთი ჩასძახოდა, შენს მიზანს უთუოდ მიაღწევო.მეორე კი მწარედ ღრღნიდა და გულს უწიწკნიდა: „რას იტყვიან? რით დამთავრდება? ხვალ, ხვალ რა იქნება!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „უგვანო ანეკდოტი“ გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველო“ თბილისი - 1984 წ.
}}
=== ''წერილი ძმას კატორღიდან'' ===
{{Q
| ციტატა = კატორღაში გატარებული ოთხი წელი ჩემი ცხოვრების ყველაზე ძვირფასი წლებია, იქ გავიგე ძალზედ მნიშვნელოვანი ჭეშმარიტება. ადამიანები ყოველთვის ცოდვილები არ არიან, მათ ცხოვრებაში არის ისეთი მომენტები, როდესაც წმინდანები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ძმაო, საყვარელო მეგობარო ჩემო... არ გავზარმაცებულვარ, არც სულიერად დავცემულვარ, ცხოვრება ყველგან ცხოვრებაა, ცხოვრება ჩვენშია და არა ჩვენს გარშეო. იყო ადამიანთა შორის და დარჩე ბოლომდე ადამიანად, არ გაზარმაცდე, არც სულიერად დაეცე - ეს არის ჩემთვის ცხოვრება, ეს არის ცხოვრების აზრი, ეს იდეა ღრმად გაჯდა ჩემში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ! მართალია, ის თავი, რომელიც ქმნიდა, ცხოვრობდა უმაღლესი ხელოვნებით, რომელმაც შეიცნო და შეეგუა სულის ამაღლებულ მოთხოვნილებებს, ის თავი უკვე მოკვეთილია ჩემი მხრებიდან. დარჩა მხოლოდ ჩემ მიერ შექმნილი ჯერ კიდევ განუხორციელებელი ხსოვნა და გამოსახულებები. ისინი დამასნეულებენ, მართლა! მაგრამ ჩემში დარჩა ისევ ის გული, ისევ ის სისხლი და ხორცი, რომელთაც ასევე ძალუძთ უყვარდეთ და იტანჯებოდნენ, სურდეთ და ახსოვდეთ, ეს კი ცხოვრებაა. On voit le soleil!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო ჩემო! რამდენი იერსახე ჩემ მიერ გამოძერწილი, ახლიდან შექმნილი, ჩაქრება ჩემს გონებაში ან საწამლავად ჩაიღვრება სისხლში. წერას თუ ვერ შევძლებ, დავიღუპები! უმჯობესია თხუთმეტი წელი ვიჯდე, ოღონდ ხელში კალამი მეჭიროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 1“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ წუხხარ ჩემთვის, ღვთის გულისათვის! იცოდე, რომ არ ვარ ნაღვლიანი, გახსოვდეს, რომ ჩემში იმედი არ მომკვდარა, ოთხ წელიწადში შემსუბუქდება ბედი, რიგითი ვიქნები - ეს კი ტუსაღზე უკეთესია, და გაითვალისწინე, რომ ოდესღაც ჩაგეხუტები! ხომ ვიყავი დღეს სიკვდილის წინაშე? - საათის სამი მეოთხედი ამაზე ფიქრში გავატარე, უკანასკნელ საზღვრამდეც მივედი, მაგრამ ახლა კიდევ ერთხელ ვცხოვრობ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ვინმეს ბოროტად ვახსოვარ, თუ ვინმეს ჩემგან წყენა უდევს გულში, ყველას უთხარი, რომ დაივიწყონ, მაპატიონ. არ არის ჩემს სულში ბოროტება და წყენა. ეჰ, როგორ გადავეხვეოდი და მეყვარებოდა ნებისმიერი ჩემი წარსულიდან აქ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც კი უკან მოვიხედავ, მეფიქრება თუ რამდენი დროა გაფლანგული, რამდენი დრო დაიკარგა გზააბნეულობაში, შეცდომებში, სიცოცხლის არცოდნაში, როგორ არ ვუფრთხილდებოდი მას. რამდენჯერ შემიცოდავს საკუთარი გულისა და სულის წინაშე, გულიდან სისხლად გადმომდის ეს ყოველივე. ცხოვრება საჩუქარია, ცხოვრება ბედნიერებაა, ყოველი წუთი შეიძლებოდა ყოფილიყო ბედნიერების საუკუნე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 2“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ყველაფერს ვშორდები, რაც კი ნაზი იყო, ძნელია მოსწყდე ამ ყოველივეს, ძნელია გატეხო საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დოსტოევსკის წერილი ძმას კატორღიდან, ნაწყვეტი 3“
}}
=== ''ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან'' (1864) ===
{{Q
| ციტატა = მე არა მარტო ის ვერ შევძელი, რომ ანჩხლი გავმხდარიყავი, არამედ სხვაც ვერაფერი გავხდი: ვერც ბოროტი, ვერც კეთილი, ვერც უსინდისო, ვერც პატიოსანი, ვერც გმირი, ვერც მწერი. ახლა ჩემს კუთხეში ვცხოვრობ და თავს ღვარძლიანად ვანუგეშებ არაფრის მაქნისი აზრით, რომ ჭკიან კაცს სერიოზულად არც შეუძლია, რაიმე გახდეს და რაიმე მხოლოდ ბრიყვი გახდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკვიანი კაცი ზნეობრივად მოვალეა, რომ უპირატესად უნებისყოფო არსება იყოს, ხოლო ნებისყოფიან, მოღვაწე ადამიანს მეტწილად გონებაშეზღუდულობა მართებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ახლა ეს ვთქვათ: წესიერი კაცი ყველაზე უფრო მეტი სიამოვნებით რაზე ილაპარაკებს? პასუხი: საკუთარ თავზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მრავლის შეცნობა სნეულებაა, ნამდვილი, სრული სნეულება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მაინც მყარად მწამს, რომ არათუ ძალზე დიდი ცნობიერება, არამედ ყოველგვარი ცნობიერება სნეულებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = რაც უფრო სრულად აღვიქვამდი სიკეთისა და ყოველივე „მშვენიერისა და ამაღლებულის“ არსს, მით უფრო ღრმად ვეფლობოდი ჩემს კუთვნილ წუმპეში და მით უფრო მეტად შემეძლო, ამ წუმპით ამოვთითხნილიყავი. მაგრამ, რაც მთავარია, ეს ყოველივე შემთხვევით კი არ მემართებოდა, არამედ თითქოს ასეც უნდა ყოფილიყო. თითქოს ეს ჩემი სრულიად ნორმალური მდგომარეობა გახლდათ და არა სნეულება და წახდენა, ისე რომ, ბოლოს წახდენასთან შებრძოლების სურვილიც გამიქრა. ეს იმით დასრულდა, რომ ლამის ვირწმუნე, რომ ჩემი ნორმალური მდგომარეობა სწორედაც ასეთი ყოფა იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სიამოვნებას, სახელდობრ, იწვევდა თავის დამცირების ძალზე აშკარა აღქმა, იმის შეგრძნება, უკანასკნელ ზღვართან რომ ხარ მიმდგარი, იმის შეგრძნება, ეს სისაძაგლე რომ არის, მაგრამ არც შეიძლება სხვაგვარად რომ იყოს, საშველი რომ არ გაქვს, სხვა ადამიანად ვერასოდეს რომ ვერ გადაიქცევი, თუნდაც დრო ჯერ კიდევ გქონდეს და რწმენაც გაგაჩნდეს, სხვა რაიმედ გადაქცევა რომ ძალგიძს. ამას თავად მაინც არ ისურვებდი და თუ ისურვებდი, მაინც არაფერს მოიმოქმედებდი, რამეთუ სინამდვილეში ვერაფრადაც ვერ გადაიქცეოდი. ხოლო მთავარი, ბოლოს და ბოლოს, ის გახლავთ, რომ ეს ყოველივე ხდება ჭარბი ცნობიერების ნორმალური და ძირითადი კანონებით და ამ კანონებიდან გამომდინარე ინერციით. მაშასადამე, არათუ რაიმედ ვერ გადაიქცევი, საერთოდაც ვერაფერს გახდებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭარბი ცნობიერებიდან, მაგალითად, აი, რა გამომდინარეობს: თუ არამზადა თავადვე გრძნობს, რომ ნამდვილი არამზადაა, ეს თითქოს მისი მანუგეშებელი უნდა იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მძაფრი სიამოვნება სწორედ სასოწარკვეთის ჟამს გეუფლება, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ძალზე ძლიერად აცნობიერებ, რომ უსაშველო ვითარებაში იმყოფები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = დამნაშავე, ჯერ ერთი, იმიტომ ვარ, რომ ჩემს ირგვლივ მყოფთა შორის ყველაზე ჭკვიანი გახლავართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = განა შეგნებულ ადამიანს შეუძლია, საკუთარი თავის ოდნავ პატივისმცემელი მაინც რომ იყოს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი სისტემისა და განყენებული დასკვნის მიმართ იმდენად მიკერძოებულია, რომ მზად არის, სიმართლე განზრახ დაამახინჯოს, მზად არის, არც დაინახოს რამე და არც გაიგონოს, ოღონდაც თავისი ლოგიკა გაამართლოს. აბა ირგვლივ მიმოიხედეთ: სისხლი ზღვად მოედინება, თანაც ისეთი მხიარულებით, თითქოს შამპანური იყოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცივილიზაცია ადამიანში მხოლოდ შეგრძნებათა მრავალმხრივობას გამოიმუშავებს და მეტს არაფერს. ხოლო იმ მრავალმხრივობის განვითარებით ადამიანი ლამის იქამდეც კი მივა, რომ სისხლისღვრაში სიამოვნებას მოიძიებს. ეს ხომ უწინაც ყოფილა. არ შეგიმჩნევიათ, რომ ყველაზე დახვეწილი სისხლისმღვრელნი თითქმის ერთიანად ყველაზე ცივილიზებული ბატონები გახლდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ ბრძენთა ბრძენებმა საიდან გამოჩხრიკეს, რომ ადამიანს მაინცდამაინც ნორმალური, მაღალზნეობრივი წადილი ესაჭიროება? რანაირად წარმოიდგინეს, რომ ადამიანს უსათუოდ კეთილგონივრულად სასარგებლო წადილი სჭირდება? ადამიანს მხოლოდ და მხოლოდ დამოუკიდებელი წადილი ესაჭიროება, ეს დამოუკიდებლობა რადაც უნდა დაუჯდეს და სადამდეც უნდა მიიყვანოს. ხოლო წადილი, წადილი ხომ ეშმაკმა უწყის...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილი სისულელე ზოგჯერ იმიტომ გვსურს, რომ უგუნურობის გამო ეს სისულელე ამა თუ იმ წინასწარ ნავარაუდევი სარგებლის მოსაპოვებელ უიოლეს გზად მიგვაჩნია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ბატონებო, ვთქვათ, ადამიანი უგუნური არ არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მსოფლიო ისტორიაზე ყველაფრის თქმა შეიძლება, ყველაფრისა, რაც კი თავში მოუვა უაღრესად გაღიზიანებულ წარმოსახვას. მხოლოდ იმას ვერ იტყვი, კეთილგონივრული რა არის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანები ჯერ კიდევ ადამიანები არიან და არა ფორტეპიანოს კლავიშები, რაზედაც თვით ბუნების კანონები უკრავს, მაგრამ იქამდე დაუკრავს, სანამ კალენდრის გარდა სასურველიც აღარაფერი იქნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანობის განმსაზღვრელი, ვგონებ, ნამდვილად მხოლოდ და მხოლოდ ის არის, რომ ადამიანი თავის თავს ყოველ წუთას უმტკიცებდეს, წკირი კი არა, ადამიანი ვარო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი უპირატესად შემოქმედი ცხოველია, რომელსაც დაკისრებული აქვს, მიზნისკენ შეგნებულად მიისწრაფოდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ფუქსავატი და უმსგავსი არსებაა და, შესაძლოა, მოჭადრაკისნაირად მხოლოდ მიზნის მიღწევის პროცესი უყვარს და არა თვით მიზანი. ჰოდა, ვინ იცის, შესაძლოა, მთელი მიზანი მთელ ქვეყნიერებაზე, საითკენაც კაცობრიობა მიისწრაფვის, მხოლოდ და მხოლოდ მიღწევის უწყვეტი პროცესია, სხვაგვარად თუ ვიტყვით, თვით ცხოვრებაა და არა საკუთრივ მიზანი, რაც, რა თქმა უნდა, სხვა არაფერია, გარდა ორჯერ ორი ოთხისა, ანუ ფორმულაა, ხოლო ორჯერ ორი ოთხი, ბატონებო, ცხოვრება კი არა, სიკვდილის დასაწყისია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ასე მტკიცედ, ასე მძლეთამძლედ რატომ ხართ დარწმუნებული, რომ მხოლოდ ნორმალური და დადებითი რამ, ერთი სიტყვით, მხოლოდ კეთილდღეობაა ადამიანისთვის სასარგებლო? გონება სარგებელთა თაობაზე ხომ არ ცდება? ადამიანს იქნებ არა მარტო კეთილდღეობა უყვარს? სატანჯველიც იქნებ იმდენადვე უყვარს? მისთვის სატანჯველი იქნებ იმდენადვე მომგებიანია, რამდენადაც კეთილდღეობა? ხოლო ადამიანს სატანჯველი ზოგჯერ მთელი ჟინით რომ უყვარს, ეს ხომ უეჭველია. თქვენსავე თავს შეეკითხეთ, თუ ადამიანი ხართ და რაღაც ხანი გიცხოვრიათ. პირადად ჩემი აზრით კი მხოლოდ კეთილდღეობის სიყვარული, ცოტა არ იყოს, უხამსობაა. რიგიანია თუ ურიგო, ზოგჯერ რაღაცის დამსხვრევა ძალზე სასიამოვნოა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცნობიერება ადამიანისთვის უდიდესი უბედურებაა, მაგრამ ვიცი, რომ ადამიანს უყვარს და არავითარ დაკმაყოფილებაზე არ გაცვლის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = სურვილები მომისპეთ, იდეალები წარმიხოცეთ, უკეთესი რამ დამისახეთ და სადაც გინდათ, იქ გამოგყვებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ცხოვრება გწყურიათ და ცხოვრებისეულ საკითხებს აბდაუბდა ლოგიკით თავად წყვეტთ. თქვენი გამოხდომები ასეთი მომბეზრებელი, ასეთი თავხედურია და ამავე დროს როგორი შიში გიპყრობთ! სისულელეს ლაპარაკობთ და ამით კმაყოფილი ხართ. უტიფრად ლაპარაკობთ, თანაც ამის გამო ერთთავად შიშით კანკალებთ და ბოდიშს იხდით. გვარწმუნებთ, რომ არაფრისა გეშინიათ და ამავე დროს ჩვენი აზრის შეტყობას ლაქუცით ცდილობთ. გვარწმუნებთ, რომ კბილებს აღრჭენთ და ამავე დროს ხუმრობთ, რათა გაგვაცინოთ. იცით, რომ თქვენი ხუმრობანი მახვილგონივრული არ არის, მაგრამ, ცხადია, ამ ხუმრობათა ლიტერატურული ღირსებებით ფრიად კმაყოფილი ხართ. შესაძლოა, ზოგჯერ მართლა გატანჯულხართ, მაგრამ თქვენს ტანჯვას პატივს ოდნავადაც არ სცემთ. თქვენი გულ-გონება სიმართლეს კი მეტყველებს, მაგრამ თქვენს არსებას უბიწობა არ გააჩნია. უწვრილმანესი პატივმოყვარეობის დასაკმაყოფილებლად სიმართლეს ბერავთ და თვალებში სამარცხვინოდ გვჩრით... რაღაცის თქმა კი მართლა გსურთ, მაგრამ თქვენს საბოლოო სიტყვას შიშის გამო მალავთ, რამეთუ სათქმელად გამბედაობა არ გყოფნით და მხოლოდ ლაჩრული თავხედობა გაგაჩნიათ. ცნობიერებით ტრაბახობთ, მაგრამ მარტოოდენ მერყეობთ, რამეთუ ჭკუა-გონება კი გიმუშავებთ, მაგრამ თქვენი გული გარყვნილებას მოუცავს, ხოლო უმწიკვლო გულის უქონლად სრული, წესიერი ცნობიერება ვერ იარსებებს, თქვენი პრანჭვა-გრეხა თავის გამოჩინებაა, რარიგ მოსაბეზრებელია! სიცრუეა, სიცრუეა, სიცრუე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ადამიანის მოგონება ისეთ რამეს შეიცავს, რასაც იგი ყველას არ გაუმჟღავნებს, მხოლოდ მეგობრებს თუ გაანდობს. ისეთი მოგონებებიც კი არსებობს, მეგობრებსაც რომ არ გაანდობ და მხოლოდ საკუთარ თავს გაუმჟღავნებ, თანაც საიდუმლოდ. მაგრამ, ბოლოს, ისეთი მოგონებებიც არსებობს, ადამიანს საკუთარი თავისთვის გამჟღავნებისაც რომ ეშინია და ასეთი მოგონებანი ყოველ წესიერ ადამიანს საკმაოდ უგროვდება. თანაც, ადამიანი რაც უფრო წესიერია, მით უფრო მეტი უგროვდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი დროის ყოველი წესიერი ადამიანი მხდალი და მონაა და მოვალეც არის, რომ იყოს. ეს მისი ნორმალური მდგომარეობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ერთადერთი ვარ, ხოლო ისინი ყველანი ერთნაირები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მეორეხარისხოვანი როლში ყოფნას ვერც კი წარმოვიდგენდი და სწორედ ამიტომაც სინამდვილეში უკანასკნელ როლს ძალზე მშვიდად ვიკავებდი. ან გმირი უნდა ვყოფილიყავი, ან წუმპეში ამოგანგლული. საშუალო რამ არ არსებობდა. სწორედ ამან დამღუპა, რადგან წუმპეში თავს იმით ვიმშვიდებდი, რომ სხვა დროს გმირი ვიყავი, ხოლო გმირი წუმპის გამამართლებელი გახლდათ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი ქალი ისეთია, ქმარი რაც უფრო ძლიერ უყვარს, მით უფრო ხშირად ეჩხუბება. „რაკი ძალიან მიყვარხარ, უნდა გაგტანჯო კიდევაც და ამას უნდა გრძნობდეო“. იცით თუ არა, ვინც უყვართ, განზრახ რომ აწამებენ? ამას უმეტესად ქალები სჩადიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = არავინ, არც ერთმა სულიერმა არ უნდა იცოდეს, ქმარსა და ცოლს შორის რა ხდება, თუკი მათ ერთმანეთი უყვართ. როგორი წაჩხუბებულნიც უდნა იყვნენ, განმსჯელად მშობელ დედასაც არ უნდა მოუხმონ და ერთიმეორეზე სასაყვედურო არაფერი თქვან. თავიანთი განმსჯელნი თავად უნდა იყვნენ. სიყვარული ღვთაებრივი საიდუმლოა და ყველას თვალთაგან ფარული უნდა იყოს, რაც უნდა მოხდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც მთელი ქვეყნიერება დაიქცეს, ოღონდ მე ჩაის მუდამ ვსვამდე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემთვის სიყვარული ტირანულად მოპყრობას, ზნეობრივ უპირატესობას ნიშნავდა. მთელ სიცოცხლეში სხვაგვარი სიყვარულის წარმოდგენაც კი არ შემეძლო და ახლა ზოგჯერ ვფიქრობ, რომ სიყვარული სიყვარულის საგნისგან ნებაყოფლობით უფლების მოცემაა მასზე ტირანული მოპყრობისა. მიწისქვეშეთში ოცნებისას სიყვარულს მხოლოდ ქიშპობად წარმოვისახავდი, ყოველთვის მძულვარებით ვიწყებდი და ზნეობრივი დამორჩილებით ვასრულებდი, ხოლო შემდეგ აღარ ვიცოდი, დამორჩილებულს როგორ მოვქცეოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრებას ყველანი გადავეჩვიეთ, ყველანი მეტად თუ ნაკლებად მოვიკოჭლებთ. ისე გადავეჩვიეთ, რომ ზოგჯერ ნამდვილი, „ცოცხალი ცხოვრების“ მიმართ ერთგვარი ზიზღი გვეუფლება და ამის გამო ვერ აგვიტანია, როცა შეგვახსენებენ. იქამდე ვართ მისულნი, რომ ნამდვილი „ცოცხალი ცხოვრება“ ლამის შრომად, თითქმის სამსახურადაც კი მიგვაჩნია და ყველანი ვაღიარებთ, რომ წიგნისმიერად ცხოვრება გვიჯობს. დროდადრო რას ვფაციფუცობთ, რას ვჟინიანობთ, რას მოვითხოვთ თავადაც არ ვიცით. ჩვენთვის ხომ უარესი იქნება, ჟინიან მოთხოვნებს თუ აღგვისრულებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = აბა, შეეცადეთ, აბა, მაგალითად, ცოტათი მეტი დამოუკიდებლობა გვიბოძეთ, რომელ ჩვენგანსაც გინდათ, ხელები გაგვიხსენით, საქმიანობის სივრცე გაგვიფართოვეთ, მეურვეობა შეასუსტეთ... ჩვენ ხომ... გარწმუნებთ, ჩვენ ხომ უმალ შეგევედრებით, რომ მეურვეობა აღგვიდგინოთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ხომ ჩემს ცხოვრებაში მხოლოდ უკიდურესობამდე მივიყვანე ის, რისი მიყვანაც თქვენ ნახევრამდეც ვერ გაბედეთ, ამასთანავე თქვენს სიმხდალეს კეთილგონიერებად მიიჩნევდით და თავს ამით ინუგეშებდით, თავს ამით იტყუებდით. ისე რომ, მგონი თქვენზე უფრო „ცოცხალი გახლავართ“. გულ-გონება გაიმახვილეთ! ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით, ეს ცოცხალი სად არის, რა არის და რა ეწოდება? მარტონი რომ დაგვტოვოთ, უწიგნოდ რომ დაგვტოვოთ, უმალვე თავგზა აგვებნევა - არ გვეცოდინება, რას მივეკედლოთ, რას ვებღაუჭოთ, რა გვიყვარდეს და რა გვძულდეს, პატივი რას ვცეთ და რა შევიზიზღოთ! ადამიანებად ყოფნაც კი, ნამდვილ, საკუთარ სხეულის და სისხლის მქონე ადამიანებად ყოფნაც კი გვიმძიმს, გვეჩოთირება, სამარცხვინოდ მიგვაჩნია და რაღაცნაირ, არარსებულ, ზოგად ადამიანებად ყოფნისკენ მივისწრაფვით. მკვდრადშობილნი ვართ, უკვე დიდი ხანია ცოცხალი მამები აღარ წარმოგვშობენ და ეს სულ უფრო და უფრო მოგვწონს. გაგვიტკბა კიდევაც. მალე იმასაც გამოვიგონებთ, რომ იდეისგან ვიშვით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ჩანაწერები მიწისქვეშეთიდან“
}}
=== ''მწერლის დღიური'' (1873-1881) ===
{{Q
| ციტატა = გაიგონ ადამიანებმა, რომ ბედნიერება უსაქმურობაში არ არის, მიხვდნენ იმას, რომ აზრი ჩაქრება უსაქმურში, რომ შეუძლებელია გიყვარდეს ახლობელი ისე, რომ არ შრომობდე მისთვის, რომ მოსაწყენია იცხოვრო საჩუქრით, რომ ბედნიერება ბედნიერებაში კი არა, არამედ მის მიღწევაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იტყვით, რომ ჩვენ უნდა გამოვასწოროთ ბავშვები. მისმინეთ: ჩვენ არ უნდა ვიყოთ ბავშვებზე მაღლა, რადგან ჩვენ მათზე უარესნი ვართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ სულ ცოტათიც კი არ ვპატიობთ ჩვენი აზრისგან ოდნავ გადახრილ აზრს, ჩვენთან ოდნავ უთანხმოებაში მყოფს არამზადად ვთვლით, გვავიწყდება ის, რომ ვინც ასე ადვილად დაკარგავს სხვის დაფასებას, ის საკუთარ თავსაც არ აფასებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე კი გიცხადებთ გულწრფელი სიტყვით, რომ არც შექსპირს და არც ჰომეროსს, ერთად რომ აგვეღო ყველა, მაინც ვერ ვიპოვიდით უფრო მშვენიერს ვიდრე ახლა, ამ თეთრ დარბაზში შეიძლებოდა აღმოგეჩინათ თქვენ შორის. რა არის შექსპირი! აქ ისეთი გამომჟღავნდებოდა, რომ არც კი დაესიზმრებოდათ ჩვენს სწავლულებს. მაგრამ უბედურება იმაში მდგომარეობს, რომ თქვენ თვითონაც არ იცით თუ რაოდენ მშვენიერნი ხართ! იცით თუ არა, ნებისმიერ თქვენგანს რომ მოესურვებინა შესძლებდა გაებედნერებინა ყოველი ამ დარბაზში და ყველას აიყოლიებდა? და ეს ძალა ყოველ თქვენგანშია, მაგრამ იმდენად ღრმადაა ჩამალული, რომ უკვე დიდი ხანია წარმოუდგენლად გვეჩვენება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველანი ღელავენ, ყველა ყველაფერში იღებს მონაწილეობას, ყველას სურს გამოთქვას აზრი და წარადგინოს საკუთარი თავი. და აი, მხოლოდ ერთი ვერ ამომიხსნია, რა უფრო მეტად სურთ: იზოლირებული დარჩება ყველა თავის აზრში თუ ერთ აზრად იქცევიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = უმაღლესი იდეა დედამიწაზე ერთია - იდეა ადამიანის სულის უკვდავებისა, რადგან სხვა დანარჩენი „მაღალი“ იდეები, რომლითაც ადამიანს შეუძლია იცხოვროს, მხოლოდ მისგანვე გამოედინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ძველი წესია: საგანში კი არაა საქმე, არამედ თვალშია. თუ გაქვთ თვალები - მოიძებნება საგანი, თუ არ გაქვთ - ესე იგი ბრმა ხართ და ვერც ერთ საგანში ვერაფერს ნახავთ. თვალები მნიშვნელოვანია, ის რაც ერთის თვალში პოემაა, სხვის თვალში უბრალო ფუთაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ოჯახიც ხომ მწიფდება, მზად ხომ არ გაძლევენ და არც ერთი წესი და არც ერთი ვალდებულება არ მოდის მზად, არამედ ეს ყოველივე თავისით იქმნება, ერთი მეორეს წარმოქმნის. მხოლოდ მაშინაა ოჯახი ძლიერი, სწორედ მაშინაა ეს წმინდა. ოჯახი დაუღლელი სიყვარულის შრომით ხდება სრულყოფილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = წარმოისახება ამოუხსნელი კითხვა: ტალანტი ფლობს ადამიანს თუ ადამიანი ტალანტს?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ თანდათან უფრო შევწყვიტეთ ერთმანეთის გაგება. ვგულისხმობ სერიოზულ და გულწრფელ ხალხს - მხოლოდ ამათ არ ესმით ერთმანეთის; გადამყიდველები კი სხვა საქმეა - მათ ყოველთვის ესმოდათ ერთმანეთის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ იცით რას ნიშნავს ბავშვის შეურაცხყოფა? მათი გულები უმანკო, თითქმის გაუცნობიერებელი სიყვარულითაა აღსავსე. ასეთი დარტყმები კი მათში მწუხარე გაკვირვებასა და ცრემლებს იწვევს, რასაც ღმერთი ხედავს და იმახსოვრებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მხოლოდ სიყვარულით ვიყიდით ბავშვების გულს და არა მხოლოდ ბუნებრივი უფლებით მათზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქმის ყველანი ტალანტები არიან, მაგრამ გრამითაც არ არიან პოეტები. მჭედელიც კი ტალანტურია. პოეზია, ასე ვთქვათ, შინაგანი ცეცხლია ყოველგვარი ტალანტისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ გამოაშკარავებული, მიმდინარე და ისიც დაკვირვებით, დასასრული და დასაწყისი - ეს ჯერ ფანტასტიკაა ადამიანისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მე ყოველთვის პირიქით მეჩვენებოდა, რომ უდიდესი ბედნიერებაა იცოდე ის, რის გამოც ხარ უბედური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ ჩვენ ვასწავლით ბავშვებს, რათა უკეთესები გავხადოთ, ისინი თავის მხრივ ჩვენ გვაქცევენ უკეთესებად, თუნდაც მათზე ერთი შეხებით. ისინი ადამიანურს ხდიან ჩვენს სულს, მხოლოდ ჩვენს შორის გაჩენით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ბედნიერი ადამიანი ვარ, მაგრამ რაღაცებით უკმაყოფილო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გაისაზრო და შეიგრძნო შეიძლება სწორადაც და პირველივე ჯერზეც, მაგრამ ადამიანად გახდომა არ შეიძლება პირველივე ჯერზე, უნდა გამოიკვეთო ადამიანად. აქ დისციპლინა... მოაზროვნეები ახმოვანებენ კანონებს, იმ საერთო კანონებს, რითაც ყველანი ბედნიერნი გახდებოდნენ, განურჩველად ყველა, ოღონდ ეს კანონები შექმნილიყო. ეს იდეალი, შესაძლებელიც რომ ყოფილიყო, დაუსრულებელ ადამიანებში არც კი განხორციელდებოდა, არანაირი კანონი, თუნდაც ყველაზე ცხადიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მისტიკურ იდეებს უყვარს თვალთვალი, ისინი ამით იქმნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭკუის შეცდომები და გაუაზრებლობა უფრო სწრაფად და უკვალოდ ქრება, ვიდრე შეცდომები, რომელსაც გული უშვებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = შენს მიღმა კი არა, შენშია სიმართლე, იპოვე შენი თავი შენში, წაიკითხე შენი შენში, დაეუფლე შენს თავს და შეიცნობ სიმართლეს. ნივთებში არ არის ეს სიმართლე, არც შენ ირგვლივ და არც ზღვას იქით სადმე, არამედ უპირველეს ყოვლისა, შენს საკუთარ თავზე შრომაში. გაიმარჯვებ საკუთარ თავზე, მოთოკავ თავს და გახდები ისეთი თავისუფალი, როგორსაც ვერასოდეს წარმოიდგენდი, დაიწყებ დიად საქმეს და სხვებსაც თავისუფლად აქცევ, შეიცნობ ბედნიერებას, რადგან შეივსება შენი სიცოცხლე, გაუგებ შენს ხალხს და იპოვი მათ წმინდა სიმართლეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ევროპისთვის რუსეთი გაუაზრებლობაა და მისი ყოველი საქმეც გაუაზრებლად მიაჩნია, ასე იქნება მუდამ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = გავლილი ტანჯვა შეიძლება სულისთვის სიწმინდედ იქცეს. ადამიანი საერთოდ ისეა შექმნილი, რომ უყვარს საკუთარი განვლილი ტანჯვა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ომი მასის საბაბია, რომ საკუთარი თავი დააფასოს. ამიტომაც უყვარს ერს ომი: ის ქმნის ომზე სიმღერებს, დიდი ხნის მანძილზე ქმნის ლეგენდებს და მოთხრობებს მასზე. სისხლისღვრა მნიშვნელოვანი რამაა. ომი აუცილებელია ჩვენს დროში, ომის გარეშე ქვეყანა იქცეოდა რაღაც დორბლად, რაიმე ცრუ სისველედ, დაბინძურდებოდა დამპალი ჭრილობებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი ბუნებრივადაა გადახრილი სიმხდალისა და უსირცხვილობისაკენ, და კარგადაც იცის ეს; შესაძლოა ამიტომაც წყურია მას ომი და ამიტომ უყვარს ასე ძლიერ: მასში გრძნობს წამალს. ომი აღვივებს ძმის სიყვარულს და აერთიანებს ქვეყნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ადვოკატი დაქირავებული სინდისია, ადვოკატს არ ძალუძს არ ითამაშოს საკუთარი სინდისით, თუნდაც სურდეს, რომ არ ითამაშოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = ამჟამად იმდენად არ ომობენ იარღით, როგორც ჭკუით, ეს უკანასკნელი ვითარება განსაკუთრებულად არ არის ჩვენთვის ხელსაყრელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = არ მინდა ვიყო მართალი - რადგან შევცვლი საკუთარ თავს. არ მინდა ვიყო ცოდვილი - რადგან არაფერში ვარ დამნაშავე, არ მინდა ვირჩევდე - რადგან გრძნობები ერთი სიძლიერისაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
{{Q
| ციტატა = მწვერვალისკენ სვლის დროს თუ გაჩერდები და ყოველ მყეფარე ძაღლს ქვის სროლას დაუწყებ, მწვერვალს ვერასოდეს მიაღწევ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მწერლის დღიური“
}}
=== ''სასაცილო ადამიანის სიზმარი'' (1877) ===
{{Q
| ციტატა = მე სასაცილო ადამიანი ვარ. ისინი უკვე შეშლილს მეძახიან. ეს წოდების ამაღლება იქნებოდა, ისევ ისეთივე სასაცილოდ რომ არ მთვლიდნენ, როგორც წინათ. ახლა კი არ მწყინს, ისინი ყველანი საყვარლები არიან, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც დამცინიან. თვითონაც ვიცინებდი მათთან ერთად, - საკუთარ თავზე კი არა, უბრალოდ მათი შემხედვარე, ვიცინებდი ასე დამწუხრებული რომ არ ვიყო მათი შემყურე. დამწუხრებული ვარ, რადგან მათ არ იციან ჭეშმარიტება, მე კი ვიცი. ოჰ, რა ძნელია მარტომ იცოდე ჭეშარიტება! მაგრამ ამას ისინი ვერ გაიგებენ. არა, ვერ გაიგებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = გააზრება გააზრებას მოსდევდა. ცხადი ხდებოდა, რომ თუ მე ჯერ კიდევ ადამიანი ვარ და არა არაფერი, სანამ ნულად არ ვიქეცი, მაშინ ვცოცხლობ, აქედან გამომდინარე, შემიძლია მტკიოდეს, მწყინდეს და ვგრძნობდე სირცხვილს საკუთარ საქციელზე, დაე. მაგრამ თუ თავს მოვიკლავ, მაგალითად ორი საათის შემდეგ, მაშინ რაა გოგონა და რა საქმე მაქვს სირცხვილთან და ყოველივესთან ამქვეყნად? მე ვიქცევი ნულად, აბსოლუტურ ნულად. და ნუთუ შეიძლება შეგნება იმის, რომ მე ახლა საერთოდ არ ვიქნები და ასევე არაფერი არ იქნება, უმცირესი შეგრძნებაც კი გოგონას შეცოდებისა, არც სირცხვილი ჩადენილი სიმხდალის გამო? მე ხომ იმის გამო გავუბრაზდი და დავუყვირე ველური ხმით უბედურ ბავშვს, რომ „განმეცხადებინა, მე არა მარტო არ ვგრძნობ შეცოდებას, არამედ თუ არაადამიანურ ნაძირლობას ჩავიდენ, ახლა შემიძლია, რადგან ორ საათში ყველაფერი ჩაქრება“. გჯერათ, რომ ამის გამო დავუყვირე? მე უკვე თითქმის დარწმუნებული ვარ ამაში. ცხადად ვლინდებოდა, რომ ცხოვრება და მსოფლიო რაღაცნაირად დამოკიდებულია ჩემზე. ისეც შეიძლება ვთქვათ, რომ მსოფლიო მხოლოდ ჩემთვისაა შექმნილი: გავისვრი და მსოფლიო არ იქნება, ყოველივ შემთხვევისთვის, ჩემთვის არ იქნება. იმაზე რომ არაფერი ვთქვათ, რომ შესაძლოა, მართლაც არ იყოს არავისთვის ჩემს მერე, და მთელი მსოფლიო ხალხითურთ გაქრება ჩემთან ერთად, როგორც ჩემი ცნობიერების მოჩვენება - ერთადერთი მე ვარ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმრები, როგორც ცნობილია, საოცრად უცნაური რამაა: ზოგი საშინელი სიცხადით გესახება, ოქრომჭედლის გამოკვეთილი დეტალებით და შემდეგ მეორეში გადადიხარ იმის შეუმჩნევლად, რომ განზომილებასა და დროში გადაინაცვლე. გეჩვენება, რომ სიზმრებს არა გონება, არამედ სურვილი, არა თავი, არამედ გული წარმოსახავს და ამავე დროს მათ შორის რა ეშმაკური მახეები გადაულახავს ჩემს გონებას სიზმარში! ამასთანავე, სიზმარში, სრულიად მიუღწეველი მოვლენები ხდება. ჩემი ძმა მაგალითად, ხუთი წლის წინათ გარდაიცვალა. ხანდახან სიზმარში ვხედავ მას: ის მონაწილეობას იღებს ჩემს საქმეებში, ძალზედ დაინტერესებულნი ვართ თან ამ დროს და მთელი სიზმრის განმავლობაში სრულიად ვიცი, რომ ჩემი ძმა გარდაცვლილია და დამარხული. რაც არ უნდა ვარწმუნო ჩემს თავს, რომ ის მკვდარია, მაინც მუხთლად ჩემ გვერდით არ მოძრაობს? რატომ აძლევს ნებას ამ ყოველივეს ჩემი გონება? მაგრამ საკმარისია. მაგრამ საკმარისია. ვუბრუნდები ჩემს სიზმარს. დიახ... მაშინ დამესიზმრა, ჩემი სამი ნოემბრის სიზმარი! ახლა უკვე მაჯავრებენ ისინი, რადგან ეს მხოლოდ სიზმარი იყო. მაგრამ განა სულერთი არაა სიზმარი იყო თუ ცხადი, თუკი ამ სიზმარმა ჭეშმარიტება მანახა? რადგან თუ ერთხელ ნახავ ჭეშმარიტებას, შემდეგ ყოველთვის იცი, რომ ეს ჭეშმარიტებაა და სხვა ვერ იქნება, არც ძალუძს, რომ იყოს, მიუხედავად იმისა, გძინავთ თუ რეალობაში ხართ. დაე, იყოს სიზმარი, იყოს, მაგრამ ეს ცხოვრება, რომელსაც ასე აღამაღლებთ, მე მინდოდა თვითმკვლელობით მომესპო, სიზმარმა კი, ჩემმა სიზმარმა, ო, მან მამცნო მე ახალი, დიადი, განახლებული და ძლიერი სიცოცხლე!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარში თქვენ ხან სიმაღლიდან ვარდებით ან დანით გჭრიან, ან გირტყამენ, მაგრამ არასოდეს გრძნობთ, თუ თქვენ თვითონ, როგორმე ცხადში არ დაიზიანებთ თავს საწოლში, აქ თქვენ იგრძნობთ ტკივილს და თითქმის ყოველთვის ტკივილისგან გამოგეღვიძებათ. ასევე იყო ჩემს სიზმარშიც: ტკივილი არ მიგრძვნია, მაგრამ წარმოვიდგინე, რომ ჩემი გასროლით ჩემში ყოველივე შეიძრა, უცებ ჩაქრა და ჩემ ირგვლივ ყველაფერი შემზარავად გაშავდა. თითქოს დავბრმავდი და დავმუნჯდი. და აი, ვწევარ რაღაც მკვრივზე გაჭიმული, ვუცქერ სიბნელეს და ოდნავი მოძრაობის გაკეთებაც არ შემიძლია. ირგვლივ დადიან და ყვირიან, როხროხებს კაპიტანი, წიკვინებს დიასახლისი, და უცებ, ისევ შესვენება და უკვე მიმათრევენ დახურულ კუბოში მოთავსებულს. ვგრძნობ კუბოს ჭრაჭუნს და ვაანალიზებ ამას, უცებ პირველად მახსენდება - მე ხომ მკვდარი ვარ, ვიცი რომ მოვკვდი, ვერ ვინძრევი, ვერ ვხედავ და ამავდროულად შემიძლია ვიაზროვნო. მაგრამ უმალვე ვეჩვევი ამას და ჩვეულებისამებრ, როგორც სიზმარში, სინამდვილეს უდავოდ ვეგუები. და აი, უკვე მმარხავენ მიწაში. ყველა მიდის, მე მარტო ვარ, სრულიად მარტო, ვერ ვმოძრაობ. ყოველთვის, როდესაც ადრე წარმოვიდგენდი თუ როგორ მმარხავენ საფლავში, ყოველთვის საფლავთან ნესტსა და სიცივეს ვუკავშირებდი. ასევე ახლაც ვიგრძენი, რომ ძალიან მცივა, განსაკუთრებით ფეხის თითებზე, მაგრამ მეტი არაფერი მიგრძვნია. ვიწექი და უცნაურია - არაფერს ველოდი, უდავოდ ვიღებდი იმ ვითარებას, რომ მკვდარი ვერ ელოდება ვერაფერს. მაგრამ ნესტი იყო. არ ვიცი რამდენი დრო გავიდა - საათები თუ რამდენიმე დღე. მაგრამ აი, ჩემს დახუჭულ მარცხენა თვალზე დაეცა კუბოში შემოპარული წყლის წვეთი, მას წუთის შემდეგ მეორე მოჰყვა, შემდეგ მესამე და ასე შემდეგ და ასე შემდეგ მეორდებოდა ერთი წუთის ინტერვალით. ღრმა გულისწყრომა აენთო ჩემს გულში და უცებ მასში ფიზიკური ტკივილი ვიგრძენი: „ეს ჩემი ჭრილობაა - გავიფიქრე, - გასროლა, იქ ტყვიაა...“ წვეთი კი ისევ ვარდებოდა, ყოველ წუთს და პირდაპირ დახურულ თვალზე მეცემოდა. და უცებ შევძახე არა ხმით, რადგან უძრავი ვიყავი, არამედ მთელი არსებით, ჩემს ირგვლივ რაც ხდებოდა იმის მფლობელს:
- ვინც არ უნდა იყო, და თუ შენ ხარ და არსებობს რაიმე უფრო გონივრული ვიდრე ის, რაც ახლა ხდება, მიეცი ნება რომ აქაც იყოს. თუ შენ შურს იძიებ ჩემზე ჩემი გაუცნობიერებელი თვითმკვლელობის გამო, უხამსობასა და უაზრობაზე ამგვარი ყოფით, მაშინ იცოდე, რომ არასოდეს და არანაირ წამებას, როგორიც არ უნდა ყოფილიყო ის ჩემთვის, ვერ შეედრება ეს სიძულვილი, რომელსაც მდუმარედ უნდა ვგრძნობდე, თუნდაც მილიონი წელი ამ წამებაში!
ამოვიძახე და დავდუმდი. თითქმის მთელი წუთი გრძელდებოდა ღრმა მდუმარება და ერთი წვეთიც დამეცა თვალზე, მაგრამ ვიცოდი, უსაზღვროდ ვიცოდი და მწამდა, რომ ახლა ყველაფერი შეიცვლებოდა. და უცებ, გაიხსნა ჩემი სამარე. არც კი ვიცოდი, გახსნეს ის თუ ამოთხარეს, მაგრამ ამიყვანა რაღაც შავმა და უცნობმა არსებამ, სულ სხვა განზომილებაში. უცებ ამეხილა თვალი: იყო უკუნი ღამე, და არასოდეს, არასოდეს ყოფილა ასეთი სიბნელე! განზომილებაში მივქროდით, შორს დედამიწისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „იქნებ სამარის შემდეგაც არსებობს სამყარო!“ - გავიფიქრე სიზმრის მსუბუქი აზრით, მაგრამ ჩემი გულის არსი სიღრმეში ჩემთან რჩებოდა: „და თუ უნდა მეცხოვრა - გავიფიქრე ისევ - ვინმეს უბერებელი სურვილისამებრ, მაშინ არ მინდა, რომ დამამარცხონ და დამამცირონ!“ - „შენ იცი, რომ მეშინია შენი და ამიტომაც გეზიზღები“ - ვუთხარი ჩემს თანამგზავრს და გულში ნემსივით ჩხვლეტა ვიგრძენი დამცირებისგან. ჩემს კითხვას არ უპასუხა, მაგრამ უცებ ვიგრძენი, რომ არ ვძულდი არავის და არ დამცინოდნენ, არც კი მიცოდებდნენ და რომ ჩვენს გზას აქვს მიზანი, უცნობი და საიდუმლო, რომელიც მხოლოდ მე მეხება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მიყვარს, მე შემიძლია მხოლოდ ის მიწა მიყვარდეს, რომელიც დავტოვე, რომელზეც დარჩა ჩემი სისხლის წვეთები, როდესაც მე უმადურმა, გულში ტყვია დავიხალე და ცხოვრება მოვისპე. მაგრამ არასოდეს, არასოდეს შემიწყვეტია იმ დედამიწის სიყვარული, იმ ღამითაც კი, როდესაც ვეთხოვებოდი მას, შეიძლება უფრო მეტი ტანჯვით მიყვარდა, ვიდრე ოდესმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენს პლანეტაზე ჭეშმარიტად მხოლოდ ტანჯვაში შეგვიძლია გვიყვარდეს! რადგან სხვაგვარად არ შეგვიძლია გვიყვარდეს და არ ვცნობთ სხვა სიყვარულს. მე მინდა ტანჯვა, რათა მიყვარდეს. მე მინდა, მე მწყურია, ყოველ წამს, ყოველ წუთს ვკოცნო, ცრემლების ღვრით ვკოცნო მხოლოდ ის ერთი დედამიწა, რომელიც დავტოვე და არ მინდა, არ ვიღებ ცხოვრებას ნებისმიერ სხვა პლანეტაზე!..
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მათ თითქმის არ ესმოდათ ჩემი, როდესაც სამუდამო სიცოცხლეზე ვეკითხებოდი, მაგრამ ჩანდა, რომ ამაში იმდენად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ კითხვად არ აღიქვამდნენ. მათ არ ჰქონდათ ტაძარი, მაგრამ ჰქონდათ იდეალური, გამორჩეული ერთობა მთელს სამყაროსთან, მათ არ ჰქონდათ რწმენა, მაგრამ ჰქონდათ მყარი ცოდნა იმისა, რომ როდესაც დასრულდებოდა ნეტარება მიწაზე, მათვისაც და გარდაცვლილთათვისაც კიდევ უფრო გაღრმავებული შეგრძნება იქნებოდა მთელს სამყაროსთან ერთობისა. ისინი ამ მომენტს სიხარულით ელოდნენ, მაგრამ არა სულსწრაფობით, კი არ იტანჯებოდნენ ამის გამო, არამედ უკვე ჰქონდათ მისი შეგრძნება საკუთარ გულებში, რომლის შესახებაც ერთმანეთს ამცნობდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი ჩემი ტვინისთვის მიუღწევლად რჩებოდნენ, სამაგიეროდ ჩემი გული მათში აუხსნელად და უფრო და უფრო ღრმად ეფლობოდა. ხშირად ვეუბნებოდი, რომ მე ეს ყოველივე უკვე ვიგრძენი დიდი ხნის წინ, რომ მთელი ეს სიხარული და დიდება იგრძნობოდა ჯერ კიდევ ჩემს მიწაზე, მყვირალა ტანჯვაში, მაშინ, როდესაც გარდაუვალ გლოვას ვუახლოვდებოდი; რომ მე წინასწარ ვიგრძენი ისინი ყველა თავიანთი დიდებულებით, ჩემი გულის სიზმრებში და გონების ოცნებებში, რომ მე ხშირად არ შემეძლო მეჭვრიტა მზის ჩასვლისთვის ცრემლების გარეშე... რომ ჩემი სიძულვილი ადამიანების მიმართ ყოველთვის სევდისგან შედგებოდა ჩემს მიწაზე: რატომ არ შემიძლია, რომ მძულდნენ ისინი, როდესაც არ მიყვარდნენ და რატომ არ შემეძლო არ მეპატიებინა მათთვის და არ მყვარებოდნენ სევდით: რატომ არ შემიძლია მიყვარდნენ ისინი მათ მიმართ სიძულვილში? მისმენდნენ და ვიცოდი, ვერ წარმოიდეგნდნენ იმას, რასაც მე ვეუბნებოდი, მაგრამ არ ვნანობდი, რომ მათ ამას ვეუბნებოდი: ვიცოდი, რომ მათ ესმოდათ მთელი ჩემი სევდა მათ მიმართ, ვინც მივატოვე. დიახ, როდესაც ისინი მიცქერდნენ თავიანთი ჭკვიანი, სიყვარულით სავსე გამჭოლი თვალებით, როდსაც ვგრძნობდი, რომ მათთან ყოფნით ჩემი გულიც იგივე უსაზღვრო სიყვარულით ივსებოდა, როგორც მათ გულები, მაშინ არ ვნანობდი, რომ მათი არ მესმოდა. ცხოვრების სისრულის შეგრძნებისგან სული მევსებოდა და ჩუმად ვლოცულობდი მათთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, ყველანი იცინიან ჩემს თვალში და მარწმუნებენ, რომ სიზმარშიც კი შეუძლებელია ნახო ასეთი დაწვრილებით ყველაფერი, რასაც მე გადმოვცემ, რომ ჩემს სიზმარში მე ვიგრძენი ან ვიხილე მხოლოდ გრძნობა, ჩემი გულის ბოდვაში დაუფლებული, დეტალები კი თვითონ მოვიდა თავში გამოღვიძებისთანავე. როდესაც მათ გავუმხილე, რომ სინამდვილეშიც შეიძლებოდა ასეთ ყოფილიყო - ღმერთო ჩემო, როგორი ხარხარი დაიწყეს და რაოდენ დიდი მხიარულება მივიღე! ო, დიახ, მე ვიყავი დამარცხებული მხოლოდ იმ ერთი სიზმრით და მხოლოდ ის გადარჩა სისხლამდე დაჭრილ ჩემს გულში: მაგრამ სინამდვილეში ჩემი სიზმრის სახეები და ფორმები, ანუ ისნინი, რომლებიც მე სინამდვილედ ვიხილე ჩემს სიზმარში, იმდენად ამაღლებული იყო, იმხელა ჰარმონიამდე, რომ გამოღვიძებულს მათი გადმოცემა უბრალო, ადამიანური სიტყვებით არ შემეძლო. ასე, რომ ისინი უნდა ჩამეხშო გონებაში და იქნებ, შეიძლება ნამდვილადაც - მე თვითონ, გაუცნობიერებლად ვალდებული ვიყავი, გამესუფთავებინა დეტალები და რა თქმა უნდა მათი წარმოთქმით, განსაკუთრებით ასეთი ვნებიან სურვილის დროს, რათა რაც შეიძლება უცებ და სრულად გამომეხატა. თან როგორ არ უნდა მჯეროდეს რომ ეს ყველაფერი იყო? თუნდაც სიზმარი იყოს, მაგრამ ამ ყველაფერს არ შეეძლო რომ არ ყოფილიყო. იცით რა, საიდუმლოდ გეტყვით: ეს ყველაფერი შესაძლოა არც იყო სიზმარი, რადგან აქ მოხდა რაღაც ისეთ, რაღაც ისეთი საშინლად ჭეშმარიტი, რომ შეუძლებელი იყო სიზმარში მენახა. თუნდაც სიზმარი შეექმნა ჩემს გულს, განა მხოლოდ გულს ძალუძდა შეექმნა ის საშნელი სიმართლე, რომელიც მე შემემთხვა შემდეგ? როგორ შემეძლო მხოლოდ მე, ერთს გამომეგონებინა გულით? ნუთუ ჩემს მოკლე გულსა და წუწუნა, უბადრუკ გონებას შეეძლო ავეტაცე სიმართლის ამხელა სიმაღლეზე! ო, თვითონ განსაჯეთ: აქამდე ვმალავდი, მაგრამ ამჯერად ბოლომდე ვიტყვი სიმართლეს. საქმე იმაშია რომ მე... გავრყვენი ისინი ყველა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ვიცი, რომ ცოდვით დაცემის მიზეზი მე ვიყავი. როგორც საზიზღარი ჭია, როგორც ჭირის ატომი, რომელმაც მოწამლა მთელი სახელმწიფოები, ასევე მოვწამლე მთელი ის მიწა, ჩემამდე უცოდველი და ბედნიერი. მათ ისწავლეს ტყუილი, შეიყვარეს სიცრუე და შეიცნეს მისი სილამაზე. ო, შესაძლოა ეს უნებურად დაიწყო, ხუმრობიდან, სასიყვარულო თამაშიდან, მართლაც შეიძლება ატომიდან, მაგრამ ეს სიცრუის ატომი მათ გულებში შევიდა და მოეწონათ. შემდეგ მალევე იშვა სიტკბოსმოყვარეობა, რომელმაც შვა ეჭვიანობა, ეჭვიანობამ - სისასტიკე... ო, არ ვიცი, არ მახსოვს, მაგრამ მალევე, ძალიან მალე გადმოწვეთა სისხლმა: მათ გაიკვირვეს, შეეშინდათ და დაშლა დაიწყეს, მთლიანისგან გადიოდნენ. იქმნებოდა ერთობები, მაგრამ უკვე ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ. დაიწყო დაცინვა, გამოკეტვა. გრძნობდნენ სირცხვილს და სირცხვილი სიკეთედ აღამაღლეს. იშვა წოდების საკითხი და ყოველ ერთობაში შეიქმნა თავისი ცოდნა. დაიწყეს ცხოველების წამება და ცხოველები ტყეში გაიქცნენ, მათ მტრებად იქცნენ. დაიწყო ბრძოლა განცალკევებაზე, ჩამოყალიბებაზე, პიროვნებაზე, ჩემსაზე და შენსაზე. დაიწყეს სხვადასხვა ენებზე საუბარი. შეიცნეს გლოვა და ამავე დროს შეიყვარეს იგი. სწყუროდათ ტანჯვა და ამბობდნენ, რომ ჭეშმარიტება ტანჯვით მოიპოვება. მაშინ მათ გამოეცხადათ მეცნიერება. როდესაც ბოროტებად იქცნენ, მაშინ დაიწყეს ლაპარაკი ძმობასა და ჰუმანურობაზე, გაიგეს ეს იდეები. როდესაც დამნაშავეებად იქცნენ, გამოიგონეს სამართალი და საკუთარ თავს მთელი კოდექსები მიაწერეს, რათა დაიცვან ის, ხოლო კოდექსის უზრუნველსაყოფად დადგეს გელიოტინა, ისინი მხოლოდ ოდნავ ხვდებოდნენ თუ რა დაკარგეს, არ სურდათ ამის გაგება, რომ ოდესღაც უმანკონი და ბედნიერნი იყვნენ. იცინოდნენ თუნდაც იმის შესაძლებლობაზე, რომ ასეთი ბედნიერება იქნებოდა და მას ოცნებას არქმევდნენ. არ შეეძლოთ წარმოედგინათ ის ფორმასა და სახეში, მაგრამ უცნაური და ჯადოსნური საქმეა: ყოველგვარი რწმენის დაკარგვის შემდეგ, ყოფილი ბედნიერების ოცნებად შერაცხვისას, მათ იმდენად მოუნდათ ყოფილიყვნენ ისევ უმანკონი და ბედნიერნი, რომ საკუთარი გულის სურვილის წინაშე დაემხნენ როგორც ბავშვები, გააღმერთეს ეს სურვილი, ააგეს ტაძრები და დაიწყეს საკუთარი იდეის მიმართ ლოცვა, საკუთარი „სურვილის“ მიმართ, ამავე დროს სრულებით სწამდათ მისი არასრულების და არარსებობის, მაგრამ ცრემლებით აღმერთებდნენ და ემორჩილებოდნენ. თუმცა კი, თუ შეიძლებოდა, რომ ასეც მომხდარიყო, რომ შეძლებოდათ აღედგინათ საკუთარი წარსული ბედნიერება ან ვინმეს ხელახლა ენახებინა მათი წინა მდგომარეობა და ეკითხა სურდათ თუ არა უკან დაბრუნება, - მაშინ ალბათ უარს განაცხადებდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუნდაც ჩვენ ცრუნი ვართ, ბოროტები და უსამართლონი, ჩვენ ისიც ვიცით, რომ ვტირით ამის გამო, საკუთარ თავს ვტანჯავთ და ვანადგურებთ, ვსჯით საკუთარ არსებას მეტად, ვიდრე შეგვიძლია და ამასვე ვუშვრებით იმ მოწყალე მსაჯულს, რომელიც განგვსჯის და რომლის სახელიც უცნობია ჩვენთვის, მაგრამ ჩვენ გვაქვს მეცნიერება და ამით ისევ აღმოვაჩენთ ჭეშმარიტებას, მაგრამ მას უკვე შეგნებულად მივიღებთ. ცოდნა გრძნობაზე მაღალია, ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია.. მეცნიერება მოგვცემს სიბრძნეს, სიბრძნე გახსნის კანონებს, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალია“. აი რას ამბობდნე ისინი და ამ სიტყვების შემდეგ თითოეულმა შეიყვარა საკუთარი თავი ყველაზე მეტად და არც კი შეეძლოთ სხვაგვარად მოქცეულიყვნენ. ყოველი მათგანი იმდენად ეჭვიანი გახდა საკუთარი პიროვნების მიმართ, რომ მთელი ძალით ცდილობდნენ მხოლოდ დაემცირებინათ საკუთარი თავი სხვების წინაშე და მთლიანად ამაში აქცევდნენ საკუთარ ცოხვრებას. გაჩნდა მონობა, გაჩნა ასევე ნებითი მონობა: სუსტები ემორჩილებოდნენ უძლიერესთ, რათა ეს უკანასკნელი მათვე დახმარებოდა, მათზე სუსტებზე ზეწოლის მოხდენაში. დნებოდნენ მართალნი, რომელნიც ამ ადამიანებთან აცრემლებულნი მიდიოდნენ და ესაუბრებოდნენ საკუთარ სიამაყეზე, ზომის და ჰარმონიის დაკარგვაზე, დაკარგულ სირცხვილის გრძნობაზე. მათ დასცინოდნენ ან ქვებით ქოლავდნენ. ტაძრების შესასვლელთან წმინდა სისხლი იღვრებოდა. სამაგიეროდ, გამოჩნდნენ ადამიანები რომელთაც გამოგონება დაიწყეს: რათა ყველანი ისევ გაეერთიანებინათ, ისე რომ არც ერთს არ შეეშალა სხვისთვის ხელი, თან ამავე დროს არ შეეწყვიტა საკუთარი თავის ყველაზე მეტად სიყვარული და ეცხოვრათ ასე, ყველას ერთად, როგორც შეთანხმებულ საზოგადოებას. ამ იდეისთვის მთელი ომები გაიმართა. ყოველ მეომარს სჯეროდა, რომ მეცნიერება სიბრძნეთა სიბრძნეა და რომ მას თვითშენახვის ინსტინქტთან ერთად შეეძლო საზოგადოება ექცია ურთიერთშეთანხმებულ საზოგადოებად, ამის დასაჩქარებლად კი „ბრძენნი“ იღწვოდნენ „ნაკლებადბრძენთა“ გასანადგურებლად, რომელთაც არ ესმოდათ მათი იდეები, იშორებდნენ, რათა ხელი არ შეეშალათ მათ ბატონობაზე. მაგრამ თვითგადარჩენის გრძნობამ მალევე დაიწყო შესუსტება. გამოჩნდნენ ამაყნი და ტკბილმოყვარულნი, რომელთაც პირდაპირ მოითხოვეს ყველაფერი ან არაფერი. ყველაფრის მოსახვეჭად ყაჩაღობას მიმართავდნენ და თუ არ გამოვიდოდა - თვითმკვლელობას უხმობდნენ. გამოჩნდნენ რელიგიები არყოფნის კულტებითა და თვითგანადგურებით, არარაობაში მოსვენებისათვის. ბოლოს და ბოლოს დაიღალა ეს ხალხი უაზრო შრომაში და მათ სახეზე ტკივილი გამოჩნდა. და ამ ადამიანებმა გაახმოვანეს, რომ ტანჯვა არის სილამაზე, რადგან მხოლოდ მასშია აზრი. სიმღერა დაიწყეს ტანჯვაზე. დავდიოდი მათ შორის თითების მტვრევით და ვტიროდი მათ გამო, მაგრამ მიყვარდა ისინი, შესაძლოა უფრო მეტადაც კი, ვიდრე ადრე, როდესაც მათ სახეებზე ჯერ კიდევ არ იყო ტანჯვა და როდესაც უმანკონი და მშვენიერნი იყვნენ. შევიყვარე მათ მიერ შელახული მიწა, იმაზე მეტად, ვიდრე მაშინ, როდესაც ის სამოთხე იყო, იმის გამო, რომ მასზე წარმოიშვა ტკივილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სამწუხაროდ, მე ყოველთვის მიყვარდა ტკივილი და გლოვა, მაგრამ მხოლოდ ჩემთვის, ჩემთვის... მათზე ვტიროდი მხოლოდ მათივე სიბრალულის გამო. ვიშვერდი მათკენ ხელებს, სასოწარკვეთილი ვიხუტებდი და ვწყევლიდი საკუთარ თავს. ვეუბნებოდი, რომ ყოველივე ეს მე გავაკეთე, მე ერთმა, რომ მე მოვუტანე მათ გარყვნილება, ჭირი და ტყული! ვევედრებოდი, რომ ჯვარზე გავეკარი, მე ვასწავლიდი, როგორ დაეჭედათ ჯვარი. არ შემეძლო, არ ძალმიძდა თავი მომეკლა, მაგრამ მინდოდა მათგან სატანჯველი მიმეღო, მწყუროდა წამება, მწყუროდა, რომ ამ წამებაში დაღვრილიყო ჩემი სისხლი ბოლო წვეთამდე. მაგრამ ისინი დამცინოდნენ და საბოლოოდ ცრუდ ჩამთვალეს. ისინი მამართლებდნენ, ამბობდნენ, რომ მიიღეს ის, რაც უნდოდათ თვითონ და ის, რომ რაც არსებობს ახლა, არ შეიძლებოდა რომ არ არსებულიყო. საბოლოოდ განმიცხადეს, რომ მათთვის საშიში ვხდებოდი და რომ საგიჟეთში მომათავსებდნენ თუ არ დავდუმდებოდი. მაშინ გლოვა ჩემს სულში გლოვა აღიძრა ისეთი ძალით, რომ გული შემეკუმშა და ვიგრძენი, რომ მოვკვდებოდი, და აქ... და აქ მე გამომეღვიძა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ო, აწი ცხოვრება და ცხოვრება! აღვაპრყე ხელები და მოვუწოდე სამუდამო ჭეშმარიტებას; კი არ მოვუხმე, არამედ ავტირდი, აღმაფრენა, შეუცვლელი აღმაფრენა აღამაღლებდა მთელ ჩემს არსებას. დიახ, ცხოვრება და ქადაგება! ო, ქადაგება მე იმ წუთასვე გადავწყვიტე და რა თქმა უნდა მთელი ცხოვრების მანძილზე! მივდივარ საქადაგებლად, მე მინდა ვიქადაგო - რა? ჭეშმარიტება, რადგან მე ვიხილე ის, ვიხილე საკუთარი თვალებით, მთელი მისი სიდიადით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მიყვარს ის, ვინც დამცინის. რატომაა ასე?- არ ვიცი და არც შემიძლია ავხსნა, მაგრამ დაე, ასე იყოს. ამბობენ, რომ მე უკვე ვცოტავდები და რა იქნება შემდეგ? სიმართლე, ჭეშმარიტება: მე ვიკლებ და შემდეგშიც უფრო უარესად იქნება ალბათ ყველაფერი. და რა თქმა უნდა, რამდენჯერმე შევეცდები, რათა ვიპოვო სწორი სიტყვები და ფორმა ქადაგებისა, ეს ხომ ძალზედ რთულია განსახორციელებლად. მე ამ ყოველივეს დღესავით ნათლად ვხედავ, მაგრამ მითხარით: ვინ არ დასრულებულა! ამავდროულად ყველანი საბოლოოდ ერთთან მიდიან, იღწვიან ერთისკენ - ჭეშმარიტებისკენ, აი სიახლე, ასე რომ ბოლომდე დასრულება არ შემიძლია. რადგან მე ვნახე ჭეშმარიტება, მე ვნახე და ვიცი, რომ ადამიანებს შეუძლიათ იყვნენ მშვენიერნი და ბედნიერნი, მიწაზე ცხოვრების საშუალების დაკარგვის გარეშე. არ მინდა, არ შემიძლია რწმენა იმისა, რომ ადამიანის ჩვეულებრივი მდგომარეობა შეიძლება ბოროტება იყოს. ისინი ხომ ამ ჩემს რწმენაზე იცინიან. მაგრამ როგორ არ მწამდეს: მე ვნახე ჭეშმარიტება - არა თუ გამოვიგონე გონებით, არამედ ვნახე, ვნახე და მისმა ცოცხალმა სახემ ჩემი სული საუკუნოდ აღავსო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიზმარი? რა არის სიზმარი? და ჩვენი ცხოვრება სიზმარი არ არის? მეტსაც ვიტყვი: დაე, დაე, არასოდეს ასრულდეს ეს და არ იყოს სამოთხე (ეს მე კარგად გამეგება) - მაგრამ მე მაინც ვიქადაგებ. ამასობაში რა უბრალოა ამის მოწყობა: ერთ დღეში, ერთ საათში - ყველაფერი უცებ მოეწყობოდა!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მთავარია - გიყვარდეს სხვა ისე, როგორც საკუთარი თავი გიყვარს, აი ეს არის მთავარი და მორჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების შეგნება - ცხოვრებაზე მაღალია, ბედნიერების კანონების ცოდნა კი - ბედნიერებაზე მაღალი!“ აი რასთან უნდა იბრძოლო! და ასეც ვიზამ. თუკი ყველანი მხოლოდ მოინდომებენ, ყველაფერი ახლავე მოიწყობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ის პატარა გოგონა კი მოვძებნე.... და წავალ! წავალ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სასაცილო ადამიანის სიზმარი“
}}
=== ''სტეპანჩიკოვოს სოფელი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ეს ერთ-ერთი იმ კეთილისმყოფელ ადამიანთაგანი იყო, რომელთაც ესირცხვილებათ სხვა ადამიანს ცუდი შესთავაზონ, სიჩქარით მოსავენ საკუთარ ახლობლებს ყოველგვარი კეთილი საქმით, უხარიათ სხვისი წარმატება, ცხოვრობენ ამ წესით, მუდმივად იდეალურ მსოფლიოში, წარუმატებლობის შემთხვევაში კი პირველ რიგში, საკუთარ თავს ადანაშაულებენ. თავის გაწირვა სხვისი ინტერესებისათვის მათი მოწოდებაა. ზოგნი მათ როგორც პატარა სულის, უხასიათო და სუსტ არსებებად იცნობენ. რა თქმა უნდა, ის სუსტი და ზედმეტად რბილი ხასიათის იყო, მაგრამ არა ხასიათის სიმყარის ნაკლებობისგან, არამედ შიშის გამო, რომ შეურაცხყოფდა, მრისხანედ მოექცეოდა ვინმეს გადამეტებული პატივისცემისთვის ახლობლისა თუ უცხო ადამიანის მიმართ. საერთოდ, უხასიათო და პატარა სულისკვეთების იყო მაშინ, როდესაც თავის სარგებლობას ეხებოდა საქმე, რასაც ის დიდად უგულებელყოფდა, რის გამოც მთელი ცხოვრება სასაცილოდ იგდებდნენ და თან ხშირად იმათგან, ვისთვისაც ამ სარგებელს სწირავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რისხვას გადასული პატარა სული თვითონვე ავლენს რისხვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = პირველად შხამით დაგათრობენ და შემდეგ იმასაც გკითხავენ, მისაყოლებელი ხომ არ გინდაო. გულის ჭრილობები უნდათ რომ განკურნონ რაიმე მომწამვლელი სოკოთი ან დამპალი ვაშლებით!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = რითაც არ უნდა დაფარო ჭუჭყი, ჭუჭყი მაინც ჭუჭყად რჩება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = და თუ აქამდე არავინ არ ჩასვა საგიჟეთში, ეს იმის გამო, რომ მასზე ჯერ კიდევ შეიძლებოდა დაქორწინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ღმერთო! რატომ არის ადამიანი გაბოროტებული? რატომ ვარ ხოლმე ბოროტი, როდესაც ასე კარგი და მშვენიერია კეთილად ყოფნა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მინდა მიყვარდეს, ადამიანი მიყვარდეს... ისინი კი არ მაძლევენ ადამიანს, მიკრძალავენ შეყვარებას, მართმევენ ადამიანს! მომეცით, მომეცით ადამიანი, რათა შევძლო მისი შეყვარება! სად არის ეს ადამიანი? სად დაიმალა? როგორც დიოგენე, ფარნით დავეძებ მას მთელი ცხოვრება და ვერ მიპოვია, არ შემიძლია ვინმე მიყვარდეს, სანამ არ ვიპოვი იმ ადამიანს. ვაი მას, ვინც კაცთმოძულედ მაქცია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = თუ გინდა დაამარცხო მთელი მსოფლიო, დაამარცხე საკუთარი თავი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი დრო ციდან არ ვარდება, არამედ მას ჩვენ ვქმნით; ის ჩვენს გულებშია დამწყვდეული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = იცხოვრე და სხვებსაც მიეცი ცხოვრების საშუალება - აი ჩემი წესი! მოითმინე, იშრომე, ილოცე და იმედი იქონიე - აი ჭეშმარიტება, რის შთაგონებასაც კაცობრიობისთვის ერთი ცდით ვისურვებდი!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ახალგაზრდობა ხშირად თავმოყვარე არაა, ახალგაზრდა თავმოყვარეობა კი თითქმის ყოველთვის მშიშარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ორჯერ მეტად ფრთხლად უნდა იყო უბედურებაგამოვლილ ადამიანთან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისეთია ადამიანის თავმოყვარეობა, რომ საკუთარ თავშიც არ ეტევა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = სიყვარული ალამაზებს სახეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი საქმე ღირსეულად, მამაცურად უნდა გააკეთო, მაგრამ ყვირილისა და წყენის გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ფული მტრედია, მოფრინდება და უთუოდ ისევ გაფრინდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანური იმედები მატყუარაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მწამს, რომ მეცნიერება, ხელოვნება... ქანდაკება, მთელი ეს მაღალი იდეები ასე ვთქვათ, თავისებურ მომხიბვლელ მხარეებს ფლობენ, მაგრამ ისინი ვერ შეცვლის ქალებს! ქალები, ქალები, ახალგაზრდავ, გაყალიბებენ თქვენ და ამიტომაც, მათ გარეშე შეუძლებელია, შეუძლებელია ახალგაზრდა ადამიანო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = ლოცვებს მთელი ღამე თქვენთვის ვჩურჩულებდი, ვცდილობდი თქვენი ბედნიერება მეპოვნა. მაგრამ ვერ ვიპოვე, რადგან ბედნიერება კეთილის ქმნაშია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
{{Q
| ციტატა = მისთვის სერიოზულად რომ ეთხოვა ვინმეს მხრებით წამიყვანე ორი ვერსის მანძლზეო, შესაძლოა წაიყვანდა კიდევაც: ისეთი კეთილი იყო, დანამდვილებით მისცემდა ყველაფერს პირველივე თხოვნისას და უკანასკნელ პერანგს გაუნაწილებდა პირველ მთხოვნელს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სტეპანჩიკოვოს სოფელი“
}}
=== ''ბიძის სიზმარი'' (1859) ===
{{Q
| ციტატა = ტყუილი საპატიოა თუ მას სიცოცხლის გადასარჩენად ამბობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენ ჩვენს შვილებში ვცოცხლობთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველივე კვდება, ყოველივე, მოგონებებიც კი! ჩვენი კეთილშობილური გრძნობებიც კვდება. მათ ნაცვლად კი კეთილგონივრულობა დგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ტირანია მოთხოვნილებაში გადაზრდილი ჩვევაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სილამაზე ახალგაზრდობისგან არ შესდგება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ არ შეგიძლიათ კეთილი საქმეების გამოაშკარავების გარეშე, საზიზღარ საქმეშიც კი. სჯობს თქვათ პირდაპირ და უბრალოდ: „ზინა ეს მუხთლობაა, მაგრამ ხეირიანი, ამიტომ დათანხმდი ამაზე!“ უკიდურეს შემთხვევაში გულწრფელობა იქნებოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = მეტი აღარ მსურს ვდუმდე ამ ადამიანების წინაშე, რომელთა აზრებიც მძულს და რომლებიც ჩვენს დასაცინად ჩამოვიდნენ! არ მსურს მათგან წყენა წავიღო; არც ერთ მათგანს არ აქვს უფლება ტალახი მესროლოს. ყველანი მზად არიან ახლავე ათასჯერ უარესი რამ გააკეთონ, ვიდრე მე ან თქვენ! გაბედავენ რომ ჩვენი მოსამართლენი იყვნენ?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე ბოროტული და გამხეცებული სიხარულით ვხვდებით სკანდალს, რომელიც ჩვენს რომელიმე ახლობელს ემართება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბიძის სიზმარი“
}}
=== ''ორი თვითმკვლელობა'' (1876) ===
{{Q
| ციტატა = ტანჯვა გონებიდანაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = იცით თუ არა, რომ რაც არ უნდა დაწეროთ, რაც არ უნდა გამოიყვანოთ, რაც არ უნდა შენიშნოთ მხატვრულ ნაწარმოებში - ვერასოდეს ვერ გაუტოლდებით სინამდვილეს. რაც არ უნდა გამოსახოთ, ყველაფერი უფრო სუსტი გამოვა, ვიდრე სინამდვილეშია. აი, თქვენ ფიქრობთ, რომ ნაწარმოებში მიაღწიეთ ყველაზე კომიკურს ცნობილ ცხოვრებისეულ მოვლენაზე, რეალურად კი დაიჭირეთ მხოლოდ ყველაზე მახინჯი მხარე მისი - არც მეტი, არც ნაკლები! სინამდვილე მაშინვე შემოგთავაზებთ ისეთ ეტაპს, რომელიც ჯერ არ აღმოგიჩენიათ და რომელიც ყველაფერს აჭარბებს, რაც კი შეეძლო შეექმნა თქვენს საკუთარ დაკვირვებასა და წარმოსახვას!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = დააკვირდით სხვა, ცხოვრების სინამდვილის შეიძლება მართლაც თავდაპირველად არც თუ ისე ნათელ ფაქტს - და თუ თქვენ შეგწევთ ძალა და გაქვთ თვალები, მასში ნახავთ ისეთ სიღრმეს, რომელიც შექსპირსაც არა აქვს. მაგრამ ზუსტად ამაში მდგომარეობს კითხვა: ვისია თვალი და ვის ძალუძს? რადგან მხოლოდ ის ხომ არ არის საკმარისი, რომ შექმნა მხატვრული ნაწარმოები? არამედ ასევე საჭიროა ასახო ფაქტი, რასაც ცალკე მხატვრობა სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგი დაკვირვებულისთვის, ყველა ცხოვრებისეული მოვლენა ყველაზე მგრძნობიარე უბრალოებაში მოდის და იმდენად გასაგებია, რომ დასაფიქრებელიც არაფერია, დასანახიც არ არის არაფერი და ამად არც კი ღირს. ზოგ დაკვირვებულს კი იგივე მოვლენები სხვა დროს იმდენად გარჯის, (რაც არც ისე იშვიათად ხდება) რომ - არ ძალუძს საბოლოოდ განავრცოს და უბრალოება შემატოს, წამოჭიმოს სწორ ხაზზე და ამით დაწყნარდეს - ის მიდის სხვა სახის გაუბრალოებასთან და ასე უბრალოდ იხლის შუბლში ტყვიას, რათა თავისი გატანჯული გონება მთელი თავისი კითხვებითურთ სულ ერთიანად ჩააქროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = რა თქმა უნდა, ბოლომდე ვერასოდეს ამოვწურავთ ცხოვრების მოვლენებს თუ მის საწყისთან და ბოლოსთან არ მივალთ. ჩვენთვის ცნობილია მხოლოდ არსებული, მიმდინარე, ხილვადი და ისიც მხოლოდ დაკვირვების შემდეგ, დასასრული და დასაწყისი - ეს ყველაფერი ადამიანისთვის ჯერ ფანტასტიკურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = გაზეთში ძალიან ბუნდოვნად იყო ნახსენები ეს ამბავი, მაგრამ ცნობისმოყვარეობა ძალზედ აღძრა ერთ ვითარებამ: მან ქლოროფილით დაასველა ბამბა, სახეზე შემოიხვია და საწოლზე დაწვა... ასეთნაირადვე გარდაიცვალა. სიკვდილის წინ კი ასეთი წერილი დაწერა:
„Je m'en vais entreprendre un long voyage. Si cela ne reussit pas qu'on
se rassemble pour feter ma resurrection avec du Cliquot. Si cela reussit, je
prie qu'on ne me laisse enterrer que tout a fait morte, puisqu'il est tres
desagreable de se reveiller dans un cercueil sous terra. Ce n'est pas
Chic!“
რაც შემდეგნაირად ითარგმნება :
„ფრთებს ვასხამ გრძელ მოგზაურობას. თუ თვითმკვლელობა არ გამოვა, მაშინ დაე, შეიკრიბონ ყველანი, მკვდრებისგან ჩემი აღდგომის აღსანიშნავად ბოკალი კლიკით ხელში. და თუ თვითმკვლელობა შედგება, მხოლოდ იმას გთხოვთ, რომ დამმარხოთ, ოღონდ საბოლოოდ დარწმუნდით, რომ მკვდარი ვარ, რადგან რომ სრულიად უსიამოვნოა კუბოში გაღვიძება, მიწის ქვეშ. ძალზედ მოკრძალებულად გამოვა!“
ამ საზიზღარ, უხეშ ლაზათში, ჩემი აზრით შეიძლება გულისწყრომა და ბრაზი ისმის - მაგრამ რის მიმართ? უბრალოდ უხეში ნატურები ანადგურებენ საკუთარ თავს თვითმკვლელობით, მხოლოდ მატერიალური, ხილვადი, გარეგნული საბაბით, ხოლო იმ წერილით ჩანს, რომ მას არ შეიძლებოდა ისეთი მიზეზი ჰქონოდა, რის მიმართ შეიძლებოდა რომ ყოფილიყო მისი გულისწყრომა?... წარმოდგენილის უბრალოებაზე, ცხოვრების სიცარიელეზე? ეს ის ძალიან ცნობილი მოსამართლე და ცხოვრების უარმყოფელნი არიან, რომლებიც გამწყრალნი არიან „სისულელეზე“, წყრებიან ადამიანის მიწაზე გაჩენის გამო, ამ გაჩენის უშედეგო შემთხვევითობაზე, ტირანიაზე უმოქმედო მიზეზით, რომელთანაც არ შეიძლება შერიგება? აქ ისმის სწორედ „სწორხაზოვანი“ მოვლენების წინააღმდეგ უკმაყოფილო სულის ხმა, რომელიც მას ჯერ კიდევ ბავშვობაში, მამის სახლში ემცნო. და ყველაზე მეტად უშნოა ის, რომ მოკვდა ყოველგვარი მკაფიო დაეჭვების გარეშე. ეგრეთ წოდებული სიფრთხილის დაეჭვება - როგორც კითხვები, სავარაუდოდ არ ჰქონდა სულში; ყველაფერი, რაც მან ისწავლა, ბავშვობიდან იყო, სწამდა პირდაპირ, სიტყვაზე, აი ესაა სიმართლე. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ მოკვდა, „ცივი სიბნელისა და მოწყენილობისაგან“, ასე ვთქვათ ცხოველური ტანჯვითა და უიმედობით, უბრალოდ, ცხოვრება გახდა მხუთავი, თითქოს ვერ მისწვდა ჰაერს. სულმა ვერ გაუძლო სწორხაზოვნებას, უვნებლობისა და სიფრთხილის გარეშე მოითხოვა შედარებით ძნელი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ რამეზე, გარეგნულად როგორი უბრალოც არ უნდა იყოს, დიდხანს ვერ ეშვები ფიქრს, რაღაცნაირად არ ნებდება ფიქრი და რა თქმა უნდა, თქვენ ამაში დამნაშავე ხართ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორი თვითმკვლელობა“
}}
=== ''მარადი ქმარი'' (1870) ===
{{Q
| ციტატა = დამეთანხმეთ, ეს საუკუნის უდიდესი ავადმყოფობაა, როცა არ იცი ვინ დააფასო, ასე არ არის?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად მახინჯი არის - მახინჯი, კეთილი გრძნობებით: მე ეს საკუთარი გამოცდილებიდან ვიცი, პაველ პავლოვიჩ.
მაგრამ თქვენ დამნაშავე არ ხართ პაველ პავლოვიჩ, არ ხართ დამნაშავე: თქვენ მახინჯი ხართ და ამიტომ ყველაფერი მახინჯი უნდა გქონდეთ - ოცნებებიც და იმედებიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = სულ ხომ არ შეიძლება იტანჯებოდე მოგონებებით: შეიძლება მოისვენო და ანტრაქტებში გაისეირნო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიადი აზრები იმდენად დიადი გონებისგან არ მომდინარეობენ, რამდენადაც დიდი გრძნობებისგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = დიახ, მრისხანებით მიყვარდა, ეს ყველაზე ძლიერი სიყვარულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = კარგი მტერი მკვდარი მტერია, ცოცხალი კი უკეთესი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = რქიანი რომ არ იყოს, მას არ შეუძლია, ისევე როგორც მზეს არ შეუძლია რომ ანათოს, მაგრამ მან ამის შესახებ არ იცის და ვერც ვერასოდეს გაიგებს, თუნდაც ბუნების კანონებით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = ისინი უკანასკნელ საფეხურამდე გრძნობენ საკუთარ თავს სამართლიანებად და, რა თქმა უნდა, უმანკოებად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = საკუთარ თავს უსამართლოდ და დამნაშავედ არასოდეს თვლიდა. ქმრის მუდმივი, ურიცხვი ღალატი მას საერთოდ არ ამძიმებდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = არის ფიზიონომია, რომელიც ყველაზე უსახო და უმიზნო გარყვნილებასაც აღაგზნებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“
}}
{{Q
| ციტატა = - აი, ხომ ზრუნავს ვიღაცა ჩემი ზნეობისათვის, ამ წყეულ მოგონებებს თუ „სინანულის ცრემლებს“ რომ მიგზავნის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
{{Q
| ციტატა = უძილო ღამეებში და, საერთოდ, ღამის ფიქრებისა და განცდების მკვეთრი ცვალებადობა „ძლიერი მოაზროვნე და მგრძნობიარე პიროვნებებს“ სჩვევიათ და ზოგჯერ უძილობის მელანქოლიური ზეგავლენის შედეგად მთელი ცხოვრებისეული მრწამსი მოულოდნელად იცვლება. ისიც ხდება, რომ სრულიად მოულოდნელად საბედისწერო ნაბიჯსაც კი გადადგამსო კაცი. და ბოლოს, თუ სუბიექტი აშკარად გრძნობს ამ გაორებას, ეს უკვე იმის მანიშნებელია, რომ საქმე სერიოზულ დაავადებასთან გვაქვს. მაშასადამე ზომების მიღებაა საჭირო. საუკეთესო საშუალება გახლავთ ცხოვრებისეული წესის რადიკალური შეცვლა, დიეტა და მოგზაურობა. კუჭის ამორეცხვაც არ იქნება ურიგო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „მარადი ქმარი“ გამომცემლობა არტანუჯი 2014 წ.
}}
=== ''ორეული'' (1846) ===
{{Q
| ციტატა = თავად კარგად მოგეხსენებათ, პატარა კაცი ვარ; მაგრამ ჩემდა საბედნიეროდ არა ვდარდობ, პატარა კაცი რომ ვარ. პირიქით, კრესტიან ივანოვიჩ, უნდა გამოგიტყდეთ, ვამაყობ იმით, რომ პატარა კაცი ვარ და არა დიდი. არც ინტრიგანი გახლავართ და ესეც დიდად მეამაყება. ჩუმჩუმად კი არ ვმოქმედებ, პირიქით, ყველას დასანახად, სააშკარაოდ; არ ქვებუდანობ, თუმცა, ჩემდა თავად ბევრს შემიძლია ვუმტრო, მაგრადაც ვუმტრო, ისიც კი ვიცი რანაირად ვუმტრო, კრესტიან ივანოვიჩ, მაგრამ არ მინდა გავისვარო და ამით ყველაფერზე ხელი დამიბანია; ამ აზრით, მოგახსენებთ, დამიბანია-მეთქი ხელი, კრესტიან ივანოვიჩ!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგ-ზოგიერთებს ეხერხება, დროულად მიულოცოს ვინმეს რამე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ადამიანები, ბატონებო, რომელთაც მიკიბულ-მოკიბულობა არ უყვართ და მხოლოდ მასკარადის დროს ინიღბებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = აი, როგორ წესს მივდევ მე, ბატონებო: არ გამომივა? - გულს ვიმაგრებ. გამომივა და თავს ვიჭერ, და ყოველ შემთხვევაში ძირს არავის ამოვუთხრი. ინტრიგანი არა ვარ, ვამაყობ კიდეც ამით, არც დიპლომატად ვივარგებდი. ასეც ამბობენ ხოლმე, ბატონებო: თაგვმა თხარა, თხარაო, კატა გამოთხარაო. მართალი ნათქვამია, მეც მზად ვარ დავეთანხმო, მაგრამ ვინ კატაა და ვინ თაგვი, ეს კიდევ საკითხავია, ბატონებო!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი თავის დროზე მოვა, თუ კაცს მოთმინების უნარი შესწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = სადამდის მიჰყავს ზოგჯერ სიბოროტეს კაცი, სადამდის შეიძლება მივიდეს ღირსებისა და ამბიციისათვის შურისმაძიებელი გვამის გამძვინვარება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = იქნება, მხოლოდ ჩემი შეშინება უნდათ, და როცა დაინახავენ - ხმას არ ვიღებ, არ ვეწინააღმდეგები და სრულად ვემორჩილები, მორჩილებით ვიტან ყოველივეს, იქნებ მაშინვე დაიხიონ უკან, სულაც პირველებმა დაიხიონ უკან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენი საქმე სულ უბრალო საქმეა. ყველაფერი სულ უბრალოდ, წვრილმანებით თავდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = მეგობრის ჭერქვეშ შიშველ იატაკზეც რბილად დამეძინება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თურქები, ერთის მხრივ, მართალნი არიან, ძილშიც რომ ღმერთს უხმობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგჯერ არაკეთილმოსურნეობა და შური თავისი ყოველდღიური ბილწი საზრდოს ძებნაში არავითარ პიროვნებას არ ინდობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = პირადი შეურაცხყოფა წესიერ საზოგადოებაში დაუშვებელია;
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემს თავზე მოგახსენებთ, ჩემო ბატონო, რომ მე, მაგალითისთვის, ნიღაბს მაშინ ვიკეთებ, როცა ამას საჭიროება მოითხოვს, ესე იგი მხოლოდ და მხოლოდ კარნავლის დროს და მხიარულ წვეულებებში, პირდაპირი აზრით მოგახსენებთ ამას; მაგრამ ყოველდღიურად კი არ ვინიღბები ადამიანების წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენი უსირცხვილო და თავხედური გამოხდომები ჩემს მიმართ, მოწყალეო ბატონო, რის მოწმეც წეღან გავხვდი, უფრო მეტად გამხელენ თქვენ, ვიდრე ჩემი სიტყვები, მაგ უხეირო ოინების იმედი ნუ გექნებათ, არაფერი გამოგივათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = თვითმარქვეობითა და უსირცხვილობით, ჩვენს დროში ვერაფერს მიაღწევთ. თვითმარქვეობა და უსირცხვილობა, მოწყალეო ბატონო ჩემო, ხეირს არ დაგაყრით, სახრჩობელამდე მიგიყვანთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ზოგიერთ პიროვნებას მხოლოდ ის შეუძლია, რომ შეურაცხყონ და მოატყუონ ხალხი, განსაკუთრებით კი პატიოსანი და კეთილი ზნის ადამიანები; უფრო მეტიც, ზურგს უკან ლანძღავენ მათ და უკუღმართობად ლაპარაკობენ, მხოლოდ შურისა და კიდევ იმის გამო, რომ თვითონ ასეთებად ვერ გაასაღებენ თავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
{{Q
| ციტატა = ან თქვენ უნდა იყოთ, ან მე. ჩვენი ერთად ყოფნა შეუძლებელია! და ამიტომაც გიცხადებთ, რომ უცნაური, სასაცილო და ამასთანავე შეუძლებელი სურვილი თქვენი-ჩემს ტყუპის ცალად მოაჩვენოთ თავი ხალხს, სხვას არაფერს გამოიწვევს, თუ არა თქვენს საბოლოო პატივის აყრასა და დამარცხებას. და ამიტომაც გთხოვთ, მხოლოდ და მხოლოდ თქვენივე სიკეთისათვის, განზე გადგეთ და გზა მისცეთ ჭეშმარიტად კეთილშობილ და კეთილსაიმედო მიზნების მქონე ხალხს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, მზად ვარ, უკიდურესი ზომები მივიღო. ვდებ კალამს და ველი... სხვაფრივ, მზად გახლავარ, როგორც სამსახურისთვის, ასევე-პისტოლეტებისათვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორეული“
}}
=== ''ნეტოჩკა ნეზვანოვა'' (1849) ===
{{Q
| ციტატა = მაგრამ რა? რა მაჩუმებს მაშინ, როდესაც ლაპარაკია საჭირო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არიან ისეთი ხასიათის ადამიანებიც, რომელთაც უყვართ თავი დამცირებულად და შეურაცხყოფილად იგრძნონ, ამაზე ხმამაღლა იწუწუნონ ან მარტოობაში დაიმშვიდონ თავი, ქედი მოიხარონ თავიანთი აუღიარებელი სიდიადის წინაშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ტალანტს თანაგრძნობა უნდა, მას სჭირდება რომ მისი ესმოდეთ, შენ კი ნახავ რა სახეები შემოგეხვევიან გარშემო, როგორც კი ოდნავ მაინც მიაღწევ მიზანს, ისინი არფერს ჩათვლიან და შურით დააკვირდებიან იმას, რასაც შრომით, აკრძალვებით, შიმშილით, უძილო ღამეებით მიაღწიე. ისინი არ გაგამხნევებენ, არ გითანაგრძნობენ, შენი მომავალი მეგობრები; ისინი არ მიგითითებენ თუ რა არის შენში კარგი და ჭეშმარიტი, მაგრამ ბოროტი სიხარულით წამოწევენ შენს ყოველ შეცდომას, მიგითითებენ ზუსტად იმაზე, რაც ცუდია შენში, რაშიც შეცდომას უშვებ და შურითა და მლიქვნელობით ალბათ გაუხარდებათ შენი ყოველი შეცდომა (თითქოს უშეცდომოდ იყო ყველაფერი!) შენ ხომ დიდგულა ხარ, შენ ხშირად ამაყიც ხარ და შეგიძლია შეურაცხყოფა მიაყენო საკუთარ თავზე შეყვარებულ არარაობას და მაშინ უბედურება - შენ მარტო იქნები, ისინი კი ბევრნი, ისინი ქინძისთავებით გაწამებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის გარეგნულად მშვიდი იყო, მაგრამ ეს მისი სიმშვიდე უფრო მაღელვებდა, ვიდრე ყოველგვარი მისი ნერვიულობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველ ჩვენგანს ჰქონად ზღვარი, რომლამდეც მიდიოდა ჩვენი სიახლოვე, ზღვარს გადაბიჯება ვერ გავბედეთ, თუმცა კი გვინდოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჭეშმარიტებამ ის თავისი აუტანელი ბრჭყვიალით დააბრმავა და ის რაც სიცრუე იყო, მისთვისაც სიცრუედ დარჩა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ის მოკვდა, რადგან ასეთი სიკვდილი მისთვის აუცილებლობა იყო, ერთადერთი მიზანი მთელი მისი ცხოვრებისა. ის ასე უნდა მომკვდარიყო, როდესაც ყოველივე, რასაც მისი ცხოვრება ეკავა უცაბედად ჩამოინგრა, გაიფანტა როგორც მოჩვენება, როგორც უსხეულობა, ცარიელი ოცნება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ნუთუ მას არ შეეძლო იმის გაგება, რომ ასე ძნელია მოატყუო ნატურა, რომელსაც სწყურია შეგნებული შტაბეჭდილებები, ვინც ბოლომდე იგრძნო ბევრი ბოროტება და სიკეთე?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = არის წუთები, როდესაც ცნობიერებით უფრო მეტს გადაიტან, ვიდრე მთელს წელიწადში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = თითქოს და ჩანდა, რომ ეს უბედური, დაღუპული ტალანტი თავადვე ეძებდა გარეგნულ შემთხვევებს, რისთვისაც შეიძლებოდა დაებრალებინა მთელი წარუმატებლობა, მთელი უბედურება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მხოლოდ ერთი სიამოვნება მქონდა - მეფიქრა და მეოცნება მასზე, მხოლოდ ერთი ნება - მეკეთებინდა ყველაფერი, რაც მას უმცირეს სიამოვნებას მოჰგვრიდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასზე იმედის ჩრდილიც კი ახდენდა გავლენას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მას დიდება სურდა და თუ არტისტისთვის დიდების სურვილი მამოძრავებელი მთავარი ძალაა, მაშინ ის არტისტი არაა, რადგან მან უკვე დაკარგა მთავარი მხატვრული ინსტინქტი, ანუ ხელოვნების სიყვარული, ერთადერთი იმის გამო, რომ ის არის ხელოვნება და არა სხვა რამ, მაგალითად დიდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საბრალო შეშლილი ადამიანი მთელს მსოფლიოში მხოლოდ ერთ ადამიანს თვლიდა ტალანტად, მხოლოდ ერთ არტისტს და ეს არტისტი რა თქმა უნდა, თვითონვე იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მან დაგტოვა ერთ აუხსნელ მიზანთან, რომელიც შენც კი არ აგიხსნა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შენ ხომ ღუპავ საკუთარ თავს შენივე სასოწარკვეთით.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = უყურე, კიდევ ერთხელ გიმეორებ: ისწავლე და ფიალები არ განასხვავო. და თუ ტკივილისგან შედრკები (ტკივილი კი ბევრი იქნება!) - საკვები გაქრება, ყველაფერი ეშმაკისკენ წავა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = შეშლილი თავიდან იშორებდა ყველას, ვისზეც გაბრაზებული იყო, რადგან საკუთარი თავისა და საკუთარი მძვინვარების ეშინოდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მერე შევამჩნიე, რომ ბევრი ბავშვი სიმახინჯემდე გულგრილია, მაგრამ თუკი ვინმეს შეიყვარებენ, საბოლოოდ შეიყვარებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = იმ წუთას ვიგრძენი, რომ არ ვეცოდებოდი და არ ვუყვარდი, რადგან ვერ ხედავდა როგორ მიყვარდა და ფიქრობდა, რომ სასტუმროს გამო მზად ვიყავი მისთვის მემსახურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე მდაბალი ვარ, არარაობა ვარ, სასაცილო ვარ, სასაცილოზე უარესი კი არაფერია!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ვნება შენ მიერ აღძრული სიყვარული არ ყოფილა, - მე სიყვარულის მეშინოდა: ვერ გავბედე შენი შეყვარება; სიყვარულში ურთიერთდამოკიდებულებაა, ეჭვიანობაა, მე კი არ ვიყავი ამის ღირსი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე უკვე მესმოდა, თუ რას ნიშნავდა სიტყვა - არ არის ტალანტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = სიღარიბეში ყოფნის შენს ექვს წელს უკვალოდ არ ჩაუვლია: სწავლობდი, აცნობიერებდი საკუთარ თავსა და საკუთარ ძალებს, შენ უკვე გაგეგება შენი ხელოვნებისა და შენი დანიშნულებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = როდესაც იმ შენმა მასწავლებელმა, რომელზეც მიყვებოდი, შენში ხელოვნებისადმი სიყვარული აღძრა და გაააღვიძა, მაშინაც იგივე მძიმედ იგრძენი ეს, როგორც ახლა გრძნობ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ჩემი ბედნიერება, როგორც აუტანელი ტვირთი ისე მაწვებოდა და ატირებული მეუბნებოდა: „რისთვის ეს ყოველივე? რით დავიმსახურე? რით დავიმსახურე ნეტარება?“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მასწავლე, მე ხომ არ მესმის, არ მესმის, ვერანაირად ვერ გამიგია - მასწავლე, როგორ გავხლიჩო ცხოვრება შუაზე, როგორ ამოვიგლიჯო გული მკერდიდან და მის გარეშე როგორ ვიცხოვრო?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = მე დაუცველი და მარტოხელა ვიდექი ადამიანის წინაშე, რომელსაც ქალის შეურაცხყოფა შეუძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = ...მაგრამ საბოლოოდ კი ყველას მოაწყინა თავი, მის ბოლო როლშიც კი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
{{Q
| ციტატა = საშინელებაა მიუღწეველ იდეასთან განშორება, რომელსაც მთელი ცხოვრება შესწირე, რომლის იდეაც მაინც ღრმა და სერიოზულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ნეტოჩკა ნეზვანოვა“
}}
===''მის შესახებ''===
{{Q
| ციტატა = დოსტოევსკი ერთადერთი ფსიქოლოგი იყო, რომლისგანაც მე რაღაც ვისწავლე; ის ჩემს ცხოვრებაში ფორტუნას ყველაზე მშვენიერ გაღიმებებს შორის დგას.
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერს რომ ითხოვ და ყველაფრისგან ხელს იბან, ესაა ღორობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მართლმადიდებლობა ქრისტეს ჭეშმარიტი მოძღვრებაა. ჩვენი სინდისისა და ზნეობის საფუძველია. ამავე დროს, ის უნდა იყოს საზოგადოებრივი ყოფისა და მეცნიერების საფუძველიც.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყოველი ხელოვნება პოეტურ მოსაზრებათა მთელ წყებებთანაა დაკავშირებული, ამიტომ, ერთი იდეა ვერ გამოიხატება მეორე, მასთან კავშირში არმყოფ ფორმაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = რა შეიძლება იყოს ჩემთვის უფრო ფანტასტიკური, ვიდრე სინამდვილეა?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მიყვარს რეალიზმი, როდესაც ის ფანტასტიკურობამდე აღწევს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მაშინ, როცა ირონიას, ალეგორიას და ხუმრობას ვეღარ იგებენ, ეს ცუდის ნიშანია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თანამედროვე დასავლეთ ევროპას იგი შემდეგნაირად ახასიათებდა: „უარყვეს გადარჩენის ერთადერთი ფორმულა, რომელიც ღმერთისგან მოდიოდა და ხსნად ჰუმანურობას აცხადებენ, „შენ ის გიყვარს როგორც საკუთარი თავი“ — ეს მცნება ჩაანაცვლეს უფრო პრაქტიკული დასკვნით chacun pour soi et Dieu pour tous („ყველა თავისთვის და ღმერთი ყველასთვის“) ანდა სხვა მეცნიერული სლოგანებით, მაგალითად „ბრძოლა გადარჩენისთვის“.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ, ნუ გჯერათ ადამიანთა თანაზიარობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
==რესურსები ინტერნეტში==
{{commons|Category:Fyodor Dostoyevsky}}
* [http://www.FyodorDostoevsky.com FyodorDostoevsky.com]
* [http://www.fedordostoievsky.com/ingles/ingles1.htm FedorDostoievsky.com]
* [http://Dostoyevsky.thefreelibrary.com/ Brief biography and works at The Free Library]
* [http://www.kiosek.com/dostoevsky/contents.html Dostoevsky Research Station]
{{DEFAULTSORT:დოსტოევსკი, თედორე}}
[[კატეგორია:რუსი მწერლები]]
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
5sgpswguujzioy9u4pegkjk4oaj5pgd
ომი
0
2089
47161
46683
2026-04-11T10:11:03Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ც */
47161
wikitext
text/x-wiki
[[File:Dapperheidgrotepier.jpg|thumb]]
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „არ ვიცი რა იარაღი იქნება გამოყენებული მესამე მსოფლიო ომში, მაგრამ ცხადია, რომ მეოთხეში მხოლოდ ჯოხები და ქვები იქნება.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ქალის ომი მამაკაცისაზე უფრო საშინელია.“
| ავტორი = [[სვეტლანა ალექსიევიჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ისტორიული მნიშვნელობის საკითხები წყდება არა ლაყბობით, არამედ რკინითა და მახვილით.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გამარჯვების მომტანი ომიც კი ბოროტებაა, რომელიც ხალხის სიბრძნით თავიდან უნდა იქნეს აცილებული.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „არავინ ისე მამაცად არ იბრძვის სხვის ომში, როგორც სულელი.“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ომი არ არის თავგადასავალი; ომი ავადმყოფობაა, როგორც შავი ჭირი.“
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ომის ბედი არც ადამიანთა რაოდენობით და არც სხეულის ზომით არ წყდება, არამედ სულის სიმამაცით.“
| ავტორი = [[ველისარიუსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ომი ახლა სატელევიზიო გართობის საშუალებადაა ქცეული.“
| ავტორი = [[კურტ ვონეგუტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
{{Q
| ციტატა = „ომის დროს სიტყვა პატრიოტიზმი ნიშნავს სიმართლის დაგმობას.“
| ავტორი = [[ზიგფრის ზაზონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცობრიობამ წერტილი უნდა დაუსვას ომს, თორემ ომი დაუსვამს კაცობრიობას წერტილს.“
| ავტორი = [[ჯონ კენედი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „არ ჩაებათ ომში, რომელშიც მარცხისთვის ხართ განწირული!“
| ავტორი = [[სტიგ ლარსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გოგონა დრაკონის ტატუთი” (2005 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ომი არის პოლიტიკის განგრძობა სხვა საშუალებებით.“
| ავტორი = [[ვლადიმერ ლენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არის ომები სამართლიანი და უსამართლო, პროგრესული და რეაქციული, ომები მოწინავე კლასებისა და ომები ჩამორჩენილი კლასებისა, ომები, რომლებიც განამტკიცებენ კლასობრივ ჩაგვრას, და ომები, რომლებიც ამბოხებენ მას.“
| ავტორი = [[ვლადიმერ ლენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „ურთულესი ომი, რაც მე გადამიტანია, ეს არის ომი ჩემს ცოლთან.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე მაკედონელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველი ადამიანი, ვინც კი ცხოვრებაში გვხვდება, თავის საკუთარ ომში იბრძვის ─ ომში, რომელზეც შენ არაფერი იცი.“
| ავტორი = [[ნიკოლო მაკიაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ თქვენ საკუთარ თავთან არ გქონიათ შინაგანი ომი, თქვენ გარეთ იომებთ. თუკი თქვენ შინაგან ომში გაიმარჯვებთ, ნამდვილ ომსაც მოეღება ბოლო ─ ეს არის ერთადერთი გზა.“
| ავტორი = [[ოშო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „მხოლოდ მკვდარი დაინახავს ომის დასასრულს.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ომის გამჩაღებლები თვითონ არასდროს იბრძვიან.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ომზე ლაპარაკი ─ პოლიტიკური ზეგავლენის საშუალებაა.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ომი მხოლოდ უქნარა და ქარაფშუტა ადამიანებისთვის არის საყვარელი გასართობი.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „არ არსებობს კარგი ომი და ცუდი მშვიდობა.“
| ავტორი = [[ბენჟამენ ფრანკლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ომი ─ ღონისძიებაა, როცა რამდენიმე გაიძვერას ინტერესს ათასობით უდანაშაულო ადამიანი ეწირება.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „ომის დროს კანონი დუმს.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
{{Q
| ციტატა = „როგორც წყალს არ აქვს მუდმივი ფორმა, ასევე არც ომია მუდმივი მდგომარეობა.“
| ავტორი = [[სუნ-ძი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანს არ ეომო.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სხვის ომში არ იომო.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ომი საჭიროა გონებრივ განვითარებისათვის; იგი ამაღლებს ადამიანს, ომის დროს ადამიანი უფრო მკაფიოდ ჰხატავს თავის ვაჟკაცობას, განამტკიცებს სახელმწიფოებს, და მეფეების გვარეულობას, გამარჯვებას არგუნებს უფრო ღირსს, საზოგადოებაში ყველაფერს ამოძრავებს, გააცოცხლებს...“
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც იგებს ომებს, არასოდეს შეწყვეტს ომს.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არის ომზე საშიშ რამეებიც ამ ქვეყნად, ესენია: სიმხდალე, ღალატი და ეგოიზმი.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
სხვა სხვის ომში ბრძენიაო
{{Q
| ციტატა = „ომი, რომელსაც მარტო მოიგებ, არ იზეიმო სხვებთან ერთად.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
* ომს უყვარს გამარჯვება, მაგრამ არ უყვარს გაჭიანურება. - ''[[სუნ ძუ]]''
* ომა როგორც კაციობრიობის პოტენციური გამნადგურებლის სახე მხოლოდ მეოცე საუკუნის დასაწყისში გვაჩვენა. - ''[[ჩერჩილი, უინსტონ]]''
* გამარჯვებელი ომიც ბოროტებაა, რომელიც უნდა დაძლიოს ხალხთა სიბრძნემ. - ''[[ბისმარკი, ოტო ფონ]]''
* თუ მშიდობა გსურს გაემზადე ომისთვის. - [[ლათინური ანდაზები|''ლათინური ანდაზა'']]
* ლიდერი რომელიც კარგად არ დაფიქრდება, სანამ საკუთარ ხალხს საომრად გაუშვებს, არ უნდა იყოს ლიდერი. - ''[[მეირი, გოლდა]]''
* საომარი მოქმედებების ადგილი არის გენერალის ჭადრაკის დაფა, სწორედ მისი არჩევა ავლებს მხედართმთავრის ნიჭს ან უგუნურობას. - ''[[ნაპოლეონ I]]''
* ომში შედეგი უფრო ნაკლებად ემთხვევა მოლოდინს ვიდრე ნებისმიერ სხვა საქმეში. - ''[[ტიტუს ლივიუსი]]''
* ასჯერ შეტაკება და ასჯერ გამარჯვება ეს არაა საუკეთესო, საუკეთესოა უცხო არმიის ბრძოლის გარეშე დამორჩილება. - ''[[სუნ ძუ]]''
* არ ვიცი რა იარაღი იქნება გამოყენებული მესამე მსოფლიო ომში, მაგრამ ცხადია რომ მეოთხეში მხოლოდ ჯოხები და ქვები იქნება. - ''[[აინშტაინი, ალბერტ]]''
* მოგებულია ომი, მაგრამ არა მშვიდობა. - ''[[აინშტაინი, ალბერტ]]''
* ომში პირველი მსხვერპლი სიმართლეა - ''[[ესქილე]]''
{{რჩეული}}
* Война — дело молодых, лекарство против морщин. - ''[[ვიქტორ ცოი]]''
:- ომი ახალგაზრდების საქმეა, წამალი ნაოჭთა წინააღმდეგ.
:<small>{{cite web|url=http://deneb.cs.kent.edu/~mikhail/Personal/quotes.html |title=The War, Victor Tsoi |author=მიხეილ ნესტერენკო |work=Quotes found by Mikhail Nesterenko |publisher= |language=ინგლისური, რუსული |date=2007 |quote=Mezhdu zemlei i nebom - voina Voina bez osobih prichin, Voina - delo molodih Lekarstvo protiv morschin}}</small>
{{ვიკიპედია}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
hj5svnnoqfhrs9bc8fmslhtuq4ibxat
ლაო-ძი
0
2267
47084
42113
2026-04-10T13:28:57Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ციტატები */
47084
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Lao Tzu - Project Gutenberg eText 15250.jpg|thumb|right|ლაო ძი]]
'''ლაო-ძი''' — ძვ. წ. VI საუკუნის ერთ-ერთი უდიდესი ჩინელი ფილოსოფოსი, რომლის ვინაობა ზუსტად დადგენილი არ არის.
=='''ციტატები'''==
შური გპარავს წარმატებას, სიძულვილი - ჯანმრთელობას, ბრაზი - ახალგაზრდობას.
{{Q
| ციტატა = შეიცანი სხვა, იქნები სწავლული; შეიცანი შენი თავი, იქნები ბრძენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = რომ დაეუფლო სისავსეს, საჭიროა ფლობდე სიცარიელეს; რომ მიაღწიო სისწორეს, უნდა იცოდე მრუდი; რომ დაეუფლო ახალს, უნდა იცოდე ძველი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = არყოფნა და ყოფიერება ერთმანეთს წარმოშობენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მას, ვინც იცის, რომ საკმარისი საკმარისია, ყოველთვის ექნება საკმარისი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ იბრწყინებ, ვითარცა ბრილიანტი. იყავ უბრალო, ვითარცა ქვა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ზომიერებაა ყოველივეს ძირი და ფუძე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ბრძენს არ სჭირდება მტკიცებულებები. ვისაც მტკიცებულებები ესაჭიროება, არაა ბრძენი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ბრძენს ნუ სცემთ თაყვანს და ხალხში მოისპობა შუღლი. ნუ განადიდებთ ძვირფას ნივთებს და აღარ იქნება პარვა კაცთა შორის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მიეცი კაცს თევზი და შენ აჩუქებ ერთი დღის სიცოცხლეს. ასწავლე, როგორ მოიპოვოს თევზი და შენ მთელ ცხოვრებას შეუნარჩუნებ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი ამაზრზენი გაუნათლებლობისგან მოდის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = გამოთქმული ტაო არაა ტაო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილ მოგზაურს არ აქვს გეგმა და არ არსებობს მისთვის მიზანი ადგილის სახით, სადაც ის უნდა ჩავიდეს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნიჭიერება მაშინაა სასიამოვნო, როცა ის თავის თავს არ აღიარებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = პოლიტიკა არის ხელოვნება, გარიყოს ხალხი იმ საქმეებისგან, რომლებიც პირადად ამ ხალხს ეხება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = რად არიან ცა და მიწა მარადიულნი? თავიანთთვის არ არსებობენ, აი, რად არიან მარადიულნი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = დიდებაც ისეთივე ტვირთია, ვითარცა ხორცი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ორივე საშიშია: დიდებაც და დაცემაც. შიშით იხვეჭენ კაცნი დიდებას და შიშითვე ჰკარგავენ მას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = სამეფო კარი თუ ბრწყინავს: მინდვრები გადახრიოკებულია. ბეღლები გამოცარიელებულია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = შეიცანი თავი შენი და შეიცნობ ყოველს. შეიცანი სახლეული შენი და შეიცნობ სხვისას. შეიცანი სოფელი შენი და შეიცნობ სოფლებს. შეიცანი ქვეყანა შენი და შეიცნობ ქვეყნებს. შეიცანი სამყარო და... შეიცნობ სამყაროს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = რაც მეტია აკრძალვა, მით მეტია სიღარიბე. რაც მეტია იარაღი, მით მეტია ამბოხი. რაც მეტია ცრუბრძნობა, მით მეტია სიხარბე. რაც მეტია კანონი და ბრძანება, მით მეტია ქურდი და ავაზაკი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ დაამწუხრებთ სხვის ცხოვრებას და თქვენიც აღარ დამწუხრდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{ვიკიპედია}}
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
[[კატეგორია:ჩინელი ფილოსოფოსები]]
9m6xcskh4xycqxaggo13dsrm16hkiev
კონფუცი
0
2279
47111
30779
2026-04-10T14:55:48Z
გიორგაძე.ლანა
5265
47111
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Konfuzius-1770.jpg|thumb|250px|right|კონფუცი ]]
'''კონფუცი''' (28 სექტემბერი, ძვ. წ. 551 - ძვ. წ 479) — ჩინელი ფილოსოფოსი, რომლის სწავლებამაც მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია აზიურ აზროვნებასა და ცხოვრებაზე.
==ციტატები==
{{Q
| ციტატა = ადამიანს გონებისკენ სამი გზა აქვს: აზროვნება - ყველაზე კეთილი, მიბაძვა - ყველაზე ადვილი, გამოცდილება - ყველაზე ძნელი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = სწავლა ფიქრის გარეშე უშედეგოა, ფიქრი სწავლის გარეშე სახიფათო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = უჭკუო ჩივის, რომ ხალხი მას არ იცნობს, ბრძენი კი ჩივის, რომ იგი არ იცნობს ხალხს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = იცვალე, რათა შეინარჩუნო - მთავარი პრინციპი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ერთადერთი ნამდვილი შეცდომაა; არ გამოასწორო შენს მიერ ჩადენილი შეცდომები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მხოლოდ ნამდვილ ადამიანურ ადამიანს შეუძლია სიყვარული და სიძულვილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ის ვინც ლამაზად საუბრობს და მიმზიდველი გარეგნობა აქვს, იშვიათ შემთხვევაში არის ნამდვილად ადამიანური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი, რომელსაც შეუძლია ძველი მეთოდით, რაიმე ახლის აღმოჩენა, ღირსია მასწავლებელი ერქვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი აფართოებს გზას და არა გზა აფართოებს ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მე გავიგონე და დამავიწყდა. მე დავინახე და დამამახსოვრდა. მე გავაკეთე და გავიგე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = რაც მეტ ცოდნას იძენ, მით უფრო იღბლიანი ხდები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = აირჩიე სამსახური, რომელიც სიამოვნებას განიჭებს და ცხოვრებაში ერთი დღეც კი არ მოგიწევთ მუშაობა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყანაში, რომელსაც კარგად მართავენ, რცხვენიათ სიღარიბის, ხოლო ქვეყანაში, რომელსაც ცუდად მართავენ, რცხვენიათ სიმდიდრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ის, რასაც სრულყოფილი ეძებს - თავად მასშია, ის რასაც ეძებს არასრულყოფილი - სხვებში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = შეეცადეთ, ოდნავ კეთილი იყოთ და თქვენ დაინახავთ, რომ ცუდის გაკეთებას ვეღარ შესძლებთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მხოლოდ ძალზე სულელი და ძალზე ჭკვიანი ადამიანები არ იცვლებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ადრე ხალხი სწავლობდა, რათა სრულ-ეყო საკუთარი თავი. დღესდღეობით კი მხოლოდ იმისთვის სწავლობენ, რომ სხვებთან თავი მოიწონონ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = როგორ შევძლებთ გავიგოთ, რა არის სიკვდილი მაშინ, როცა ჯერ წარმოდგენაც კი არ გვაქვს, თუ რა არის სიცოცხლე?
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ იდარდებ იმაზე, რომ შენ არ გაქვს მაღალი ჩინი. იდარდე იმაზე, იმსახურებ თუ არა მაღალ ჩინს. ნუ შფოთავ იმის გამო, რომ შენ არ გიცნობს ხალხი. შეშფოთდი იმაზე, ხარ თუ არა ღირსი, რომ ისინი გიცნობდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მას, ვინც არ ფიქრობს შორეულ სიძნელეებზე, აუცილებლად მოელის ახლო უსიამოვნებები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = საშინელება ის კი არ არის, რომ მოგატყუეს ან გაგქურდეს, საშინელება ისაა, რომ შენ ეს არ გავიწყდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = განუწყვეტლივ უნდა ვისწავლოთ, ვაკეთოთ, ვილაპარაკოთ სიმართლე. ვინც მის შესწავლას შეუდგება, მხოლოდ ის გაიგებს, რამდენად შორსა ვყოფილვართ სიმართლისაგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = შეგნებული გქონდეს მოვალეობა და არ შეასრულო – ეს ლაჩრობაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვეულებრივ ქალს იმდენი ჭკუა აქვს, რამდენიც ერთ ქათამს, არაჩვეულებრივს კი — რამდენიც ორს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{ვიკიპედია}}
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
[[კატეგორია:ჩინელი ფილოსოფოსები]]
620bp0yf3sdxo2fh9i1wy0nv6yz21hy
47112
47111
2026-04-10T15:01:15Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ციტატები */
47112
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Konfuzius-1770.jpg|thumb|250px|right|კონფუცი ]]
'''კონფუცი''' (28 სექტემბერი, ძვ. წ. 551 - ძვ. წ 479) — ჩინელი ფილოსოფოსი, რომლის სწავლებამაც მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია აზიურ აზროვნებასა და ცხოვრებაზე.
=='''ციტატები'''==
{{Q
| ციტატა = უჭკუო ჩივის, რომ ხალხი მას არ იცნობს, ბრძენი კი ჩივის, რომ იგი არ იცნობს ხალხს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = იცვალე, რათა შეინარჩუნო - მთავარი პრინციპი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მხოლოდ ნამდვილ ადამიანურ ადამიანს შეუძლია სიყვარული და სიძულვილი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ის, ვინც ლამაზად საუბრობს და მიმზიდველი გარეგნობა აქვს, იშვიათ შემთხვევაში არის ნამდვილად ადამიანური.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი აფართოებს გზას და არა გზა აფართოებს ადამიანს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მე გავიგონე და დამავიწყდა. მე დავინახე და დამამახსოვრდა. მე გავაკეთე და გავიგე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყანაში, რომელსაც კარგად მართავენ, რცხვენიათ სიღარიბის, ხოლო ქვეყანაში, რომელსაც ცუდად მართავენ, რცხვენიათ სიმდიდრის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მხოლოდ ძალზე სულელი და ძალზე ჭკვიანი ადამიანები არ იცვლებიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნუ იდარდებ იმაზე, რომ შენ არ გაქვს მაღალი ჩინი. იდარდე იმაზე, იმსახურებ თუ არა მაღალ ჩინს. ნუ შფოთავ იმის გამო, რომ შენ არ გიცნობს ხალხი. შეშფოთდი იმაზე, ხარ თუ არა ღირსი, რომ ისინი გიცნობდნენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = მას, ვინც არ ფიქრობს შორეულ სიძნელეებზე, აუცილებლად მოელის ახლო უსიამოვნებები.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{ვიკიპედია}}
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
[[კატეგორია:ჩინელი ფილოსოფოსები]]
5rme8dob23ewelvsc26g3bykpzwkl1m
რელიგია
0
2497
47058
46560
2026-04-10T12:31:02Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47058
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „მეცნიერება რელიგიის გარეშე კოჭლია, რელიგია მეცნიერების გარეშე ─ ბრმა.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ღმერთს არ გააჩნია რელიგია.“
| ავტორი = [[მაჰათმა განდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „რელიგიური გრძნობის არსს ვერა მსჯელობით, ვერა დანაშაულითა და ბოროტებით, ვერა ათეიზმით ვერ მიუდგები.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „რელიგია ადამიანებს ამარაგებს იმ გარემოებებისთვის საჭირო სიტყვებით, აქტებით, ჟესტებითა და აზრებით, სადაც მათ არ იციან, რა თქვან, რა ქნან და რა წარმოიდგინონ.“
| ავტორი = [[პოლ ვალერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „ბევრი ამბობს, რომ მეცნიერება და რელიგია ერთმანეთს ეწინააღმდეგება ─ ეს შეცდომაა: როგორ შეიძლება შეეწინააღმდეგოს სულის შემსწავლელი ხორცის შემსწავლელს?! პირიქით, მათ ერთმანეთი უნდა შეავსონ.“
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „საუკეთესო რელიგიაა ─ იყო კარგი ადამიანი!“
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა კარგ რამეს ვაკეთებ, თავს კარგად ვგრძნობ, როცა ცუდს ─ ცუდად. ესაა ჩემი რელიგია.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„რელიგია სხვა არაფერია, თუ არა წარმოდგენა, რომლის ფარდის უკან ჰყვავის უმეცრება, უზნეობა, სიხარბე, მედიდურობა და ავხორცობა.“''
| ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„რელიგია არის ხალხის ოპიუმი.“''
| ავტორი = [[კარლ მარქსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„რელიგია ─ ეს არის ის, რაც აბრკოლებს ღარიბებს, დახოცონ მდიდრები.“''
| ავტორი = [[ნაპოლეონ I]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„საზოგადოება რელიგიის გარეშე იგივეა, რაც ხომალდი კომპასის გარეშე.“''
| ავტორი = [[ნაპოლეონ I]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველა რელიგია დაფუძნებულია მრავალთა შიშზე და ცოტათა გამჭრიახობაზე.“
| ავტორი = [[სტენდალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჯოჯოხეთი მართლაც ერთადერთი მნიშვნელოვანი ქრისტიანული გაერთიანებაა მთელ სამყაროში.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რელიგია ლაგამია მოსახლეობის ბარბაროსული ნაწილისათვის.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რელიგია რომ ნუგეშად არ გვქონდეს, ცხოვრება მეტად მწუხარე იქნებოდა.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ მკითხავენ, რატომ არაა ჩემს გულში არცერთი რელიგია, მე ვუპასუხებ, რომ დავკარგე იგი, და დამნაშავე რელიგიაა.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ შილერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რომელ რელიგიას მივსდევ? შენ მიერ ჩამოთვლილთაგან არცერთს. რატომ არცერთს? გულში ერთი მარადიული რელიგიის განცდის გამო.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ შილერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „რა რჯულიც ჰსურს, იმ რჯულზე იყოს; მხოლოდ კარგი, პატიოსანი კაცი იყოს, მშორმელი და თავისთვის და ქვეყნისთვისაც სასარგებლო. თვითონ ჩვენი მაღალის და უზენაესის მოძღვრის იესო ქრისტეს სიტყვაა, რომ რჯული არ შეიქმს კაცს, არამედ საქმეო.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = აჭარელი ქართველების შესახებ (1880 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
* თუ [[ღმერთი]] არსებობს, მაშინ [[ათეიზმი]] მისთვის ნაკლები შეურაცხყოფაა, ვიდრე რელიგია. ([[ჟულ გონკური]])
* თუ ახალი რელიგიის შექმნა გსურთ, მაშინ მიეცით ნება ჯვარს გაცვან და აღსდექით მესამე დღეს. ([[შარლ მორის დე ტალეირანი]])
* თუ მკითხავენ, თუ რატომ არაა ჩემს გულში არც ერთი რელიგია, მე ვუპასუხებ რომ დავკარგე იგი, და დამნაშავე რელიგიაა. ([[ფრიდრიხ შილერი]])
* რომელ რელიგიას მივსდევ? შენს მიერ ჩამოთვლილთაგან არცერთს. რატომ არცერთს? გულში ერთი მარადიული რელიგიის განცდის გამო. ([[ფრიდრიხ შილერი]])
* [[მეცნიერება]] რელიგიის გარეშე კოჭლია, რელიგია მეცნიერების გარეშე - ბრმა. ([[ალბერტ აინშტაინი]])
* ჩვენი რელიგია - უთანასწორობის რელიგიაა. ([[მეთიუ არნოლდი]])
* ორგანიზებული რელიგია არის აბლაბუდა ათასობით დოქტრინისგან, რიტუალებისგან და თავზე მოხვეული რწმენებისგან, რომლის ცენტრშიც ღმერთია - უდიდესი ობობა. ამ აბლაბუდაში ხალხი იღუპება ([[რიჩარდ ბახი]], ”გაქცევა უსაფრთხოებისგან”)
* რელიგია - ხალხისთვის ოპიუმია. ([[კარლ მარქსი]])
* რელიგია, [[ხელოვნება]] და მეცნიერება, ერთი და იმავე ხის სხვადასხვა ტოტებია. ([[ალბერტ აინშტაინი]])
* ადამიანი - რელიგიური ცხოველია. ([[ალბერტ კამიუ]])
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
[[hr:Vjera]]
im5iyk8ll9a2j76mxwaqxa9vzv3vchc
მაჰათმა განდი
0
2811
47095
39379
2026-04-10T13:52:39Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ციტატები */
47095
wikitext
text/x-wiki
'''მოჰანდას კარამჩანდ განდი''' (ჰინდი: मोहनदास करमचन्द गांधी; გუჯარათი: મોહનદાસ કરમચંદ ગાંધી; ; სინდჰი: محاتما گاندهي; დ. 2 ოქტომბერი, 1869, პორბანდარი ― გ. 30 იანვარი, 1948, დელი) — ეროვნული წინამძღოლი ხალხისა, ბრიტანეთის მიერ მართულ ინდოეთში.
=='''ციტატები'''==
ვერასდროს ვხვდებით რა არის ჩვენთვის მნიშვნელოვანი, ვიდრე არ ვკარგავთ მას
.დედამიწას შეუძლია დააკმაყოფილოს ადამიანთა საჭიროებები და არა მათი სიხარბე.
{{Q
| ციტატა = „როდესაც სასოწარკვეთას მივეცემი, მახსენდება, რომ ისტორიაში სიმართლისა და სიყვარულის გზა ყოველთვის იმარჯვებდა. არსებობდნენ მკვლელები და ტირანები, რომელნიც დაუმარცხებლად შეიძლებოდა მიგვეჩნია, თუმცა საბოლოოდ ყველა მათგანი მარცხდებოდა – იფიქრეთ ამაზე.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
იყავი ცვლილება, რომლის დანახვაც გსურს სამყაროში
{{Q
| ციტატა = „შენ არ უნდა დაკარგო კაცობრიობის რწმენა. კაცობრიობა არის ოკეანე – თუ რამდენიმე წვეთი ჭუჭყიანია, ამით ოკეანე არ ხდება ბინძური.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = დედამიწაზე მრავლადაა ხალხი, რომელიც იმდენად მშიერია, რომ ერთადერთი ფორმა, რომლითაც მათ შეიძლება ღმერთი მოევლინოს, პურია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = გინდა შეცვალო სამყარო? დაიწყე შენგან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [http://greatwords.ru/a/mahatma-gandi.html მაჰათმა განდი ციტატები]
}}
{{Q
| ციტატა = იდეალის ფასი მისი მიღწევისთანავე ქრება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [http://greatwords.ru/a/mahatma-gandi.html მაჰათმა განდი ციტატები]
}}
==რესურსები ინტერნეტში==
{{ვიკიპედია}}
{{DEFAULTSORT:განდი, მოჰანდას კარამჩანდ}}
[[კატეგორია: ინდოელი პოლიტიკოსები]]
[[კატეგორია:ინდოელი ფილოსოფოსები]]
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
dva0qfpbu0ef4pykm7nfrdn9frnv3de
ჩარლზ დიკენსი
0
2851
47162
44412
2026-04-11T10:11:55Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ციტატები */
47162
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Dickens Gurney head.jpg|200px|მინიატიურა|ჩარლზ დიკენსი]]
'''[[:w:ჩარლზ ჯონ ჰუფემ დიკენსი|ჩარლზ ჯონ ჰუფემ დიკენსი]]''' (ინგლ. Charles John Huffam Dickens დ. 1812 წლის 7 თებერვალს - გ. 1870 წლის 9 ივნისს), ფსევდონიმი - „ბოზ“ (ინგლ. "Boz") — ვიქტორიანული ერისა და ყველა დროის ერთ – ერთი ყველაზე პოპულარული ინგლისელი მწერალი, რომლის ნოველებისა და მოკლე მოთხრობების ბეჭდვა არასდროს შეწყვეტილა
=='''ციტატები'''==
{{Q
| ციტატა = „რომ არ არსებობდნენ ცუდი ადამიანები, არც კარგი ადვოკატები იარსებებდნენ.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = წლები იგივეა, რაც ადამიანები. ზოგიერთი იოლად კვდება, სხვები - ძნელად.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ქვეყნად ისეთი გორაკი არ არსებობს, რომ ადამიანმა დაჟინებითი ცდით ვერ მიაღწიოს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ვინ იცის, ჩვენი გარდაქმნა რომ დასრულდება, იქნებ აღმოჩნდეს ლონდონში და პროვინციებში ისეთი მოსამართლეც, ყოველდღე რომ ხელს ჩამოართმევს საღ აზრსა და სამართლიანობას... ან იქნებ იმ უწვრილესმა დაწესებულებებმა.. ნაკლები ციები და ჭლექი გააგზავნონ ღვთის ქმნილებათა მისამართით, და არც მარად ასე აწრაპინონ თავიანთი ვიოლინოები იქ, სადაც სიკვდილი ცეკვავს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{ვიკიპედია}}
{{DEFAULTSORT:დიკენსი, ჩარლზ}}
[[კატეგორია: პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
[[კატეგორია:ინგლისელი მწერლები]]
3mr5uwepickwjkch0sda21wvqa1six6
ფესვები
0
2926
47128
35535
2026-04-10T15:16:45Z
გიორგაძე.ლანა
5265
47128
wikitext
text/x-wiki
[[w:ფესვები|'''ფესვები''']] — ქართული მხატვრული ფილმი.
=='''ციტატები'''==
* ხის სიმაღლე მიწის ძირიდან კი არა, ფესვებიდან იზომება.
* არ გაბედო სიკვდილი, სანამ ცოცხალი ხარ!
* ჩვენ წყალში დავმეგობრდით და მიწაზე რა დაგვაშორებს ერთმანეთს!
{{ვიკიპედია}}
[[კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით]]
[[კატეგორია:ქართული ფილმები]]
fxlo665a31w8c0pjezjdc5egdwu0r78
მარგარეტ ტეტჩერი
0
2944
47076
46112
2026-04-10T13:08:53Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ციტატები */
47076
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Margaret Thatcher 1984.jpg|მარგარეტ ტეტჩერი,1984 წელი|thumb|right|250px]]
ბარონესა '''[[:w:მარგარეტ ტეტჩერი|მარგარეტ ჰილდა ტეტჩერი]]''' (ინგლ.Margaret Hilda Thatcher, ქალიშვილობაში რობერტსი; დ. 13 ოქტომბერი, 1925 — გ. 8 აპრილი, 2013) — გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრი (კონსევატიული პარტია) 1979-90 წლებში, „რკინის ლედი“.
=='''ციტატები'''==
“თუ გსურთ რაიმე ითქვას,ეს მამაკაცს სთხოვეთ; ხოლო თუ გსურთ,რომ რაიმე გაკეთდეს, – მიანდეთ ქალს!
{{Q
| ციტატა = ჩემს ოპონენტებს რომ დაენახათ, როგორ გავიარე ტემზაზე, ალბათ იტყოდნენ, რომ ეს მხოლოდ იმიტომ გავაკეთე, რომ ცურვა არ ვიცოდი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიტანეთს რკინის ლედი სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = იყო ძლიერი, დაახლოებით იგივეა, რომ იყო ქალი. თუკი ხალხისთვის ამის მტკიცება გიწევს, ესე იგი არ ხარ ასეთი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ბრიტანელების სოციალიზმის სენისგან განკურნების მცდელობა წურბელებით ლეიკემიის მკურნალობას ჰგავდა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ევროპა არასდროს გახდება ამერიკა, რადგან ევროპა ისტორიის ნაყოფია, ხოლო ამერიკა ─ ფილოსოფიისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = 10 წამი საკმარისია იმისათვის, რომ შემექმნას შეხედულება პიროვნებაზე. როგორც წესი, პირველი შთაბეჭდილება იშვიათად აღმოჩნდება ხოლმე არასწორი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ამერიკა ახალი იერუსალიმი არ არის. მას ვერ შექმნიდნენ მხოლოდ წმინდანები და, რომც შეექმნათ, ნამდვილად ვერ მიაღწევდა ამგვარ წარმატებას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{ვიკიპედია}}
==რესურსები ინტერნეტში==
* [http://www.margaretthatcher.org/ Margaret Thatcher Foundation]
* [http://www.procapitalism.com/htms/opeds01.htm#dcam Margaret Thatcher in Procapitalism Op-Eds 2006.]
{{DEFAULTSORT:ტეტჩერი, მარგარეტ}}
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
[[კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრები]]
scds8ofisi61mqjao9jnuc9gagao3r6
დედა ტერეზა
0
3249
47168
29802
2026-04-11T10:23:20Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ციტატები */
47168
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Mother Teresa.jpg|thumb|დედა ტერეზა]]
'''დედა ტერეზა''' ([[w:ალბანური ენა|ალბ]].: Agnes Gonxha Bojaxhiu; დ. [[w:26 აგვისტო|26 აგვისტო]], [[w:1910|1910]] – გ. 5 სექტემბერი, [[w:1997|1997]]) — ალბანელი კათოლიკე მონაზონი, რომელმაც დააფუძნა ორგანიზაცია „ქველმოქმედების მისიონერები“ და [[w:1979|1979]] წელს ჰუმანიტარული საქმიანობისთვის ნობელის პრემიის ლაურეატი გახდა. 40 წლის განმავლობაში თავი მიუძღვნა კალკუტის ღარიბთა, დავრდომილთა და ობოლთა მოვლას ინდოეთში.
=='''ციტატები'''==
"სიყვარულის შიმშილი უფრო ძნელად აღმოსაფხვრელია, ვიდრე პურის."
{{Q
| ციტატა = ადამიანები სულელები, ალოგიკურები და ეგოისტები არიან; არა უშავს, შეუნდეთ მათ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თუ თქვენ გააკეთეთ სიკეთე და ხალხმა ბრალი დაგდოთ საიდუმლო პირად მიზნებში; არა უშავს, აკეთეთ სიკეთე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თუ თქვენ მიაღწიეთ წარმატებას და გამოგიჩნდენ ცრუ მეგობრები და ნამდვილი მტრები; არა უშავს, მიაღწიეთ წარმატებას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თუ თქვენ პატიოსანი და გულღია ხართ, ხალხი მოგატყუებთ თქვენ; არა უშავს, იყავით პატიოსანი და გულღია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = რასაც თქვენ აშენებდით წლობით, ის შეიძლება ერთ წუთში დაინგრეს; არა უშავს, აშენეთ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თუ თქვენ მოიპოვეთ ბედნიერება, სხებს შეშურდებათ; არა უშავს, იყავით ბედნიერი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = სიკეთეს, რომელიც დღეს გააკეთეთ, ხალხი ხვალ დაივიწყებს; არა უშავს, აკეთეთ სიკეთე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = იყავით განსხვავებული ხალხისგან საუკეთესოთი, რაც გაგაჩნიათ, თუმცა ეს არასდროს არ იქნება საკმარისი; არა უშავს, გამოყავით მათ საუკეთესოთი. საბოლოოდ, რასაც თქვენ აკეთებთ ხალხს, არ სჭირდება; ეს მხოლოდ თქვენ და ღმერთს გჭირდებათ; ილოცეთ ერთად და უერთგულეთ მარტომ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ჩვენთვის არ არსებობს განსხვავება ეროვნებაში, კანის ფერში, რელიგიაში. ყველა ადამიანი ჩვენთვის ღვთის შვილია. ყველა იმსახურებს ჩვენს დახმარებას, ყველა შექმნილია, რათა უყვარდეს და უყვარდეთ. ქველმოქმედება–ეს არის დიდი ძალა, რომელიც აკავშირებს და აერთიანებს ადამიანებს. ქველმოქმედება აახლოვებს და ამეგობრებს. მხოლოდ ქველმოქმედებას ძალუძს აღაფრთოვანოს ყოველი სულიერი, რადგან ეს საქმე უფლის ხელიდან მომდინარეობს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ ხართ მატერიალურად უზრუნველყოფილი, თქვენ გაქვთ ყველაფერი ამ ქვეყანაზე, მაგრამ თქვენი გული მწუხარებით სავსეა. დავუშვათ, თქვენ არ განაღვლებთ ის, რაც არ გაქვთ–უბრალოდ მიდით ადამიანებთან და მოაქციეთ მათი ხელი თქვენსაში, გამოხატეთ სიყვარული. თუ ამ რჩევას დაყვებით, თქვენ იბრწყინებთ, როგორც შუქურა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = სიცოცხლე - შესაძლებლობაა, გამოიყენე იგი,<br />სიცოცხლე - სილამაზეა, აღფრთოვენდი მისით,<br />სიცოცხლე - ნეტარებაა, იგემე იგი,<br />სიცოცხლე - ოცნებაა, შეასხი მას ხორცი,<br />სიცოცხლე - გამოწვევაა, მიიღე იგი,<br />სიცოცხლე - ვალია შენი ამქვეყნიური, აღასრულე იგი,<br />სიცოცხლე - ბედისწერაა, თამამად შეები,<br />სიცოცხლე - სიმდიდრეა, ნუ გაფლანგავ,<br />სიცოცხლე - ქონებაა, გაუფრთხილდი,<br />სიცოცხლე - სიყვარულის სასმისია, შესვი ბოლომდე,<br />სიცოცხლე - მორევია უბედურებათა, სძლიე ყოველი,<br />სიცოცხლე - საგალობელია, გაასრულე იგი,<br />სიცოცხლე - ბრძოლაა, გახდი მებრძოლი,<br />სიცოცხლე - უსასრულობაა შეუცნობადის, უშიშრად შეაბიჯე მასში,<br />სიცოცხლე - გამართლებაა, ნუ გაუშვებ ხელიდან,<br />სიცოცხლე - ისე მშვენიერია, არ მოაშთო,<br />სიცოცხლე - შენი სიცოცხლეა, იბრძოლე მისთვის!
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{ვიკიპედია}}
== რესურსები ინტერნეტში ==
* {{cite web |url=http://thinkexist.com/quotes/mother_teresa/ |title=Mother Teresa quotes (დედა ტერეზას ციტატები) |accessdate= |work= |publisher=[http://thinkexist.com/ hinkexist.com]|date= |language=ინგლისური}}
* {{cite web |url=http://www.brainyquote.com/quotes/authors/m/mother_teresa.html |title=Mother Teresa quotes (დედა ტერეზას ციტატები) |accessdate= |work= |publisher=[http://www.brainyquote.com/ Brainy Quote]|date= |language=ინგლისური}}
* {{cite web |url=http://www.youtube.com/watch?v=t47pL-myfZY |title=Mother Teresa quotes (დედა ტერეზას ციტატები) |accessdate= |work= |publisher=[http://www.youtube.com/ YouTube]|date= |language=ინგლისური}}
{{DEFAULTSORT:ტერეზა, დედა}}
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
[[კატეგორია:ალბანელი ქრისტიანი მისიონერები]]
oo87nbhqc8si87j5rf5n9joww29aqu9
ტირანია
0
3332
47077
46370
2026-04-10T13:10:03Z
გიორგაძე.ლანა
5265
47077
wikitext
text/x-wiki
{{Q
| ციტატა = „ხალხები არასოდეს არ იღუპებოდნენ, თვით ყველაზე მკაცრი ტირანიის რეჟიმის დროსაც კი.“
| ავტორი = [[გიორგი დიმიტროვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მიეცით ხელისუფლება შტერს და თქვენ შექმნით ტირანს.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ტირანია მართლაც ძალიან სასიამოვნო მწვერვალია, მაგრამ მას უკან ჩამოსასვლელი გზა აღარ აქვს.“
| ავტორი = [[სოლონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
4cwh075lcaspys8kgn6x68169ytfmyh
47156
47077
2026-04-11T10:05:54Z
გიორგაძე.ლანა
5265
47156
wikitext
text/x-wiki
{{Q
| ციტატა = „ხალხები არასოდეს არ იღუპებოდნენ, თვით ყველაზე მკაცრი ტირანიის რეჟიმის დროსაც კი.“
| ავტორი = [[გიორგი დიმიტროვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც კანონი მთავრდება, ტირანია იწყება.“
| ავტორი = [[ჰენრი ფილდინგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მიეცით ხელისუფლება შტერს და თქვენ შექმნით ტირანს.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ტირანია მართლაც ძალიან სასიამოვნო მწვერვალია, მაგრამ მას უკან ჩამოსასვლელი გზა აღარ აქვს.“
| ავტორი = [[სოლონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
6cyzv4f96u963bf2jocv8y9dfswm3sm
47166
47156
2026-04-11T10:16:22Z
გიორგაძე.ლანა
5265
47166
wikitext
text/x-wiki
{{Q
| ციტატა = „ხალხები არასოდეს არ იღუპებოდნენ, თვით ყველაზე მკაცრი ტირანიის რეჟიმის დროსაც კი.“
| ავტორი = [[გიორგი დიმიტროვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც კანონის ძალა ქრება, იქ ტირანია იმარჯვებს.“
| ავტორი = [[ჯონ ლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მიეცით ხელისუფლება შტერს და თქვენ შექმნით ტირანს.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ტირანია მართლაც ძალიან სასიამოვნო მწვერვალია, მაგრამ მას უკან ჩამოსასვლელი გზა აღარ აქვს.“
| ავტორი = [[სოლონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
0l93c944xnlm27q7jjxgr23s6zi38mi
ხელოვნება
0
3402
47139
46163
2026-04-10T19:02:41Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47139
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Sebastiano Ricci 002.jpg|მინი]]
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ხელოვნების საიდუმლო შენი მუზების დამალვის უნარში მდგომარეობს.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იშვიათად ხდება, როცა ჩანაფიქრის სრულ ხორცშესხმას ახერხებს მხატვარი.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ხელოვნებით შეპყრობილი” ( წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ხელოვნება ყოველთვის რისკია.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველგვარი ხელოვნება, როგორც უნდა შეიცვალოს მისი ფორმა, ხალხის საშოში ისახება.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დიალოგი წყვდიადში” ( წ.)
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბუნებისა თუ ადამიანური აზრის გამოსახვაში ნამდვილი საღებავების შერჩევის უნარი გენიის არსებობას მოწმობს, ხოლო ხშირად ამ გენიის ადგილს შთაგონება იჭერს.“
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვენდეტა” (1830 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ხელოვნება შექმნილია მარტოხელას მიერ, მარტოხელასთვის.“
| ავტორი = [[ლუის ბარაგანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Art is made by the alone for the alone.
| დამოწმება = „დრო“ (1980 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ეპოქას, რომელსაც დიდი მიზნები არ აქვს, დიდი ხელოვნებაც არ გააჩნია.“
| ავტორი = [[ბერტოლტ ბრეხტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „არც ასაკი და არც სქესი შეღავათს არ იძლევა ხელოვნებაში.“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერზე უფრო ძვირფასი მხატვრისათვის მაინც იგია, [...] რასაც მოცალეობის ჟამს დახატავს იგი თამაშით.“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დიდოსტატის მარჯვენა” (1938-1939 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „არსებობენ ცრუხელოვანნი ─ დილეტანტები და სპეკულიანტები; პირველნი ხელოვნებაში იღწვიან გართობისათვის, მეორენი ─ გამორჩენისათვის.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხელოვნება ─ ესაა ჭვრეტა; ესაა გონების სიხარული, ბუნების სიღრმეში რომ შეუღწევია და ჩასწვდომია იმ ღვთაებრივ საწყისს, რომელიც მას აცოცხლებს.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უნდა გიყვარდეს ის, რასაც აკეთებ და ყველაზე უხეში საქმეც კი ხელოვნებამდე ამაღლდება.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჯერ კიდევ სიყმაწვილეში დავრწმუნდი, რომ ხელოვნება უფრო დიდსულოვანია, ვიდრე ადამიანი.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტი ხელოვნება ვერ იქნება საშუალო ადამიანის შრომის შედეგი, რადგან მას არ შეუძლია შექმნა, არ შეუძლია იყოს „მე“.
| ავტორი = [[გიორგი გურჯიევი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანახული რეალური სამყაროდან“ ( წ.)
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „მხატვრისთვის ჯობია იყოს მდიდარი, ვიდრე ღარიბი, ამიტომ ხატვა ისე ისწავლე, რომ შენი ფუნჯი ოქროსა და ძვირფას თვლებს ბადებდეს.“
| ავტორი = [[სალვადორ დალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნუ შეაფურთხებ საკუთარ ნახატს ─ მას ხომ შეუძლია, როცა მოკვდები, უკან შემოგაფურთხოს.“
| ავტორი = [[სალვადორ დალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ თქვენ აღიქვამთ საკუთარ ნახატს, ჯობია საერთოდ არ დახატოთ ის.“
| ავტორი = [[სალვადორ დალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებასთან მეტისმეტი სიახლოვე ხელოვნებისათვის მომაკვდინებელია.“
| ავტორი = [[რალფ ულდო ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მხატვარმა მთლიანად უნდა შესწიროს თავი ხელოვნებას ისევე, როგორც ფუტკარი თმობს სიცოცხლეს ნესტართან ერთად.“
| ავტორი = [[რალფ ულდო ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „მხატვრებს ამოძრავებთ შინაგანი დაძაბულობა, რომელიც ჩნდება კომუნიკაციისა და დამალვის სურვილებს შორის.“
| ავტორი = [[დონალდ ვინეკონტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყმაწვილმა პირველად უნდა ისწავლოს პერსპექტივა, მერე საგანთა ზომა, კარგი ოსტატების ნახატები, ნატურა, სხვა ოსტატთა ტილოები, დაბოლოს, უნდა მიეჩვიოს ყოველი ჩანაფიქრის პრაქტიკულად განხორციელებას.“
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხელოვნება ფულის შოვნის საშუალება არ არის; ეს ყველაზე ჰუმანური გზაა, რომელიც ცხოვრებას ოდნავ ასატანს ხდის.“
| ავტორი = [[კურტ ვონეგუტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „სამყაროში რომ ყველაფერი ცხადი იყოს ჩვენთვის, მაშინ ხელოვნებაც არ იარსებებდა“
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = სიზიფეს მითი (1942), „აბსურდის დაბადება“
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ხელოვნების მიზანი სულ უბრალოა, ─ მიანიჭოს ადამიანს სიხარული და შთაბეროს მას მხნეობა.“''
| ავტორი = [[კოტე მარჯანიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„მხატვარი თუ ბევრ ნახატს ტოვებს, მას ერთადერთი სერიოზული მტერი ჰყავს და ეს მისივე ცუდი ნახატებია.“''
| ავტორი = [[ანრი მატისი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ნამდვილი ხელოვნება ხომ საშუალებაა, ჩაიხედო საკუთარ თავში, აღმოჩნდე საკუთარი შესაძლებლობების პირისპირ, დაინახო, ვინ ხარ დღეს და ვინ შეგიძლია, რომ იყო.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „შემოქმედებითი ადამიანი მოტივირებულია იმის სურვილით, რომ შედეგს მიაღწიოს და არა იმის სურვილით, რომ სხვებს აჯობოს...“
| ავტორი = [[აინ რენდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :- ნუთუ ბატონი ელჩი ფერწერით ერთობა?!
:- პირიქით, მხატვარი ერთობა ზოგჯერ ელჩობით.
| ავტორი = [[პეტერ პაულ რუბენსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხელოვანი მშვენიერების შემოქმედია.“
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დორიან გრეის პორტრეტი” (1890 წ.)
}}
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიკეთეს ითხოვთ ხელოვანისგან?! მერე ხართ განა სიკეთის ღირსნი?! მარად ცოცხალი ხელოვნება ხომ შობილა მარად თქვენთან ბრძოლაში!“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ შილერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტ ხელოვნებას, როგორც წესი, ავტორი არ ჰყავს.“
| ავტორი = [[ირაკლი ჩარკვიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხელოვნება თავისი არსით უფრო ბედნიერია, ვიდრე უკვდავება.“
| ავტორი = [[ირაკლი ჩარკვიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ეპოქას თავისი ხელოვნება. ხელოვნებას თავისი თავისუფლება..“
| ავტორი = [[ლუდგვიგ ჰევეზი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Der Zeit ihre Kunst. Der Kunst ihre Freiheit.
| დამოწმება = <small>[http://www.secession.at/building/geschichte_d.html ''ლუდგვიგ ჰევეზი'']. www.secession.at. 1897.</small>
}}
{{Q
| ციტატა = „სიურეალიზმი ─ რეალიზმია, რომელიც განთავისუფლებს ბანალური აზროვნებისგან.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
3erjm83eup32ms7b35988gu0zxcds7r
47140
47139
2026-04-10T19:03:17Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47140
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Sebastiano Ricci 002.jpg|მინი]]
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ხელოვნების საიდუმლო შენი მუზების დამალვის უნარში მდგომარეობს.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იშვიათად ხდება, როცა ჩანაფიქრის სრულ ხორცშესხმას ახერხებს მხატვარი.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ხელოვნებით შეპყრობილი” ( წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ხელოვნება ყოველთვის რისკია.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველგვარი ხელოვნება, როგორც უნდა შეიცვალოს მისი ფორმა, ხალხის საშოში ისახება.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დიალოგი წყვდიადში” ( წ.)
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბუნებისა თუ ადამიანური აზრის გამოსახვაში ნამდვილი საღებავების შერჩევის უნარი გენიის არსებობას მოწმობს, ხოლო ხშირად ამ გენიის ადგილს შთაგონება იჭერს.“
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვენდეტა” (1830 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ხელოვნება შექმნილია მარტოხელას მიერ, მარტოხელასთვის.“
| ავტორი = [[ლუის ბარაგანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Art is made by the alone for the alone.
| დამოწმება = „დრო“ (1980 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ეპოქას, რომელსაც დიდი მიზნები არ აქვს, დიდი ხელოვნებაც არ გააჩნია.“
| ავტორი = [[ბერტოლტ ბრეხტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „არც ასაკი და არც სქესი შეღავათს არ იძლევა ხელოვნებაში.“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერზე უფრო ძვირფასი მხატვრისათვის მაინც იგია, [...] რასაც მოცალეობის ჟამს დახატავს იგი თამაშით.“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დიდოსტატის მარჯვენა” (1938-1939 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „არსებობენ ცრუხელოვანნი ─ დილეტანტები და სპეკულიანტები; პირველნი ხელოვნებაში იღწვიან გართობისათვის, მეორენი ─ გამორჩენისათვის.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხელოვნება ─ ესაა ჭვრეტა; ესაა გონების სიხარული, ბუნების სიღრმეში რომ შეუღწევია და ჩასწვდომია იმ ღვთაებრივ საწყისს, რომელიც მას აცოცხლებს.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უნდა გიყვარდეს ის, რასაც აკეთებ და ყველაზე უხეში საქმეც კი ხელოვნებამდე ამაღლდება.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჯერ კიდევ სიყმაწვილეში დავრწმუნდი, რომ ხელოვნება უფრო დიდსულოვანია, ვიდრე ადამიანი.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტი ხელოვნება ვერ იქნება საშუალო ადამიანის შრომის შედეგი, რადგან მას არ შეუძლია შექმნა, არ შეუძლია იყოს „მე“.
| ავტორი = [[გიორგი გურჯიევი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „დანახული რეალური სამყაროდან“ ( წ.)
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „მხატვრისთვის ჯობია იყოს მდიდარი, ვიდრე ღარიბი, ამიტომ ხატვა ისე ისწავლე, რომ შენი ფუნჯი ოქროსა და ძვირფას თვლებს ბადებდეს.“
| ავტორი = [[სალვადორ დალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნუ შეაფურთხებ საკუთარ ნახატს ─ მას ხომ შეუძლია, როცა მოკვდები, უკან შემოგაფურთხოს.“
| ავტორი = [[სალვადორ დალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ თქვენ აღიქვამთ საკუთარ ნახატს, ჯობია საერთოდ არ დახატოთ ის.“
| ავტორი = [[სალვადორ დალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებასთან მეტისმეტი სიახლოვე ხელოვნებისათვის მომაკვდინებელია.“
| ავტორი = [[რალფ ულდო ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მხატვარმა მთლიანად უნდა შესწიროს თავი ხელოვნებას ისევე, როგორც ფუტკარი თმობს სიცოცხლეს ნესტართან ერთად.“
| ავტორი = [[რალფ ულდო ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „მხატვრებს ამოძრავებთ შინაგანი დაძაბულობა, რომელიც ჩნდება კომუნიკაციისა და დამალვის სურვილებს შორის.“
| ავტორი = [[დონალდ ვინეკონტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყმაწვილმა პირველად უნდა ისწავლოს პერსპექტივა, მერე საგანთა ზომა, კარგი ოსტატების ნახატები, ნატურა, სხვა ოსტატთა ტილოები, დაბოლოს, უნდა მიეჩვიოს ყოველი ჩანაფიქრის პრაქტიკულად განხორციელებას.“
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხელოვნება ფულის შოვნის საშუალება არ არის; ეს ყველაზე ჰუმანური გზაა, რომელიც ცხოვრებას ოდნავ ასატანს ხდის.“
| ავტორი = [[კურტ ვონეგუტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „სამყაროში რომ ყველაფერი ცხადი იყოს ჩვენთვის, მაშინ ხელოვნებაც არ იარსებებდა“
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = სიზიფეს მითი (1942)
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ხელოვნების მიზანი სულ უბრალოა, ─ მიანიჭოს ადამიანს სიხარული და შთაბეროს მას მხნეობა.“''
| ავტორი = [[კოტე მარჯანიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„მხატვარი თუ ბევრ ნახატს ტოვებს, მას ერთადერთი სერიოზული მტერი ჰყავს და ეს მისივე ცუდი ნახატებია.“''
| ავტორი = [[ანრი მატისი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ნამდვილი ხელოვნება ხომ საშუალებაა, ჩაიხედო საკუთარ თავში, აღმოჩნდე საკუთარი შესაძლებლობების პირისპირ, დაინახო, ვინ ხარ დღეს და ვინ შეგიძლია, რომ იყო.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „შემოქმედებითი ადამიანი მოტივირებულია იმის სურვილით, რომ შედეგს მიაღწიოს და არა იმის სურვილით, რომ სხვებს აჯობოს...“
| ავტორი = [[აინ რენდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :- ნუთუ ბატონი ელჩი ფერწერით ერთობა?!
:- პირიქით, მხატვარი ერთობა ზოგჯერ ელჩობით.
| ავტორი = [[პეტერ პაულ რუბენსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხელოვანი მშვენიერების შემოქმედია.“
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დორიან გრეის პორტრეტი” (1890 წ.)
}}
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიკეთეს ითხოვთ ხელოვანისგან?! მერე ხართ განა სიკეთის ღირსნი?! მარად ცოცხალი ხელოვნება ხომ შობილა მარად თქვენთან ბრძოლაში!“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ შილერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტ ხელოვნებას, როგორც წესი, ავტორი არ ჰყავს.“
| ავტორი = [[ირაკლი ჩარკვიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხელოვნება თავისი არსით უფრო ბედნიერია, ვიდრე უკვდავება.“
| ავტორი = [[ირაკლი ჩარკვიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ეპოქას თავისი ხელოვნება. ხელოვნებას თავისი თავისუფლება..“
| ავტორი = [[ლუდგვიგ ჰევეზი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი = Der Zeit ihre Kunst. Der Kunst ihre Freiheit.
| დამოწმება = <small>[http://www.secession.at/building/geschichte_d.html ''ლუდგვიგ ჰევეზი'']. www.secession.at. 1897.</small>
}}
{{Q
| ციტატა = „სიურეალიზმი ─ რეალიზმია, რომელიც განთავისუფლებს ბანალური აზროვნებისგან.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
eomqse6vta4n6uao8orq6xkaa21wu8v
ადამიანი
0
5243
47071
46981
2026-04-10T12:47:59Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47071
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
მე ვიცნობ ადამიანებს და სწორედ ამიტომ, მეტისმეტად რთულია მათზე საუბარი.
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = ''„უცნაურია ─ ადამიანს ყოველთვის სხვისი ცუდი ქცევა აოცებს, საკუთარს კი ნორმად მიიჩნევს.“''
| ავტორი = [[მარკუს ავრელიუსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანის ფასი უნდა განისაზღვრებოდეს იმის მიხედვით, თუ რას გასცემს ის და არა იმის მიხედვით, თუ რისი მიღწევა შეუძლია.“''
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„თუ ადამიანს ძირისძირობამდე გავაშიშვლებთ, ყველა ჩემნაირი აღმოჩნდება.“''
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ცხოვრება იდიოტისა” (1927 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„რა თქმა უნდა, ყველა ადამიანი ერთმანეთის ახლობელია, მაგრამ მაინც შორეული.“''
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი თავისი ბუნებით პოლიტიკური ცხოველია.“''
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„სიტყვები და ფიქრისკენ სწრაფვა ამაღლებს ადამიანს.“''
| ავტორი = [[არისტოფანე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი არც ანგელოზია და არც ცხოველი; მისი უბედურება ისაა: რაც უფრო მეტად ცდილობს, დაემსგავსოს ანგელოზს ─ მით უფრო მეტად ემსგავსება ცხოველს.“''
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„გარანტია არ არსებობს, როცა საქმე ადამიანის საქციელს ეხება.“''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ─ ცოცხალი წინააღმდეგობაა და ამ ხარისხში ცოცხალი გამოცანაა.“''
| ავტორი = [[სერგეი ბულგაკოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ზოგიერთი ადამიანი თავისი უმნიშვნელობით ხდება შესამჩნევი.“''
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„რამდენად ულმობელია ადამიანი, რამდენი ფარული გულშემზარავი უხეშობაა დახვეწილ, განათლებულ დარბაისლობაში და, ღმერთო ჩემო, იმ ადამიანშიც კი, რომელიც კეთილშობილად და პატიოსნად მიაჩნია საზოგადოებას!..“''
| ავტორი = [[ნიკოლაი გოგოლი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„რა დიდებულია ადამიანი, თუ ის მართლა ადამიანია!“''
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ადამიანის ადამიანური ადამიანობით ადამიანობს.“''
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანისადმი უწყვეტი მტკიცება, რომ ის ღორია, საბოლოოდ მას ღრუტუნსაც დააწყებინებს.“''
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„არცერთი ადამიანი არ არის ისეთი კარგი, როგორიც თავად ჰგონია, და არც ისეთი ცუდი, როგორსაც მისი მოწინააღმდეგეები ფიქრობენ.“''
| ავტორი = [[დენი დიდრო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ხშირად ამბობენ, ადამიანს „მხეცური“ ბუნება აქვსო, მაგრამ სინამდვილეში დიდი უსამართლობაა, ადამიანი ცხოველს შეადარო: ცხოველი ვერასდროს იქნება ისეთი ულმობელი, როგორიც ადამიანია!“''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს.“''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორ ფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა.“''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებს პრობლემების თვლა უფრო მოსწონთ, ვიდრე ბედნიერების.“''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ძალზე ძნელია ხოლმე ადამიანის გამოცნობა, დიდი ხნის ნაცნობობის მიუხედავადაც კი!“''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„აი, მაშინ ხარ ადამიანი, თუ ხელჩაქნეულ ადამიანს თავიდან დააწყებინებ სიცოცხლეს.“''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები არ იცვლებიან ─ იცვლება მხოლოდ გარემოება, მდგომარეობა, რომელში მოხვედრისას ჩნდება ადამიანის ნამდვილი სახე.“''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ტაძრის კედელზე მოხატული ფრესკა არ არის, რომ ერთ განზომილებაში უმზირო, ან მოშალო... მას ირგვლივ უნდა შემოუარო და იმ მხრიდან უმზირო, საიდანაც ლამაზია.“''
| ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ბევრი რამ უნდა გადაიტანო, რომ ადამიანი გახდე.“''
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი დამწყვდეული ცხოველია თავისი სხეულის გარეთ.“''
| ავტორი = [[პოლ ვალერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„არსებობს ადამიანების სამი სახე: ისინი, ვინც ხედავენ; ისინი, ვინც ხედავენ, თუ აჩვენებენ; და ისინი, ვინც ვერ ხედავენ.“''
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ყოველი ადამიანი მართალი იბადება და ცრუ კვდება.“''
| ავტორი = [[ლუკ დე კლაპიე ვოვენარგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„მანამდე მაინც დავრჩეთ ადამიანებად, სანამ მეცნიერებას არ აღმოუჩენია, რომ რაღაც სხვანი ვართ.“''
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ხალხი სასტიკია, მაგრამ ადამიანი ─ კეთილი.“''
| ავტორი = [[რაბინდრანათ თაგორი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ყველა ადამიანი ერთმანეთთანაა დაკავშირებული ─ ცოცხლებიც, მკვდრებიც, დაუბადებლებიც და ის, რასაც ერთი კაცი აკეთებს, ერთგვარად, სხვა ადამიანის გაკეთებულისგან არაფრით განსხვავდება.“''
| ავტორი = [[იუნ ფოსე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სხვა სახელი: სეპტოლოგია I-II” (2019 წ.)
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ერთადერთი არსებაა, რომელიც უარს ამბობს იყოს ის, ვინც ის არის.“''
| ავტორი = [[ ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი, რომელსაც მბრძანებელი სჭირდება, ცხოველია; და თუ ადამიანია, მას არც მბრძანებელი სჭირდება.“''
| ავტორი = [[იმანუელ კანტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანად, ალბათ, მაშინ იწოდები, როცა მხოლოდ შენსას კი არა, სხვის გულსაც უფრთხილდები, რადგან იცი, რომ იმ სხვასაც შენსავით სტკივა.“''
| ავტორი = [[ია კარგარეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანმა რაც არ უნდა ჩაიცვას, სადაც არ უნდა იცხოვროს, სადაც არ უნდა იმუშაოს ან ისწავლოს, მაინც ის იქნება, რაც შინაგანად არის!“''
| ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები ერთმანეთს გაექცეოდნენ, თითოეულის გული და სულისთქმა დაფარული რომ არ იყოს.“''
| ავტორი = [[იმანუელ კანტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები ერთიმეორეს დაელაპარაკებიან და პასუხს გასცემენ შორეული ქვეყნიდან შორეულ ქვეყანაში.“''
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები ივლიან და არ იმოძრავებენ; ილაპარაკებენ მასთან, ვინც არაა, მოუსმენენ მას, ვინც არ მეტყველებს.“''
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანების შეცნობა უფრო ადვილია საერთოდ, ვიდრე ერთი კაცისა კერძოდ.“''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები კი არ იცვლებიან, არამედ შენ დროთა განმავლობაში უფრო ღრმად და უკეთ ეცნობი მათ.“''
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„შეიძლება ამ სამყაროში მხოლოდ ადამიანი ხარ, მაგრამ ვიღაცისთვის მთელი სამყარო ხარ.“''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„თუ ადამიანი თავისი ბუნებით საზოგადოებრივი არსებაა, მაშინ თავისი ჭეშმარიტი ბუნება შეუძლია განავითაროს მხოლოდ საზოგადოებაში, და მისი ბუნების ძალაზე უნდა ვიმსჯელოთ არა ცალკეული ინდივიდუმების ძალის მიხედვით, არამედ მთელი საზოგადოების ძალის მიხედვით.“''
| ავტორი = [[კარლ მარქსი]] & [[ფრიდრიხ ენგელსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„წესიერი ადამიანი ყოველთვის უბრალოა.“''
| ავტორი = [[მარკუს ვალერიუს მარციალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი მით უფრო სრულქმნილია, რაც უფრო სასარგებლოა საზოგადოებრივი, სახელმწიფოებრივი და მთელი კაცობრიობის ინტერესების ფართო წრისათვის.“''
| ავტორი = [[დიმიტრი მენდელეევი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები არ არიან იმისთვის გაჩენილნი, რომ უბადრუკად, საცოდავად იარსებონ.“''
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ჩემი აზრით, ადამიანი მთელი სამყაროა ─ ზოგჯერ ყოველნაირ სხვა სამყაროზე უკეთესი...“''
| ავტორი = [[ამედეო მოდილიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები უცვლელი კანონებით იმართებიან: არსება, რომელიც ჭკუითაა დაჯილდოებული, განუწყვეტლივ არღვევს ღმერთის და თავის მიერ დადგენილ კანონებს.“''
| ავტორი = [[შარლ ლუი დე მონტესკიე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი უფსკრულს გადებული ხიდია ცხოველსა და ზეკაცს შორის!“''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი არც ანგელოზია და არც ცხოველი, და მისი უბედურება იმაშია, რომ რაც უფრო ესწრაფვის ანგელოზობას, მით უფრო მეტად ხდება ცხოველი.“''
| ავტორი = [[ბლეზ პასკალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი აჩრდილია მაგრამ, როცა ცით ბოძებული შუქი მოევლინება, საამურ ცხოვრებასაც შექმნის ნათელმოსილი.“''
| ავტორი = [[პინდარე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი, რომლის ყიდვაც შეიძლება, როგორც წესი, არაფერი ღირს.“''
| ავტორი = [[ტერი პრატჩეტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„დედამიწაზე ყველაფრისთვის საკმარისი ადგილია ─ მხოლოდ ადამიანს არ აქვს ადგილი.“''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ვერასოდეს გამოიწრთობა ─ შეუძლია მხოლოდ ბევრ რამეს მიეჩვიოს.“''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„არასოდეს არ უნდა შემოსაზღვრო ადამიანის შესაძლებლობანი!“''
| ავტორი = [[ჯანი როდარი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბრძენი აზრს იცვლის“
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები არ იცვლებიან ─ ისინი მხოლოდ თამაშობენ საჭირო როლს, ისევ საკუთარი ინტერესებიდან გამომდინარე.“''
| ავტორი = [[რომენ როლანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებო, იყავით ადამიანურნი! ─ ეს თქვენი პირველი მოვალეობაა.“''
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„თითოეული ადამიანი სასარგებლოა კაცობრიობისათვის, მარტო იმითაც კი, რომ არსებობს.“''
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ცხოველია, რომელიც ვაჭრობს: არცერთი სხვა ცხოველი არ აკეთებს ამას ─ არცერთი ძაღლი არ ცვლის ძვლებს სხვასთან.“''
| ავტორი = [[ადამ სმითი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :ადამიანი ყოფილა მხეცი,
:რომელიც თან მძულს, თან ─ მეცოდება!
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ხანდახან რისხვა ვინატრე ზეცის”
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი არის წილადი, რომლის მრიცხველია ის, თუ სხვები რას ამბობენ მასზე, ხოლო მნიშვნელი არის ის, თუ რა წარმოდგენა აქვს მას საკუთარ თავზე.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანის მთავარი ტრაგედიაა, რომ მან არ იცის, ვინ არის.“''
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი საკუთარი წარსულის, განუხორციელებელი სურვილების ერთობლიობაა.“''
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„აი, როგორ უცნაურად არის აგებული ადამიანი და როგორი ვიწრო საზღვრები გვყოფს კეთილდღეობისა თუ დაღუპვისგან.“''
| ავტორი = [[მერი შელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფრანკენშტაინი” (1818 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებს ყველაზე მეტად აინტერესებთ ის, რაც მათ საერთოდ არ ეხება!“''
| ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„შენს ადამიანობას განსაზღვრავს ორი რამ: შენი მოთმინება, როცა არაფერი გაგაჩნია და შენი ქცევა, როცა ყველაფერი გაქვს.“''
| ავტორი = [[ჩარლზ ჩაპლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„საკუთარ თავში ადამიანს გაუფრთხილდით.“''
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ახლა ყველა ადამიანი მოთხრობა მგონია, იმ წუთშივე წარმოვიდგენ, რომ მოთხრობა ხარ და სათაურს გამოგიძებნი…“''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ადამიანთა სევდა” (1984 წ.)
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ძალაუფლების მაძიებელი ცხოველია.“''
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გოდორი” (2003 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი მხოლოდ სიცოცხლე ან მხოლოდ სიკვდილი კი არ არის, არამედ ორივე ერთად: სიკვდილიცა და სიცოცხლეც, სიკვდილ-სიცოცხლე. ერთი მეორეს ქმნის, ორივე ერთად კი ─ ადამიანს.“''
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„დღეს გაცილებით ახლოს არის ადამიანი არარაობის, უარყოფის უფსკრულთან, ვიდრე ოდესმე ყოფილა [...] თუ კაცობრიობას დაღუპვა უწერია, ეს კაცის ხელით მოხდება, და არა ბუნებისა, იმიტომ კი არა, საკმარისზე მეტი რომ დაუგროვდა კაცს თერმობირთვული იარაღი, არამედ იმიტომ, შემაძრწუნებელი სისწრაფით რომ კნინდება იმის სულში საუკუნეების მანძილზე ძლივს აღზრდილი პიროვნება.“''
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიცოცხლისათვის” (1988 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი სხვა არაფერია, თუ არა მისი საქმეების რიგი.“''
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანების უმეტესობას არასოდეს ესმის ერთმანეთის.“''
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები იყოფიან ორ კატეგორიად: ისინი, ვისთან ერთადაც ადვილია და ასევე ადვილია მათ გარეშე. და ისინი, ვისთან ერთადაც რთულია, მაგრამ მათ გარეშე ─ შეუძლებელი.“''
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„იყავი კარგი ადამიანი, მაგრამ არასდროს დაკარგო დრო ამის დასამტკიცებლად.“''
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
6oqg58nl6k1olxq7smqxlxemtz7e2k0
47073
47071
2026-04-10T12:49:38Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47073
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
მე ვიცნობ ადამიანებს და სწორედ ამიტომ, მეტისმეტად რთულია მათზე საუბარი.
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = ''„უცნაურია ─ ადამიანს ყოველთვის სხვისი ცუდი ქცევა აოცებს, საკუთარს კი ნორმად მიიჩნევს.“''
| ავტორი = [[მარკუს ავრელიუსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანის ფასი უნდა განისაზღვრებოდეს იმის მიხედვით, თუ რას გასცემს ის და არა იმის მიხედვით, თუ რისი მიღწევა შეუძლია.“''
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„თუ ადამიანს ძირისძირობამდე გავაშიშვლებთ, ყველა ჩემნაირი აღმოჩნდება.“''
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ცხოვრება იდიოტისა” (1927 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„რა თქმა უნდა, ყველა ადამიანი ერთმანეთის ახლობელია, მაგრამ მაინც შორეული.“''
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი თავისი ბუნებით პოლიტიკური ცხოველია.“''
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„სიტყვები და ფიქრისკენ სწრაფვა ამაღლებს ადამიანს.“''
| ავტორი = [[არისტოფანე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი არც ანგელოზია და არც ცხოველი; მისი უბედურება ისაა: რაც უფრო მეტად ცდილობს, დაემსგავსოს ანგელოზს ─ მით უფრო მეტად ემსგავსება ცხოველს.“''
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„გარანტია არ არსებობს, როცა საქმე ადამიანის საქციელს ეხება.“''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ─ ცოცხალი წინააღმდეგობაა და ამ ხარისხში ცოცხალი გამოცანაა.“''
| ავტორი = [[სერგეი ბულგაკოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ზოგიერთი ადამიანი თავისი უმნიშვნელობით ხდება შესამჩნევი.“''
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„რამდენად ულმობელია ადამიანი, რამდენი ფარული გულშემზარავი უხეშობაა დახვეწილ, განათლებულ დარბაისლობაში და, ღმერთო ჩემო, იმ ადამიანშიც კი, რომელიც კეთილშობილად და პატიოსნად მიაჩნია საზოგადოებას!..“''
| ავტორი = [[ნიკოლაი გოგოლი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„რა დიდებულია ადამიანი, თუ ის მართლა ადამიანია!“''
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ადამიანის ადამიანური ადამიანობით ადამიანობს.“''
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანისადმი უწყვეტი მტკიცება, რომ ის ღორია, საბოლოოდ მას ღრუტუნსაც დააწყებინებს.“''
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„არცერთი ადამიანი არ არის ისეთი კარგი, როგორიც თავად ჰგონია, და არც ისეთი ცუდი, როგორსაც მისი მოწინააღმდეგეები ფიქრობენ.“''
| ავტორი = [[დენი დიდრო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ხშირად ამბობენ, ადამიანს „მხეცური“ ბუნება აქვსო, მაგრამ სინამდვილეში დიდი უსამართლობაა, ადამიანი ცხოველს შეადარო: ცხოველი ვერასდროს იქნება ისეთი ულმობელი, როგორიც ადამიანია!“''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორ ფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა.“''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებს პრობლემების თვლა უფრო მოსწონთ, ვიდრე ბედნიერების.“''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ძალზე ძნელია ხოლმე ადამიანის გამოცნობა, დიდი ხნის ნაცნობობის მიუხედავადაც კი!“''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„აი, მაშინ ხარ ადამიანი, თუ ხელჩაქნეულ ადამიანს თავიდან დააწყებინებ სიცოცხლეს.“''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები არ იცვლებიან ─ იცვლება მხოლოდ გარემოება, მდგომარეობა, რომელში მოხვედრისას ჩნდება ადამიანის ნამდვილი სახე.“''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ტაძრის კედელზე მოხატული ფრესკა არ არის, რომ ერთ განზომილებაში უმზირო, ან მოშალო... მას ირგვლივ უნდა შემოუარო და იმ მხრიდან უმზირო, საიდანაც ლამაზია.“''
| ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ბევრი რამ უნდა გადაიტანო, რომ ადამიანი გახდე.“''
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი დამწყვდეული ცხოველია თავისი სხეულის გარეთ.“''
| ავტორი = [[პოლ ვალერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„არსებობს ადამიანების სამი სახე: ისინი, ვინც ხედავენ; ისინი, ვინც ხედავენ, თუ აჩვენებენ; და ისინი, ვინც ვერ ხედავენ.“''
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ყოველი ადამიანი მართალი იბადება და ცრუ კვდება.“''
| ავტორი = [[ლუკ დე კლაპიე ვოვენარგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„მანამდე მაინც დავრჩეთ ადამიანებად, სანამ მეცნიერებას არ აღმოუჩენია, რომ რაღაც სხვანი ვართ.“''
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ხალხი სასტიკია, მაგრამ ადამიანი ─ კეთილი.“''
| ავტორი = [[რაბინდრანათ თაგორი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ყველა ადამიანი ერთმანეთთანაა დაკავშირებული ─ ცოცხლებიც, მკვდრებიც, დაუბადებლებიც და ის, რასაც ერთი კაცი აკეთებს, ერთგვარად, სხვა ადამიანის გაკეთებულისგან არაფრით განსხვავდება.“''
| ავტორი = [[იუნ ფოსე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სხვა სახელი: სეპტოლოგია I-II” (2019 წ.)
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ერთადერთი არსებაა, რომელიც უარს ამბობს იყოს ის, ვინც ის არის.“''
| ავტორი = [[ ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი, რომელსაც მბრძანებელი სჭირდება, ცხოველია; და თუ ადამიანია, მას არც მბრძანებელი სჭირდება.“''
| ავტორი = [[იმანუელ კანტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანად, ალბათ, მაშინ იწოდები, როცა მხოლოდ შენსას კი არა, სხვის გულსაც უფრთხილდები, რადგან იცი, რომ იმ სხვასაც შენსავით სტკივა.“''
| ავტორი = [[ია კარგარეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანმა რაც არ უნდა ჩაიცვას, სადაც არ უნდა იცხოვროს, სადაც არ უნდა იმუშაოს ან ისწავლოს, მაინც ის იქნება, რაც შინაგანად არის!“''
| ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები ერთმანეთს გაექცეოდნენ, თითოეულის გული და სულისთქმა დაფარული რომ არ იყოს.“''
| ავტორი = [[იმანუელ კანტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები ერთიმეორეს დაელაპარაკებიან და პასუხს გასცემენ შორეული ქვეყნიდან შორეულ ქვეყანაში.“''
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები ივლიან და არ იმოძრავებენ; ილაპარაკებენ მასთან, ვინც არაა, მოუსმენენ მას, ვინც არ მეტყველებს.“''
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანების შეცნობა უფრო ადვილია საერთოდ, ვიდრე ერთი კაცისა კერძოდ.“''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები კი არ იცვლებიან, არამედ შენ დროთა განმავლობაში უფრო ღრმად და უკეთ ეცნობი მათ.“''
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„შეიძლება ამ სამყაროში მხოლოდ ადამიანი ხარ, მაგრამ ვიღაცისთვის მთელი სამყარო ხარ.“''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„თუ ადამიანი თავისი ბუნებით საზოგადოებრივი არსებაა, მაშინ თავისი ჭეშმარიტი ბუნება შეუძლია განავითაროს მხოლოდ საზოგადოებაში, და მისი ბუნების ძალაზე უნდა ვიმსჯელოთ არა ცალკეული ინდივიდუმების ძალის მიხედვით, არამედ მთელი საზოგადოების ძალის მიხედვით.“''
| ავტორი = [[კარლ მარქსი]] & [[ფრიდრიხ ენგელსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„წესიერი ადამიანი ყოველთვის უბრალოა.“''
| ავტორი = [[მარკუს ვალერიუს მარციალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი მით უფრო სრულქმნილია, რაც უფრო სასარგებლოა საზოგადოებრივი, სახელმწიფოებრივი და მთელი კაცობრიობის ინტერესების ფართო წრისათვის.“''
| ავტორი = [[დიმიტრი მენდელეევი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები არ არიან იმისთვის გაჩენილნი, რომ უბადრუკად, საცოდავად იარსებონ.“''
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ჩემი აზრით, ადამიანი მთელი სამყაროა ─ ზოგჯერ ყოველნაირ სხვა სამყაროზე უკეთესი...“''
| ავტორი = [[ამედეო მოდილიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები უცვლელი კანონებით იმართებიან: არსება, რომელიც ჭკუითაა დაჯილდოებული, განუწყვეტლივ არღვევს ღმერთის და თავის მიერ დადგენილ კანონებს.“''
| ავტორი = [[შარლ ლუი დე მონტესკიე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი უფსკრულს გადებული ხიდია ცხოველსა და ზეკაცს შორის!“''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი არც ანგელოზია და არც ცხოველი, და მისი უბედურება იმაშია, რომ რაც უფრო ესწრაფვის ანგელოზობას, მით უფრო მეტად ხდება ცხოველი.“''
| ავტორი = [[ბლეზ პასკალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი აჩრდილია მაგრამ, როცა ცით ბოძებული შუქი მოევლინება, საამურ ცხოვრებასაც შექმნის ნათელმოსილი.“''
| ავტორი = [[პინდარე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი, რომლის ყიდვაც შეიძლება, როგორც წესი, არაფერი ღირს.“''
| ავტორი = [[ტერი პრატჩეტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„დედამიწაზე ყველაფრისთვის საკმარისი ადგილია ─ მხოლოდ ადამიანს არ აქვს ადგილი.“''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ვერასოდეს გამოიწრთობა ─ შეუძლია მხოლოდ ბევრ რამეს მიეჩვიოს.“''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„არასოდეს არ უნდა შემოსაზღვრო ადამიანის შესაძლებლობანი!“''
| ავტორი = [[ჯანი როდარი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბრძენი აზრს იცვლის“
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები არ იცვლებიან ─ ისინი მხოლოდ თამაშობენ საჭირო როლს, ისევ საკუთარი ინტერესებიდან გამომდინარე.“''
| ავტორი = [[რომენ როლანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებო, იყავით ადამიანურნი! ─ ეს თქვენი პირველი მოვალეობაა.“''
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„თითოეული ადამიანი სასარგებლოა კაცობრიობისათვის, მარტო იმითაც კი, რომ არსებობს.“''
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ცხოველია, რომელიც ვაჭრობს: არცერთი სხვა ცხოველი არ აკეთებს ამას ─ არცერთი ძაღლი არ ცვლის ძვლებს სხვასთან.“''
| ავტორი = [[ადამ სმითი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :ადამიანი ყოფილა მხეცი,
:რომელიც თან მძულს, თან ─ მეცოდება!
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ხანდახან რისხვა ვინატრე ზეცის”
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი არის წილადი, რომლის მრიცხველია ის, თუ სხვები რას ამბობენ მასზე, ხოლო მნიშვნელი არის ის, თუ რა წარმოდგენა აქვს მას საკუთარ თავზე.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანის მთავარი ტრაგედიაა, რომ მან არ იცის, ვინ არის.“''
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი საკუთარი წარსულის, განუხორციელებელი სურვილების ერთობლიობაა.“''
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„აი, როგორ უცნაურად არის აგებული ადამიანი და როგორი ვიწრო საზღვრები გვყოფს კეთილდღეობისა თუ დაღუპვისგან.“''
| ავტორი = [[მერი შელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფრანკენშტაინი” (1818 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებს ყველაზე მეტად აინტერესებთ ის, რაც მათ საერთოდ არ ეხება!“''
| ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„შენს ადამიანობას განსაზღვრავს ორი რამ: შენი მოთმინება, როცა არაფერი გაგაჩნია და შენი ქცევა, როცა ყველაფერი გაქვს.“''
| ავტორი = [[ჩარლზ ჩაპლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„საკუთარ თავში ადამიანს გაუფრთხილდით.“''
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ახლა ყველა ადამიანი მოთხრობა მგონია, იმ წუთშივე წარმოვიდგენ, რომ მოთხრობა ხარ და სათაურს გამოგიძებნი…“''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ადამიანთა სევდა” (1984 წ.)
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ძალაუფლების მაძიებელი ცხოველია.“''
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გოდორი” (2003 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი მხოლოდ სიცოცხლე ან მხოლოდ სიკვდილი კი არ არის, არამედ ორივე ერთად: სიკვდილიცა და სიცოცხლეც, სიკვდილ-სიცოცხლე. ერთი მეორეს ქმნის, ორივე ერთად კი ─ ადამიანს.“''
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„დღეს გაცილებით ახლოს არის ადამიანი არარაობის, უარყოფის უფსკრულთან, ვიდრე ოდესმე ყოფილა [...] თუ კაცობრიობას დაღუპვა უწერია, ეს კაცის ხელით მოხდება, და არა ბუნებისა, იმიტომ კი არა, საკმარისზე მეტი რომ დაუგროვდა კაცს თერმობირთვული იარაღი, არამედ იმიტომ, შემაძრწუნებელი სისწრაფით რომ კნინდება იმის სულში საუკუნეების მანძილზე ძლივს აღზრდილი პიროვნება.“''
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიცოცხლისათვის” (1988 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი სხვა არაფერია, თუ არა მისი საქმეების რიგი.“''
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანების უმეტესობას არასოდეს ესმის ერთმანეთის.“''
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები იყოფიან ორ კატეგორიად: ისინი, ვისთან ერთადაც ადვილია და ასევე ადვილია მათ გარეშე. და ისინი, ვისთან ერთადაც რთულია, მაგრამ მათ გარეშე ─ შეუძლებელი.“''
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„იყავი კარგი ადამიანი, მაგრამ არასდროს დაკარგო დრო ამის დასამტკიცებლად.“''
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
h3uolt4qoe80pezc2n59loaso61gous
47074
47073
2026-04-10T12:50:12Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47074
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
მე ვიცნობ ადამიანებს და სწორედ ამიტომ, მეტისმეტად რთულია მათზე საუბარი.
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = ''„უცნაურია ─ ადამიანს ყოველთვის სხვისი ცუდი ქცევა აოცებს, საკუთარს კი ნორმად მიიჩნევს.“''
| ავტორი = [[მარკუს ავრელიუსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანის ფასი უნდა განისაზღვრებოდეს იმის მიხედვით, თუ რას გასცემს ის და არა იმის მიხედვით, თუ რისი მიღწევა შეუძლია.“''
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„თუ ადამიანს ძირისძირობამდე გავაშიშვლებთ, ყველა ჩემნაირი აღმოჩნდება.“''
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ცხოვრება იდიოტისა” (1927 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„რა თქმა უნდა, ყველა ადამიანი ერთმანეთის ახლობელია, მაგრამ მაინც შორეული.“''
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი თავისი ბუნებით პოლიტიკური ცხოველია.“''
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„სიტყვები და ფიქრისკენ სწრაფვა ამაღლებს ადამიანს.“''
| ავტორი = [[არისტოფანე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი არც ანგელოზია და არც ცხოველი; მისი უბედურება ისაა: რაც უფრო მეტად ცდილობს, დაემსგავსოს ანგელოზს ─ მით უფრო მეტად ემსგავსება ცხოველს.“''
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„გარანტია არ არსებობს, როცა საქმე ადამიანის საქციელს ეხება.“''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ─ ცოცხალი წინააღმდეგობაა და ამ ხარისხში ცოცხალი გამოცანაა.“''
| ავტორი = [[სერგეი ბულგაკოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ზოგიერთი ადამიანი თავისი უმნიშვნელობით ხდება შესამჩნევი.“''
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„რამდენად ულმობელია ადამიანი, რამდენი ფარული გულშემზარავი უხეშობაა დახვეწილ, განათლებულ დარბაისლობაში და, ღმერთო ჩემო, იმ ადამიანშიც კი, რომელიც კეთილშობილად და პატიოსნად მიაჩნია საზოგადოებას!..“''
| ავტორი = [[ნიკოლაი გოგოლი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„რა დიდებულია ადამიანი, თუ ის მართლა ადამიანია!“''
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ადამიანის ადამიანური ადამიანობით ადამიანობს.“''
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანისადმი უწყვეტი მტკიცება, რომ ის ღორია, საბოლოოდ მას ღრუტუნსაც დააწყებინებს.“''
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„არცერთი ადამიანი არ არის ისეთი კარგი, როგორიც თავად ჰგონია, და არც ისეთი ცუდი, როგორსაც მისი მოწინააღმდეგეები ფიქრობენ.“''
| ავტორი = [[დენი დიდრო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ხშირად ამბობენ, ადამიანს „მხეცური“ ბუნება აქვსო, მაგრამ სინამდვილეში დიდი უსამართლობაა, ადამიანი ცხოველს შეადარო: ცხოველი ვერასდროს იქნება ისეთი ულმობელი, როგორიც ადამიანია!“''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანის საუკეთესო განსაზღვრა ეს არის: იგი ორ ფეხზე მოსიარულე, უმადური არსებაა.“''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები ხომ ერთმანეთის საწვალებლად გაუჩენია ღმერთს.“''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებს პრობლემების თვლა უფრო მოსწონთ, ვიდრე ბედნიერების.“''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ძალზე ძნელია ხოლმე ადამიანის გამოცნობა, დიდი ხნის ნაცნობობის მიუხედავადაც კი!“''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„აი, მაშინ ხარ ადამიანი, თუ ხელჩაქნეულ ადამიანს თავიდან დააწყებინებ სიცოცხლეს.“''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები არ იცვლებიან ─ იცვლება მხოლოდ გარემოება, მდგომარეობა, რომელში მოხვედრისას ჩნდება ადამიანის ნამდვილი სახე.“''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ტაძრის კედელზე მოხატული ფრესკა არ არის, რომ ერთ განზომილებაში უმზირო, ან მოშალო... მას ირგვლივ უნდა შემოუარო და იმ მხრიდან უმზირო, საიდანაც ლამაზია.“''
| ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ბევრი რამ უნდა გადაიტანო, რომ ადამიანი გახდე.“''
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი დამწყვდეული ცხოველია თავისი სხეულის გარეთ.“''
| ავტორი = [[პოლ ვალერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„არსებობს ადამიანების სამი სახე: ისინი, ვინც ხედავენ; ისინი, ვინც ხედავენ, თუ აჩვენებენ; და ისინი, ვინც ვერ ხედავენ.“''
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ყოველი ადამიანი მართალი იბადება და ცრუ კვდება.“''
| ავტორი = [[ლუკ დე კლაპიე ვოვენარგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„მანამდე მაინც დავრჩეთ ადამიანებად, სანამ მეცნიერებას არ აღმოუჩენია, რომ რაღაც სხვანი ვართ.“''
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ხალხი სასტიკია, მაგრამ ადამიანი ─ კეთილი.“''
| ავტორი = [[რაბინდრანათ თაგორი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ყველა ადამიანი ერთმანეთთანაა დაკავშირებული ─ ცოცხლებიც, მკვდრებიც, დაუბადებლებიც და ის, რასაც ერთი კაცი აკეთებს, ერთგვარად, სხვა ადამიანის გაკეთებულისგან არაფრით განსხვავდება.“''
| ავტორი = [[იუნ ფოსე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სხვა სახელი: სეპტოლოგია I-II” (2019 წ.)
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ერთადერთი არსებაა, რომელიც უარს ამბობს იყოს ის, ვინც ის არის.“''
| ავტორი = [[ ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი, რომელსაც მბრძანებელი სჭირდება, ცხოველია; და თუ ადამიანია, მას არც მბრძანებელი სჭირდება.“''
| ავტორი = [[იმანუელ კანტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანად, ალბათ, მაშინ იწოდები, როცა მხოლოდ შენსას კი არა, სხვის გულსაც უფრთხილდები, რადგან იცი, რომ იმ სხვასაც შენსავით სტკივა.“''
| ავტორი = [[ია კარგარეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანმა რაც არ უნდა ჩაიცვას, სადაც არ უნდა იცხოვროს, სადაც არ უნდა იმუშაოს ან ისწავლოს, მაინც ის იქნება, რაც შინაგანად არის!“''
| ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები ერთმანეთს გაექცეოდნენ, თითოეულის გული და სულისთქმა დაფარული რომ არ იყოს.“''
| ავტორი = [[იმანუელ კანტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები ერთიმეორეს დაელაპარაკებიან და პასუხს გასცემენ შორეული ქვეყნიდან შორეულ ქვეყანაში.“''
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები ივლიან და არ იმოძრავებენ; ილაპარაკებენ მასთან, ვინც არაა, მოუსმენენ მას, ვინც არ მეტყველებს.“''
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანების შეცნობა უფრო ადვილია საერთოდ, ვიდრე ერთი კაცისა კერძოდ.“''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები კი არ იცვლებიან, არამედ შენ დროთა განმავლობაში უფრო ღრმად და უკეთ ეცნობი მათ.“''
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„შეიძლება ამ სამყაროში მხოლოდ ადამიანი ხარ, მაგრამ ვიღაცისთვის მთელი სამყარო ხარ.“''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„თუ ადამიანი თავისი ბუნებით საზოგადოებრივი არსებაა, მაშინ თავისი ჭეშმარიტი ბუნება შეუძლია განავითაროს მხოლოდ საზოგადოებაში, და მისი ბუნების ძალაზე უნდა ვიმსჯელოთ არა ცალკეული ინდივიდუმების ძალის მიხედვით, არამედ მთელი საზოგადოების ძალის მიხედვით.“''
| ავტორი = [[კარლ მარქსი]] & [[ფრიდრიხ ენგელსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„წესიერი ადამიანი ყოველთვის უბრალოა.“''
| ავტორი = [[მარკუს ვალერიუს მარციალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი მით უფრო სრულქმნილია, რაც უფრო სასარგებლოა საზოგადოებრივი, სახელმწიფოებრივი და მთელი კაცობრიობის ინტერესების ფართო წრისათვის.“''
| ავტორი = [[დიმიტრი მენდელეევი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები არ არიან იმისთვის გაჩენილნი, რომ უბადრუკად, საცოდავად იარსებონ.“''
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ჩემი აზრით, ადამიანი მთელი სამყაროა ─ ზოგჯერ ყოველნაირ სხვა სამყაროზე უკეთესი...“''
| ავტორი = [[ამედეო მოდილიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები უცვლელი კანონებით იმართებიან: არსება, რომელიც ჭკუითაა დაჯილდოებული, განუწყვეტლივ არღვევს ღმერთის და თავის მიერ დადგენილ კანონებს.“''
| ავტორი = [[შარლ ლუი დე მონტესკიე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი უფსკრულს გადებული ხიდია ცხოველსა და ზეკაცს შორის!“''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი არც ანგელოზია და არც ცხოველი, და მისი უბედურება იმაშია, რომ რაც უფრო ესწრაფვის ანგელოზობას, მით უფრო მეტად ხდება ცხოველი.“''
| ავტორი = [[ბლეზ პასკალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი აჩრდილია მაგრამ, როცა ცით ბოძებული შუქი მოევლინება, საამურ ცხოვრებასაც შექმნის ნათელმოსილი.“''
| ავტორი = [[პინდარე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი, რომლის ყიდვაც შეიძლება, როგორც წესი, არაფერი ღირს.“''
| ავტორი = [[ტერი პრატჩეტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„დედამიწაზე ყველაფრისთვის საკმარისი ადგილია ─ მხოლოდ ადამიანს არ აქვს ადგილი.“''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ვერასოდეს გამოიწრთობა ─ შეუძლია მხოლოდ ბევრ რამეს მიეჩვიოს.“''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„არასოდეს არ უნდა შემოსაზღვრო ადამიანის შესაძლებლობანი!“''
| ავტორი = [[ჯანი როდარი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ბრძენი აზრს იცვლის“
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები არ იცვლებიან ─ ისინი მხოლოდ თამაშობენ საჭირო როლს, ისევ საკუთარი ინტერესებიდან გამომდინარე.“''
| ავტორი = [[რომენ როლანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებო, იყავით ადამიანურნი! ─ ეს თქვენი პირველი მოვალეობაა.“''
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„თითოეული ადამიანი სასარგებლოა კაცობრიობისათვის, მარტო იმითაც კი, რომ არსებობს.“''
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ცხოველია, რომელიც ვაჭრობს: არცერთი სხვა ცხოველი არ აკეთებს ამას ─ არცერთი ძაღლი არ ცვლის ძვლებს სხვასთან.“''
| ავტორი = [[ადამ სმითი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :ადამიანი ყოფილა მხეცი,
:რომელიც თან მძულს, თან ─ მეცოდება!
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ხანდახან რისხვა ვინატრე ზეცის”
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი არის წილადი, რომლის მრიცხველია ის, თუ სხვები რას ამბობენ მასზე, ხოლო მნიშვნელი არის ის, თუ რა წარმოდგენა აქვს მას საკუთარ თავზე.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანის მთავარი ტრაგედიაა, რომ მან არ იცის, ვინ არის.“''
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი საკუთარი წარსულის, განუხორციელებელი სურვილების ერთობლიობაა.“''
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„აი, როგორ უცნაურად არის აგებული ადამიანი და როგორი ვიწრო საზღვრები გვყოფს კეთილდღეობისა თუ დაღუპვისგან.“''
| ავტორი = [[მერი შელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფრანკენშტაინი” (1818 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებს ყველაზე მეტად აინტერესებთ ის, რაც მათ საერთოდ არ ეხება!“''
| ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„შენს ადამიანობას განსაზღვრავს ორი რამ: შენი მოთმინება, როცა არაფერი გაგაჩნია და შენი ქცევა, როცა ყველაფერი გაქვს.“''
| ავტორი = [[ჩარლზ ჩაპლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„საკუთარ თავში ადამიანს გაუფრთხილდით.“''
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ახლა ყველა ადამიანი მოთხრობა მგონია, იმ წუთშივე წარმოვიდგენ, რომ მოთხრობა ხარ და სათაურს გამოგიძებნი…“''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ადამიანთა სევდა” (1984 წ.)
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი ძალაუფლების მაძიებელი ცხოველია.“''
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გოდორი” (2003 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი მხოლოდ სიცოცხლე ან მხოლოდ სიკვდილი კი არ არის, არამედ ორივე ერთად: სიკვდილიცა და სიცოცხლეც, სიკვდილ-სიცოცხლე. ერთი მეორეს ქმნის, ორივე ერთად კი ─ ადამიანს.“''
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„დღეს გაცილებით ახლოს არის ადამიანი არარაობის, უარყოფის უფსკრულთან, ვიდრე ოდესმე ყოფილა [...] თუ კაცობრიობას დაღუპვა უწერია, ეს კაცის ხელით მოხდება, და არა ბუნებისა, იმიტომ კი არა, საკმარისზე მეტი რომ დაუგროვდა კაცს თერმობირთვული იარაღი, არამედ იმიტომ, შემაძრწუნებელი სისწრაფით რომ კნინდება იმის სულში საუკუნეების მანძილზე ძლივს აღზრდილი პიროვნება.“''
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიცოცხლისათვის” (1988 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი სხვა არაფერია, თუ არა მისი საქმეების რიგი.“''
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანების უმეტესობას არასოდეს ესმის ერთმანეთის.“''
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანები იყოფიან ორ კატეგორიად: ისინი, ვისთან ერთადაც ადვილია და ასევე ადვილია მათ გარეშე. და ისინი, ვისთან ერთადაც რთულია, მაგრამ მათ გარეშე ─ შეუძლებელი.“''
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„იყავი კარგი ადამიანი, მაგრამ არასდროს დაკარგო დრო ამის დასამტკიცებლად.“''
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
1zrpk1z8ccqwtik7nv67kem44crc5sl
ნიკოლა ტესლა
0
5563
47086
30495
2026-04-10T13:31:39Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ციტატები */
47086
wikitext
text/x-wiki
[[ფაილი:Tesla Sarony.jpg|250px|მინიატიურა|ნიკოლა ტესლა]]
'''[[:w:ნიკოლა ტესლა|ნიკოლა ტესლა]]''' (სერბ. Никола Тесла, დ. 10 ივლისი, 1856, ავსტრო-უნგრეთი, დღევანდელი ხორვატია — გ. 7 იანვარი 1943, ნიუ-იორკი, აშშ) — სერბი-ამერიკელი ფიზიკოსი, ინჟინერი, გამომგონებელი ელექტრო და რადიოტექნიკის სფეროში.
=='''ციტატები'''==
{{Q
| ციტატა = ცივილიზაციის განვითარება შეიძლება შევადაროთ ცეცხლს, თავიდან არის სუსტი ნაპერწკალი, შემდეგ მბჟუტავი ცეცხლი, შემდეგ კი დიადი ცეცხლი სისწრაფით და უდიდესი ძალით დაჯილდოებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [http://citaty.info/man/nikola-tesla ნიკოლა ტესლა ციტატები]
}}
{{Q
| ციტატა = გონებრივი შესაძლებლობების ნიჭი ბოძებულია უფლისგან და თუ ჩვენ ჩვენი გონების კონცენტრაციას ამ უდიდეს ჭეშმარიტებაზე მოვახდენთ, ჩვენ ვიპოვით ჰარმონიას ამ უძლეველ ძალასთან. დედაჩემმა მასწავლა მეძებნა ყოველი ჭეშმარიტება ბიბლიაში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [http://citaty.info/man/nikola-tesla ნიკოლა ტესლა ციტატები]
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაფერი, რაც კი ოდესმე გამიკეთებია მე ვაკეთებდი კაცობრიობისთვის, სამყაროსთვის — რომელშიც არ იქნება დამცირება და ღარიბთა შევიწროვება მდიდრების მიერ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [http://citaty.info/man/nikola-tesla ნიკოლა ტესლა ციტატები]
}}
{{Q
| ციტატა = უმცირესი არსების მოქმედებასაც კი მოაქვს მთელ სამყაროში ცვლილება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [http://citaty.info/man/nikola-tesla ნიკოლა ტესლა ციტატები]
}}
{{Q
| ციტატა = მას შემდეგ 80 წელი გავიდა და მე ჯერ კიდევ ვერ გამიცია პასუხი საკუთარ კითხვაზე: რა არის ელექტროენერგია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [http://citaty.info/man/nikola-tesla ნიკოლა ტესლა ციტატები]
}}
{{Q
| ციტატა = უდიდესი საიდუმლოებანი ჩვენ ჯერ კიდევ აღმოსაჩენი გვაქვს, სიკვდილიც კი შეიძლება არ აღმოჩნდეს დასასრული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [http://citaty.info/man/nikola-tesla ნიკოლა ტესლა ციტატები]
}}
{{Q
| ციტატა = რამდენი ადამიანი მეძახდა მე ფანტაზიორს, როგორ დასცინოდა დაკარგული უქნარა სამყარო ჩემს იდეებს. ჩვენ დრო განვგსჯის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [http://citaty.info/man/nikola-tesla ნიკოლა ტესლა ციტატები]
}}
{{Q
| ციტატა = თქვენ გსმენიათ ნათქვამი — თავს ზევით ვერ ახტებიო? ეს არასწორია. ადამიანს ყველაფერი შეუძლია.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [http://citaty.info/man/nikola-tesla ნიკოლა ტესლა ციტატები]
}}
==რესურსები ინტერნეტში==
* [http://www.tesla-museum.org "Nikola Tesla Museum" (Belgrade, Serbia)]
* [http://www.pbs.org/tesla/ "Tesla: Master of Lightning" (PBS)]
* [http://www.tfcbooks.com/default.htm 21st Century Books (Tesla information site)]
** [http://www.tfcbooks.com/tesla/contents.htm Selected writings]
* [http://www.frank.germano.com/nikolatesla.htm The Complete Tesla]
* [http://www.crystalinks.com/tesla.html Brief biography]
* [http://myhero.com/myhero/hero.asp?hero=nikolaTesla My Hero project]
* [http://www.spaceandmotion.com/Physics-Nikola-Tesla-Inventions-Resonance.htm Tribute page]
* [http://peswiki.com/index.php/Directory:Nikola_Tesla Nikola Tesla - PESWiki]
{{ვიკიპედია}}
{{DEFAULTSORT:ტესლა, ნიკოლა}}
[[კატეგორია:სერბი გამომგონებლები]]
[[კატეგორია:ამერიკელი გამომგონებლები]]
[[კატეგორია:ამერიკელი ფიზიკოსები]]
[[კატეგორია: პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
0d0vphb6px3iajdxsuakecweu2xw1aa
შეცდომა
0
5580
47085
46557
2026-04-10T13:30:16Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* გ */
47085
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „იმას, ვისაც არასდროს დაუშვია შეცდომა, არასდროს უცდია რაიმე ახლის შექმნა.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შეცდომა ბევრჯერ შეიძლება, სწორ საქციელს კი მხოლოდ ერთი გზა გააჩნია.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებს ახასიათებთ შეცდომების დაშვება, თუმცა უფრო ხშირად ისინი საკუთარი შეცდომების სხვაზე გადაბრალებით ხასიათდებიან.“
| ავტორი = [[არტურ ბლოხი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.)
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „შეუცდომელი მხოლოდ ღმერთია და, ღმერთის გარდა უსაქმო ძილისგუდა. ვინც ჰმოქმედობს, იღვწის, შეცდომას ვერასოდეს ვერ ასცდება.“
| ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შეცდომა სასარგებლოა ხოლმე, როცა ახალგაზრდები ვართ, ოღონდ სიბერემდე არ უნდა ვატაროთ ის.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შენი ერთი გადაბრუნებული ნაბიჯის გამო გადაგივლიან და მაშინვე დაივიწყებენ, რომ გუშინ უყვარდი.“
| ავტორი = [[ნიკო გომელაური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შეცდომების ნუ გეშინიათ ─ მათ გარეშე ვერ იცხოვრებთ.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „საკუთარ შეცოდებათა დავიწყება უსირცხვილობას ბადებს.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მთავარია, რომ შეიგნო შენი შეცდომა და ყველაფერი რიგზე იქნება.“
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები ცხოვრებაში ყველაზე დიდ შეცდომას მაშინ უშვებენ, როდესაც ვერ ხვდებიან, რა ახლოს არიან წარმატებასთან და უბრალოდ ნებდებიან.“
| ავტორი = [[ტომას ედისონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უკეთესია, ისწავლო სხვის შეცდომებზე, ვიდრე შენსაზე.“
| ავტორი = [[ეზოპე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „გონიერების პირველი ნიშანი საკუთარი შეცდომების, ცოდვების შეგნებაა.“
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი შეცდომა ის არის, როცა ადამიანი თავის თავს სრულად უცდომელად მიიჩნევს.“
| ავტორი = [[ტომას კარლაილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთადერთი ნამდვილი შეცდომაა, არ გამოასწორო შენ მიერ ჩადენილი შეცდომები.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი, რომელმაც შეცდომა დაუშვა და მის გამოსწორებას არ ცდილობს, ახალ შეცდომას უშვებს.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „როდესაც გააცნობიერებ, რომ შეცდომა დაუშვი, დაუყოვნებლივ დაიწყე მისი გამოსწორება.“
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩემი ცხოვრების უდიდესი შეცდომა იყო, როცა ვფიქრობდი, რომ სხვებსაც ისე ვეყვარებოდი, როგორც მე მიყვარდნენ ისინი.“
| ავტორი = [[ჰიტ ლეჯერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ქალები უფრო იოლად აღიარებენ თავიანთ შეცდომებს, ვიდრე მამაკაცები, ამიტომაც ისე ჩანს, თითქოს ქალები მეტ შეცდომებს უშვებენ.“
| ავტორი = [[ჯინა ლოლობრიჯიდა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „შენ უშვებ შეცდომებს და შეცდომები გაყალიბებენ შენ.“
| ავტორი = [[მაქსველ მალცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი საკმარისად დიდსულოვანი უნდა იყოს, რომ აღიაროს თავისი შეცდომები; საკმარისად ჭკვიანი, რომ ისწავლოს მათგან და საკმარისად ძლიერი, რომ შეძლოს მათი გამოსწორება.“
| ავტორი = [[ჯონ მაქსველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „აბსოლუტურად უშეცდომო მხოლოდ მატყუარაა, რომელიც სამყაროს სათავისოდ ირგებს.“
| ავტორი = [[გია მურღულია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„არასოდეს შეუშალოთ ხელი თქვენს მტერს, როდესაც ის შეცდომას უშვებს.“''
| ავტორი = [[ნაპოლეონ I]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „სცდებიან ადამიანები იმიტომ კი არა, რომ არ იციან, არამედ იმიტომ, რომ ჰგონიათ ─ ვიცითო.“
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „მცირე, გამოუსწორებელი შეცდომები ადვილად გადადის დიდ მანკიერებაში.“
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შეცდომა ყოველი ადამიანის თვისებაა, მაგრამ ვინც ცდება, მას არამც და არამც არ შეიძლება ეწოდოს გამოუსწორებელი სულელი, თუკი ის შეცდომის დაშვების შემდეგ ცდილობს მის გამოსწორებას და არ ჯიუტობს.“
| ავტორი = [[სოფოკლე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „შეცდომის მეორედ დაშვება, უკვე არჩევანია.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არ ცდება მხოლოდ ის, ვინც არაფერს აკეთებს, თუმცა სწორედ ეს არის მისი მთავარი შეცდომა.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები მუდამ სცდებოდნენ და მომავალშიაც შესცდებიან, და ყველაზე მეტად შესცდებიან იმაში, რაც მათ სამართლიანად და უსამართლოდ მიაჩნიათ.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ ყოველთვის არ ვართ დაზღვეულები იმ შეცდომებისგან, რომელთა გამოც სხვებს დავცინით!“
| ავტორი = [[ზიგმუნდ ფროიდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი იმიტომ არის ადამიანი, რომ შეცდომა მისი წერაა, უამისოდ კაცი ღმერთი იქნებოდა!“
| ავტორი = [[ალექსანდრე ყაზბეგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „გაანთავისუფლო ადამიანი მისი შეცდომისაგან არ ნიშნავს, რომ მას რაღაც წაართვი, პირიქით, შენ მას მიეცი ძალიან ბევრი.“
| ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შეცდომებში გატარებული ცხოვრება ბევრად უფრო ღირსეულია, ვიდრე უსაქმოდ გაცდენილი.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩემი გამოცდილებიდან გამომდინარე, შეცდომების გამოსწორება შეუძლებელია ─ ისინი რჩებიან ისტორიაში, ისევე როგორც მოპოვებული გამარჯვებები.“
| ავტორი = [[ირაკლი ჩარკვიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი ადამიანი ყველა შეცდომას თავად არ უშვებს ─ სხვასაც უტოვებს ამის შესაძლებლობას.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დიდი უპირატესობა აქვს იმას, ვინც ადრევე დაუშვა ის შეცდომები, რომელზეც რაიმეს სწავლა შეიძლება.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „შეცდომებზე ვსწავლობთ; გამოუსწორებელ შეცდომებზე ─ ადამიანებს ვკარგავთ...“
| ავტორი = [[ხატია ცაბაურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შეიძლება ცდებოდეს ყოველი ჩვენგანი, ოღონდ შეცდომას ბოლომდე იცავს მხოლოდ გიჟი.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = :მე კი დავრწმუნდი, რომ შენი ხელი
:ჩემს დაღლილ ხელზე შემთხვევით იდო,
:შეცდომით იდო და ნელა-ნელა
:თავის შეცდომას ხვდებოდა თვითონ.
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „გაზაფხულის პირველი დღე“
}}
{{Q
| ციტატა = :მე ჩემს თავს უფრო ძლიერად ვთვლიდი,
:სხვა არაფერი შემშლია მეტი.
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩადენილი შეცდომები ბევრია და ყველა მათგანის თუნდაც აღსანუსხავად არც დრო გვეყოფა, არც ადგილი.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიცოცხლისათვის” (1988 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი არასოდეს მარტო არ ცდება, მაგრამ, სამწუხაროდ, ყოველთვის მარტო აგებს პასუხს საერთო შეცდომებისთვის.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გოდორი” (2003 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს თუ წამოიკიდებ და შეცდომის დაშვების გარდა, სხვა გზას არ დაუტოვებ, ის ადამიანი აუცილებლად დაუშვებს შენს მიმართ შეცდომას.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
შეცდომა რომელიც გხდის თავმდაბალს სჯობს
{{Q
| ციტატა = „ტანგოში არ არსებობს შეცდომები ─ ისევე, როგორც ცხოვრებაში... თუ შეგეშლება, თავი ისე უნდა დაიჭირო, რომ ასე იყო საჭირო და განაგრძო ცეკვა.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = კინოფილმი „ქალის სურნელი“ (1992 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩემი შეცდომები მე მითხარი და არა ─ სხვებს, რადგან ისინი მე უნდა გამოვასწორო და არა ─ სხვებმა.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები შეცდომებზე სწავლობენ და ახალ შეცდომებს უშვებენ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „აუცილებლად დაუშვით ყველა ის შეცდომა, რაც ბედნიერს გაგხდით.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა ვინმე შეცდომას დაუშვებს, წამიერად ნუ დაუვიწყებთ ყველა კარგ საქმეს, რაც კი ოდესმე უკეთებია!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შეცდომის დაშვების შიშით არაფრის კეთება, ყველაზე დიდი შეცდომაა.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ერთი ალილუია მღვდელსაც შეეშლებაო.
| ავტორი = [[ქართული ანდაზები|ქართული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც ცხენიდან არ ჩამოვარდნილა, ის ცხენოსნობას ვერ ისწავლისო.
| ავტორი = [[ქართული ანდაზები|ქართული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = შეცდომა სიყალბედ არ ითვლება.
| ავტორი = [[გერმანული ანდაზები|გერმანული]] და რუსული ანდაზა
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ცდომილება კაცის თვისებაა.
| ავტორი = [[გერმანული ანდაზები|გერმანული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ერთი შეცდომა მეორეს იწვევს.
| ავტორი = [[გერმანული ანდაზები|გერმანული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = შეცდომას ის იწვევს, რომ უკეთესი არ ვიცით.
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სიბრძნის საუნჯე“, თბილისი 1987
}}
{{Q
| ციტატა = ვინც ბევრს გაბედავს, ბევრჯერაც შეცდება.
| ავტორი = მენანდრე
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სიბრძნის საუნჯე“, თბილისი 1987
}}
{{Q
| ციტატა = ადამიანი მუდამ ცდება, ვიდრე ისწრაფვის.
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სიბრძნის საუნჯე“, თბილისი 1987
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე მეტად ქების ღირსი იგია, ვისაც იმდენი ვაჟკაცობა აქვს, რომ თავისი შეცდომა აღიაროს და გაასწოროს.
| ავტორი = ფ. ფენელონი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სიბრძნის საუნჯე“, თბილისი 1987
}}
{{Q
| ციტატა = შეცდომა მოსდის ყველა ადამიანს, ოღონდ დიდი ადამიანები აღიარებენ თავის შეცდომებს.
| ავტორი = ბ. ფონტენელი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სიბრძნის საუნჯე“, თბილისი 1987
}}
{{Q
| ციტატა = მორცხვობა იქნებ მისაღები იყოს ყველგან, ოღონდ არა საკუთარი შეცდომების აღიარებისას.
| ავტორი = [[დორის ლესინგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სიბრძნის საუნჯე“, თბილისი 1987
}}
{{Q
| ციტატა = რაკი შენი შეცდომა სცან და აღიარე, უჭკვიანესი შეიქმენ.
| ავტორი = ა. პოპი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სიბრძნის საუნჯე“, თბილისი 1987
}}
{{Q
| ციტატა = კაცი ძლიერი ხდება, როცა თავის სისუსტეს აღიარებს.
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სიბრძნის საუნჯე“, თბილისი 1987
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე დიდი შეცდომა ის არის, როცა ადამიანი თავის თავს სრულიად უცდომელად მიიჩნევს.
| ავტორი = ტ. კარლეილი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სიბრძნის საუნჯე“, თბილისი 1987
}}
{{Q
| ციტატა = შეცდომა ყველაზე უფრო ღრმა ფორმაა გამოცდილებისა.
| ავტორი = მ. კესელი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სიბრძნის საუნჯე“, თბილისი 1987
}}
{{Q
| ციტატა = შეცდომები ირონიულად მიგვასწავლიან გზას ჭეშმარიტებისაკენ.
| ავტორი = ა. რაიცი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „სიბრძნის საუნჯე“, თბილისი 1987
}}
ერთადერთი შეცდომა ისაა, რომელიც არაფერს გასწავლის
ზოგიერთი შეცდომა ისეთი სასიამოვნოა, საწყენია მათი მხოლოდ ერთხელ ჩადენაო, ჯეკ ნიკოლსონს უთქვამს
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
l95xlymjq72joj38wfvyw4meqsekcvf
სიყვარული
0
6608
47096
46986
2026-04-10T13:53:51Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ი */
47096
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = '''„გრავიტაცია დამნაშავე არაა იმაში, რომ ადამიანებს ერთმანეთი უყვარდებათ.“'''
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სამყარო მხოლოდ მაშინ გახდება ნამდვილი, როცა ადამიანი სიყვარულს ისწავლის. მანამდე კი მხოლოდ ერთი რწმენით შეგვიძლია ვიცხოვროთ – რწმენით, თითქოს სიყვარულისა რამე გაგვეგებოდეს, არადა, მისი დაფასება ჯერაც ვერ გვისწავლია.“'''
| ავტორი = [[დანტე ალიგიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ერთხანს მაინც უნდა იყოთ ერთად, რომ სულში ჩახედოთ ერთმანეთს – მისი სულიერი რაღაც-რაღაცები შენი სიცოცხლისთვის აუცილებელი რომ გახდება, მაშინ დაერქმევა თქვენს ურთიერთობას სიყვარული.“'''
| ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული დაუოკებელი სურვილია, ხოლო დაკმაყოფილებული სურვილი ნელდება.“'''
| ავტორი = [[ჰანს კრისტიან ანდერსენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ორ სხეულში მცხოვრები ერთი სულია.“'''
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ეს ნიშნავს, რასაც სიკეთედ თვლი, გინდოდეს სხვისთვის, ანუ ვინც გიყვარს, მისთვის.“'''
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული მარტო ურთიერთშერწყმას კი არ გულისხმობს, არამედ ფილოსოფიასაც ─ ბრძენი სიყვარულსაც მიეცემა და სახელმწიფო საქმეებსაც გააკეთებს, დაქორწინდება კიდეც და მეფეებთანაც იცხოვრებს.“'''
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული თეორემაა, რომელიც ყოველდღიურ დამტკიცებას მოითხოვს.“'''
| ავტორი = [[არქიმედე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს, ასე თუ ისე, სიცხადე შეაქვს იმ გაუგებრობაში, თუ რატომ ებღაუჭებიან სიცოცხლეს გამწარებით ეს საცოდავი ადამიანები... სიმართლე თუ გინდათ, ამ უნარის გარეშე ადამიანს ათი ცოფიანი ძაღლი სჯობია ─ იმდენად საშიში და დაუნდობელია... მაგრამ ასეთები ცოტანი არიან. უმრავლესობას ამ უნარის, თუნდაც სულ უმნიშვნელო ნამცეცები, მაინც აქვს შემორჩენილი.“'''
| ავტორი = [[თეიმურაზ ბაბლუანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მზე, მთვარე და პურის ყანა” (2018 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად სიხარული, რომელიც წართმეულ სიყვარულს შეცვლის.”'''
| ავტორი = [[ჯორჯ გორდონ ბაირონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იქნებ, სიყვარული განცდილი სიამოვნებისთვის მადლობის გრძნობაა და სხვა არაფერი?!“'''
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მამა გორიო” (1835 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გზაა, რომლითაც თვით ბრიყვებიც კი გარკვეულ ღირსებას აღწევენ.“'''
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''მხოლოდ კავშირი ესრეთთ სულთა შობს სიყვარულსა,'''
:'''ზეგარდმო მადლით დაუხსნელად დამტკიცებულსა!'''
| ავტორი = [[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რად ჰყვედრი კაცსა”
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ხელოვნების ნიმუშია ─ მწერლების, მუსიკოსების, მხატვრების, კინორეჟისორების მუზა.“'''
| ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შეყვარებული მამაკაცი ის არის, ვისაც უყვარს თავისი მძინარე ქალბატონის ყურება და მისით ტკბობა.“'''
| ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იყო შეყვარებული, ნიშნავს იყო სულ გაოცებული – როცა გაოცება გაივლის, სიყვარულიც გაქრება. ხშირად გვავიწყდება, რომ სიყვარულში ცნობისმოყვარეობა 90%-ია და მხოლოდ 10% – მარტოხელა ძაღლივით სიკვდილის შიში.“'''
| ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ თქვენ იცით, რის გამო გიყვართ ქალი, ეს იმას ნიშნავს, რომ ის არ გიყვართ.“'''
| ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„დანაშაული არ არის, რამდენჯერმე გიყვარდეს.“'''
| ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ყოველთვის ტელესკოპში იყურება, სიძულვილი კი, მიკროსკოპში გაკვირდება.“'''
| ავტორი = [[ჯოშ ბილინგსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული კი არ გვამცირებს, პირიქით ─ გვანთავისუფლებს. მხოლოდ სიყვარულს შეუძლია განთავისუფლება.“'''
| ავტორი = [[ალექსანდრე ბლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რა არის სიყვარული? – ვნება, რომელიც ერთ მხარეს ათავსებს მთელ დედამიწას, ხოლო მეორე მხარეს მხოლოდ და მხოლოდ სიყვარულის საგანს.“'''
| ავტორი = [[ნაპოლეონ ბონაპარტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გაანადგურეთ სიყვარული და ჩვენი დედამიწა სამარედ გადაიქცევა.“'''
| ავტორი = [[რობერტ ბრაუნინგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულია, როდესაც ვინმეს შეუძლია ადამიანს საკუთარი თავი დაუბრუნოს.“'''
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ისაა, როცა გინდა ვიღაცასთან ერთად წელიწადის ოთხივე დრო გაატარო. გინდა ვინმესთან ერთად გაზაფხულის ქარიშხლებს გაექცე, ფეხქვეშ კი იასამნები გეფინოს, ზაფხულობით ხილი შეაგროვო და მდინარეში იბანაო. შემოდგომაზე ერთად მოხარშოთ მურაბები და სიცივისას ფანჯარა მიხუროთ. ზამთარში, გაციებაში და გრძელი საღამოების გადატანაში ერთმანეთს დაეხმაროთ.“'''
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შეყვარებული ხალხი ხისტი და საშიში ხდება ხოლმე; ფართო პერსპექტივაში ხედვის უნარს კარგავენ, ისევე როგორც იუმორის გრძნობას... ისინი ნერვიული მუდოები ხდებიან, ფსიქოპათური გადახრებით... ზოგჯერ მკვლელებიც.“'''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იპოვე ის, რაც მთელი გულით გეყვარება და მიეცი საშუალება ─ მოგკლას.“'''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რა თქმა უნდა, შესაძლებელია ადამიანი გიყვარდეს ─ თუ მას ძალიან კარგად არ იცნობ.“'''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ სიყვარულის უნარი გაქვს, პირველ რიგში საკუთარი თავი შეიყვარე.“'''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არ ითხოვს სრულყოფილებას ─ ის ხედავს მთლიანობას არასრულშიც.“'''
| ავტორი = [[ლეო ბუსკალია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული თამაშია, რომელსაც ორი თამაშობს და ორივე მოგებული რჩება.“'''
| ავტორი = [[ევა გაბორი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ვისაც ოდესმე სიყვარული გამოუცდია, მას უგემნია თავათ სიკვდილი.“'''
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დიდოსტატის მარჯვენა” (1938-1939 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ორი არაიდეალური ადამიანი ერთმანეთს შეხვდა... შეიყვარეს... და ერთმანეთისთვის იდეალურები გახდნენ.“'''
| ავტორი = [[ვიტალი გიბერტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული, იცით, რა არის? როცა რაიმეს კი არ ველი შენგან... არამედ მზად ვარ, მოვკვდე შენთვის...“'''
| ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რაშია გამოსავალი? გამოსავალი სიყვარულშია ─ როდესაც ადამიანს უყვარს, მას აღარაფერი ბეზრდება...“'''
| ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული შობს სიყვარულს.“'''
| ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ძლიერი, წმინდა სიყვარული მოყვასისადმი, თვით მოსიყვარულესაც უტკბობს სიცოცხლესა და მოყვასსაცო.“'''
| ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს, ისევე როგორც მთელ ბუნებას, აქვს ჭკნობისა და ყვავილობის პერიოდი, მაგრამ მთლიანად არასდროს კვდება ─ ზღვა მაინც ზღვაა, მოიქცევა თუ უკუიქცევა.“'''
| ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება ცოდვა და უზნეო მდგომარეობაა.“'''
| ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული უპირველესად მოქმედებაა და როგორც ყოველ მოქმედებას, მასაც დიდი დაძაბულობა ახლავს თან.“'''
| ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„განა სიყვარულს რაიმე საერთო აქვს გონებასთან?!“'''
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ამ ქვეყანაზე ბოროტებისთვის კი არა, სიყვარულისთვის ვართ გაჩენილები ─ ნამდვილი გრძნობით ნათქვამი „მიყვარხარ“ არასოდეს გაუფერულდება.“'''
| ავტორი = [[ნიკო გომელაური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არაფერი ისე არ მჟღავნდება, როგორც ფარული სიყვარული.“'''
| ავტორი = [[ლევან გოთუა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის შედეგი ყოველთვის ერთი და იგივეა ─ ახალი ადამიანი! ბავშვზე კი არ მოგახსენებთ, არამედ ადამიანებზე, რომელთაც უყვართ. აკი გრძნობა სულს უახლებს კაცს, უფრო სხვაგვარს, უკეთესსა და ლამაზს შეიქმს.“'''
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს სიცოცხლის სურვილს.“'''
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ელვისებურად გადის გულში და მასსავით მუნჯია.“'''
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ე.ი. შედარებას თავი დაანებო.“'''
| ავტორი = [[ბერნარ გრასე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''ვისაც ვინ უყვარს, ჯურღმულშიც მოსძებნის უეჭველადა.'''
| ავტორი = [[იოსებ გრიშაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ია და ყაყაჩო”
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული რაა, ბრძენო? – ეს მინდოდა ჩემთვის გეთქვა.
ორი სული – ერთი ფიქრი, ორი გული – ერთი ფეთქვა.“'''
| ავტორი = [[სალვადორ დალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = ????????????????
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ვისაც არავინ უყვარს, ის მგონი, არავის უყვარს.“'''
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ვერავითარი თვალთმაქცობით ვერ დამალავ სიყვარულს იქ, სადაც არის და ვერ გამოაჩენ, სადაც არ არის.“'''
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ შენ ერთდროულად გიყვარს ორი ადამიანი, აირჩიე მეორე, რადგან პირველი რომ გყვარებოდა მართლა, მეორე არასოდეს შეგიყვარდებოდა.“'''
| ავტორი = [[ჯონი დეპი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად ართმევს გონებას იმას, ვისაც აქვს და აძლევს იმას, ვისაც არ გააჩნია.“'''
| ავტორი = [[დენი დიდრო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ─ ყველაზე უფრო საინტერესო და საპატიო გახლავთ ადამიანურ სისუსტეთა შორის.“'''
| ავტორი = [[ჩარლზ დიკენსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანებმა შეამკეს სიყვარული სიმორცხვით, პოეზიით, თავგანწირვით, მაგრამ მათვე შეიტანეს მასში ისეთი რამ, რაც ცხოველებსაც არ შეუძლიათ: მეტისმეტობა, ღალატი, გარყვნილება და მლიქვნელობა.“'''
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ის, ვინც შეყვარებულია, არასოდეს იბნევა იმაში, თუ ვინ უყვარს.“'''
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ვისაც დიდი სიყვარული შეუძლია, იმან დარდიც დიდი იცის.“'''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი...“'''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არ შეიძლება შენი ცხოვრება სხვებს მსხვერპლად შესწირო და გეგონოს, რომ ეს სიყვარულია.“'''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„დედამიწას სიყვარული ატრიალებს... ასე რომ არა, დაიქცეოდა, ამდენი ცოდვა დაამძიმებდა, ვეღარ შესძლებდა ბრუნვას, ზოგ-ზოგებისადმი სიყვარული რომ არა.“'''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იქ, სადაც სიყვარული ურევია, ყოველივე ლამაზდება.“'''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როდესაც ყვავილი მოგწონს, წყვეტ მას, ხოლო როცა გიყვარს ─ რწყავ.“'''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულმა ასე იცის ─ ადამიანი ხდება სახლი, რომელშიც ცხოვრობ.“'''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როცა იგრძნობ, რომ გული სიყვარულით გიძგერს, ამ სიყვარულის ჩახშობას ნუ შეეცდები.“'''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული – ეს ნიჭია, რომელიც ღმერთმა ადამიანს უბოძა და უბედურია ის, ვინც ამ ქვეყნიდან ამ ნიჭის გარეშე წავა.“'''
| ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული თავად არს ღმერთი და თუ სიყვარული შენთან არს, შენთან არს ღმერთი.“'''
| ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარდეს – ერთმანეთის ყურებას კი არ ნიშნავს, არამედ ხედვას ერთი მიმართულებით.“'''
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული იწყება მაშინ, როცა გიყვარს და საპასუხოდ არაფერს ელი.“'''
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “პატარა უფლისწული” (1943 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული სხვათა გამო სიხარულია.“'''
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„მას, ვისაც უყვარდა, კვლავ ვერ შეიყვარებს, არ ძალუძს დამწვარს, კვლავ რომ აალდეს.“'''
| ავტორი = [[სერგეი ესენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს ძალუძს ყველაფერს სძლიოს ─ მოდით, ჩვენც მას დავემორჩილოთ.“'''
| ავტორი = [[ვერგილიუსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არის იქ, სადაც შენ იპოვი მას.“'''
| ავტორი = [[კურტ ვონეგუტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერს სძლევს ─ იგი ერთი ასი ათასად მაღლა დგას თავმოყვარეობაზე, სიმდიდრეზე ძვირია, დიდებაზე კეთილშობილია.“'''
| ავტორი = [[უილიამ თეკერეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანს ერთგული მეგობრისთვის ყველაფრის მიცემა შეუძლია ─ ყველაფრის, გარდა იმ ქალისა, რომელიც უყვარს.“'''
| ავტორი = [[ჰენრიკ იბსენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„მარტო ის კი არ უნდა გვიყვარდეს, ვისაც ჩვენ ვუყვარვართ, არამედ ─ ყველა.“'''
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ბავშვივითაა ─ წყენა უცებ ავიწყდება.“'''
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შეყვარებამდე უნდა გაახილო თვალები, თორემ თუ შეგიყვარდა, მერე მარტო ის და იმის ძაღლი კი არა, მეზობლის ნაგაზიც გეყვარება.“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის დროს თუ მონობა შეგიძლია ─ მეფე ხარ!“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარდა და აღარ გიყვარს, მასეთი რამ არ არსებობს... თუ მართლა გიყვარს, სამუდამოდ გიყვარს. თუ გადაგიყვარდა, ესე იგი, არც არასოდეს გყვარებია.“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის და ვნების დამწვრობით ადამიანი რომ დაშინებულიყო, კაცობრიობა დიდი ხნის წინ შეწყვეტდა არსებობას...“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არ არის მხოლოდ ფიქრი ადამიანზე, ეს არის ყოფნა მის გვერდით მაშინაც კი, როცა შორს ხარ.“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შენ რომ სიყვარული შეგეძლოს და მე მართლა ვიყო სიყვარულის ღირსი ─ არ დამიცდიდი: ადგებოდი და უანგაროდ შემიყვარებდი...“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული დიდი ტვირთია ─ სუსტი, უძლური და უნიათო ვერ ასწევს, ვერ ატარებს…“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული თუ არ იცი, ყველაფრის სწავლას თავი დაანებე და ჯერ სიყვარული ისწავლე.“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არის, როცა ულაპარაკოდ დათმობ შენს სიცოცხლეს. ყველაზე ძვირფასს რომ დათმობ ─ ეს არის სიყვარული.“'''
| ავტორი = [[კახი კავსაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ზოგჯერ ადამიანებს უყვართ ერთმანეთი, მაგრამ დროისა და ფიქრის უქონლობის გამო, არც კი უწყიან, რომ უყვართ.“'''
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ავადმყოფობის სახეობაა, რომელიც არც ჭკვიანებს ინდობს და არც ბრიყვებს.“'''
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შეიყვარეთ საკუთარი თავი, შემდეგ ─ სიცოცხლე და მხოლოდ ამის შემდეგ ─ ის, ვინც გსურთ.“'''
| ავტორი = [[ფრიდა კარლო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული სულიერი კულტურის ნაწილია ─ პატარა ადამიანები მას ვერ წვდებიან და საკუთარ თავთან ერთად სხვასაც ტანჯავენ!..“'''
| ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„მიყვარხარ, იმიტომ რომ მთელი სამყარო ხელს მიწყობდა, შენ რომ მეპოვნე...“'''
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ველური ძალაა ─ როცა მის გაკონტროლებას ვცდილობთ, ის გვანადგურებს. როცა ვცდილობთ მას ჩავწვდეთ ─ გვაბნევს.“'''
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარდეს, ესე იგი გიყვარდეს ─ სიყვარული არგუმენტებს არ ცნობს.“'''
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ─ ის ერთადერთია, რაც გონებას ავითარებს, შემოქმედებით ფანტაზიას აღვიძებს, გვწმენდს და გვანთავისუფლებს.“'''
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება=
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ ოდესმე რამეს ვუხსნივართ, ისევ სიყვარულის ძალას და მომავალშიც იგი იქნება ჩვენი სიმაგრე.“'''
| ავტორი = [[მერაბ კოსტავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულისგან მანდილოსნები ლამაზდებიან, მამაკაცები კი ავადმყოფ ცხვრებს ემსგავსებიან.“'''
| ავტორი = [[აგათა კრისტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად იმით იწყება, რომ ვიღაცის მარტოობას შევამჩნევთ.“'''
| ავტორი = [[მილან კუნდერა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გამოსათხოვარი ვალსი” (1976 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შენი გაცემული სიყვარული მაინც იმდენი მიდის ადამიანამდე, რამდენადაც თვითონ უყვარხარ.“'''
| ავტორი = [[ლუკა კუხიანიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სუნთქვა ცალი ფილტვით” (2021 წ.)
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული უეცრად, ანგარიშმიუცემლად, ვნებისა თუ რაღაც სისუსტის შედეგად იბადება. ერთი ლამაზი ნაკვთი თვალს მოგვწყვეტს, უმალ დაგვაბამს და გადაწყვეტს ჩვენს ბედს.“'''
| ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული იმას ნიშნავს, რომ სხვის ბედნიერებაში საკუთარი ბედნიერება იპოვო.“'''
| ავტორი = [[გოტფრიდ ლაიბნიცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არავითარ თვალთმაქცობას არ შეუძლია დამალოს სიყვარული იქ, სადაც იგი ნამდვილად არის და არავითარ ძალას არ შეუძლია გვაჩვენოს სიყვარული იქ, სადაც იგი არ არსებობს.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ერთია, მაგრამ მისი იმიტაცია ─ ათასი.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული მოჩვენებას ჰგავს ─ ყველა მასზე საუბრობს, მაგრამ ცოტას თუ უნახავს.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს ბევრი წამალი აქვს, მაგრამ არც ერთი კი უებარი არ არის.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ის, ვინც გადაიყვარეს, თვითონაა დამნაშავე, რადგან ვერ შეამჩნია ეს დროულად.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არ არსებობს კაცი, რომელიც ერთხელ გულს რომ აიცრუებს საყვარელ ქალზე, სირცხვილით არ იხსენებდეს თავის ძველ სიყვარულს.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ცეცხლია: თუ არ კვებავ ─ ქრება.“'''
| ავტორი = [[მიხეილ ლერმონტოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი ზღაპარია, რომელიც არ იწყება სიტყვებით “იყო და არა იყო რა”, მაგრამ ამ სიტყვებით კი მთავრდება.“'''
| ავტორი = [[ჰანს ლობერგერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ისე არაფერი აძლიერებს სიყვარულს, როგორც გადაულახავი წინააღმდეგობანი.“'''
| ავტორი = [[ლოპე დე ვეგა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ვერ იტანს გამუდმებით გამოკვლევას ─ თუ ყველაფერს ამოწმებ, ნაწილებად შლი, ადარებ, სინათლესთან ახლოს მიგაქვს, ის ჩაქვრება და მოკვდება.“'''
| ავტორი = [[სოფი ლორენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„მე შენ მიყვარხარ არა იმის გამო, თუ ვინ ხარ შენ, არამედ იმის გამო, თუ ვინ ვარ მე შენ გვერდით.“'''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ შეხვდებით თქვენს ნამდვილ სიყვარულს, ის არ დაგეკარგებათ ─ არც ერთი კვირის შემდეგ, არც ერთი თვის და არც ერთი წლის შემდეგ.“'''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის სიმპტომები ქოლერისას ემთხვევა.“'''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიყვარული ჟამიანობის დროს” (1985 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„მხოლოდ იმიტომ, რომ ვიღაცას არ უყვარხარ ისე, როგორც შენ გინდა, რომ უყვარდე, იმას არ ნიშნავს, რომ იმ ადამიანს მთელი გულით არ უყვარხარ!“'''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტმა სიყვარულმა ფიქრი არ იცის.“'''
| ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ომს ჰგავს ─ ადვილია დაიწყო, ძნელია დაამთავრო და შეუძლებელია დაივიწყო.“'''
| ავტორი = [[ჰენრი ლუის მენკენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული უსასრულობის ყველაზე ღვთაებრივი ფორმაა.“'''
| ავტორი = [[მორის მეტერლინკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თქვენ იცით, რა არის სიყვარული, ნამდვილი სიყვარული? ოდესმე გყვარებიათ ისე, რომ ჯოჯოხეთის მარადიული სატანჯველისათვის გაგემეტებინათ თავი?! ─ მე მყვარებია.“'''
| ავტორი = [[ამედეო მოდილიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული კვდება ─ ცხოვრების უდიდესი ტრაგედია არა ადამიანის გარდაცვალება, არამედ ისაა, რომ მათ აღარ უყვართ.“'''
| ავტორი = [[უილიამ სომერსეტ მოემი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლის ერთადერთი სიამეა, რომელსაც ხშირად ვიმწარებთ, რადგან ზოგჯერ მისგან შეუძლებელ რამეს მოვითხოვთ ხოლმე!“'''
| ავტორი = [[გი დე მოპასანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერია, როგორც სიკვდილი, მაგრამ მსხვრევადია, როგორც მინა.“'''
| ავტორი = [[გი დე მოპასანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთია, რის გამოც ადამიანი ხდება ძლიერი, ქალი ─ ლამაზი, კაცი ─ კეთილი, სული ─ ამაღლებული, ცხოვრება კი ─ მშვენიერი!“'''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ცხოვრებას იმით იწყებ ხოლმე, რომ სხვის შეყვარებაზე უარის თქმას სწავლობ. დასასრულს კი, საკუთარ თავში ვერ პოულობ ვერაფერს ისეთს, შეყვარების ღირსად რომ ჩათვალო.“'''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რა არის სიყვარული, თუ არა გაგება და ბედნიერება იმისა, რომ მეორე ადამიანი ცხოვრობს, მოქმედებს და განიცდის ჩვენგან განსხვავებულად.“'''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულში ყოველთვის არსებობს სიგიჟე, მაგრამ ასევე არსებობს ამ სიგიჟის მიზეზებიც.“'''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ბუნების უმაღლესი პოეზიაა.“'''
| ავტორი = [[ნოვალისი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არის თავის დავიწყება.“'''
| ავტორი = [[გრიგოლ ორბელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული, ყველაზე მომაკვდინებელი ყველაზე მომაკვდინებელ სენთაგან ─ კვდები მაშინაც, როდესაც გიყვარს და მაშინაც, როცა უსიყვარულოდ ცოცხლობ.“'''
| ავტორი = [[ლორენ ოლივერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დელირიუმი” (2011 წ.)
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული სულგრძელია, სიყვარული ქველმოქმედია, არ შურს, არ ყოყოჩობს, არ ამპარტავნობს, არ სჩადის უწესობას, თავისას არ ეძიებს, არ რისხდება და არ განიზრახავს ბოროტებას, არ ხარობს სიცრუით, არამედ ჭეშმარიტება ახარებს, ყოველივეს იტანს, ყველაფერი სწამს, ყველაფრის იმედი აქვს და ყოველივეს ითმენს. სიყვარული არასოდეს მთავრდება.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = პავლე I კორინთელთა 13:4-8
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანებს უყვართ არა საჭიროებისთვის, არამედ ─ ბედნიერებისთვის.“'''
| ავტორი = [[ბლეზ პასკალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის სამი მეოთხედი ცნობისმოყვარეობაა.“'''
| ავტორი = [[ჟან პოლი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„უპასუხო სიყვარული არ ამცირებს ადამიანს, არამედ ─ აღამაღლებს მას.“'''
| ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანი უსიყვარულოდ იგივეა, რაც მიცვალებული შვებულებაში.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული სნეულებასავით არის ─ ნელა და შეუმჩნევლად ადნობს ადამიანს, ხოლო როცა შეამჩნევ და მისგან თავის დაღწევას მოინდომებ, ძალა გღალატობს.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანი არ არის დამნაშავე იმაში, რომ უყვარს.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ახსნა–განმარტებებს ვერ ითმენს ─ მას ესაჭიროება მხოლოდ ქცევები.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარს ─ ეს ნიშნავს, მასთან ერთად დაბერება გინდა.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ქალი სიყვარულისგან უფრო ფხიზლდება, კაცი კი ─ ჭკუას კარგავს.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ცხოვრება მეტისმეტად ხანგრძლივია ერთი სიყვარულისთვის.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„საოცარია, რომ ადამიანს შეუძლია სიკვდილი, როცა უყვარს.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ფიზიკურ საზღვრებს სცდება და თუნდაც სხეულები დაშორდნენ ერთმანეთს, სულები სამუდამოდ დაკავშირებული რჩებიან.“'''
| ავტორი = [[ჯალალედინ რუმი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = '''„გაუზიარებელი სიყვარული ორმხრივი სიყვარულისგან ისევე განსხვავდება, როგორც სიცრუე ჭეშმარიტებისგან.“'''
| ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„მამაკაცი, რომელიც ჭკვიანურად ლაპარაკობს სიყვარულზე ─ შეყვარებული არაა.“'''
| ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული საზიანოცაა, ერთსა და იმავე დროს მსუბუქიც და რთულიც, სიმსუბუქის წყალობით ის ბადეში გვახვევს, ხოლო სიძნელეებთან ის გვაბრძოლებს.“'''
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არაფერი ისე არ იპყრობს, არბილებს მამაკაცის გულს, როგორც იმის შეცნობა, რომ ის უყვართ.“'''
| ავტორი = [[ჰენრიკ სენკევიჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს ისეთი სათვალე უკეთია, რომლითაც სპილენძი ოქროდ გეჩვენება, სიღარიბე ─ სიმდიდრედ, ხოლო ცეცხლის ნაპერწკლები ─ მარგალიტებად.“'''
| ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ციებ-ცხელებას ჰგავს ─ შენი ნების მიუხედავად მოდის და მიდის.“'''
| ავტორი = [[სტენდალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული მომაჯადოებელი ყვავილია, მაგრამ საჭიროა დიდი გამბედაობა, რომ მიხვიდე და მოწყვიტო იგი უფსკრულის კიდეზე.“'''
| ავტორი = [[სტენდალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს შეიძლება ეწოდოს სამგზის ქურდი: არ ეძინება, გამბედავია და ადამიანს აშიშვლებს.“'''
| ავტორი = [[სტენდალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლეში მხოლოდ ერთხელ მოდის.“'''
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''უსიყვარულოდ არ არსებობს'''
:'''არც სილამაზე,'''
:'''არც უკვდავება არ არსებობს'''
:'''უსიყვარულოდ.'''
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''მაგრამ სულ სხვაა სიყვარული'''
:'''უკანასკნელი,''' [...]
:'''იგი არ უხმობს ქარიშხლიან'''
:'''უმიზნო ვნებებს.'''
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანებს სიყვარული უფრო აკლიათ, ვიდრე პური და ეს ყველაზე ძლიერი შიმშილია.“'''
| ავტორი = [[დედა ტერეზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერი სურვილია, რომ ძლიერად სურდე ვინმეს.“'''
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''- არსებობს ერთი ნახვით შეყვარების საწინააღმდეგო საშუალება?'''
:'''- დიახ, არსებობს ─ მეორედ უნდა შეხედოთ დაკვირვებით.'''
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ყველაზე ბოროტ კაცსაც ღიმილით უნათდება სახე როცა ეუბნებიან, რომ ის უყვართ.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როცა ვინმეს უყვარხარ, ისეთივე ბედნიერებაა, როგორც შენ თვითონ რომ გიყვარს სხვა, და მთელი სიცოცხლე უნდა იკმარო, თუკი ერთხელ მაინც გახდი ამის ღირსი.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ყოველთვის გვგონია, რომ ჩვენ ვუყვარვართ ჩვენი სიკარგის გამო. მაგრამ ვერ ვხვდებით ─ ვუყვარვართ იმიტომ, რომ კარგები არიან ისინი, ვისაც ვუყვარვართ.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როდესაც შეგიყვარდება, ეს ისეთია, თითქოს მკვდარი იყავი და გაცოცხლდი.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იმისათვის, რომ შეძლო ადამიანების სიყვარული და მათგანაც დაიმსახურო, აუცილებლად უნდა მიეჩვიო, რომ რაც შეიძლება ნაკლებს ელოდე მათგან.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იმისათვის, რომ გიყვარდეს ადამიანები საქციელით და არა სიტყვებით, აუცილებლად უნდა აკეთო ის, რასაც მათთვის სარგებელი მოაქვს.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება უფრო მარტივია, მაგრამ მის გარეშე აზრს კარგავს.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანები იმიტომ კი არ ცოცხლობენ, რომ საკუთარ თავზე ზრუნვა ასულდგმულებთ ─ არამედ იმ სიყვარულის გამო, რომელიც მათ მიმართ სხვა ადამიანებს აქვთ.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ანა კარენინა” (1873-1877 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ვინც გიყვარს, იმას ჯოჯოხეთიდან ამოათრევ, ვინც არ გიყვარს ─ იმას დუმილსაც არ შეარჩენ.“'''
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ყველა კარს აღებს...“'''
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როდესაც გვიყვარს, მხოლოდ მაშინ ვცდილობთ იმაზე უკეთესები ვიყოთ, ვიდრე ვართ.“'''
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გურჯი ხათუნი” ( წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს ერთი ლამაზი თვისებაც აქვს ─ იგი არასოდეს ქრება და იკარგება, შვიდი საუკუნეც რომ გავიდეს, ის მაინც არსებობს, თუ იმ შვიდი საუკუნის შემდეგაც არსებობენ ადამიანები, ვისაც სიყვარული შეუძლია…“'''
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„არასოდეს შეიყვარო ისეთი ადამიანი, რომელიც ისე მოგექცევა, თითქოს ჩვეულებრივი ხარ.“'''
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სამყაროს შეცნობას ემსახურება სიყვარული, და არა ─ გერმანული ფილოსოფია.“'''
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჩვენ არავინ გვიყვარს სილამაზის, ტანისამოსისა და სიმდიდრის გამო ─ ჩვენ გვიყვარს იმიტომ, რომ მასში მელოდიაა, რომელიც მხოლოდ ჩვენ გვესმის.“'''
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„საკუთარი თავის მიმართ სიყვარული რომანის დასაწყისია, რომელიც მთელი ცხოვრება გრძელდება.“'''
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერზე იმარჯვებს, გარდა სიღარიბისა და კბილის ტკივილისა.“'''
| ავტორი = [[მეი უესტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული წინ უსწრებს გაცნობას, გაცნობა კი სიყვარულს კლავს.“'''
| ავტორი = [[მიგელ დე უნამუნო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„მე ვერ ვიპოვე სიყვარულის ობიექტი და ამიტომ თავი ისე მეჭირა, თითქოს ამ სამყაროში არაფერი იმსახურებდა სიყვარულს.“'''
| ავტორი = [[ჯონ ფაულზი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გრძნეული” (1965 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ღვთაებრივი სიგიჟეა.“'''
| ავტორი = [[მარსილიო ფიჩინო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„უყვართ არა ღირსებისთვის, არამედ ნაკლის მიუხედავად.“'''
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გონივრული და დამაკმაყოფილებელი პასუხია კითხვაზე, თუ რატომ არსებობს კაცობრიობა.“'''
| ავტორი = [[ერიხ ფრომი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული მხოლოდ მაშინაა ნამდვილი, როცა ის გიყვარს, ვისი გამოყენებაც საკუთარი მიზნებისთვის არ გჭირდება.“'''
| ავტორი = [[ერიხ ფრომი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არ არის ბუნებრივი მოცემულობა ─ ის საჭიროებს დისციპლინას, კონცენტრაციას, მოთმინებას, ერთგულებას და ნარცისიზმის დაძლევას; ეს არ არის გრძნობა, სიყვარული არის ქმედება.“'''
| ავტორი = [[ერიხ ფრომი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულზე მეტი ჭირი და ლხინი ღმერთს არა გაუჩენია-რა.“'''
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული, ალბათ, მუხლმოყრილი ლოცვაა.“'''
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მდგმური” (1979 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = :'''- თუ მიიღე ცხოვრებისგან ყველაფერი, რაც გინდოდა?'''
:'''- მივიღე.'''
:'''- და რა გინდოდა?'''
:'''- ვინმეს რომ ვყვარებოდი და ეს არ დაემალა...'''
| ავტორი = [[რეიმონდ კარვერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სილამაზე გვჭირდება მამაკაცების სიყვარულის მოსაპოვებლად, ხოლო უგუნურება ─ მათ შესაყვარებლად.“'''
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„დედაჩემი მამაჩემს ცოლად სიყვარულით გაჰყვა, მაგრამ მთელი ცხოვრება ტიროდა ─ სიყვარულისგან კარგს არაფერს უნდა ელოდო...“'''
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ცხოვრებაში, რომლის სიგრძე ნახევარი ამოსუნთქვაა, არაფერი დაგეგმოთ სიყვარულის გარდა.“'''
| ავტორი = [[ელიფ შაფაქი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული უფრო ძლიერია, ვიდრე სიკვდილის შიში.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული გაურბის მას, ვინც მისდევს და აედევნება მას, ვინც გაურბის.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტ სიყვარულს არ შეუძლია ლაპარაკი, რადგან ჭეშმარიტი სიყვარული მჟღავნდება ქცევით და არა ─ სიტყვით.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არა თვალებით, არამედ გულით იყურება.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ─ ვარსკვლავია, რითაც არკვევს ზღვაოსანი ოკეანის ტალღებს შორის სად იქნება ბედი მისი.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არ არის გრძნობა, რომელიც იცვლება მაშინ, როდესაც მისი ალტერნატივა ჩნდება ─ შეიძლება ცხოვრება გართულდეს და ყველაფერი შეიცვალოს, მაგრამ ნამდვილი სიყვარული მუდამ უცვლელი რჩება.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ნამდვილ სიყვარულს თვალებით ვერ დაინახავ ─ მისი ხილვა მხოლოდ გონებითაა შესაძლებელი.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული იზომება იმ მსხვერპლით, რომელზედაც შენ შეგიძლია წახვიდე. მე მაგალითად აბსოლუტურად ყველაფერზე ვიქნებოდი თანახმა ─ მათ შორის სიცოცხლეზეც.“'''
| ავტორი = [[გელა ჩარკვიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ალბათ, როცა შეყვარებულები ვართ, ეს არის ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა ─ შეყვარებულობა მიგვითითებს, თუ როგორი უნდა იყოს ადამიანი.“'''
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როცა გიყვარს, შენში დიდი სიმდიდრე იშლება ─ არც კი გჯერა, რომ ასე შეგიძლია გიყვარდეს.“'''
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ისეთ ბუნებისაა, დამტკიცებას არ საჭიროებს ─ იგი თვითონ მტკიცდება იქ, სადაც ფეხს დაადგამს.“'''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ”
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ქალის სიყვარული დასაწყისია იმ დიდი სიყვარულისა, რასაც მარადიული სიცოცხლე ჰქვია.“'''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შეყვარებული ადამიანის ბუნება ისეთივე სურნელოვანია, როგორც ყვავილი.“'''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''- როგორ ფიქრობ, რა არის სიყვარული?'''
:'''- რავი აბაა! მე მგონი, მარადიული მონატრებაა...'''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ”
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ყველაზე დიდი დარდია.“'''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„და სადაც სიყვარულია, იქ სიწმინდეა, ღმერთია...“'''
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = :'''რაც მტრობას დაუქცევია ─
:'''სიყვარულს უშენებია.'''
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დამაკვირდი”
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“'''
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რაც გიყვარს, სიყვარულის გამო უნდა გიყვარდეს მხოლოდ და რაც გძულს, ისიც სიყვარულის გამო უნდა გძულდეს.“'''
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ნებაყოფლობითი ქვეშევრდომობა იგივე სიყვარულია.“'''
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად იმაზე ნეტარი წამი, როდესაც შენთვის ძვირფასი ადამიანისაგან სიყვარულს იგრძნობ.“'''
| ავტორი = [[თამაზ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„ვიღაცას ერთი ქალი არ ჰყოფნის და მეხუთეზე, მეათეზე გადაერთვება. სხვას კი ცხოვრებაც არ ჰყოფნის, რომ ის ერთადერთი უყვარდეს.“'''
| ავტორი = [[კონსტანტინ ხაბენსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სულების მიზიდულობა შობს მეგობრობას; გონების მიზიდულობა შობს პატივისცემას; სხეულების მიზიდულობა შობს სურვილს. სამივე ერთად კი შობს სიყვარულს.“'''
| ავტორი = [[ომარ ხაიამი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''სიყვარულის ხმა გაიშვიათდა,'''
:'''აქა-იქ ზანზალაკი'''
:'''წკრიალებს მოწონების.'''
| ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„გიჟური სიყვარული სწრაფად განელდება, ორი „გიჟის“ სიყვარული კი ─ არასოდეს!“'''
| ავტორი = [[ანჯელინა ჯოლი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულია, მისცე ვინმეს შენი განადგურების ძალა და დარწმუნებული იყო ─ ამას არ იზამს!“'''
| ავტორი = [[ჯუბრან ხალილ ჯუბრანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„უღრმეს ჭეშმარიტებას შობს მარტო უღრმესი სიყვარული და სხვა არაფერი.“'''
| ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''გულო ჩემო, გეკითხები: - მითხარ, რაა სიყვარული?'''
:'''- ერთი აზრი ორი სულის, ერთად ფეთქვა ორი გულის!'''
:'''- სიყვარული როგორ ჩნდება?'''
:'''- გულიდან და იქვე რჩება!'''
:'''- სიყვარული რატომ ქრება?'''
:'''- არც ყოფილა, თუკი ქრება.'''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰალმი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულია როდესაც აღმოაჩენთ, რომ სხვის ბედნიერებაში უფრო მეტი ბედნიერებაა, ვიდრე საკუთარში.“'''
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული იზომება არა იმით, თუ რის მიღებას ელი, არამედ იმით ─ რისი გაღებისთვის ხარ მზად.“'''
| ავტორი = [[ქეთრინ ჰეპბერნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის ჩუქება გაცილებით მნიშვნელოვანია, ვიდრე მისი მიღება.“'''
| ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ამბობენ, რომ სიყვარული ყველაზე მომგებიანი კაპიტალია ─ რაც უფრო მეტს აბანდებ, უფრო მეტს იღებ. ყველა რომ აცნობიერებდეს ამას, ცხოვრება გამარტივდებოდა!“'''
| ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ჩვენს გასაბედნიერებლად არ არსებობს. ეს გრძნობა იმისთვისაა შექმნილი, რომ დაგვანახოს, რამდენის ატანა შეგვიძლია.“'''
| ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს იმის ცოდნას, თუ როგორ თქვა „მიყვარხარ“ ლაპარაკის გარეშე.“'''
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულია, როცა ორი ერთ არსებად შეერთდება, მამაკაცი და ქალი ანგელოზად იქცევა. სიყვარული ზეცაა.“'''
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი” (1831 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული წამებაა, უსიყვარულობა ─ სიკვდილი.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ─ ეს არის ერთი ადამიანის დაუძლეველი მოთხოვნილება, იპოვოს მეორე, რომლისკენაც მიისწრაფვის.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ─ ესაა მისწრაფება სრულყოფილებისკენ, სიმშვიდისკენ.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რასაც უდიდესი ფილოსოფოსი ვერ განმარტავს, მაგრამ უდიდესი ბრიყვიც კი განიცდის, ამას უწოდებენ სიყვარულს.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული სულგრძელ არს და ტკბილ.“
| ავტორი = [[პავლე მოციქული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული ილუზიის შვილია და დედა ილუზიის მკვლელისა.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უსიყვარულოდ ბალახიც ვერ აბიბინდება!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს კანონს ვერ დაუდგენ ─ არ ცნობს ბატონებს.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ ადამიანს შეუძლია თქვას რა არის სიყვარული, მაშინ მას არავინ ჰყვარებია.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტმა სიყვარულმა არ იცის ზომა და საზღვარი.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რაც უფრო დიდია ადამიანი, მით უფრო ღრმაა მისი სიყვარული.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული განწმენდს და აღამაღლებს ყოველ ადამიანს, სრულიად გადაახალისებს მას.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარულით გამთბარი გული ისევე სუფთაა, როგორც მთის ყინული.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
სიყვარულის სამეფოში ენა ზედმეტი ბარგია
{{Q
| ციტატა = '''„თუკი არსებობს სიყვარული ამქვეყნად და ის ჭეშმარიტად არსებობს! ─ ორი ნაბიჯიღა თუ აშორებს მას სიგიჟესთან.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული თუ ჩვეულებად გადაიქცა, მას სიკვდილი აღარ უწერია.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული ისა სჯობს, რაც ძველია.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარული ისევე გულწრფელია, როგორც უმანკო ბავშვი.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
სიყვარული ქოლგის ქვეშ ერთად შეფარების სურვილია - მას მერეც, რაც წვიმა კარგა ხნის გადავლილია..
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
pwa93coy4qoj3nl132p716acxsvo9kd
47130
47096
2026-04-10T15:20:22Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* რ */
47130
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = '''„გრავიტაცია დამნაშავე არაა იმაში, რომ ადამიანებს ერთმანეთი უყვარდებათ.“'''
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სამყარო მხოლოდ მაშინ გახდება ნამდვილი, როცა ადამიანი სიყვარულს ისწავლის. მანამდე კი მხოლოდ ერთი რწმენით შეგვიძლია ვიცხოვროთ – რწმენით, თითქოს სიყვარულისა რამე გაგვეგებოდეს, არადა, მისი დაფასება ჯერაც ვერ გვისწავლია.“'''
| ავტორი = [[დანტე ალიგიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ერთხანს მაინც უნდა იყოთ ერთად, რომ სულში ჩახედოთ ერთმანეთს – მისი სულიერი რაღაც-რაღაცები შენი სიცოცხლისთვის აუცილებელი რომ გახდება, მაშინ დაერქმევა თქვენს ურთიერთობას სიყვარული.“'''
| ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული დაუოკებელი სურვილია, ხოლო დაკმაყოფილებული სურვილი ნელდება.“'''
| ავტორი = [[ჰანს კრისტიან ანდერსენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ორ სხეულში მცხოვრები ერთი სულია.“'''
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ეს ნიშნავს, რასაც სიკეთედ თვლი, გინდოდეს სხვისთვის, ანუ ვინც გიყვარს, მისთვის.“'''
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული მარტო ურთიერთშერწყმას კი არ გულისხმობს, არამედ ფილოსოფიასაც ─ ბრძენი სიყვარულსაც მიეცემა და სახელმწიფო საქმეებსაც გააკეთებს, დაქორწინდება კიდეც და მეფეებთანაც იცხოვრებს.“'''
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული თეორემაა, რომელიც ყოველდღიურ დამტკიცებას მოითხოვს.“'''
| ავტორი = [[არქიმედე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს, ასე თუ ისე, სიცხადე შეაქვს იმ გაუგებრობაში, თუ რატომ ებღაუჭებიან სიცოცხლეს გამწარებით ეს საცოდავი ადამიანები... სიმართლე თუ გინდათ, ამ უნარის გარეშე ადამიანს ათი ცოფიანი ძაღლი სჯობია ─ იმდენად საშიში და დაუნდობელია... მაგრამ ასეთები ცოტანი არიან. უმრავლესობას ამ უნარის, თუნდაც სულ უმნიშვნელო ნამცეცები, მაინც აქვს შემორჩენილი.“'''
| ავტორი = [[თეიმურაზ ბაბლუანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მზე, მთვარე და პურის ყანა” (2018 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად სიხარული, რომელიც წართმეულ სიყვარულს შეცვლის.”'''
| ავტორი = [[ჯორჯ გორდონ ბაირონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იქნებ, სიყვარული განცდილი სიამოვნებისთვის მადლობის გრძნობაა და სხვა არაფერი?!“'''
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მამა გორიო” (1835 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გზაა, რომლითაც თვით ბრიყვებიც კი გარკვეულ ღირსებას აღწევენ.“'''
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''მხოლოდ კავშირი ესრეთთ სულთა შობს სიყვარულსა,'''
:'''ზეგარდმო მადლით დაუხსნელად დამტკიცებულსა!'''
| ავტორი = [[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რად ჰყვედრი კაცსა”
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ხელოვნების ნიმუშია ─ მწერლების, მუსიკოსების, მხატვრების, კინორეჟისორების მუზა.“'''
| ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შეყვარებული მამაკაცი ის არის, ვისაც უყვარს თავისი მძინარე ქალბატონის ყურება და მისით ტკბობა.“'''
| ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იყო შეყვარებული, ნიშნავს იყო სულ გაოცებული – როცა გაოცება გაივლის, სიყვარულიც გაქრება. ხშირად გვავიწყდება, რომ სიყვარულში ცნობისმოყვარეობა 90%-ია და მხოლოდ 10% – მარტოხელა ძაღლივით სიკვდილის შიში.“'''
| ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ თქვენ იცით, რის გამო გიყვართ ქალი, ეს იმას ნიშნავს, რომ ის არ გიყვართ.“'''
| ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„დანაშაული არ არის, რამდენჯერმე გიყვარდეს.“'''
| ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ყოველთვის ტელესკოპში იყურება, სიძულვილი კი, მიკროსკოპში გაკვირდება.“'''
| ავტორი = [[ჯოშ ბილინგსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული კი არ გვამცირებს, პირიქით ─ გვანთავისუფლებს. მხოლოდ სიყვარულს შეუძლია განთავისუფლება.“'''
| ავტორი = [[ალექსანდრე ბლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რა არის სიყვარული? – ვნება, რომელიც ერთ მხარეს ათავსებს მთელ დედამიწას, ხოლო მეორე მხარეს მხოლოდ და მხოლოდ სიყვარულის საგანს.“'''
| ავტორი = [[ნაპოლეონ ბონაპარტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გაანადგურეთ სიყვარული და ჩვენი დედამიწა სამარედ გადაიქცევა.“'''
| ავტორი = [[რობერტ ბრაუნინგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულია, როდესაც ვინმეს შეუძლია ადამიანს საკუთარი თავი დაუბრუნოს.“'''
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ისაა, როცა გინდა ვიღაცასთან ერთად წელიწადის ოთხივე დრო გაატარო. გინდა ვინმესთან ერთად გაზაფხულის ქარიშხლებს გაექცე, ფეხქვეშ კი იასამნები გეფინოს, ზაფხულობით ხილი შეაგროვო და მდინარეში იბანაო. შემოდგომაზე ერთად მოხარშოთ მურაბები და სიცივისას ფანჯარა მიხუროთ. ზამთარში, გაციებაში და გრძელი საღამოების გადატანაში ერთმანეთს დაეხმაროთ.“'''
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შეყვარებული ხალხი ხისტი და საშიში ხდება ხოლმე; ფართო პერსპექტივაში ხედვის უნარს კარგავენ, ისევე როგორც იუმორის გრძნობას... ისინი ნერვიული მუდოები ხდებიან, ფსიქოპათური გადახრებით... ზოგჯერ მკვლელებიც.“'''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იპოვე ის, რაც მთელი გულით გეყვარება და მიეცი საშუალება ─ მოგკლას.“'''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რა თქმა უნდა, შესაძლებელია ადამიანი გიყვარდეს ─ თუ მას ძალიან კარგად არ იცნობ.“'''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ სიყვარულის უნარი გაქვს, პირველ რიგში საკუთარი თავი შეიყვარე.“'''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არ ითხოვს სრულყოფილებას ─ ის ხედავს მთლიანობას არასრულშიც.“'''
| ავტორი = [[ლეო ბუსკალია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული თამაშია, რომელსაც ორი თამაშობს და ორივე მოგებული რჩება.“'''
| ავტორი = [[ევა გაბორი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ვისაც ოდესმე სიყვარული გამოუცდია, მას უგემნია თავათ სიკვდილი.“'''
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დიდოსტატის მარჯვენა” (1938-1939 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ორი არაიდეალური ადამიანი ერთმანეთს შეხვდა... შეიყვარეს... და ერთმანეთისთვის იდეალურები გახდნენ.“'''
| ავტორი = [[ვიტალი გიბერტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული, იცით, რა არის? როცა რაიმეს კი არ ველი შენგან... არამედ მზად ვარ, მოვკვდე შენთვის...“'''
| ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რაშია გამოსავალი? გამოსავალი სიყვარულშია ─ როდესაც ადამიანს უყვარს, მას აღარაფერი ბეზრდება...“'''
| ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული შობს სიყვარულს.“'''
| ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ძლიერი, წმინდა სიყვარული მოყვასისადმი, თვით მოსიყვარულესაც უტკბობს სიცოცხლესა და მოყვასსაცო.“'''
| ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს, ისევე როგორც მთელ ბუნებას, აქვს ჭკნობისა და ყვავილობის პერიოდი, მაგრამ მთლიანად არასდროს კვდება ─ ზღვა მაინც ზღვაა, მოიქცევა თუ უკუიქცევა.“'''
| ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება ცოდვა და უზნეო მდგომარეობაა.“'''
| ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული უპირველესად მოქმედებაა და როგორც ყოველ მოქმედებას, მასაც დიდი დაძაბულობა ახლავს თან.“'''
| ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„განა სიყვარულს რაიმე საერთო აქვს გონებასთან?!“'''
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ამ ქვეყანაზე ბოროტებისთვის კი არა, სიყვარულისთვის ვართ გაჩენილები ─ ნამდვილი გრძნობით ნათქვამი „მიყვარხარ“ არასოდეს გაუფერულდება.“'''
| ავტორი = [[ნიკო გომელაური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არაფერი ისე არ მჟღავნდება, როგორც ფარული სიყვარული.“'''
| ავტორი = [[ლევან გოთუა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის შედეგი ყოველთვის ერთი და იგივეა ─ ახალი ადამიანი! ბავშვზე კი არ მოგახსენებთ, არამედ ადამიანებზე, რომელთაც უყვართ. აკი გრძნობა სულს უახლებს კაცს, უფრო სხვაგვარს, უკეთესსა და ლამაზს შეიქმს.“'''
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს სიცოცხლის სურვილს.“'''
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ელვისებურად გადის გულში და მასსავით მუნჯია.“'''
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ე.ი. შედარებას თავი დაანებო.“'''
| ავტორი = [[ბერნარ გრასე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''ვისაც ვინ უყვარს, ჯურღმულშიც მოსძებნის უეჭველადა.'''
| ავტორი = [[იოსებ გრიშაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ია და ყაყაჩო”
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული რაა, ბრძენო? – ეს მინდოდა ჩემთვის გეთქვა.
ორი სული – ერთი ფიქრი, ორი გული – ერთი ფეთქვა.“'''
| ავტორი = [[სალვადორ დალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = ????????????????
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ვისაც არავინ უყვარს, ის მგონი, არავის უყვარს.“'''
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ვერავითარი თვალთმაქცობით ვერ დამალავ სიყვარულს იქ, სადაც არის და ვერ გამოაჩენ, სადაც არ არის.“'''
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ შენ ერთდროულად გიყვარს ორი ადამიანი, აირჩიე მეორე, რადგან პირველი რომ გყვარებოდა მართლა, მეორე არასოდეს შეგიყვარდებოდა.“'''
| ავტორი = [[ჯონი დეპი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად ართმევს გონებას იმას, ვისაც აქვს და აძლევს იმას, ვისაც არ გააჩნია.“'''
| ავტორი = [[დენი დიდრო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ─ ყველაზე უფრო საინტერესო და საპატიო გახლავთ ადამიანურ სისუსტეთა შორის.“'''
| ავტორი = [[ჩარლზ დიკენსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანებმა შეამკეს სიყვარული სიმორცხვით, პოეზიით, თავგანწირვით, მაგრამ მათვე შეიტანეს მასში ისეთი რამ, რაც ცხოველებსაც არ შეუძლიათ: მეტისმეტობა, ღალატი, გარყვნილება და მლიქვნელობა.“'''
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ის, ვინც შეყვარებულია, არასოდეს იბნევა იმაში, თუ ვინ უყვარს.“'''
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ვისაც დიდი სიყვარული შეუძლია, იმან დარდიც დიდი იცის.“'''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი...“'''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არ შეიძლება შენი ცხოვრება სხვებს მსხვერპლად შესწირო და გეგონოს, რომ ეს სიყვარულია.“'''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„დედამიწას სიყვარული ატრიალებს... ასე რომ არა, დაიქცეოდა, ამდენი ცოდვა დაამძიმებდა, ვეღარ შესძლებდა ბრუნვას, ზოგ-ზოგებისადმი სიყვარული რომ არა.“'''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იქ, სადაც სიყვარული ურევია, ყოველივე ლამაზდება.“'''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როდესაც ყვავილი მოგწონს, წყვეტ მას, ხოლო როცა გიყვარს ─ რწყავ.“'''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულმა ასე იცის ─ ადამიანი ხდება სახლი, რომელშიც ცხოვრობ.“'''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როცა იგრძნობ, რომ გული სიყვარულით გიძგერს, ამ სიყვარულის ჩახშობას ნუ შეეცდები.“'''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული – ეს ნიჭია, რომელიც ღმერთმა ადამიანს უბოძა და უბედურია ის, ვინც ამ ქვეყნიდან ამ ნიჭის გარეშე წავა.“'''
| ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული თავად არს ღმერთი და თუ სიყვარული შენთან არს, შენთან არს ღმერთი.“'''
| ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარდეს – ერთმანეთის ყურებას კი არ ნიშნავს, არამედ ხედვას ერთი მიმართულებით.“'''
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული იწყება მაშინ, როცა გიყვარს და საპასუხოდ არაფერს ელი.“'''
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “პატარა უფლისწული” (1943 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული სხვათა გამო სიხარულია.“'''
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„მას, ვისაც უყვარდა, კვლავ ვერ შეიყვარებს, არ ძალუძს დამწვარს, კვლავ რომ აალდეს.“'''
| ავტორი = [[სერგეი ესენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს ძალუძს ყველაფერს სძლიოს ─ მოდით, ჩვენც მას დავემორჩილოთ.“'''
| ავტორი = [[ვერგილიუსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არის იქ, სადაც შენ იპოვი მას.“'''
| ავტორი = [[კურტ ვონეგუტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერს სძლევს ─ იგი ერთი ასი ათასად მაღლა დგას თავმოყვარეობაზე, სიმდიდრეზე ძვირია, დიდებაზე კეთილშობილია.“'''
| ავტორი = [[უილიამ თეკერეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანს ერთგული მეგობრისთვის ყველაფრის მიცემა შეუძლია ─ ყველაფრის, გარდა იმ ქალისა, რომელიც უყვარს.“'''
| ავტორი = [[ჰენრიკ იბსენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„მარტო ის კი არ უნდა გვიყვარდეს, ვისაც ჩვენ ვუყვარვართ, არამედ ─ ყველა.“'''
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ბავშვივითაა ─ წყენა უცებ ავიწყდება.“'''
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შეყვარებამდე უნდა გაახილო თვალები, თორემ თუ შეგიყვარდა, მერე მარტო ის და იმის ძაღლი კი არა, მეზობლის ნაგაზიც გეყვარება.“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის დროს თუ მონობა შეგიძლია ─ მეფე ხარ!“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარდა და აღარ გიყვარს, მასეთი რამ არ არსებობს... თუ მართლა გიყვარს, სამუდამოდ გიყვარს. თუ გადაგიყვარდა, ესე იგი, არც არასოდეს გყვარებია.“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის და ვნების დამწვრობით ადამიანი რომ დაშინებულიყო, კაცობრიობა დიდი ხნის წინ შეწყვეტდა არსებობას...“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არ არის მხოლოდ ფიქრი ადამიანზე, ეს არის ყოფნა მის გვერდით მაშინაც კი, როცა შორს ხარ.“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შენ რომ სიყვარული შეგეძლოს და მე მართლა ვიყო სიყვარულის ღირსი ─ არ დამიცდიდი: ადგებოდი და უანგაროდ შემიყვარებდი...“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული დიდი ტვირთია ─ სუსტი, უძლური და უნიათო ვერ ასწევს, ვერ ატარებს…“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული თუ არ იცი, ყველაფრის სწავლას თავი დაანებე და ჯერ სიყვარული ისწავლე.“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არის, როცა ულაპარაკოდ დათმობ შენს სიცოცხლეს. ყველაზე ძვირფასს რომ დათმობ ─ ეს არის სიყვარული.“'''
| ავტორი = [[კახი კავსაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ზოგჯერ ადამიანებს უყვართ ერთმანეთი, მაგრამ დროისა და ფიქრის უქონლობის გამო, არც კი უწყიან, რომ უყვართ.“'''
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ავადმყოფობის სახეობაა, რომელიც არც ჭკვიანებს ინდობს და არც ბრიყვებს.“'''
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შეიყვარეთ საკუთარი თავი, შემდეგ ─ სიცოცხლე და მხოლოდ ამის შემდეგ ─ ის, ვინც გსურთ.“'''
| ავტორი = [[ფრიდა კარლო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული სულიერი კულტურის ნაწილია ─ პატარა ადამიანები მას ვერ წვდებიან და საკუთარ თავთან ერთად სხვასაც ტანჯავენ!..“'''
| ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„მიყვარხარ, იმიტომ რომ მთელი სამყარო ხელს მიწყობდა, შენ რომ მეპოვნე...“'''
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ველური ძალაა ─ როცა მის გაკონტროლებას ვცდილობთ, ის გვანადგურებს. როცა ვცდილობთ მას ჩავწვდეთ ─ გვაბნევს.“'''
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარდეს, ესე იგი გიყვარდეს ─ სიყვარული არგუმენტებს არ ცნობს.“'''
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ─ ის ერთადერთია, რაც გონებას ავითარებს, შემოქმედებით ფანტაზიას აღვიძებს, გვწმენდს და გვანთავისუფლებს.“'''
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება=
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ ოდესმე რამეს ვუხსნივართ, ისევ სიყვარულის ძალას და მომავალშიც იგი იქნება ჩვენი სიმაგრე.“'''
| ავტორი = [[მერაბ კოსტავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულისგან მანდილოსნები ლამაზდებიან, მამაკაცები კი ავადმყოფ ცხვრებს ემსგავსებიან.“'''
| ავტორი = [[აგათა კრისტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად იმით იწყება, რომ ვიღაცის მარტოობას შევამჩნევთ.“'''
| ავტორი = [[მილან კუნდერა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გამოსათხოვარი ვალსი” (1976 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შენი გაცემული სიყვარული მაინც იმდენი მიდის ადამიანამდე, რამდენადაც თვითონ უყვარხარ.“'''
| ავტორი = [[ლუკა კუხიანიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სუნთქვა ცალი ფილტვით” (2021 წ.)
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული უეცრად, ანგარიშმიუცემლად, ვნებისა თუ რაღაც სისუსტის შედეგად იბადება. ერთი ლამაზი ნაკვთი თვალს მოგვწყვეტს, უმალ დაგვაბამს და გადაწყვეტს ჩვენს ბედს.“'''
| ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული იმას ნიშნავს, რომ სხვის ბედნიერებაში საკუთარი ბედნიერება იპოვო.“'''
| ავტორი = [[გოტფრიდ ლაიბნიცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არავითარ თვალთმაქცობას არ შეუძლია დამალოს სიყვარული იქ, სადაც იგი ნამდვილად არის და არავითარ ძალას არ შეუძლია გვაჩვენოს სიყვარული იქ, სადაც იგი არ არსებობს.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ერთია, მაგრამ მისი იმიტაცია ─ ათასი.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული მოჩვენებას ჰგავს ─ ყველა მასზე საუბრობს, მაგრამ ცოტას თუ უნახავს.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს ბევრი წამალი აქვს, მაგრამ არც ერთი კი უებარი არ არის.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ის, ვინც გადაიყვარეს, თვითონაა დამნაშავე, რადგან ვერ შეამჩნია ეს დროულად.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არ არსებობს კაცი, რომელიც ერთხელ გულს რომ აიცრუებს საყვარელ ქალზე, სირცხვილით არ იხსენებდეს თავის ძველ სიყვარულს.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ცეცხლია: თუ არ კვებავ ─ ქრება.“'''
| ავტორი = [[მიხეილ ლერმონტოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი ზღაპარია, რომელიც არ იწყება სიტყვებით “იყო და არა იყო რა”, მაგრამ ამ სიტყვებით კი მთავრდება.“'''
| ავტორი = [[ჰანს ლობერგერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ისე არაფერი აძლიერებს სიყვარულს, როგორც გადაულახავი წინააღმდეგობანი.“'''
| ავტორი = [[ლოპე დე ვეგა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ვერ იტანს გამუდმებით გამოკვლევას ─ თუ ყველაფერს ამოწმებ, ნაწილებად შლი, ადარებ, სინათლესთან ახლოს მიგაქვს, ის ჩაქვრება და მოკვდება.“'''
| ავტორი = [[სოფი ლორენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„მე შენ მიყვარხარ არა იმის გამო, თუ ვინ ხარ შენ, არამედ იმის გამო, თუ ვინ ვარ მე შენ გვერდით.“'''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ შეხვდებით თქვენს ნამდვილ სიყვარულს, ის არ დაგეკარგებათ ─ არც ერთი კვირის შემდეგ, არც ერთი თვის და არც ერთი წლის შემდეგ.“'''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის სიმპტომები ქოლერისას ემთხვევა.“'''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიყვარული ჟამიანობის დროს” (1985 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„მხოლოდ იმიტომ, რომ ვიღაცას არ უყვარხარ ისე, როგორც შენ გინდა, რომ უყვარდე, იმას არ ნიშნავს, რომ იმ ადამიანს მთელი გულით არ უყვარხარ!“'''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტმა სიყვარულმა ფიქრი არ იცის.“'''
| ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ომს ჰგავს ─ ადვილია დაიწყო, ძნელია დაამთავრო და შეუძლებელია დაივიწყო.“'''
| ავტორი = [[ჰენრი ლუის მენკენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული უსასრულობის ყველაზე ღვთაებრივი ფორმაა.“'''
| ავტორი = [[მორის მეტერლინკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თქვენ იცით, რა არის სიყვარული, ნამდვილი სიყვარული? ოდესმე გყვარებიათ ისე, რომ ჯოჯოხეთის მარადიული სატანჯველისათვის გაგემეტებინათ თავი?! ─ მე მყვარებია.“'''
| ავტორი = [[ამედეო მოდილიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული კვდება ─ ცხოვრების უდიდესი ტრაგედია არა ადამიანის გარდაცვალება, არამედ ისაა, რომ მათ აღარ უყვართ.“'''
| ავტორი = [[უილიამ სომერსეტ მოემი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლის ერთადერთი სიამეა, რომელსაც ხშირად ვიმწარებთ, რადგან ზოგჯერ მისგან შეუძლებელ რამეს მოვითხოვთ ხოლმე!“'''
| ავტორი = [[გი დე მოპასანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერია, როგორც სიკვდილი, მაგრამ მსხვრევადია, როგორც მინა.“'''
| ავტორი = [[გი დე მოპასანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთია, რის გამოც ადამიანი ხდება ძლიერი, ქალი ─ ლამაზი, კაცი ─ კეთილი, სული ─ ამაღლებული, ცხოვრება კი ─ მშვენიერი!“'''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ცხოვრებას იმით იწყებ ხოლმე, რომ სხვის შეყვარებაზე უარის თქმას სწავლობ. დასასრულს კი, საკუთარ თავში ვერ პოულობ ვერაფერს ისეთს, შეყვარების ღირსად რომ ჩათვალო.“'''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რა არის სიყვარული, თუ არა გაგება და ბედნიერება იმისა, რომ მეორე ადამიანი ცხოვრობს, მოქმედებს და განიცდის ჩვენგან განსხვავებულად.“'''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულში ყოველთვის არსებობს სიგიჟე, მაგრამ ასევე არსებობს ამ სიგიჟის მიზეზებიც.“'''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ბუნების უმაღლესი პოეზიაა.“'''
| ავტორი = [[ნოვალისი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არის თავის დავიწყება.“'''
| ავტორი = [[გრიგოლ ორბელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული, ყველაზე მომაკვდინებელი ყველაზე მომაკვდინებელ სენთაგან ─ კვდები მაშინაც, როდესაც გიყვარს და მაშინაც, როცა უსიყვარულოდ ცოცხლობ.“'''
| ავტორი = [[ლორენ ოლივერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დელირიუმი” (2011 წ.)
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული სულგრძელია, სიყვარული ქველმოქმედია, არ შურს, არ ყოყოჩობს, არ ამპარტავნობს, არ სჩადის უწესობას, თავისას არ ეძიებს, არ რისხდება და არ განიზრახავს ბოროტებას, არ ხარობს სიცრუით, არამედ ჭეშმარიტება ახარებს, ყოველივეს იტანს, ყველაფერი სწამს, ყველაფრის იმედი აქვს და ყოველივეს ითმენს. სიყვარული არასოდეს მთავრდება.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = პავლე I კორინთელთა 13:4-8
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანებს უყვართ არა საჭიროებისთვის, არამედ ─ ბედნიერებისთვის.“'''
| ავტორი = [[ბლეზ პასკალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის სამი მეოთხედი ცნობისმოყვარეობაა.“'''
| ავტორი = [[ჟან პოლი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„უპასუხო სიყვარული არ ამცირებს ადამიანს, არამედ ─ აღამაღლებს მას.“'''
| ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანი უსიყვარულოდ იგივეა, რაც მიცვალებული შვებულებაში.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული სნეულებასავით არის ─ ნელა და შეუმჩნევლად ადნობს ადამიანს, ხოლო როცა შეამჩნევ და მისგან თავის დაღწევას მოინდომებ, ძალა გღალატობს.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანი არ არის დამნაშავე იმაში, რომ უყვარს.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ახსნა–განმარტებებს ვერ ითმენს ─ მას ესაჭიროება მხოლოდ ქცევები.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარს ─ ეს ნიშნავს, მასთან ერთად დაბერება გინდა.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ქალი სიყვარულისგან უფრო ფხიზლდება, კაცი კი ─ ჭკუას კარგავს.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ცხოვრება მეტისმეტად ხანგრძლივია ერთი სიყვარულისთვის.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„საოცარია, რომ ადამიანს შეუძლია სიკვდილი, როცა უყვარს.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ფიზიკურ საზღვრებს სცდება და თუნდაც სხეულები დაშორდნენ ერთმანეთს, სულები სამუდამოდ დაკავშირებული რჩებიან.“'''
| ავტორი = [[ჯალალედინ რუმი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :სიყვარულსა მალვა უნდა, ვითა ცხენსა ნაპარავსა.
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = '''„გაუზიარებელი სიყვარული ორმხრივი სიყვარულისგან ისევე განსხვავდება, როგორც სიცრუე ჭეშმარიტებისგან.“'''
| ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„მამაკაცი, რომელიც ჭკვიანურად ლაპარაკობს სიყვარულზე ─ შეყვარებული არაა.“'''
| ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული საზიანოცაა, ერთსა და იმავე დროს მსუბუქიც და რთულიც, სიმსუბუქის წყალობით ის ბადეში გვახვევს, ხოლო სიძნელეებთან ის გვაბრძოლებს.“'''
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არაფერი ისე არ იპყრობს, არბილებს მამაკაცის გულს, როგორც იმის შეცნობა, რომ ის უყვართ.“'''
| ავტორი = [[ჰენრიკ სენკევიჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს ისეთი სათვალე უკეთია, რომლითაც სპილენძი ოქროდ გეჩვენება, სიღარიბე ─ სიმდიდრედ, ხოლო ცეცხლის ნაპერწკლები ─ მარგალიტებად.“'''
| ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ციებ-ცხელებას ჰგავს ─ შენი ნების მიუხედავად მოდის და მიდის.“'''
| ავტორი = [[სტენდალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული მომაჯადოებელი ყვავილია, მაგრამ საჭიროა დიდი გამბედაობა, რომ მიხვიდე და მოწყვიტო იგი უფსკრულის კიდეზე.“'''
| ავტორი = [[სტენდალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს შეიძლება ეწოდოს სამგზის ქურდი: არ ეძინება, გამბედავია და ადამიანს აშიშვლებს.“'''
| ავტორი = [[სტენდალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლეში მხოლოდ ერთხელ მოდის.“'''
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''უსიყვარულოდ არ არსებობს'''
:'''არც სილამაზე,'''
:'''არც უკვდავება არ არსებობს'''
:'''უსიყვარულოდ.'''
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''მაგრამ სულ სხვაა სიყვარული'''
:'''უკანასკნელი,''' [...]
:'''იგი არ უხმობს ქარიშხლიან'''
:'''უმიზნო ვნებებს.'''
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანებს სიყვარული უფრო აკლიათ, ვიდრე პური და ეს ყველაზე ძლიერი შიმშილია.“'''
| ავტორი = [[დედა ტერეზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერი სურვილია, რომ ძლიერად სურდე ვინმეს.“'''
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''- არსებობს ერთი ნახვით შეყვარების საწინააღმდეგო საშუალება?'''
:'''- დიახ, არსებობს ─ მეორედ უნდა შეხედოთ დაკვირვებით.'''
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ყველაზე ბოროტ კაცსაც ღიმილით უნათდება სახე როცა ეუბნებიან, რომ ის უყვართ.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როცა ვინმეს უყვარხარ, ისეთივე ბედნიერებაა, როგორც შენ თვითონ რომ გიყვარს სხვა, და მთელი სიცოცხლე უნდა იკმარო, თუკი ერთხელ მაინც გახდი ამის ღირსი.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ყოველთვის გვგონია, რომ ჩვენ ვუყვარვართ ჩვენი სიკარგის გამო. მაგრამ ვერ ვხვდებით ─ ვუყვარვართ იმიტომ, რომ კარგები არიან ისინი, ვისაც ვუყვარვართ.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როდესაც შეგიყვარდება, ეს ისეთია, თითქოს მკვდარი იყავი და გაცოცხლდი.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იმისათვის, რომ შეძლო ადამიანების სიყვარული და მათგანაც დაიმსახურო, აუცილებლად უნდა მიეჩვიო, რომ რაც შეიძლება ნაკლებს ელოდე მათგან.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იმისათვის, რომ გიყვარდეს ადამიანები საქციელით და არა სიტყვებით, აუცილებლად უნდა აკეთო ის, რასაც მათთვის სარგებელი მოაქვს.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება უფრო მარტივია, მაგრამ მის გარეშე აზრს კარგავს.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანები იმიტომ კი არ ცოცხლობენ, რომ საკუთარ თავზე ზრუნვა ასულდგმულებთ ─ არამედ იმ სიყვარულის გამო, რომელიც მათ მიმართ სხვა ადამიანებს აქვთ.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ანა კარენინა” (1873-1877 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ვინც გიყვარს, იმას ჯოჯოხეთიდან ამოათრევ, ვინც არ გიყვარს ─ იმას დუმილსაც არ შეარჩენ.“'''
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ყველა კარს აღებს...“'''
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როდესაც გვიყვარს, მხოლოდ მაშინ ვცდილობთ იმაზე უკეთესები ვიყოთ, ვიდრე ვართ.“'''
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გურჯი ხათუნი” ( წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს ერთი ლამაზი თვისებაც აქვს ─ იგი არასოდეს ქრება და იკარგება, შვიდი საუკუნეც რომ გავიდეს, ის მაინც არსებობს, თუ იმ შვიდი საუკუნის შემდეგაც არსებობენ ადამიანები, ვისაც სიყვარული შეუძლია…“'''
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„არასოდეს შეიყვარო ისეთი ადამიანი, რომელიც ისე მოგექცევა, თითქოს ჩვეულებრივი ხარ.“'''
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სამყაროს შეცნობას ემსახურება სიყვარული, და არა ─ გერმანული ფილოსოფია.“'''
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჩვენ არავინ გვიყვარს სილამაზის, ტანისამოსისა და სიმდიდრის გამო ─ ჩვენ გვიყვარს იმიტომ, რომ მასში მელოდიაა, რომელიც მხოლოდ ჩვენ გვესმის.“'''
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„საკუთარი თავის მიმართ სიყვარული რომანის დასაწყისია, რომელიც მთელი ცხოვრება გრძელდება.“'''
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერზე იმარჯვებს, გარდა სიღარიბისა და კბილის ტკივილისა.“'''
| ავტორი = [[მეი უესტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული წინ უსწრებს გაცნობას, გაცნობა კი სიყვარულს კლავს.“'''
| ავტორი = [[მიგელ დე უნამუნო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„მე ვერ ვიპოვე სიყვარულის ობიექტი და ამიტომ თავი ისე მეჭირა, თითქოს ამ სამყაროში არაფერი იმსახურებდა სიყვარულს.“'''
| ავტორი = [[ჯონ ფაულზი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გრძნეული” (1965 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ღვთაებრივი სიგიჟეა.“'''
| ავტორი = [[მარსილიო ფიჩინო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„უყვართ არა ღირსებისთვის, არამედ ნაკლის მიუხედავად.“'''
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გონივრული და დამაკმაყოფილებელი პასუხია კითხვაზე, თუ რატომ არსებობს კაცობრიობა.“'''
| ავტორი = [[ერიხ ფრომი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული მხოლოდ მაშინაა ნამდვილი, როცა ის გიყვარს, ვისი გამოყენებაც საკუთარი მიზნებისთვის არ გჭირდება.“'''
| ავტორი = [[ერიხ ფრომი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არ არის ბუნებრივი მოცემულობა ─ ის საჭიროებს დისციპლინას, კონცენტრაციას, მოთმინებას, ერთგულებას და ნარცისიზმის დაძლევას; ეს არ არის გრძნობა, სიყვარული არის ქმედება.“'''
| ავტორი = [[ერიხ ფრომი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულზე მეტი ჭირი და ლხინი ღმერთს არა გაუჩენია-რა.“'''
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული, ალბათ, მუხლმოყრილი ლოცვაა.“'''
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მდგმური” (1979 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = :'''- თუ მიიღე ცხოვრებისგან ყველაფერი, რაც გინდოდა?'''
:'''- მივიღე.'''
:'''- და რა გინდოდა?'''
:'''- ვინმეს რომ ვყვარებოდი და ეს არ დაემალა...'''
| ავტორი = [[რეიმონდ კარვერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სილამაზე გვჭირდება მამაკაცების სიყვარულის მოსაპოვებლად, ხოლო უგუნურება ─ მათ შესაყვარებლად.“'''
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„დედაჩემი მამაჩემს ცოლად სიყვარულით გაჰყვა, მაგრამ მთელი ცხოვრება ტიროდა ─ სიყვარულისგან კარგს არაფერს უნდა ელოდო...“'''
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ცხოვრებაში, რომლის სიგრძე ნახევარი ამოსუნთქვაა, არაფერი დაგეგმოთ სიყვარულის გარდა.“'''
| ავტორი = [[ელიფ შაფაქი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული უფრო ძლიერია, ვიდრე სიკვდილის შიში.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული გაურბის მას, ვინც მისდევს და აედევნება მას, ვინც გაურბის.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტ სიყვარულს არ შეუძლია ლაპარაკი, რადგან ჭეშმარიტი სიყვარული მჟღავნდება ქცევით და არა ─ სიტყვით.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არა თვალებით, არამედ გულით იყურება.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ─ ვარსკვლავია, რითაც არკვევს ზღვაოსანი ოკეანის ტალღებს შორის სად იქნება ბედი მისი.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არ არის გრძნობა, რომელიც იცვლება მაშინ, როდესაც მისი ალტერნატივა ჩნდება ─ შეიძლება ცხოვრება გართულდეს და ყველაფერი შეიცვალოს, მაგრამ ნამდვილი სიყვარული მუდამ უცვლელი რჩება.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ნამდვილ სიყვარულს თვალებით ვერ დაინახავ ─ მისი ხილვა მხოლოდ გონებითაა შესაძლებელი.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული იზომება იმ მსხვერპლით, რომელზედაც შენ შეგიძლია წახვიდე. მე მაგალითად აბსოლუტურად ყველაფერზე ვიქნებოდი თანახმა ─ მათ შორის სიცოცხლეზეც.“'''
| ავტორი = [[გელა ჩარკვიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ალბათ, როცა შეყვარებულები ვართ, ეს არის ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა ─ შეყვარებულობა მიგვითითებს, თუ როგორი უნდა იყოს ადამიანი.“'''
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როცა გიყვარს, შენში დიდი სიმდიდრე იშლება ─ არც კი გჯერა, რომ ასე შეგიძლია გიყვარდეს.“'''
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ისეთ ბუნებისაა, დამტკიცებას არ საჭიროებს ─ იგი თვითონ მტკიცდება იქ, სადაც ფეხს დაადგამს.“'''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ”
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ქალის სიყვარული დასაწყისია იმ დიდი სიყვარულისა, რასაც მარადიული სიცოცხლე ჰქვია.“'''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შეყვარებული ადამიანის ბუნება ისეთივე სურნელოვანია, როგორც ყვავილი.“'''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''- როგორ ფიქრობ, რა არის სიყვარული?'''
:'''- რავი აბაა! მე მგონი, მარადიული მონატრებაა...'''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ”
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ყველაზე დიდი დარდია.“'''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„და სადაც სიყვარულია, იქ სიწმინდეა, ღმერთია...“'''
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = :'''რაც მტრობას დაუქცევია ─
:'''სიყვარულს უშენებია.'''
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დამაკვირდი”
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“'''
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რაც გიყვარს, სიყვარულის გამო უნდა გიყვარდეს მხოლოდ და რაც გძულს, ისიც სიყვარულის გამო უნდა გძულდეს.“'''
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ნებაყოფლობითი ქვეშევრდომობა იგივე სიყვარულია.“'''
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად იმაზე ნეტარი წამი, როდესაც შენთვის ძვირფასი ადამიანისაგან სიყვარულს იგრძნობ.“'''
| ავტორი = [[თამაზ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„ვიღაცას ერთი ქალი არ ჰყოფნის და მეხუთეზე, მეათეზე გადაერთვება. სხვას კი ცხოვრებაც არ ჰყოფნის, რომ ის ერთადერთი უყვარდეს.“'''
| ავტორი = [[კონსტანტინ ხაბენსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სულების მიზიდულობა შობს მეგობრობას; გონების მიზიდულობა შობს პატივისცემას; სხეულების მიზიდულობა შობს სურვილს. სამივე ერთად კი შობს სიყვარულს.“'''
| ავტორი = [[ომარ ხაიამი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''სიყვარულის ხმა გაიშვიათდა,'''
:'''აქა-იქ ზანზალაკი'''
:'''წკრიალებს მოწონების.'''
| ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„გიჟური სიყვარული სწრაფად განელდება, ორი „გიჟის“ სიყვარული კი ─ არასოდეს!“'''
| ავტორი = [[ანჯელინა ჯოლი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულია, მისცე ვინმეს შენი განადგურების ძალა და დარწმუნებული იყო ─ ამას არ იზამს!“'''
| ავტორი = [[ჯუბრან ხალილ ჯუბრანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„უღრმეს ჭეშმარიტებას შობს მარტო უღრმესი სიყვარული და სხვა არაფერი.“'''
| ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''გულო ჩემო, გეკითხები: - მითხარ, რაა სიყვარული?'''
:'''- ერთი აზრი ორი სულის, ერთად ფეთქვა ორი გულის!'''
:'''- სიყვარული როგორ ჩნდება?'''
:'''- გულიდან და იქვე რჩება!'''
:'''- სიყვარული რატომ ქრება?'''
:'''- არც ყოფილა, თუკი ქრება.'''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰალმი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულია როდესაც აღმოაჩენთ, რომ სხვის ბედნიერებაში უფრო მეტი ბედნიერებაა, ვიდრე საკუთარში.“'''
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული იზომება არა იმით, თუ რის მიღებას ელი, არამედ იმით ─ რისი გაღებისთვის ხარ მზად.“'''
| ავტორი = [[ქეთრინ ჰეპბერნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის ჩუქება გაცილებით მნიშვნელოვანია, ვიდრე მისი მიღება.“'''
| ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ამბობენ, რომ სიყვარული ყველაზე მომგებიანი კაპიტალია ─ რაც უფრო მეტს აბანდებ, უფრო მეტს იღებ. ყველა რომ აცნობიერებდეს ამას, ცხოვრება გამარტივდებოდა!“'''
| ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ჩვენს გასაბედნიერებლად არ არსებობს. ეს გრძნობა იმისთვისაა შექმნილი, რომ დაგვანახოს, რამდენის ატანა შეგვიძლია.“'''
| ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს იმის ცოდნას, თუ როგორ თქვა „მიყვარხარ“ ლაპარაკის გარეშე.“'''
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულია, როცა ორი ერთ არსებად შეერთდება, მამაკაცი და ქალი ანგელოზად იქცევა. სიყვარული ზეცაა.“'''
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი” (1831 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული წამებაა, უსიყვარულობა ─ სიკვდილი.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ─ ეს არის ერთი ადამიანის დაუძლეველი მოთხოვნილება, იპოვოს მეორე, რომლისკენაც მიისწრაფვის.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ─ ესაა მისწრაფება სრულყოფილებისკენ, სიმშვიდისკენ.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რასაც უდიდესი ფილოსოფოსი ვერ განმარტავს, მაგრამ უდიდესი ბრიყვიც კი განიცდის, ამას უწოდებენ სიყვარულს.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული სულგრძელ არს და ტკბილ.“
| ავტორი = [[პავლე მოციქული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული ილუზიის შვილია და დედა ილუზიის მკვლელისა.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უსიყვარულოდ ბალახიც ვერ აბიბინდება!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს კანონს ვერ დაუდგენ ─ არ ცნობს ბატონებს.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ ადამიანს შეუძლია თქვას რა არის სიყვარული, მაშინ მას არავინ ჰყვარებია.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტმა სიყვარულმა არ იცის ზომა და საზღვარი.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რაც უფრო დიდია ადამიანი, მით უფრო ღრმაა მისი სიყვარული.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული განწმენდს და აღამაღლებს ყოველ ადამიანს, სრულიად გადაახალისებს მას.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარულით გამთბარი გული ისევე სუფთაა, როგორც მთის ყინული.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
სიყვარულის სამეფოში ენა ზედმეტი ბარგია
{{Q
| ციტატა = '''„თუკი არსებობს სიყვარული ამქვეყნად და ის ჭეშმარიტად არსებობს! ─ ორი ნაბიჯიღა თუ აშორებს მას სიგიჟესთან.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული თუ ჩვეულებად გადაიქცა, მას სიკვდილი აღარ უწერია.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული ისა სჯობს, რაც ძველია.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარული ისევე გულწრფელია, როგორც უმანკო ბავშვი.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
სიყვარული ქოლგის ქვეშ ერთად შეფარების სურვილია - მას მერეც, რაც წვიმა კარგა ხნის გადავლილია..
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
6oy5qjxil8mu7w8w5nfq1ldcbggdxvk
47131
47130
2026-04-10T15:53:54Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* რ */
47131
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = '''„გრავიტაცია დამნაშავე არაა იმაში, რომ ადამიანებს ერთმანეთი უყვარდებათ.“'''
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სამყარო მხოლოდ მაშინ გახდება ნამდვილი, როცა ადამიანი სიყვარულს ისწავლის. მანამდე კი მხოლოდ ერთი რწმენით შეგვიძლია ვიცხოვროთ – რწმენით, თითქოს სიყვარულისა რამე გაგვეგებოდეს, არადა, მისი დაფასება ჯერაც ვერ გვისწავლია.“'''
| ავტორი = [[დანტე ალიგიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ერთხანს მაინც უნდა იყოთ ერთად, რომ სულში ჩახედოთ ერთმანეთს – მისი სულიერი რაღაც-რაღაცები შენი სიცოცხლისთვის აუცილებელი რომ გახდება, მაშინ დაერქმევა თქვენს ურთიერთობას სიყვარული.“'''
| ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული დაუოკებელი სურვილია, ხოლო დაკმაყოფილებული სურვილი ნელდება.“'''
| ავტორი = [[ჰანს კრისტიან ანდერსენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ორ სხეულში მცხოვრები ერთი სულია.“'''
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ეს ნიშნავს, რასაც სიკეთედ თვლი, გინდოდეს სხვისთვის, ანუ ვინც გიყვარს, მისთვის.“'''
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული მარტო ურთიერთშერწყმას კი არ გულისხმობს, არამედ ფილოსოფიასაც ─ ბრძენი სიყვარულსაც მიეცემა და სახელმწიფო საქმეებსაც გააკეთებს, დაქორწინდება კიდეც და მეფეებთანაც იცხოვრებს.“'''
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული თეორემაა, რომელიც ყოველდღიურ დამტკიცებას მოითხოვს.“'''
| ავტორი = [[არქიმედე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს, ასე თუ ისე, სიცხადე შეაქვს იმ გაუგებრობაში, თუ რატომ ებღაუჭებიან სიცოცხლეს გამწარებით ეს საცოდავი ადამიანები... სიმართლე თუ გინდათ, ამ უნარის გარეშე ადამიანს ათი ცოფიანი ძაღლი სჯობია ─ იმდენად საშიში და დაუნდობელია... მაგრამ ასეთები ცოტანი არიან. უმრავლესობას ამ უნარის, თუნდაც სულ უმნიშვნელო ნამცეცები, მაინც აქვს შემორჩენილი.“'''
| ავტორი = [[თეიმურაზ ბაბლუანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მზე, მთვარე და პურის ყანა” (2018 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად სიხარული, რომელიც წართმეულ სიყვარულს შეცვლის.”'''
| ავტორი = [[ჯორჯ გორდონ ბაირონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იქნებ, სიყვარული განცდილი სიამოვნებისთვის მადლობის გრძნობაა და სხვა არაფერი?!“'''
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მამა გორიო” (1835 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გზაა, რომლითაც თვით ბრიყვებიც კი გარკვეულ ღირსებას აღწევენ.“'''
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''მხოლოდ კავშირი ესრეთთ სულთა შობს სიყვარულსა,'''
:'''ზეგარდმო მადლით დაუხსნელად დამტკიცებულსა!'''
| ავტორი = [[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რად ჰყვედრი კაცსა”
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ხელოვნების ნიმუშია ─ მწერლების, მუსიკოსების, მხატვრების, კინორეჟისორების მუზა.“'''
| ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შეყვარებული მამაკაცი ის არის, ვისაც უყვარს თავისი მძინარე ქალბატონის ყურება და მისით ტკბობა.“'''
| ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იყო შეყვარებული, ნიშნავს იყო სულ გაოცებული – როცა გაოცება გაივლის, სიყვარულიც გაქრება. ხშირად გვავიწყდება, რომ სიყვარულში ცნობისმოყვარეობა 90%-ია და მხოლოდ 10% – მარტოხელა ძაღლივით სიკვდილის შიში.“'''
| ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რომანტიკული ეგოისტი” (2005 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ თქვენ იცით, რის გამო გიყვართ ქალი, ეს იმას ნიშნავს, რომ ის არ გიყვართ.“'''
| ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„დანაშაული არ არის, რამდენჯერმე გიყვარდეს.“'''
| ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ყოველთვის ტელესკოპში იყურება, სიძულვილი კი, მიკროსკოპში გაკვირდება.“'''
| ავტორი = [[ჯოშ ბილინგსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული კი არ გვამცირებს, პირიქით ─ გვანთავისუფლებს. მხოლოდ სიყვარულს შეუძლია განთავისუფლება.“'''
| ავტორი = [[ალექსანდრე ბლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რა არის სიყვარული? – ვნება, რომელიც ერთ მხარეს ათავსებს მთელ დედამიწას, ხოლო მეორე მხარეს მხოლოდ და მხოლოდ სიყვარულის საგანს.“'''
| ავტორი = [[ნაპოლეონ ბონაპარტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გაანადგურეთ სიყვარული და ჩვენი დედამიწა სამარედ გადაიქცევა.“'''
| ავტორი = [[რობერტ ბრაუნინგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულია, როდესაც ვინმეს შეუძლია ადამიანს საკუთარი თავი დაუბრუნოს.“'''
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ისაა, როცა გინდა ვიღაცასთან ერთად წელიწადის ოთხივე დრო გაატარო. გინდა ვინმესთან ერთად გაზაფხულის ქარიშხლებს გაექცე, ფეხქვეშ კი იასამნები გეფინოს, ზაფხულობით ხილი შეაგროვო და მდინარეში იბანაო. შემოდგომაზე ერთად მოხარშოთ მურაბები და სიცივისას ფანჯარა მიხუროთ. ზამთარში, გაციებაში და გრძელი საღამოების გადატანაში ერთმანეთს დაეხმაროთ.“'''
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შეყვარებული ხალხი ხისტი და საშიში ხდება ხოლმე; ფართო პერსპექტივაში ხედვის უნარს კარგავენ, ისევე როგორც იუმორის გრძნობას... ისინი ნერვიული მუდოები ხდებიან, ფსიქოპათური გადახრებით... ზოგჯერ მკვლელებიც.“'''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იპოვე ის, რაც მთელი გულით გეყვარება და მიეცი საშუალება ─ მოგკლას.“'''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რა თქმა უნდა, შესაძლებელია ადამიანი გიყვარდეს ─ თუ მას ძალიან კარგად არ იცნობ.“'''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ სიყვარულის უნარი გაქვს, პირველ რიგში საკუთარი თავი შეიყვარე.“'''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არ ითხოვს სრულყოფილებას ─ ის ხედავს მთლიანობას არასრულშიც.“'''
| ავტორი = [[ლეო ბუსკალია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული თამაშია, რომელსაც ორი თამაშობს და ორივე მოგებული რჩება.“'''
| ავტორი = [[ევა გაბორი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ვისაც ოდესმე სიყვარული გამოუცდია, მას უგემნია თავათ სიკვდილი.“'''
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დიდოსტატის მარჯვენა” (1938-1939 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ორი არაიდეალური ადამიანი ერთმანეთს შეხვდა... შეიყვარეს... და ერთმანეთისთვის იდეალურები გახდნენ.“'''
| ავტორი = [[ვიტალი გიბერტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული, იცით, რა არის? როცა რაიმეს კი არ ველი შენგან... არამედ მზად ვარ, მოვკვდე შენთვის...“'''
| ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რაშია გამოსავალი? გამოსავალი სიყვარულშია ─ როდესაც ადამიანს უყვარს, მას აღარაფერი ბეზრდება...“'''
| ავტორი = [[თეოდორე გიგნაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული შობს სიყვარულს.“'''
| ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ძლიერი, წმინდა სიყვარული მოყვასისადმი, თვით მოსიყვარულესაც უტკბობს სიცოცხლესა და მოყვასსაცო.“'''
| ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს, ისევე როგორც მთელ ბუნებას, აქვს ჭკნობისა და ყვავილობის პერიოდი, მაგრამ მთლიანად არასდროს კვდება ─ ზღვა მაინც ზღვაა, მოიქცევა თუ უკუიქცევა.“'''
| ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება ცოდვა და უზნეო მდგომარეობაა.“'''
| ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული უპირველესად მოქმედებაა და როგორც ყოველ მოქმედებას, მასაც დიდი დაძაბულობა ახლავს თან.“'''
| ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„განა სიყვარულს რაიმე საერთო აქვს გონებასთან?!“'''
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ამ ქვეყანაზე ბოროტებისთვის კი არა, სიყვარულისთვის ვართ გაჩენილები ─ ნამდვილი გრძნობით ნათქვამი „მიყვარხარ“ არასოდეს გაუფერულდება.“'''
| ავტორი = [[ნიკო გომელაური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არაფერი ისე არ მჟღავნდება, როგორც ფარული სიყვარული.“'''
| ავტორი = [[ლევან გოთუა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის შედეგი ყოველთვის ერთი და იგივეა ─ ახალი ადამიანი! ბავშვზე კი არ მოგახსენებთ, არამედ ადამიანებზე, რომელთაც უყვართ. აკი გრძნობა სულს უახლებს კაცს, უფრო სხვაგვარს, უკეთესსა და ლამაზს შეიქმს.“'''
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს სიცოცხლის სურვილს.“'''
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ელვისებურად გადის გულში და მასსავით მუნჯია.“'''
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარდეს ─ ე.ი. შედარებას თავი დაანებო.“'''
| ავტორი = [[ბერნარ გრასე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''ვისაც ვინ უყვარს, ჯურღმულშიც მოსძებნის უეჭველადა.'''
| ავტორი = [[იოსებ გრიშაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ია და ყაყაჩო”
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული რაა, ბრძენო? – ეს მინდოდა ჩემთვის გეთქვა.
ორი სული – ერთი ფიქრი, ორი გული – ერთი ფეთქვა.“'''
| ავტორი = [[სალვადორ დალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = ????????????????
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ვისაც არავინ უყვარს, ის მგონი, არავის უყვარს.“'''
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ვერავითარი თვალთმაქცობით ვერ დამალავ სიყვარულს იქ, სადაც არის და ვერ გამოაჩენ, სადაც არ არის.“'''
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ შენ ერთდროულად გიყვარს ორი ადამიანი, აირჩიე მეორე, რადგან პირველი რომ გყვარებოდა მართლა, მეორე არასოდეს შეგიყვარდებოდა.“'''
| ავტორი = [[ჯონი დეპი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად ართმევს გონებას იმას, ვისაც აქვს და აძლევს იმას, ვისაც არ გააჩნია.“'''
| ავტორი = [[დენი დიდრო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ─ ყველაზე უფრო საინტერესო და საპატიო გახლავთ ადამიანურ სისუსტეთა შორის.“'''
| ავტორი = [[ჩარლზ დიკენსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანებმა შეამკეს სიყვარული სიმორცხვით, პოეზიით, თავგანწირვით, მაგრამ მათვე შეიტანეს მასში ისეთი რამ, რაც ცხოველებსაც არ შეუძლიათ: მეტისმეტობა, ღალატი, გარყვნილება და მლიქვნელობა.“'''
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ის, ვინც შეყვარებულია, არასოდეს იბნევა იმაში, თუ ვინ უყვარს.“'''
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ვისაც დიდი სიყვარული შეუძლია, იმან დარდიც დიდი იცის.“'''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ისეთი უძვირფასესი განძია, მთელი ქვეყნიერების შესყიდვას შეგაძლებინებს, არა მარტო შენსას, სხვათა ცოდვებსაც გამოისყიდი...“'''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არ შეიძლება შენი ცხოვრება სხვებს მსხვერპლად შესწირო და გეგონოს, რომ ეს სიყვარულია.“'''
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„დედამიწას სიყვარული ატრიალებს... ასე რომ არა, დაიქცეოდა, ამდენი ცოდვა დაამძიმებდა, ვეღარ შესძლებდა ბრუნვას, ზოგ-ზოგებისადმი სიყვარული რომ არა.“'''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იქ, სადაც სიყვარული ურევია, ყოველივე ლამაზდება.“'''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როდესაც ყვავილი მოგწონს, წყვეტ მას, ხოლო როცა გიყვარს ─ რწყავ.“'''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულმა ასე იცის ─ ადამიანი ხდება სახლი, რომელშიც ცხოვრობ.“'''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როცა იგრძნობ, რომ გული სიყვარულით გიძგერს, ამ სიყვარულის ჩახშობას ნუ შეეცდები.“'''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული – ეს ნიჭია, რომელიც ღმერთმა ადამიანს უბოძა და უბედურია ის, ვინც ამ ქვეყნიდან ამ ნიჭის გარეშე წავა.“'''
| ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული თავად არს ღმერთი და თუ სიყვარული შენთან არს, შენთან არს ღმერთი.“'''
| ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარდეს – ერთმანეთის ყურებას კი არ ნიშნავს, არამედ ხედვას ერთი მიმართულებით.“'''
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული იწყება მაშინ, როცა გიყვარს და საპასუხოდ არაფერს ელი.“'''
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “პატარა უფლისწული” (1943 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული სხვათა გამო სიხარულია.“'''
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„მას, ვისაც უყვარდა, კვლავ ვერ შეიყვარებს, არ ძალუძს დამწვარს, კვლავ რომ აალდეს.“'''
| ავტორი = [[სერგეი ესენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს ძალუძს ყველაფერს სძლიოს ─ მოდით, ჩვენც მას დავემორჩილოთ.“'''
| ავტორი = [[ვერგილიუსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არის იქ, სადაც შენ იპოვი მას.“'''
| ავტორი = [[კურტ ვონეგუტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერს სძლევს ─ იგი ერთი ასი ათასად მაღლა დგას თავმოყვარეობაზე, სიმდიდრეზე ძვირია, დიდებაზე კეთილშობილია.“'''
| ავტორი = [[უილიამ თეკერეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანს ერთგული მეგობრისთვის ყველაფრის მიცემა შეუძლია ─ ყველაფრის, გარდა იმ ქალისა, რომელიც უყვარს.“'''
| ავტორი = [[ჰენრიკ იბსენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„მარტო ის კი არ უნდა გვიყვარდეს, ვისაც ჩვენ ვუყვარვართ, არამედ ─ ყველა.“'''
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ბავშვივითაა ─ წყენა უცებ ავიწყდება.“'''
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შეყვარებამდე უნდა გაახილო თვალები, თორემ თუ შეგიყვარდა, მერე მარტო ის და იმის ძაღლი კი არა, მეზობლის ნაგაზიც გეყვარება.“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის დროს თუ მონობა შეგიძლია ─ მეფე ხარ!“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარდა და აღარ გიყვარს, მასეთი რამ არ არსებობს... თუ მართლა გიყვარს, სამუდამოდ გიყვარს. თუ გადაგიყვარდა, ესე იგი, არც არასოდეს გყვარებია.“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის და ვნების დამწვრობით ადამიანი რომ დაშინებულიყო, კაცობრიობა დიდი ხნის წინ შეწყვეტდა არსებობას...“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არ არის მხოლოდ ფიქრი ადამიანზე, ეს არის ყოფნა მის გვერდით მაშინაც კი, როცა შორს ხარ.“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შენ რომ სიყვარული შეგეძლოს და მე მართლა ვიყო სიყვარულის ღირსი ─ არ დამიცდიდი: ადგებოდი და უანგაროდ შემიყვარებდი...“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული დიდი ტვირთია ─ სუსტი, უძლური და უნიათო ვერ ასწევს, ვერ ატარებს…“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული თუ არ იცი, ყველაფრის სწავლას თავი დაანებე და ჯერ სიყვარული ისწავლე.“'''
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არის, როცა ულაპარაკოდ დათმობ შენს სიცოცხლეს. ყველაზე ძვირფასს რომ დათმობ ─ ეს არის სიყვარული.“'''
| ავტორი = [[კახი კავსაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ზოგჯერ ადამიანებს უყვართ ერთმანეთი, მაგრამ დროისა და ფიქრის უქონლობის გამო, არც კი უწყიან, რომ უყვართ.“'''
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ავადმყოფობის სახეობაა, რომელიც არც ჭკვიანებს ინდობს და არც ბრიყვებს.“'''
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შეიყვარეთ საკუთარი თავი, შემდეგ ─ სიცოცხლე და მხოლოდ ამის შემდეგ ─ ის, ვინც გსურთ.“'''
| ავტორი = [[ფრიდა კარლო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული სულიერი კულტურის ნაწილია ─ პატარა ადამიანები მას ვერ წვდებიან და საკუთარ თავთან ერთად სხვასაც ტანჯავენ!..“'''
| ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„მიყვარხარ, იმიტომ რომ მთელი სამყარო ხელს მიწყობდა, შენ რომ მეპოვნე...“'''
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ველური ძალაა ─ როცა მის გაკონტროლებას ვცდილობთ, ის გვანადგურებს. როცა ვცდილობთ მას ჩავწვდეთ ─ გვაბნევს.“'''
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარდეს, ესე იგი გიყვარდეს ─ სიყვარული არგუმენტებს არ ცნობს.“'''
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ─ ის ერთადერთია, რაც გონებას ავითარებს, შემოქმედებით ფანტაზიას აღვიძებს, გვწმენდს და გვანთავისუფლებს.“'''
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება=
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ ოდესმე რამეს ვუხსნივართ, ისევ სიყვარულის ძალას და მომავალშიც იგი იქნება ჩვენი სიმაგრე.“'''
| ავტორი = [[მერაბ კოსტავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულისგან მანდილოსნები ლამაზდებიან, მამაკაცები კი ავადმყოფ ცხვრებს ემსგავსებიან.“'''
| ავტორი = [[აგათა კრისტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ხშირად იმით იწყება, რომ ვიღაცის მარტოობას შევამჩნევთ.“'''
| ავტორი = [[მილან კუნდერა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გამოსათხოვარი ვალსი” (1976 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შენი გაცემული სიყვარული მაინც იმდენი მიდის ადამიანამდე, რამდენადაც თვითონ უყვარხარ.“'''
| ავტორი = [[ლუკა კუხიანიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სუნთქვა ცალი ფილტვით” (2021 წ.)
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული უეცრად, ანგარიშმიუცემლად, ვნებისა თუ რაღაც სისუსტის შედეგად იბადება. ერთი ლამაზი ნაკვთი თვალს მოგვწყვეტს, უმალ დაგვაბამს და გადაწყვეტს ჩვენს ბედს.“'''
| ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული იმას ნიშნავს, რომ სხვის ბედნიერებაში საკუთარი ბედნიერება იპოვო.“'''
| ავტორი = [[გოტფრიდ ლაიბნიცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არავითარ თვალთმაქცობას არ შეუძლია დამალოს სიყვარული იქ, სადაც იგი ნამდვილად არის და არავითარ ძალას არ შეუძლია გვაჩვენოს სიყვარული იქ, სადაც იგი არ არსებობს.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ერთია, მაგრამ მისი იმიტაცია ─ ათასი.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ნამდვილი სიყვარული მოჩვენებას ჰგავს ─ ყველა მასზე საუბრობს, მაგრამ ცოტას თუ უნახავს.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს ბევრი წამალი აქვს, მაგრამ არც ერთი კი უებარი არ არის.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ის, ვინც გადაიყვარეს, თვითონაა დამნაშავე, რადგან ვერ შეამჩნია ეს დროულად.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არ არსებობს კაცი, რომელიც ერთხელ გულს რომ აიცრუებს საყვარელ ქალზე, სირცხვილით არ იხსენებდეს თავის ძველ სიყვარულს.“'''
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ცეცხლია: თუ არ კვებავ ─ ქრება.“'''
| ავტორი = [[მიხეილ ლერმონტოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი ზღაპარია, რომელიც არ იწყება სიტყვებით “იყო და არა იყო რა”, მაგრამ ამ სიტყვებით კი მთავრდება.“'''
| ავტორი = [[ჰანს ლობერგერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ისე არაფერი აძლიერებს სიყვარულს, როგორც გადაულახავი წინააღმდეგობანი.“'''
| ავტორი = [[ლოპე დე ვეგა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ვერ იტანს გამუდმებით გამოკვლევას ─ თუ ყველაფერს ამოწმებ, ნაწილებად შლი, ადარებ, სინათლესთან ახლოს მიგაქვს, ის ჩაქვრება და მოკვდება.“'''
| ავტორი = [[სოფი ლორენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„მე შენ მიყვარხარ არა იმის გამო, თუ ვინ ხარ შენ, არამედ იმის გამო, თუ ვინ ვარ მე შენ გვერდით.“'''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ შეხვდებით თქვენს ნამდვილ სიყვარულს, ის არ დაგეკარგებათ ─ არც ერთი კვირის შემდეგ, არც ერთი თვის და არც ერთი წლის შემდეგ.“'''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის სიმპტომები ქოლერისას ემთხვევა.“'''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიყვარული ჟამიანობის დროს” (1985 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„მხოლოდ იმიტომ, რომ ვიღაცას არ უყვარხარ ისე, როგორც შენ გინდა, რომ უყვარდე, იმას არ ნიშნავს, რომ იმ ადამიანს მთელი გულით არ უყვარხარ!“'''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტმა სიყვარულმა ფიქრი არ იცის.“'''
| ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ომს ჰგავს ─ ადვილია დაიწყო, ძნელია დაამთავრო და შეუძლებელია დაივიწყო.“'''
| ავტორი = [[ჰენრი ლუის მენკენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული უსასრულობის ყველაზე ღვთაებრივი ფორმაა.“'''
| ავტორი = [[მორის მეტერლინკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თქვენ იცით, რა არის სიყვარული, ნამდვილი სიყვარული? ოდესმე გყვარებიათ ისე, რომ ჯოჯოხეთის მარადიული სატანჯველისათვის გაგემეტებინათ თავი?! ─ მე მყვარებია.“'''
| ავტორი = [[ამედეო მოდილიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული კვდება ─ ცხოვრების უდიდესი ტრაგედია არა ადამიანის გარდაცვალება, არამედ ისაა, რომ მათ აღარ უყვართ.“'''
| ავტორი = [[უილიამ სომერსეტ მოემი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლის ერთადერთი სიამეა, რომელსაც ხშირად ვიმწარებთ, რადგან ზოგჯერ მისგან შეუძლებელ რამეს მოვითხოვთ ხოლმე!“'''
| ავტორი = [[გი დე მოპასანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერია, როგორც სიკვდილი, მაგრამ მსხვრევადია, როგორც მინა.“'''
| ავტორი = [[გი დე მოპასანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთია, რის გამოც ადამიანი ხდება ძლიერი, ქალი ─ ლამაზი, კაცი ─ კეთილი, სული ─ ამაღლებული, ცხოვრება კი ─ მშვენიერი!“'''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ცხოვრებას იმით იწყებ ხოლმე, რომ სხვის შეყვარებაზე უარის თქმას სწავლობ. დასასრულს კი, საკუთარ თავში ვერ პოულობ ვერაფერს ისეთს, შეყვარების ღირსად რომ ჩათვალო.“'''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რა არის სიყვარული, თუ არა გაგება და ბედნიერება იმისა, რომ მეორე ადამიანი ცხოვრობს, მოქმედებს და განიცდის ჩვენგან განსხვავებულად.“'''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულში ყოველთვის არსებობს სიგიჟე, მაგრამ ასევე არსებობს ამ სიგიჟის მიზეზებიც.“'''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ბუნების უმაღლესი პოეზიაა.“'''
| ავტორი = [[ნოვალისი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არის თავის დავიწყება.“'''
| ავტორი = [[გრიგოლ ორბელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული, ყველაზე მომაკვდინებელი ყველაზე მომაკვდინებელ სენთაგან ─ კვდები მაშინაც, როდესაც გიყვარს და მაშინაც, როცა უსიყვარულოდ ცოცხლობ.“'''
| ავტორი = [[ლორენ ოლივერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დელირიუმი” (2011 წ.)
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული სულგრძელია, სიყვარული ქველმოქმედია, არ შურს, არ ყოყოჩობს, არ ამპარტავნობს, არ სჩადის უწესობას, თავისას არ ეძიებს, არ რისხდება და არ განიზრახავს ბოროტებას, არ ხარობს სიცრუით, არამედ ჭეშმარიტება ახარებს, ყოველივეს იტანს, ყველაფერი სწამს, ყველაფრის იმედი აქვს და ყოველივეს ითმენს. სიყვარული არასოდეს მთავრდება.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = პავლე I კორინთელთა 13:4-8
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანებს უყვართ არა საჭიროებისთვის, არამედ ─ ბედნიერებისთვის.“'''
| ავტორი = [[ბლეზ პასკალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის სამი მეოთხედი ცნობისმოყვარეობაა.“'''
| ავტორი = [[ჟან პოლი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„უპასუხო სიყვარული არ ამცირებს ადამიანს, არამედ ─ აღამაღლებს მას.“'''
| ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანი უსიყვარულოდ იგივეა, რაც მიცვალებული შვებულებაში.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული სნეულებასავით არის ─ ნელა და შეუმჩნევლად ადნობს ადამიანს, ხოლო როცა შეამჩნევ და მისგან თავის დაღწევას მოინდომებ, ძალა გღალატობს.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანი არ არის დამნაშავე იმაში, რომ უყვარს.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ახსნა–განმარტებებს ვერ ითმენს ─ მას ესაჭიროება მხოლოდ ქცევები.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„გიყვარს ─ ეს ნიშნავს, მასთან ერთად დაბერება გინდა.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ქალი სიყვარულისგან უფრო ფხიზლდება, კაცი კი ─ ჭკუას კარგავს.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ცხოვრება მეტისმეტად ხანგრძლივია ერთი სიყვარულისთვის.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„საოცარია, რომ ადამიანს შეუძლია სიკვდილი, როცა უყვარს.“'''
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული ფიზიკურ საზღვრებს სცდება და თუნდაც სხეულები დაშორდნენ ერთმანეთს, სულები სამუდამოდ დაკავშირებული რჩებიან.“'''
| ავტორი = [[ჯალალედინ რუმი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''სიყვარულსა მალვა უნდა, ვითა ცხენსა ნაპარავსა.'''
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = '''„გაუზიარებელი სიყვარული ორმხრივი სიყვარულისგან ისევე განსხვავდება, როგორც სიცრუე ჭეშმარიტებისგან.“'''
| ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„მამაკაცი, რომელიც ჭკვიანურად ლაპარაკობს სიყვარულზე ─ შეყვარებული არაა.“'''
| ავტორი = [[ჟორჟ სანდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული საზიანოცაა, ერთსა და იმავე დროს მსუბუქიც და რთულიც, სიმსუბუქის წყალობით ის ბადეში გვახვევს, ხოლო სიძნელეებთან ის გვაბრძოლებს.“'''
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არაფერი ისე არ იპყრობს, არბილებს მამაკაცის გულს, როგორც იმის შეცნობა, რომ ის უყვართ.“'''
| ავტორი = [[ჰენრიკ სენკევიჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს ისეთი სათვალე უკეთია, რომლითაც სპილენძი ოქროდ გეჩვენება, სიღარიბე ─ სიმდიდრედ, ხოლო ცეცხლის ნაპერწკლები ─ მარგალიტებად.“'''
| ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ციებ-ცხელებას ჰგავს ─ შენი ნების მიუხედავად მოდის და მიდის.“'''
| ავტორი = [[სტენდალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული მომაჯადოებელი ყვავილია, მაგრამ საჭიროა დიდი გამბედაობა, რომ მიხვიდე და მოწყვიტო იგი უფსკრულის კიდეზე.“'''
| ავტორი = [[სტენდალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს შეიძლება ეწოდოს სამგზის ქურდი: არ ეძინება, გამბედავია და ადამიანს აშიშვლებს.“'''
| ავტორი = [[სტენდალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული სიცოცხლეში მხოლოდ ერთხელ მოდის.“'''
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''უსიყვარულოდ არ არსებობს'''
:'''არც სილამაზე,'''
:'''არც უკვდავება არ არსებობს'''
:'''უსიყვარულოდ.'''
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''მაგრამ სულ სხვაა სიყვარული'''
:'''უკანასკნელი,''' [...]
:'''იგი არ უხმობს ქარიშხლიან'''
:'''უმიზნო ვნებებს.'''
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანებს სიყვარული უფრო აკლიათ, ვიდრე პური და ეს ყველაზე ძლიერი შიმშილია.“'''
| ავტორი = [[დედა ტერეზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ძლიერი სურვილია, რომ ძლიერად სურდე ვინმეს.“'''
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''- არსებობს ერთი ნახვით შეყვარების საწინააღმდეგო საშუალება?'''
:'''- დიახ, არსებობს ─ მეორედ უნდა შეხედოთ დაკვირვებით.'''
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ყველაზე ბოროტ კაცსაც ღიმილით უნათდება სახე როცა ეუბნებიან, რომ ის უყვართ.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როცა ვინმეს უყვარხარ, ისეთივე ბედნიერებაა, როგორც შენ თვითონ რომ გიყვარს სხვა, და მთელი სიცოცხლე უნდა იკმარო, თუკი ერთხელ მაინც გახდი ამის ღირსი.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ყოველთვის გვგონია, რომ ჩვენ ვუყვარვართ ჩვენი სიკარგის გამო. მაგრამ ვერ ვხვდებით ─ ვუყვარვართ იმიტომ, რომ კარგები არიან ისინი, ვისაც ვუყვარვართ.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როდესაც შეგიყვარდება, ეს ისეთია, თითქოს მკვდარი იყავი და გაცოცხლდი.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იმისათვის, რომ შეძლო ადამიანების სიყვარული და მათგანაც დაიმსახურო, აუცილებლად უნდა მიეჩვიო, რომ რაც შეიძლება ნაკლებს ელოდე მათგან.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„იმისათვის, რომ გიყვარდეს ადამიანები საქციელით და არა სიტყვებით, აუცილებლად უნდა აკეთო ის, რასაც მათთვის სარგებელი მოაქვს.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის გარეშე ცხოვრება უფრო მარტივია, მაგრამ მის გარეშე აზრს კარგავს.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ადამიანები იმიტომ კი არ ცოცხლობენ, რომ საკუთარ თავზე ზრუნვა ასულდგმულებთ ─ არამედ იმ სიყვარულის გამო, რომელიც მათ მიმართ სხვა ადამიანებს აქვთ.“'''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ანა კარენინა” (1873-1877 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ვინც გიყვარს, იმას ჯოჯოხეთიდან ამოათრევ, ვინც არ გიყვარს ─ იმას დუმილსაც არ შეარჩენ.“'''
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ყველა კარს აღებს...“'''
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როდესაც გვიყვარს, მხოლოდ მაშინ ვცდილობთ იმაზე უკეთესები ვიყოთ, ვიდრე ვართ.“'''
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გურჯი ხათუნი” ( წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს ერთი ლამაზი თვისებაც აქვს ─ იგი არასოდეს ქრება და იკარგება, შვიდი საუკუნეც რომ გავიდეს, ის მაინც არსებობს, თუ იმ შვიდი საუკუნის შემდეგაც არსებობენ ადამიანები, ვისაც სიყვარული შეუძლია…“'''
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„არასოდეს შეიყვარო ისეთი ადამიანი, რომელიც ისე მოგექცევა, თითქოს ჩვეულებრივი ხარ.“'''
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სამყაროს შეცნობას ემსახურება სიყვარული, და არა ─ გერმანული ფილოსოფია.“'''
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჩვენ არავინ გვიყვარს სილამაზის, ტანისამოსისა და სიმდიდრის გამო ─ ჩვენ გვიყვარს იმიტომ, რომ მასში მელოდიაა, რომელიც მხოლოდ ჩვენ გვესმის.“'''
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„საკუთარი თავის მიმართ სიყვარული რომანის დასაწყისია, რომელიც მთელი ცხოვრება გრძელდება.“'''
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ყველაფერზე იმარჯვებს, გარდა სიღარიბისა და კბილის ტკივილისა.“'''
| ავტორი = [[მეი უესტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული წინ უსწრებს გაცნობას, გაცნობა კი სიყვარულს კლავს.“'''
| ავტორი = [[მიგელ დე უნამუნო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„მე ვერ ვიპოვე სიყვარულის ობიექტი და ამიტომ თავი ისე მეჭირა, თითქოს ამ სამყაროში არაფერი იმსახურებდა სიყვარულს.“'''
| ავტორი = [[ჯონ ფაულზი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გრძნეული” (1965 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ღვთაებრივი სიგიჟეა.“'''
| ავტორი = [[მარსილიო ფიჩინო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„უყვართ არა ღირსებისთვის, არამედ ნაკლის მიუხედავად.“'''
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ერთადერთი გონივრული და დამაკმაყოფილებელი პასუხია კითხვაზე, თუ რატომ არსებობს კაცობრიობა.“'''
| ავტორი = [[ერიხ ფრომი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული მხოლოდ მაშინაა ნამდვილი, როცა ის გიყვარს, ვისი გამოყენებაც საკუთარი მიზნებისთვის არ გჭირდება.“'''
| ავტორი = [[ერიხ ფრომი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არ არის ბუნებრივი მოცემულობა ─ ის საჭიროებს დისციპლინას, კონცენტრაციას, მოთმინებას, ერთგულებას და ნარცისიზმის დაძლევას; ეს არ არის გრძნობა, სიყვარული არის ქმედება.“'''
| ავტორი = [[ერიხ ფრომი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულზე მეტი ჭირი და ლხინი ღმერთს არა გაუჩენია-რა.“'''
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული, ალბათ, მუხლმოყრილი ლოცვაა.“'''
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მდგმური” (1979 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = :'''- თუ მიიღე ცხოვრებისგან ყველაფერი, რაც გინდოდა?'''
:'''- მივიღე.'''
:'''- და რა გინდოდა?'''
:'''- ვინმეს რომ ვყვარებოდი და ეს არ დაემალა...'''
| ავტორი = [[რეიმონდ კარვერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სილამაზე გვჭირდება მამაკაცების სიყვარულის მოსაპოვებლად, ხოლო უგუნურება ─ მათ შესაყვარებლად.“'''
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„დედაჩემი მამაჩემს ცოლად სიყვარულით გაჰყვა, მაგრამ მთელი ცხოვრება ტიროდა ─ სიყვარულისგან კარგს არაფერს უნდა ელოდო...“'''
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ცხოვრებაში, რომლის სიგრძე ნახევარი ამოსუნთქვაა, არაფერი დაგეგმოთ სიყვარულის გარდა.“'''
| ავტორი = [[ელიფ შაფაქი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული უფრო ძლიერია, ვიდრე სიკვდილის შიში.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული გაურბის მას, ვინც მისდევს და აედევნება მას, ვინც გაურბის.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტ სიყვარულს არ შეუძლია ლაპარაკი, რადგან ჭეშმარიტი სიყვარული მჟღავნდება ქცევით და არა ─ სიტყვით.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არა თვალებით, არამედ გულით იყურება.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ─ ვარსკვლავია, რითაც არკვევს ზღვაოსანი ოკეანის ტალღებს შორის სად იქნება ბედი მისი.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული არ არის გრძნობა, რომელიც იცვლება მაშინ, როდესაც მისი ალტერნატივა ჩნდება ─ შეიძლება ცხოვრება გართულდეს და ყველაფერი შეიცვალოს, მაგრამ ნამდვილი სიყვარული მუდამ უცვლელი რჩება.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ნამდვილ სიყვარულს თვალებით ვერ დაინახავ ─ მისი ხილვა მხოლოდ გონებითაა შესაძლებელი.“'''
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული იზომება იმ მსხვერპლით, რომელზედაც შენ შეგიძლია წახვიდე. მე მაგალითად აბსოლუტურად ყველაფერზე ვიქნებოდი თანახმა ─ მათ შორის სიცოცხლეზეც.“'''
| ავტორი = [[გელა ჩარკვიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ალბათ, როცა შეყვარებულები ვართ, ეს არის ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა ─ შეყვარებულობა მიგვითითებს, თუ როგორი უნდა იყოს ადამიანი.“'''
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„როცა გიყვარს, შენში დიდი სიმდიდრე იშლება ─ არც კი გჯერა, რომ ასე შეგიძლია გიყვარდეს.“'''
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ისეთ ბუნებისაა, დამტკიცებას არ საჭიროებს ─ იგი თვითონ მტკიცდება იქ, სადაც ფეხს დაადგამს.“'''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ”
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ქალის სიყვარული დასაწყისია იმ დიდი სიყვარულისა, რასაც მარადიული სიცოცხლე ჰქვია.“'''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„შეყვარებული ადამიანის ბუნება ისეთივე სურნელოვანია, როგორც ყვავილი.“'''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''- როგორ ფიქრობ, რა არის სიყვარული?'''
:'''- რავი აბაა! მე მგონი, მარადიული მონატრებაა...'''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ცხრა შეკითხვა სიყვარულის შესახებ”
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ყველაზე დიდი დარდია.“'''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„და სადაც სიყვარულია, იქ სიწმინდეა, ღმერთია...“'''
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = :'''რაც მტრობას დაუქცევია ─
:'''სიყვარულს უშენებია.'''
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დამაკვირდი”
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ცვარია ცისა, რომელიც ბუნებამ ჩაგვიწვეთა ცხოვრების ფიალაში, რომ მით სიმწარე ცხოვრებისა დაგვიტკბოს.“'''
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რაც გიყვარს, სიყვარულის გამო უნდა გიყვარდეს მხოლოდ და რაც გძულს, ისიც სიყვარულის გამო უნდა გძულდეს.“'''
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ნებაყოფლობითი ქვეშევრდომობა იგივე სიყვარულია.“'''
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„არ არსებობს ქვეყნად იმაზე ნეტარი წამი, როდესაც შენთვის ძვირფასი ადამიანისაგან სიყვარულს იგრძნობ.“'''
| ავტორი = [[თამაზ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„ვიღაცას ერთი ქალი არ ჰყოფნის და მეხუთეზე, მეათეზე გადაერთვება. სხვას კი ცხოვრებაც არ ჰყოფნის, რომ ის ერთადერთი უყვარდეს.“'''
| ავტორი = [[კონსტანტინ ხაბენსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სულების მიზიდულობა შობს მეგობრობას; გონების მიზიდულობა შობს პატივისცემას; სხეულების მიზიდულობა შობს სურვილს. სამივე ერთად კი შობს სიყვარულს.“'''
| ავტორი = [[ომარ ხაიამი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''სიყვარულის ხმა გაიშვიათდა,'''
:'''აქა-იქ ზანზალაკი'''
:'''წკრიალებს მოწონების.'''
| ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„გიჟური სიყვარული სწრაფად განელდება, ორი „გიჟის“ სიყვარული კი ─ არასოდეს!“'''
| ავტორი = [[ანჯელინა ჯოლი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულია, მისცე ვინმეს შენი განადგურების ძალა და დარწმუნებული იყო ─ ამას არ იზამს!“'''
| ავტორი = [[ჯუბრან ხალილ ჯუბრანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = '''„უღრმეს ჭეშმარიტებას შობს მარტო უღრმესი სიყვარული და სხვა არაფერი.“'''
| ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :'''გულო ჩემო, გეკითხები: - მითხარ, რაა სიყვარული?'''
:'''- ერთი აზრი ორი სულის, ერთად ფეთქვა ორი გულის!'''
:'''- სიყვარული როგორ ჩნდება?'''
:'''- გულიდან და იქვე რჩება!'''
:'''- სიყვარული რატომ ქრება?'''
:'''- არც ყოფილა, თუკი ქრება.'''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰალმი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულია როდესაც აღმოაჩენთ, რომ სხვის ბედნიერებაში უფრო მეტი ბედნიერებაა, ვიდრე საკუთარში.“'''
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული იზომება არა იმით, თუ რის მიღებას ელი, არამედ იმით ─ რისი გაღებისთვის ხარ მზად.“'''
| ავტორი = [[ქეთრინ ჰეპბერნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულის ჩუქება გაცილებით მნიშვნელოვანია, ვიდრე მისი მიღება.“'''
| ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ამბობენ, რომ სიყვარული ყველაზე მომგებიანი კაპიტალია ─ რაც უფრო მეტს აბანდებ, უფრო მეტს იღებ. ყველა რომ აცნობიერებდეს ამას, ცხოვრება გამარტივდებოდა!“'''
| ავტორი = [[ოდრი ჰეპბერნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ჩვენს გასაბედნიერებლად არ არსებობს. ეს გრძნობა იმისთვისაა შექმნილი, რომ დაგვანახოს, რამდენის ატანა შეგვიძლია.“'''
| ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ნიშნავს იმის ცოდნას, თუ როგორ თქვა „მიყვარხარ“ ლაპარაკის გარეშე.“'''
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულია, როცა ორი ერთ არსებად შეერთდება, მამაკაცი და ქალი ანგელოზად იქცევა. სიყვარული ზეცაა.“'''
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი” (1831 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული წამებაა, უსიყვარულობა ─ სიკვდილი.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ─ ეს არის ერთი ადამიანის დაუძლეველი მოთხოვნილება, იპოვოს მეორე, რომლისკენაც მიისწრაფვის.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარული ─ ესაა მისწრაფება სრულყოფილებისკენ, სიმშვიდისკენ.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რასაც უდიდესი ფილოსოფოსი ვერ განმარტავს, მაგრამ უდიდესი ბრიყვიც კი განიცდის, ამას უწოდებენ სიყვარულს.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული სულგრძელ არს და ტკბილ.“
| ავტორი = [[პავლე მოციქული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული ილუზიის შვილია და დედა ილუზიის მკვლელისა.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უსიყვარულოდ ბალახიც ვერ აბიბინდება!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„სიყვარულს კანონს ვერ დაუდგენ ─ არ ცნობს ბატონებს.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„თუ ადამიანს შეუძლია თქვას რა არის სიყვარული, მაშინ მას არავინ ჰყვარებია.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტმა სიყვარულმა არ იცის ზომა და საზღვარი.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„რაც უფრო დიდია ადამიანი, მით უფრო ღრმაა მისი სიყვარული.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = '''„ჭეშმარიტი სიყვარული განწმენდს და აღამაღლებს ყოველ ადამიანს, სრულიად გადაახალისებს მას.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარულით გამთბარი გული ისევე სუფთაა, როგორც მთის ყინული.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
სიყვარულის სამეფოში ენა ზედმეტი ბარგია
{{Q
| ციტატა = '''„თუკი არსებობს სიყვარული ამქვეყნად და ის ჭეშმარიტად არსებობს! ─ ორი ნაბიჯიღა თუ აშორებს მას სიგიჟესთან.“'''
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული თუ ჩვეულებად გადაიქცა, მას სიკვდილი აღარ უწერია.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული ისა სჯობს, რაც ძველია.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტი სიყვარული ისევე გულწრფელია, როგორც უმანკო ბავშვი.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
სიყვარული ქოლგის ქვეშ ერთად შეფარების სურვილია - მას მერეც, რაც წვიმა კარგა ხნის გადავლილია..
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
h0nu0fx6fzo7ryjpyoneqlrhwla42ag
ძალაუფლება
0
6611
47090
46564
2026-04-10T13:43:55Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ა */
47090
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „უმაღლეს თანამდებობაზე კეთილი განზრახვებით გასული ბევრია და სიკეთეშენარჩუნებული არავინ.“
| ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძალაუფლება ემხრობა გარყვნას და აბსოლუტური ძალაუფლება აბსოლუტურად რყვნის ─ „დიდი“ ადამიანები თითქმის ყოველთვის ცუდები არიან.“
| ავტორი = [[ლორდ აქტონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „მამაკაცები ხშირად ქალების ხარჯზე ცდილობენ ძალაუფლების შენარჩუნებას ─ მათ ეშინიათ დამოუკიდებელი, ლამაზმანი ქალების. ამიტომ მიილტვიან ახალგაზრდა, მოუმწიფებელ გოგონებთან, რადგან მათ გვერდით საკუთარი თავი უფრო ძლიერად ეჩვენებათ.“
| ავტორი = [[მონიკა ბელუჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ძალაუფლება ორნაირი არსებობს: ერთი სასჯელის შიშზე დამყარებული, მეორე კი სიყვარულის ძალაზე დაფუძნებული, რომელიც ათასჯერ უფრო მტკიცეა, ვიდრე შიშზე დამყარებული ძალაუფლება.“
| ავტორი = [[მაჰათმა განდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ არ ძალმიძს მთელი ქვეყნის მბრძანებლობა, ჩემი საკუთარი თავის მბრძანებელი მაინც ვიქნები.“
| ავტორი = [[დუსოლი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ძალაუფლება მისი ბოროტად გამოყენების გარეშე მთელ თავის მიმზიდველობას კარგავს.“
| ავტორი = [[პოლ ვალერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძალაუფლება და ქონება ერთი და იგივე არ არის, თუმცა ქონება გვაძლევს ძალაუფლებას.“
| ავტორი = [[ლუდვიგ ვიტგენშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „თითქმის ყველა კაცს აქვს უნარი, გაუძლოს გასაჭირს, მაგრამ თუ გინდა, კაცის ნამდვილი ხასიათი გამოსცადო ─ მას ძალაუფლება უნდა მისცე.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „საკმარისია ერთი უბრალო გასეირნება ფსიქიატრიულ კლინიკში, რათა დარწმუნდე, რომ ძალა არაფერს ნიშნავს.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი იმით ფასდება, თუ როგორ იყენებს ძალაუფლებას.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ძალაუფლება ყველაზე უფრო გადამდები სნეულებაა დედამიწაზე.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „გავლენა საზოგადოებაში კაპიტალია, რომელსაც გაფრთხილება სჭირია, რათა არ გაჰქრეს იგი.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „სკოლის მასწავლებელი ისეთ ძალაუფლებას ფლობს, რომელზედაც პრემიერ-მინისტრები მხოლოდ ოცნებობენ.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანის ძალაუფლება ყველა სფეროში იზრდებოდა, გარდა საკუთარი თავისა.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = „გონიერი რომ უგნურს ხელში სამართებელს მიცემს, ნუღარ დაემდურება, თუ უგნურმა პირველად იმ გონიერსვე გამოსჭრას ყელი.“
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „დიდი თევზი პატარას ჭამს.“
| ავტორი = [[ბერძნული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძალაუფლება ისაა, როცა მოკვლის ყველანაირი საბაბი გაქვს, მაგრამ არ კლავ.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “შინდლერის სია” (1993 წ.)
}}
*არაფერი იზიდავს ძლიერებს ისე, როგორც მეტი ძალაუფლება.
*განათლება არის ძალაუფლება
*თქვენი თანდასწრებით, ხალხი ქედს იხრის იმ უხეში ძალაუფლების წინაშე, რომელიც თქვენ გაქვთ მათზე. ხოლო თქვენს ზურგს უკან ისინი გაგლანძღავენ.
*მთელი ადამიანური ძალაუფლება დროისა და მოთმინების ნაერთია.
*პოლიტიკა არის ხელოვნება იმისა, რომ ხალხს სჯეროდეს, რომ მათ აქვთ ძალაუფლება, მაშინ როცა სინამდვილეში არ აქვთ.
*რა თქმა უნდა, ეს არის ძალაუფლების ბოროტად გამოყენება. რა აზრი აქვს ძალაუფლებას, თუ არ შეგიძლია მისი ბოროტად გამოყენება?
**Elizabeth Bear, King Pole, Gallows Pole, Bottle Tree (2011), in Ellen Datlow (ed.) Naked City (pp. 519-520)
*როცა ხვდები, რომ არაფერი გაკლია, ამ დროს მთელი სამყარო შენ გეკუთვნის.
*სერ, მე აქ ვყიდი, იმას, რაც მთელ მსოფლიოს უნდა ჰქონდეს - ძალაუფლებას.
**Matthew Boulton, in James Boswell ‘The Life of Samuel Johnson’ (March 22, 1776)
*საზოგადოებაზე მოპოვებული ძალაუფლება დროებითია. ბოროტად გამოყენების შემდეგ, მისი ადვილად აღდგენა შეუძლებელია.
ყველგან, სადაც მამაკაცებს ენიჭებათ შეუზღუდავი ძალაუფლება, მათ არასოდეს ეშლებათ ის თუ როგორ გამოიყენონ ბოროტად.
*ჩვენ არასდროს არ უნდა მივცეთ საშუალება რომელიმე მზარდ ძალას შეიძინოს ისეთი ძალაუფლება, რომ შეძლოს და წინააღმდეგობის გარეშე გამოგვგლიჯოს ჩვენი უფლებები.
*ჩვენ ვიცით, რომ არავინ იღებს ძალაუფლებას მისი დათმობის განზრახვით.
*ძალაუფლება აკონტროლებს მათ, ვისაც ის არ აქვთ.
*ძალიან ცდება ის ადამიანი, რომელსაც ჰგონია, რომ მმართველობა, რომელიც დამყარებულია ძალით, უფრო მტკიცე და სტაბილურია, ვიდრე ის, რაც მეგობრობაზეა აგებული.
*ძლიერებისთვის დანაშაული არის ის, რასაც სხვები სჩადიან.
*ძალაუფლება არ არის საშუალება, ეს არის მიზანი.
*ძალაუფლება რყვნის, აბსოლუტური ძალაუფლება აბსოლუტურად რყვნის.
==რესურსები ინტერნეტში==
*[https://orderyourlife.com/blogs/blog/52-quotes-about-power 52 გამონათქვამი ძალაუფლებაზე]
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
plcjv0svk9x8zkekw8rkl2t9s8au0v8
47091
47090
2026-04-10T13:44:23Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ა */
47091
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „უმაღლეს თანამდებობაზე კეთილი განზრახვებით გასული ბევრია და სიკეთეშენარჩუნებული არავინ.“
| ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დათა თუთაშხია” (1962-1972 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ძალაუფლება ემხრობა გარყვნას და აბსოლუტური ძალაუფლება აბსოლუტურად რყვნის ─ „დიდი“ ადამიანები თითქმის ყოველთვის ცუდები არიან.“
| ავტორი = [[ლორდ აქტონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „მამაკაცები ხშირად ქალების ხარჯზე ცდილობენ ძალაუფლების შენარჩუნებას ─ მათ ეშინიათ დამოუკიდებელი, ლამაზმანი ქალების. ამიტომ მიილტვიან ახალგაზრდა, მოუმწიფებელ გოგონებთან, რადგან მათ გვერდით საკუთარი თავი უფრო ძლიერად ეჩვენებათ.“
| ავტორი = [[მონიკა ბელუჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ძალაუფლება ორნაირი არსებობს: ერთი სასჯელის შიშზე დამყარებული, მეორე კი სიყვარულის ძალაზე დაფუძნებული, რომელიც ათასჯერ უფრო მტკიცეა, ვიდრე შიშზე დამყარებული ძალაუფლება.“
| ავტორი = [[მაჰათმა განდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ არ ძალმიძს მთელი ქვეყნის მბრძანებლობა, ჩემი საკუთარი თავის მბრძანებელი მაინც ვიქნები.“
| ავტორი = [[დუსოლი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ძალაუფლება მისი ბოროტად გამოყენების გარეშე მთელ თავის მიმზიდველობას კარგავს.“
| ავტორი = [[პოლ ვალერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძალაუფლება და ქონება ერთი და იგივე არ არის, თუმცა ქონება გვაძლევს ძალაუფლებას.“
| ავტორი = [[ლუდვიგ ვიტგენშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „თითქმის ყველა კაცს აქვს უნარი, გაუძლოს გასაჭირს, მაგრამ თუ გინდა, კაცის ნამდვილი ხასიათი გამოსცადო ─ მას ძალაუფლება უნდა მისცე.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „საკმარისია ერთი უბრალო გასეირნება ფსიქიატრიულ კლინიკში, რათა დარწმუნდე, რომ ძალა არაფერს ნიშნავს.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი იმით ფასდება, თუ როგორ იყენებს ძალაუფლებას.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ძალაუფლება ყველაზე უფრო გადამდები სნეულებაა დედამიწაზე.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „გავლენა საზოგადოებაში კაპიტალია, რომელსაც გაფრთხილება სჭირია, რათა არ გაჰქრეს იგი.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „სკოლის მასწავლებელი ისეთ ძალაუფლებას ფლობს, რომელზედაც პრემიერ-მინისტრები მხოლოდ ოცნებობენ.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანის ძალაუფლება ყველა სფეროში იზრდებოდა, გარდა საკუთარი თავისა.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = „გონიერი რომ უგნურს ხელში სამართებელს მიცემს, ნუღარ დაემდურება, თუ უგნურმა პირველად იმ გონიერსვე გამოსჭრას ყელი.“
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „დიდი თევზი პატარას ჭამს.“
| ავტორი = [[ბერძნული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძალაუფლება ისაა, როცა მოკვლის ყველანაირი საბაბი გაქვს, მაგრამ არ კლავ.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “შინდლერის სია” (1993 წ.)
}}
*არაფერი იზიდავს ძლიერებს ისე, როგორც მეტი ძალაუფლება.
*განათლება არის ძალაუფლება
*თქვენი თანდასწრებით, ხალხი ქედს იხრის იმ უხეში ძალაუფლების წინაშე, რომელიც თქვენ გაქვთ მათზე. ხოლო თქვენს ზურგს უკან ისინი გაგლანძღავენ.
*მთელი ადამიანური ძალაუფლება დროისა და მოთმინების ნაერთია.
*პოლიტიკა არის ხელოვნება იმისა, რომ ხალხს სჯეროდეს, რომ მათ აქვთ ძალაუფლება, მაშინ როცა სინამდვილეში არ აქვთ.
*რა თქმა უნდა, ეს არის ძალაუფლების ბოროტად გამოყენება. რა აზრი აქვს ძალაუფლებას, თუ არ შეგიძლია მისი ბოროტად გამოყენება?
**Elizabeth Bear, King Pole, Gallows Pole, Bottle Tree (2011), in Ellen Datlow (ed.) Naked City (pp. 519-520)
*როცა ხვდები, რომ არაფერი გაკლია, ამ დროს მთელი სამყარო შენ გეკუთვნის.
*სერ, მე აქ ვყიდი, იმას, რაც მთელ მსოფლიოს უნდა ჰქონდეს - ძალაუფლებას.
**Matthew Boulton, in James Boswell ‘The Life of Samuel Johnson’ (March 22, 1776)
*საზოგადოებაზე მოპოვებული ძალაუფლება დროებითია. ბოროტად გამოყენების შემდეგ, მისი ადვილად აღდგენა შეუძლებელია.
ყველგან, სადაც მამაკაცებს ენიჭებათ შეუზღუდავი ძალაუფლება, მათ არასოდეს ეშლებათ ის თუ როგორ გამოიყენონ ბოროტად.
*ჩვენ არასდროს არ უნდა მივცეთ საშუალება რომელიმე მზარდ ძალას შეიძინოს ისეთი ძალაუფლება, რომ შეძლოს და წინააღმდეგობის გარეშე გამოგვგლიჯოს ჩვენი უფლებები.
*ჩვენ ვიცით, რომ არავინ იღებს ძალაუფლებას მისი დათმობის განზრახვით.
*ძალაუფლება აკონტროლებს მათ, ვისაც ის არ აქვთ.
*ძალიან ცდება ის ადამიანი, რომელსაც ჰგონია, რომ მმართველობა, რომელიც დამყარებულია ძალით, უფრო მტკიცე და სტაბილურია, ვიდრე ის, რაც მეგობრობაზეა აგებული.
*ძლიერებისთვის დანაშაული არის ის, რასაც სხვები სჩადიან.
*ძალაუფლება არ არის საშუალება, ეს არის მიზანი.
*ძალაუფლება რყვნის, აბსოლუტური ძალაუფლება აბსოლუტურად რყვნის.
==რესურსები ინტერნეტში==
*[https://orderyourlife.com/blogs/blog/52-quotes-about-power 52 გამონათქვამი ძალაუფლებაზე]
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
t3efrhjv2lf3dfmqnr41ejqe6biapu5
დემოკრატია
0
6612
47160
46321
2026-04-11T10:10:21Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ლ */
47160
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „კორუფცია და ფარისევლობა არ უნდა იყოს დემოკრატიის გარდაუვალი შედეგი, როგორც ეს დღესაა.“
| ავტორი = [[მაჰათმა განდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „დემოკრატია არის ხალხის მთავრობა, ხალხის მიერ, ხალხისთვის.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „დემოკრატია მმართველობის ყველაზე საშინელი ფორმაა, მაგრამ ─ უკეთესი არ არსებობს.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დემოკრატიის წინააღმდეგ საუკეთესო არგუმენტია ხუთწუთიანი საუბარი საშუალო ამომრჩეველთან.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ნამდვილ დემოკრატიას პარლამენტი საერთოდ არ სჭირდება.“
| ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დემოკრატია ─ ეს არის მმართველობის ფორმა, როცა ორი იმბეცილის ხმა უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ერთი ჭკვიანი კაცისა.“
| ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = დემოკრატია-ჩემი თავისუფლებაა და არ ზღუდავს სხვის თავისუფლებას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://egoti.wordpress.com/%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90-2/%E1%83%AA%E1%83%98%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98-%E1%83%97%E1%83%A3-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D/ ციტატები თუ ფრაზები დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = დემოკრატია არის გზა ყველაზე მოწესრიგებული ქაოსისკენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://egoti.wordpress.com/%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90-2/%E1%83%AA%E1%83%98%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98-%E1%83%97%E1%83%A3-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D/ ციტატები თუ ფრაზები დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = დემოკრატია მმართველობის ყველაზე ცუდი ფორმაა, თუკი გამოვრიცხავთ ყველა დანარჩენს, რომელთაც დროდადრო მოსინჯავდნენ ხოლმე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://egoti.wordpress.com/%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90-2/%E1%83%AA%E1%83%98%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98-%E1%83%97%E1%83%A3-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D/ ციტატები თუ ფრაზები დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = ნამდვილ დემოკრატიას პარლამენტი საერთოდ არ სჭირდება.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://egoti.wordpress.com/%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90-2/%E1%83%AA%E1%83%98%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98-%E1%83%97%E1%83%A3-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D/ ციტატები თუ ფრაზები დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = რისი მაქნისია ლიბერალიზმი თუ ის სახელმწიფოს და სარწმუნოებას ვნებს,რისი მაქნისია დემოკრატია თუ ჩემს ქვეყანაში სხვა ერები ჩემს ხმას გადააჭარბებენ.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://egoti.wordpress.com/%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90-2/%E1%83%AA%E1%83%98%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98-%E1%83%97%E1%83%A3-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D/ ციტატები თუ ფრაზები დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = დემოკრატია ეს არის მმართველობის ფორმა,როცა ორი იმბეცილის ხმა უფრო მნიშვნელოვანია ვიდრე ერთი ჭკვიანი კაცისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://egoti.wordpress.com/%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90-2/%E1%83%AA%E1%83%98%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98-%E1%83%97%E1%83%A3-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D/ ციტატები თუ ფრაზები დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = ყველაზე საუკეთესო ადამიანიც კი არასაკმარისად კარგია
იმისათვის, რომ მართოს სხვა ადამიანი მისი თანხმობის გარეშე
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://psage.tsu.ge/ ცნობილი გამონათქვამები დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = ხალხის მმართველობა, ხალხის მეშვეობით და ხალხისათვის არგაქრება დედამიწაზე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://psage.tsu.ge/ ცნობილი გამონათქვამები დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = დემოკრატიას შესაძლებელს ხდის ადამიანთა უნარი დაადგინონ კანონები, ხოლო ადამიანური ცდუნება გვერდი აუარონ კანონებს, დემოკრატიას აუცილებელს ხდის
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://psage.tsu.ge/ ცნობილი გამონათქვამები დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = დემოკრატიის ყველა ავადმყოფობის წამალი კიდევ უფრო მეტი დემოკრატიაა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://psage.tsu.ge/ ცნობილი გამონათქვამები დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = ხმებს კი არ უნდა თვლიდნენ, არამედ წონიდნენ; სახელმწიფო, რომელშიც გადაწყვეტილება უმრავლესობით და უგუნურებით მიიღება, ადრე თუ გვიან დაიღუპება
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://intermedia.ge/%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90/114518-%E1%83%AA%E1%83%9C%E1%83%9D%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98-%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%A1-10-%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%9D-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%98%E1%83%A1-%E1%83%A8%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%91/22/ ცნობილი ადამიანების 10 საინტერესო ფრაზა დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = თანამედროვე დემოკრატია სახელმწიფოს დაცემის ისტორიული ფორმაა
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://intermedia.ge/%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90/114518-%E1%83%AA%E1%83%9C%E1%83%9D%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98-%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%A1-10-%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%9D-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%98%E1%83%A1-%E1%83%A8%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%91/22/ ცნობილი ადამიანების 10 საინტერესო ფრაზა დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = უცნაურია, რომ აქ ყველაფრის წაკითხვა და თქმა შეგიძლია
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://intermedia.ge/%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90/114518-%E1%83%AA%E1%83%9C%E1%83%9D%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98-%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%A1-10-%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%9D-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%98%E1%83%A1-%E1%83%A8%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%91/22/ ცნობილი ადამიანების 10 საინტერესო ფრაზა დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = დემოკრატიის პირველი პრინციპი ისაა, რომ ადამიანები არსით გააერთიანოს და არა დაყოს
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://intermedia.ge/%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90/114518-%E1%83%AA%E1%83%9C%E1%83%9D%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98-%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%A1-10-%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%9D-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%98%E1%83%A1-%E1%83%A8%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%91/22/ ცნობილი ადამიანების 10 საინტერესო ფრაზა დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = დემოკრატიას არ აქვს ფერი, ის სპექტრია
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://intermedia.ge/%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90/114518-%E1%83%AA%E1%83%9C%E1%83%9D%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98-%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%A1-10-%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%9D-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%98%E1%83%A1-%E1%83%A8%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%91/22/ ცნობილი ადამიანების 10 საინტერესო ფრაზა დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = გამოხატული სრული თავისუფლება ინდივიდსა და სახელმწიფოს გარდაქმნის მაქსიმალურ მონურ სისტემად... ანუ ტირანია სხვა არაფრისგან არ წარმოიშობა, თუ არა დემოკრატიისა და მონობის განუსაზღვრელი თავისუფლებისა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://intermedia.ge/%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90/114518-%E1%83%AA%E1%83%9C%E1%83%9D%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98-%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%A1-10-%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%9D-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%98%E1%83%A1-%E1%83%A8%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%91/22/ ცნობილი ადამიანების 10 საინტერესო ფრაზა დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = დემოკრატია სამ ძირითად პრინციპს ემყარება: 1) სინდისის თავისუფლებას, 2) სიტყვის თავისუფლებას და 3) გონიერებას, რომ ამ ორიდან, არცერთი იქნას გამოყენებული.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://intermedia.ge/%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90/114518-%E1%83%AA%E1%83%9C%E1%83%9D%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98-%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%A1-10-%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%9D-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%98%E1%83%A1-%E1%83%A8%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%91/22/ ცნობილი ადამიანების 10 საინტერესო ფრაზა დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = დემოკრატია არის ხალხის მმართველობა ხალხის მიერ ხალხისათვის
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://intermedia.ge/%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90/114518-%E1%83%AA%E1%83%9C%E1%83%9D%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98-%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%A1-10-%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%9D-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%98%E1%83%A1-%E1%83%A8%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%91/22/ ცნობილი ადამიანების 10 საინტერესო ფრაზა დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = დემოკრატია სოციალიზმის წინა საფეხურია
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://intermedia.ge/%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90/114518-%E1%83%AA%E1%83%9C%E1%83%9D%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98-%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%A1-10-%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%9D-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%98%E1%83%A1-%E1%83%A8%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%91/22/ ცნობილი ადამიანების 10 საინტერესო ფრაზა დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = არ ვისურვებდი ვიყო მონა, თუმცა არც მათ ბატონობას ვისურვებდი, ესაა ჩემი დემოკრატიაზე
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://intermedia.ge/%E1%83%A1%E1%83%A2%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%90/114518-%E1%83%AA%E1%83%9C%E1%83%9D%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98-%E1%83%90%E1%83%93%E1%83%90%E1%83%9B%E1%83%98%E1%83%90%E1%83%9C%E1%83%94%E1%83%91%E1%83%98%E1%83%A1-10-%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9C%E1%83%A2%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%9D-%E1%83%A4%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%96%E1%83%90-%E1%83%93%E1%83%94%E1%83%9B%E1%83%9D%E1%83%99%E1%83%A0%E1%83%90%E1%83%A2%E1%83%98%E1%83%98%E1%83%A1-%E1%83%A8%E1%83%94%E1%83%A1%E1%83%90%E1%83%AE%E1%83%94%E1%83%91/22/ ცნობილი ადამიანების 10 საინტერესო ფრაზა დემოკრატიის შესახებ]
}}
{{Q
| ციტატა = დემოკრატია უნდა იყოს რაღაც უფრო მეტი, ვიდრე ორი მგელი და ერთი ცხვარი, რომლებიც კენჭს იყრიან იმაზე, თუ რა ჭამონ სადილად.
| ავტორი = [[ბენჯამინ ფრანკლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
dvy5oawijyu69xx32sbmbdikd3o2nqw
თავისუფლება
0
6617
47157
46688
2026-04-11T10:06:56Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ც */
47157
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება უნდა იყოს მხარდაჭერილი ყველანაირი საფრთხის დროს.“
| ავტორი = [[ჯონ ადამსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთხელ დაკარგული თავისუფლება, სამუდამოდ იკარგება.“
| ავტორი = [[ჯონ ადამსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „აზრის შეცვლა და ისეთი მოქმედება, რომელიც შენს შეცდომას გამოასწორებს, უფრო შეჰფერის თავისუფლებას, ვიდრე შეცდომის ჯიუტად დაცვა.“
| ავტორი = [[მარკუს ავრელიუსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფალი მხოლოდ ისაა, ვინც დამოუკიდებლად აზროვნებს და არ იმეორებს სხვის სიტყვებს, იმ სიტყვებს, რომელთა აზრიც არ ესმის.“
| ავტორი = [[ბერთოლდ აუერბახი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „როცა პურსა და თავისუფლებას შორის ხალხი ირჩევს პურს, ის კარგავს ყველაფერს ─ მათ შორის პურსაც. თუ ხალხი ირჩევს თავისუფლებას, მას ექნება საკუთარი ხელით მოყვანილი პური, რომელსაც ვერავინ წაართმევს.“
| ავტორი = [[სტეპან ბანდერა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება ფუფუნებაა, რომლის უფლებასაც თავს ყველა ვერ მისცემს.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფალი სული იშვიათად გვხვდება, მაგრამ როცა გვხვდება, აუცილებლად ვცნობთ იმით, რომ მასთან ყოფნა ძალიან სასიამოვნოა.“
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „მე უზომოდ მიყვარს ჩემი თავისუფლება, ამიტომ ისეთს არაფერს მოვიმოქმედებ, რომ შევზღუდო სხვისი თავისუფლება.“
| ავტორი = [[მაჰათმა განდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არავინაა ისე დამონებული, როგორც ის ადამიანი, რომელსაც სჯერა, რომ თავისუფალია.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი მხოლოდ მაშინ არის თავისუფალი, როცა სრულიად მარტოდმარტოა.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება თავის არშეკავებაში კი არ არის, არამედ საკუთარი თავის ფლობაშია.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულერთია.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ეშმაკნი” (1872 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ძალიან ძნელია, გაანთავისუფლო ადამიანი და ასწავლო მას საკუთარი თავის პატრონობა.“
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფალი ადამიანის წოდება ყველაზე ძვირფასი წოდებაა.“
| ავტორი = [[ევრიპიდე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიტყვის თავისუფლების წართმევა ნიშნავს, რომ ჩვენ, როგორც სულელები და ენაბლუნი, ცხვრის ფარასავით გავუყვებით სასაკლაოს გზას.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ვაშინგტონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უსამართლო და სიბრძნეს მოკლებულ ეჭვიანობად ჩაითვლება, ადამიანს ბუნებისგან ნაბოძები თავისუფლება წაართვა იმ ვარაუდით, რომ შეიძლება ის ცუდად გამოიყენოს.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ვაშინგტონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლად ვარდნაც კი არ შეიძლება, რადგან ჩვენ სიცარიელეში არ ვვარდებით.“
| ავტორი = [[ვლადიმერ ვისოცკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები ჩიტებს გალიებიდან ათავისუფლებდნენ, რათა თვითონ გამხდარიყვნენ თავისუფალნი.“
| ავტორი = [[ვლადიმერ ვისოცკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შესაძლოა თქვენი აზრები ჩემთვის მიუღებელი იყოს, მაგრამ თავს გავწირავ, რათა თქვენ მათი გამოთქმის უფლება გქონდეთ.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „არ შეიძლება, კაცს თავისუფლება გინდოდეს და თანაც ერთი გაძღომისთვის შეგეძლოს მისი დათმობა.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ოფლისა და სისხლის დაუღვრელად დამოუკიდებლობა არავის დაუმკვიდრებია.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფალია ის ადამიანი, ვისაც შეუძლია არ თქვას ტყუილი.“
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კაცი თავისუფალია, თუ მას არა პიროვნების, არამედ მხოლოდ და მხოლოდ კანონის მორჩილება სჭირდება.“
| ავტორი = [[იმანუელ კანტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანის ბუნება მტვერივით ვერ იტანს დამოკიდებულებას, ის თავისუფალია და თუ ვინმეზე ან რამეზე დამოკიდებული გახდა, აუცილებლად დაიწყებს ბორკილების, კედლების და საკუთარი სხეულის მტვრევას.“
| ავტორი = [[ფრანც კაფკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩემი თავისუფლება მთავრდება იქ, სადაც შენი იწყება.“
| ავტორი = [[მარტინ ლუთერ კინგი უმცროსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც ხალხის თავისუფლებისათვის იბრძვის და ამავე დროს არ იბრძვის ხალხის სრულუფლებიანობისათვის სახელმწიფოში, ის ან არათანმიმდევარია, ანდა გულწრფელი არ არის.“
| ავტორი = [[ვლადიმერ ლენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „შენთვის არსებობს თავისუფლების სამყარო და თავისუფლების განცდა, როგორც შენი შესაძლებლობა; ან თავისუფლება უცხოა შენთვის და ეს ნიშნავს, რომ სახე არა გაქვს, პატივს არ სცემ საკუთარ თავს, ყოველთვის სხვაზე ხარ დამოკიდებული, სხვისგან, გარედან ელოდები რაღაცას.“
| ავტორი = [[მერაბ მამარდაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლებისთვის სულაც არ არის საჭირო, ცა და ქვეყანა იყიდოთ! მხოლოდ საკუთარ თავს ნუ გაყიდით!“
| ავტორი = [[ნელსონ მანდელა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თქვენ ატარებთ იდეას თქვენი თავისუფლების შესახებ, როგორც დედა თავის პირმშოს.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „საზოგადოების ბედნიერებისთვის სამი სახის თავისუფლებაა აუცილებელი: რელიგიის თავისუფლება, პირადი თავისუფლება და მოქალაქეობრივი თავისუფლება.“
| ავტორი = [[ჯონ მილტონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჰკითხე ამ თაფლზე დაწებებულ ბუზს, ღირს კი საჭმელზე გადაცვლილი თავისუფლება?“
| ავტორი = [[ალექსანდრე მიშელაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„აქ თავისუფლება მხოლოდ მარტოობაშია.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „არაფრის არ გრცხვენოდეს, უზრდელი იყო და მარტო სექსზე ლაპარაკობდე ─ როგორ ფიქრობთ, ეს არის თავისუფლება?! ─ შენ შეგიძლია ეტიკეტიც დაიცვა, ზრდილობიანიც იყო და შენზე თავისუფალი არავინ არ იყოს!“
| ავტორი = [[ზურაბ მხეიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი თავისუფლების ცნება საერთოდ რაიმეს ნიშნავს, ეს, პირველ ყოვლისა, იმის უფლებაა, ადამიანს მისთვის არასასურველი სიმართლე პირში უთხრა.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ორუელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ცხოველების კარ-მიდამო” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება ─ ეს არის იმის თქმის უფლება, რომ ორჯერ ორი ოთხია.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ორუელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “1984” (1949 წ.)
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება არის საკუთარი ცხოვრების ფლობა.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება უფლების მოყვარულთა მყვირალა ლოზუნგად იქცა.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :თავისუფლება სულს ისე მოსწყურდა,
:ვით დაჭრილ ირმების გუნდს ─ წყარო ანკარა...
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დროშები ჩქარა!”
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება შეუძლებელია ეკონომიკური დამოუკიდებლობის გარეშე.“
| ავტორი = [[მარგარეტ ტეტჩერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთადერთი, ვისი მორჩილებაც ოდესმე მენდომება, იქნება ის, ვინც მაიძულებს, ვიყო თავისუფალი.“
| ავტორი = [[ანო ტვილდიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მზითშობილნი” (2021 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„თუ ქალს გადაეკიდე, დაჰკარგავ ყოველგვარ თავისუფლებას.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც დათმობს თავისუფლებას დროებითი უსაფრთხოების მისაღებად, არც თავისუფლების ღირსია და არც ─ უსაფრთხოების.“
| ავტორი = [[ბენჟამენ ფრანკლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფალმა ადამიანმა მხოლოდ საკუთარ თავს უნდა აუხსნას რაღაცები, საკუთარ ცნობიერებას და გონებას.“
| ავტორი = [[ერიხ ფრომი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლების მტერია ის ადამიანი, ვისაც არ უყვარს თავისი თავი.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მხოლოდ იმაში არ გამოიხატება თავისუფლება, რაც გნებავს ის ილაპარაკო, სწერო, აკეთო, ─ არა! უნდა ყოველს სიტყვას და მოქმედებას საერთო, საზოგადო ბედნიერება ედვას სარჩულად...“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება უნდა იყოს საერთო, საყოველთაო და არა ─ საკუთრება რამდენიმე ადამიანისა.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება პიროვნებისა და ერისა ერთიერთმანეთთან მჭიდროდ არის დაკავშირებული.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება გამოიხატება ადამიანის ნდომა-მისწრაფებაში; თავისუფლება მოქმედებაა, განხორციელებაა ნებისა, აზრისა, გრძნობისა და არა განსვენება, უქმად ყოფნა.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = „სადაც შენს აზრს თავისუფლად არ გათქმევინებენ, რომ შეეძლოთ, თავისუფლად ფიქრსაც აგიკრძალავდნენ.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ანტონიო და დავითი” (1984 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = :აკეთე ის, რაც შენ გინდა,
:თუ ნებას მოგცემს უფალი,
:იფრინე სივრცის გადაღმა ─
:იყავი თავისუფალი!!!
| ავტორი = [[ალუდა ქეთელაური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება ნიშნავს პასუხისმგებლობას ─ აი, რატომ ეშინიათ ადამიანების უმეტესობას მისი.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „როგორი ლამაზიც არ უნდა იყოს ქვეყანა, თავისუფლების გარეშე იგი ვერ იქნება ჭეშმარიტად მშვენიერი.“
| ავტორი = [[კრიშან ჩანდრი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :თავისუფლება ისე არ მოდის,
:თავისუფლება ლომთა ხვედრია.
| ავტორი = [[ჯანსუღ ჩარკვიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჰიმნი თავისუფლებას”
}}
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „მხოლოდ სულიერი თავისუფლების იდეათა იდეაა მარადიული და უძლეველი და იგი მუდამ ბრუნდება.“
| ავტორი = [[შტეფან ცვაიგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “კასტელიო კალვინის, ანუ სინდისი ძალადობის წინააღმდეგ” (1936 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ნამდვილი თავისუფლება მხოლოდ კანონის ფარგლებში არსებობს.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = „სჯობს მონობაში გადიდკაცებულს, თავისუფლების ძებნაში მკვდარი.“
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლების შოვნაი სჯობს საშოვნელსა ყველასა.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლებავ, შენ ხარ კაცთა ნავსაყუდარი...“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლების ზღვა არასოდეს არსებობს ღელვის გარეშე.“
| ავტორი = [[ტომას ჯეფერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლების ხე დროდადრო უნდა მოირწყას პატრიოტებისა და ტირანების სისხლით.“
| ავტორი = [[ტომას ჯეფერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლების საფასური მუდმივი სიფხიზლეა.“
| ავტორი = [[ტომას ჯეფერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანთა ჯგუფი, რომელიც ხანგრძლივი დროის განმავლობაში დათრგუნულ მდგომარეობაში იმყოფება, როგორც კი პირველად იგრძნობს თავისუფლებას, ხშირად მაშინვე უმართავი ხდება.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „როგორც დედამიწა არ მოკვდება არასოდეს, ისე ერთხელ თავისუფალი არასოდეს დაუბრუნდება მონობას.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
freedom is being u without anyone's permission
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება ფუფუნება არაა ─ იგი გამოცდაა, რომელსაც ღმერთი ადამიანსა და ქვეყანას უწყობს.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მე შემეძლო საითაც მინდოდა, იქით წავსულიყავი და უცებ ვიგრძენი სრული თავისუფლება და სრული სიმარტოვე.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება არ არის იმის კეთება, რაც გინდა ─ ეს არის სურვილებსა და სინდისს შორის ხმის პოვნა, რომელიც მართლა შენია.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = პოლიტიკურ თავისუფლებას ეკონომიკური თავისუფლების გარეშე მნიშვნელობა არ აქვს.
| ავტორი = ფრიდრიხ ჰაიეკი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ინდივიდი თავად განაგებს საკუთარ თავს, თავის სხეულს და სულს.
| ავტორი = ჯონ სტიუარტ მილი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ის, რისი დაწესების უფლებაც საკუთარი თავისთვის ხალხსაც კი არ აქვს, კიდევ უფრო ნაკლებად შეიძლება მონარქმა დაუწესოს ხალხს.
| ავტორი = იმანუელ კანტი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თავისუფალი ადამიანების სამყაროს შექმნის მთავარი სახელმძღვანელო პრინციპი უნდა იყოს: ერთადერთი ჭეშმარიტად პროგრესული პოლიტიკა – პიროვნული თავისუფლების პოლიტიკა.
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰაიეკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = კერძო საკუთრებაზე დაფუძნებული წეს-წყობილება თავისუფლების ყველაზე მნიშვნელოვანი გარანტიაა!
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰაიეკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = იყო თავისუფალი, არ ნიშნავს მხოლოდ მარწუხების და ბორკილებისგან განთავისუფლებას, არამედ ცხოვრებაში დააფასო სხვისი თავისუფლება და გაავრცელო ის.
| ავტორი = ნელსონ მანდელა
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თავისუფლებას ფასი არ აქვს, თუ ადამიანებს შეცდომის დაშვების თავისუფლება არ ეძლევათ.
| ავტორი = მაჰათმა განდი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თავისუფლების დასაცავად ცოდნა უკეთესი იარაღია, ვიდრე არმია.
| ავტორი = ედვარდ ევერეტი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თავისუფლებას არ აქვს ღირებულება, თუ ის არ მოიცავს შეცდომების დაშვებას.
| ავტორი = მაჰათმა განდი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თავისუფლება ეკონომიკური თავისუფლების გარეშე არ არსებობს.
| ავტორი = მარგარეტ ტეტჩერი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თავისუფლება ზოგადი ცოდნის გარეშე ვერ შენარჩუნდება ადამიანებს შორის
| ავტორი = ჯონ ადამსი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თავისუფლებაში ცხოვრობს ის, ვისაც წინააღმდეგობათა მიუხედავად ქმედება მაინც შეუძლია.
| ავტორი = ალექსის დე ტოკვილი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
tt8lv0qaoluxiktv1gmeeg8nl0ofq3y
47170
47157
2026-04-11T10:26:35Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ს */
47170
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება უნდა იყოს მხარდაჭერილი ყველანაირი საფრთხის დროს.“
| ავტორი = [[ჯონ ადამსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთხელ დაკარგული თავისუფლება, სამუდამოდ იკარგება.“
| ავტორი = [[ჯონ ადამსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „აზრის შეცვლა და ისეთი მოქმედება, რომელიც შენს შეცდომას გამოასწორებს, უფრო შეჰფერის თავისუფლებას, ვიდრე შეცდომის ჯიუტად დაცვა.“
| ავტორი = [[მარკუს ავრელიუსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფალი მხოლოდ ისაა, ვინც დამოუკიდებლად აზროვნებს და არ იმეორებს სხვის სიტყვებს, იმ სიტყვებს, რომელთა აზრიც არ ესმის.“
| ავტორი = [[ბერთოლდ აუერბახი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „როცა პურსა და თავისუფლებას შორის ხალხი ირჩევს პურს, ის კარგავს ყველაფერს ─ მათ შორის პურსაც. თუ ხალხი ირჩევს თავისუფლებას, მას ექნება საკუთარი ხელით მოყვანილი პური, რომელსაც ვერავინ წაართმევს.“
| ავტორი = [[სტეპან ბანდერა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება ფუფუნებაა, რომლის უფლებასაც თავს ყველა ვერ მისცემს.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფალი სული იშვიათად გვხვდება, მაგრამ როცა გვხვდება, აუცილებლად ვცნობთ იმით, რომ მასთან ყოფნა ძალიან სასიამოვნოა.“
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „მე უზომოდ მიყვარს ჩემი თავისუფლება, ამიტომ ისეთს არაფერს მოვიმოქმედებ, რომ შევზღუდო სხვისი თავისუფლება.“
| ავტორი = [[მაჰათმა განდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არავინაა ისე დამონებული, როგორც ის ადამიანი, რომელსაც სჯერა, რომ თავისუფალია.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი მხოლოდ მაშინ არის თავისუფალი, როცა სრულიად მარტოდმარტოა.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება თავის არშეკავებაში კი არ არის, არამედ საკუთარი თავის ფლობაშია.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფალი მაშინ ხარ, როცა სიკვდილ-სიცოცხლე შენთვის სულერთია.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ეშმაკნი” (1872 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ძალიან ძნელია, გაანთავისუფლო ადამიანი და ასწავლო მას საკუთარი თავის პატრონობა.“
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფალი ადამიანის წოდება ყველაზე ძვირფასი წოდებაა.“
| ავტორი = [[ევრიპიდე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიტყვის თავისუფლების წართმევა ნიშნავს, რომ ჩვენ, როგორც სულელები და ენაბლუნი, ცხვრის ფარასავით გავუყვებით სასაკლაოს გზას.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ვაშინგტონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უსამართლო და სიბრძნეს მოკლებულ ეჭვიანობად ჩაითვლება, ადამიანს ბუნებისგან ნაბოძები თავისუფლება წაართვა იმ ვარაუდით, რომ შეიძლება ის ცუდად გამოიყენოს.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ვაშინგტონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლად ვარდნაც კი არ შეიძლება, რადგან ჩვენ სიცარიელეში არ ვვარდებით.“
| ავტორი = [[ვლადიმერ ვისოცკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები ჩიტებს გალიებიდან ათავისუფლებდნენ, რათა თვითონ გამხდარიყვნენ თავისუფალნი.“
| ავტორი = [[ვლადიმერ ვისოცკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შესაძლოა თქვენი აზრები ჩემთვის მიუღებელი იყოს, მაგრამ თავს გავწირავ, რათა თქვენ მათი გამოთქმის უფლება გქონდეთ.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „არ შეიძლება, კაცს თავისუფლება გინდოდეს და თანაც ერთი გაძღომისთვის შეგეძლოს მისი დათმობა.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ოფლისა და სისხლის დაუღვრელად დამოუკიდებლობა არავის დაუმკვიდრებია.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფალია ის ადამიანი, ვისაც შეუძლია არ თქვას ტყუილი.“
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კაცი თავისუფალია, თუ მას არა პიროვნების, არამედ მხოლოდ და მხოლოდ კანონის მორჩილება სჭირდება.“
| ავტორი = [[იმანუელ კანტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანის ბუნება მტვერივით ვერ იტანს დამოკიდებულებას, ის თავისუფალია და თუ ვინმეზე ან რამეზე დამოკიდებული გახდა, აუცილებლად დაიწყებს ბორკილების, კედლების და საკუთარი სხეულის მტვრევას.“
| ავტორი = [[ფრანც კაფკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩემი თავისუფლება მთავრდება იქ, სადაც შენი იწყება.“
| ავტორი = [[მარტინ ლუთერ კინგი უმცროსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც ხალხის თავისუფლებისათვის იბრძვის და ამავე დროს არ იბრძვის ხალხის სრულუფლებიანობისათვის სახელმწიფოში, ის ან არათანმიმდევარია, ანდა გულწრფელი არ არის.“
| ავტორი = [[ვლადიმერ ლენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „შენთვის არსებობს თავისუფლების სამყარო და თავისუფლების განცდა, როგორც შენი შესაძლებლობა; ან თავისუფლება უცხოა შენთვის და ეს ნიშნავს, რომ სახე არა გაქვს, პატივს არ სცემ საკუთარ თავს, ყოველთვის სხვაზე ხარ დამოკიდებული, სხვისგან, გარედან ელოდები რაღაცას.“
| ავტორი = [[მერაბ მამარდაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლებისთვის სულაც არ არის საჭირო, ცა და ქვეყანა იყიდოთ! მხოლოდ საკუთარ თავს ნუ გაყიდით!“
| ავტორი = [[ნელსონ მანდელა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თქვენ ატარებთ იდეას თქვენი თავისუფლების შესახებ, როგორც დედა თავის პირმშოს.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „საზოგადოების ბედნიერებისთვის სამი სახის თავისუფლებაა აუცილებელი: რელიგიის თავისუფლება, პირადი თავისუფლება და მოქალაქეობრივი თავისუფლება.“
| ავტორი = [[ჯონ მილტონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჰკითხე ამ თაფლზე დაწებებულ ბუზს, ღირს კი საჭმელზე გადაცვლილი თავისუფლება?“
| ავტორი = [[ალექსანდრე მიშელაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„აქ თავისუფლება მხოლოდ მარტოობაშია.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „არაფრის არ გრცხვენოდეს, უზრდელი იყო და მარტო სექსზე ლაპარაკობდე ─ როგორ ფიქრობთ, ეს არის თავისუფლება?! ─ შენ შეგიძლია ეტიკეტიც დაიცვა, ზრდილობიანიც იყო და შენზე თავისუფალი არავინ არ იყოს!“
| ავტორი = [[ზურაბ მხეიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი თავისუფლების ცნება საერთოდ რაიმეს ნიშნავს, ეს, პირველ ყოვლისა, იმის უფლებაა, ადამიანს მისთვის არასასურველი სიმართლე პირში უთხრა.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ორუელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ცხოველების კარ-მიდამო” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება ─ ეს არის იმის თქმის უფლება, რომ ორჯერ ორი ოთხია.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ორუელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “1984” (1949 წ.)
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება არის საკუთარი ცხოვრების ფლობა.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება უფლების მოყვარულთა მყვირალა ლოზუნგად იქცა.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ნაწილობრივ თავისუფალი არ არსებობს, ან თავისუფალი ხარ, ან არა.“
| ავტორი = [[ჟან-პოლ სარტრი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :თავისუფლება სულს ისე მოსწყურდა,
:ვით დაჭრილ ირმების გუნდს ─ წყარო ანკარა...
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დროშები ჩქარა!”
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება შეუძლებელია ეკონომიკური დამოუკიდებლობის გარეშე.“
| ავტორი = [[მარგარეტ ტეტჩერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთადერთი, ვისი მორჩილებაც ოდესმე მენდომება, იქნება ის, ვინც მაიძულებს, ვიყო თავისუფალი.“
| ავტორი = [[ანო ტვილდიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მზითშობილნი” (2021 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„თუ ქალს გადაეკიდე, დაჰკარგავ ყოველგვარ თავისუფლებას.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც დათმობს თავისუფლებას დროებითი უსაფრთხოების მისაღებად, არც თავისუფლების ღირსია და არც ─ უსაფრთხოების.“
| ავტორი = [[ბენჟამენ ფრანკლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფალმა ადამიანმა მხოლოდ საკუთარ თავს უნდა აუხსნას რაღაცები, საკუთარ ცნობიერებას და გონებას.“
| ავტორი = [[ერიხ ფრომი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლების მტერია ის ადამიანი, ვისაც არ უყვარს თავისი თავი.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მხოლოდ იმაში არ გამოიხატება თავისუფლება, რაც გნებავს ის ილაპარაკო, სწერო, აკეთო, ─ არა! უნდა ყოველს სიტყვას და მოქმედებას საერთო, საზოგადო ბედნიერება ედვას სარჩულად...“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება უნდა იყოს საერთო, საყოველთაო და არა ─ საკუთრება რამდენიმე ადამიანისა.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება პიროვნებისა და ერისა ერთიერთმანეთთან მჭიდროდ არის დაკავშირებული.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება გამოიხატება ადამიანის ნდომა-მისწრაფებაში; თავისუფლება მოქმედებაა, განხორციელებაა ნებისა, აზრისა, გრძნობისა და არა განსვენება, უქმად ყოფნა.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = „სადაც შენს აზრს თავისუფლად არ გათქმევინებენ, რომ შეეძლოთ, თავისუფლად ფიქრსაც აგიკრძალავდნენ.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ანტონიო და დავითი” (1984 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = :აკეთე ის, რაც შენ გინდა,
:თუ ნებას მოგცემს უფალი,
:იფრინე სივრცის გადაღმა ─
:იყავი თავისუფალი!!!
| ავტორი = [[ალუდა ქეთელაური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება ნიშნავს პასუხისმგებლობას ─ აი, რატომ ეშინიათ ადამიანების უმეტესობას მისი.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „როგორი ლამაზიც არ უნდა იყოს ქვეყანა, თავისუფლების გარეშე იგი ვერ იქნება ჭეშმარიტად მშვენიერი.“
| ავტორი = [[კრიშან ჩანდრი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :თავისუფლება ისე არ მოდის,
:თავისუფლება ლომთა ხვედრია.
| ავტორი = [[ჯანსუღ ჩარკვიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჰიმნი თავისუფლებას”
}}
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „მხოლოდ სულიერი თავისუფლების იდეათა იდეაა მარადიული და უძლეველი და იგი მუდამ ბრუნდება.“
| ავტორი = [[შტეფან ცვაიგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “კასტელიო კალვინის, ანუ სინდისი ძალადობის წინააღმდეგ” (1936 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ნამდვილი თავისუფლება მხოლოდ კანონის ფარგლებში არსებობს.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = „სჯობს მონობაში გადიდკაცებულს, თავისუფლების ძებნაში მკვდარი.“
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლების შოვნაი სჯობს საშოვნელსა ყველასა.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლებავ, შენ ხარ კაცთა ნავსაყუდარი...“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლების ზღვა არასოდეს არსებობს ღელვის გარეშე.“
| ავტორი = [[ტომას ჯეფერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლების ხე დროდადრო უნდა მოირწყას პატრიოტებისა და ტირანების სისხლით.“
| ავტორი = [[ტომას ჯეფერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლების საფასური მუდმივი სიფხიზლეა.“
| ავტორი = [[ტომას ჯეფერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანთა ჯგუფი, რომელიც ხანგრძლივი დროის განმავლობაში დათრგუნულ მდგომარეობაში იმყოფება, როგორც კი პირველად იგრძნობს თავისუფლებას, ხშირად მაშინვე უმართავი ხდება.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „როგორც დედამიწა არ მოკვდება არასოდეს, ისე ერთხელ თავისუფალი არასოდეს დაუბრუნდება მონობას.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
freedom is being u without anyone's permission
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება ფუფუნება არაა ─ იგი გამოცდაა, რომელსაც ღმერთი ადამიანსა და ქვეყანას უწყობს.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მე შემეძლო საითაც მინდოდა, იქით წავსულიყავი და უცებ ვიგრძენი სრული თავისუფლება და სრული სიმარტოვე.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავისუფლება არ არის იმის კეთება, რაც გინდა ─ ეს არის სურვილებსა და სინდისს შორის ხმის პოვნა, რომელიც მართლა შენია.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = პოლიტიკურ თავისუფლებას ეკონომიკური თავისუფლების გარეშე მნიშვნელობა არ აქვს.
| ავტორი = ფრიდრიხ ჰაიეკი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ინდივიდი თავად განაგებს საკუთარ თავს, თავის სხეულს და სულს.
| ავტორი = ჯონ სტიუარტ მილი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ის, რისი დაწესების უფლებაც საკუთარი თავისთვის ხალხსაც კი არ აქვს, კიდევ უფრო ნაკლებად შეიძლება მონარქმა დაუწესოს ხალხს.
| ავტორი = იმანუელ კანტი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თავისუფალი ადამიანების სამყაროს შექმნის მთავარი სახელმძღვანელო პრინციპი უნდა იყოს: ერთადერთი ჭეშმარიტად პროგრესული პოლიტიკა – პიროვნული თავისუფლების პოლიტიკა.
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰაიეკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = კერძო საკუთრებაზე დაფუძნებული წეს-წყობილება თავისუფლების ყველაზე მნიშვნელოვანი გარანტიაა!
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰაიეკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = იყო თავისუფალი, არ ნიშნავს მხოლოდ მარწუხების და ბორკილებისგან განთავისუფლებას, არამედ ცხოვრებაში დააფასო სხვისი თავისუფლება და გაავრცელო ის.
| ავტორი = ნელსონ მანდელა
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თავისუფლებას ფასი არ აქვს, თუ ადამიანებს შეცდომის დაშვების თავისუფლება არ ეძლევათ.
| ავტორი = მაჰათმა განდი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თავისუფლების დასაცავად ცოდნა უკეთესი იარაღია, ვიდრე არმია.
| ავტორი = ედვარდ ევერეტი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თავისუფლებას არ აქვს ღირებულება, თუ ის არ მოიცავს შეცდომების დაშვებას.
| ავტორი = მაჰათმა განდი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თავისუფლება ეკონომიკური თავისუფლების გარეშე არ არსებობს.
| ავტორი = მარგარეტ ტეტჩერი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თავისუფლება ზოგადი ცოდნის გარეშე ვერ შენარჩუნდება ადამიანებს შორის
| ავტორი = ჯონ ადამსი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = თავისუფლებაში ცხოვრობს ის, ვისაც წინააღმდეგობათა მიუხედავად ქმედება მაინც შეუძლია.
| ავტორი = ალექსის დე ტოკვილი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
dw9jh2u0pdoxl4s63wv2x9znrg7htbs
ლიბერალიზმი
0
6618
47051
46209
2026-04-10T12:17:53Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47051
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ლიბერალები ცდილობენ მღვდლებს ალაფი წაართვან, რომ თვითონ შესანსლონ და სანამ ეს ბრძოლა მიმდინარეობს, ღარიბი რჩება ღარიბად, შიშველი ─ შიშვლად, უსწავლელი ─ უსწავლელად.“''
| ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.)
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „რისი მაქნისია ლიბერალიზმი, თუ ის სახელმწიფოსა და სარწმუნოებას ვნებს?! რისი მაქნისია დემოკრატია, თუ ჩემს ქვეყანაში სხვა ერები ჩემს ხმას გადააჭარბებენ?!“
| ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უნივერსალური განათლება ყველაზე საშინელი საწამლავია, რომელიც ლიბერალიზმმა შექმნა.“
| ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ჩერჩილი : ,,თუკი კაცი 30 წლამდე ლიბერალი არაა, გული არ ჰქონია, ხოლო ის ვინც 30 წელს გადააბიჯა და ჯერ კიდევ არ გამხდარა კონსერვატორი მაშინ ის უბრალოდ უტვინო ყოფილა".
{{Q
| ციტატა = ლიბერალი არის კაცი ან ქალი ან ბავშვი, რომელიც ელის უკეთეს დღეს, უფრო მშვიდ ღამეს და ნათელ, უსასრულო მომავალს.
| ავტორი = ლეონარდ ბერნშტეინი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = ლეონარდ ბერნშტეინი, 1953 წლის განცხადება A Wonderful Life : 50 Eulogies to Lift the Spirit (2006) by Cyrus M. Copeland, p. 190
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალიზმმა, თავისი ყველა ღირსების მიუხედავად, დაიწყო უფლებამოსილების გრძნობის განვითარება და დრო სჭირდება მისი სულის ხელახლა აღმოჩენისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://www.bloomberg.com/view/articles/2016-11-11/trump-and-the-fall-of-liberalism სტივენ ლ. კარტერი]
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალი არის ის, ვინც ცდილობს ყველასთვის უზრუნველყოს იგივე უფლებები, პოლიტიკური, სოციალური თუ რელიგიური, რასაც თავად აცხადებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = George Holyoake, quoted in Ian Bradley, The Optimists: Themes and Personalities in Victorian Liberalism (1980), p. 76
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალიზმი ბოლო ოთხი საუკუნის განმავლობაში დასავლური ცივილიზაციის გამორჩეული დოქტრინა იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = Harold Laski, The Rise of European Liberalism: An Essay in Interpretation [1936] (1962), p. 5
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალიზმის პროექტი ფართო გაგებით არის პირადი თავისუფლების უზრუნველყოფა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = Cindy Milstein, Anarchism and Its Aspirations. AK Press. 1 May 2010. p. 13. ISBN 978-1-84935-029-7.
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც არ უნდა განვსაზღვროთ, პროგრესისადმი რწმენა იყო ლიბერალიზმის მთავარი წყარო მის ყველა სკოლასა და ფილიალში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = John Morley, 'Democracy and Reaction', Miscellanies: Fourth Series (1908), p. 293
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალებთან ურთიერთობა თითქოს ვერცხლის დაჭერის მცდელობა იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://www.independent.co.uk/news/people/profiles/alex-salmond-the-new-king-of-scotland-889764.html ალექს სალმონდი]
}}
{{Q
| ციტატა = მე ჯერ არ შემხვედრია ლიბერალი, რომელიც გაუძლებს არაარსებითი საკითხების გახანგრძლივებულ განხილვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = Tom Sharpe, Porterhouse Blue (1974)
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი ლიბერალიზმის საკვანძო ნიშანი ეს არის ხალხის კონტროლის უპირველესი და შეუზღუდავი ავტორიტეტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = George Trevelyan, lecture (1871), quoted in Brian Harrison, Drink and the Victorians: The Temperance Question in England, 1815–1872 (1971), p. 249
}}
{{Q
| ციტატა = მე არასოდეს ვიყენებ სიტყვებს დემოკრატები და რესპუბლიკელები. ეს ლიბერალები და ამერიკელები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = James G. Watt, in a statement of November 1981, quoted in New York Times (10 October 1983); also quoted in Energy and Environment : The Unfinished Business (1986) by Congressional Quarterly, Inc., p. 91
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალს მხოლოდ 20 წელი სჭირდება, რომ კონსერვატორი გახდეს ერთი იდეის შეცვლის გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = Robert Anton Wilson, in The Illuminati Papers (1980), p. 111
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
9a22a77xdcc0yioli2b3s2hkd12y5up
47064
47051
2026-04-10T12:38:28Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47064
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ლიბერალიზმი ცოდვა არ გახლავთ; ეგი ერთი მთელის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უამისოდ დაიშლება ან ჩაკვდება.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „მე რუსულ ლიბერალიზმს ვესხმი თავს [...] ჩვენი ლიბერალი თავის დღეში ვერ მოითმენს, ვისმე საკუთარი შეხედულება გააჩნდეს და მაშინვე არ გამოლანძღოს თავისი ოპონენტი, ან უარესი რამ არ აუტეხოს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ლიბერალები ცდილობენ მღვდლებს ალაფი წაართვან, რომ თვითონ შესანსლონ და სანამ ეს ბრძოლა მიმდინარეობს, ღარიბი რჩება ღარიბად, შიშველი ─ შიშვლად, უსწავლელი ─ უსწავლელად.“''
| ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.)
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „რისი მაქნისია ლიბერალიზმი, თუ ის სახელმწიფოსა და სარწმუნოებას ვნებს?! რისი მაქნისია დემოკრატია, თუ ჩემს ქვეყანაში სხვა ერები ჩემს ხმას გადააჭარბებენ?!“
| ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უნივერსალური განათლება ყველაზე საშინელი საწამლავია, რომელიც ლიბერალიზმმა შექმნა.“
| ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ჩერჩილი : ,,თუკი კაცი 30 წლამდე ლიბერალი არაა, გული არ ჰქონია, ხოლო ის ვინც 30 წელს გადააბიჯა და ჯერ კიდევ არ გამხდარა კონსერვატორი მაშინ ის უბრალოდ უტვინო ყოფილა".
{{Q
| ციტატა = ლიბერალი არის კაცი ან ქალი ან ბავშვი, რომელიც ელის უკეთეს დღეს, უფრო მშვიდ ღამეს და ნათელ, უსასრულო მომავალს.
| ავტორი = ლეონარდ ბერნშტეინი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = ლეონარდ ბერნშტეინი, 1953 წლის განცხადება A Wonderful Life : 50 Eulogies to Lift the Spirit (2006) by Cyrus M. Copeland, p. 190
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალიზმმა, თავისი ყველა ღირსების მიუხედავად, დაიწყო უფლებამოსილების გრძნობის განვითარება და დრო სჭირდება მისი სულის ხელახლა აღმოჩენისთვის.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://www.bloomberg.com/view/articles/2016-11-11/trump-and-the-fall-of-liberalism სტივენ ლ. კარტერი]
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალი არის ის, ვინც ცდილობს ყველასთვის უზრუნველყოს იგივე უფლებები, პოლიტიკური, სოციალური თუ რელიგიური, რასაც თავად აცხადებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = George Holyoake, quoted in Ian Bradley, The Optimists: Themes and Personalities in Victorian Liberalism (1980), p. 76
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალიზმი ბოლო ოთხი საუკუნის განმავლობაში დასავლური ცივილიზაციის გამორჩეული დოქტრინა იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = Harold Laski, The Rise of European Liberalism: An Essay in Interpretation [1936] (1962), p. 5
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალიზმის პროექტი ფართო გაგებით არის პირადი თავისუფლების უზრუნველყოფა.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = Cindy Milstein, Anarchism and Its Aspirations. AK Press. 1 May 2010. p. 13. ISBN 978-1-84935-029-7.
}}
{{Q
| ციტატა = როგორც არ უნდა განვსაზღვროთ, პროგრესისადმი რწმენა იყო ლიბერალიზმის მთავარი წყარო მის ყველა სკოლასა და ფილიალში.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = John Morley, 'Democracy and Reaction', Miscellanies: Fourth Series (1908), p. 293
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალებთან ურთიერთობა თითქოს ვერცხლის დაჭერის მცდელობა იყო.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = [https://www.independent.co.uk/news/people/profiles/alex-salmond-the-new-king-of-scotland-889764.html ალექს სალმონდი]
}}
{{Q
| ციტატა = მე ჯერ არ შემხვედრია ლიბერალი, რომელიც გაუძლებს არაარსებითი საკითხების გახანგრძლივებულ განხილვას.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = Tom Sharpe, Porterhouse Blue (1974)
}}
{{Q
| ციტატა = მთელი ლიბერალიზმის საკვანძო ნიშანი ეს არის ხალხის კონტროლის უპირველესი და შეუზღუდავი ავტორიტეტი.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = George Trevelyan, lecture (1871), quoted in Brian Harrison, Drink and the Victorians: The Temperance Question in England, 1815–1872 (1971), p. 249
}}
{{Q
| ციტატა = მე არასოდეს ვიყენებ სიტყვებს დემოკრატები და რესპუბლიკელები. ეს ლიბერალები და ამერიკელები არიან.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = James G. Watt, in a statement of November 1981, quoted in New York Times (10 October 1983); also quoted in Energy and Environment : The Unfinished Business (1986) by Congressional Quarterly, Inc., p. 91
}}
{{Q
| ციტატა = ლიბერალს მხოლოდ 20 წელი სჭირდება, რომ კონსერვატორი გახდეს ერთი იდეის შეცვლის გარეშე.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = Robert Anton Wilson, in The Illuminati Papers (1980), p. 111
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
qoltdrbsgfbmmk2b92jvwno7r4tpv85
ბედნიერება
0
6641
47141
46699
2026-04-10T19:28:38Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ა */
47141
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „მე მჯერა მოულოდნელი ბედნიერების ─ არ შეიძლება ყველაფერს ბრძოლა სჭირდებოდეს ─ რაღაც თავისითაც მოდის, თუკი ღირსი ხარ.“
| ავტორი = [[შონ აბრამი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება დაკარგულ სათვალეს ჰგავს ─ ყველგან ეძებ, ბოლოს კი აღმოაჩენ, რომ ცხვირწინ გქონია.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ზეცის ნათება, ხეების შრიალი, ბეღურების ჭიკჭიკი, გამვლელთა სახეები ─ სწორედ ამ წვრილმანებში შეიძლება იპოვო უმაღლესი ბედნიერება.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ არ შეგიძლია ქალის გაბედნიერება, სხვას მაინც ნუ შეუშლი ხელს!“
| ავტორი = [[ჯერარდ ბატლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არაფერი არ არის იმაზე უფრო ძვირფასი და მშვენიერი, ვიდრე ის, რომ მოგქონდეს ადამიანებისთვის ბედნიერება.“
| ავტორი = [[ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები ბედნიერების ძებნის სხვადასხვა გზებს ირჩევენ და ის ფაქტი, რომ ზოგჯერ ბედნიერება ჩვენს არჩეულ გზაზე არ არის, სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ გზა შეგეშალა ან დაიკარგე.“
| ავტორი = [[ჯექსონ ბრაუნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველი ადამიანი მეორის ასლი უნდა იყოს და მაშინ ყველა ბედნიერი იქნება, რადგან პირველი ვეღარ დაჩრდილავს მეორეს.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ის ადამიანი, რომელსაც შეუძლია სატელევიზიო კედლის დაშლა და აწყობა, გაცილებით ბედნიერია მასზე, ვინც ცდილობს გაზომოს და გამოიანგარიშოს სამყარო, რადგან სამყაროს ისე ვერ გაზომავ და გამოიანგარიშებ, შენი თავი არარაობად და მიუსაფრად რომ არ მოგეჩვენოს.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „უბედურება ეკალსა ჰგავს, გვერდს ჩაუვლი თუ არა, იგი თავად წამოგედება, ხოლო ბედნიერება ─ ბულბულს, შესაძლოა ჩვენ გვერდით ჩავუაროთ, იგი გაიტვრინოს და ბოლოს შეუმჩნევლად შორს გაფრინდეს.“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერებაა, როცა ის, რასაც ფიქრობ, რასაც ამბობ და რასაც აკეთებ, ჰარმონიულად ერწყმის ერთმანეთს.“
| ავტორი = [[მაჰათმა განდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება ადამიანური ძალისხმევის შედეგია ─ იბრძვი, მისკენ მიისწრაფი და ხანდახან მთელ მსოფლიოში მოგზაურობით ეძებ მას. მიაღწევთ თუ არა ბედნიერებას, არ მოდუნდეთ ─ მისი შენარჩუნებისთვის ბრძოლა განაგრძეთ. თუკი სამუდამო ბედნიერება გსურთ, მთელი ძალისხმევით იცურეთ ზემოთ.“
| ავტორი = [[ელიზაბეტ გილბერტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჭამე, ილოცე, შეიყვარე” (2006 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ბრძენნი ამბობდნენ და ამბობენ, რომ საუკეთესო წყარო ადამიანის ბედნიერებისა მოსიყვარულე გულიაო.“
| ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არსებობს ბედნიერების დაკარგვის სამი სახე: წარსულით ცხოვრება, მომავლის შიში და აწმყოს არდაფასება.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სრული ბედნიერების ჟამს თითოეული დღე მთელი სიცოცხლეა!“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფულით ბედნიერებას ვერ იყიდი, მაგრამ შეგიძლია იყიდო ახალი გემი და გაემგზავრო ბედნიერებისკენ.“
| ავტორი = [[ჯონი დეპი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რომ იყო ბედნიერი, არ უნდა იყო მშიერი.“
| ავტორი = [[დენი დიდრო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მოქმედებას ყოველთვის არ მოაქვს ბედნიერება, მაგრამ ბედნიერება მოქმედების გარეშე არ მოდის.“
| ავტორი = [[ბენჯამინ დიზრაელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება არ არის რაიმე გზაზე. ბედნიერება თავადაა გზა.“
| ავტორი = [[ბობ დილანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ბედნიერებისათვის არ იბადება ─ ადამიანმა უნდა დაიმსახუროს თავისი ბედნიერება.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დანაშაული და სასჯელი” (1866 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „დიდები ყველაფერში ეძებენ ბედნიერებას, პატარები კი ─ ყველაფერში პოულობენ მას.“
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერებასთან მის ძიებას არ მივყავართ. თუ მის ძებნას დაიწყებ, დაჯდები და იქნები მჯდომარე, არ გეცოდინება, რომელ მხარეს მიენდო. მაგრამ შენ შრომობ ხელების ჩამოუშვებლად, შენ ქმნი და, ამის სანაცვლოდ, ჯილდოვდები ბედნიერებით.“
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება ხელებისა და ტვინის სიმარჯვეა.“
| ავტორი = [[სერგეი ესენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება მისი ხვედრია, ვინც ბევრს შრომობს.“
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები უფრო ხშირად მხოლოდ მიწიერი სიბრძნით ცხოვრობენ და ამიტომაც ვერ აღწევენ ჭეშმარიტ ბედნიერებას. ისინი ეძებენ ბედნიერებას მოჩვენებითს, ფუჭს, წარმავალს, ბედნიერებას, რომელსაც თან სდევს უბედურება.“
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ ჩვენ ბედნიერება გვინდა, უნდა ვიცოდეთ, რომ ბედნიერება ─ ეს არის სიხარული, სიხარული კი სიყვარულისგან მომდინარეობს ─ რაც მეტ სიყვარულს გასცემს ადამიანი, მით უფრო მეტად ივსება ამ გრძნობით.“
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება კარზეც რომ მოგადგეს, თუ მისი ფასი არ იცი და კარები ფართოდ არ გაუღე ─ რად გინდა?!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერი უკან მოხედვას ვერ ახერხებს, წუთისოფელი ხელიდან ისე გამოეცლება.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერების წყურვილია, რომ ადამიანს მწყურვალს სტოვებს...“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების თავიდან დასაწყებად სულაც არ არის საჭირო, ბედნიერი იყო.“
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ვერასოდეს გახდებით ბედნიერი, თუკი ყოველთვის მისი არსის ძიებაში იქნებით.“
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ისე მოიქეცი, თითქოს უკვე ბედნიერი ხარ და ნამდვილად გახდები ბედნიერი.“
| ავტორი = [[დეილ კარნეგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერებაზე მხოლოდ ჩვენი გონებრივი დამოკიდებულება ახდენს გავლენას და არა გარემო პირობები.“
| ავტორი = [[დეილ კარნეგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერების მოპოვების ერთადერთი ხერხია არა მადლიერების მოლოდინი, არამედ მადლის ქმნა მისგან მიღებული სიხარულის გამო.“
| ავტორი = [[დეილ კარნეგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება არ სცნობს სიბერეს ─ ის, ვინც მართლა ბედნიერია, არასოდეს ბერდება.“
| ავტორი = [[ფრანც კაფკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ბედნიერების ერთი კარი იკეტება, მეორე აუცილებლად იღება, მაგრამ ჩვენი იმდენ ხანს ვუყურებთ დახურულ კარს, რომ ვეღარ ვამჩნევთ იმ ერთს, რომელიც გაიღო ჩვენთვის.“
| ავტორი = [[ჰელენ კელერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არაფერი განსაჯო ─ იქნები ბედნიერი; დაივიწყე ყველაფერი ─ იქნები უფრო ბედნიერი; შეიყვარე ყველაფერი ─ იქნები უბედნიერესი.“
| ავტორი = [[ჯეკ კერუაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „უმაღლესი ბედნიერება არის თავისუფლების მიღწევა, სადაც აღარ არის შფოთვა ─ ეს არის ნამდვილი, განგრძობადი ბედნიერება. ის უფრო უკავშირდება გონებას და გულს, ვიდრე სხეულს.“
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ ღმერთს უნდა შენი ბედნიერება, იგი წაგიყვანს რთული გზებით, რადგან მარტივ გზაზე ბედნიერება არ შეგხვდება.“
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება არ არის მზა ─ ის ჩვენი ქმედებებიდან გამომდინარეობს.“
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება მხოლოდ იქაა, სადაც ვუყვარვართ და სჯერათ ჩვენი.“
| ავტორი = [[მიხეილ ლერმონტოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანთა უმეტესობა ბედნიერია იმდენად, რამდენადაც გადაწყვეტს, იყოს ბედნიერი.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნუ გამოედევნები ბედნიერებას, ეძებე ადგილი, სადაც ის თავად გეწვევა. ეს ადგილი თქვენი თავია და გზა მისკენ ─ თქვენი შესაძლებლობების მაქსიმალური განვითარება.“
| ავტორი = [[მიხეილ ლიტვაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება ─ ეს სწორად დეგეგმილი და ორგანიზებული აქტივობების პროდუქტია.“
| ავტორი = [[მიხეილ ლიტვაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერების ერთ-ერთი მთავარი ნიშანი არის აბსოლუტურად გამქრალი სურვილი იმისა, რომ ვინმეს რამე უმტკიცო.“
| ავტორი = [[ნელსონ მანდელა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არ არსებობს წამალი, რომელსაც შეუძლია მოარჩინოს ის, რისი მორჩენაც ბედნიერებას შეუძლია.“
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადვილად მიღწეული ბედნიერება შეუძლებელია, დიდხანს გაგრძელდეს.“
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ნამდვილი ბედნიერება არასოდეს არის ეგოისტური.“''
| ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ბედნიერები დროს არ ანგარიშობენ.“''
| ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „საყვარლის ყოლა მკლავებში ─ აი, ადამიანის ბედნიერების უკანასკნელი საზღვარი.“
| ავტორი = [[გი დე მოპასანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ბედნიერებისთვისაა დაბადებული.“
| ავტორი = [[ზურაბ მხეიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „მთავარია, ბედნიერი იყო ─ არ აქვს მნიშვნელობა რა დასკვნას გამოიტანს ფსიქიატრი.“
| ავტორი = [[ჯეკ ნიკოლსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები გისურვებენ ყოველგვარ ბედნიერებას, მაგრამ შეგიძულებენ, როგორც კი ის გექნება.“
| ავტორი = [[რობერტ დე ნირო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „ზოგჯერ ბედნიერებისთვის უნდა იბრძოლო ─ საკუთარ თავთანაც კი!“
| ავტორი = [[ჯეინ ოსტინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სხვა ადამიანს არ შეუძლია მას ბედნიერება წაართვას იმიტომ, რომ მას არ მიუცია იგი მისთვის.“
| ავტორი = [[ოშო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერად ცხოვრების დიდი მეცნიერება იმაში მდგომარეობს, რომ იცხოვრო აწმყოთი.“
| ავტორი = [[პითაგორა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უზენაესი ბედნიერება მეფეთა ხვედრია.“
| ავტორი = [[პინდარე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სხვათა ბედნიერებას რომ ვეძებთ, საკუთარს ვპოულობთ.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება იწყება შენით და შენითვე თავდება ─ ეს ხომ ასე უბრალო რამეა...“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერებისთვის სულაც არ არის საჭირო, გქონდეს ლამაზი სახლი, დიდი გარდერობი ან სხვა მეშჩანური ნივთები ─ ჭეშმარიტი ბედნიერება სულ სხვა რამეში გამოიხატება!“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება არ არის ის, რასაც სამომავლოდ გადადებ, არამედ ის, რასაც ქმნი აწყმოში.“
| ავტორი = [[ჯიმ რონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ხანდახან საჭიროა, რამე არ იცოდე, ან რამე გამოტოვო, რომ ბედნიერება შეინარჩუნო.“
| ავტორი = [[ელჩინ საფარლი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში მხოლოდ ერთი ბედნიერება არსებობს: გიყვარდეს და უყვარდე.“
| ავტორი = [[ჯორჯ სენდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერებამ არასოდეს არ იცის ზომა.“
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერ ადამიანად შეიძლება ჩავთვალოთ ის, ვინც უკვე აღიარებს, რომ თავის მიზანს მიაღწია.“
| ავტორი = [[სოკრატე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნურავის უწოდებ ბედნიერს, ვიდრე ცოცხალია.“
| ავტორი = [[სოლონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება არ არის სულმოკლე კაცის მეგზური.“
| ავტორი = [[სოფოკლე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ არც სიხალისეა, არც ბედნიერება, არც სხვა რამე, ჩვენ უნდა შევქმნათ, გესმის? ჩვენ უნდა შევქმნათ ბედნიერება!“
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მარადიული შეცდომა იმ ადამიანისა, რომელიც ბედნიერებას სურვილთა განხორციელებად წარმოიდგენს.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = ანა კარენინა
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერი რომ იყო, ერთი რამაა საჭირო, ─ ვინმე გიყვარდეს, ისე გიყვარდეს, რომ მსხვერპლად დაედო ამ სიყვარულს.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ყოველთვის ბედნიერი უნდა იყოს, თუკი ბედნიერება მთავრდება, დაფიქრდი, რაში შეცდი.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ გინდა იყო ბედნიერი ─ იყავი!“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სანამ სიცოცხლეა, ბედნიერებაც არის ─ წინ ბევრი, ბევრი რამეა...“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ყოველთვის ბედნიერი უნდა იყოს, თუკი ბედნიერება მთავრდება, დაფიქრდი, რაში შეცდი.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება არის სიამოვნება უსინანულოდ.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „პიროვნების ბედნიერება საზოგადოების გარეშე ისევე შეუძლებელია, როგორც მიწიდან ამოგდებული და რიყეზე გადაგდებული მცენარის ცხოვრება.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უდიდესი ბედნიერებაა ცხოვრობდე იმ ადამიანთა შორის,ვისაც შენ ძულხარ,როცა შენ არ გძულს ისინი.ბედნიერებაა იყო ღარიბი,როცა ირგვლივ მიწიერი სიმდიდრის მოხვეჭას ლამობენ,შენ კი თავისუფალი ხარ საშინელი სიტყვისგან „ჩემია“.
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „როგორც კი ბედნიერებას ვეზიარებით, ადამიანის სული კეთილშობილებით აღივსება ხოლმე. მაგრამ თვით ბედნიერება ხშირად არ არის კეთილშობილ ადამიანთა ხვედრი.“
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს უბრალოდ უნდა, რომ იყოს ბედნიერი, მაგრამ საზოგადოებას უნდა, რომ ის იყოს „კარგი“ და როცა ის „კარგია“ ─ იშვიათადაა ბედნიერი. მაგრამ როდესაც ის ბედნიერია, ის ყოველთვის კარგია.“
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დორიან გრეის პორტრეტი” (1890 წ.)
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „სანამ შეგიძლია უშიშრად ახედო ცას, სანამ გული წმინდა გაქვს, ბედნიერება მუდამ შენთანაა.“
| ავტორი = [[ანა ფრანკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ანა ფრანკის დღიური” (1942-1944 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერების გასაღები ვიპოვე ─ თავი შორს გეჭიროს იდიოტებისგან!“
| ავტორი = [[მორგან ფრიმენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მხოლოდ მაშინ ვარ ბედნიერ, როცა ვარ შეწუხებული.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჩემი ვედრება”
}}
{{Q
| ციტატა = „აზრი სწორი და შრომა მედგარი, ბედნიერების მოსაპოვებლად ერთი სახსარი მხოლოდ ეგ არი.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერ ადამიანებს სულაც არ აქვთ ყველაფერი საუკეთესო ─ მათ უბრალოდ შეუძლიათ დაინახონ საუკეთესო იმაში, რაც აქვთ...“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერი სიცოცხლე არ არსებობს, არსებობს ბედნიერი წუთები.“
| ავტორი = [[სებასტიან როკ ნიკოლა დე შამფორი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნამდვილი ბედნიერება ძვირი არ ღირს. თუ მასში ბევრის გადახდა გვიწევს, ესე იგი, ის ყალბია.“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მე ყოველთვის ბედნიერი ვარ და იცი, რატომ? ─ იმიტომ, რომ არავისგან არაფერს ველოდები...“
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერია ის კაცი, ვისაც შეუძლია იმის ატანა, რასაც ვერასდროს შეცვლის.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ შილერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბრძენმა შეიძლება მიაღწიოს ჭეშმარიტებას, მაგრამ მხოლოდ ფაქიზი სულის ადამიანს შეუძლია იყოს ბედნიერი.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ შილერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სრულ ბედნიერებას ორი მუდმივი მტერი ჰყავს: ტკივილი და მოწყენილობა.“
| ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვიბრძოლოთ ისეთი მსოფლიოსთვის, სადაც ყველა ბედნიერი იქნება.“
| ავტორი = [[ჩარლზ ჩაპლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „სულ სხვანაირად მიაბიჯებს ადამიანი, როცა იცის, რომ თან სიხარული მიაქვს...“
| ავტორი = [[შტეფან ცვაიგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = :რომელია ყველაზე დიდი ბედნიერება?
:გარემოების ატანა.
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = ''იონა მეუნარგიას ბლიცინტერვიუ''
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „გაუზიარებელი ბედნიერება გაზიარებულ უბედურებაზე მწარეა.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება უნდა მოითმინო.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნებისმიერ ადამიანს მოაქვს ბედნიერება ─ ზოგს შენს გვერდით ყოფნით, ზოგს კიდევ არყოფნით!“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = „ნუ ეცდები იმის შენარჩუნებას, რაც მიდის და არ უარყო ის, რაც მოდის... და ბედნიერება თავად გიპოვის!“
| ავტორი = [[ომარ ხაიამი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :მეფეზე ბედნიერია ხვლიკი,
:თბილ ლოდზე რომ წამოწოლილა
:და გვირილები მზესთან ერთად
:ჩამოსცქერიან...
| ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერია ის, ვინც საკუთარი ცხოვრება საკუთარი ხასიათის მიხედვით ააწყო.“
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება ადამიანს სხვადასხვა სახით ეწვევა.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება შენთვის უნდა შეინახო.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება არის კარგი ჯანმრთელობა და სუსტი მეხსიერება.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ ორ ადამიანს ერთმანეთი უყვარს, ისინი ბედნიერები ვერასოდეს იქნებიან.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მშვიდობით, იარაღო!” (1929 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება ყველაზე დიდებული რამაა ქვეყნად და მათთვის, ვისაც შეუძლია იყოს ბედნიერი, შეუძლია მისი ბედნიერება გახადოს წუხილზე ღრმაც.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება რომ ხორციელ სიამოვნებაში იყოს, მაშინ ბედნიერებად ჩათვლიდნენ ხარებს, როდესაც ისინი ბარდას ნახულობენ საჭმელად.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება ტალანტია და არა რაიმე ხელშესახები საგანი.“
| ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იმისათვის, რომ სავსებით ბედნიერი იყო, საკმარისი არ არის ფლობდე ბედნიერებას ─ ჯერ უნდა დაიმსახურო იგი.“
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში ყველაზე დიდი ბედნიერება იმაში დარწმუნებაა, რომ ჩვენ ვუყვარვართ ─ ვუყვარვართ იმის გამო, ვინც ვართ, ან იმის მიუხედავად, რომ ისეთი ვართ, როგორიც ვართ.“
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
მთავარია ბედნიერი ხარ თუ არა
{{Q
| ციტატა = „არ ელოდო, რომ უკეთესად გახდები ─ არ გახდები.. სირთულეები ყოველთვის იქნება.. ისწავლე იყო ბედნიერი ახლა, ამ წამს ─ სხვაგვარად ვერ მოასწრებ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გიხაროდეთ, ხალხო, სხვისი ბედნიერება, კარგად ყოფნა, წარმატება... და თქვენც ბედნიერები იქნებით!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცრემლებამდე ქალის მიყვანა ყველა კაცს შეუძლია, მაგრამ თვალები რომ ბედნიერებისაგან უბრწყინავდეს ─ ამას მხოლოდ ერთეულები ახერხებენ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შეუძლებელია, ბედნიერი იყო იქ, სადაც ადამიანთა უმრავლესობა უბედურია.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერი შეიძლება იყო სადაც გინდა, როგორც გინდა და როცა გინდა, მაგრამ არა ─ ყველასთან.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება არ მოდის ─ მოდის უნარი ბედნიერების შემჩნევის.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერია ის ადამიანი, რომელიც არ ცხოვრობს წარსულით, არ აშინებს ხვალინდელი დღე და არ ცხოვრობს სხვისი ცხოვრებით.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერების დევნაში ხალხს ხშირად ცხოვრება გვავიწყდება...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დიდი ბედნიერებაა, კაცმა იქონიოს ის, რაც სურს და კიდევ უფრო დიდი ბედნიერებაა, არ ისურვოს მასზე მეტი, რაც აქვს.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საკუთარი თავის პოვნაა ბედნიერება ─ როცა იცი რა გინდა, ვინ გინდა, რატომ გინდა... ფიქრებში რომ არ იკარგები. ფეხზე მყარად რომ დგახარ, სიცოცხლე გიყვარს და როცა გტკენენ გულს, უბრალოდ ამბობ: „ესეც გაივლის!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უპატრონეთ საკუთარ ბედნიერებას, რადგან ის, თქვენ გარდა, არავის უხარია...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება, როდესაც თავში, გულში და სახლში ერთი და იგივე ადამიანია!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
სწორი ნაბიჯის გადადგმა ადამიანს ყოველთვის არ ანიჭებს ბედნიერებას.
დაუდევრებს ბედნიერება არ შველით.
[[სოფოკლე]]
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
afhru2jo58tba5i09i29lfhb8ylsoj0
ოჯახი
0
6655
47100
46706
2026-04-10T14:04:58Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ჰ */
47100
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ოჯახი მინიატურული საზოგადოებაა, რომლის მთლიანობაზეც დიდი ადამიანური საზოგადოების უსაფრთხოება არის დამოკიდებული.“
| ავტორი = [[ფელიქს ადლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ქალი მელოდიაა ─ ის ქმნის ოჯახის მუსიკას.“
| ავტორი = [[შალვა ამონაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „მოსიყვარულე ოჯახი ბავშვის პირველი სკოლაა.“
| ავტორი = [[ჩარლზ დიკენსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანმა ოჯახს ყურადღება სამსახურის გამო არ უნდა მოაკლოს.“
| ავტორი = [[უოლტ დისნეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სასიყვარულო ატმოსფერო ოჯახური ბედნიერების საწინდარია.“''
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „არავისთან არ ღირს ოჯახური პრობლემების განხილვა პროფესიონალი კონსულტანტის გარდა.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ოჯახი ─ ციხესიმაგრეა და მის სადარაჯოზე სულ ფხიზლად უნდა იდგე.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „არ არსებობს კაცისთვის იმაზე დიდი ბედნიერება, როდესაც დღის დასასრულს სახლის კარს უახლოვდება და იცის, რომ მის უკან ქალია, რომელიც მისი ნაბიჯების ხმის გაგონებას ელოდებოდა.“
| ავტორი = [[რონალდ რეიგანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ ეგოისტი ხარ, აჯობებს არ შექმნა ოჯახი.“
| ავტორი = [[ვასილ სუხომლინსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველა ბედნიერი ოჯახი ერთნაირია, მაგრამ ყველა უბედური ოჯახი უბედურია თავისებურად.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ანა კარენინა” (1873-1877 წწ.)
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში მთავარია ─ ოჯახი. კარიერა ─ არ გელოდება სახლში, ფული ─ არ მოგწმენდს ცრემლებს, დიდება კი ─ არ ჩაგეხუტება ღამით.“
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „ოჯახი პატარა ეკლესიაა, სადაც მუდამ სიყვარული და სათნოება უნდა სუფევდეს.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „მეტი არც არაფერია ოჯახი. მიუხედავად უსიტყვო შეთანხმებისა, ანდა, სწორედ უსიტყვო შეთანხმების გამო, არავის არ უნდა და მაინც ყველას ხელს აძლევს ერთ ჭერქვეშ ცხოვრება.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გოდორი” (2003 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
"კაცი რომელიც თავის ოჯახთან დროს არ ატარებს, კაცი არ არის" - დონ ვიტო კორლეონე მარიო პიუზო - "ნათლია"
ბავშვი ოჯახის სარკეა
მეტი არც არაფერია ოჯახი. მიუხედავად უსიტყვო შეთანხმებისა, ანდა, სწორედ უსიტყვო შეთანხმების გამო, არავის არ უნდა და მაინც ყველას ხელს აძლევს ერთ ჭერქვეშ ცხოვრება.
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი ქალი მართავს ოჯახს და თან ისე, რომ კაცს ჰგონია თავი ოჯახის უფროსი.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ძლიერ ოჯახში პრობლემა ჩნდება, იქ არ ამბობენ: „ეს შენ გამოა“, იქ ამბობენ: „არაუშავს, მთავარია, ჩვენ ერთად ვართ!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
8lq9lv1v4kheue37xlmtrwhaktkmuml
სიმართლე
0
6656
47054
46998
2026-04-10T12:21:57Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47054
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ ეს ზედმეტად კარგია, რომ სიმართლე იყოს, მაშინ ეს სიმართლე არაა.“
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „პლატონი ჩემი მეგობარია, მაგრამ ჭეშმარიტება ─ უფრო დიდი მეგობარი.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიმართლე მწარე წამალია ─ არ გესიამოვნება, მაგრამ მოგარჩენს.“
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არ არის საჭირო მთელი სიმართლის თქმა, მაგრამ მხოლოდ სიმართლე უნდა ითქვას.“
| ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტების სიდიადეს დაცვა ამდაბლებს.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „იქ, სადაც ყველა მატყუარაა, სიმართლის მთქმელი ყოველთვის მტერია!“
| ავტორი = [[პიერ ბუასტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სამი რამ არ დაიმალება დიდხანს: მზე, მთვარე და სიმართლე.“
| ავტორი = [[ბუდა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ენას შეუძლია სიმართლე დამალოს, თვალებს კი ─ არასოდეს!“
| ავტორი = [[მიხეილ ბულგაკოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ოსტატი და მარგარიტა” (1966 წ.)
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ შენ მართალი ხარ და ეს შენ იცი, გამოხატე შენი აზრი, მაშინაც კი, როდესაც უმცირესობაში ხარ, რადგან სიმართლე მაინც რჩება სიმართლედ.“
| ავტორი = [[მაჰათმა განდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიმართლის სხივს ვერავითარი ნისლი ვერ გაუძლებს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ სიმართლეს დაფარავთ და მიწაში ჩამარხავთ ─ უსათუოდ გაიზრდება და ერთხელაც იქნება, ისეთ ძალას მოიპოვებს, რომ თავის გზაზე ყოველივეს წალეკავს.“
| ავტორი = [[ემილ ზოლა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „რად გინდა ისეთი ჭეშმარიტება, თუკი მეგობარს დაკარგავ?“
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, მათ შორის ტყუილიც, ემსახურება ჭეშმარიტებას: ჩრდილები ვერ აქრობენ მზეს.“
| ავტორი = [[ფრანც კაფკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „აუცილებელი არ არის, ყველას უთხრათ სიმართლე, მაგრამ ყველაფერი, რასაც იტყვით ─ უნდა იყოს სიმართლე.“
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლის მთქმელი ხშირად მარტო რჩება, მაგრამ ეს მარტოობა ბევრად სჯობს ფარისეველთა გარემოცვას.“
| ავტორი = [[მიშელ დე მონტენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ქალს ყბედობას აპატიებენ, სიმართლის თქმას ─ არა.“
| ავტორი = [[ანდრე მორუა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ვერასოდეს იტყვი სიმართლეს, რომელიც ტყუილს ჰგავს.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთი დღე ილაპარაკეთ მხოლოდ სიმართლე და უკვე საღამოსკენ იქნებით უმუშევარი, მარტოსული, ყველასგან დავიწყებული და დაწყევლილი ტრავმატოლოგიურში მწოლიარე ინვალიდი.“
| ავტორი = [[ჯეკ ნიკოლსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლის მთაზე ცოცვა არასდროსაა ამაო ─ ან დღესვე ახვალ უფრო მაღლა, ან ძალებს გაიუმჯობესებ და ხვალ შეძლებ ასვლას.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სინამდვილე მეტაფორების, მეტონიმიების, ანთროპომორფიზმების მოძრავი არმიაა.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჭეშმარიტებისა და სიცრუის შესახებ მორალის გარეშე აზრით”
}}
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „სიყალბის ეპოქაში სიმართლის თქმა რევოლუციური აქტია.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ორუელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიცრუე უფრო კეთილშობილურია, ვიდრე ნახევრად სიმართლე.“
| ავტორი = [[ოშო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტება არასდროს იმარჯვებს ─ უბრალოდ მისი მოწინააღმდეგენი იხოცებიან.“
| ავტორი = [[მაქს პლანკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლეს ბევრი მომხრე ჰყავს, მაგრამ ცოტა დამცველი.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხალხის აზრი ძირითადად შექმნილია იმისთვის, რომ თავი კომფორტულად იგრძნონ; სიმართლე ადამიანების უმეტესობისთვის მეორეხარისხოვანია.“
| ავტორი = [[ბერტრან რასელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლე არის ის, რისთვისაც ადამიანები ერთმანეთს ხოცავენ.“
| ავტორი = [[ტომას მაინ რიდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცდომასთან ათასი გზა მიდის, ჭეშმარიტებასთან ─ ერთი.“
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტება სად არის, არავინ იცის, ხოლო გვანებით იგი კეფასა ჰგავს, რომელიც ვიცით, სად არის, მაგრამ ვერასოდეს დავინახავთ.“
| ავტორი = [[გურამ რჩეულიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიყვარული მარტის თვეში” (1956 წ.)
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთადერთი რამ, რაც სიბრმავეზე უარესია ─ იყო ერთადერთი, ვინც ხედავს.“
| ავტორი = [[ჟოზე სარამაგუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :გაჩერებული საათიც კი არ იტყუება და
:დღეში ორჯერ უნებურად ამბობს სიმართლეს.
| ავტორი = [[დავით სულთანიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ სიმართლეს იტყვი, არ დაგჭირდება რამის დამახსოვრება.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნეტარებას განიჭებს არა ჭეშმარიტების აღმოჩენა, არამედ ძიება ამ ჭეშმარიტებისა.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ გინდა, ხალხს სიმართლე უთხრა ─ ხუმრობით შეაპარე, წინააღმდეგ შემთხვევაში, ისინი მოგკლავენ.“
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ძალიან ცოტა სიმართლეს ამბობს, როცა საკუთარ თავზე ლაპარაკობს ─ გაუკეთეთ მას ნიღაბი და სიმართლეს გაიგებთ.“
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცს, რომელსაც სძულს სიმართლე, სძულს ისიც, ვინც ბედავს სიმართლის თქმას.“
| ავტორი = [[ფრანსუა ფენელონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფაქტებსა და ჭეშმარიტებას ბევრი არაფერი ესაქმებათ ერთმანეთთან.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველი ჭეშმარიტება გადის სამ საფეხურს: თავდაპირველად, მას დასცინიან, შემდეგ უხეშად თელავენ და ბოლოს აღიარებენ, როგორც უდავო ჭეშმარიტებას.“
| ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანი ეძებს სიმართლეს, მაგრამ მხოლოდ ღმერთმა იცის, ვინ იპოვა იგი.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ამბობენ, რომ ბოლოს ყოველთვის სიმართლე იმარჯვებს... მაგრამ ესეც სიცრუეა.“
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი მოთხოვნილებაა ჭეშმარიტების დაუფლების სურვილი.“
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტება იბადება როგორც მწვალებლობა და კვდება, როგორც გაურკვევლობა.“
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები, რომლებიც სიმართლით ცხოვრობენ, სამყაროს ცვლიან.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლე დაეწევა მატყუარებს და ცრუ მოწმეებს.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
როცა წიგნებიდან ამოკითხულ ცოდნას შეადარებ ადამიანებთან ურთიერთობით მიღებულ გამოცდილებას, სიმართლის მიკვლევა გაცილებით გაადვილდება.
{{Q
| ციტატა = „რაც უფრო დაშორებულია საზოგადოება სიმართლეს, მით უფრო მეტად სძულს სიმართლის მთქმელი.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მხოლოდ ბავშვისა და გიჟისგან თუ გაიგებ სიმართლეს.“
| ავტორი = [[ბერძნული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
6p5jo2c160gsf4r6wf71rmrm4mv11ft
47067
47054
2026-04-10T12:42:16Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47067
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ ეს ზედმეტად კარგია, რომ სიმართლე იყოს, მაშინ ეს სიმართლე არაა.“
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „პლატონი ჩემი მეგობარია, მაგრამ ჭეშმარიტება ─ უფრო დიდი მეგობარი.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიმართლე მწარე წამალია ─ არ გესიამოვნება, მაგრამ მოგარჩენს.“
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არ არის საჭირო მთელი სიმართლის თქმა, მაგრამ მხოლოდ სიმართლე უნდა ითქვას.“
| ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტების სიდიადეს დაცვა ამდაბლებს.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „იქ, სადაც ყველა მატყუარაა, სიმართლის მთქმელი ყოველთვის მტერია!“
| ავტორი = [[პიერ ბუასტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სამი რამ არ დაიმალება დიდხანს: მზე, მთვარე და სიმართლე.“
| ავტორი = [[ბუდა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ენას შეუძლია სიმართლე დამალოს, თვალებს კი ─ არასოდეს!“
| ავტორი = [[მიხეილ ბულგაკოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ოსტატი და მარგარიტა” (1966 წ.)
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ შენ მართალი ხარ და ეს შენ იცი, გამოხატე შენი აზრი, მაშინაც კი, როდესაც უმცირესობაში ხარ, რადგან სიმართლე მაინც რჩება სიმართლედ.“
| ავტორი = [[მაჰათმა განდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიმართლის სხივს ვერავითარი ნისლი ვერ გაუძლებს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ სიმართლეს დაფარავთ და მიწაში ჩამარხავთ ─ უსათუოდ გაიზრდება და ერთხელაც იქნება, ისეთ ძალას მოიპოვებს, რომ თავის გზაზე ყოველივეს წალეკავს.“
| ავტორი = [[ემილ ზოლა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „რად გინდა ისეთი ჭეშმარიტება, თუკი მეგობარს დაკარგავ?“
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, მათ შორის ტყუილიც, ემსახურება ჭეშმარიტებას: ჩრდილები ვერ აქრობენ მზეს.“
| ავტორი = [[ფრანც კაფკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „აუცილებელი არ არის, ყველას უთხრათ სიმართლე, მაგრამ ყველაფერი, რასაც იტყვით ─ უნდა იყოს სიმართლე.“
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლის მთქმელი ხშირად მარტო რჩება, მაგრამ ეს მარტოობა ბევრად სჯობს ფარისეველთა გარემოცვას.“
| ავტორი = [[მიშელ დე მონტენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ქალს ყბედობას აპატიებენ, სიმართლის თქმას ─ არა.“
| ავტორი = [[ანდრე მორუა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ვერასოდეს იტყვი სიმართლეს, რომელიც ტყუილს ჰგავს.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთი დღე ილაპარაკეთ მხოლოდ სიმართლე და უკვე საღამოსკენ იქნებით უმუშევარი, მარტოსული, ყველასგან დავიწყებული და დაწყევლილი ტრავმატოლოგიურში მწოლიარე ინვალიდი.“
| ავტორი = [[ჯეკ ნიკოლსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლის მთაზე ცოცვა არასდროსაა ამაო ─ ან დღესვე ახვალ უფრო მაღლა, ან ძალებს გაიუმჯობესებ და ხვალ შეძლებ ასვლას.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სინამდვილე მეტაფორების, მეტონიმიების, ანთროპომორფიზმების მოძრავი არმიაა.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჭეშმარიტებისა და სიცრუის შესახებ მორალის გარეშე აზრით”
}}
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „სიყალბის ეპოქაში სიმართლის თქმა რევოლუციური აქტია.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ორუელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიცრუე უფრო კეთილშობილურია, ვიდრე ნახევრად სიმართლე.“
| ავტორი = [[ოშო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტება არასდროს იმარჯვებს ─ უბრალოდ მისი მოწინააღმდეგენი იხოცებიან.“
| ავტორი = [[მაქს პლანკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლეს ბევრი მომხრე ჰყავს, მაგრამ ცოტა დამცველი.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხალხის აზრი ძირითადად შექმნილია იმისთვის, რომ თავი კომფორტულად იგრძნონ; სიმართლე ადამიანების უმეტესობისთვის მეორეხარისხოვანია.“
| ავტორი = [[ბერტრან რასელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლე არის ის, რისთვისაც ადამიანები ერთმანეთს ხოცავენ.“
| ავტორი = [[ტომას მაინ რიდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცდომასთან ათასი გზა მიდის, ჭეშმარიტებასთან ─ ერთი.“
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტება სად არის, არავინ იცის, ხოლო გვანებით იგი კეფასა ჰგავს, რომელიც ვიცით, სად არის, მაგრამ ვერასოდეს დავინახავთ.“
| ავტორი = [[გურამ რჩეულიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიყვარული მარტის თვეში” (1956 წ.)
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთადერთი რამ, რაც სიბრმავეზე უარესია ─ იყო ერთადერთი, ვინც ხედავს.“
| ავტორი = [[ჟოზე სარამაგუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :გაჩერებული საათიც კი არ იტყუება და
:დღეში ორჯერ უნებურად ამბობს სიმართლეს.
| ავტორი = [[დავით სულთანიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ სიმართლეს იტყვი, არ დაგჭირდება რამის დამახსოვრება.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნეტარებას განიჭებს არა ჭეშმარიტების აღმოჩენა, არამედ ძიება ამ ჭეშმარიტებისა.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ გინდა, ხალხს სიმართლე უთხრა ─ ხუმრობით შეაპარე, წინააღმდეგ შემთხვევაში, ისინი მოგკლავენ.“
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ძალიან ცოტა სიმართლეს ამბობს, როცა საკუთარ თავზე ლაპარაკობს ─ გაუკეთეთ მას ნიღაბი და სიმართლეს გაიგებთ.“
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცს, რომელსაც სძულს სიმართლე, სძულს ისიც, ვინც ბედავს სიმართლის თქმას.“
| ავტორი = [[ფრანსუა ფენელონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფაქტებსა და ჭეშმარიტებას ბევრი არაფერი ესაქმებათ ერთმანეთთან.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველი ჭეშმარიტება გადის სამ საფეხურს: თავდაპირველად, მას დასცინიან, შემდეგ უხეშად თელავენ და ბოლოს აღიარებენ, როგორც უდავო ჭეშმარიტებას.“
| ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანი ეძებს სიმართლეს, მაგრამ მხოლოდ ღმერთმა იცის, ვინ იპოვა იგი.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ამბობენ, რომ ბოლოს ყოველთვის სიმართლე იმარჯვებს... მაგრამ ესეც სიცრუეა.“
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი მოთხოვნილებაა ჭეშმარიტების დაუფლების სურვილი.“
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტება იბადება როგორც მწვალებლობა და კვდება, როგორც გაურკვევლობა.“
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები, რომლებიც სიმართლით ცხოვრობენ, სამყაროს ცვლიან.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლე დაეწევა მატყუარებს და ცრუ მოწმეებს.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
როცა წიგნებიდან ამოკითხულ ცოდნას შეადარებ ადამიანებთან ურთიერთობით მიღებულ გამოცდილებას, სიმართლის მიკვლევა გაცილებით გაადვილდება.
{{Q
| ციტატა = „რაც უფრო დაშორებულია საზოგადოება სიმართლეს, მით უფრო მეტად სძულს სიმართლის მთქმელი.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მხოლოდ ბავშვისა და გიჟისგან თუ გაიგებ სიმართლეს.“
| ავტორი = [[ბერძნული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
ibtonci5k38rmlxxbhp9jy5vmipdgkr
47116
47067
2026-04-10T15:05:10Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47116
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ ეს ზედმეტად კარგია, რომ სიმართლე იყოს, მაშინ ეს სიმართლე არაა.“
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „პლატონი ჩემი მეგობარია, მაგრამ ჭეშმარიტება ─ უფრო დიდი მეგობარი.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიმართლე მწარე წამალია ─ არ გესიამოვნება, მაგრამ მოგარჩენს.“
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არ არის საჭირო მთელი სიმართლის თქმა, მაგრამ მხოლოდ სიმართლე უნდა ითქვას.“
| ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტების სიდიადეს დაცვა ამდაბლებს.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „იქ, სადაც ყველა მატყუარაა, სიმართლის მთქმელი ყოველთვის მტერია!“
| ავტორი = [[პიერ ბუასტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სამი რამ არ დაიმალება დიდხანს: მზე, მთვარე და სიმართლე.“
| ავტორი = [[ბუდა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ენას შეუძლია სიმართლე დამალოს, თვალებს კი ─ არასოდეს!“
| ავტორი = [[მიხეილ ბულგაკოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ოსტატი და მარგარიტა” (1966 წ.)
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ შენ მართალი ხარ და ეს შენ იცი, გამოხატე შენი აზრი, მაშინაც კი, როდესაც უმცირესობაში ხარ, რადგან სიმართლე მაინც რჩება სიმართლედ.“
| ავტორი = [[მაჰათმა განდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიმართლის სხივს ვერავითარი ნისლი ვერ გაუძლებს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველი სინამდვილე თითქმის მუდამ წარმოუდგენელი და დაუჯერებელია, თუმცა თავისი გარდუვალი კანონები კი გააჩნია და რაც უფრო ნამდვილია, ზოგჯერ მით უფრო დაუჯერებელიც.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „მირჩევნია უბედური ვიყო და ყველაფერი ვიცოდე, ვიდრე ბედნიერი და... გაბრიყვებული.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ სიმართლეს დაფარავთ და მიწაში ჩამარხავთ ─ უსათუოდ გაიზრდება და ერთხელაც იქნება, ისეთ ძალას მოიპოვებს, რომ თავის გზაზე ყოველივეს წალეკავს.“
| ავტორი = [[ემილ ზოლა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „რად გინდა ისეთი ჭეშმარიტება, თუკი მეგობარს დაკარგავ?“
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, მათ შორის ტყუილიც, ემსახურება ჭეშმარიტებას: ჩრდილები ვერ აქრობენ მზეს.“
| ავტორი = [[ფრანც კაფკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „განუწყვეტლივ უნდა ვისწავლოთ, ვაკეთოთ, ვილაპარაკოთ სიმართლე. ვინც მის შესწავლას შეუდგება, მხოლოდ ის გაიგებს, რამდენად შორსა ვყოფილვართ სიმართლისაგან.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „აუცილებელი არ არის, ყველას უთხრათ სიმართლე, მაგრამ ყველაფერი, რასაც იტყვით ─ უნდა იყოს სიმართლე.“
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლის მთქმელი ხშირად მარტო რჩება, მაგრამ ეს მარტოობა ბევრად სჯობს ფარისეველთა გარემოცვას.“
| ავტორი = [[მიშელ დე მონტენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ქალს ყბედობას აპატიებენ, სიმართლის თქმას ─ არა.“
| ავტორი = [[ანდრე მორუა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ვერასოდეს იტყვი სიმართლეს, რომელიც ტყუილს ჰგავს.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთი დღე ილაპარაკეთ მხოლოდ სიმართლე და უკვე საღამოსკენ იქნებით უმუშევარი, მარტოსული, ყველასგან დავიწყებული და დაწყევლილი ტრავმატოლოგიურში მწოლიარე ინვალიდი.“
| ავტორი = [[ჯეკ ნიკოლსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლის მთაზე ცოცვა არასდროსაა ამაო ─ ან დღესვე ახვალ უფრო მაღლა, ან ძალებს გაიუმჯობესებ და ხვალ შეძლებ ასვლას.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სინამდვილე მეტაფორების, მეტონიმიების, ანთროპომორფიზმების მოძრავი არმიაა.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჭეშმარიტებისა და სიცრუის შესახებ მორალის გარეშე აზრით”
}}
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „სიყალბის ეპოქაში სიმართლის თქმა რევოლუციური აქტია.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ორუელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ სიცრუე უფრო კეთილშობილურია, ვიდრე ნახევრად სიმართლე.“
| ავტორი = [[ოშო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტება არასდროს იმარჯვებს ─ უბრალოდ მისი მოწინააღმდეგენი იხოცებიან.“
| ავტორი = [[მაქს პლანკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლეს ბევრი მომხრე ჰყავს, მაგრამ ცოტა დამცველი.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხალხის აზრი ძირითადად შექმნილია იმისთვის, რომ თავი კომფორტულად იგრძნონ; სიმართლე ადამიანების უმეტესობისთვის მეორეხარისხოვანია.“
| ავტორი = [[ბერტრან რასელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლე არის ის, რისთვისაც ადამიანები ერთმანეთს ხოცავენ.“
| ავტორი = [[ტომას მაინ რიდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცდომასთან ათასი გზა მიდის, ჭეშმარიტებასთან ─ ერთი.“
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტება სად არის, არავინ იცის, ხოლო გვანებით იგი კეფასა ჰგავს, რომელიც ვიცით, სად არის, მაგრამ ვერასოდეს დავინახავთ.“
| ავტორი = [[გურამ რჩეულიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიყვარული მარტის თვეში” (1956 წ.)
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთადერთი რამ, რაც სიბრმავეზე უარესია ─ იყო ერთადერთი, ვინც ხედავს.“
| ავტორი = [[ჟოზე სარამაგუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :გაჩერებული საათიც კი არ იტყუება და
:დღეში ორჯერ უნებურად ამბობს სიმართლეს.
| ავტორი = [[დავით სულთანიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ სიმართლეს იტყვი, არ დაგჭირდება რამის დამახსოვრება.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნეტარებას განიჭებს არა ჭეშმარიტების აღმოჩენა, არამედ ძიება ამ ჭეშმარიტებისა.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ გინდა, ხალხს სიმართლე უთხრა ─ ხუმრობით შეაპარე, წინააღმდეგ შემთხვევაში, ისინი მოგკლავენ.“
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ძალიან ცოტა სიმართლეს ამბობს, როცა საკუთარ თავზე ლაპარაკობს ─ გაუკეთეთ მას ნიღაბი და სიმართლეს გაიგებთ.“
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცს, რომელსაც სძულს სიმართლე, სძულს ისიც, ვინც ბედავს სიმართლის თქმას.“
| ავტორი = [[ფრანსუა ფენელონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფაქტებსა და ჭეშმარიტებას ბევრი არაფერი ესაქმებათ ერთმანეთთან.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველი ჭეშმარიტება გადის სამ საფეხურს: თავდაპირველად, მას დასცინიან, შემდეგ უხეშად თელავენ და ბოლოს აღიარებენ, როგორც უდავო ჭეშმარიტებას.“
| ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანი ეძებს სიმართლეს, მაგრამ მხოლოდ ღმერთმა იცის, ვინ იპოვა იგი.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ამბობენ, რომ ბოლოს ყოველთვის სიმართლე იმარჯვებს... მაგრამ ესეც სიცრუეა.“
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი მოთხოვნილებაა ჭეშმარიტების დაუფლების სურვილი.“
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტება იბადება როგორც მწვალებლობა და კვდება, როგორც გაურკვევლობა.“
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები, რომლებიც სიმართლით ცხოვრობენ, სამყაროს ცვლიან.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლე დაეწევა მატყუარებს და ცრუ მოწმეებს.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
როცა წიგნებიდან ამოკითხულ ცოდნას შეადარებ ადამიანებთან ურთიერთობით მიღებულ გამოცდილებას, სიმართლის მიკვლევა გაცილებით გაადვილდება.
{{Q
| ციტატა = „რაც უფრო დაშორებულია საზოგადოება სიმართლეს, მით უფრო მეტად სძულს სიმართლის მთქმელი.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მხოლოდ ბავშვისა და გიჟისგან თუ გაიგებ სიმართლეს.“
| ავტორი = [[ბერძნული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
dmlyr07dax0v6fk94l8715vo41t6msv
ტყუილი
0
6657
47053
46991
2026-04-10T12:20:32Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47053
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ტყუილი ─ ეს გუშინდელი სიმართლეა.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ახალგაზრდობის მოტყუება ძალიან ადვილად შეიძლება, რადგან ის მალე იჯერებს.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მატყუარებს, როცა ისინი საუბრობენ, სიმართლის არ სჯერათ.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცებმა არ იციან, თუ რამდენ ყვავილსა სთელავს ახალგაზრდა ქალის გულში პირველი მოტყუების სიმწარე.“
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ცრუობს, თუმცა მნიშვნელობა არ აქვს, რადგან ადამიანები არასდროს უსმენენ ერთმანეთს.“
| ავტორი = [[არტურ ბლოხი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „თუკი ადამიანის მოტყუება მოახერხე, ეს სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ ის სულელია ─ ეს ნიშნავს, რომ შენ იმაზე მეტად გენდობოდნენ, ვიდრე სინამდვილეში იმსახურებდი.“
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ნუ დაუწყებთ ძებნას ადამიანებს, რომლებიც არ იტყუებიან ─ ასეთები არ არსებობენ; მოძებნეთ ისინი, ვინც იტყუებიან, თუმცა, არ გღალატობენ ─ ასეთებთან საქმის დაჭერა შესაძლებელია.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ არასდროს ვტყუვდებით ─ ჩვენ თავადვე ვიტყუებთ საკუთარ თავს.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უმჯობესია, რომელიმე მეგობრისგან მოტყუებული დარჩე, ვიდრე თავად მოატყუო ისინი.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :[...] მაგრამ თურმე მსახიობი ცხოვრებაშიც მსახიობდა!
| ავტორი = [[იოსებ გრიშაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქალი მსახიობი”
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე საზიზღარი გარყვნილება — პირფერობაა.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დანაშაული და სასჯელი” (1866 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც თავს იტყუებს და საკუთარი ტყუილისა სჯერა, ბოლოს იქამდე მიდის, რომ სიმართლეს ვეღარსად პოულობს ─ ვერც საკუთარ თავში და ვერც ირგვლივ მყოფებში, მაშასადამე, აღარც საკუთარ თავს სცემს პატივს და აღარც სხვას. და პატივს თუ არ სცემს, აღარც უყვარს!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ძმები კარამაზოვები” (1878 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვიდრე ─ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ვერანაირ ტყუილს ვერ მოიგონებ, სადმე სხვაგან რომ არ არსებობდეს.“
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველა, ვინც იცინის, კეთილი არ არის და ყველა, ვინც დაჩოქილია, მორწმუნე არ არის.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველანაირი მუხრუჭი იხსნება, როცა ადამიანები ნიღბებში არიან ─ ყველა გიჟდება.“
| ავტორი = [[ლორა ვუდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.)
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „ეშმაკის მოტყუებაც შეიძლება, მაგრამ ეშმაკზე ეშმაკი უნდა იყო...“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცრუ ცრუს რას მოატყუებს?! ცრუპენტელა ცრუპენტელას რას გააცუცურაკებს?!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქოჩორა მტრედის მოტანილი ბარათი”
}}
{{Q
| ციტატა = „კაცი ერთხელ რომ დაგპირდება და მოგატყუებს, შენი ბრალი არ არის ─ მისი ბრალია, ადამიანი ხარ და ენდე... მაგრამ, იგივე კაცი მეორეთაც რომ დაგპირდება და ისევ მოგატყუებს ─ ეს მხოლოდ მისი ბრალი არა, შენი ბრალიცააა... ხოლო მესამედ და მეოთხეთაც თუ მოგატყუა ─ ან ტუტუცი ბრიყვი ხარ, ან იყიდები და გაწყობს, რომ თავი მოიტყუო.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ გინდა, წარმატებული იყო, დაიცავი ერთი წესი ─ არასოდეს მოატყუო საკუთარ თავს.“
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მატყუარა და ცბიერი უფრო უყვარს ხალხს, ვიდრე სიმართლის მთქმელი და მოყვარული, რადგან ტყუილი თაფლს გავს, ხოლო სიმართლე ─ მახვილს.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები ერთმანეთში დიდხანს ვერ მორიგდებოდნენ, ერთმანეთს რომ არ ატყუებდნენ...“
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მატყუარას კარგი მეხსიერება სჭირდება.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბიოგრაფიები უმეტესად იმიტომ იწერება, რომ სიცრუე დააკანონონ და შთამომავლობას ჭეშმარიტება დაუმალონ.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = :კაცი თუ ქალი, ეჯიბრება იმაში ურთერთს:
:სიტყვის და საქმის დაცილებას ვინ შესძლებს უკეთ.
| ავტორი = [[მუხრან მაჭავარიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვაი ჩვენს პატრონს!”
}}
{{Q
| ციტატა = :ვინც ლაპარაკობს, ─
:ხომ სტყუის!
:ვინც სდუმს, ─
:ის უფრო სტყუის!
| ავტორი = [[მუხრან მაჭავარიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ხმას ამოიღებ ─ ვაია...”
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცრუე სიმართლესთან ერთად ვერ იარსებებს.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებს ოსტატობა აღაფრთოვანებთ და ვინ თქვა, რომ ტყუილს ოსტატობა არ სჭირდება?“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„გული არასოდეს ცდება, ყოველთვის გონებით ტყუვდება ადამიანი.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „მეოცნებე საკუთარ თავს ატყუებს, მატყუარა კი ─ მხოლოდ სხვებს.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ყველაზე დამახასიათებელი ტყუილი ─ ეს თავის მოტყუებაა. ხოლო სხვების მოტყუება ─ ეს იშვიათი გამონაკლისია.“''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ამბობენ, რომ ტყუილით არავინ არ მომკვდარა, მაგრამ კვდება ნდობა, მეგობრობა და ადამიანობა.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :სიცრუე და ორპირობა ავნებს ხორცსა, მერმე სულსა.
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ძლიერი ემოციები გვაქვს, მაშინ მარტივად ვატყუებთ საკუთარ თავს.“
| ავტორი = [[კარლ საგანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „არსებობს სიცრუის სამი სახეობა: სიცრუე, თავხედური სიცრუე და სტატისტიკა.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ტყუილი სიმართლე ვერ გახდება მხოლოდ იმიტომ, რომ მას უმრავლესობა იზიარებს.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თვალთმაქცობას შეუძლია მოატყუოს ძალიან ჭკვიანი და შორსმჭვრეტელი ადამიანიც კი.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ან მატყუარა უნდა იყო, ან მოტყუებული.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = ომი და მშვიდობა
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ამბობენ, თითქოს სიცრუის თქმა მხოლოდ გამოცდილ მატყუარას შეუძლია, თუმცა სინამდვილეში გამოცდილი მატყუარა ხშირად მხოლოდ საკუთარ თავს ატყუებს, ადამიანები კი, მის სიცრუეს უფრო იჯერებენ, ვინც მთელი ცხოვრება სიმართლეს ამბობდა.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „სამყარო მაშინ გაფუჭდა, როცა პირფერობას თავაზიანობა დაერქვა.“
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ერთადერთი არსებაა, რომელიც ატყუებს არამარტო გარშემომყოფებს, არამედ ─ თავის თავსაც.“
| ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ტყუილი ნახევარ მსოფლიოს შემოირბენს, სანამ სიმართლე შარვლის ჩაცმას მოასწრებს.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დამნაშავეა იგი, ვისი სიტყვაც და მოქმედებაც შეგნებულ სიცრუეს წარმოადგენს და არა ის, ვისაც გულწრფელად და ალალად სწამს თავისი ნათქვამი.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ტყუილის თქმა ხელოვნებაა, სიცრუის გამოცნობა ─ ნიჭი, სიმართლის თქმა კი ─ არჩევანი.“
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ტყუილის ერთი წვეთი ნდობის მთელ ოკეანეს სპობს.“
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალებს ის უყვარდებათ, რაც ესმით, კაცებს — რასაც ხედავენ; ამიტომ ქალები იღებებიან, ხოლო კაცები — იტყუებიან.“
| ავტორი = [[უიზ ხალიფა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „დიდი“ ადამიანები უფრო ადვილად ხდებიან დიდი ტყუილის მსხვრელპნი, ვიდრე „პატარები“.
| ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თქვი დიდი ტყუილი, გახადე ის უბრალო, განაგრძე მისი ღაღადი და ისინი დაიჯერებენ მას.“
| ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცრუე ბოროტების განხორციელებაა.“
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ტყუილი გამართლებულია, თუ იგი პასუხია კითხვაზე, რომელიც არ უნდა დაესვათ
ბევრი ბუზი ბზუისო
{{Q
| ციტატა = „ნუ მოიტყუებ საკუთარ თავს ─ შენს გარეშეც ბევრია მსურველი...“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები თვითონ იტყუებიან, სხვებისგან კი სიმართლეს ითხოვენ...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მილიონობით ნიღაბს ვიზომავთ …ბოლოს, ყველაზე ყალბს, ყველაზე უხეშს, ყველაზე მახინჯს ამოვირჩევთ და ისე გვეწეპება ეს ოხერი, რომ კანიანად გინდა აიდღლიზო სახიდან, მაგრამ ვაი, რომ აღარ შეგვწევს ამისი ძალა და ღონე.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = დარაბებს მიღმა გაზაფხულია
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხს ბრძენის ნათქვამი სიცრუის უფრო სჯერა, ვიდრე ბრიყვის ნათქვამი სიმართლის.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თითოეული ჩვენი ტყუილი წარმოშობს ვალს სიმართლის წინაშე ─ ადრე თუ გვიან ეს ვალი უნდა გადავიხადოთ.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = მინისერიალი “ჩერნობილი” (2019 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ცირკში წლებია არ ვყოფილვარ, მაგრამ ჯამბაზებს ყოველდღე ვხედავ!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებს ჯერ ნიღბები სცვივათ და მერე თვითონაც ეცემიან.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არ არსებობს იმაზე სამარცხვინო ცოდვა, ვიდრე მოატყუო ის, ვისაც ყოველთვის სჯეროდა შენი.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთი ტყუილის შემდეგ ყველა სიმართლე ხდება საეჭვო.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ნუ იტყვი ჩემზე ტყუილს, თორემ მე ვიტყვი შენზე სიმართლეს.
ტყუილი არაა დანაშაული, თუ ის პასუხია კითხვაზე რომელიც არ უნდა დაესვათ
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
gqyjblqqe2hpppq5db9wpsi58x7t2ru
47097
47053
2026-04-10T14:00:18Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ჩ */
47097
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ტყუილი ─ ეს გუშინდელი სიმართლეა.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ახალგაზრდობის მოტყუება ძალიან ადვილად შეიძლება, რადგან ის მალე იჯერებს.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მატყუარებს, როცა ისინი საუბრობენ, სიმართლის არ სჯერათ.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცებმა არ იციან, თუ რამდენ ყვავილსა სთელავს ახალგაზრდა ქალის გულში პირველი მოტყუების სიმწარე.“
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ცრუობს, თუმცა მნიშვნელობა არ აქვს, რადგან ადამიანები არასდროს უსმენენ ერთმანეთს.“
| ავტორი = [[არტურ ბლოხი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „თუკი ადამიანის მოტყუება მოახერხე, ეს სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ ის სულელია ─ ეს ნიშნავს, რომ შენ იმაზე მეტად გენდობოდნენ, ვიდრე სინამდვილეში იმსახურებდი.“
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ნუ დაუწყებთ ძებნას ადამიანებს, რომლებიც არ იტყუებიან ─ ასეთები არ არსებობენ; მოძებნეთ ისინი, ვინც იტყუებიან, თუმცა, არ გღალატობენ ─ ასეთებთან საქმის დაჭერა შესაძლებელია.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ არასდროს ვტყუვდებით ─ ჩვენ თავადვე ვიტყუებთ საკუთარ თავს.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უმჯობესია, რომელიმე მეგობრისგან მოტყუებული დარჩე, ვიდრე თავად მოატყუო ისინი.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :[...] მაგრამ თურმე მსახიობი ცხოვრებაშიც მსახიობდა!
| ავტორი = [[იოსებ გრიშაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქალი მსახიობი”
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე საზიზღარი გარყვნილება — პირფერობაა.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დანაშაული და სასჯელი” (1866 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც თავს იტყუებს და საკუთარი ტყუილისა სჯერა, ბოლოს იქამდე მიდის, რომ სიმართლეს ვეღარსად პოულობს ─ ვერც საკუთარ თავში და ვერც ირგვლივ მყოფებში, მაშასადამე, აღარც საკუთარ თავს სცემს პატივს და აღარც სხვას. და პატივს თუ არ სცემს, აღარც უყვარს!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ძმები კარამაზოვები” (1878 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვიდრე ─ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ვერანაირ ტყუილს ვერ მოიგონებ, სადმე სხვაგან რომ არ არსებობდეს.“
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველა, ვინც იცინის, კეთილი არ არის და ყველა, ვინც დაჩოქილია, მორწმუნე არ არის.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველანაირი მუხრუჭი იხსნება, როცა ადამიანები ნიღბებში არიან ─ ყველა გიჟდება.“
| ავტორი = [[ლორა ვუდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.)
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „ეშმაკის მოტყუებაც შეიძლება, მაგრამ ეშმაკზე ეშმაკი უნდა იყო...“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცრუ ცრუს რას მოატყუებს?! ცრუპენტელა ცრუპენტელას რას გააცუცურაკებს?!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქოჩორა მტრედის მოტანილი ბარათი”
}}
{{Q
| ციტატა = „კაცი ერთხელ რომ დაგპირდება და მოგატყუებს, შენი ბრალი არ არის ─ მისი ბრალია, ადამიანი ხარ და ენდე... მაგრამ, იგივე კაცი მეორეთაც რომ დაგპირდება და ისევ მოგატყუებს ─ ეს მხოლოდ მისი ბრალი არა, შენი ბრალიცააა... ხოლო მესამედ და მეოთხეთაც თუ მოგატყუა ─ ან ტუტუცი ბრიყვი ხარ, ან იყიდები და გაწყობს, რომ თავი მოიტყუო.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ გინდა, წარმატებული იყო, დაიცავი ერთი წესი ─ არასოდეს მოატყუო საკუთარ თავს.“
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მატყუარა და ცბიერი უფრო უყვარს ხალხს, ვიდრე სიმართლის მთქმელი და მოყვარული, რადგან ტყუილი თაფლს გავს, ხოლო სიმართლე ─ მახვილს.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები ერთმანეთში დიდხანს ვერ მორიგდებოდნენ, ერთმანეთს რომ არ ატყუებდნენ...“
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მატყუარას კარგი მეხსიერება სჭირდება.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბიოგრაფიები უმეტესად იმიტომ იწერება, რომ სიცრუე დააკანონონ და შთამომავლობას ჭეშმარიტება დაუმალონ.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = :კაცი თუ ქალი, ეჯიბრება იმაში ურთერთს:
:სიტყვის და საქმის დაცილებას ვინ შესძლებს უკეთ.
| ავტორი = [[მუხრან მაჭავარიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვაი ჩვენს პატრონს!”
}}
{{Q
| ციტატა = :ვინც ლაპარაკობს, ─
:ხომ სტყუის!
:ვინც სდუმს, ─
:ის უფრო სტყუის!
| ავტორი = [[მუხრან მაჭავარიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ხმას ამოიღებ ─ ვაია...”
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცრუე სიმართლესთან ერთად ვერ იარსებებს.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებს ოსტატობა აღაფრთოვანებთ და ვინ თქვა, რომ ტყუილს ოსტატობა არ სჭირდება?“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„გული არასოდეს ცდება, ყოველთვის გონებით ტყუვდება ადამიანი.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „მეოცნებე საკუთარ თავს ატყუებს, მატყუარა კი ─ მხოლოდ სხვებს.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ყველაზე დამახასიათებელი ტყუილი ─ ეს თავის მოტყუებაა. ხოლო სხვების მოტყუება ─ ეს იშვიათი გამონაკლისია.“''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ამბობენ, რომ ტყუილით არავინ არ მომკვდარა, მაგრამ კვდება ნდობა, მეგობრობა და ადამიანობა.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :სიცრუე და ორპირობა ავნებს ხორცსა, მერმე სულსა.
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ძლიერი ემოციები გვაქვს, მაშინ მარტივად ვატყუებთ საკუთარ თავს.“
| ავტორი = [[კარლ საგანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „არსებობს სიცრუის სამი სახეობა: სიცრუე, თავხედური სიცრუე და სტატისტიკა.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ტყუილი სიმართლე ვერ გახდება მხოლოდ იმიტომ, რომ მას უმრავლესობა იზიარებს.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თვალთმაქცობას შეუძლია მოატყუოს ძალიან ჭკვიანი და შორსმჭვრეტელი ადამიანიც კი.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ან მატყუარა უნდა იყო, ან მოტყუებული.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = ომი და მშვიდობა
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ამბობენ, თითქოს სიცრუის თქმა მხოლოდ გამოცდილ მატყუარას შეუძლია, თუმცა სინამდვილეში გამოცდილი მატყუარა ხშირად მხოლოდ საკუთარ თავს ატყუებს, ადამიანები კი, მის სიცრუეს უფრო იჯერებენ, ვინც მთელი ცხოვრება სიმართლეს ამბობდა.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „სამყარო მაშინ გაფუჭდა, როცა პირფერობას თავაზიანობა დაერქვა.“
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ერთადერთი არსებაა, რომელიც ატყუებს არამარტო გარშემომყოფებს, არამედ ─ თავის თავსაც.“
| ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ტყუილი ნახევარ მსოფლიოს შემოირბენს, სანამ სიმართლე შარვლის ჩაცმას მოასწრებს.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დამნაშავეა იგი, ვისი სიტყვაც და მოქმედებაც შეგნებულ სიცრუეს წარმოადგენს და არა ის, ვისაც გულწრფელად და ალალად სწამს თავისი ნათქვამი.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ტყუილის თქმა ხელოვნებაა, სიცრუის გამოცნობა ─ ნიჭი, სიმართლის თქმა კი ─ არჩევანი.“
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ტყუილის ერთი წვეთი ნდობის მთელ ოკეანეს სპობს.“
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შევარცხვინე ის კაცი, რომელმაც იცის, იმის ტყუილს რა უბედურებაც მოჰყვება და მაინც იტყუება.“
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალებს ის უყვარდებათ, რაც ესმით, კაცებს — რასაც ხედავენ; ამიტომ ქალები იღებებიან, ხოლო კაცები — იტყუებიან.“
| ავტორი = [[უიზ ხალიფა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „დიდი“ ადამიანები უფრო ადვილად ხდებიან დიდი ტყუილის მსხვრელპნი, ვიდრე „პატარები“.
| ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თქვი დიდი ტყუილი, გახადე ის უბრალო, განაგრძე მისი ღაღადი და ისინი დაიჯერებენ მას.“
| ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცრუე ბოროტების განხორციელებაა.“
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ტყუილი გამართლებულია, თუ იგი პასუხია კითხვაზე, რომელიც არ უნდა დაესვათ
ბევრი ბუზი ბზუისო
{{Q
| ციტატა = „ნუ მოიტყუებ საკუთარ თავს ─ შენს გარეშეც ბევრია მსურველი...“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები თვითონ იტყუებიან, სხვებისგან კი სიმართლეს ითხოვენ...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მილიონობით ნიღაბს ვიზომავთ …ბოლოს, ყველაზე ყალბს, ყველაზე უხეშს, ყველაზე მახინჯს ამოვირჩევთ და ისე გვეწეპება ეს ოხერი, რომ კანიანად გინდა აიდღლიზო სახიდან, მაგრამ ვაი, რომ აღარ შეგვწევს ამისი ძალა და ღონე.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = დარაბებს მიღმა გაზაფხულია
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხს ბრძენის ნათქვამი სიცრუის უფრო სჯერა, ვიდრე ბრიყვის ნათქვამი სიმართლის.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თითოეული ჩვენი ტყუილი წარმოშობს ვალს სიმართლის წინაშე ─ ადრე თუ გვიან ეს ვალი უნდა გადავიხადოთ.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = მინისერიალი “ჩერნობილი” (2019 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ცირკში წლებია არ ვყოფილვარ, მაგრამ ჯამბაზებს ყოველდღე ვხედავ!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებს ჯერ ნიღბები სცვივათ და მერე თვითონაც ეცემიან.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არ არსებობს იმაზე სამარცხვინო ცოდვა, ვიდრე მოატყუო ის, ვისაც ყოველთვის სჯეროდა შენი.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთი ტყუილის შემდეგ ყველა სიმართლე ხდება საეჭვო.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ნუ იტყვი ჩემზე ტყუილს, თორემ მე ვიტყვი შენზე სიმართლეს.
ტყუილი არაა დანაშაული, თუ ის პასუხია კითხვაზე რომელიც არ უნდა დაესვათ
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
te4sqgvsxuxvx0xjnf28ldx9bvysd8l
47098
47097
2026-04-10T14:01:47Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* გ */
47098
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ტყუილი ─ ეს გუშინდელი სიმართლეა.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ახალგაზრდობის მოტყუება ძალიან ადვილად შეიძლება, რადგან ის მალე იჯერებს.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მატყუარებს, როცა ისინი საუბრობენ, სიმართლის არ სჯერათ.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცებმა არ იციან, თუ რამდენ ყვავილსა სთელავს ახალგაზრდა ქალის გულში პირველი მოტყუების სიმწარე.“
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ცრუობს, თუმცა მნიშვნელობა არ აქვს, რადგან ადამიანები არასდროს უსმენენ ერთმანეთს.“
| ავტორი = [[არტურ ბლოხი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „თუკი ადამიანის მოტყუება მოახერხე, ეს სულაც არ ნიშნავს იმას, რომ ის სულელია ─ ეს ნიშნავს, რომ შენ იმაზე მეტად გენდობოდნენ, ვიდრე სინამდვილეში იმსახურებდი.“
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ნუ დაუწყებთ ძებნას ადამიანებს, რომლებიც არ იტყუებიან ─ ასეთები არ არსებობენ; მოძებნეთ ისინი, ვინც იტყუებიან, თუმცა, არ გღალატობენ ─ ასეთებთან საქმის დაჭერა შესაძლებელია.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არ შეიძლება საკუთარი თავისა და საკუთარი ხალხის მოტყუება ─ ამაზე მწარე ხვედრი, ამაზე შემზარავი დანაშაული არ არსებობს!“
| ავტორი = [[ზვიად გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ არასდროს ვტყუვდებით ─ ჩვენ თავადვე ვიტყუებთ საკუთარ თავს.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უმჯობესია, რომელიმე მეგობრისგან მოტყუებული დარჩე, ვიდრე თავად მოატყუო ისინი.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :[...] მაგრამ თურმე მსახიობი ცხოვრებაშიც მსახიობდა!
| ავტორი = [[იოსებ გრიშაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქალი მსახიობი”
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე საზიზღარი გარყვნილება — პირფერობაა.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თავის თავზე ყველა თვითონ ზრუნავს და ყველაზე მხიარულადაც ის ცხოვრობს, ვინც უკეთ ატყუებს თავის თავს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის არის საწყენი, რომ სტყუიან და თავიანთ სიცრუეს თვითონვე სცემენ თაყვანს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დანაშაული და სასჯელი” (1866 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც თავს იტყუებს და საკუთარი ტყუილისა სჯერა, ბოლოს იქამდე მიდის, რომ სიმართლეს ვეღარსად პოულობს ─ ვერც საკუთარ თავში და ვერც ირგვლივ მყოფებში, მაშასადამე, აღარც საკუთარ თავს სცემს პატივს და აღარც სხვას. და პატივს თუ არ სცემს, აღარც უყვარს!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ძმები კარამაზოვები” (1878 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „უსირცხვილო მატყუარას უფრო დაუჯერებენ, თუ ენა უჭრის, ვიდრე ─ ღირსეულსა და დამსახურებულ კაცს!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ვერანაირ ტყუილს ვერ მოიგონებ, სადმე სხვაგან რომ არ არსებობდეს.“
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველა, ვინც იცინის, კეთილი არ არის და ყველა, ვინც დაჩოქილია, მორწმუნე არ არის.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველანაირი მუხრუჭი იხსნება, როცა ადამიანები ნიღბებში არიან ─ ყველა გიჟდება.“
| ავტორი = [[ლორა ვუდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ოქროსფრად მოხატული ცა” (2018 წ.)
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „ეშმაკის მოტყუებაც შეიძლება, მაგრამ ეშმაკზე ეშმაკი უნდა იყო...“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცრუ ცრუს რას მოატყუებს?! ცრუპენტელა ცრუპენტელას რას გააცუცურაკებს?!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქოჩორა მტრედის მოტანილი ბარათი”
}}
{{Q
| ციტატა = „კაცი ერთხელ რომ დაგპირდება და მოგატყუებს, შენი ბრალი არ არის ─ მისი ბრალია, ადამიანი ხარ და ენდე... მაგრამ, იგივე კაცი მეორეთაც რომ დაგპირდება და ისევ მოგატყუებს ─ ეს მხოლოდ მისი ბრალი არა, შენი ბრალიცააა... ხოლო მესამედ და მეოთხეთაც თუ მოგატყუა ─ ან ტუტუცი ბრიყვი ხარ, ან იყიდები და გაწყობს, რომ თავი მოიტყუო.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ გინდა, წარმატებული იყო, დაიცავი ერთი წესი ─ არასოდეს მოატყუო საკუთარ თავს.“
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მატყუარა და ცბიერი უფრო უყვარს ხალხს, ვიდრე სიმართლის მთქმელი და მოყვარული, რადგან ტყუილი თაფლს გავს, ხოლო სიმართლე ─ მახვილს.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები ერთმანეთში დიდხანს ვერ მორიგდებოდნენ, ერთმანეთს რომ არ ატყუებდნენ...“
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მატყუარას კარგი მეხსიერება სჭირდება.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბიოგრაფიები უმეტესად იმიტომ იწერება, რომ სიცრუე დააკანონონ და შთამომავლობას ჭეშმარიტება დაუმალონ.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = :კაცი თუ ქალი, ეჯიბრება იმაში ურთერთს:
:სიტყვის და საქმის დაცილებას ვინ შესძლებს უკეთ.
| ავტორი = [[მუხრან მაჭავარიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვაი ჩვენს პატრონს!”
}}
{{Q
| ციტატა = :ვინც ლაპარაკობს, ─
:ხომ სტყუის!
:ვინც სდუმს, ─
:ის უფრო სტყუის!
| ავტორი = [[მუხრან მაჭავარიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ხმას ამოიღებ ─ ვაია...”
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცრუე სიმართლესთან ერთად ვერ იარსებებს.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებს ოსტატობა აღაფრთოვანებთ და ვინ თქვა, რომ ტყუილს ოსტატობა არ სჭირდება?“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„გული არასოდეს ცდება, ყოველთვის გონებით ტყუვდება ადამიანი.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „მეოცნებე საკუთარ თავს ატყუებს, მატყუარა კი ─ მხოლოდ სხვებს.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ყველაზე დამახასიათებელი ტყუილი ─ ეს თავის მოტყუებაა. ხოლო სხვების მოტყუება ─ ეს იშვიათი გამონაკლისია.“''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ამბობენ, რომ ტყუილით არავინ არ მომკვდარა, მაგრამ კვდება ნდობა, მეგობრობა და ადამიანობა.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :სიცრუე და ორპირობა ავნებს ხორცსა, მერმე სულსა.
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ძლიერი ემოციები გვაქვს, მაშინ მარტივად ვატყუებთ საკუთარ თავს.“
| ავტორი = [[კარლ საგანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „არსებობს სიცრუის სამი სახეობა: სიცრუე, თავხედური სიცრუე და სტატისტიკა.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ტყუილი სიმართლე ვერ გახდება მხოლოდ იმიტომ, რომ მას უმრავლესობა იზიარებს.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თვალთმაქცობას შეუძლია მოატყუოს ძალიან ჭკვიანი და შორსმჭვრეტელი ადამიანიც კი.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ან მატყუარა უნდა იყო, ან მოტყუებული.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = ომი და მშვიდობა
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ამბობენ, თითქოს სიცრუის თქმა მხოლოდ გამოცდილ მატყუარას შეუძლია, თუმცა სინამდვილეში გამოცდილი მატყუარა ხშირად მხოლოდ საკუთარ თავს ატყუებს, ადამიანები კი, მის სიცრუეს უფრო იჯერებენ, ვინც მთელი ცხოვრება სიმართლეს ამბობდა.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „სამყარო მაშინ გაფუჭდა, როცა პირფერობას თავაზიანობა დაერქვა.“
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ერთადერთი არსებაა, რომელიც ატყუებს არამარტო გარშემომყოფებს, არამედ ─ თავის თავსაც.“
| ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ტყუილი ნახევარ მსოფლიოს შემოირბენს, სანამ სიმართლე შარვლის ჩაცმას მოასწრებს.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დამნაშავეა იგი, ვისი სიტყვაც და მოქმედებაც შეგნებულ სიცრუეს წარმოადგენს და არა ის, ვისაც გულწრფელად და ალალად სწამს თავისი ნათქვამი.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ტყუილის თქმა ხელოვნებაა, სიცრუის გამოცნობა ─ ნიჭი, სიმართლის თქმა კი ─ არჩევანი.“
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ტყუილის ერთი წვეთი ნდობის მთელ ოკეანეს სპობს.“
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შევარცხვინე ის კაცი, რომელმაც იცის, იმის ტყუილს რა უბედურებაც მოჰყვება და მაინც იტყუება.“
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალებს ის უყვარდებათ, რაც ესმით, კაცებს — რასაც ხედავენ; ამიტომ ქალები იღებებიან, ხოლო კაცები — იტყუებიან.“
| ავტორი = [[უიზ ხალიფა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „დიდი“ ადამიანები უფრო ადვილად ხდებიან დიდი ტყუილის მსხვრელპნი, ვიდრე „პატარები“.
| ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თქვი დიდი ტყუილი, გახადე ის უბრალო, განაგრძე მისი ღაღადი და ისინი დაიჯერებენ მას.“
| ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცრუე ბოროტების განხორციელებაა.“
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ტყუილი გამართლებულია, თუ იგი პასუხია კითხვაზე, რომელიც არ უნდა დაესვათ
ბევრი ბუზი ბზუისო
{{Q
| ციტატა = „ნუ მოიტყუებ საკუთარ თავს ─ შენს გარეშეც ბევრია მსურველი...“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები თვითონ იტყუებიან, სხვებისგან კი სიმართლეს ითხოვენ...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მილიონობით ნიღაბს ვიზომავთ …ბოლოს, ყველაზე ყალბს, ყველაზე უხეშს, ყველაზე მახინჯს ამოვირჩევთ და ისე გვეწეპება ეს ოხერი, რომ კანიანად გინდა აიდღლიზო სახიდან, მაგრამ ვაი, რომ აღარ შეგვწევს ამისი ძალა და ღონე.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = დარაბებს მიღმა გაზაფხულია
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხს ბრძენის ნათქვამი სიცრუის უფრო სჯერა, ვიდრე ბრიყვის ნათქვამი სიმართლის.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თითოეული ჩვენი ტყუილი წარმოშობს ვალს სიმართლის წინაშე ─ ადრე თუ გვიან ეს ვალი უნდა გადავიხადოთ.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = მინისერიალი “ჩერნობილი” (2019 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ცირკში წლებია არ ვყოფილვარ, მაგრამ ჯამბაზებს ყოველდღე ვხედავ!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებს ჯერ ნიღბები სცვივათ და მერე თვითონაც ეცემიან.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არ არსებობს იმაზე სამარცხვინო ცოდვა, ვიდრე მოატყუო ის, ვისაც ყოველთვის სჯეროდა შენი.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთი ტყუილის შემდეგ ყველა სიმართლე ხდება საეჭვო.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ნუ იტყვი ჩემზე ტყუილს, თორემ მე ვიტყვი შენზე სიმართლეს.
ტყუილი არაა დანაშაული, თუ ის პასუხია კითხვაზე რომელიც არ უნდა დაესვათ
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
3wpjrb0nxu9b6ijonda1p3sm8r4waig
შური
0
6662
47079
45064
2026-04-10T13:12:41Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* გ */
47079
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „შურიანი ადამიანი იმდენჯერ კვდება, რამდენჯერაც მეგობრის წარმატებას იგებს.“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „არ უნდა გიწევდეს წნევას სხვისი კარგი.“
| ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ხალხს ხშირად შურს სხვების იმ საქციელების, რომლითაც თავად ვერ ისიამოვნეს.“
| ავტორი = [[ეზოპე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ვისაც შურით არავინ ხედავს, არც აქვს ბედი შესაშური.“
| ავტორი = [[ესქილე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „როგორც კი იშობა სათნოება, იქვე გაჩნდება შური. და უმალ სხეული დარჩება უჩრდილოდ, ვიდრე სათნოება შურის გარეშე.“
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „როცა გშურს, შენ იქა ხარ, შენი გონება სხვაგან არის. იმის წარმატება გკლავს და შენი თავისთვის დრო აღარ გრჩება...“
| ავტორი = [[კახი კავსაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„შური – დროის უაზრო ხარჯვაა; შენ უკვე გაქვს ყველაფერი, რაც გესაჭიროება.“''
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენი შური გრძელდება იმაზე უფრო დიდხანს, ვიდრე ის ბედნიერება, რისიც გვშურს.“
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = :კარგი, ვთქვათ გახდი, ─
:რაც გულით გსურდა,
:ვთქვათ, შენი შურს, ─
:შენ ვისიც გშურდა,
:მერე?
| ავტორი = [[მუხრან მაჭავარიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შურიანები კვდებიან, მაგრამ შური ─ არასოდეს.“
| ავტორი = [[მოლიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „შურიანი ხალხი ხშირად მსჯელობს იმაზე, რაც არ იციან, და აკრიტიკებენ მათ, ვის დონეზეც ვერასდროს ვერ მიაღწევენ.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „შური მკვლელობის ფესვია.“
| ავტორი = [[იოანე ოქროპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ან უშურველი კარგად ვინ ვიცნოთ, თუ კი არ იყო შური და მტრობა?“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „არაფერი ისე არ ამცირებს ადამიანს, როგორც შურიანობა.“
| ავტორი = [[შტეფან ცვაიგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = :გებრალებოდეს, ნუ ჰრისხავ
:კაცს შენზედ შურით მწდომსაო!..
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დამაკვირდი”
}}
{{Q
| ციტატა = „შურს ისა სწყინს და გულს უკლავს,- სხვას ჩემზე მეტ რადა აქვსო. ნატვრა-კი პატიოსნური სურვილია, მეც ის შევიძინო, რაც სხვას შეუძენია, მისდა სიკეთემდე, ღირსებამდე მივაღწიოო. შური ვერ იტანს სხვისა ღირსებას, ნატვრა-კი შეჰხარის. შური ებრძვის ღირსებას, ნატვრა-კი ეტრფის.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
შურს კი დამსახურება უნდა
{{Q
| ციტატა = „შურიანმა სულ რომ არაფერი თქვას, მისი სახე ილაპარაკებს.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუკი დადგება შურის მომენტი... ბრმას თვალი აეხილება, მუნჯი ენას ამოიდგამს და ყრუ სმენას დაიბრუნებს.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
d0hyowfk0459k3my742kdgrmsa75cgi
ჭკუა
0
6665
47070
46927
2026-04-10T12:46:51Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47070
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „სიბერე ადამიანს არ აჭკვიანებს; სიბრძნე ისაა, რომ არ ჩავვარდეთ დაბნეულობაში მაშინაც კი, როცა უცხო ქალაქში ქვედა საცვლების ამარა გავიღვიძებთ.“
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა ბევრისთვის მიუცია ღმერთს, გაგება ─ ცოტასთვის; გაგება როგორიც აქვს ადამიანს, ისეთ საქმეს მიჰყვება და არის.“
| ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დათა თუთაშხია” (1962-1972 წწ.)
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „იყო ინტელექტუალური, ნიშნავს ფლობდე დამახსოვრების უნარს. იყო ინტელიგენტი, ნიშნავს იცოდე ის, რაც უნდა იცოდე საჭირო მომენტში, და არაა საჭირო წინასწარ ისწავლო ეს. ამიტომ შედით კონტაქტში თქვენს გონებასთან.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი და ბედნიერი მე ცოტა მინახავს, პირიქით ─ უჭკუონი და უნამუსონი უკეთ ეწყობიან ამ წუთისოფელში.“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა იქონიე, თუნდაც მცირე იყოს, მაგრამ საკუთარი.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუვა უხმარ არს ბრიყვთათვის, ჭკვა ცოდნით მოიხმარების.“
| ავტორი = [[დავით გურამიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „არასდროს არის გვიან, რომ დაჭკვიანდე.“
| ავტორი = [[დანიელ დეფო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რობინზონ კრუზო” (1719 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი მხოლოდ ისაა, ვინც ისეთივე სულელია, როგორც ჩვენ.“
| ავტორი = [[დენი დიდრო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა კი არ არის მთავარი, არამედ ის, რაც მას წარმართავს ─ ადამიანის ბუნება, გული, მისი კეთილშობილური თვისებები, განვითარება!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი ქალი ისაა, რომელთან ყოფნისას შეგიძლია ყველა სახის სისულელე გამოამჟღავნო.“
| ავტორი = [[პოლ ვალერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა დარდია და ჭკვიანი ─ დარდიანი.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა ხანში კი არ არის ─ ჭკუა თავშია! ოთხმოცი წლის შტერი არავის უნახავს?!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გამოცდილებით, თავგადასულობით რომ ჭკუის სწავლა შეიძლებოდეს, რაც ჩვენს ქვეყანას თავს გადახდენია, ჩვენში, ბრძენი კი არა, სულელი იქნებოდა სანთლით საძებარი!..“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „ისწავლეთ თქვენი ჭკუის ისე გამოყენება, როგორც იყენებთ ფერუმარილს და შემდეგ მაკიაჟი შეიძლება სულაც აღარ დაგჭირდეთ...“
| ავტორი = [[სოფი ლორენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ გსურთ გაიგოთ, რა ინტელექტი აქვს მმართველს, შეხედეთ ადამიანებს, რომლებიც მან გარშემო შემოიკრიბა...“
| ავტორი = [[ნიკოლო მაკიაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჯენლტმენებს არ უყვართ ზედმეტად დამოუკიდებლად მოაზროვნე ქალები.“
| ავტორი = [[მარგარეტ მიტჩელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი ადამიანი რაში სჭირდებათ?! ─ ჭკვიან ადამიანს აზრი გააჩნია, აზრი კი უსიამოვნებას ბადებს.“
| ავტორი = [[უილიამ სომერსეტ მოემი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ქალი მამაკაცზე ჭკვიანია და მთელ ჭკუას ახმარს იმას, რომ მამაკაცმა ეს ვერ შენიშნოს.“
| ავტორი = [[გი დე მოპასანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბევრი გადადის ჭკუიდან, მაგრამ ─ ყველა სხვადასხვანაირად.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველ კაცში იმდენი პატივმოყვარეობაა, რამდენიც ჭკუა აკლია.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე პოპივი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „არაფერია იმაზე დამღლელი და მოსაწყენი, უყურო თუ როგორ ახდენს ადამიანი თავისი ჭკუის დემონსტრირებას, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ჭკუა საერთოდ არ აქვს!..“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :თბილისი ნიჭთა სასაფლაოა
:და იდიოტთა აკადემია!
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სასაცილოა ჩვენი ცხოვრება”
}}
{{Q
| ციტატა = „შეიძლება მძიმე წონის მამაკაცი მეტია, ვიდრე ქალი და ფოლადის გამოდნობაც ჩვენზე უკეთ შეუძლიათ, მაგრამ ადამიანის ტვინი კუნთებს არ საჭიროებს.“
| ავტორი = [[მარგარეტ ტეტჩერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„არაფერი ისე არ სჭირდება ახალგაზრდა კაცს, როგორ ჭკვიანი ქალის კომპანია.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანების უმრავლესობას ნიჭიერება უფრო მეტი აქვს, ვიდრე ძალ-ღონე ამ ნიჭის მოვლისა.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = „უბრალო მოკვდავი იძულებულია, ცხოვრებაში ისეთი ბლაგვი იარაღით გაიკვლიოს გზა, როგორიცაა ─ ინტელექტი.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქარავანი” (1984 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ინტელიგენტს, უბრალოდ, არ შეუძლია პატიოსანი არ იყოს, დემოკრატი არ იყოს, ჰუმანისტი არ იყოს, შინაგანად თავისუფალი არ იყოს, თავმდაბალი არ იყოს...“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მონოლოგი დიალოგიდან”
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვინაიდან ყველაფერი მოთავსებულია თავში, უნდა ვეცადოთ, რომ ის არ დავკარგოთ.“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უნდა ერიდოთ ადამიანებს, რომლებიც დაჯილდოებულნი არიან ჭკუით, მაგრამ აღარ გააჩნიათ საღი აზროვნება.“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი კაცი საკუთარ თავში პოულობს იმას, რასაც სულელი სხვებში ეძებს.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = „სწავლა და მეცნიერება სტუმარია, ჭკუა კი ─ მასპინძელი, და თუ თავში ადამიანს ჭკუა არა აქვს, იქ აღარც ცოდნა მოიცდისო.“
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მოსწავლე და მასწავლებელი”
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფეხს ვერ გასძრავთ, თუ საკუთარის ტვინის ძაფები არ ამოქმედეთ, თუ საკუთარი გრძნობა და ჭკუა არ წაიმძღვარეთ, თუ საკუთარი მსჯელობა არ იქონიეთ.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უკადრისობად მიგვაჩნია ჭკუა უწიგნო ტყაპუჭქვეშაც ვიგულვოთ. ჩვენ ვთაკილობთ და არა გვჯერა, რომ ყველა გონიერი კაცი, თუნდ უწიგნოც, ზოგჯერ მწიგნობარისათვისაც კი ოსტატია.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები ასაკის მატებასთან ერთად არ ჭკვიანდებიან ─ ისინი უფრო ფრთხილები ხდებიან.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ადამიანი ფასდება არა ნიჭით, არამედ ნიჭის მოხმარების უნარით.
{{Q
| ციტატა = „უჭკუო ქალი ქმარს მონად აქცევს და თავად მონის ცოლი იქნება. ჭკვიანი ქალი ქმარს მეფედ აქცევს და თავად დედოფალი გახდება.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუკი ქალი სოციალურ ქსელში არ პოსტავს თავისი პირადი ცხოვრების შესახებ, ეს მარტოობის კი არა, ჭკუის მანიშნებელია.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
0cxpwgjgb6wvihx4o831bg8oe255ox5
47092
47070
2026-04-10T13:49:40Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ს */
47092
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „სიბერე ადამიანს არ აჭკვიანებს; სიბრძნე ისაა, რომ არ ჩავვარდეთ დაბნეულობაში მაშინაც კი, როცა უცხო ქალაქში ქვედა საცვლების ამარა გავიღვიძებთ.“
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა ბევრისთვის მიუცია ღმერთს, გაგება ─ ცოტასთვის; გაგება როგორიც აქვს ადამიანს, ისეთ საქმეს მიჰყვება და არის.“
| ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დათა თუთაშხია” (1962-1972 წწ.)
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „იყო ინტელექტუალური, ნიშნავს ფლობდე დამახსოვრების უნარს. იყო ინტელიგენტი, ნიშნავს იცოდე ის, რაც უნდა იცოდე საჭირო მომენტში, და არაა საჭირო წინასწარ ისწავლო ეს. ამიტომ შედით კონტაქტში თქვენს გონებასთან.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი და ბედნიერი მე ცოტა მინახავს, პირიქით ─ უჭკუონი და უნამუსონი უკეთ ეწყობიან ამ წუთისოფელში.“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა იქონიე, თუნდაც მცირე იყოს, მაგრამ საკუთარი.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუვა უხმარ არს ბრიყვთათვის, ჭკვა ცოდნით მოიხმარების.“
| ავტორი = [[დავით გურამიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „არასდროს არის გვიან, რომ დაჭკვიანდე.“
| ავტორი = [[დანიელ დეფო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რობინზონ კრუზო” (1719 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი მხოლოდ ისაა, ვინც ისეთივე სულელია, როგორც ჩვენ.“
| ავტორი = [[დენი დიდრო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა კი არ არის მთავარი, არამედ ის, რაც მას წარმართავს ─ ადამიანის ბუნება, გული, მისი კეთილშობილური თვისებები, განვითარება!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი ქალი ისაა, რომელთან ყოფნისას შეგიძლია ყველა სახის სისულელე გამოამჟღავნო.“
| ავტორი = [[პოლ ვალერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა დარდია და ჭკვიანი ─ დარდიანი.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა ხანში კი არ არის ─ ჭკუა თავშია! ოთხმოცი წლის შტერი არავის უნახავს?!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გამოცდილებით, თავგადასულობით რომ ჭკუის სწავლა შეიძლებოდეს, რაც ჩვენს ქვეყანას თავს გადახდენია, ჩვენში, ბრძენი კი არა, სულელი იქნებოდა სანთლით საძებარი!..“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „ისწავლეთ თქვენი ჭკუის ისე გამოყენება, როგორც იყენებთ ფერუმარილს და შემდეგ მაკიაჟი შეიძლება სულაც აღარ დაგჭირდეთ...“
| ავტორი = [[სოფი ლორენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ გსურთ გაიგოთ, რა ინტელექტი აქვს მმართველს, შეხედეთ ადამიანებს, რომლებიც მან გარშემო შემოიკრიბა...“
| ავტორი = [[ნიკოლო მაკიაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჯენლტმენებს არ უყვართ ზედმეტად დამოუკიდებლად მოაზროვნე ქალები.“
| ავტორი = [[მარგარეტ მიტჩელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი ადამიანი რაში სჭირდებათ?! ─ ჭკვიან ადამიანს აზრი გააჩნია, აზრი კი უსიამოვნებას ბადებს.“
| ავტორი = [[უილიამ სომერსეტ მოემი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ქალი მამაკაცზე ჭკვიანია და მთელ ჭკუას ახმარს იმას, რომ მამაკაცმა ეს ვერ შენიშნოს.“
| ავტორი = [[გი დე მოპასანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბევრი გადადის ჭკუიდან, მაგრამ ─ ყველა სხვადასხვანაირად.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველ კაცში იმდენი პატივმოყვარეობაა, რამდენიც ჭკუა აკლია.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე პოპივი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „არაფერია იმაზე დამღლელი და მოსაწყენი, უყურო თუ როგორ ახდენს ადამიანი თავისი ჭკუის დემონსტრირებას, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ჭკუა საერთოდ არ აქვს!..“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ტვინი მართალია არ ჩანს, მაგრამ როცა საკმარისი არ არის,მშესამჩნევია.“
| ავტორი = [[სტენდალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :თბილისი ნიჭთა სასაფლაოა
:და იდიოტთა აკადემია!
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სასაცილოა ჩვენი ცხოვრება”
}}
{{Q
| ციტატა = „შეიძლება მძიმე წონის მამაკაცი მეტია, ვიდრე ქალი და ფოლადის გამოდნობაც ჩვენზე უკეთ შეუძლიათ, მაგრამ ადამიანის ტვინი კუნთებს არ საჭიროებს.“
| ავტორი = [[მარგარეტ ტეტჩერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„არაფერი ისე არ სჭირდება ახალგაზრდა კაცს, როგორ ჭკვიანი ქალის კომპანია.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანების უმრავლესობას ნიჭიერება უფრო მეტი აქვს, ვიდრე ძალ-ღონე ამ ნიჭის მოვლისა.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = „უბრალო მოკვდავი იძულებულია, ცხოვრებაში ისეთი ბლაგვი იარაღით გაიკვლიოს გზა, როგორიცაა ─ ინტელექტი.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქარავანი” (1984 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ინტელიგენტს, უბრალოდ, არ შეუძლია პატიოსანი არ იყოს, დემოკრატი არ იყოს, ჰუმანისტი არ იყოს, შინაგანად თავისუფალი არ იყოს, თავმდაბალი არ იყოს...“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მონოლოგი დიალოგიდან”
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვინაიდან ყველაფერი მოთავსებულია თავში, უნდა ვეცადოთ, რომ ის არ დავკარგოთ.“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უნდა ერიდოთ ადამიანებს, რომლებიც დაჯილდოებულნი არიან ჭკუით, მაგრამ აღარ გააჩნიათ საღი აზროვნება.“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი კაცი საკუთარ თავში პოულობს იმას, რასაც სულელი სხვებში ეძებს.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = „სწავლა და მეცნიერება სტუმარია, ჭკუა კი ─ მასპინძელი, და თუ თავში ადამიანს ჭკუა არა აქვს, იქ აღარც ცოდნა მოიცდისო.“
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მოსწავლე და მასწავლებელი”
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფეხს ვერ გასძრავთ, თუ საკუთარის ტვინის ძაფები არ ამოქმედეთ, თუ საკუთარი გრძნობა და ჭკუა არ წაიმძღვარეთ, თუ საკუთარი მსჯელობა არ იქონიეთ.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უკადრისობად მიგვაჩნია ჭკუა უწიგნო ტყაპუჭქვეშაც ვიგულვოთ. ჩვენ ვთაკილობთ და არა გვჯერა, რომ ყველა გონიერი კაცი, თუნდ უწიგნოც, ზოგჯერ მწიგნობარისათვისაც კი ოსტატია.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები ასაკის მატებასთან ერთად არ ჭკვიანდებიან ─ ისინი უფრო ფრთხილები ხდებიან.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ადამიანი ფასდება არა ნიჭით, არამედ ნიჭის მოხმარების უნარით.
{{Q
| ციტატა = „უჭკუო ქალი ქმარს მონად აქცევს და თავად მონის ცოლი იქნება. ჭკვიანი ქალი ქმარს მეფედ აქცევს და თავად დედოფალი გახდება.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუკი ქალი სოციალურ ქსელში არ პოსტავს თავისი პირადი ცხოვრების შესახებ, ეს მარტოობის კი არა, ჭკუის მანიშნებელია.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
05000pzel4camxxncr04f7wz9ji1a7o
47118
47092
2026-04-10T15:06:11Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47118
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „სიბერე ადამიანს არ აჭკვიანებს; სიბრძნე ისაა, რომ არ ჩავვარდეთ დაბნეულობაში მაშინაც კი, როცა უცხო ქალაქში ქვედა საცვლების ამარა გავიღვიძებთ.“
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა ბევრისთვის მიუცია ღმერთს, გაგება ─ ცოტასთვის; გაგება როგორიც აქვს ადამიანს, ისეთ საქმეს მიჰყვება და არის.“
| ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დათა თუთაშხია” (1962-1972 წწ.)
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „იყო ინტელექტუალური, ნიშნავს ფლობდე დამახსოვრების უნარს. იყო ინტელიგენტი, ნიშნავს იცოდე ის, რაც უნდა იცოდე საჭირო მომენტში, და არაა საჭირო წინასწარ ისწავლო ეს. ამიტომ შედით კონტაქტში თქვენს გონებასთან.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი და ბედნიერი მე ცოტა მინახავს, პირიქით ─ უჭკუონი და უნამუსონი უკეთ ეწყობიან ამ წუთისოფელში.“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა იქონიე, თუნდაც მცირე იყოს, მაგრამ საკუთარი.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუვა უხმარ არს ბრიყვთათვის, ჭკვა ცოდნით მოიხმარების.“
| ავტორი = [[დავით გურამიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „არასდროს არის გვიან, რომ დაჭკვიანდე.“
| ავტორი = [[დანიელ დეფო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რობინზონ კრუზო” (1719 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი მხოლოდ ისაა, ვინც ისეთივე სულელია, როგორც ჩვენ.“
| ავტორი = [[დენი დიდრო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა კი არ არის მთავარი, არამედ ის, რაც მას წარმართავს ─ ადამიანის ბუნება, გული, მისი კეთილშობილური თვისებები, განვითარება!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი ქალი ისაა, რომელთან ყოფნისას შეგიძლია ყველა სახის სისულელე გამოამჟღავნო.“
| ავტორი = [[პოლ ვალერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა დარდია და ჭკვიანი ─ დარდიანი.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა ხანში კი არ არის ─ ჭკუა თავშია! ოთხმოცი წლის შტერი არავის უნახავს?!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გამოცდილებით, თავგადასულობით რომ ჭკუის სწავლა შეიძლებოდეს, რაც ჩვენს ქვეყანას თავს გადახდენია, ჩვენში, ბრძენი კი არა, სულელი იქნებოდა სანთლით საძებარი!..“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩვეულებრივ ქალს იმდენი ჭკუა აქვს, რამდენიც ერთ ქათამს, არაჩვეულებრივს კი — რამდენიც ორს.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „ისწავლეთ თქვენი ჭკუის ისე გამოყენება, როგორც იყენებთ ფერუმარილს და შემდეგ მაკიაჟი შეიძლება სულაც აღარ დაგჭირდეთ...“
| ავტორი = [[სოფი ლორენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ გსურთ გაიგოთ, რა ინტელექტი აქვს მმართველს, შეხედეთ ადამიანებს, რომლებიც მან გარშემო შემოიკრიბა...“
| ავტორი = [[ნიკოლო მაკიაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჯენლტმენებს არ უყვართ ზედმეტად დამოუკიდებლად მოაზროვნე ქალები.“
| ავტორი = [[მარგარეტ მიტჩელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი ადამიანი რაში სჭირდებათ?! ─ ჭკვიან ადამიანს აზრი გააჩნია, აზრი კი უსიამოვნებას ბადებს.“
| ავტორი = [[უილიამ სომერსეტ მოემი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ქალი მამაკაცზე ჭკვიანია და მთელ ჭკუას ახმარს იმას, რომ მამაკაცმა ეს ვერ შენიშნოს.“
| ავტორი = [[გი დე მოპასანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბევრი გადადის ჭკუიდან, მაგრამ ─ ყველა სხვადასხვანაირად.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველ კაცში იმდენი პატივმოყვარეობაა, რამდენიც ჭკუა აკლია.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე პოპივი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „არაფერია იმაზე დამღლელი და მოსაწყენი, უყურო თუ როგორ ახდენს ადამიანი თავისი ჭკუის დემონსტრირებას, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ჭკუა საერთოდ არ აქვს!..“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ტვინი მართალია არ ჩანს, მაგრამ როცა საკმარისი არ არის,მშესამჩნევია.“
| ავტორი = [[სტენდალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :თბილისი ნიჭთა სასაფლაოა
:და იდიოტთა აკადემია!
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სასაცილოა ჩვენი ცხოვრება”
}}
{{Q
| ციტატა = „შეიძლება მძიმე წონის მამაკაცი მეტია, ვიდრე ქალი და ფოლადის გამოდნობაც ჩვენზე უკეთ შეუძლიათ, მაგრამ ადამიანის ტვინი კუნთებს არ საჭიროებს.“
| ავტორი = [[მარგარეტ ტეტჩერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„არაფერი ისე არ სჭირდება ახალგაზრდა კაცს, როგორ ჭკვიანი ქალის კომპანია.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანების უმრავლესობას ნიჭიერება უფრო მეტი აქვს, ვიდრე ძალ-ღონე ამ ნიჭის მოვლისა.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = „უბრალო მოკვდავი იძულებულია, ცხოვრებაში ისეთი ბლაგვი იარაღით გაიკვლიოს გზა, როგორიცაა ─ ინტელექტი.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქარავანი” (1984 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ინტელიგენტს, უბრალოდ, არ შეუძლია პატიოსანი არ იყოს, დემოკრატი არ იყოს, ჰუმანისტი არ იყოს, შინაგანად თავისუფალი არ იყოს, თავმდაბალი არ იყოს...“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მონოლოგი დიალოგიდან”
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვინაიდან ყველაფერი მოთავსებულია თავში, უნდა ვეცადოთ, რომ ის არ დავკარგოთ.“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უნდა ერიდოთ ადამიანებს, რომლებიც დაჯილდოებულნი არიან ჭკუით, მაგრამ აღარ გააჩნიათ საღი აზროვნება.“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი კაცი საკუთარ თავში პოულობს იმას, რასაც სულელი სხვებში ეძებს.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = „სწავლა და მეცნიერება სტუმარია, ჭკუა კი ─ მასპინძელი, და თუ თავში ადამიანს ჭკუა არა აქვს, იქ აღარც ცოდნა მოიცდისო.“
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მოსწავლე და მასწავლებელი”
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფეხს ვერ გასძრავთ, თუ საკუთარის ტვინის ძაფები არ ამოქმედეთ, თუ საკუთარი გრძნობა და ჭკუა არ წაიმძღვარეთ, თუ საკუთარი მსჯელობა არ იქონიეთ.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უკადრისობად მიგვაჩნია ჭკუა უწიგნო ტყაპუჭქვეშაც ვიგულვოთ. ჩვენ ვთაკილობთ და არა გვჯერა, რომ ყველა გონიერი კაცი, თუნდ უწიგნოც, ზოგჯერ მწიგნობარისათვისაც კი ოსტატია.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები ასაკის მატებასთან ერთად არ ჭკვიანდებიან ─ ისინი უფრო ფრთხილები ხდებიან.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ადამიანი ფასდება არა ნიჭით, არამედ ნიჭის მოხმარების უნარით.
{{Q
| ციტატა = „უჭკუო ქალი ქმარს მონად აქცევს და თავად მონის ცოლი იქნება. ჭკვიანი ქალი ქმარს მეფედ აქცევს და თავად დედოფალი გახდება.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუკი ქალი სოციალურ ქსელში არ პოსტავს თავისი პირადი ცხოვრების შესახებ, ეს მარტოობის კი არა, ჭკუის მანიშნებელია.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
1ykfyxdqyr42khclqwl0emwcvi2i4u8
47119
47118
2026-04-10T15:06:35Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47119
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „სიბერე ადამიანს არ აჭკვიანებს; სიბრძნე ისაა, რომ არ ჩავვარდეთ დაბნეულობაში მაშინაც კი, როცა უცხო ქალაქში ქვედა საცვლების ამარა გავიღვიძებთ.“
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა ბევრისთვის მიუცია ღმერთს, გაგება ─ ცოტასთვის; გაგება როგორიც აქვს ადამიანს, ისეთ საქმეს მიჰყვება და არის.“
| ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დათა თუთაშხია” (1962-1972 წწ.)
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „იყო ინტელექტუალური, ნიშნავს ფლობდე დამახსოვრების უნარს. იყო ინტელიგენტი, ნიშნავს იცოდე ის, რაც უნდა იცოდე საჭირო მომენტში, და არაა საჭირო წინასწარ ისწავლო ეს. ამიტომ შედით კონტაქტში თქვენს გონებასთან.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი და ბედნიერი მე ცოტა მინახავს, პირიქით ─ უჭკუონი და უნამუსონი უკეთ ეწყობიან ამ წუთისოფელში.“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა იქონიე, თუნდაც მცირე იყოს, მაგრამ საკუთარი.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუვა უხმარ არს ბრიყვთათვის, ჭკვა ცოდნით მოიხმარების.“
| ავტორი = [[დავით გურამიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „არასდროს არის გვიან, რომ დაჭკვიანდე.“
| ავტორი = [[დანიელ დეფო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რობინზონ კრუზო” (1719 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი მხოლოდ ისაა, ვინც ისეთივე სულელია, როგორც ჩვენ.“
| ავტორი = [[დენი დიდრო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყმაწვილს და გულფიცხ ბიჭს, ცხადია, ყველას მიბაძვა სწადია; მაგრამ ხანდახან იმასაც ვფიქრობ, დროა უკვე საკუთარი ჭკუით იცხოვროს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა კი არ არის მთავარი, არამედ ის, რაც მას წარმართავს ─ ადამიანის ბუნება, გული, მისი კეთილშობილური თვისებები, განვითარება!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი ქალი ისაა, რომელთან ყოფნისას შეგიძლია ყველა სახის სისულელე გამოამჟღავნო.“
| ავტორი = [[პოლ ვალერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა დარდია და ჭკვიანი ─ დარდიანი.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკუა ხანში კი არ არის ─ ჭკუა თავშია! ოთხმოცი წლის შტერი არავის უნახავს?!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გამოცდილებით, თავგადასულობით რომ ჭკუის სწავლა შეიძლებოდეს, რაც ჩვენს ქვეყანას თავს გადახდენია, ჩვენში, ბრძენი კი არა, სულელი იქნებოდა სანთლით საძებარი!..“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩვეულებრივ ქალს იმდენი ჭკუა აქვს, რამდენიც ერთ ქათამს, არაჩვეულებრივს კი ─ რამდენიც ორს.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „ისწავლეთ თქვენი ჭკუის ისე გამოყენება, როგორც იყენებთ ფერუმარილს და შემდეგ მაკიაჟი შეიძლება სულაც აღარ დაგჭირდეთ...“
| ავტორი = [[სოფი ლორენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ გსურთ გაიგოთ, რა ინტელექტი აქვს მმართველს, შეხედეთ ადამიანებს, რომლებიც მან გარშემო შემოიკრიბა...“
| ავტორი = [[ნიკოლო მაკიაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჯენლტმენებს არ უყვართ ზედმეტად დამოუკიდებლად მოაზროვნე ქალები.“
| ავტორი = [[მარგარეტ მიტჩელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი ადამიანი რაში სჭირდებათ?! ─ ჭკვიან ადამიანს აზრი გააჩნია, აზრი კი უსიამოვნებას ბადებს.“
| ავტორი = [[უილიამ სომერსეტ მოემი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ქალი მამაკაცზე ჭკვიანია და მთელ ჭკუას ახმარს იმას, რომ მამაკაცმა ეს ვერ შენიშნოს.“
| ავტორი = [[გი დე მოპასანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბევრი გადადის ჭკუიდან, მაგრამ ─ ყველა სხვადასხვანაირად.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველ კაცში იმდენი პატივმოყვარეობაა, რამდენიც ჭკუა აკლია.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე პოპივი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „არაფერია იმაზე დამღლელი და მოსაწყენი, უყურო თუ როგორ ახდენს ადამიანი თავისი ჭკუის დემონსტრირებას, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ჭკუა საერთოდ არ აქვს!..“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ტვინი მართალია არ ჩანს, მაგრამ როცა საკმარისი არ არის,მშესამჩნევია.“
| ავტორი = [[სტენდალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :თბილისი ნიჭთა სასაფლაოა
:და იდიოტთა აკადემია!
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სასაცილოა ჩვენი ცხოვრება”
}}
{{Q
| ციტატა = „შეიძლება მძიმე წონის მამაკაცი მეტია, ვიდრე ქალი და ფოლადის გამოდნობაც ჩვენზე უკეთ შეუძლიათ, მაგრამ ადამიანის ტვინი კუნთებს არ საჭიროებს.“
| ავტორი = [[მარგარეტ ტეტჩერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„არაფერი ისე არ სჭირდება ახალგაზრდა კაცს, როგორ ჭკვიანი ქალის კომპანია.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანების უმრავლესობას ნიჭიერება უფრო მეტი აქვს, ვიდრე ძალ-ღონე ამ ნიჭის მოვლისა.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = „უბრალო მოკვდავი იძულებულია, ცხოვრებაში ისეთი ბლაგვი იარაღით გაიკვლიოს გზა, როგორიცაა ─ ინტელექტი.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქარავანი” (1984 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ინტელიგენტს, უბრალოდ, არ შეუძლია პატიოსანი არ იყოს, დემოკრატი არ იყოს, ჰუმანისტი არ იყოს, შინაგანად თავისუფალი არ იყოს, თავმდაბალი არ იყოს...“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მონოლოგი დიალოგიდან”
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვინაიდან ყველაფერი მოთავსებულია თავში, უნდა ვეცადოთ, რომ ის არ დავკარგოთ.“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უნდა ერიდოთ ადამიანებს, რომლებიც დაჯილდოებულნი არიან ჭკუით, მაგრამ აღარ გააჩნიათ საღი აზროვნება.“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი კაცი საკუთარ თავში პოულობს იმას, რასაც სულელი სხვებში ეძებს.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = „სწავლა და მეცნიერება სტუმარია, ჭკუა კი ─ მასპინძელი, და თუ თავში ადამიანს ჭკუა არა აქვს, იქ აღარც ცოდნა მოიცდისო.“
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მოსწავლე და მასწავლებელი”
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფეხს ვერ გასძრავთ, თუ საკუთარის ტვინის ძაფები არ ამოქმედეთ, თუ საკუთარი გრძნობა და ჭკუა არ წაიმძღვარეთ, თუ საკუთარი მსჯელობა არ იქონიეთ.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უკადრისობად მიგვაჩნია ჭკუა უწიგნო ტყაპუჭქვეშაც ვიგულვოთ. ჩვენ ვთაკილობთ და არა გვჯერა, რომ ყველა გონიერი კაცი, თუნდ უწიგნოც, ზოგჯერ მწიგნობარისათვისაც კი ოსტატია.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები ასაკის მატებასთან ერთად არ ჭკვიანდებიან ─ ისინი უფრო ფრთხილები ხდებიან.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ადამიანი ფასდება არა ნიჭით, არამედ ნიჭის მოხმარების უნარით.
{{Q
| ციტატა = „უჭკუო ქალი ქმარს მონად აქცევს და თავად მონის ცოლი იქნება. ჭკვიანი ქალი ქმარს მეფედ აქცევს და თავად დედოფალი გახდება.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუკი ქალი სოციალურ ქსელში არ პოსტავს თავისი პირადი ცხოვრების შესახებ, ეს მარტოობის კი არა, ჭკუის მანიშნებელია.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
rjkzey7jbps0l4llk2r1y3er0dejtqy
ბრბო
0
6673
47101
46911
2026-04-10T14:06:59Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47101
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „საზოგადოებრივი აზრი?! ─ ეს ხომ ყოველ მეძავ ქალზე გარყვნილი არსებაა!..“
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იქ, სადაც ყველა კუზიანია, იყო გამართული ─ სიმახინჯედ ითვლება!“
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ვისაც შეუძლია ბრბოს შეცდომაში შეყვანა, მისი მბრძანებელი ხდება, ხოლო ვინც ცდილობს ბრბოს გონზე მოყვანას, მის მსხვერპლად იქცევა.“
| ავტორი = [[გუსტავ ლე ბონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, რაც გონიერ ადამიანს ცხოველისაგან განასხვავებს, საზოგადოებაში ცხოვრების შედეგია.“
| ავტორი = [[უილიამ გოდვინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხალხი პატარა ბავშვივითაა: მოეფერე, აჭამე და ყველაფერს დამალავენ, დამუნჯდებიან და იქნებიან თბილნი.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხი დამშეული ლომია, რომელიც ლოკავს მხოლოდ იმ ხელს, რომლითაც აჭმევენ, მიუხედავად იმისა, ვის ეკუთვნის ის.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „საშინელება ის კი არ არის ბრბო, რომ ქვებს გესვრის, არამედ ის, რომ ამ ბრბოში ნაცნობ სახეებს ხედავ.“
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „შეიძლება ხალხის ნაწილი გააბრიყვო სამუდამოდ, შეიძლება გააბრიყვო მთელი ხალხი გარკვეული ხნით, მაგრამ შეუძლებელია მთელი ხალხის გაბრიყვება სამუდამოდ.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბრბო, რომელიც ტაშს უკრავდა შენს მეფედ კურთხევას, ასევე დაუკრავს ტაშს შენთვის თავის მოკვეთას ─ ხალხს უყვარს სანახაობა.“
| ავტორი = [[ტერი პრატჩეტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „საზოგადოება ვერ ითმენს ადამიანს, რომელიც მას არ ჰგავს.“
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უფრო ადვილია გაასულელო ადამიანები, ვიდრე დაარწმუნო ისინი, რომ მათ ასულელებენ.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის მისწრაფებანი, რომლებიც ცალკე ადამიანში იჩენს თავს, ყოველთვის ძლიერდება ბრბოში.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ ხალხმა ხელში აგიტაცა ნუ გაგეხარდება... კარგად დააკვირდი ─ იქნებ, კუბოში წევხარ?!“
| ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „თანდათან მგლების ხროვას ემსგავსება კაცთა მოდგმა...“
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წითელი მგელი” (1988 წ.)
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცთა საზოგადოება თავისის სიმკვიდრისა, შეურყეველობისა და არსებობისათვის ყოველ ცალკე ადამიანისაგან ითხოვს იმოდენა სათნოებას, რომ ნაკლები შეუძლებელიღაა კაცთა კრებულად ცხოვრებისათვის.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „საზოგადოება მით უფრო ღირებულია, რაც უფრო მეტ გასაქანს აძლევს პიროვნებას; პიროვნება კი მით უფრო ღირებულია, რაც უფრო მეტ ანგარიშს უწევს საზოგადოებას.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
4o92pnwvgab5ptds0b4414jp89o62di
ფული
0
6675
47104
47021
2026-04-10T14:13:19Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ფ */
47104
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ბევრი ფულის გამომუშავება ─ მამაცობაა, მისი შენახვა ─ სიბრძნე, ხოლო ჭკვიანურად მისი ხარჯვა ─ ხელოვნება.“
| ავტორი = [[ბერთოლდ აუერბახი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფული კი არ აფუჭებს ადამიანს, უბრალოდ, გვაჩვენებს, თუ რას წარმოადგენს ის.“
| ავტორი = [[პიერ ბუასტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მან, ვინც მხოლოდ ფულის გამო მუშაობს, არ იცის არც ფულის ფასეულობა, არც საკუთარი ფასეულობა.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „საჯდომსა და დივანს შორის დოლარი ვერასდროს გაიფრენს.“
| ავტორი = [[ბილ გეითსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ნურასდროს დააფასებ ფულს ნურც მეტად და ნურც ნაკლებად, ვიდრე იგი ღირს, რადგანაც იგი კარგი მსახურია და ცუდი ბატონი.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფული ისეთი საშუალებაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სწორედ იმითაა ფული ყველაზე მეტად საზიზღარი და საძულველი, რომ ის ნიჭსაც აძლევს ადამიანს და მისცემს კიდეც, ვიდრე ეს ქვეყანა იარსებებს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „მნიშვნელობა არ აქვს რამდენ ფულს იშოვი, შენ მაინც დღეში სამჯერ უნდა ჭამო და ღამე დასაძინებლად ლოგინში დაწვე.“
| ავტორი = [[არსენ ვენგერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძვირადღირებულ ნივთებში ფულის ხარჯვა მხოლოდ მდაბიოს ჩვეულებაა, რადგან ვერ ხვდება, რომ ძვირადღირებული არასდროს გახდება ფასეული.“
| ავტორი = [[ჯანი ვერსაჩე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა საქმე ფულს ეხება, ყველანი ერთი ღმერთს ვაღიარებთ.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფული განასახიერებს კეთილდღეობას, ის გაცვლის სიმბოლოა, თავისუფლების, სიმდიდრის, ფუფუნების სიმბოლო. მე არ ვიცნობ არავის, რომელიც იტყოდა, რომ ძალიან ბევრი აქვს; ადამიანი ყოველთვის ისწრაფვის, უფრო მეტი ჰქონდეს.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე ძვირი ის ქალები ჯდებიან, რომლებიც ფულზე არ იყიდებიან.“
| ავტორი = [[ფრანსუა მორიაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ ვყიდულობთ ნივთებს, რომლებიც არ გვჭირდება, ფულით, რომელიც არ გვაქვს, რათა შთაბეჭდილება მოვახდინოთ ხალხზე, რომლებიც არ მოგვწონს.“
| ავტორი = [[ჩაკ პალანიკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მებრძოლთა კლუბი” (1996 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი, რომლის ყიდვაც შეიძლება, როგორც წესი, არაფერი ღირს.“
| ავტორი = [[ტერი პრატჩეტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფული ოქროთი გამოკვეთილი თავისუფლებაა.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „[...] ისინი ფულის შოვნით იმდენად არიან დაკავებულნი, რომ ცხოვრება განზე რჩებათ.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, რისი მოგვარებაც ფულით ხერხდება ─ იაფია.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს დიდხანს შეუძლია იმ ფულით ცხოვრება, რომლის მიღებასაც ელის.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ასესხე ფული მტერს – მეგობარს შეიძენ, ასესხე ფული მეგობარს – დაკარგავ მას.“
| ავტორი = [[ბენჟამინ ფრანკლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩემთვის ფული მხოლოდ ერთ რამეს ─ თავისუფლებას ნიშნავს.“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფულის დაზოგვა კარგი რამ არის ─ განსაკუთრებით მაშინ, როცა ამას შენს მაგივრად შენი მშობლები აკეთებენ.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „უფულო ერი ერთა შორის და უფულო კაცი ადამიანთა შორის ყმაა ფულიანისა.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფული რამდენადაც ბევრია, იმოდენადაც ხარბია და გაუმაძღარი.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = :ბაბუაწვერაზე მძიმე
:არასოდეს ყოფილა
:საფულე დედისა.
| ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფული ─ ეს არის თავისუფლების ერთ-ერთი უძლიერესი იარაღი, რომელიც ადამიანმა გამოიგონა.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰაიეკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დაკავდით იმით, რაც გიყვართ, და ფული მოვა თქვენთან. გიყვარდეთ ის, რასაც აკეთებთ, და ფული მოვა თქვენთან.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ცუდ საზოგადოებაში ორი მიზეზით შეიძლება მოხვდეს: როცა ბევრი ფული აქვს ან საერთოდ არ აქვს.“
| ავტორი = [[ო. ჰენრი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფულში არ არის საქმე ─ საქმე იმაშია, თუ როგორი ცხოვრება მინდა, რომ მქონდეს.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფული არის იდეა, რომელიც განხორციელდა.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც ფული ლაპარაკობს, იქ სიმართლე დუმს.“
| ავტორი = [[ქართული ანდაზები]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფული ცვლის იმ ადამიანს, ვინც სულიერად ღარიბია.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლე გითხრათ, ფული სულაც არ მადარდებს, პირიქით ─ მამშვიდებს...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ისინი ვინც ამბობენ ,რომ ფულით ყველაფერს მოაგვარებ ჩაიდენენ მისაღებად ფულის გამო
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
376wql2tps29yys4bxtgk5c51m4fjcu
47105
47104
2026-04-10T14:14:21Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ფ */
47105
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ბევრი ფულის გამომუშავება ─ მამაცობაა, მისი შენახვა ─ სიბრძნე, ხოლო ჭკვიანურად მისი ხარჯვა ─ ხელოვნება.“
| ავტორი = [[ბერთოლდ აუერბახი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფული კი არ აფუჭებს ადამიანს, უბრალოდ, გვაჩვენებს, თუ რას წარმოადგენს ის.“
| ავტორი = [[პიერ ბუასტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მან, ვინც მხოლოდ ფულის გამო მუშაობს, არ იცის არც ფულის ფასეულობა, არც საკუთარი ფასეულობა.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „საჯდომსა და დივანს შორის დოლარი ვერასდროს გაიფრენს.“
| ავტორი = [[ბილ გეითსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ნურასდროს დააფასებ ფულს ნურც მეტად და ნურც ნაკლებად, ვიდრე იგი ღირს, რადგანაც იგი კარგი მსახურია და ცუდი ბატონი.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფული ისეთი საშუალებაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სწორედ იმითაა ფული ყველაზე მეტად საზიზღარი და საძულველი, რომ ის ნიჭსაც აძლევს ადამიანს და მისცემს კიდეც, ვიდრე ეს ქვეყანა იარსებებს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „მნიშვნელობა არ აქვს რამდენ ფულს იშოვი, შენ მაინც დღეში სამჯერ უნდა ჭამო და ღამე დასაძინებლად ლოგინში დაწვე.“
| ავტორი = [[არსენ ვენგერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძვირადღირებულ ნივთებში ფულის ხარჯვა მხოლოდ მდაბიოს ჩვეულებაა, რადგან ვერ ხვდება, რომ ძვირადღირებული არასდროს გახდება ფასეული.“
| ავტორი = [[ჯანი ვერსაჩე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა საქმე ფულს ეხება, ყველანი ერთი ღმერთს ვაღიარებთ.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფული განასახიერებს კეთილდღეობას, ის გაცვლის სიმბოლოა, თავისუფლების, სიმდიდრის, ფუფუნების სიმბოლო. მე არ ვიცნობ არავის, რომელიც იტყოდა, რომ ძალიან ბევრი აქვს; ადამიანი ყოველთვის ისწრაფვის, უფრო მეტი ჰქონდეს.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე ძვირი ის ქალები ჯდებიან, რომლებიც ფულზე არ იყიდებიან.“
| ავტორი = [[ფრანსუა მორიაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ ვყიდულობთ ნივთებს, რომლებიც არ გვჭირდება, ფულით, რომელიც არ გვაქვს, რათა შთაბეჭდილება მოვახდინოთ ხალხზე, რომლებიც არ მოგვწონს.“
| ავტორი = [[ჩაკ პალანიკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მებრძოლთა კლუბი” (1996 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი, რომლის ყიდვაც შეიძლება, როგორც წესი, არაფერი ღირს.“
| ავტორი = [[ტერი პრატჩეტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფული ოქროთი გამოკვეთილი თავისუფლებაა.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „[...] ისინი ფულის შოვნით იმდენად არიან დაკავებულნი, რომ ცხოვრება განზე რჩებათ.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, რისი მოგვარებაც ფულით ხერხდება ─ იაფია.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს დიდხანს შეუძლია იმ ფულით ცხოვრება, რომლის მიღებასაც ელის.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ასესხე ფული მტერს და შეიძენ მეგობარს; ასესხე ფული მეგობარს და დაკარგავ მას.“
| ავტორი = [[ბენჟამინ ფრანკლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩემთვის ფული მხოლოდ ერთ რამეს ─ თავისუფლებას ნიშნავს.“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფულის დაზოგვა კარგი რამ არის ─ განსაკუთრებით მაშინ, როცა ამას შენს მაგივრად შენი მშობლები აკეთებენ.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „უფულო ერი ერთა შორის და უფულო კაცი ადამიანთა შორის ყმაა ფულიანისა.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფული რამდენადაც ბევრია, იმოდენადაც ხარბია და გაუმაძღარი.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = :ბაბუაწვერაზე მძიმე
:არასოდეს ყოფილა
:საფულე დედისა.
| ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფული ─ ეს არის თავისუფლების ერთ-ერთი უძლიერესი იარაღი, რომელიც ადამიანმა გამოიგონა.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰაიეკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დაკავდით იმით, რაც გიყვართ, და ფული მოვა თქვენთან. გიყვარდეთ ის, რასაც აკეთებთ, და ფული მოვა თქვენთან.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ცუდ საზოგადოებაში ორი მიზეზით შეიძლება მოხვდეს: როცა ბევრი ფული აქვს ან საერთოდ არ აქვს.“
| ავტორი = [[ო. ჰენრი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფულში არ არის საქმე ─ საქმე იმაშია, თუ როგორი ცხოვრება მინდა, რომ მქონდეს.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფული არის იდეა, რომელიც განხორციელდა.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც ფული ლაპარაკობს, იქ სიმართლე დუმს.“
| ავტორი = [[ქართული ანდაზები]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფული ცვლის იმ ადამიანს, ვინც სულიერად ღარიბია.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლე გითხრათ, ფული სულაც არ მადარდებს, პირიქით ─ მამშვიდებს...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ისინი ვინც ამბობენ ,რომ ფულით ყველაფერს მოაგვარებ ჩაიდენენ მისაღებად ფულის გამო
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
41hrrkn6s1q12jiis0ehvwqpmphqkh0
47106
47105
2026-04-10T14:14:47Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ფ */
47106
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ბევრი ფულის გამომუშავება ─ მამაცობაა, მისი შენახვა ─ სიბრძნე, ხოლო ჭკვიანურად მისი ხარჯვა ─ ხელოვნება.“
| ავტორი = [[ბერთოლდ აუერბახი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფული კი არ აფუჭებს ადამიანს, უბრალოდ, გვაჩვენებს, თუ რას წარმოადგენს ის.“
| ავტორი = [[პიერ ბუასტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მან, ვინც მხოლოდ ფულის გამო მუშაობს, არ იცის არც ფულის ფასეულობა, არც საკუთარი ფასეულობა.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „საჯდომსა და დივანს შორის დოლარი ვერასდროს გაიფრენს.“
| ავტორი = [[ბილ გეითსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ნურასდროს დააფასებ ფულს ნურც მეტად და ნურც ნაკლებად, ვიდრე იგი ღირს, რადგანაც იგი კარგი მსახურია და ცუდი ბატონი.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფული ისეთი საშუალებაა, რომელიც არარა ადამიანსაც კი პირველ ადგილზე წამოჭიმავს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სწორედ იმითაა ფული ყველაზე მეტად საზიზღარი და საძულველი, რომ ის ნიჭსაც აძლევს ადამიანს და მისცემს კიდეც, ვიდრე ეს ქვეყანა იარსებებს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „მნიშვნელობა არ აქვს რამდენ ფულს იშოვი, შენ მაინც დღეში სამჯერ უნდა ჭამო და ღამე დასაძინებლად ლოგინში დაწვე.“
| ავტორი = [[არსენ ვენგერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძვირადღირებულ ნივთებში ფულის ხარჯვა მხოლოდ მდაბიოს ჩვეულებაა, რადგან ვერ ხვდება, რომ ძვირადღირებული არასდროს გახდება ფასეული.“
| ავტორი = [[ჯანი ვერსაჩე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა საქმე ფულს ეხება, ყველანი ერთი ღმერთს ვაღიარებთ.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფული განასახიერებს კეთილდღეობას, ის გაცვლის სიმბოლოა, თავისუფლების, სიმდიდრის, ფუფუნების სიმბოლო. მე არ ვიცნობ არავის, რომელიც იტყოდა, რომ ძალიან ბევრი აქვს; ადამიანი ყოველთვის ისწრაფვის, უფრო მეტი ჰქონდეს.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე ძვირი ის ქალები ჯდებიან, რომლებიც ფულზე არ იყიდებიან.“
| ავტორი = [[ფრანსუა მორიაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ ვყიდულობთ ნივთებს, რომლებიც არ გვჭირდება, ფულით, რომელიც არ გვაქვს, რათა შთაბეჭდილება მოვახდინოთ ხალხზე, რომლებიც არ მოგვწონს.“
| ავტორი = [[ჩაკ პალანიკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მებრძოლთა კლუბი” (1996 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი, რომლის ყიდვაც შეიძლება, როგორც წესი, არაფერი ღირს.“
| ავტორი = [[ტერი პრატჩეტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფული ოქროთი გამოკვეთილი თავისუფლებაა.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „[...] ისინი ფულის შოვნით იმდენად არიან დაკავებულნი, რომ ცხოვრება განზე რჩებათ.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, რისი მოგვარებაც ფულით ხერხდება ─ იაფია.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს დიდხანს შეუძლია იმ ფულით ცხოვრება, რომლის მიღებასაც ელის.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ასესხე ფული მტერს და შეიძენ მეგობარს; ასესხე ფული მეგობარს და მას დაკარგავ.“
| ავტორი = [[ბენჯამინ ფრანკლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩემთვის ფული მხოლოდ ერთ რამეს ─ თავისუფლებას ნიშნავს.“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფულის დაზოგვა კარგი რამ არის ─ განსაკუთრებით მაშინ, როცა ამას შენს მაგივრად შენი მშობლები აკეთებენ.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „უფულო ერი ერთა შორის და უფულო კაცი ადამიანთა შორის ყმაა ფულიანისა.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფული რამდენადაც ბევრია, იმოდენადაც ხარბია და გაუმაძღარი.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = :ბაბუაწვერაზე მძიმე
:არასოდეს ყოფილა
:საფულე დედისა.
| ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ფული ─ ეს არის თავისუფლების ერთ-ერთი უძლიერესი იარაღი, რომელიც ადამიანმა გამოიგონა.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ჰაიეკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დაკავდით იმით, რაც გიყვართ, და ფული მოვა თქვენთან. გიყვარდეთ ის, რასაც აკეთებთ, და ფული მოვა თქვენთან.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ცუდ საზოგადოებაში ორი მიზეზით შეიძლება მოხვდეს: როცა ბევრი ფული აქვს ან საერთოდ არ აქვს.“
| ავტორი = [[ო. ჰენრი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფულში არ არის საქმე ─ საქმე იმაშია, თუ როგორი ცხოვრება მინდა, რომ მქონდეს.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფული არის იდეა, რომელიც განხორციელდა.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც ფული ლაპარაკობს, იქ სიმართლე დუმს.“
| ავტორი = [[ქართული ანდაზები]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფული ცვლის იმ ადამიანს, ვინც სულიერად ღარიბია.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიმართლე გითხრათ, ფული სულაც არ მადარდებს, პირიქით ─ მამშვიდებს...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ისინი ვინც ამბობენ ,რომ ფულით ყველაფერს მოაგვარებ ჩაიდენენ მისაღებად ფულის გამო
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
jqq10npmb5yq6zknjrp2l3is2z13mkt
დრო
0
6678
47110
47016
2026-04-10T14:54:53Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ლ */
47110
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „წუთი ყოველთვის იწელება, წლები კი ყოველთვის სწრაფად გარბიან.“
| ავტორი = [[ანრი ფრედერიკ ამელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველ კრიტიკოსს შორის ყველაზე გენიალური, დიდებული და სამართლიანია დრო.“
| ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თქვენ ზუსტად იმდენივე დრო გაქვთ, რამდენიც ჰქონდათ მიქელანჯელოს, ლეონარდო და ვინჩს, თომას ჯეფერსონს ან ალბერტ აინშტაინს...“
| ავტორი = [[ჯექსონ ბრაუნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერს თავისი დრო აქვს ─ ნგრევასაც და შენებასაც, თქმასაც და ართქმასაც.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ ხშირად ვფლანგავთ მთელ დღეს, რადგან გვახსოვს, რომ არსებობდა გუშინდელი დღე და გვჯერა, რომ დადგება ხვალინდელიც.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „აწმყო ეკუთვნის ცოცხალთ, ნამყო ─ მეცნიერთა და მერმისი ─ დიდბუნებოვან კაცთა.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი დროს გამონახავს ყველაფრისთვის, რაც მისთვის ღირებულია და გულით სწადია!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხანდახან ხუთი წუთი კაცს მთელ საუნჯეს ურჩევნია.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო მიდის, დრო ცვლის სახეებს, სულ სხვა სინათლე ეფინებათ მათ.“
| ავტორი = [[სერგეი ესენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დრო ქვასაც ფშვნის.“
| ავტორი = [[სერგეი ესენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო სწრაფად მიფრინავს... ჩვენ მხოლოდ ნაპერწკლები ვართ, რომლებსაც სურთ, რაც შეიძლება მკაფიოდ ანათებდნენ, სანამ ქარში გაქრებიან...“
| ავტორი = [[ჯანი ვერსაჩე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საათი დროს გვიჩვენებს, დრო კი ─ ადამიანებს.“
| ავტორი = [[ლუკ დე კლაპიე ვოვენარგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „დროის ფასი თუ არ იცი, შენს დროსა და წუთისოფელში ვერ იცხოვრებ!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრომ და მასთან ერთად ჭკუამ განხეთქილება ჩამოაგდო ჩემსა და იმ ხალხს შორის, ვისაც ვიცნობდი და მიყვარდა...“
| ავტორი = [[დენიელ კიზი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ყვავილები ელჯერნონისთვის” (1966 წ.)
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო განამტკიცებს მეგობრობას და აუფერულებს სიყვარულს.“
| ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დრო კურნავს თითქმის ყველაფერს ─ მიეცით დროს დრო!“
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ დეპრესიაში ხარ, ესე იგი წარსულში ცხოვრობ; თუ შფოთავ, მომავალში ცხოვრობ. თუ მშვიდად ხარ, ესე იგი ცხოვრობ აწმყოში.“
| ავტორი = [[ლაო ძი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნუ უყურებ საათს; უყურე რას აკეთებს ის ─ არ ჩერდება!“
| ავტორი = [[სემ ლევენსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ დროის კარგვით სიამოვნებას იღებ, ეს დრო არ არის დაკარგული.“
| ავტორი = [[ჯონ ლენონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„არ ფანტო დრო იმ ადამიანზე, რომელიც არ ისწრაფვის იმისკენ, რომ დრო შენთან ერთად გაატაროს.“''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„დრო ─ გულის ჭრილობების შესანიშნავი მკურნალია; თუ სულ ვერ წაშლის, აყუჩებს მაინც ყოველგვარ ─ თვით უსაშინელეს ტკივილსაც კი.“''
| ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.)
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო ცნობიერების გარეშე ─ ცხოველური სამყაროა. დრო ცნობიერებასთან ერთად ─ ადამიანი. ცნობიერება დროის გარეშე ─ არსებობის უმაღლესი საფეხური.“
| ავტორი = [[ვლადიმერ ნაბოკოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთხელ მითხრეს, რომ დრო მტაცებელია და ჩვენზე ნადირობს, მაგრამ მე უფრო მჯერა, რომ დრო ჩვენი თანამგზავრია, რომელიც მოგზაურობისას თან გვახლავს და გვახსენებს, რომ დავაფასოთ ყოველი წუთი, რადგან ის აღარასოდეს განმეორდება.“
| ავტორი = [[ჟან-ლუკ პიკარდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დრო ─ მათემატიკური სიზუსტით უნდა გათვალო, უძვირფასესია!“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „წამის სიხარული ─ აი, ცხოვრება! მხოლოდ ის არის მარადისობასთან ყველაზე ახლოს...“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ღამით დრო გაჩერებულია ─ მხოლოდ საათი მიდის.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ამბობენ, დრო წახდაო... არა, ბატონებო! დრო არ წამხდარა და არც არასოდეს წახდება ─ მხოლოდ ადამიანები წახდნენ თავიანთი უგუნურობით!“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„დიდებული მომენტი თუ მეტად დიდხანს გაგრძელდა, კარგავს თავის დიდებულებას.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველ ჩვენგანს ჰყავს საკუთარი დროის მანქანა ─ მოგონებები, რომლებიც წარსულში გვაბრუნებენ და ოცნებები, რომლებსაც მომავალში გადავყავართ...“
| ავტორი = [[ჰერბერტ უელსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „არც თქვენ შეგრჩებათ ერთი დრო, ვინც ხმა-მაღლა ჰყივითა.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ტყუილად ნუ გაფლანგავთ დროს კედელზე კაკუნით, იმ იმედით, რომ კედელი კარად გადაიქცევა!“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გაქვს დრო მუშაობისთვის და გაქვს დრო სიყვარულისთვის ─ სხვა რამისთვის დრო უბრალოდ არ გრჩება...“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო მხოლოდ სიყვარულს დაინდობს!..“
| ავტორი = [[ირაკლი ჩარკვიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დიდზე დიდია ერთად შეკრებილი და ნაყოფიერად მოხმარებული წუთების ფასი და აუნაზღაურებელია ის დანაკარგი, რასაც მათი უქმად გაფლანგვა მოგცემს.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „დროც ადამიანივითაა ─ სანამ არ დაკარგავ, მის ნამდვილ ფასს ვერ გაიგებ...“
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი სიმდიდრე ─ დრო; მთავარია, ის არ გაფლანგო უაზროდ ლაყბობაში...“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო არასოდეს არ მოდის ─ იგი მიდის და ვინც მას არ გაჰყვება, დაიღუპება!“
| ავტორი = [[მიხეილ ჯავახიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
მეფეებიც კარგ დროს ატარებენ
„დრო ზედმეტად ნელია მათთვის, ვინც ელოდება; ზედმეტად სწრაფი ─ მათთვის, ვისაც ეშინია;
ზედმეტად გრძელი ─ მათთვის, ვინც გლოვობს;
ზედმეტად მოკლე ─ მათთვის, ვისაც უხარია;
ხოლო იმათთვის, ვისაც უყვარს ─ დრო მარადისობაა.“
{{Q
| ციტატა = „ჩვეულებრივი ადამიანი ფიქრობს, როგორმე გაატაროს დრო; ჭკვიანი ადამიანი ფიქრობს ─ როგორ გამოიყენოს დრო.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საათი იაფია, მაგრამ დრო ძვირია...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რაც უფრო ადრე აიცრუებ უვარგის ხალხზე გულს, მით უფრო მეტი დროის ეკონომიას გააკეთებ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კარგ რამეებს დრო სჭირდება.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :- რას ვკარგავთ ყველაზე ხშირად?
:- დროს ადამიანებზე, რომლებიც ამას არ იმსახურებენ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :არ თქვა ვინმეზე მეტი ხარ რამით,
:არ თქვა ვინმეზე მეტი შექმენი,
:არავინ იცის დრო ვის რად გვაქცევს,
:დრონი მეფობენ, არა ─ მეფენი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ახლა არ გაქვს დრო, მერე არ გექნება ძალა, შემდეგ არ იქნები შენ. ინდური ანდაზა
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
tswww1gxgvt9tv6fbdmqb2cpynjr7m3
47143
47110
2026-04-11T09:04:28Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* მ */
47143
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „წუთი ყოველთვის იწელება, წლები კი ყოველთვის სწრაფად გარბიან.“
| ავტორი = [[ანრი ფრედერიკ ამელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველ კრიტიკოსს შორის ყველაზე გენიალური, დიდებული და სამართლიანია დრო.“
| ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თქვენ ზუსტად იმდენივე დრო გაქვთ, რამდენიც ჰქონდათ მიქელანჯელოს, ლეონარდო და ვინჩს, თომას ჯეფერსონს ან ალბერტ აინშტაინს...“
| ავტორი = [[ჯექსონ ბრაუნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერს თავისი დრო აქვს ─ ნგრევასაც და შენებასაც, თქმასაც და ართქმასაც.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ ხშირად ვფლანგავთ მთელ დღეს, რადგან გვახსოვს, რომ არსებობდა გუშინდელი დღე და გვჯერა, რომ დადგება ხვალინდელიც.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „აწმყო ეკუთვნის ცოცხალთ, ნამყო ─ მეცნიერთა და მერმისი ─ დიდბუნებოვან კაცთა.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი დროს გამონახავს ყველაფრისთვის, რაც მისთვის ღირებულია და გულით სწადია!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხანდახან ხუთი წუთი კაცს მთელ საუნჯეს ურჩევნია.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო მიდის, დრო ცვლის სახეებს, სულ სხვა სინათლე ეფინებათ მათ.“
| ავტორი = [[სერგეი ესენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დრო ქვასაც ფშვნის.“
| ავტორი = [[სერგეი ესენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო სწრაფად მიფრინავს... ჩვენ მხოლოდ ნაპერწკლები ვართ, რომლებსაც სურთ, რაც შეიძლება მკაფიოდ ანათებდნენ, სანამ ქარში გაქრებიან...“
| ავტორი = [[ჯანი ვერსაჩე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საათი დროს გვიჩვენებს, დრო კი ─ ადამიანებს.“
| ავტორი = [[ლუკ დე კლაპიე ვოვენარგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „დროის ფასი თუ არ იცი, შენს დროსა და წუთისოფელში ვერ იცხოვრებ!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრომ და მასთან ერთად ჭკუამ განხეთქილება ჩამოაგდო ჩემსა და იმ ხალხს შორის, ვისაც ვიცნობდი და მიყვარდა...“
| ავტორი = [[დენიელ კიზი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ყვავილები ელჯერნონისთვის” (1966 წ.)
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო განამტკიცებს მეგობრობას და აუფერულებს სიყვარულს.“
| ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დრო კურნავს თითქმის ყველაფერს ─ მიეცით დროს დრო!“
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ დეპრესიაში ხარ, ესე იგი წარსულში ცხოვრობ; თუ შფოთავ, მომავალში ცხოვრობ. თუ მშვიდად ხარ, ესე იგი ცხოვრობ აწმყოში.“
| ავტორი = [[ლაო ძი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნუ უყურებ საათს; უყურე რას აკეთებს ის ─ არ ჩერდება!“
| ავტორი = [[სემ ლევენსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ დროის კარგვით სიამოვნებას იღებ, ეს დრო არ არის დაკარგული.“
| ავტორი = [[ჯონ ლენონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სასამართლო ის ადგილია, სადაც ყველაზე მეტად გჭირდება მოთმინება, რადგან სიმართლის დადგენა ხშირად დროს მოითხოვს, გამძლეობა კი - ამ დროსთან გამკლავებას.“''
| ავტორი = [[ნელსონ მანდელა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„არ ფანტო დრო იმ ადამიანზე, რომელიც არ ისწრაფვის იმისკენ, რომ დრო შენთან ერთად გაატაროს.“''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„დრო ─ გულის ჭრილობების შესანიშნავი მკურნალია; თუ სულ ვერ წაშლის, აყუჩებს მაინც ყოველგვარ ─ თვით უსაშინელეს ტკივილსაც კი.“''
| ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.)
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო ცნობიერების გარეშე ─ ცხოველური სამყაროა. დრო ცნობიერებასთან ერთად ─ ადამიანი. ცნობიერება დროის გარეშე ─ არსებობის უმაღლესი საფეხური.“
| ავტორი = [[ვლადიმერ ნაბოკოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთხელ მითხრეს, რომ დრო მტაცებელია და ჩვენზე ნადირობს, მაგრამ მე უფრო მჯერა, რომ დრო ჩვენი თანამგზავრია, რომელიც მოგზაურობისას თან გვახლავს და გვახსენებს, რომ დავაფასოთ ყოველი წუთი, რადგან ის აღარასოდეს განმეორდება.“
| ავტორი = [[ჟან-ლუკ პიკარდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დრო ─ მათემატიკური სიზუსტით უნდა გათვალო, უძვირფასესია!“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „წამის სიხარული ─ აი, ცხოვრება! მხოლოდ ის არის მარადისობასთან ყველაზე ახლოს...“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ღამით დრო გაჩერებულია ─ მხოლოდ საათი მიდის.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ამბობენ, დრო წახდაო... არა, ბატონებო! დრო არ წამხდარა და არც არასოდეს წახდება ─ მხოლოდ ადამიანები წახდნენ თავიანთი უგუნურობით!“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„დიდებული მომენტი თუ მეტად დიდხანს გაგრძელდა, კარგავს თავის დიდებულებას.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველ ჩვენგანს ჰყავს საკუთარი დროის მანქანა ─ მოგონებები, რომლებიც წარსულში გვაბრუნებენ და ოცნებები, რომლებსაც მომავალში გადავყავართ...“
| ავტორი = [[ჰერბერტ უელსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „არც თქვენ შეგრჩებათ ერთი დრო, ვინც ხმა-მაღლა ჰყივითა.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ტყუილად ნუ გაფლანგავთ დროს კედელზე კაკუნით, იმ იმედით, რომ კედელი კარად გადაიქცევა!“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გაქვს დრო მუშაობისთვის და გაქვს დრო სიყვარულისთვის ─ სხვა რამისთვის დრო უბრალოდ არ გრჩება...“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო მხოლოდ სიყვარულს დაინდობს!..“
| ავტორი = [[ირაკლი ჩარკვიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დიდზე დიდია ერთად შეკრებილი და ნაყოფიერად მოხმარებული წუთების ფასი და აუნაზღაურებელია ის დანაკარგი, რასაც მათი უქმად გაფლანგვა მოგცემს.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „დროც ადამიანივითაა ─ სანამ არ დაკარგავ, მის ნამდვილ ფასს ვერ გაიგებ...“
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი სიმდიდრე ─ დრო; მთავარია, ის არ გაფლანგო უაზროდ ლაყბობაში...“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო არასოდეს არ მოდის ─ იგი მიდის და ვინც მას არ გაჰყვება, დაიღუპება!“
| ავტორი = [[მიხეილ ჯავახიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
მეფეებიც კარგ დროს ატარებენ
„დრო ზედმეტად ნელია მათთვის, ვინც ელოდება; ზედმეტად სწრაფი ─ მათთვის, ვისაც ეშინია;
ზედმეტად გრძელი ─ მათთვის, ვინც გლოვობს;
ზედმეტად მოკლე ─ მათთვის, ვისაც უხარია;
ხოლო იმათთვის, ვისაც უყვარს ─ დრო მარადისობაა.“
{{Q
| ციტატა = „ჩვეულებრივი ადამიანი ფიქრობს, როგორმე გაატაროს დრო; ჭკვიანი ადამიანი ფიქრობს ─ როგორ გამოიყენოს დრო.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საათი იაფია, მაგრამ დრო ძვირია...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რაც უფრო ადრე აიცრუებ უვარგის ხალხზე გულს, მით უფრო მეტი დროის ეკონომიას გააკეთებ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კარგ რამეებს დრო სჭირდება.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :- რას ვკარგავთ ყველაზე ხშირად?
:- დროს ადამიანებზე, რომლებიც ამას არ იმსახურებენ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :არ თქვა ვინმეზე მეტი ხარ რამით,
:არ თქვა ვინმეზე მეტი შექმენი,
:არავინ იცის დრო ვის რად გვაქცევს,
:დრონი მეფობენ, არა ─ მეფენი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ახლა არ გაქვს დრო, მერე არ გექნება ძალა, შემდეგ არ იქნები შენ. ინდური ანდაზა
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
jun8z60sigezf0pmze49n193yafbsqw
47144
47143
2026-04-11T09:04:45Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* მ */
47144
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „წუთი ყოველთვის იწელება, წლები კი ყოველთვის სწრაფად გარბიან.“
| ავტორი = [[ანრი ფრედერიკ ამელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველ კრიტიკოსს შორის ყველაზე გენიალური, დიდებული და სამართლიანია დრო.“
| ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თქვენ ზუსტად იმდენივე დრო გაქვთ, რამდენიც ჰქონდათ მიქელანჯელოს, ლეონარდო და ვინჩს, თომას ჯეფერსონს ან ალბერტ აინშტაინს...“
| ავტორი = [[ჯექსონ ბრაუნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერს თავისი დრო აქვს ─ ნგრევასაც და შენებასაც, თქმასაც და ართქმასაც.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ ხშირად ვფლანგავთ მთელ დღეს, რადგან გვახსოვს, რომ არსებობდა გუშინდელი დღე და გვჯერა, რომ დადგება ხვალინდელიც.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „აწმყო ეკუთვნის ცოცხალთ, ნამყო ─ მეცნიერთა და მერმისი ─ დიდბუნებოვან კაცთა.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი დროს გამონახავს ყველაფრისთვის, რაც მისთვის ღირებულია და გულით სწადია!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხანდახან ხუთი წუთი კაცს მთელ საუნჯეს ურჩევნია.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო მიდის, დრო ცვლის სახეებს, სულ სხვა სინათლე ეფინებათ მათ.“
| ავტორი = [[სერგეი ესენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დრო ქვასაც ფშვნის.“
| ავტორი = [[სერგეი ესენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო სწრაფად მიფრინავს... ჩვენ მხოლოდ ნაპერწკლები ვართ, რომლებსაც სურთ, რაც შეიძლება მკაფიოდ ანათებდნენ, სანამ ქარში გაქრებიან...“
| ავტორი = [[ჯანი ვერსაჩე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საათი დროს გვიჩვენებს, დრო კი ─ ადამიანებს.“
| ავტორი = [[ლუკ დე კლაპიე ვოვენარგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „დროის ფასი თუ არ იცი, შენს დროსა და წუთისოფელში ვერ იცხოვრებ!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრომ და მასთან ერთად ჭკუამ განხეთქილება ჩამოაგდო ჩემსა და იმ ხალხს შორის, ვისაც ვიცნობდი და მიყვარდა...“
| ავტორი = [[დენიელ კიზი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ყვავილები ელჯერნონისთვის” (1966 წ.)
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო განამტკიცებს მეგობრობას და აუფერულებს სიყვარულს.“
| ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დრო კურნავს თითქმის ყველაფერს ─ მიეცით დროს დრო!“
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ დეპრესიაში ხარ, ესე იგი წარსულში ცხოვრობ; თუ შფოთავ, მომავალში ცხოვრობ. თუ მშვიდად ხარ, ესე იგი ცხოვრობ აწმყოში.“
| ავტორი = [[ლაო ძი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნუ უყურებ საათს; უყურე რას აკეთებს ის ─ არ ჩერდება!“
| ავტორი = [[სემ ლევენსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ დროის კარგვით სიამოვნებას იღებ, ეს დრო არ არის დაკარგული.“
| ავტორი = [[ჯონ ლენონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სასამართლო ის ადგილია, სადაც ყველაზე მეტად გჭირდება მოთმინება, რადგან სიმართლის დადგენა ხშირად დროს მოითხოვს, გამძლეობა კი ─ ამ დროსთან გამკლავებას.“''
| ავტორი = [[ნელსონ მანდელა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„არ ფანტო დრო იმ ადამიანზე, რომელიც არ ისწრაფვის იმისკენ, რომ დრო შენთან ერთად გაატაროს.“''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„დრო ─ გულის ჭრილობების შესანიშნავი მკურნალია; თუ სულ ვერ წაშლის, აყუჩებს მაინც ყოველგვარ ─ თვით უსაშინელეს ტკივილსაც კი.“''
| ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.)
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო ცნობიერების გარეშე ─ ცხოველური სამყაროა. დრო ცნობიერებასთან ერთად ─ ადამიანი. ცნობიერება დროის გარეშე ─ არსებობის უმაღლესი საფეხური.“
| ავტორი = [[ვლადიმერ ნაბოკოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთხელ მითხრეს, რომ დრო მტაცებელია და ჩვენზე ნადირობს, მაგრამ მე უფრო მჯერა, რომ დრო ჩვენი თანამგზავრია, რომელიც მოგზაურობისას თან გვახლავს და გვახსენებს, რომ დავაფასოთ ყოველი წუთი, რადგან ის აღარასოდეს განმეორდება.“
| ავტორი = [[ჟან-ლუკ პიკარდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დრო ─ მათემატიკური სიზუსტით უნდა გათვალო, უძვირფასესია!“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „წამის სიხარული ─ აი, ცხოვრება! მხოლოდ ის არის მარადისობასთან ყველაზე ახლოს...“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ღამით დრო გაჩერებულია ─ მხოლოდ საათი მიდის.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ამბობენ, დრო წახდაო... არა, ბატონებო! დრო არ წამხდარა და არც არასოდეს წახდება ─ მხოლოდ ადამიანები წახდნენ თავიანთი უგუნურობით!“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„დიდებული მომენტი თუ მეტად დიდხანს გაგრძელდა, კარგავს თავის დიდებულებას.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველ ჩვენგანს ჰყავს საკუთარი დროის მანქანა ─ მოგონებები, რომლებიც წარსულში გვაბრუნებენ და ოცნებები, რომლებსაც მომავალში გადავყავართ...“
| ავტორი = [[ჰერბერტ უელსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „არც თქვენ შეგრჩებათ ერთი დრო, ვინც ხმა-მაღლა ჰყივითა.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ტყუილად ნუ გაფლანგავთ დროს კედელზე კაკუნით, იმ იმედით, რომ კედელი კარად გადაიქცევა!“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გაქვს დრო მუშაობისთვის და გაქვს დრო სიყვარულისთვის ─ სხვა რამისთვის დრო უბრალოდ არ გრჩება...“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო მხოლოდ სიყვარულს დაინდობს!..“
| ავტორი = [[ირაკლი ჩარკვიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დიდზე დიდია ერთად შეკრებილი და ნაყოფიერად მოხმარებული წუთების ფასი და აუნაზღაურებელია ის დანაკარგი, რასაც მათი უქმად გაფლანგვა მოგცემს.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „დროც ადამიანივითაა ─ სანამ არ დაკარგავ, მის ნამდვილ ფასს ვერ გაიგებ...“
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი სიმდიდრე ─ დრო; მთავარია, ის არ გაფლანგო უაზროდ ლაყბობაში...“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „დრო არასოდეს არ მოდის ─ იგი მიდის და ვინც მას არ გაჰყვება, დაიღუპება!“
| ავტორი = [[მიხეილ ჯავახიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
მეფეებიც კარგ დროს ატარებენ
„დრო ზედმეტად ნელია მათთვის, ვინც ელოდება; ზედმეტად სწრაფი ─ მათთვის, ვისაც ეშინია;
ზედმეტად გრძელი ─ მათთვის, ვინც გლოვობს;
ზედმეტად მოკლე ─ მათთვის, ვისაც უხარია;
ხოლო იმათთვის, ვისაც უყვარს ─ დრო მარადისობაა.“
{{Q
| ციტატა = „ჩვეულებრივი ადამიანი ფიქრობს, როგორმე გაატაროს დრო; ჭკვიანი ადამიანი ფიქრობს ─ როგორ გამოიყენოს დრო.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საათი იაფია, მაგრამ დრო ძვირია...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რაც უფრო ადრე აიცრუებ უვარგის ხალხზე გულს, მით უფრო მეტი დროის ეკონომიას გააკეთებ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კარგ რამეებს დრო სჭირდება.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :- რას ვკარგავთ ყველაზე ხშირად?
:- დროს ადამიანებზე, რომლებიც ამას არ იმსახურებენ...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :არ თქვა ვინმეზე მეტი ხარ რამით,
:არ თქვა ვინმეზე მეტი შექმენი,
:არავინ იცის დრო ვის რად გვაქცევს,
:დრონი მეფობენ, არა ─ მეფენი...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ახლა არ გაქვს დრო, მერე არ გექნება ძალა, შემდეგ არ იქნები შენ. ინდური ანდაზა
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
sk5d1iyig84vockvqkt85e7nne50zhq
იმედგაცრუება
0
6685
47094
46139
2026-04-10T13:51:35Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* პ */
47094
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „უბრალოდ არ იყო ჩემი ─ დღე... კვირა... თვე... წელი... საუკუნე... ამის დედაც!“
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = :მე რაც ვიყავი, ისა ვარ ისევ,
:და შენ სრულიად გადასხვაფერდი.
| ავტორი = [[ტერენტი გრანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „შენ თუ გგონია, რომ რა გულითაც გვერდში უდგახარ ხალხს, იმავე გულით დაგიდგებიან შენც ─ უბრალოდ, იდიოტი ხარ!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „არ ღირს ხალხზე გაბრაზება იმისათვის, რომ მათ ვერ გაამართლეს ჩვენი იმედები ─ ჩვენ თავად ვართ დამნაშავენი... იმიტომ, რომ უფრო მეტს მოველოდით მათგან, ვიდრე საჭირო იყო.“
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “პატარა უფლისწული” (1943 წ.)
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხელ სიყვარულზე ცივ წყალს როცა გადაგისხამენ, მაშინ გაიგებ, ხეები ფოთლებს მწარე ყინვაში რად არ ისხამენ.“
| ავტორი = [[იასუნარი კავაბატა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რთულია, შეეგუო აზრს, რომ სახე, რომელიც გიყვარდა, სინამდვილეში ნიღაბი აღმოჩნდა...“
| ავტორი = [[სტივენ კინგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნურასოდეს ნუ დაიწყებ იმ ხალხთან ურთიერთობის გარკვევას, რომლებმაც იმედები გაგიცრუეს; ჯობია უსიტყვოდ დატოვო ისინი თავიანთ ნეხვში ─ არ ინანებ!“
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „დასანანია, თუ როგორ კლავენ ადამიანები თავიანთი საქციელებით ყველაფერ კარგს, რასაც მათ მიმართ ვგრძნობდით...“
| ავტორი = [[ჰით ლეჯერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ ადამიანზე წარმოდგენა ერთხელ დავკარგე, ეს იმას ნიშნავს, რომ ─ სამუდამოდ.“
| ავტორი = [[ჯეინ ოსტინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანის დაკარგვაზე უარესი მასზე წარმოდგენის დაკარგვაა!“
| ავტორი = [[ალ პაჩინო]] მარლონ ბრანდო
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში დგება წუთი, როდესაც არავისაგან აღარაფერი გიკვირს. თავისი ქმედებით ყველა საკუთარ არარაობას ამჟღავნებს.“
| ავტორი = [[ალ პაჩინო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ზოგჯერ ტყვიის გავარდნამდე კვდები, როცა დაინახავ ვინ დაგიმიზნა...“
| ავტორი = [[მარიო პიუზო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ნათლია” (1969 წ.)
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე ძლიერი გრძნობა ─ იმედგაცრუებაა. არა წყენა, არა ეჭვიანობა და სიძულვილიც კი არა... მათ შემდეგ სულში კიდევ რაღაც რჩება, იმედგაცრუების შემდეგ კი ─ სიცარიელე.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები არ ვიმსახურებთ იმედგაცრუებას ─ ადამიანები უარესს ვიმსახურებთ!“
| ავტორი = [[ნიკოლოზ ტოტოღაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “შვიდი მომაკვდინებელი გრძნობა” (2018 წ.)
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
არავის იმედი არ გქონდეს, თავს დაიცავ იმედგაცრუებისგან
ისეთს რას ეძებ, ადამიანო, რომ ამ ძებნაში ყველაფერს კარგავ?!
არ გამოსცადოთ ახლობლები, მაინც ვერ გაუძლებენ.
"ერთ მშვენიერ დღეს, შენ შეიძლება გაიღვიძო და მიხვდე, რომ დაკარგე მთვარე, ვარსკვლავების თვალიერებაში."
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი თავისი უღირსი საქციელებით თავადვე იწყებს შენი გულიდან საკუთარი თავის ამოშლას.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიძულვილი დროთა განმავლობაში ქრება, წყენაც, ბრაზიც... იმედგაცრუება კი სამუდამოდ აშორებს ადამიანებს ერთმანეთისგან.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არის რაღაც კარგი იმედგაცრუებაშიც: ის გვანთავისუფლებს ილუზიებისგან...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იმედგაცრუებები გაკვეთილს მოგცემს, თუმცა... ყოველ ჯერზე საკუთარი თავის თითო ნაგლეჯს წაიღებს და საბოლოოდ დაგრჩება გულის ერთი ნაფლეთი.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იმედგაცრუება, იცით, რა არის?... ადამიანი კედელი რომ გგონია შენი და მისივე ნანგრევებში აღმოჩნდები ბოლოს...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
mbojp484inlb6oonqm3xjisx1clehjp
სინანული
0
6687
47047
46700
2026-04-10T12:13:53Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47047
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „სინანული გონიერებაა, რომელიც გვიან მოდის.“
| ავტორი = [[კარლ ლუდვიგ ბერნე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში ერთხელ ხელში მოგხვდება ისეთი ქალი, რომელიც ბედნიერების ერთადერთი სასწაულია, მაგრამ ახალგაზრდული სიშლეგის ან უბედობის გამო, ხელს დააცდენ მას და მერე მთელი ცხოვრება სინანულად და მოგონებად გექცევა მასზე…“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :მე დღესაც ვნანობ, რომ ვერ გამიგე,
:რომ შენ ამდენ ხანს ვერ გამიცანი...
| ავტორი = [[ტერენტი გრანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ეს ფიქრი წავა ოცნების იქით”
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთ მშვენიერ დღეს, შეიძლება გაიღვიძო და მიხვდე, რომ დაკარგე მთვარე, ვარსკვლავების თვალიერებაში...“
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „სინანულს ბერძნულად „მეტანია“ ჰქვია, რაც სიტყვა-სიტყვით თარგმანში „გონების შეცვლას“ ნიშნავს. აი, ეს უნდა მოხდეს ჩვენში!“
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სინანული ასწორებს ადამიანს ─ ვისაც არ შეუძლია სინანული, მას არ შეუძლია გამოსწორება.“
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სინამდვილეში მარტო იმ შეცდომებს ვნანობთ, რომელთა გამოც კედელთან მიგვაყენებენ ხოლმე. ესეც იმიტომ, რომ გულის სიღრმეში ყოველთვის ყველამ იცის, რა არის სწორი და რა ─ არა, მაგრამ ამის მიუხედავად, მაინც ვაკეთებთ იმას, რაც ამა თუ იმ მომენტში გვინდა.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „არასოდეს გააკეთო ის, რაზეც მერე ინანებ.“
| ავტორი = [[პითაგორა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „[...] რა სიყვარულსაც შეაპარებ, იმას შეიწოვს. გულს ერთადერთი შეუძლია ─ მერე განანოს!“
| ავტორი = [[ზვიად რატიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სინანული ყველაზე უსარგებლო რამ არის ამქვეყნად ─ გამოსწორება არაფრისა შეიძლება, თორემ ეს რომ შეიძლებოდეს, ყველანი წმინდანები ვიქნებოდით!“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = :თავს სინანული სჯობია
:ბოლოჟამ დანანებასა.
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = :შენი დაკარგვა დიდხანს ვინანე...
:ან უფრო დიდხანს პოვნას ვნანობდი...
| ავტორი = [[დავით სულთანიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ოცი წლის შემდეგ თქვენ იმას უფრო ინანებთ, რაც არ გაგიკეთებიათ, ვიდრე იმას ─ რაც გააკეთეთ.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „არცერთი ადამიანის გაცნობას არ ვნანობ, ყველამ რაღაც მასწავლა, უბრალოდ ─ ზოგს ძალიან მწარედ გამოუვიდა.“
| ავტორი = [[ჩარლზ ჩაპლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვინც მალე სჭრის, ის დიდხანს ნანობს.“
| ავტორი = [[მიხეილ ჯავახიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = :- ნანობ რამეს?
:- ვნანობ...
:- რას?
:- იმ დაკარგულ დროს, რომელსაც ვუთმობდი იმ ადამიანებს, ვინც ამას არ იმსახურებდა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ზოგჯერ ერთი წუთი თავშეკავება, ნიშნავს თავი დააღწიო 100 დღიან სინანულს.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა საკუთარ თავში მოახერხებ სიყვარულის ჩაკვლას, შენ მართლა შეგიძლია გახდე დიდი ადამიანი, მაგრამ იცოდე ყოველთვის ინანებ, რომ სიყვარული განაგდე. თაობები მოგიგონებენ, ყველას ეყვარები, მაგრამ მარტოსული იქნები ცხოვრების ბოლომდე… ამიტომ როდესაც სიყვარული მოვა, კარგად დაფიქრდი…
ეს საბედისწერო გრძნობაა!!!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ყველა, ადრე თუ გვიან ინანებს შანსებს, რომელიც ეძლეოდა და არ გამოიყენა... სიტყვებს, რომლებიც უნდა ეთქვა და არ თქვა... გრძნობებს, რომლებსაც განიცდიდა და არ ამხელდა.... ბოდიში უნდა მოეხადა და არ მოიხადა... ნახვის სურვილი კლავდა და არ ნახა... ერთის ჩახუტება უნდოდა და ათ სხვას ეხუტებოდა.... უყვარდა, მაგრამ ეძებდა შემცვლელს....
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
bb5vv7r18wx9rwzjx4uwu8j6cqwwtdj
47049
47047
2026-04-10T12:15:34Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47049
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „სინანული გონიერებაა, რომელიც გვიან მოდის.“
| ავტორი = [[კარლ ლუდვიგ ბერნე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში ერთხელ ხელში მოგხვდება ისეთი ქალი, რომელიც ბედნიერების ერთადერთი სასწაულია, მაგრამ ახალგაზრდული სიშლეგის ან უბედობის გამო, ხელს დააცდენ მას და მერე მთელი ცხოვრება სინანულად და მოგონებად გექცევა მასზე…“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :მე დღესაც ვნანობ, რომ ვერ გამიგე,
:რომ შენ ამდენ ხანს ვერ გამიცანი...
| ავტორი = [[ტერენტი გრანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ეს ფიქრი წავა ოცნების იქით”
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „როგორც დედის გული ხარობს ჩვილის პირველი ღიმილით, ისევე ღმერთს უხარია, როცა ზეციდან გადმოიხედავს და ვინმე ცოდვილს დაინახავს, სულითა და გულით დამდგარს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „იმაზე უკეთ არაფერი მოიყვანს კაცს ჭკუაზე, როგორც ძველის მოგონება და მონანიება.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთ მშვენიერ დღეს, შეიძლება გაიღვიძო და მიხვდე, რომ დაკარგე მთვარე, ვარსკვლავების თვალიერებაში...“
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „სინანულს ბერძნულად „მეტანია“ ჰქვია, რაც სიტყვა-სიტყვით თარგმანში „გონების შეცვლას“ ნიშნავს. აი, ეს უნდა მოხდეს ჩვენში!“
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სინანული ასწორებს ადამიანს ─ ვისაც არ შეუძლია სინანული, მას არ შეუძლია გამოსწორება.“
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სინამდვილეში მარტო იმ შეცდომებს ვნანობთ, რომელთა გამოც კედელთან მიგვაყენებენ ხოლმე. ესეც იმიტომ, რომ გულის სიღრმეში ყოველთვის ყველამ იცის, რა არის სწორი და რა ─ არა, მაგრამ ამის მიუხედავად, მაინც ვაკეთებთ იმას, რაც ამა თუ იმ მომენტში გვინდა.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „არასოდეს გააკეთო ის, რაზეც მერე ინანებ.“
| ავტორი = [[პითაგორა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „[...] რა სიყვარულსაც შეაპარებ, იმას შეიწოვს. გულს ერთადერთი შეუძლია ─ მერე განანოს!“
| ავტორი = [[ზვიად რატიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სინანული ყველაზე უსარგებლო რამ არის ამქვეყნად ─ გამოსწორება არაფრისა შეიძლება, თორემ ეს რომ შეიძლებოდეს, ყველანი წმინდანები ვიქნებოდით!“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = :თავს სინანული სჯობია
:ბოლოჟამ დანანებასა.
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = :შენი დაკარგვა დიდხანს ვინანე...
:ან უფრო დიდხანს პოვნას ვნანობდი...
| ავტორი = [[დავით სულთანიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ოცი წლის შემდეგ თქვენ იმას უფრო ინანებთ, რაც არ გაგიკეთებიათ, ვიდრე იმას ─ რაც გააკეთეთ.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „არცერთი ადამიანის გაცნობას არ ვნანობ, ყველამ რაღაც მასწავლა, უბრალოდ ─ ზოგს ძალიან მწარედ გამოუვიდა.“
| ავტორი = [[ჩარლზ ჩაპლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვინც მალე სჭრის, ის დიდხანს ნანობს.“
| ავტორი = [[მიხეილ ჯავახიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = :- ნანობ რამეს?
:- ვნანობ...
:- რას?
:- იმ დაკარგულ დროს, რომელსაც ვუთმობდი იმ ადამიანებს, ვინც ამას არ იმსახურებდა...
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ზოგჯერ ერთი წუთი თავშეკავება, ნიშნავს თავი დააღწიო 100 დღიან სინანულს.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა საკუთარ თავში მოახერხებ სიყვარულის ჩაკვლას, შენ მართლა შეგიძლია გახდე დიდი ადამიანი, მაგრამ იცოდე ყოველთვის ინანებ, რომ სიყვარული განაგდე. თაობები მოგიგონებენ, ყველას ეყვარები, მაგრამ მარტოსული იქნები ცხოვრების ბოლომდე… ამიტომ როდესაც სიყვარული მოვა, კარგად დაფიქრდი…
ეს საბედისწერო გრძნობაა!!!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ყველა, ადრე თუ გვიან ინანებს შანსებს, რომელიც ეძლეოდა და არ გამოიყენა... სიტყვებს, რომლებიც უნდა ეთქვა და არ თქვა... გრძნობებს, რომლებსაც განიცდიდა და არ ამხელდა.... ბოდიში უნდა მოეხადა და არ მოიხადა... ნახვის სურვილი კლავდა და არ ნახა... ერთის ჩახუტება უნდოდა და ათ სხვას ეხუტებოდა.... უყვარდა, მაგრამ ეძებდა შემცვლელს....
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
hbc6g52izoiql2unwlkjqng5brlrlla
კამათი
0
6697
47099
45059
2026-04-10T14:04:14Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ბ */
47099
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „სულელების დავა მთავრდება. ჩხუბით, თორემ ჭკვიანი ხალხი ყოველთვის გამონახავს საერთო ენას.“
| ავტორი = [[თემურ ბაბლუანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უკეთესია მტრების დავა გაარჩო, ვიდრე მეგობრების, რადგან ამის შემდეგ მეგობართაგან ერთი შენი მტერი გახდება, ხოლო მტრებისგან ─ ერთი შენი მეგობარი.“
| ავტორი = [[ბიანტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არასდროს ეკამათო იდიოტს, რადგან გარშემომყოფებს ძალიან გაუჭირდებათ თქვენი ერთმანეთისგან გარჩევა!“
| ავტორი = [[არტურ ბლოხი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი ის კი არ არის, ვინც სიმართლე დაამტკიცა, არამედ ის, ვინც სიმართლე იცოდა, მაგრამ სულელს არ შეეკამათა!“
| ავტორი = [[მარლონ ბრანდო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „განათლებულ-მგრძნობიარე ადამიანებს არ უყვართ კამათი იდიოტებთან, რადგან იციან ─ ეს ერთადერთი შემთხვევაა, როდესაც თავხედს და უტიფარს გამარჯვების გვირგვინს ადგამენ!“
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ კამათში ავტორიტეტებს იმოწმებ, ამით შენს მეხსიერებას ავლენ, და არა გონებას.“
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იქ, სადაც მთავრდება ჭეშმარიტი არგუმენტები, იწყება ყვირილი.“
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ სულელს ეკამათები, ჩათვალე, რომ უკვე ორნი ხართ!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „არ ეკამათო მატყუარებს ─ ვერ გაიმარჯვებ, რადგან მათ საკუთარი ტყუილების სჯერათ!“
| ავტორი = [[ჯიმ კერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კამათში გამარჯვების საუკეთესო ხერხი, კამათის თავიდან აცილებაა.“
| ავტორი = [[დეილ კარნეგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„არ არის აუცილებელი გაიმარჯვო ყველა კამათში ─ დაეთანხმე ან არ დაეთანხმო მოსაუბრეს.“''
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„როდესაც უთანხმოება შეგექმნება მასთან, ვინც გიყვარს, განსაჯე სიტუაცია მხოლოდ ამ უთანხმოების მაგალითზე და ნუ გაიხსენებ წარსულს.“''
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „უვიცთან კამათს ყოველთვის დუმილი სჯობს.“
| ავტორი = [[პითაგორა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „მეუღლეებმა თავი უნდა შეიკავონ ჩხუბისგან, თუ მათ ერთმანეთი იმდენად არ უყვართ, რომ შემდეგ შერიგება შეძლონ.“
| ავტორი = [[ჟან როსტანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩემთან დავა და კამათი ადვილია, ჭეშმარიტებასთან ─ შეუძლებელი.“
| ავტორი = [[სოკრატე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „არასოდეს ეკამათო სულელ ხალხს, რადგან მათ დონემდე დაეცემი და ისინი გამოცდილებით ყოველთვის გაჯობებენ.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ ადამიანი გინდა გაიცნო, ერთხელ მაინც უნდა წაეჩხუბო, მხოლოდ ამის შემდეგ შეძლებ მის შეფასებას.“
| ავტორი = [[ანა ფრანკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩემი დაკვირვებით, მხოლოდ ბრძენს ან მომავალ ბრძენს უყვარს განსხვავებული აზრის მოსმენა... ჩვეულებრივი დიალოგისას განსხვავებული აზრის გამო ადამიანი ხმის ტონს რომ უწევს, ჩხუბი თუ არ გინდა ─ უნდა გაერიდო.“
| ავტორი = [[ტარიელ ფუტკარაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „არასდროს ეჭიდაო ღორებს ─ შენ გატალახიანდები, მათ კი ეს მოეწონებათ!“
| ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „შემჩნეული მაქვს ─ ვისაც ყველაზე ნაკლები ესმის, ყველაზე მეტს კამათობს...“
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
კამათისას ჭეშმარიტება
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, რაც მნიშვნელოვანია, აზრისა და პოზიციის ჭიდილში იბადება.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გამჭრიახობა სულაც არ არის ის, რომ კამათში გაიმარჯვო. გამჭრიახობა ისაა, კამათში საერთოდ არ ჩაება.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მეგობარი, რომელიც პატარა კამათის მერე შენი მტერი ხდება, ყოველთვის შენი მტერი იყო.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
t6u6yjmkiqdogoa9gaufzxvizvr0jdo
სიკეთე
0
6698
47050
46916
2026-04-10T12:16:16Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47050
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „არაფერი პატივისცემა და კეთილი საქმე არაა, გაჭირვებულს შენი ლუკმა რომ გაუტეხო ─ კაცის მოვალეობაა ეგ!“
| ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დათა თუთაშხია” (1962-1972 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ბოროტება ისე ხმაურობს, ხანდახან ფიქრობ, ქვეყნად მარტო ის არისო. არადა, სამყაროს ჩუმი სიკეთე მართავს.“
| ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სამყაროსთვის სიკეთის მოტანა ერთადერთი საშუალებაა, რათა ბედნიერი გახდე.“
| ავტორი = [[ჰანს კრისტიან ანდერსენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიკეთე, რომელიც მოითხოვს სიკეთითვე მიპასუხეო, აღარ არის სიკეთე ─ ეს ვაჭრობაა.“
| ავტორი = [[აკაკი ბაქრაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ამქვეყნად სიკეთის ფასი არაფერია, მაგრამ თუ კაცი კაცს სიკეთეს გაუწევს და თვითონვე მოითხოვს საფასურს, მაშინ მისი სიკეთე ერთი მუჭა ბზის ფასი ხდებაო!“
| ავტორი = [[ნინო ბეზარაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ერთი მუჭა ბზე”
}}
{{Q
| ციტატა = „ზოგჯერ სიკეთეს შუა ჯოჯოხეთში აღმოაჩენ ხოლმე.“
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.)
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „მე ქედს ვიხრი განათლებული ხალხის წინაშე, მაგრამ კეთილი ადამიანის წინაშე მუხლებზე ვდგები.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :[...] კარგი, ვინა ხარ, მაშ, შენ, ნეტავი?
:- მე ვარ ნაწილი იმ დიად ძალის, ვისაც ავი სურს და კეთილს სჩადის.
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფაუსტი” (1810 წ.)
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველა სიკეთეში დევს ბოროტება და სიკეთე.“
| ავტორი = [[ჯონი დეპი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არსებობს იმდენად შეუფასებელი სიკეთეც, რომლის გადახდაც მხოლოდ უმადურობით შეიძლება.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ ყველანი სასაცილომდე კეთილები ვართ.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველი ადამიანი დამნაშავეა იმ სიკეთის გამო, რომელიც მან არ გააკეთა.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვინც ბევრს ფიქრობს იმაზე ─ სიკეთე ვქნაო, დრო აღარ რჩება იმისთვის, რომ კეთილი იყოს.“
| ავტორი = [[რაბინდრანათ თაგორი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „კეთილისა ძალით შეიქმნა ყოველი.“
| ავტორი = [[პეტრე იბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კეთილი საქმე განსაკუთრებით იმათთვის უნდა ვაკეთოთ, ვისგანაც საპასუხო სამადლობელს არ ველოდებით.“
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მთავარია, ადამიანებს რაც შეიძლება დიდხანს შევუნარჩუნოთ სამყაროს საოცრება ─ სიკეთის შუქი თვალებში.“
| ავტორი = [[რევაზ ინანიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ადამიანებს სიკეთეს უკეთებ, კეთილი ადამიანები გიფასებენ, გულგრილები ─ გივიწყებენ, თავხედები კი ─ უფრო თავხედდებიან.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიკეთე ის კი არ არის, შენ რომ სხვას გაუკეთებ ─ აი, შენ რომ დაიმახსოვრებ სხვამ რა სიკეთე გაგიკეთა, აი, ეს არის სიკეთე.“
| ავტორი = [[კახი კავსაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ კეთილ საქმეს მეტისმეტად გავაზვიადებთ, ამით ჩვენდა უნებურად ხოტბას ვასხამთ ბოროტებას.“
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „დიდებულებს თუ ხშირად აქვთ საშუალება, სიკეთე მოგვიტანონ, იშვიათად აღეძვრებათ ეს სურვილი.“
| ავტორი = [[იმანუელ კანტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიკეთე რაღაც მხრივ არ არის სალხინებელი.“
| ავტორი = [[ფრანც კაფკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შეეცადეთ ოდნავ კეთილი იყოთ და თქვენ დაინახავთ, რომ ცუდის გაკეთებას ვეღარ შეძლებთ.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიკეთე სიტყვებში ქმნის რწმენას. სიკეთე აზრებში ქმნის სიღრმეს. სიკეთე ცხოვრებაში ქმნის სიყვარულს.“
| ავტორი = [[ლაო ძი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ბავშვები კეთილ ზღაპრებს მოისმენენ, ისინიც მოსიყვარულე, კეთილი, გულთბილი ადამიანები იქნებიან.“
| ავტორი = [[პაატა მოისწრაფიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიკეთე”
}}
{{Q
| ციტატა = ''„სიკეთეა უმიზეზო, თორემ სხვა ყველაფრისთვის იპოვი მიზეზს.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს, რომელსაც სიკეთეს უკეთებ, მადლიერების გრძნობა უნდა გაუჩნდეს შენ მიმართ და არა ─ ვალდებულების.“
| ავტორი = [[ზურაბ მხეიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცისა დიდი სიკეთე იგია, რომე სიავე არ იმახსოვროს და სიკეთით დაფაროს.“
| ავტორი = [[სულხან-საბა ორბელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „აწე კარგი საქმე ასე უნდა ქმნას, ან ღმერთმან დაუმადლოს, და ან კაცმან მოუწონოს.“
| ავტორი = [[სულხან-საბა ორბელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ორმოში ჩაგდებული მეფე“
}}
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიკეთე ადამიანს ძალას მატებს, თუ მძიმე ცხოვრებით დაღდასმულია.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = :კარგის მქმნელი კაცი ბოლოდ არ წახდების.
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
{{Q
| ციტატა = :ბოროტსა სძლია კეთილმან, არსება მისი გრძელია!
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „სიკეთე სიკეთეს აჩენს.“
| ავტორი = [[სოფოკლე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიკეთე მაშინ არის სიკეთე, როდესაც მისი გაკეთება შენ უფრო გაბედნიერებს, ვიდრე მას, ვისთვისაც ამას აკეთებ.“
| ავტორი = [[სულა სულაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მზე, რომელიც ღამე ამოდის”
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „შენთან მოსული ისე არავინ გააბრუნო, ოდნავ მაინც უკეთესად და ბედნიერად არ იგრძნოს თავი; ყველას სიკეთე დაანახე ─ გამომეტყველებით, თვალებით ან ღიმილით...“
| ავტორი = [[დედა ტერეზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიკეთე ─ ეს არის ის, რასაც დაინახავს ბრმა და გაიგონებს მუნჯი.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„კეთილ ხალხთან ურთიერთობას ბედნიერება მოაქვს.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არ არსებობს ამ ქვეყანაზე იმაზე მშვენიერი გრძნობა, ვიდრე შეგრძნება, რომ შენ გაუკეთე ადამიანებს ერთი წვეთი სიკეთე მაინც.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„კეთილ ადამიანებს აქვთ უნარი დაინახონ და იწამონ სიმართლის შესაძლებლობა, იმავე დროს ისინი მეტად ცხადად ხედავენ ცხოვრების ბოროტებასა და სიცრუეს, რაც შეუძლებელს ხდის მიიღონ სერიოზული მონაწილეობა ამ ცხოვრებაში.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ააშენე კეთილი საქმეების ციხესიმაგრე და იმაზე მყარი არაფერი იქნება.“
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიკეთის კეთებასაც სიბრძნე სჭირდება ─ კეთილი ის კი არ არის, ვინც სიკეთეს აკეთებს, არამედ ის ─ ვისაც ბოროტების ქმნა არ შეუძლია...“
| ავტორი = [[გოდერძი ურგებაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიკეთის გაცემით ჯერ არავინ გაღარიბებულა.“
| ავტორი = [[ანა ფრანკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „მამაკაცი, რომელსაც კეთილშობილური საქციელის ჩადენა შეუძლია, ქალების მხრიდან სიყვარულისთვის განწირულია.“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველა კაცმა რომ იგი სიკეთე ჰქმნას, რის შემძლებიც არის, ქვეყნიერებაზე უბედურნი აღარ იქნებიან.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :სიკეთით სძლიე შენს მტერსა,
:ერიდე სისხლით ზღვევასა:
:სულგრძელობითა ძლევა სჯობს
:ვაჟკაცობითა ძლევასა.
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დამაკვირდი”
}}
{{Q
| ციტატა = :სიკეთის ფასი არ ითქმის,
:სულ მისხლით იწონებაო,
:ჰქმენ და საზღაურს ნუ ელი,
:წადი, წინ დაგიხვდებაო!..
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, რაც სხვის საკეთილდღეოდ კეთდება, სიკეთის გამოვლინებაა.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დამუნათებული, წაყვედრებული კეთილი, ... ბოროტზე უარესია და უმძიმესი ასატანად.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გაუმართლებელი, გადამეტებული სიკეთე ბოროტებას აღვივებს მხოლოდ.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ბოროტება ისე ხმაურობს, ხანდახან ფიქრობ, ქვეყნად მარტო ის არისო. არადა, სამყაროს ჩუმი სიკეთე მართავს.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = :შპალერის ყვავილს
:ლურსმანი მოარიდა
:და უკვე იცი,
:არავის გაწირავს.
| ავტორი = [[ვაჟა ხორნაული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „45 წლიანი კვლევა-ძიების შემდეგ, საუკეთესო რჩევა, რაც მე შემიძლია ადამიანებს მივცე, ისაა, რომ ოდნავ უფრო კეთილად მოექცნენ ერთმანეთს.“
| ავტორი = [[ოლდოს ჰაქსლი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ვინც ძერას დაშავებული ფრთა მოურჩინა, ის აგებს პასუხს მისი კლანჭების მოქმედებაზეც.“
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არ უნდა გაუკეთო ადამიანს ათასი სიკეთე, როცა თვლა ათამდე იცის!..“
| ავტორი = [[ენტონი ჰოპკინზი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
მიმოფანტე სიკეთე და როცა თავად დაგჭირდება შველა, წინ კონად შეკრული დაგხვდება!
{{Q
| ციტატა = „დაე, შენი სიკეთე თოვასავით იყოს, რომელიც არ არჩევს არავის და ყველას ათოვს.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ვისაც სჯერა, რომ კეთილი ადამიანი ვარ ─ დიდი მადლობა; ვინც მიცნობს, გთხოვთ ─ არაფერი უთხრათ სხვებს.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიკეთე ყოველთვის დაგიბრუნდებათ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიკეთე, მზისგან განსხვავებით, დღედაღამ ანათებს!“
| ავტორი = [[აღმოსავლური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ სიკეთეს თესავ და არ ამოდის, დასათესად სხვა ადგილი შეარჩიე.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიკეთე არ დაიმალება.“
| ავტორი = [[ძველი რომაული გამოთქმა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ყოველთვის მინდოდა, რომ ყველასთვის სიკეთით მეპასუხა, მაგრამ ცხოვრებამ მასწავლა, რომ ყველას ისე მოვექცე, როგორც დაიმსახურებენ!
სიკეთე ძაღლსაც არ დაავიწყდება.
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
f44oiyh9sw69xdaxr6frbruhclec1gb
ბოროტება
0
6699
47167
47012
2026-04-11T10:21:18Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ჰ */
47167
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ბოროტება სიკეთის ნაკლებობაა.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბოროტი კაცი ცოდვაა, მკვდარ კაცზე უარესია...“
| ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დათა თუთაშხია” (1962-1972 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ბოროტ ადამიანს კეთილი პირუტყვი სჯობიაო!“
| ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჭიამაია და ბოროტი კაცი”
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „შეიძლება სულელი ვიყო, მაგრამ უშუალო ბოროტების არ მჯერა.“
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ბოროტი ადამიანები არ არსებობენ დედამიწაზე, არიან მხოლოდ ─ უბედურები.“
| ავტორი = [[მიხეილ ბულგაკოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბოროტი ადამიანების ცხოვრება განგაშით არის სავსე.“
| ავტორი = [[დენი დიდრო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მე არ მინდა და არ შემიძლია დავიჯერო, რომ ბოროტება შეიძლება იყოს ადამიანის ნორმალური მდგომარეობა.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ბოროტის ნაბოძებისგან სიკეთეს ნურას მოელი.“
| ავტორი = [[ევრიპიდე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „გული სიყვარულით ისე უნდა აივსო, სიავისთვის ადგილი არ დაიტოვო.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქვეყნად არსებული ბოროტება ყოველთვის უვიცობითაა გამოწვეული და კეთილ ნებას თითქმის ისეთივე ზიანის მოტანა შეუძლია, რაც ბოროტებას, თუკი მას ცოდნის შუქი არ ეფინება.“
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ფუფუნებისკენ მიდრეკილება ყველაზე დიდი ბოროტებაა ადამიანის ცხოვრებაში.“
| ავტორი = [[იმანუელ კანტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნუ მისცემ ბოროტებას იმის შანსს, რომ დაგარწმუნოს, თითქოს მის საიდუმლოებებს შეიცნობ.“
| ავტორი = [[ფრანც კაფკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბოროტი ადამიანის ცქერითა და სმენით თავადაც ბოროტდები.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :თუმცა იცვალა გველმა პერანგი ─
:გველადვე დარჩა, გულით ვერაგი.
| ავტორი = [[ივანე კრილოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბოროტი ადამიანები ბუზებს ჰგვანან, რომლებიც ადამიანის სხეულზე დადიან და მხოლოდ მის წყლულებზე შეჩერდებიან ხოლმე.“
| ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „ნებისმიერი ბოროტება ისტორიაში ჩადენილია სიკეთის და პროგრესის სახელით!“
| ავტორი = [[მერაბ მამარდაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „ბოროტება საკუთარ თავს ვნებს.“
| ავტორი = [[იოანე ოქროპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = :ბოროტიმცა რას შეექმნა კეთილისა შემოქმედსა?
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველანაირი ბოროტება უძლურებისგან იბადება.“
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საიდან წარმოსდგება ბოროტმოქმედებანი, თუ არა ადამიანთა შორის არსებული დამღუპველი უთანასწორობისაგან?!“
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ბოროტება, რომელიც გგონია, შეგრჩა ─ შენი შვილების გზაზე დატოვებული ბომბია...“
| ავტორი = [[მიგელ დე სერვანტესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ბოროტება მხოლოდ ჩვენშია, ანუ იქ არის, საიდანაც მისი ამოღება შეიძლება.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„განკიცხვის ღირსია ყოველი ნაძალადევი რეფორმა, იმიტომ რომ იგი ოდნავადაც ვერ გამოასწორებს ბოროტებას, ვიდრე ადამაინები ისეთებად დარჩებიან, როგორნიც არიან, იმიტომ კიდევ, რომ სიბრძნე არ საჭიროებს ძალადობას.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბოროტი არ იბადება არადროს კაცი! მის გაბოროტებაში გამზრდელი, მშობლები და თვითონ ჩვენა ვართ დამნაშავე!“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ახლა ამის ნაკლებობას უდიდეს ბოროტებად მივიჩნევ ─ მე არ მყავს მეგობარი.“
| ავტორი = [[მერი შელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფრანკენშტაინი” (1818 წ.)
}}
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ავი და ბოროტი გულში არ ჩაიდო, თორემ დაგამძიმებს და ამ მზიან ქვეყანაზე სიარული გაგიჭირდება.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გაიზრდები და დაგავიწყდება”
}}
{{Q
| ციტატა = „ვერავითარი მანკიერება ვერ მოგვერევა, თუკი სულიერად მზად ვიქნებით მის აღსაქმელად, მისი სიავკარგის გასაანალიზებლად.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიცოცხლისათვის” (1988 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბოროტების წინააღმდეგ ბრძოლა ადამიანს არ ხდის სიკეთის მიმდევრად.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ვერ ვხვდები, რატომ არ შეიძლება კაცი იყოს ისეთი ბოროტი, როგორიც ბუნებაა.“
| ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბოროტი აზრები სულის თვითმკვლელობაა.“
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მარტოხელა კაცი ყოველთვის ბოროტია.“
| ავტორი = [[კორეული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ბოროტების გარეშე სიკეთე არ იარსებებდა
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
o48pgaysn9fqfv2vxmpta3x0fbt2mzc
სამართალი
0
6700
47103
47004
2026-04-10T14:11:41Z
გიორგაძე.ლანა
5265
47103
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
ებრაული სიბრძნე: ღმერთს არ ეჩქარება, მაგრამ მისი სამართალი არასოდეს იგვიანებს...
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხალხის უმაღლესი და დამახასიათებელი ნიშანია სამართლიანობის განცდა.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ ძალა და სამართალი უკავშირდება, რა იქნება ამა ქვეყნად ამ კავშირზე დიადი და უძლეველი?“
| ავტორი = [[ესქილე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = :დიდ კაცთან პატარა კაცსა
:როდის გასვლია მართალი?!
| ავტორი = [[ივანე კრილოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მგელი და კრავი”
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქვეყანას სამი რამ აკლია: ცას ─ კიბე, ზღვას ─ ხიდი, ადამიანს კი ─ სამართალი.“
| ავტორი = [[გიორგი ლეონიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ნატვრის ხე” (1962 წ.)
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხალხის უმაღლესი და დამახასიათებელი ნიშანია სამართლიანობის განცდა.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოს ურყევი საძირკველი სამართლიანობაა.“
| ავტორი = [[პინდარე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „მე გამასამართლებენ ისე, როგორც ბავშვები ასამართლებენ ექიმს.“
| ავტორი = [[სოკრატე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „სამართალი უნდა იყოს სწრაფი და სწორი.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველას რომ ისე მოექცე, როგორც ეკადრება, არავის არ ასცდება გამათრახება.“
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :ვინაც სხვის ცრემლის ფასითა
:თითონ იკეთა სადილი,
:ბოლო ჟამს გაუმწარდება
:იმასაც გულის წადილი.
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ნახევარ-წიწილა” (VIII ნაწილი)
}}
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „იმის მტკიცება, რომ სამართლიანობას სურს ყველაფერი თანაბარი იყოს, სიცრუეა, ყოველ ადამიანს სამართლიანად სურს, ჰქონდეს საკუთარი.“
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
სხვისთვის რაც გემეტება, არც შენთვის დაიგვიანებს...
{{Q
| ციტატა = „იყო კეთილი, ეს ადვილია, შედარებით რთულია ─ იყო სამართლიანი.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
"ყველას ისე მოექეცი, როგორც იმსახურებენ. ეს არც შურისძიებაა და არც სიამაყე, ეს საღი აზროვნებაა.“
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
1fcfxk9hhiq4rikzsx6xx8j7n79u6oj
47163
47103
2026-04-11T10:13:18Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* უ */
47163
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
ებრაული სიბრძნე: ღმერთს არ ეჩქარება, მაგრამ მისი სამართალი არასოდეს იგვიანებს...
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხალხის უმაღლესი და დამახასიათებელი ნიშანია სამართლიანობის განცდა.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ ძალა და სამართალი უკავშირდება, რა იქნება ამა ქვეყნად ამ კავშირზე დიადი და უძლეველი?“
| ავტორი = [[ესქილე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = :დიდ კაცთან პატარა კაცსა
:როდის გასვლია მართალი?!
| ავტორი = [[ივანე კრილოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მგელი და კრავი”
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქვეყანას სამი რამ აკლია: ცას ─ კიბე, ზღვას ─ ხიდი, ადამიანს კი ─ სამართალი.“
| ავტორი = [[გიორგი ლეონიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ნატვრის ხე” (1962 წ.)
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხალხის უმაღლესი და დამახასიათებელი ნიშანია სამართლიანობის განცდა.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოს ურყევი საძირკველი სამართლიანობაა.“
| ავტორი = [[პინდარე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „მე გამასამართლებენ ისე, როგორც ბავშვები ასამართლებენ ექიმს.“
| ავტორი = [[სოკრატე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „სამართალი უნდა იყოს სწრაფი და სწორი.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „სამართლიანობა არის მუდმივი და მარადიული ნება, მისი მიზანია ადამიანს მიანიჭოს ის, რასაც იმსახურებს.“
| ავტორი = [[დომიტუსი ულპიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველას რომ ისე მოექცე, როგორც ეკადრება, არავის არ ასცდება გამათრახება.“
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :ვინაც სხვის ცრემლის ფასითა
:თითონ იკეთა სადილი,
:ბოლო ჟამს გაუმწარდება
:იმასაც გულის წადილი.
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ნახევარ-წიწილა” (VIII ნაწილი)
}}
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „იმის მტკიცება, რომ სამართლიანობას სურს ყველაფერი თანაბარი იყოს, სიცრუეა, ყოველ ადამიანს სამართლიანად სურს, ჰქონდეს საკუთარი.“
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
სხვისთვის რაც გემეტება, არც შენთვის დაიგვიანებს...
{{Q
| ციტატა = „იყო კეთილი, ეს ადვილია, შედარებით რთულია ─ იყო სამართლიანი.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
"ყველას ისე მოექეცი, როგორც იმსახურებენ. ეს არც შურისძიებაა და არც სიამაყე, ეს საღი აზროვნებაა.“
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
g9qgtsawx4gfv5sebvrnnrwts7arcgy
47171
47163
2026-04-11T10:28:17Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ბ */
47171
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
ებრაული სიბრძნე: ღმერთს არ ეჩქარება, მაგრამ მისი სამართალი არასოდეს იგვიანებს...
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ ექიმები მკურნალობენ სხეულს, ხოლო სასულიერო პირები სულს, იურისტები კურნავენ სოციალურ განხეთქილებებს.“
| ავტორი = [[ბენედიქტ XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხალხის უმაღლესი და დამახასიათებელი ნიშანია სამართლიანობის განცდა.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ ძალა და სამართალი უკავშირდება, რა იქნება ამა ქვეყნად ამ კავშირზე დიადი და უძლეველი?“
| ავტორი = [[ესქილე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = :დიდ კაცთან პატარა კაცსა
:როდის გასვლია მართალი?!
| ავტორი = [[ივანე კრილოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მგელი და კრავი”
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქვეყანას სამი რამ აკლია: ცას ─ კიბე, ზღვას ─ ხიდი, ადამიანს კი ─ სამართალი.“
| ავტორი = [[გიორგი ლეონიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ნატვრის ხე” (1962 წ.)
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხალხის უმაღლესი და დამახასიათებელი ნიშანია სამართლიანობის განცდა.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოს ურყევი საძირკველი სამართლიანობაა.“
| ავტორი = [[პინდარე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „მე გამასამართლებენ ისე, როგორც ბავშვები ასამართლებენ ექიმს.“
| ავტორი = [[სოკრატე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „სამართალი უნდა იყოს სწრაფი და სწორი.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „სამართლიანობა არის მუდმივი და მარადიული ნება, მისი მიზანია ადამიანს მიანიჭოს ის, რასაც იმსახურებს.“
| ავტორი = [[დომიტუსი ულპიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველას რომ ისე მოექცე, როგორც ეკადრება, არავის არ ასცდება გამათრახება.“
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :ვინაც სხვის ცრემლის ფასითა
:თითონ იკეთა სადილი,
:ბოლო ჟამს გაუმწარდება
:იმასაც გულის წადილი.
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ნახევარ-წიწილა” (VIII ნაწილი)
}}
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „იმის მტკიცება, რომ სამართლიანობას სურს ყველაფერი თანაბარი იყოს, სიცრუეა, ყოველ ადამიანს სამართლიანად სურს, ჰქონდეს საკუთარი.“
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
სხვისთვის რაც გემეტება, არც შენთვის დაიგვიანებს...
{{Q
| ციტატა = „იყო კეთილი, ეს ადვილია, შედარებით რთულია ─ იყო სამართლიანი.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
"ყველას ისე მოექეცი, როგორც იმსახურებენ. ეს არც შურისძიებაა და არც სიამაყე, ეს საღი აზროვნებაა.“
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
6u2jv0muckdvmsjf9ggo0iyssumgqpi
დავიწყება
0
6713
47117
46526
2026-04-10T15:05:42Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47117
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „მე თუ მკითხავ, არაფრის და არავის დავიწყება არ ღირს ─ პირიქით, კარგად უნდა გახსოვდეს შენი შეცდომები, რომ ყელში წაგიჭიროს მაშინ, როცა ისევ დააპირებ ვინმეს ნდობას.“
| ავტორი = [[დანტე ალიგიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :ვერ დაივიწყებ, ვინც გიყვარს,
:შეყვარებული დარჩები …
| ავტორი = [[ლადო ასათიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ბარდნალა”
}}
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „მე არ მესმის, როგორ შეიძლება ისეთი ქალი დაივიწყო, თუნდაც ერთხელ ძლიერ რომ გყვარებია?!“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დიონისოს ღიმილი” (1925 წ.)
}}
=='''დ'''==
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები ვერ შესძლებდნენ ეცხოვრათ, ღმერთებს რომ დავიწყების უნარი არ მიეცათ.“
| ავტორი = [[ევრიპიდე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მოყენებულ ზიანს აპატიებ, მაგრამ ვერ დაივიწყებ.“
| ავტორი = [[ეზოპე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „მე არავინ მავიწყდება ─ უბრალოდ, ვაკვირდები ვის ვახსოვარ...“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „დიდი ხნით უსაშველოდ შეყვარებულ ქალთან პირველი პაემანი გახსოვთ? ─ გახსოვთ, აბა რა ჯანდაბა დაგავიწყებთ!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ამბობენ, ძილი ხანმოკლე სიკვდილიაო... ძილი რომ ვერ მავიწყებს შენს თავს, ვერც სიკვდილი დამავიწყებს?!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „სულ მახსოვს, რომ უნდა დაგივიწყო...“
| ავტორი = [[იასუნარი კავაბატა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საშინელება ის კი არ არის, რომ მოგატყუეს ან გაგქურდეს, საშინელება ისაა, რომ შენ ეს არ გავიწყდება.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სიკვდილი იმიტომ კი არ მოდის, რომ ბერდები, არამედ იმიტომ, რომ გივიწყებენ.“''
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„დავიწყება? რა თქმა უნდა, უწყალო დროთა რბოლას ეს აუცილებლივ მოჰყვება, მაგრამ ძალიან შორი, თუმცა უებარი საშუალებაა.“''
| ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.)
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = :- განა ცოტაა ქვეყნად ერთი მეორის მსგავსი ადამიანი?!
:- დიახ, მაგრამ არიან ადამიანები, რომელნიც არასდროს არ გვავიწყდებიან...
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთმანეთს არასდროს დავივიწყებთ, მაგრამ არც არასდროს დავუბრუნდებით...“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის გვიყვარდა ერთმანეთი, მაგრამ ყოველთვის ვავიწყდებოდით მერე...“
| ავტორი = [[გურამ რჩეულიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიყვარული შემოდგომაზე” (1956 წ.)
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „დაივიწყეთ თქვენივე საკუთარი თავის და სხვისი შებრალება; დაივიწყეთ ყველაფერი და ყველაფერს გაიგებთ.“
| ავტორი = [[ტიციან ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ არაფერს ვივიწყებთ, სიკეთის გარდა.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სწორად ცხოვრება ნიშნავს არაფერი არ გახსოვდეს.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „გონებას იმის დავიწყება სჩვევია, რისი პატიებაც სინდისს უჭირს.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ავსა და კარგსა კაცისას როდი ივიწყებს სოფელი.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „უპატიებელი განა რა არის, მაგრამ დავიწყებაა შეუძლებელი...“
| ავტორი = [[ჩარლზ ჩაპლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „ვერანაირ დანაშაულს ვერ დაივიწყებ, სანამ მის გამო სინდისი გქენჯნის.“
| ავტორი = [[შტეფან ცვაიგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მოუთმენლობა გულისა” ( წ.)
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „რაც დრო გავა, უფრო მეტი და მეტი იქნება დასამახსოვრებელი, მაგრამ ყველაფრის დამახსოვრება უნდა შესძლოს კაცმა ─ უნდა შესძლოს! დავიწყება დამარცხებას ნიშნავს.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „შენ ვერასოდეს დაივიწყებ იმას, ვინც ჩირაღდნით მოვიდა შენთან და სიბნელიდან გამოგიყვანა...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები დაივიწყებენ იმას, რაც თქვი... იმასაც, რაც გააკეთე... მაგრამ არასოდეს დაივიწყებენ იმას, რაც იგრძნეს შენი წყალობით.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა ვინმეს შეხვდები, ის ბოლომდე არ გავიწყდება ─ უბრალოდ, მოგონებებს დრო სჭირდებათ, ისევ მოაღწიონ გულამდე...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მოჩვენებებით გატაცებულნი” (2001 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთი წუთი არის საჭირო ვიღაცის შესამჩნევად, საათი ─ მოსაწონებლად, 1 დღე ─ შესაყვარებლად და მთელი ცხოვრება ─ დასავიწყებლად.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „და როცა დაივიწყებ მათ, ვინც არ ღირს გასახსენებლად ─ საკუთარ თავზე იმარჯვებ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არ გაბედო და არავის უსაყვედურო რატომ დაგავიწყდიო ─ ესე იგი, აღარ უნდიხარ და მორჩა!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „და ოდეს შენი დავიწყება მე გადავწყვიტე, წარმოიდგინე ─ ფიქრი ისევ შენით დავიწყე...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იმ ადამიანთა დავიწყება შეუძლებელია, რომელთა გვერდით ყოფნისას ჩვენ ყველაფერი დავიწყებული გვქონდა.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
9o3ga9zdegpy650tts77jzo9p4imy6h
სულელი
0
6719
47044
46988
2026-04-10T12:12:01Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47044
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველამ იცის, რომ ეს შეუძლებელია, მაგრამ აი, მოდის უმეცარი, რომელმაც ეს არ იცის, და სწორედ ის აკეთებს აღმოჩენას.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იდიოტი დარწმუნებულია, რომ მის გარდა ყველანი იდიოტები არიან.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებს კრეტინებად ნუ მიიჩნევთ, მაგრამ ნუ დაგავიწყდებათ ─ ისინი კრეტინები არიან!“
| ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ოხ, რა წამებაა უსმინო, როცა ორატორი მოსაწყენ სიტყვას გატყლარჭულად წარმოთქვამს, ანდა უნიჭო პოეტი თავის უბადრუკ ლექსებს პათოსით კითხულობს.“
| ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ხასიათები, ანუ ჩვენი საუკუნის ზნე-ჩვეულებანი” (1839 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სულელი მუდამ მოძებნის უფრო მეტ სულელს, რომელთაც გააკვირვებს.“
| ავტორი = [[ნიკოლა ბუალო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვერავინ მგვრის შიშს ისე, როგორც სულელი, რომელიც შეპყრობილია ჭკვიანად გახდომის სურვილით.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „სულელს ის აყენებს ზიანს, ვინც მას აქებს.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არაფერი ისე არ ამძიმებს ადამიანს, როგორც ცარიელი თავი.“
| ავტორი = [[სოლომონ დოდაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაური იდიოტი ვარ, თუკი ვამჩნევ, რომ იდიოტად მთვლიან?!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „როდესაც სულელი ადამიანი წარმატებას აღწევს, ის კიდევ უფრო სულელი ხდება და არა უფრო ჭკვიანი.“
| ავტორი = [[არსენ ვენგერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „რამდენიც გინდა გაანათლე, შტერი ─ შტერია!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იდიოტი ჩემი თავიც მეყოფა, სხვა რომ არ დავიმატო.“
| ავტორი = [[კარლ გუსტავ იუნგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუკი ადამიანი ვერ იგებს, რას ეუბნებით, ის საკუთარ თავს კი არა ─ თქვენ ჩაგთვლით სულელად!“
| ავტორი = [[კარლ იუნგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „სულელი მთელ სიცოცხლეს გაატარებს ბრძენის გვერდით და ოდნავადაც ვერ შეიცნობს ჭეშმარიტებას, ისევე, როგორც კოვზი ვერასოდეს გაიგებს საჭმლის გემოს.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „სჯობს, რეგვენი იყო და შენი აზრები გქონდეს, ვიდრე ბრძენი ─ სხვისი აზრებით.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა, ვინც აცხადებს, რომ სხვა ბრიყვი ადამიანია, ბრაზობს, როდესაც ამ უკანასკნელს შესაძლებლობა ეძლევა საწინააღმდეგო დაამტკიცოს.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „მტკიცებულებათა ვერცერთი რაოდენობა ვერ დაარწმუნებს იდიოტს!“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „ტვინდახურული ადამიანების პრობლემა ისაა, რომ მათი პირი მუდამ ღიაა!“
| ავტორი = [[მიშელ უელბეკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = :ბრიყვი ჭკვიანის ბარგია,
:ზურგით სათრევი გუდადა, ─
:უნდა ჭკვიანმა ასწოროს
:ბრიყვის ნათალი მრუდადა.
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქებათა-ქება (ჯანღმა დაჰფარა ქვეყანა)”
}}
{{Q
| ციტატა = „აზრის წარმოთქმა რომელიმე საგანზე, თვით საგნის შეუსწავლელად და შეუგნებლად ─ მხოლოდ რეგვენს ადამიანს შეუძლია!“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბრიყვისთვის და სულელისთვის საკუთარი ჭკუის ჩვენების მხოლოდ ერთი გზა არსებობს ─ ხმა არ გასცე!“
| ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდის იყო, სულელი სიბრძნეს ეძებდა?! ─ სულელს თავისი სისულელე ეძვირფასება!“
| ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებამ მასწავლა, რომ ხანდახან სულელებიც კი შეიძლება მართლები იყვნენ...“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბრიყვების რიცხვი დედამიწაზე გაცილებით აღემატება მოსახლეობის რაოდენობას.“
| ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უვიცი კაცი ემსგავსება ხარს, რომელსაც საჭმელად ცერცვი უპოვია, ღორებს, რომლებიც ტალახში ტკბებიან; ვირებს, რომელნიც ოქროს ჩალას ამჯობინებენ.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
მადლობა გადაუხადეთ სულელებს (ტვენი)
{{Q
| ციტატა = „ზოგჯერ უნდა ითამაშო სულელის როლი, რათა გაასულელო სულელი, რომელიც ფიქრობს, რომ შენ გასულელებს.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = ჯოკერი
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებმა ისწავლეს ბრძნული ფრაზები ზეპირად და გაჭირდა იდიოტების გამოცნობა...“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შენ შეგიძლია გააჩუმო 40 მეცნიერი, ერთი ფაქტის დასახელებით, მაგრამ ვერასოდეს გააჩუმებ 1 იდიოტს, სულ რომ 40 ფაქტი მოუყვანო!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თხის წინიდან გეშინოდეს, ცხენის ─ უკნიდან, სულელის ─ ყველა მხრიდან.“
| ავტორი = [[ებრაული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
dpzirovv66q83sloci6i7h4tutag4jm
47045
47044
2026-04-10T12:12:35Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47045
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველამ იცის, რომ ეს შეუძლებელია, მაგრამ აი, მოდის უმეცარი, რომელმაც ეს არ იცის, და სწორედ ის აკეთებს აღმოჩენას.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იდიოტი დარწმუნებულია, რომ მის გარდა ყველანი იდიოტები არიან.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებს კრეტინებად ნუ მიიჩნევთ, მაგრამ ნუ დაგავიწყდებათ ─ ისინი კრეტინები არიან!“
| ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ოხ, რა წამებაა უსმინო, როცა ორატორი მოსაწყენ სიტყვას გატყლარჭულად წარმოთქვამს, ანდა უნიჭო პოეტი თავის უბადრუკ ლექსებს პათოსით კითხულობს.“
| ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ხასიათები, ანუ ჩვენი საუკუნის ზნე-ჩვეულებანი” (1839 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სულელი მუდამ მოძებნის უფრო მეტ სულელს, რომელთაც გააკვირვებს.“
| ავტორი = [[ნიკოლა ბუალო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვერავინ მგვრის შიშს ისე, როგორც სულელი, რომელიც შეპყრობილია ჭკვიანად გახდომის სურვილით.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „სულელს ის აყენებს ზიანს, ვინც მას აქებს.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არაფერი ისე არ ამძიმებს ადამიანს, როგორც ცარიელი თავი.“
| ავტორი = [[სოლომონ დოდაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაური იდიოტი ვარ, თუკი ვამჩნევ, რომ იდიოტად მთვლიან?!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სულელს თუ გული აქვს და ჭკუა არა, ისეთივე საცოდავია, როგორც ჭკვიანი, მაგრამ უგულო სულელი.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „როდესაც სულელი ადამიანი წარმატებას აღწევს, ის კიდევ უფრო სულელი ხდება და არა უფრო ჭკვიანი.“
| ავტორი = [[არსენ ვენგერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „რამდენიც გინდა გაანათლე, შტერი ─ შტერია!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იდიოტი ჩემი თავიც მეყოფა, სხვა რომ არ დავიმატო.“
| ავტორი = [[კარლ გუსტავ იუნგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუკი ადამიანი ვერ იგებს, რას ეუბნებით, ის საკუთარ თავს კი არა ─ თქვენ ჩაგთვლით სულელად!“
| ავტორი = [[კარლ იუნგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „სულელი მთელ სიცოცხლეს გაატარებს ბრძენის გვერდით და ოდნავადაც ვერ შეიცნობს ჭეშმარიტებას, ისევე, როგორც კოვზი ვერასოდეს გაიგებს საჭმლის გემოს.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „სჯობს, რეგვენი იყო და შენი აზრები გქონდეს, ვიდრე ბრძენი ─ სხვისი აზრებით.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა, ვინც აცხადებს, რომ სხვა ბრიყვი ადამიანია, ბრაზობს, როდესაც ამ უკანასკნელს შესაძლებლობა ეძლევა საწინააღმდეგო დაამტკიცოს.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „მტკიცებულებათა ვერცერთი რაოდენობა ვერ დაარწმუნებს იდიოტს!“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „ტვინდახურული ადამიანების პრობლემა ისაა, რომ მათი პირი მუდამ ღიაა!“
| ავტორი = [[მიშელ უელბეკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = :ბრიყვი ჭკვიანის ბარგია,
:ზურგით სათრევი გუდადა, ─
:უნდა ჭკვიანმა ასწოროს
:ბრიყვის ნათალი მრუდადა.
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქებათა-ქება (ჯანღმა დაჰფარა ქვეყანა)”
}}
{{Q
| ციტატა = „აზრის წარმოთქმა რომელიმე საგანზე, თვით საგნის შეუსწავლელად და შეუგნებლად ─ მხოლოდ რეგვენს ადამიანს შეუძლია!“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბრიყვისთვის და სულელისთვის საკუთარი ჭკუის ჩვენების მხოლოდ ერთი გზა არსებობს ─ ხმა არ გასცე!“
| ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდის იყო, სულელი სიბრძნეს ეძებდა?! ─ სულელს თავისი სისულელე ეძვირფასება!“
| ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებამ მასწავლა, რომ ხანდახან სულელებიც კი შეიძლება მართლები იყვნენ...“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბრიყვების რიცხვი დედამიწაზე გაცილებით აღემატება მოსახლეობის რაოდენობას.“
| ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უვიცი კაცი ემსგავსება ხარს, რომელსაც საჭმელად ცერცვი უპოვია, ღორებს, რომლებიც ტალახში ტკბებიან; ვირებს, რომელნიც ოქროს ჩალას ამჯობინებენ.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
მადლობა გადაუხადეთ სულელებს (ტვენი)
{{Q
| ციტატა = „ზოგჯერ უნდა ითამაშო სულელის როლი, რათა გაასულელო სულელი, რომელიც ფიქრობს, რომ შენ გასულელებს.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = ჯოკერი
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებმა ისწავლეს ბრძნული ფრაზები ზეპირად და გაჭირდა იდიოტების გამოცნობა...“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შენ შეგიძლია გააჩუმო 40 მეცნიერი, ერთი ფაქტის დასახელებით, მაგრამ ვერასოდეს გააჩუმებ 1 იდიოტს, სულ რომ 40 ფაქტი მოუყვანო!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თხის წინიდან გეშინოდეს, ცხენის ─ უკნიდან, სულელის ─ ყველა მხრიდან.“
| ავტორი = [[ებრაული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
tbbewo1x553w8mfz1tmqjxeqa0xz6an
47061
47045
2026-04-10T12:35:24Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47061
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველამ იცის, რომ ეს შეუძლებელია, მაგრამ აი, მოდის უმეცარი, რომელმაც ეს არ იცის, და სწორედ ის აკეთებს აღმოჩენას.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იდიოტი დარწმუნებულია, რომ მის გარდა ყველანი იდიოტები არიან.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებს კრეტინებად ნუ მიიჩნევთ, მაგრამ ნუ დაგავიწყდებათ ─ ისინი კრეტინები არიან!“
| ავტორი = [[ფრედერიკ ბეგბედერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ოხ, რა წამებაა უსმინო, როცა ორატორი მოსაწყენ სიტყვას გატყლარჭულად წარმოთქვამს, ანდა უნიჭო პოეტი თავის უბადრუკ ლექსებს პათოსით კითხულობს.“
| ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ხასიათები, ანუ ჩვენი საუკუნის ზნე-ჩვეულებანი” (1839 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სულელი მუდამ მოძებნის უფრო მეტ სულელს, რომელთაც გააკვირვებს.“
| ავტორი = [[ნიკოლა ბუალო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვერავინ მგვრის შიშს ისე, როგორც სულელი, რომელიც შეპყრობილია ჭკვიანად გახდომის სურვილით.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „სულელს ის აყენებს ზიანს, ვინც მას აქებს.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არაფერი ისე არ ამძიმებს ადამიანს, როგორც ცარიელი თავი.“
| ავტორი = [[სოლომონ დოდაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაური იდიოტი ვარ, თუკი ვამჩნევ, რომ იდიოტად მთვლიან?!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ნუ დასცინებთ ბრიყვს! დაივიწყეთ! დაივიწყეთ ყველამ... დაივიწყეთ, თუ შეიძლება, გულქვაობას ნუ გამოიჩენთ!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სულელს თუ გული აქვს და ჭკუა არა, ისეთივე საცოდავია, როგორც ჭკვიანი, მაგრამ უგულო სულელი.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „როდესაც სულელი ადამიანი წარმატებას აღწევს, ის კიდევ უფრო სულელი ხდება და არა უფრო ჭკვიანი.“
| ავტორი = [[არსენ ვენგერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „რამდენიც გინდა გაანათლე, შტერი ─ შტერია!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იდიოტი ჩემი თავიც მეყოფა, სხვა რომ არ დავიმატო.“
| ავტორი = [[კარლ გუსტავ იუნგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუკი ადამიანი ვერ იგებს, რას ეუბნებით, ის საკუთარ თავს კი არა ─ თქვენ ჩაგთვლით სულელად!“
| ავტორი = [[კარლ იუნგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „სულელი მთელ სიცოცხლეს გაატარებს ბრძენის გვერდით და ოდნავადაც ვერ შეიცნობს ჭეშმარიტებას, ისევე, როგორც კოვზი ვერასოდეს გაიგებს საჭმლის გემოს.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „სჯობს, რეგვენი იყო და შენი აზრები გქონდეს, ვიდრე ბრძენი ─ სხვისი აზრებით.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა, ვინც აცხადებს, რომ სხვა ბრიყვი ადამიანია, ბრაზობს, როდესაც ამ უკანასკნელს შესაძლებლობა ეძლევა საწინააღმდეგო დაამტკიცოს.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „მტკიცებულებათა ვერცერთი რაოდენობა ვერ დაარწმუნებს იდიოტს!“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „ტვინდახურული ადამიანების პრობლემა ისაა, რომ მათი პირი მუდამ ღიაა!“
| ავტორი = [[მიშელ უელბეკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = :ბრიყვი ჭკვიანის ბარგია,
:ზურგით სათრევი გუდადა, ─
:უნდა ჭკვიანმა ასწოროს
:ბრიყვის ნათალი მრუდადა.
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქებათა-ქება (ჯანღმა დაჰფარა ქვეყანა)”
}}
{{Q
| ციტატა = „აზრის წარმოთქმა რომელიმე საგანზე, თვით საგნის შეუსწავლელად და შეუგნებლად ─ მხოლოდ რეგვენს ადამიანს შეუძლია!“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბრიყვისთვის და სულელისთვის საკუთარი ჭკუის ჩვენების მხოლოდ ერთი გზა არსებობს ─ ხმა არ გასცე!“
| ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდის იყო, სულელი სიბრძნეს ეძებდა?! ─ სულელს თავისი სისულელე ეძვირფასება!“
| ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებამ მასწავლა, რომ ხანდახან სულელებიც კი შეიძლება მართლები იყვნენ...“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბრიყვების რიცხვი დედამიწაზე გაცილებით აღემატება მოსახლეობის რაოდენობას.“
| ავტორი = [[ჰაინრიხ ჰაინე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უვიცი კაცი ემსგავსება ხარს, რომელსაც საჭმელად ცერცვი უპოვია, ღორებს, რომლებიც ტალახში ტკბებიან; ვირებს, რომელნიც ოქროს ჩალას ამჯობინებენ.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
მადლობა გადაუხადეთ სულელებს (ტვენი)
{{Q
| ციტატა = „ზოგჯერ უნდა ითამაშო სულელის როლი, რათა გაასულელო სულელი, რომელიც ფიქრობს, რომ შენ გასულელებს.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = ჯოკერი
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებმა ისწავლეს ბრძნული ფრაზები ზეპირად და გაჭირდა იდიოტების გამოცნობა...“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შენ შეგიძლია გააჩუმო 40 მეცნიერი, ერთი ფაქტის დასახელებით, მაგრამ ვერასოდეს გააჩუმებ 1 იდიოტს, სულ რომ 40 ფაქტი მოუყვანო!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თხის წინიდან გეშინოდეს, ცხენის ─ უკნიდან, სულელის ─ ყველა მხრიდან.“
| ავტორი = [[ებრაული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
ncj8x2flsqp7eicwopw79w6brqlrv4x
სიამოვნება
0
6725
47121
46982
2026-04-10T15:08:07Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47121
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სამსახურში სიამოვნების განცდა სამუშაოს შესრულების ხარისხს აუმჯობესებს.“''
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„თუ თქვენი პარტნიორი სექსში სიამოვნებას გაკლებთ, შესაძლოა, თქვენ აკლებთ მას სიამოვნებას რომელიღაც სხვა სფეროში.“''
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სექსუალობა და გრძნობადობა” ( წ.)
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„რამდენი დოვლათიც არ უნდა დავაგროვოთ, ჩვენთვის სიამის მომფენი მხოლოდ ისაა, რისი გამოყენებაც ძალგვიძს.“''
| ავტორი = [[დანიელ დეფო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რობინზონ კრუზო” (1719 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„შეშლილობაშიც არის სიამოვნება, რაც მხოლოდ შეშლილებმა იციან.“''
| ავტორი = [[ჯონ დრაიდენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ერთადერთი სიამოვნება ცხოვრებაში ─ ესაა განუწყვეტელი მისწრაფება წინ.“''
| ავტორი = [[ემილ ზოლა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „აირჩიე სამსახური, რომელიც სიამოვნებას განიჭებს და ცხოვრებაში ერთი დღეც კი არ მოგიწევთ მუშაობა.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ის, ვისაც არ შეუძლია სიამოვნების მიღება საკუთარი სხეულით, ცხოვრებით, სიცოცხლით, სიყვარულით, თავისუფლებით, ვერც სხვის სიამოვნებას ეგუება.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„შენი ცხოვრებისგან უნდა ისწავლო, როგორ მიიღო სიამოვნება და არა ─ ტანჯვა.“''
| ავტორი = [[ზურაბ მხეიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„მას აქეთ, რაც ადამიანები არსებობენ, ნაკლებ სიამოვნებას იღებს ადამიანი.“''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„გულმავიწყობის ყველაზე დადებითი მხარე ის არის, რომ ერთი და იგივე რამისგან შეგიძლია სიამოვნება ბევრჯერ მიიღო.“''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სიამოვნებაზე მთლად ხელის აღებას, სჯობს ზომა იცოდეთ ყველაფერში.“''
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „განათლებაც ისაა, რომ არაფრისგან სიამოვნება შექმნა.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სიამოვნება სირცხვილი არ არის.“''
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დორიან გრეის პორტრეტი” (1890 წ.)
}}
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„იმაზე დიდი სიამოვნება არ არსებობს, ეხებოდე იმ სხეულს, რომლის სულიც სიგიჟემდე გიყვარს.“''
| ავტორი = [[გოდერძი ჩოხელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„თუკი იმისთვისაც ნებართვა გჭირდება, რომ სიამოვნება იგრძნო, მართლაც საცოდავი კაცი ყოფილხარ.“''
| ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
უდიდესი სიამოვნებაა, მიაღწიო იმას, რაზეც ყველა ფიქრობდა, რომ ვერ შეძლებდი.
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
khl20epja83p57sa3ssoyeuii5qu82q
ერი
0
6731
47159
46535
2026-04-11T10:09:20Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ზ */
47159
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „როგორც ხე, მოშორებულ ფესვებს, ხმება, ისე ერი იღუპება, როცა ხელითგან ეცლება მიწა-წყალი, ტერიტორია.“
| ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ერი არ მოკვდება, თუ ისევე თავს არ მოიკლავს.“
| ავტორი = [[რალფ ულდო ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიმართლე და სამართლიანობა ყველაფერზე მაღლა დგას, რადგან ერების სიდიადე მათზეა დამოკიდებული.“
| ავტორი = [[ემილ ზოლა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ ერები ერთმანეთისგან სულიერი შრეებით განსხვავდებიან, ეს მათი განვითარების ისტორიას შეესატყვისება.“
| ავტორი = [[კარლ გუსტავ იუნგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველი ერი თავს სხვებზე აღმატებულად თვლის. სწორედ ეს აზრი შობს პატრიოტიზმსა და ომებს.“
| ავტორი = [[დეილ კარნეგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცი კვდება და ერი რჩება.“
| ავტორი = [[მურმან ლებანიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „პატარა ერებში დიდი ჯოჯოხეთი დუღს ხოლმე.“
| ავტორი = [[მარიო ვარგას ლიოსა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = ვაცის ნადიმი
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „იმდენად, რამდენადაც მოისპობა ერთი ინდივიდუმის ექსპლუატაცია მეორის მიერ, მოისპობა ერთი ერის ექსპლუატაცია მეორის მიერ.“
| ავტორი = [[კარლ მარქსი]] & [[ფრიდრიხ ენგელსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „რა ენა წახდეს, ერიც დაეცეს, წაეცხოს ჩირქი ტაძარსა წმინდას.“
| ავტორი = [[გრიგოლ ორბელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერის გადაგვარების პირველი სიმპტომი მისი სრული პოლიტიზირებაა. ამ დროს ადამიანები იყოფიან მომხრეებად და მოწინააღმდეგებად, დავობენ, სძულთ ერთმანეთი და აღარავინ აკეთებს თავის საქმეს. ასე ირყვნება ერი და ენგრევა სახელმწიფო თავზე.“
| ავტორი = [[ჯონ რესკინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ გსურთ ნებისმიერი ერის განადგურება ომის გარეშე, მრუშობა ან სიშიშვლე გაავრცელეთ ახალგაზრდა თაობაში.“
| ავტორი = [[სალადინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერი, რომელსაც არ გააჩნია ეროვნული თვითშეგნება ─ ნეხვია, რომელზეც სხვა ერები აღმოცენდებიან.“
| ავტორი = [[პეტრე სტოლიპინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „როცა კაცი კაცს აყვედრის, მე შენზე უკეთესი ვარო, ამას კიდევ არა უშავს, მაგრამ უარესი და ამაზრზენია, როცა ერი ერს ეუბნება და დასცინის - მე შენზე უკეთესი ვარო.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერი მუდამ ცოცხალია და არც მოკვდება, ვიდრე მისი ყოფა-ცხოვრების პირობები, მაცხოვრებლის თვისებანი არიან.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მარტო ქონებრივი უზრუნველყოფა არ არის გარანტია, ერმა შეინარჩუნოს თავისუფლება, უკეთუ მას თან არ ახლავს ერის საერთო გონებრივი სიმწიფე, განათლება და ცოდნა.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ერი თავის ცეცხლს უკეთებს და თავის კერძს ჩასცქერის და სხვისთვის ხეირი იმდენად უნდა, რამდენადაც თავად გამოადგება იგი.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ვინც უარყოფს თავის ეროვნებას, თავის ქვეყანას იმ ფიქრით, ვითომ კოსმოპოლიტი ვარო, ის არის მახინჯი გრძნობის პატრონი, იგი თავისავე შეუმჩნევლად დიდი მტერია კაცობრიობისა, რომელსაც ვითომ ერთგულებას და სიყვარულს უცხადებს...“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რაც უნდა დაბეჩავებული იყოს ერი, რაც უნდა გასაწყლებული, თუ საუკეთესო მერმისს მოელის და არ გადაუწყვეტია იმედი და არ ფიქრობს: ეგ არის, ჩემი საქმე მორჩომილია, დაღუპული ვარო, ის ერი არც დაიღუპება, არც მოკვდება.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “საახალწლო ფიქრები”
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ადამიანს არაფერი აქვს საამაყო, ის თავისი ეროვნებით ამაყობს.“
| ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „რომელიმე ერზე გაბატონებისათვის საჭიროა გამყიდველი უმცირესობა და უვიცი უმრავლესობა.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = :თვის ტომის დამწუნებელსა
:ჭირი მიუვა კარზედა!
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ღამურა” (1880 წ.)
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველს ერს თავისი საკუთარი სახე აქვს, თავისი საკუთარი გულთა თქმა, თავისი წადილები, თავისი სულთასწრაფვა, თავისი ღირსება. ამაების შეგინება ერთი იმისთანა სიბრიყვეა, რომელიც გონებაგახსნილს ადამიანს არ ეპატიება, არ შეენდობა.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვათა ღაღადი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ერი, რომელიც სულ სხვის ჭკუაზე დადის, სხვისგან ითვისებს ათასგვარ სიგლახეს ─ დასაღუპადაა განწირული.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მხოლოდ წარსულის ცოდნით დაუცავს ყოველს ერს თავისი ეროვნება, თავისი არსებობა, თავისი ვინაობა.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ომმა ჩამოაყალიბა ერი მტკიცე და ძლიერ ერთობად, ხოლო მშვიდობამ მოადუნა მისი სიძლიერე. მშვიდობა საშიშია მისთვის.“
| ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნებისმიერი ერის გასანადგურებლად არ არის საჭირო ატომური ბომბის ან შორეული რადიუსის რაკეტების გამოყენება ─ ამისათვის საჭიროა განათლების ხარისხის შემცირება [...] განათლების კრახი ─ ერის კრახია.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = სტელენბოსის უნივერსიტეტი (სამხ. აფრიკა)
}}
{{Q
| ციტატა = „არ არსებობს ცუდი და კარგი ერი ─ არსებობენ ცუდი და კარგი ადამიანები.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
cwmtppjzg244diuwq96bs7630i8hwxb
ცხოვრება
0
6735
47069
46928
2026-04-10T12:45:40Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47069
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩვენს ცხოვრებას არ განსაზღვრავს გამოცდილება, არამედ ის მნიშვნელობა, რომელსაც თავად ვანიჭებთ მას.“
| ავტორი = [[ალფრედ ადლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება, ჭადრაკისაგან განსხვავებით, შამათის შემდეგაც გრძელდება...“
| ავტორი = [[აიზეკ აზიმოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ველოსიპედის ტარებას ჰგავს ─ ბალანსი რომ შეინარჩუნოთ, საჭიროა განაგრძოთ მოძრაობა!“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ასანთის კოლოფივითაა: მისი ზედმეტად სერიოზულად აღქმა სისულელეა, ზედმეტად არასერიოზულად აღქმა ─ საშიში.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანის მთელი ცხოვრება ბოდლერის ერთ სტრიქონადაც არ ღირს.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ცხოვრება იდიოტისა” (1927 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „რაც უფრო უშინაარსოა ცხოვრება, მით უფრო მძიმეა იგი.“
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ ცხოვრება ილუზიაა, მაშინ მისთვის ზედმეტად ძვირი გადამიხდია.“
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თქვენ შეძლებთ იცხოვროთ 100 წელს, თუ უარს იტყვით იმაზე, რატომაც სურთ ადამიანებს 100 წლამდე ცხოვრება.“
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ის არის, რაც გახსოვს; დანარჩენი ─ არსებობაა.“
| ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დათა თუთაშხია” (1962-1972 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ლამაზი მელოდიაა, მხოლოდ სიმღერები აირია...“
| ავტორი = [[ჰანს კრისტიან ანდერსენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არ არსებობს ზღაპარი იმაზე კარგი, ვიდრე ის, რომელსაც ცხოვრება ქმნის.“
| ავტორი = [[ჰანს კრისტიან ანდერსენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრობ მხოლოდ ერთხელ და ამაშიც არ შეიძლება იყო დარწმუნებული.“
| ავტორი = [[მარსელ აშარი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = :მაინც რა არის ჩვენი ყოფა – წუთისოფელი,
:თუ არა ოდენ საწყაული აღუვსებელი?
| ავტორი = [[ნიკოლოზ ბარათაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფიქრნი მტკვრის პირას” (1837 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანთა ცხოვრების თეატრში მაყურებელთა ადგილი მხოლოდ ღმერთსა და ანგელოზებს აქვთ დაჯავშნილი.“
| ავტორი = [[ფრენსის ბეკონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება კბილის მარჯვედ ამოღებას ჰგავს ─ კაცი სულ იმის ფიქრშია, რომ მთავარი რამ აწი მოხდება და უეცრად ხედავს, რომ უკვე ყველაფერი დამთავრებულა.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება საავადმყოფოა, სადაც ყოველი პაციენტი ოცნებობს გადაცოცდეს სხვა საწოლზე.“
| ავტორი = [[შარლ ბოდლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ისეთი რამეა, ჯანს გაცლის, სახეს გაძრობს... მაგრამ არა უშავს ─ ხვალ უკეთესი დღე დადგება.“
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შენი ცხოვრება ზუსტად ისეთია, როგორსაც შენ დაუშვებ, რომ იყოს.“
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თითოეულის ცხოვრება არც ისე განსხვავდება სხვისი ცხოვრებისგან ─ როგორც არ უნდა გვეგონოს, რომ განსხვავებულია...“
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „რაც არ უნდა თქვან პესიმისტებმა, დედამიწა სრულიად მშვენიერია, მთვარის ნათების ქვეშ კი ─ უბრალოდ განუმეორებელია...“
| ავტორი = [[მიხეილ ბულგაკოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ოსტატი და მარგარიტა” (1966 წ.)
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ზოგიერთი კაცის ცხოვრება უნიჭო მწერლის რომანსა ჰგავს – ბოლომდის ჩაათავებ და ასე იტყვი: ნეტავ, არ წამეკითხაო...“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ეს ცხოვრება ბალღის ნიფხავსა ჰგავს – მასავით მოკლე და დასვრილია.“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთადერთი საშუალება, იცხოვრო – მდგომარეობს იმაში, რომ სხვასაც მისცე ცხოვრების უფლება.“
| ავტორი = [[მაჰათმა განდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება რომ შეიცნოთ, ბევრი რამ უნდა შეიყვაროთ.“
| ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იმის მაგივრად, რომ შვებულებაზე იფიქროთ, იფიქრეთ ისეთი ცხოვრების აწყობაზე, საიდანაც გაქცევა არ მოგინდებათ.“
| ავტორი = [[სეთ გოდინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში მთავარი ცხოვრებაა, და არა – ცხოვრების შედეგი.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების თითოეული საფეხური გვიჩვენებს, რომ უფრო მეტი სიფრთხილე გვმართებს.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება გვრევს ჩვენ ისე, როგორც კარტს და მხოლოდ იშვიათად აღმოვჩნდებით საჭირო ადგილზე.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებას ხშირად უნდა მოურიო, რომ არ ამჟავდეს.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „შენი ცხოვრების ისტორიის წერისას არავის დაანებო კალმის ხელში დაჭერა.“
| ავტორი = [[ჰარლი დევიდსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე უკეთ იცხოვრა იმან, ვინც ყველაზე კარგად დაიმალა.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ვინც ცხოვრობს უშინაარსოდ, უგუნურად, თავაშვებულად – ის კი არ ცხოვრობს, ნელა კვდება.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა იზრდები, ცხოვრება გტეხავს.“
| ავტორი = [[ჯონი დეპი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ის კი არ არის, რომ მარტო იცხოვრო, არამედ უნდა გრძნობდე, რომ ცხოვრობ და არსებობ.“
| ავტორი = [[ჯონი დეპი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება საკმაოდ მოკლეა იმისათვის, რათა უმნიშვნელო იყო.“
| ავტორი = [[ბენჯამინ დიზრაელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება - განუწყვეტელი, მარადიული სწრაფვა აღმოჩენისა.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ისე იცხოვრე, ნენა, დილით რომ მოკვდები, შენმა შვილებმა საღამოს არ დაგმარხონ და ნურც ისე იზამ, მთლად დაუმარხავი დაგტოვონ!“
| ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების ჭეშმარიტება ისაა, რომ ისწავლო ადამიანის სიყვარული, ცხოვრობდე ადამიანებს შორის და ცხოვრობდე ადამიანებისთვის.“
| ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანის ცხოვრება შეუფასებელია, მაგრამ ჩვენ ყოველთვის ვიქცევით ისე, თითქოს კიდევ არსებობდეს რაიმე უფრო ძვირადღირებული.“
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ბრძოლას ნიშნავს.“
| ავტორი = [[ევრიპიდე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საქმე ცხოვრების ხანგრძლივობაში კი არა – მის სიღრმეშია.“
| ავტორი = [[რალფ ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ექსპერიმენტია, და რაც უფრო მეტია ექსპერიმენტი – მით უკეთესია.“
| ავტორი = [[რალფ ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების მიზანია, იყო საჭირო, დაფასებული, მოწყალე; ცხოვრების მიზანია, ხედავდე განსხვავებას ფრაზებში – „მე ვიცხოვრე“ და „მე კარგად ვიცხოვრე“.
| ავტორი = [[რალფ ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ტყუილია მომხიბვლელი ტანჯვით.“
| ავტორი = [[სერგეი ესენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რა უაზროა ჩვენი ცხოვრება, ყველას გვარწევს როგორც აკვანში და იმის ნაცვლად, რომ ყველანი ადამიანები გამოვიდეთ, იზრდებიან მახინჯი ბრიყვები.“
| ავტორი = [[სერგეი ესენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება სამოთხის წინა კარანტინია.“
| ავტორი = [[კარლ ლუის ვებერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება სულაც არ მოგეჩვენება მოკლე, თუკი მას საინტერესოდ გაატარებ.“
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როგორც კარგად გატარებულ დღეს მოაქვს ბედნიერი ძილი, ასევე კარგად გატარებული ცხოვრებაა ბედნიერი სიკვდილის მომტანი.“
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ტრაგედიაა კომედიური წუთშესვენებებით.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
{{Q
| ციტატა = „მეძინა და მესიზმრა, რომ ცხოვრება ბედნიერებაა; გავიღვიძე და მივხვდი, რომ ცხოვრება – ვალია; დავიწყე შრომა და მივხვდი, რომ ვალი – ეს ბედნიერებაა.“
| ავტორი = [[რაბინდრანათ თაგორი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „დღემდე არ ყოფილა დედამიწაზე იმისთანა ქვეყანა, სადაც კაცისშვილს თავის გუნებისად გაევლო წუთისოფელი.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქალი გამოვიდა საღალატოდ” (1986 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „საოცნებო ოცნებაა და იგი ცხოვრებაში არ არსებობს ─ ცხოვრება მკაცრია, უშეღავათო.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებს ერთმანეთის დანდობა და სიყვარული იმიტომ გვჭირდება, რომ ცხოვრებაა დაუნდობელი და კაცთმოძულე.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთხელ ეძლევა ადამიანს სიცოცხლე და ყველაფერი უნდა გააკეთო იმისთვის, რომ შენი გუნებისად, რწმენისად, სიმართლისად იცხოვრო ─ სხვანაირად ცხოვრება „ცხოვრება“ არაა.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვერასოდეს იცხოვრებთ, თუკი ცხოვრების მიზანს დაუწყებთ ძებნას.“
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ფრთხილად მოეკიდეთ ცხოვრების დრამატიზებას – ხომ შეიძლება, თქვენი როლის უკეთესი შემსრულებელი მონახონ?!“
| ავტორი = [[იმანუელ კანტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ლამაზია, როცა არავის ეჯიბრები, არავისი გშურს და არავის ადარებ თავს.“
| ავტორი = [[ია კარგარეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება იმ წამებისგან შედგება, რომლებიც დაკარგე.“
| ავტორი = [[ფრანც კაფკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების აზრი იმაში მდგომარეობს, რომ ოდესმე იგი შეწყდება; მთელი ცხოვრება მხოლოდ და მხოლოდ გზაა გარდაცვალებისკენ.“
| ავტორი = [[ფრანც კაფკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება თავსატეხი კი არ არის, რომელიც უნდა ამოხსნა, – რეალობაა, რომელიც უნდა გამოსცადო.“
| ავტორი = [[სერენ კიერკეგორი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ვინც გრძნობს, მისთვის ცხოვრება ტრაგედიაა, მათთვის კი, ვინც აზროვნებს ─ კომედია.“''
| ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„თუმცა ცხოვრება ბაფთით შეფუთული არ არის – ის მაინც საჩუქარია.“''
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ცხოვრებას არ უნდა შესწავლა; შენ გაჩნდი მასში და აკეთებ იმდენს, რამდენსაც მოასწრებ.“''
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება არის ის, რაც შენს ირგვლივ ხდება, სანამ შენ ცხოვრებას გეგმავ.“
| ავტორი = [[ჯონ ლენონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადვილია ცხოვრება დახუჭული თვალებით, როცა ყველაფერი არასწორად გესმის...“
| ავტორი = [[ჯონ ლენონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება წლებით კი არა, წლებში ცხოვრებით იზომება.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუკი ცდილობ ვიღაცას რაღაც დაუმტკიცო – ნიშნავს, რომ ამ ვიღაცისთვის ცხოვრობ და თუკი საკუთარი თავისთვის ცხოვრობ, მაშინ არავისთვის არაფერი გაქვს დასამტკიცებელი.“
| ავტორი = [[მიხეილ ლიტვაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება განვლილი დღეები კი არ არის, არამედ ის, რაც გახსოვს და როგორც გახსოვს, იმისთვის, რომ მოჰყვე.“
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იცხოვრო, რომ მოჰყვე” (2002 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი არ იბადება მხოლოდ მაშინ, როდესაც დედა მოავლენს მას ამქვეყნად; ცხოვრება აიძულებს მას დაიბადოს ისევ და ისევ ─ ძალიან ბევრჯერ.“
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მაშინაც კი, როდესაც ცხოვრება დიდ დარტყმას მოგაყენებს, მასთან ერთად აუცილებლად მოვა რაღაც კარგი.“
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება იდეალური მწერალია და მან ყველაზე უკეთ იცის სად დასვას თავისი ლოგიკური წერტილი.“
| ავტორი = [[გაბრიელ გარსია მარკესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„იმას, რასაც შენ ცხოვრებას ეძახი, რამდენიმე სიტყვით გადმოგცემ. თავგანწირული ბრძოლა სამუშაოს, ე.ი. ლუკმაპურის საშოვნელად.“''
| ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „მხოლოდ ის ცხოვრობს, ვინც მარტო თავისთვის არ ცხოვრობს.“
| ავტორი = [[მენანდრე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ისეთია, როგორადაც შენ აქცევ ─ ყოველთვის ასე იყო და ყოველთვის ასე იქნება.“
| ავტორი = [[ბებია მოზესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩემი ცხოვრება ჩემი თეატრია და თუ თქვენ არ მოგწონთ სცენარი და თქვენი როლი, მაყურებლის ადგილი დაიკავეთ!“
| ავტორი = [[ჯეკ ნიკოლსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ ადამიანმა იცის, რატომ ცხოვრობს, მას შეუძლია გაუმკლავდეს თითქმის ნებისმიერ როგორ-ს.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ გვიყვარს ცხოვრება არა იმიტომ, რომ ცხოვრებას მივეჩვიეთ, არამედ იმიტომ, რომ ჩვენ სიყვარულს მივეჩვიეთ.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ვერავინ შეძლებს შენთვის იმ ხიდის აშენებას, რომლითაც ცხოვრების დინება უნდა გადალახო. ვერავინ, შენს გარდა.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება სუფთა სიხარული, თამაში, მხიარულება და სიცილია ყოველგვარი მიზნის გარეშე.“
| ავტორი = [[ოშო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „იცხოვრე უბრალოდ, ძვირფასი საგნების გარეშე.“
| ავტორი = [[პითაგორა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იცხოვრე ხალხში ისე, რომ მეგობრები არ ჩამოგშორდნენ და მტრები დაიმეგობრო.“
| ავტორი = [[პითაგორა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მთელი ცხოვრება საშინელებათა თეატრია.“
| ავტორი = [[ედგარ ალან პო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ამ სამყაროში არსებობისას ჩვენ განწირულები ვართ ცხოვრების აზრის ძიებისთვის.“
| ავტორი = [[მორის მარლო-პონტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „იცხოვრო, ნიშნავს იცხოვრო სხვებისთვის ─ ადამიანი ადამიანითაა.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ ვცხოვრობთ ილუზიებითა და ვალებით.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ცდილობს, გამოგლიჯოს ცხოვრებას ყველაფერი, რისი გამოგლეჯაც შეუძლია, ვიდრე აღსასრულის დღე არ დადგება.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მეტისმეტად სერიოზული რამ არის ცხოვრება, რომ იმაზე ადრე დასრულდეს, ვიდრე სუნთქვას შევწყვეტთ...“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდხანს იმ ადამიანმა კი არ იცხოვრა, ვისაც ყველაზე დიდი ასაკი აქვს, არამედ იმან, ვინც ყველაზე მეტად იგრძნო ცხოვრება.“
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანი მუდმივად ცხოვრობს, ყოველ შემთხვევაში, მისი მარადიულობა ის წლებია, რომელსაც გაატარებს ამ ქვეყანაზე.“
| ავტორი = [[გურამ რჩეულიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ასვლა” (1956 წ.)
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებს შორის კარგად რომ იცხოვრო, მარტო შენთვის არ უნდა ცხოვრობდე!“
| ავტორი = [[სტენდალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „კარგი მეგობრები, კარგი წიგნები და სუფთა სინდისი ─ აი, რა არის იდეალური ცხოვრება!“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება კი არ ქმნის ადამიანს, ადამიანი ქმნის ცხოვრებას.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იმისთვის რომ იცხოვრო, უნდა გაერიო, იბრძოლო, დაუშვა შეცდომები, დაიწყო, მიატოვო და ისევ დაიწყო, მუდამ უნდა იბრძოლო. სიწყნარე კი მხოლოდ სულიერი სიმხდალეა.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები იშვიათად თუ ცხოვრობენ ─ მათი უმეტესობა, უბრალოდ, არსებობს.“
| ავტორი = [[ოსკარ უაილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ მხოლოდ ერთხელ ვცხოვრობთ, მაგრამ თუ ღირსეულად, მაშინ ერთხელაც საკმარისია!“
| ავტორი = [[მეი უესტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება არა ქონებაა, რომელიც უნდა დააგროვო, არამედ საჩუქარი, რომელიც სხვებს უნდა გაუნაწილო.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სულ ორი სიტყვით შემიძლია შევაჯამო ყველაფერი, რაც ვისწავლე ამ ცხოვრებისგან: ის გრძელდება!“
| ავტორი = [[რობერტ ფროსტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ ადამიანი თავისი ცხოვრების ავ-კარგის მიზეზებს არ ეძებს, საკეთილოს არ ახეირებს და მავნებელს არ სპობს, ვერ წარმართავს კეთილად თავის ცხოვრებას.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩვენს ცხოვრებაში ყველაფერი წარმავალია, თურმე ცხოვრება, ეს ნიღბების კარნავალია.“
| ავტორი = [[უილიამ შექსპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ბიზნესია, რომელიც ვერ ფარავს დანახარჯებს.“
| ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ახალგაზრდობის თვალსაზრისით, ცხოვრება უსასრულოდ გრძელი მომავალია, სიბერის თვალსაზრისით კი ─ ძალიან მოკლე წარსული.“
| ავტორი = [[არტურ შოპენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრების არსი საკუთარი თავის პოვნა არაა. ცხოვრების არსი საკუთარი თავის შექმნაა.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ღმერთო, მე არ ვყოფილვარ ანგელოზი... მაგრამ არც ეს ცხოვრება იყო სამოთხე!“
| ავტორი = [[ჩარლზ ჩაპლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ახლოდან დანახული ცხოვრება ტრაგედიაა, შორიდან კი ─ კომედიას უფრო ჰგავს...“
| ავტორი = [[ჩარლზ ჩაპლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ ცხოვრებას ვიწყობთ იმით, რაც მივიღეთ და ვცხოვრობთ იმით, რასაც გავცემთ.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = :სად უფრო გინდა ცხოვრობდე?
:ყველგან და არსად.
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = ''იონა მეუნარგიას ბლიცინტერვიუ''
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ორი გზით მიდის, ორკაპია: ერთი ─ საწაღმართო, ანუ საზოგადოა და მეორე ─ საუკუღმართო, საპირადო. პირველი გზით წასვლა ძნელია, სახიფათო... მაგრამ სათავეში კი უკვდავების წყარო ამოჩუხჩუხებს. მეორე გზა სულ ია-ვარდით მოფენილია... მაგრამ სათავეში კი ჯოჯოხეთი უძევს.“
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ წუთის-სოფელს ერთს ბეწო ხანს თვალი მოუხუჭე, ისე გაგთელავს, როგორც დიდოელი ლეკი ნაბადსა...“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ოთარაანთ ქვრივი” (1886-1887 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება მაშინ არის კარგი, როცა მას ებრძვი.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მთელი კაცობრიობის უწინდელი ცხოვრება სულ უსარგებლო იქნება, თუ იმათ ცხოვრებიდან ჩვენ სასარგებლოს არას გამოვიტანთ.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება იწყება უცებ, მოულოდნელად...“
| ავტორი = [[თამაზ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება გაწბილებული ოცნებაა, საწინააღმდეგოდ ამხდარი სიზმარია, ლამაზი, ყურის მაამებელი, გულის გამკეთებელი სიტყვა კი არაა ─ არამედ ამ ლამაზი სიტყვებიდან დაბადებული მკაცრი და დაუნდობელი სიმართლე.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ყოველმან ჩემმან მპოვნელმან” (1976 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „თანამედროვე ადამიანის უბედურება ის კი არ არის, რომ უფრო და უფრო ნაკლებად აცნობიერებს საკუთარი ცხოვრების აზრს, არამედ ის, რომ ეს საკითხი უფრო და უფრო ნაკლებად აწუხებს.“
| ავტორი = [[ვაცლავ ჰაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ყოველთვის იმაზე რთულია, ვიდრე წარმოგვიდგენია. ჩვენ მუდამ ვსწავლობთ, სულიერად ვიზრდებით და ვიღრმავებთ ცოდნას. და მაინც, არასდროს გვეცოდინება ყველაფერი.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ ცხოვრება ლიმონებს გიგზავნით, ეცადეთ გააკეთოთ მათგან ლიმონათი. თუ ლიმონები დამპალი აღმოჩნდება, ამოიღეთ მათგან კურკები და დათესეთ, და ახალი ლიმონები გაგეზრდებათ. ან გამოიყენეთ ისინი ორგანულ სასუქად.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ყველას დამსხვრევას ცდილობს და შემდეგ ზოგი ძლიერი ხდება, ზოგიც ნამსხვრევებად იქცევა.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება არის მხოლოდ და მხოლოდ ის, რასაც გაბედავ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა შენი ცხოვრება სხვების შეხედულებებია ─ მკვდარი ხარ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ყოველთვის მოგცემს ახალ იმედს, ახალ სიხარულს და ახალ გზას.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანების პრობლემა ისაა, რომ მათ არ უნდათ, იცხოვრონ კარგად ─ მათ უნდათ, იცხოვრონ სხვაზე უკეთესად...“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ლამაზ მელოდიას მხოლოდ თეთრი კლავიში არ ქმნის... საჭიროა შავიც, თეთრთან ერთად... ასეა ცხოვრებაც...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველ ჩვენგანს აქვს შინაგანი ძალა, რომ ცხოვრება საოცრებად გადააქციოს.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთ დღეში ცხოვრებას ვერ შეცვლი, მაგრამ ერთ დღეში შესაძლებელია ისე შეიცვალო აზრი ყველაფერზე, რომ სამუდამოდ შეცვალო შენი ცხოვრება.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება არის ტილო, რომელზეც დახატვის შანსი ადამიანს მხოლოდ ერთხელ გაქვს, ამიტომ ნელა და აუჩქარებლად უნდა ხატო, თორემ რასაც დახატავ, ვეღარასოდეს ვეღარ წაშლი.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება გასეირნებაა, სამუდამო ძილის წინ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება კიბეა და არა ─ ექსკალატორი.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებას ზედმეტად სერიოზულად ნუ მიიღებთ – ამ თამაშიდან ცოცხალი მაინც ვერავინ გავალთ...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ნურასდროს იტყვით “არასოდეს” და “სამუდამოდ” – ცხოვრებას საოცარი იუმორის გრძნობა აქვს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ცხოვრება ცბიერია! როდესაც ხელში ყველა კარტი გაქვს, ის უეცრად ჭადრაკის თამაშს იწყებს.
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ცხოვრება ცხოვრების სწავლაში გადის...
ბედნიერების დევნაში ხალხს ცხოვრება ავიწყდება
ადამიანი უნდა იყოს საკუთარი ცხოვრების მწერალი და არა სხვისი ცხოვრების მკითხველი.
ცხოვრება ზოგისთვის დედაა, ზოგისთვის - დედინაცვალი
ცხოვრება იმათთვის ღირს, ვისაც სულ სჭირდები და არა - დროებით
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
suynd2890ay0s8kskow94p51fjzi630
სწავლა
0
6746
47113
46936
2026-04-10T15:03:10Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47113
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „როგორც კი სწავლას შეწყვეტ ─ კვდები!“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთადერთი რამ, რაც ხელს მიშლის სწავლაში, ესაა ─ ჩემ მიერ მიღებული განათლება.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველი შემეცნება გაკვირვებით იწყება.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი მტრისგან ბევრს ისწავლის.“
| ავტორი = [[არისტოფანე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „სწავლულობა თავის თავზე ძალიან ზოგად მინიშნებას იძლევა, თუ ის გამოცდილებით არ არის დაზუსტებული.“
| ავტორი = [[ფრენსის ბეკონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ისე ისწავლე, თითქოს მარადიული ცხოვრებისთვის იყო გაჩენილი, მაგრამ ─ იცხოვრე ისე, თითქოს ხვალ უნდა მოკვდე.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნებისმიერი სწავლა ხდება თანდათან [...] საიმედო, მდგრად ცვლილებებს ვერ მიაღწევთ ,,ხრიკების’’ დახმარებით.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „მარტო წიგნები, უნივერსიტეტი და თეატრი როდი აყალიბებენ ადამიანს, არამედ უშუალო შეხლა ცხოვრებასთან, რომელიც თავადაც უდიდესი უნივერსიტეტია.“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :ყმაწვილსა კარგი სწავლითა
:დედა გაუხარებია.
| ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი.]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ისწავლეთ ყველასგან და ნურავის დაემსგავსებით.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სწავლის ძირი მწარე არის, კენწეროში გატკბილდების.“
| ავტორი = [[დავით გურამიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :ყმაწვილი უნდა სწავლობდეს საცნობლად თავისადაო:
:ვინ არის, სიდამ მოსულა, სად არის, წავა სადაო?
| ავტორი = [[დავით გურამიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დავითიანი” ()
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ძალიან ბევრ კარგად ნასწავლ კაცს სიჭკვიანისა არაფერი სცხია.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „განსაზღვრული დროის განმავლობაში ყველას შეუძლია ყოველგვარი ხელობა შეისწავლოს.“
| ავტორი = [[დანიელ დეფო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რობინზონ კრუზო” (1719 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „მილიარდობით ტვინის უჯრედი აქვს კაცს, მარა, თუ არა განავითარე, რათ გინდა მერე ─ აკოტრიალე ეს თავი აქეთ-იქით, გამოვა რამე?!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ თვლით, რომ სწავლა ძვირია, სცადეთ გაიგოთ ─ რა დაგიჯდებათ უცოდინრობა.“
| ავტორი = [[რობერტ კიოსაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადრე ხალხი სწავლობდა, რათა სრულ-ეყო საკუთარი თავი. დღესდღეობით კი მხოლოდ იმისთვის სწავლობენ, რომ სხვებთან თავი მოიწონონ.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „მიეცი კაცს თევზი და შენ აჩუქებ ერთი დღის სიცოცხლეს; ასწავლე, როგორ მოიპოვოს თევზი და შენ მთელ ცხოვრებას შეუნარჩუნებ.“
| ავტორი = [[ლაო-ძი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ბევრი უნდა ვისწავლოთ, რომ ცოტა მაინც ვიცოდეთ.“''
| ავტორი = [[შარლ მონტესკიე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„შემეცნების გზაზე ყველაზე დიდი და ვერაგი მტერი შიშია.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცსა სწავლა განანათლებს, ვითა მთვარე ღამეს ბნელსა.“
| ავტორი = [[სულხან-საბა ორბელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საქციელითა და ცხოვრებით სწავლება ყველაზე უკეთესია.“
| ავტორი = [[იოანე ოქროპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ვისაც სწავლა ეზარება, მისგან კაცი არ დადგება.“''
| ავტორი = [[ხოსე მარტინ პერესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ისწავლე ის, რისი სწავლაც აუცილებელია.“
| ავტორი = [[პითაგორა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცუდად ნასწავლი უფრო დაშორებულია სიბრძნისგან, ვიდრე ─ სრულიად უსწავლელი.“
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბავშვებს უნდა შევასწავლოთ ერთი მეცნიერება ─ ადამიანის მოვალეობათა მეცნიერება.“
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ვინც სწავლა-სიბრძნეს ბავშვობის დროს არ ეკარება, ბედნიერება სიბერის დროს გაეპარება.“
| ავტორი = [[საადი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თვითსწავლას მიჰყავით ხელი, სანამ ჭკუა ცხოვრებას არ უსწავლებია!“
| ავტორი = [[ჰერბერტ სპენსერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „მე ყოველდღე რაღაცას ვამარტივებ, იმიტომ, რომ ─ ყოველდღე რაღაცას ვსწავლობ...“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „მუდამ მზად ვარ ვისწავლო, მაგრამ ყოველთვის არ მომწონს ─ როცა მასწავლიან.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = :სწავლა წყარო არს ცხოვრების,
:სიბრძნე ─ მისი ნაკადული
:და ნაყოფი მათი ერთად ─
:შვება, ლხენა, სიხარული.
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ნაკადული”
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „სწავლა სინათლეა, უსწავლელობა ─ სიბნელე.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
ცხოვრების სკოლაში სწავლა ყველაზე რთულია! არასდროს იცი, რომელ კლასში ხარ; არავინ გაფრთხილებს როდის გაქვს გამოცდა და რაში; სხვისგან ვერ გადაიწერ, რადგან შენნაირი ვარიანტი არავის აქვს. ყველას საკუთარი გამოცდა აქვს ჩასაბარებელი.
{{Q
| ციტატა = „ვისაც უწიგნოდ სურს ისწავლოს რამე, ის საცერში აგროვებს წყალსა.“
| ავტორი = [[გერმანული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ისწავლეთ ყველასგან, მაგრამ ─ ნურავის მიბაძავთ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებისგან ვერაფერს ისწავლი, თუ თვლი, რომ მუდამ მართალი ხარ.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანები მუდამ სწავლობენ; სულელებმა ─ ისედაც ყველაფერი იციან...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
t4kv3xu5ib3csudg9z3l5inlbjlo1rf
47114
47113
2026-04-10T15:03:32Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47114
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „როგორც კი სწავლას შეწყვეტ ─ კვდები!“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთადერთი რამ, რაც ხელს მიშლის სწავლაში, ესაა ─ ჩემ მიერ მიღებული განათლება.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველი შემეცნება გაკვირვებით იწყება.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი მტრისგან ბევრს ისწავლის.“
| ავტორი = [[არისტოფანე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „სწავლულობა თავის თავზე ძალიან ზოგად მინიშნებას იძლევა, თუ ის გამოცდილებით არ არის დაზუსტებული.“
| ავტორი = [[ფრენსის ბეკონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ისე ისწავლე, თითქოს მარადიული ცხოვრებისთვის იყო გაჩენილი, მაგრამ ─ იცხოვრე ისე, თითქოს ხვალ უნდა მოკვდე.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნებისმიერი სწავლა ხდება თანდათან [...] საიმედო, მდგრად ცვლილებებს ვერ მიაღწევთ ,,ხრიკების’’ დახმარებით.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „მარტო წიგნები, უნივერსიტეტი და თეატრი როდი აყალიბებენ ადამიანს, არამედ უშუალო შეხლა ცხოვრებასთან, რომელიც თავადაც უდიდესი უნივერსიტეტია.“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :ყმაწვილსა კარგი სწავლითა
:დედა გაუხარებია.
| ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი.]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ისწავლეთ ყველასგან და ნურავის დაემსგავსებით.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სწავლის ძირი მწარე არის, კენწეროში გატკბილდების.“
| ავტორი = [[დავით გურამიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :ყმაწვილი უნდა სწავლობდეს საცნობლად თავისადაო:
:ვინ არის, სიდამ მოსულა, სად არის, წავა სადაო?
| ავტორი = [[დავით გურამიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დავითიანი” ()
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ძალიან ბევრ კარგად ნასწავლ კაცს სიჭკვიანისა არაფერი სცხია.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „განსაზღვრული დროის განმავლობაში ყველას შეუძლია ყოველგვარი ხელობა შეისწავლოს.“
| ავტორი = [[დანიელ დეფო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რობინზონ კრუზო” (1719 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „მილიარდობით ტვინის უჯრედი აქვს კაცს, მარა, თუ არა განავითარე, რათ გინდა მერე ─ აკოტრიალე ეს თავი აქეთ-იქით, გამოვა რამე?!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ თვლით, რომ სწავლა ძვირია, სცადეთ გაიგოთ ─ რა დაგიჯდებათ უცოდინრობა.“
| ავტორი = [[რობერტ კიოსაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადრე ხალხი სწავლობდა, რათა სრულეყო საკუთარი თავი. დღესდღეობით კი მხოლოდ იმისთვის სწავლობენ, რომ სხვებთან თავი მოიწონონ.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „მიეცი კაცს თევზი და შენ აჩუქებ ერთი დღის სიცოცხლეს; ასწავლე, როგორ მოიპოვოს თევზი და შენ მთელ ცხოვრებას შეუნარჩუნებ.“
| ავტორი = [[ლაო-ძი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ბევრი უნდა ვისწავლოთ, რომ ცოტა მაინც ვიცოდეთ.“''
| ავტორი = [[შარლ მონტესკიე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„შემეცნების გზაზე ყველაზე დიდი და ვერაგი მტერი შიშია.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცსა სწავლა განანათლებს, ვითა მთვარე ღამეს ბნელსა.“
| ავტორი = [[სულხან-საბა ორბელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საქციელითა და ცხოვრებით სწავლება ყველაზე უკეთესია.“
| ავტორი = [[იოანე ოქროპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ვისაც სწავლა ეზარება, მისგან კაცი არ დადგება.“''
| ავტორი = [[ხოსე მარტინ პერესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ისწავლე ის, რისი სწავლაც აუცილებელია.“
| ავტორი = [[პითაგორა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცუდად ნასწავლი უფრო დაშორებულია სიბრძნისგან, ვიდრე ─ სრულიად უსწავლელი.“
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბავშვებს უნდა შევასწავლოთ ერთი მეცნიერება ─ ადამიანის მოვალეობათა მეცნიერება.“
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ვინც სწავლა-სიბრძნეს ბავშვობის დროს არ ეკარება, ბედნიერება სიბერის დროს გაეპარება.“
| ავტორი = [[საადი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თვითსწავლას მიჰყავით ხელი, სანამ ჭკუა ცხოვრებას არ უსწავლებია!“
| ავტორი = [[ჰერბერტ სპენსერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „მე ყოველდღე რაღაცას ვამარტივებ, იმიტომ, რომ ─ ყოველდღე რაღაცას ვსწავლობ...“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „მუდამ მზად ვარ ვისწავლო, მაგრამ ყოველთვის არ მომწონს ─ როცა მასწავლიან.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = :სწავლა წყარო არს ცხოვრების,
:სიბრძნე ─ მისი ნაკადული
:და ნაყოფი მათი ერთად ─
:შვება, ლხენა, სიხარული.
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ნაკადული”
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „სწავლა სინათლეა, უსწავლელობა ─ სიბნელე.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
ცხოვრების სკოლაში სწავლა ყველაზე რთულია! არასდროს იცი, რომელ კლასში ხარ; არავინ გაფრთხილებს როდის გაქვს გამოცდა და რაში; სხვისგან ვერ გადაიწერ, რადგან შენნაირი ვარიანტი არავის აქვს. ყველას საკუთარი გამოცდა აქვს ჩასაბარებელი.
{{Q
| ციტატა = „ვისაც უწიგნოდ სურს ისწავლოს რამე, ის საცერში აგროვებს წყალსა.“
| ავტორი = [[გერმანული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ისწავლეთ ყველასგან, მაგრამ ─ ნურავის მიბაძავთ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებისგან ვერაფერს ისწავლი, თუ თვლი, რომ მუდამ მართალი ხარ.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანები მუდამ სწავლობენ; სულელებმა ─ ისედაც ყველაფერი იციან...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
1mmrxggmxmx1vaoamba01lkh673ybdx
47123
47114
2026-04-10T15:10:18Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47123
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „როგორც კი სწავლას შეწყვეტ ─ კვდები!“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთადერთი რამ, რაც ხელს მიშლის სწავლაში, ესაა ─ ჩემ მიერ მიღებული განათლება.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველი შემეცნება გაკვირვებით იწყება.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანი მტრისგან ბევრს ისწავლის.“
| ავტორი = [[არისტოფანე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „სწავლულობა თავის თავზე ძალიან ზოგად მინიშნებას იძლევა, თუ ის გამოცდილებით არ არის დაზუსტებული.“
| ავტორი = [[ფრენსის ბეკონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ისე ისწავლე, თითქოს მარადიული ცხოვრებისთვის იყო გაჩენილი, მაგრამ ─ იცხოვრე ისე, თითქოს ხვალ უნდა მოკვდე.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნებისმიერი სწავლა ხდება თანდათან [...] საიმედო, მდგრად ცვლილებებს ვერ მიაღწევთ ,,ხრიკების’’ დახმარებით.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „მარტო წიგნები, უნივერსიტეტი და თეატრი როდი აყალიბებენ ადამიანს, არამედ უშუალო შეხლა ცხოვრებასთან, რომელიც თავადაც უდიდესი უნივერსიტეტია.“
| ავტორი = [[კონსტანტინე გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :ყმაწვილსა კარგი სწავლითა
:დედა გაუხარებია.
| ავტორი = [[იაკობ გოგებაშვილი.]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ისწავლეთ ყველასგან და ნურავის დაემსგავსებით.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სწავლის ძირი მწარე არის, კენწეროში გატკბილდების.“
| ავტორი = [[დავით გურამიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :ყმაწვილი უნდა სწავლობდეს საცნობლად თავისადაო:
:ვინ არის, სიდამ მოსულა, სად არის, წავა სადაო?
| ავტორი = [[დავით გურამიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დავითიანი” ()
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ძალიან ბევრ კარგად ნასწავლ კაცს სიჭკვიანისა არაფერი სცხია.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „განსაზღვრული დროის განმავლობაში ყველას შეუძლია ყოველგვარი ხელობა შეისწავლოს.“
| ავტორი = [[დანიელ დეფო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “რობინზონ კრუზო” (1719 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „მილიარდობით ტვინის უჯრედი აქვს კაცს, მარა, თუ არა განავითარე, რათ გინდა მერე ─ აკოტრიალე ეს თავი აქეთ-იქით, გამოვა რამე?!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ თვლით, რომ სწავლა ძვირია, სცადეთ გაიგოთ ─ რა დაგიჯდებათ უცოდინრობა.“
| ავტორი = [[რობერტ კიოსაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადრე ხალხი სწავლობდა, რათა სრულეყო საკუთარი თავი. დღესდღეობით კი მხოლოდ იმისთვის სწავლობენ, რომ სხვებთან თავი მოიწონონ.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სწავლა ფიქრის გარეშე უშედეგოა, ფიქრი სწავლის გარეშე ─ სახიფათო.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „მიეცი კაცს თევზი და შენ აჩუქებ ერთი დღის სიცოცხლეს; ასწავლე, როგორ მოიპოვოს თევზი და შენ მთელ ცხოვრებას შეუნარჩუნებ.“
| ავტორი = [[ლაო-ძი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ბევრი უნდა ვისწავლოთ, რომ ცოტა მაინც ვიცოდეთ.“''
| ავტორი = [[შარლ მონტესკიე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„შემეცნების გზაზე ყველაზე დიდი და ვერაგი მტერი შიშია.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცსა სწავლა განანათლებს, ვითა მთვარე ღამეს ბნელსა.“
| ავტორი = [[სულხან-საბა ორბელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საქციელითა და ცხოვრებით სწავლება ყველაზე უკეთესია.“
| ავტორი = [[იოანე ოქროპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ვისაც სწავლა ეზარება, მისგან კაცი არ დადგება.“''
| ავტორი = [[ხოსე მარტინ პერესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ისწავლე ის, რისი სწავლაც აუცილებელია.“
| ავტორი = [[პითაგორა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცუდად ნასწავლი უფრო დაშორებულია სიბრძნისგან, ვიდრე ─ სრულიად უსწავლელი.“
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბავშვებს უნდა შევასწავლოთ ერთი მეცნიერება ─ ადამიანის მოვალეობათა მეცნიერება.“
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ვინც სწავლა-სიბრძნეს ბავშვობის დროს არ ეკარება, ბედნიერება სიბერის დროს გაეპარება.“
| ავტორი = [[საადი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თვითსწავლას მიჰყავით ხელი, სანამ ჭკუა ცხოვრებას არ უსწავლებია!“
| ავტორი = [[ჰერბერტ სპენსერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „მე ყოველდღე რაღაცას ვამარტივებ, იმიტომ, რომ ─ ყოველდღე რაღაცას ვსწავლობ...“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „მუდამ მზად ვარ ვისწავლო, მაგრამ ყოველთვის არ მომწონს ─ როცა მასწავლიან.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = :სწავლა წყარო არს ცხოვრების,
:სიბრძნე ─ მისი ნაკადული
:და ნაყოფი მათი ერთად ─
:შვება, ლხენა, სიხარული.
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ნაკადული”
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „სწავლა სინათლეა, უსწავლელობა ─ სიბნელე.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
ცხოვრების სკოლაში სწავლა ყველაზე რთულია! არასდროს იცი, რომელ კლასში ხარ; არავინ გაფრთხილებს როდის გაქვს გამოცდა და რაში; სხვისგან ვერ გადაიწერ, რადგან შენნაირი ვარიანტი არავის აქვს. ყველას საკუთარი გამოცდა აქვს ჩასაბარებელი.
{{Q
| ციტატა = „ვისაც უწიგნოდ სურს ისწავლოს რამე, ის საცერში აგროვებს წყალსა.“
| ავტორი = [[გერმანული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ისწავლეთ ყველასგან, მაგრამ ─ ნურავის მიბაძავთ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებისგან ვერაფერს ისწავლი, თუ თვლი, რომ მუდამ მართალი ხარ.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანები მუდამ სწავლობენ; სულელებმა ─ ისედაც ყველაფერი იციან...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
2s0zmjj9yel59ixlgawu2kzvmfjnv36
ცოდნა
0
6747
47122
46496
2026-04-10T15:08:42Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47122
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ინფორმაცია ცოდნას არ ნიშნავს.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცოდნის ერთადერთი წყარო გამოცდილებაა.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ არ შეგიძლია ახსნა ადვილად, მაშინ უბრალოდ საფუძვლიანად არ იცი.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცოდნა რაა, თუ ის რწმენამდე არ მივიდა.“
| ავტორი = [[ჭაბუა ამირეჯიბი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დათა თუთაშხია” (1962-1972 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „საფუძვლიანი ცოდნის ერთ-ერთი განსაკუთრებული ნიშანი სწავლების უნარია.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბუნებით ყველა კაცს ცოდნა სწადია.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცოდნა ძალაა.“
| ავტორი = [[ფრენსის ბეკონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არასოდეს გექნება საკმარისი ცოდნა, თუ არ ისწავლე იმაზე მეტი, რაც საკმარისია.“
| ავტორი = [[უილიამ ბლეიკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანის „სანახევრო ცოდნა“ ხშირად სხვისი ცოდნისგან მომდინარეობს.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უმტკიცო ადამიანს ცოდნის აუცილებლობა, იგივეა, რაც უმტკიცო მას, რომ თვალის სინათლე სასარგებლოა.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :თუ კაცსა ცოდნა არა აქვს, გასტანჯავს წუთისოფელი.
| ავტორი = [[დავით გურამიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = სწავლა მოსწავლეთა
}}
{{Q
| ციტატა = :ცოდნა თან დასდევს მცოდნელსა.
| ავტორი = [[დავით გურამიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = სწავლა მოსწავლეთა
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაფრის ცოდნას ნუ შეეცდები, თორემ უმეცარი დარჩები.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მცდარი ცოდნა უარესია, ვიდრე არცოდნა.“
| ავტორი = [[ადოლფ დისტერვეგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ზერელე ცოდნა შეცდომისა და შუღლის წყაროა. ძაღლები მას უყეფენ, ვისაც არ იცნობენ.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე ეფესოელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩემთვის სრულიად უსარგებლოა იმის ცოდნა, რისი მოდიფიცირებაც არ შემიძლია.“
| ავტორი = [[პოლ ვალერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შეიძლება ელაპარაკო მცოდნეს ან უცოდინარს, მაგრამ შეუძლებელია ელაპარაკო ნახევრად მცოდნეს.“
| ავტორი = [[ვლადიმერ ვერნადსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ ბევრი ენა იცი, ბევრი გასაღები გაქვს ერთი ბოქლომისთვის.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები მეტ-ნაკლებად უვიცები არიან და სწორედ ამას უწოდებენ სათნოებას ან მანკს, ხოლო ყველაზე საშინელი მანკი უცოდინარობაა, რომელსაც თავი ყოვლისმცოდნე ჰგონია და თავს მკვლელობის ნებას აძლევს.“
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცოდნა განთავისუფლებს შიშისგან.“
| ავტორი = [[კარლო კაჭარავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რა ბედნიერია ის, ვინც არ ერიდება თავის უცოდინრობის გამომჟღავნებას.“
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იცოდე რა იცი და იცოდე რა არ იცი ─ ესაა ნამდვილი ცოდნა.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რაც მეტ ცოდნას იძენ, მით უფრო იღბლიანი ხდები.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „გაუზიარე ცოდნა სხვებს ─ ეს ერთ-ერთი გზაა უკვდავებისკენ.“
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაფრის შესახებ ცოტა რამ მაინც უნდა იცოდე და ცოტა რამის შესახებ კი ─ ყველაფერი.“
| ავტორი = [[ფრანსუა დე ლაროშფუკო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „ის, რაც ვიცით, წვეთია. რაც არ ვიცით ─ ოკეანე.“
| ავტორი = [[ისააკ ნიუტონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „მცირე ცოდნა საშიში რამაა. ან ღრმად ჩასწვდი კასტალის წყაროს, ან სულ ნუ იგემებ. იქ პატარა ყლუპები შხამავს და აბრუებს გონებას და მხოლოდ უხვად დალევა აფხიზლებს მას.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე პოუპი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ემოციური რეაქციის დონე, ფაქტების ცოდნის უკუპროპორციულია ─ რაც უფრო ნაკლები იცით, მით უფრო აგრესიული რეაქცია გაქვთ თქვენი ცოდნის საწინააღმდეგო ფაქტის გაგების დროს.“
| ავტორი = [[ბერტრან რასელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „მე ის ვიცი, რომ არაფერი არ ვიცი, მაგრამ ბევრმა ესეც არ იცის.“
| ავტორი = [[სოკრატე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „არ არის სამარცხვინო და საზიანო არცოდნა ─ ყველაფრის ცოდნა არავის შეუძლია… სამარცხვინო და საზიანოა თავის მოჩვენება, რომ იცი ის, რაც არ იცი.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცოდნა ამშვიდებს დიდ ადამიანს, აოცებს საშუალოს და ბერავს პატარა ადამიანს.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მთავარია ცოდნის არა რაოდენობა, არამედ ხარისხი. შეიძლება ძალიან ბევრი იცოდე, მაგრამ მთავარი არ იცოდე.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვინც იცის, აკეთებს, ვინც არა ─ სხვას ასწავლის.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ბერნარდ შოუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ღონიერი და ჭირთა მძლევი ის არის, ვისაც ჭკუა ცოდნით მოურთავს, ცოდნით აუყვავებია, ცოდნის ძუძუთი გაუზრდია.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცოდნა სიმდიდრეა, მერე იმისთანა მადლიანი სიმდიდრეა, რომ რაც უნდა ბევრს დაურიგო, ბევრს გაუწილადო, შენ არა დაგაკლდება-რა, თუ არ მოგემატება.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საცა ცოდნა არ არის, იქ კაცი არ არის, საცა კაცი არ არის, იქ საზოგადოებაც არ არის, და, საცა საზოგადოება არ არის, იქ არც ხალხია.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ზერელე ცოდნა შეცდომისა და შუღლის წყაროა. ძაღლები მას უყეფენ, ვისაც არ იცნობენ.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებისადმი ღირსეული მოპყრობა ─ ყოველგვარ ცოდნაზე მაღლა დგას.“
| ავტორი = [[ებრაული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ცოდნა ისეთი რამეა, რასაც ყველგან თან წაიღებ, ვერც ვერავინ მოგპარავს ან წაგართმევს.
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
2tj934127bl7hzibp03eoxb0zl78gzn
სრულყოფილება
0
6749
47126
46962
2026-04-10T15:12:38Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47126
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ამ ქვეყანაზე არაფერია სრულყოფილი, გარდა უბედურებისა.“
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “შაგრენის ტყავი” (1831 წ.)
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „საკუთარი არასრულყოფილების შეგნება სრულყოფილებასთან გვაახლოებს.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „სრულყოფილების ნუ გეშინიათ ─ ის თქვენ ოდნავადაც არ გემუქრებათ!“
| ავტორი = [[სალვადორ დალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მარტივი ყოველთვის სრულყოფილია.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გრაფი მონტე-კრისტო” (1844-1846 წწ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „სრულყოფილება მაშინაა მიღწეული, როცა ვერაფერს მოაშორებ და არა მაშინ, როცა ვერაფერს დაამატებ.“
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შეეშვი სრულყოფილების ლოდინს ─ დაიწყე იქიდან, სადაც ხარ; იმით, რაც გაქვს!“
| ავტორი = [[არტურ ეშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ის, რასაც სრულყოფილი ეძებს ─ თავად მასშია, ის რასაც ეძებს არასრულყოფილი ─ სხვებში.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სრულყოფილი ქალი ბევრად უფრო მაღალი არსებაა, ვიდრე სრულყოფილი კაცი, მაგრამ ამავდროულად ძალზედ იშვიათი.“''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებას ჩვენი სრულყოფილად ქცევა არ განუზრახავს ─ ვინც სრულყოფილია, მისი ადგილი მუზეუმშია!“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ვერავინ გაგრძნობინებს არასრულფასოვნებას შენი თანხმობის გარეშე.“
| ავტორი = [[ელეონორა რუზველტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „სრულყოფილ ადამიანად შეიძლება ჩავთვალოთ ის, ვინც სრულყოფილებისაკენ მიისწრაფვის.“
| ავტორი = [[სოკრატე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „უწყვეტი გაუმჯობესება სჯობია დაგვიანებულ სრულყოფილებას.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „აზრზე მუშაობა ─ სრულყოფის მთავარი საშუალებაა.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვერავინ აღწევს იმ სრულყოფილებას, რომლისკენაც ისწრაფვის ─ ამიტომ ადამიანი მისი ბრწყინვალე მარცხით და შეუძლებლის შეძლების მცდელობით ფასდება.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ თითქოს დაუსრულებელნი ვრჩებით, სანამ ვიღაც ჩვენზე უფრო ბრძენი და ღირსეული, - სწორედ ასეთი უნდა იყოს მეგობარი, - არ დაგვეხმარება ჩვენს სისუსტეებსა და მანკიერებებთან ბრძოლაში.“
| ავტორი = [[მერი შელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფრანკენშტაინი” (1818 წ.)
}}
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „იმისათვის, რომ გახდე უკეთესი, უნდა შეიცვალო ─ სრულყოფილებისათვის კი ხშირად ცვლა არის საჭირო.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები ვერ იტანენ იმას, ვინც აგრძნობინებს მათ თავიანთ არასრულფასოვნებას.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ადამიანი მუშაობს საკუთარი თავის სრულყოფაზე ─ ავტომატურად იცვლება მისი გარემოც.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
3drlfvhd0ae5bey2l7vkq99k9w9t8a3
სიცილი
0
6763
47093
45845
2026-04-10T13:50:51Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47093
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ გინდათ ღმერთი გააცინოთ, თქვენი გეგმების შესახებ უამბეთ.“
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანების დაცინვა სულელების ბუნებრივ პრივილეგიას წარმოადგენს.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი მისი სიცილითაც შეგიძლია გამოიცნო. თუკი ადამიანის სიცილი მოგეწონა, სხვა რომ არაფერი იცოდე მის შესახებ, შეგიძლია დარწმუნებული იყო მის კარგ ადამიანობაში.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „განათლებული ადამიანი უგუნური კაცის სისულელეზე იღიმება, მაგრამ ─ მას არასოდეს დასცინის.“
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სხვისი სასაცილოდ აგდება ხშირად ჭკუის სიღატაკეს ნიშნავს.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „რასაც დასცინი, ზუსტად ის დაგემართება!“
| ავტორი = [[ნიკოს კაზანძაკისი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცილი არის აფექტი, როცა დაძაბულად რაღაცას მოველით, ხელთ კი არაფერი გვრჩება.“
| ავტორი = [[იმანუელ კანტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლეში არავისთვის დამიცინია ─ მებრალებოდა ადამიანი, რომელიც ცხოვრებამ გააუბედურა და სასაცილო მდგომარეობაში ჩააყენა.“
| ავტორი = [[დავით კლდიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიცილის მიზეზი ადამიანის განვითარების დონეს გვიჩვენებს.“
| ავტორი = [[მარტი ლარნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „უმჯობესია მცემდნენ, ვიდრე ნება არ დამრთონ გაცინების.“
| ავტორი = [[მოლიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „ისწავლეთ სიცილი და არა ─ დაცინვა. გულწრფელი სიცილი ისეთივე წმინდაა, როგორც ლოცვა.“
| ავტორი = [[ოშო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „დააფასეთ სიცილი ─ რამდენიც არ უნდა იყოს ქვეყნად სიცილი, ის ზედმეტი არასდროს იქნება!“
| ავტორი = [[სოკრატე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოველებიდან მხოლოდ ადამიანს შეუძლია სიცილი და მასაც ძალიან ცოტა მიზეზი აქვს ამისთვის.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დასცინო ვინმეს, ნიშნავს შეიძინო მტრები.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჯერ კიდევ ბებიაჩემი მეუბნებოდა: „როცა დაგცინიან, ბებო, მაი არაა საშიში... საშიშია, როცა დაგტირიან...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
i74ahqf4i8ertsictmgy1z5e9vlyw6t
სურვილი
0
6771
47075
46679
2026-04-10T12:50:56Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47075
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „რატომღაც ის, რაც ყველაზე მეტად გინდა, ან ამორალურია, ან აკრძალული ან ─ ჯანმრთელობისთვის საზიანო.“
| ავტორი = [[არტურ ბლოხი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანის ყოველი სურვილი და ნატვრა ერთად რომ ახდეს, ეს დედამიწა ჯოჯოხეთად გადაიქცეოდა.“
| ავტორი = [[პიერ ბუასტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „მმართველთა განცხადებები ხალხის სურვილების შესახებ იგივეა, რაც ყრუ-მუნჯის განცხადება მუსიკის შესახებ.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ყოველთვის იქნება საკმარისად ცუდი, რათა ადამიანში უკეთესის სურვილი არ გაქრეს.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „პატიოსანი და უპატიოსნო ადამიანი შეიცნობა არა მარტო იმით, რას აკეთებს, არამედ იმითაც, რა სურს მას.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ არ გსურს ბევრი, მაშინ მცირედიც ბევრად მოგეჩვენება.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იშვიათად ხდება, სასურველს მთელი ძალისხმევით რომ არ გიმალავდნენ ადამიანები.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ ყველასა გვაქვს რაიმე დაფარულის აღმოჩენის წრიალა სურვილი.“
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ბევრს ვინანებდით, თუ ყველა ჩვენი სურვილი ასრულდებოდა.“
| ავტორი = [[ეზოპე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთადერთი გზა არსებობს, რომ აიძულო ადამიანს რაიმეს გაკეთება ─ გაუჩინო მას ამის სურვილი.“
| ავტორი = [[დეილ კარნეგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„თქვენ უნდა აღიქვათ თქვენი სურვილი, როგორც უკვე მომხდარი, მიღწეული არა მომავალში, არამედ უკვე ახლა.“''
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
{{Q
| ციტატა = ''„მათ ისე აბრმავებთ საკუთარი სურვილები, რომ მიუწვდომლის ნატვრაში ისე აწაპნი ყველაფერს, რაც აბადიათ, ვერც გაიგებენ.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „ბევრისა ნდომა კაცს წაახდენს.“
| ავტორი = [[სულხან-საბა ორბელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ტკბილია სურვილი, მაგრამ სასურველად ყოფნა უფრო ტკბილია.“
| ავტორი = [[ჰენრიკ სენკევიჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სურვილში შეიცნობა კაცის რაობა.“
| ავტორი = [[ბარუხ სპინოზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „რისი წადილის აღსრულება შეგვიძლია ყოველთვის, თუნდაც ცხოვრება არ გვათამამებდეს? რისი? სიყვარულის, თავის დამდაბლების და მსხვერპლად მისვლის.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = „რაც შენთვის არ გინდა, იმას ნურც სხვას უზამო.“
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჩემი თავგადასავალი”
}}
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვისაც დიადის მიღწევა სურს, თავი უნდა შეიზღუდოს; ხოლო, ვისაც სურს, ყველაფერს მიაღწიოს, ვერაფერს ვერ მიაღწევს.“
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
თუ გინდა – იპოვი დროს, თუ არ გინდა – იპოვი მიზეზს...
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
gklh6i6z2nihfsp1zie65pi7mvrifoi
47127
47075
2026-04-10T15:15:45Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* მ */
47127
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „რატომღაც ის, რაც ყველაზე მეტად გინდა, ან ამორალურია, ან აკრძალული ან ─ ჯანმრთელობისთვის საზიანო.“
| ავტორი = [[არტურ ბლოხი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მერფის კანონები” (1982 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანის ყოველი სურვილი და ნატვრა ერთად რომ ახდეს, ეს დედამიწა ჯოჯოხეთად გადაიქცეოდა.“
| ავტორი = [[პიერ ბუასტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „მმართველთა განცხადებები ხალხის სურვილების შესახებ იგივეა, რაც ყრუ-მუნჯის განცხადება მუსიკის შესახებ.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება ყოველთვის იქნება საკმარისად ცუდი, რათა ადამიანში უკეთესის სურვილი არ გაქრეს.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „პატიოსანი და უპატიოსნო ადამიანი შეიცნობა არა მარტო იმით, რას აკეთებს, არამედ იმითაც, რა სურს მას.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ არ გსურს ბევრი, მაშინ მცირედიც ბევრად მოგეჩვენება.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იშვიათად ხდება, სასურველს მთელი ძალისხმევით რომ არ გიმალავდნენ ადამიანები.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უფროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ორიგინალობის სურვილი ზოგ პატიოსან კაცს თაღლითობასაც კი ჩაადენინებს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ ყველასა გვაქვს რაიმე დაფარულის აღმოჩენის წრიალა სურვილი.“
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ბევრს ვინანებდით, თუ ყველა ჩვენი სურვილი ასრულდებოდა.“
| ავტორი = [[ეზოპე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთადერთი გზა არსებობს, რომ აიძულო ადამიანს რაიმეს გაკეთება ─ გაუჩინო მას ამის სურვილი.“
| ავტორი = [[დეილ კარნეგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„იქ, სადაც დიდი სურვილია, დიდი სიძნელეები არ არსებობს.“''
| ავტორი = [[ნიკოლო მაკიაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„თქვენ უნდა აღიქვათ თქვენი სურვილი, როგორც უკვე მომხდარი, მიღწეული არა მომავალში, არამედ უკვე ახლა.“''
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
{{Q
| ციტატა = ''„მათ ისე აბრმავებთ საკუთარი სურვილები, რომ მიუწვდომლის ნატვრაში ისე აწაპნი ყველაფერს, რაც აბადიათ, ვერც გაიგებენ.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „ბევრისა ნდომა კაცს წაახდენს.“
| ავტორი = [[სულხან-საბა ორბელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ტკბილია სურვილი, მაგრამ სასურველად ყოფნა უფრო ტკბილია.“
| ავტორი = [[ჰენრიკ სენკევიჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სურვილში შეიცნობა კაცის რაობა.“
| ავტორი = [[ბარუხ სპინოზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „რისი წადილის აღსრულება შეგვიძლია ყოველთვის, თუნდაც ცხოვრება არ გვათამამებდეს? რისი? სიყვარულის, თავის დამდაბლების და მსხვერპლად მისვლის.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = „რაც შენთვის არ გინდა, იმას ნურც სხვას უზამო.“
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჩემი თავგადასავალი”
}}
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვისაც დიადის მიღწევა სურს, თავი უნდა შეიზღუდოს; ხოლო, ვისაც სურს, ყველაფერს მიაღწიოს, ვერაფერს ვერ მიაღწევს.“
| ავტორი = [[გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
თუ გინდა – იპოვი დროს, თუ არ გინდა – იპოვი მიზეზს...
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
llhvy6jivlv6ejw5q2d2ynzd0jh3adc
თანასწორობა
0
6783
47109
46461
2026-04-10T14:45:17Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ბ */
47109
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ლომს და კრავს შეუძლიათ ერთად დაწვნენ, მაგრამ მეეჭვება, კრავმა კარგად გამოიძინოს.“''
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„უთანასწორობის ყველაზე უარესი ფორმაა, ეცადო არათანასწორი რაღაცები თანასწორად გარდაქმნა.“''
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ჩვენ ერთმანეთისგან არ უნდა განვსხვავდებოდეთ. ყველა თავისუფალი და თანასწორი უნდა იყოს. კი არ დავიბადოთ თანასწორნი, როგორც კონსტიტუციაში წერია, არამედ მერე უნდა გავხდეთ.“''
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანი განსხვავებულია, ხოლო მათ შორის არსებული უთანასწორობის შთაბეჭდილება იქმნება იმის გამო, რომ ისინი სხვადასხვანაირად აცნობიერებენ იმას, რასაც წარმოადგენენ.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„მე ვფიქრობ, ქალების მხრიდან მამაკაცებთან თანასწორობაზე პრეტენზიები სისულელეა ─ ქალები გაცილებით მაღლა დგანან და ყოველთვის ასე იყო.“''
| ავტორი = [[უილიამ გოლდინგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„გოლიათებში ქონდრისკაცობას ესწრაფე, ქონდრისკაცებში ─ გოლიათობას, მაგრამ თანასწორებთან თანასწორი იყავი.“''
| ავტორი = [[დენი დიდრო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„მუშაობისას მოთმინება უნდა შეინარჩუნო და თანაბარი პატივი სცე ყველას, ვისაც შეხვდები ─ განურჩევლად იმისა, თუ რომელ საფეხურზე იმყოფება ესა თუ ის ადამიანი.“''
| ავტორი = [[ჯანი ვერსაჩე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„იქ, სადაც ცხვარი მგელს აჯერებს ცრუ სწავლებას თანასწორობის შესახებ, მგელი მშიერი კვდება.“''
| ავტორი = [[ალექსანდრე მაკედონელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ყველა ცხოველი თანასწორია, მაგრამ ზოგიერთი ─ სხვებზე უფრო თანასწორია.“''
| ავტორი = [[ჯორჯ ორუელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ცხოველების კარ-მიდამო” (1945 წ.)
}}
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = :ლეკვი ლომისა სწორია, ძუ იყოს, თუნდა ხვადია.
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სადაც დიდი ქონებაა, იქ დიდი უთანასწორობაა.“''
| ავტორი = [[ადამ სმითი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ძაღლები ქვემოდან ამოგვცქერიან; კატები ზემოდან დაგვყურებენ ─ მხოლოდ ღორები გვიცქერენ, როგორც თანასწორებს.“''
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„თანაბარი უფლებები ყველას, განსაკუთრებული პრივილიგიები ─ არავის.“''
| ავტორი = [[ტომას ჯეფერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ქალები, რომლებიც მამაკაცებთან თანასწორობისკენ ისწრაფვიან, ხშირად პატივმოყვარეობაში აგებენ და საკუთარი ინდივიდუალობის ნაწილს კარგავენ.“''
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ღმერთმა შექმნა ადამიანი, ხოლო მაიორმა კოლტმა გახადა ისინი თანასწორუფლებიანი.“''
| ავტორი = ''წარწერა კოლტის იარაღის ქარხნის "პრახადნოიზე''
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
n2ky7tb6dpym9voimdjkvwsv7dat024
პატივისცემა
0
6786
47078
46987
2026-04-10T13:11:29Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47078
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ჩემთვის ადამიანის პატივისცემაზე ძვირფასი არაფერია.“
| ავტორი = [[აპულეიუსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „პატივისცემა მშობლებისა და შვილების ურთიერთობის საფუძველია. იგი პირველთ მწუხარებისგან იხსნის, მეორეთ კი ─ სინდისის ქენჯნისაგან.“
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვენდეტა” (1830 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „საკუთარ თავს უნდა სცე პატივი იმდენად, რომ იმას არ მისცე გულისა და სულის ძალები, ვისაც ისინი არ სჭირდება.“
| ავტორი = [[შარლოტა ბრონტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „მუდამ მაოცებენ ადამიანები, რომლებიც მოითხოვენ მათ პატივით მოეპყრონ, როდესაც თავად სხვებს ამცირებენ.“
| ავტორი = [[მაჰათმა განდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „აჩვენე ყველას, რომ პატივს სცემ საკუთარ თავს და სხვებიც პატივს გცემენ.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე დიუმა (უმცროსი)]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გრაფი მონტე-კრისტო” (1844-1846 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „მხოლოდ საკუთარი თავის პატივისცემით სხვასაც აიძულებ, გცეს პატივი.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნურასოდეს დაგენანება შენი ცხოვრებიდან იმ ადამიანის ამოშლა, ვინც პატივს არ გცემს.“
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „არაფერია უფრო საზიზღარი, ვიდრე შიშზე დაფუძნებული პატივისცემა.“
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „დაკრძალვის ადგილითა და ხასიათით ხალხი პატივს მიაგებს თავის შვილს, თუკი იცის მისი ფასი.“
| ავტორი = [[მურმან ლებანიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვინც პატივს არ სცემს საკუთარ თავს, ვერც სხვას სცემს პატივს: ეს თავისთავად, ცხადი აქსიომაა.“
| ავტორი = [[მერაბ მამარდაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მე ვიტყოდი, ბრალისა და თვითგამართლების მექანიზმი აღმოცენდება ადამიანში, ვინც საკუთარ თავს პატივს არ სცემს, რადგან არ უცდია საკუთარი თავის აგება და არა აქვს გამოცდილება და ცოდნა თავისუფლებისა.“
| ავტორი = [[მერაბ მამარდაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც ბავშვობიდან მიჩვეულია მამისა და დედის პატივისცემას, ავტომატურად პატივს სცემს თავის უფროსს, უნივერსიტეტის მასწავლებელს, პოლიციის ოფიცერს, ქვეყნის კანონებს და მის დროშას.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
{{Q
| ციტატა = „შეიძლება კაცს არ უყვარდე, შეიძლება მტერიც იყოს შენი, მაგრამ პატივს გცემდეს, იმიტო რო შენ შენა ხარ.“
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „ახალგაზრდის გახრწნის ყველაზე იოლი გზაა ასწავლო მეტი პატივი სცენ მათ, ვინც მასავით ფიქრობს, ვიდრე მათ, ვისაც განსხვავებული აზრი აქვს.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ნურას ჩაიდენ საძრახისსა და სამარცხვინოს ნურც აშკარად და ნურც ფარულად; პირველი შენი კანონი უნდა იყოს საკუთარი თავის პატივისცემა.“
| ავტორი = [[პითაგორა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „პატივს სცემთ თუ არა ადამიანს ─ ეს თქვენი არჩევანია, მაგრამ პატივისცემით მოპყრობა ─ აღზრდის საკითხია.“
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „უკეთესია, ვიმსახურებდეთ პატივს და არ გვქონდეს ის, ვიდრე გვქონდეს და არ ვიმსახურებდეთ.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „პატივისცემა მოიგონეს იმისთვის, რომ შეავსონ ადგილი იქ, სადაც სიყვარული უნდა იყოს.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„იცოდეთ, თქვენი პირადი ღირსებით მოპოვებული პატივი ყველა დიდებას აღემატება. შეიძლება სხვაგან, სხვა ადგილზე დიდი კაცები გახდეთ და დიდი პატივისცემაც მოიპოვოთ, მაგრამ ის პატივისცემა თქვენი კი არა, თქვენი ადგილისაა. იქ პატივს სცემენ თქვენს ადგილს და არა თქვენ.“''
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „შინაგანი ძალაა, როდესაც პატივს სცემ სხვის დაკრულ მუსიკას და ცეკვავ საკუთარ მელოდიაზე!“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იმაზე მეტი პატივი არავის სცე, ვიდრე მისი გონება აიტანს.“
| ავტორი = [[ებრაული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მამაკაცის ვალია, პატივი სცეს ქალს. ხოლო ქალის ვალია ─ პატივისცემის საბაბი მისცეს მამაკაცს.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ პატივს გცემენ ─ პატივი ეცი. თუ პატივს არ გცემენ, მაინც პატივი ეცი. არ დართო სხვების საქციელს ნება, დაგაკარგვინონ კარგი მანერები, რადგანაც შენ საკუთარ თავს წარმოადგენ და არა ─ სხვებს.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
6e8l8fqy3cv415vdiavb2e08wrk0ktn
თანადგომა
0
6792
47080
46512
2026-04-10T13:13:42Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ჭ */
47080
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „სხვა ადამიანს რომ დაეხმარო, აუცილებელი არ არის, იყო მდიდარი და ძლიერი ─ საკმარისია, იყო კეთილი...“
| ავტორი = [[სიმეონ ათონელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცმა რომ მეორე კაცს არგოს, ხესავით უნდა დაიწვას მისთვის და დანაცრდეს.“
| ავტორი = [[ზვიად გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გაჭირვებაში ანგელოზები ადამიანების სახით მოდიან ჩვენთან.“
| ავტორი = [[რამაზ გიგაური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „მეგობრების თანადგომა იმდენად არ გვჭირდება, რამდენადაც რწმენა იმისა, რომ ისინი დაგვეხმარებიან.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „აი, მაშინ ხარ ადამიანი, თუ ხელჩაქნეულ ადამიანს თავიდან დააწყებინებ სიცოცხლეს...“
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სწორედ ესაა ადამიანისთვის ადამიანი... შენ მარტო იყავი, სუსტი და უმწეო და ამიტომ შეგეშინდა. შენთვის ღამე იყო. ხომ ღამე იყო ამ ორიოდე წუთის წინ, ახლა კი, ჩემთან რომ ხარ, ახლა ხომ დღეა? სწორედ ესაა ადამიანისთვის ადამიანი...“
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „იოლია ბედნიერმა ანუგეშოს უბედური.“
| ავტორი = [[ესქილე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „საოცარი ის არის, რომ ვინც ეხმარება, იმას უფრო უხარია, ვიდრე ვისაც ეხმარებიან. საკითხავი ის არის ─ ჩვენ ვეხმარებით თუ ისინი გვეხმარებიან?“
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „განსაცდელის დროს მხარში რომ გიდგას, ის არის შენი... დანარჩენი ─ ხელოვნურია!..“
| ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სამუშაო ვერ მოგივლის ავადმყოფობის დროს, ამას მხოლოდ მეგობრები და მშობლები აკეთებენ ─ გაუფრთხილდი ამ ურთიერთობებს.“''
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ბევრს რო იშოვი, უნდა გვერდზეც გაიხედო და დაინახო, ამ დალოცვილ ქვეყანაზე მარტო არა ცხოვრობ.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „შენ იზრუნე ღვთისაზე და ღმერთიც იზრუნებს შენსაზე.“
| ავტორი = [[იოანე ოქროპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის გვეჩვენება, რომ ადამიანს დავეხმარეთ, და განზე ვდგებით ხოლმე მაშინ, როცა ყველაზე მეტად უჭირს.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = :ოდეს კაცსა დაეჭირვოს, მაშინ უნდა ძმა და თვისი.
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„როცა შენს ხალხს უჭირს, მაშინ სულიერი მყუდროება ─ არამზადობაა.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „დაეხმარე გვერდით მყოფებს, მაგრამ ნუ გახდი მათ შენზე დამოკიდებულს.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = :ნატკენ ფრთაზე კრაზანას
:ფუტკარმა მალამო დაადო
:და ღმერთს
:ცრემლი მოადგა თვალებზე.
| ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები არასოდეს გაუწვდიან დახმარების ხელს მას, ვინც არაფერს აკეთებს და სირთულეებს გაურბის.“
| ავტორი = [[კაკაში ჰატაკე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ნარუტო: შიპუდენი” (2007-2017 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც არ უნდა იმყოფებოდეს ჩვენგან ერთ-ერთი, მეორე ყოველთვის გვერდითაა.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
უჭირს არავინ არ იცნონს, ....
ხელმა ხელი დაბანა და ორივემ - პირიო
{{Q
| ციტატა = „როცა ადამიანს სჭირდები, მაშინ უნდა იყო მის გვერდით, თორემ მკვდართან სავალდებულო თაიგული ყველას მიაქვს.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის ადამიანი დააფასე, ვინც შენთან მაშინ მოდის, როცა შენ გჭირდება და არა ─ მაშინ, როცა მას სჭირდები.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „პური ყველას აჭამე, შვილო, მაგრამ ─ პურს ყველასთან ნუ შეჭამ!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = სვანური დარიგება შვილს
}}
{{Q
| ციტატა = „გაჭირვებულს ყველას დაეხმარე, მაგრამ თავად გაჭირვებაში მყოფი ─ ყველასგან ნუ მიიღებ დახმარებას! არაფერია იმაზე დიდი ტრაგედია, ვიდრე უღირსი კაცის წინაშე ვალში ყოფნა!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = სვანური დარიგება შვილს
}}
{{Q
| ციტატა = „კაცი ხრამში რომ გადაიჩეხება, მერე ავფორიაქდებით, მერე გვინდა გადავარჩინოთ. ხრამის პირზე მდგომს უნდა შველა, თორემ ვის უნახავს გაცოცხლებული მკვდარი?!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ ადამიანის გვერდით მაშინ არ ხარ, როცა ცუდადაა ─ ნურც მაშინ გამოჩნდები, როცა კარგად იქნება!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გახსოვდეს ის ადამიანები, რომლებმაც გასაჭირში ხელი გამოგიწოდეს, მაშინ, როცა სხვები უბრალოდ წუხდნენ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
მაშინაც უნდა შეძლო სხვისი ნუგეში, როცა ეს შენ ყველაზე მეტად გჭირდება!
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
6cbsg2nyi4q9mgiawpf5rj5nn551h8j
47081
47080
2026-04-10T13:14:17Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ჭ */
47081
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „სხვა ადამიანს რომ დაეხმარო, აუცილებელი არ არის, იყო მდიდარი და ძლიერი ─ საკმარისია, იყო კეთილი...“
| ავტორი = [[სიმეონ ათონელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცმა რომ მეორე კაცს არგოს, ხესავით უნდა დაიწვას მისთვის და დანაცრდეს.“
| ავტორი = [[ზვიად გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გაჭირვებაში ანგელოზები ადამიანების სახით მოდიან ჩვენთან.“
| ავტორი = [[რამაზ გიგაური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „მეგობრების თანადგომა იმდენად არ გვჭირდება, რამდენადაც რწმენა იმისა, რომ ისინი დაგვეხმარებიან.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „აი, მაშინ ხარ ადამიანი, თუ ხელჩაქნეულ ადამიანს თავიდან დააწყებინებ სიცოცხლეს...“
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სწორედ ესაა ადამიანისთვის ადამიანი... შენ მარტო იყავი, სუსტი და უმწეო და ამიტომ შეგეშინდა. შენთვის ღამე იყო. ხომ ღამე იყო ამ ორიოდე წუთის წინ, ახლა კი, ჩემთან რომ ხარ, ახლა ხომ დღეა? სწორედ ესაა ადამიანისთვის ადამიანი...“
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „იოლია ბედნიერმა ანუგეშოს უბედური.“
| ავტორი = [[ესქილე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „საოცარი ის არის, რომ ვინც ეხმარება, იმას უფრო უხარია, ვიდრე ვისაც ეხმარებიან. საკითხავი ის არის ─ ჩვენ ვეხმარებით თუ ისინი გვეხმარებიან?“
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „განსაცდელის დროს მხარში რომ გიდგას, ის არის შენი... დანარჩენი ─ ხელოვნურია!..“
| ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სამუშაო ვერ მოგივლის ავადმყოფობის დროს, ამას მხოლოდ მეგობრები და მშობლები აკეთებენ ─ გაუფრთხილდი ამ ურთიერთობებს.“''
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ბევრს რო იშოვი, უნდა გვერდზეც გაიხედო და დაინახო, ამ დალოცვილ ქვეყანაზე მარტო არა ცხოვრობ.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „შენ იზრუნე ღვთისაზე და ღმერთიც იზრუნებს შენსაზე.“
| ავტორი = [[იოანე ოქროპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის გვეჩვენება, რომ ადამიანს დავეხმარეთ, და განზე ვდგებით ხოლმე მაშინ, როცა ყველაზე მეტად უჭირს.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = :ოდეს კაცსა დაეჭირვოს, მაშინ უნდა ძმა და თვისი.
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„როცა შენს ხალხს უჭირს, მაშინ სულიერი მყუდროება ─ არამზადობაა.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = :ნატკენ ფრთაზე კრაზანას
:ფუტკარმა მალამო დაადო
:და ღმერთს
:ცრემლი მოადგა თვალებზე.
| ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები არასოდეს გაუწვდიან დახმარების ხელს მას, ვინც არაფერს აკეთებს და სირთულეებს გაურბის.“
| ავტორი = [[კაკაში ჰატაკე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ნარუტო: შიპუდენი” (2007-2017 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც არ უნდა იმყოფებოდეს ჩვენგან ერთ-ერთი, მეორე ყოველთვის გვერდითაა.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
უჭირს არავინ არ იცნონს, ....
ხელმა ხელი დაბანა და ორივემ - პირიო
{{Q
| ციტატა = „როცა ადამიანს სჭირდები, მაშინ უნდა იყო მის გვერდით, თორემ მკვდართან სავალდებულო თაიგული ყველას მიაქვს.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის ადამიანი დააფასე, ვინც შენთან მაშინ მოდის, როცა შენ გჭირდება და არა ─ მაშინ, როცა მას სჭირდები.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „პური ყველას აჭამე, შვილო, მაგრამ ─ პურს ყველასთან ნუ შეჭამ!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = სვანური დარიგება შვილს
}}
{{Q
| ციტატა = „გაჭირვებულს ყველას დაეხმარე, მაგრამ თავად გაჭირვებაში მყოფი ─ ყველასგან ნუ მიიღებ დახმარებას! არაფერია იმაზე დიდი ტრაგედია, ვიდრე უღირსი კაცის წინაშე ვალში ყოფნა!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = სვანური დარიგება შვილს
}}
{{Q
| ციტატა = „კაცი ხრამში რომ გადაიჩეხება, მერე ავფორიაქდებით, მერე გვინდა გადავარჩინოთ. ხრამის პირზე მდგომს უნდა შველა, თორემ ვის უნახავს გაცოცხლებული მკვდარი?!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ ადამიანის გვერდით მაშინ არ ხარ, როცა ცუდადაა ─ ნურც მაშინ გამოჩნდები, როცა კარგად იქნება!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გახსოვდეს ის ადამიანები, რომლებმაც გასაჭირში ხელი გამოგიწოდეს, მაშინ, როცა სხვები უბრალოდ წუხდნენ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
მაშინაც უნდა შეძლო სხვისი ნუგეში, როცა ეს შენ ყველაზე მეტად გჭირდება!
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
teh6xk5fby4wcbei1yurw6dqeh2mrc2
47082
47081
2026-04-10T13:14:31Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* გ */
47082
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „სხვა ადამიანს რომ დაეხმარო, აუცილებელი არ არის, იყო მდიდარი და ძლიერი ─ საკმარისია, იყო კეთილი...“
| ავტორი = [[სიმეონ ათონელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცმა რომ მეორე კაცს არგოს, ხესავით უნდა დაიწვას მისთვის და დანაცრდეს.“
| ავტორი = [[ზვიად გამსახურდია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გაჭირვებაში ანგელოზები ადამიანების სახით მოდიან ჩვენთან.“
| ავტორი = [[რამაზ გიგაური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დაეხმარე გვერდით მყოფებს, მაგრამ ნუ გახდი მათ შენზე დამოკიდებულს.“
| ავტორი = [[გიორგი გურჯიევი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „მეგობრების თანადგომა იმდენად არ გვჭირდება, რამდენადაც რწმენა იმისა, რომ ისინი დაგვეხმარებიან.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „აი, მაშინ ხარ ადამიანი, თუ ხელჩაქნეულ ადამიანს თავიდან დააწყებინებ სიცოცხლეს...“
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სწორედ ესაა ადამიანისთვის ადამიანი... შენ მარტო იყავი, სუსტი და უმწეო და ამიტომ შეგეშინდა. შენთვის ღამე იყო. ხომ ღამე იყო ამ ორიოდე წუთის წინ, ახლა კი, ჩემთან რომ ხარ, ახლა ხომ დღეა? სწორედ ესაა ადამიანისთვის ადამიანი...“
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სამოსელი პირველი” (1975 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „იოლია ბედნიერმა ანუგეშოს უბედური.“
| ავტორი = [[ესქილე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „საოცარი ის არის, რომ ვინც ეხმარება, იმას უფრო უხარია, ვიდრე ვისაც ეხმარებიან. საკითხავი ის არის ─ ჩვენ ვეხმარებით თუ ისინი გვეხმარებიან?“
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „განსაცდელის დროს მხარში რომ გიდგას, ის არის შენი... დანარჩენი ─ ხელოვნურია!..“
| ავტორი = [[პაატა კვარაცხელია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სამუშაო ვერ მოგივლის ავადმყოფობის დროს, ამას მხოლოდ მეგობრები და მშობლები აკეთებენ ─ გაუფრთხილდი ამ ურთიერთობებს.“''
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ბევრს რო იშოვი, უნდა გვერდზეც გაიხედო და დაინახო, ამ დალოცვილ ქვეყანაზე მარტო არა ცხოვრობ.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „შენ იზრუნე ღვთისაზე და ღმერთიც იზრუნებს შენსაზე.“
| ავტორი = [[იოანე ოქროპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის გვეჩვენება, რომ ადამიანს დავეხმარეთ, და განზე ვდგებით ხოლმე მაშინ, როცა ყველაზე მეტად უჭირს.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = :ოდეს კაცსა დაეჭირვოს, მაშინ უნდა ძმა და თვისი.
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„როცა შენს ხალხს უჭირს, მაშინ სულიერი მყუდროება ─ არამზადობაა.“''
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = :ნატკენ ფრთაზე კრაზანას
:ფუტკარმა მალამო დაადო
:და ღმერთს
:ცრემლი მოადგა თვალებზე.
| ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები არასოდეს გაუწვდიან დახმარების ხელს მას, ვინც არაფერს აკეთებს და სირთულეებს გაურბის.“
| ავტორი = [[კაკაში ჰატაკე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ნარუტო: შიპუდენი” (2007-2017 წწ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც არ უნდა იმყოფებოდეს ჩვენგან ერთ-ერთი, მეორე ყოველთვის გვერდითაა.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
უჭირს არავინ არ იცნონს, ....
ხელმა ხელი დაბანა და ორივემ - პირიო
{{Q
| ციტატა = „როცა ადამიანს სჭირდები, მაშინ უნდა იყო მის გვერდით, თორემ მკვდართან სავალდებულო თაიგული ყველას მიაქვს.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის ადამიანი დააფასე, ვინც შენთან მაშინ მოდის, როცა შენ გჭირდება და არა ─ მაშინ, როცა მას სჭირდები.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „პური ყველას აჭამე, შვილო, მაგრამ ─ პურს ყველასთან ნუ შეჭამ!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = სვანური დარიგება შვილს
}}
{{Q
| ციტატა = „გაჭირვებულს ყველას დაეხმარე, მაგრამ თავად გაჭირვებაში მყოფი ─ ყველასგან ნუ მიიღებ დახმარებას! არაფერია იმაზე დიდი ტრაგედია, ვიდრე უღირსი კაცის წინაშე ვალში ყოფნა!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = სვანური დარიგება შვილს
}}
{{Q
| ციტატა = „კაცი ხრამში რომ გადაიჩეხება, მერე ავფორიაქდებით, მერე გვინდა გადავარჩინოთ. ხრამის პირზე მდგომს უნდა შველა, თორემ ვის უნახავს გაცოცხლებული მკვდარი?!“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ ადამიანის გვერდით მაშინ არ ხარ, როცა ცუდადაა ─ ნურც მაშინ გამოჩნდები, როცა კარგად იქნება!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გახსოვდეს ის ადამიანები, რომლებმაც გასაჭირში ხელი გამოგიწოდეს, მაშინ, როცა სხვები უბრალოდ წუხდნენ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
მაშინაც უნდა შეძლო სხვისი ნუგეში, როცა ეს შენ ყველაზე მეტად გჭირდება!
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
9gymmuqnm8j2jm4j89ki0ygb6e9qxbk
ურთიერთობა
0
6793
47083
46701
2026-04-10T13:27:49Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ო */
47083
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„რაც უფრო ნაკლებ ადამიანთან მიწევს ურთიერთობა, მით უკეთ ვგრძნობ თავს.“''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ასეა ხალხთან ურთიერთობა ─ რაც უფრო დიდხანს ხარ მათთან, მით უფრო იჩენს თავს მათი ექსცენტრიკულობა: განსხვავება იმაშია, რომ თავიდან ეს გამოვლინებები სასაცილოდ გეჩვენება და გახალისებს.“''
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = „ქალები“ (1978 წ.)
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ჩვენ აღარ ვფასდებით მხოლოდ იმით, თუ რამდენად სხარტი ან მცოდნე ვართ, არამედ იმითაც, თუ რამდენად ვერევით ჩვენს თავს და ვახერხებთ სხვებთან ურთიერთობას.“''
| ავტორი = [[დანიელ გოლმანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„უნდა დააწესო ზღვარი ურთიერთობაში, თორემ თუ ზედმეტად თბილი, ზედმეტად წრფელი, და გულუბრყვილო იქნები ─ ზედმეტად გატკენენ გულს.“''
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ცხოველები ადამიანთან ურთიერთობის შედეგად შინაურდებიან, ადამიანები კი ერთმანეთთან ურთიერთობით ველურდებიან.“''
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე ეფესელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებთან ურთიერთობა გვაბედნიერებს და გვაუბედურებს კიდეც.“''
| ავტორი = [[ნიკოლაუ ზომბარტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებთან ურთიერთობა საკმაოდ რთული ხელოვნებაა ─ რამდენი ინდივიდიცაა, იმდენია ხასიათი!“''
| ავტორი = [[ანა კალანდაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებთან ურთიერთობა თვითანალიზს წარმოქმნის.“''
| ავტორი = [[ფრანც კაფკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„შეეცადეთ, იურთიერთოთ იმ ადამიანებთან, რომლებსაც ზევით მიჰყავხართ ─ ქვევით ვინც გწევენ, ისედაც ბევრნი არიან.“''
| ავტორი = [[ჯორჯ კლუნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანურ ურთიერთობებში ყველაზე მნიშვნელოვანი საუბარია... ამ ხალხმა არც საუბარი იცის და არც ─ მოსმენა!“''
| ავტორი = [[პაულო კოელიო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ზაჰირი” (2005 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ყველაზე დამღლელია იმ ადამიანთან ურთიერთობა, რომელიც ყოველთვის „მართალია“.''
| ავტორი = [[აგატა კრისტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ურთიერთობაში ერთმანეთის სიყვარული უფრო მეტი უნდა იყოს, ვიდრე ერთად ყოფნის საჭიროება.“''
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ცარიელ ადამიანებთან ურთიერთობას, კარგი წიგნის წაკითხვა გერჩივნოთ.“''
| ავტორი = [[მიხეილ ლიტვაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„მეგობრებთან ურთიერთობა სასიამოვნოა, მტრებთან ─ სასარგებლო.“''
| ავტორი = [[მიხეილ ლიტვაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ვერასოდეს მიხვდები, სინამდვილეში რა ხდება ორ ადამიანს შორის.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ურთიერთობაში ადამიანს უნდა მისცე იმდენი თავისუფლება, რომ მას თვითონ უნდოდეს შენთან ყოფნა.“''
| ავტორი = [[ზურაბ მხეიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „შეუქმენით თქვენს თავს ფუფუნება: არ იურთიერთოთ უსიამოვნო ადამიანებთან.“
| ავტორი = [[ოშო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ჩვენი ურთიერთობების ხარისხი განსაზღვრავს ჩვენი ცხოვრების ხარისხს.“''
| ავტორი = [[ესტერ პერელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებთან ურთიერთობას მოაქვს სარგებლობა მხოლოდ მაშინ, როცა ისინი გიყვარს.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საუკეთესო, მეგობრულ და უბრალო ურთიერთობაში პირფერობა ან ქება ისევე აუცილებელია, როგორც საპნის წასმა ურმის თვლისათვის.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ორიდან ერთს ყოველთვის უფრო მეტად უყვარს და ურთიერთობას მართავს ის ვისაც ნაკლებად უყვარს.“''
| ავტორი = [[ნიკოლოზ ტოტოღაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “შვიდი მომაკვდინებელი გრძნობა”
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„არსებობა ურთიერთობებია ─ არც მეტი, არც ნაკლები; გამოაცალე ადამიანს ურთიერთობები და ადამიანიც გაქრება. ჩვენ რომ გვგონია, თითქოს ურთიერთობებში ადამიანის ხასიათი და პიროვნება მჟღავნდება, ტყუილია ─ თვითონ ადამიანი იქმნება ურთიერთობებში.“''
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ახალი ურთიერთობების დასაწყებად ძალიან მნიშვნელოვანია გაერკვეთ ძველ ურთიერთობებში.“''
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = ''„იმისათვის, რომ წინ წავიწიოთ, აუცილებელია გავაუმჯობესოთ ყველაზე მნიშვნელოვანი ურთიერთობა ─ საკუთარ თავთან ურთიერთობა.“''
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „გიჟთან ურთიერთობისას საუკეთესო გამოსავალი საღად მოაზროვნე ადამიანის როლის თამაშია.“
| ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
ადამიანთან ურთიერთობისას გახსოვდეს, რომ მას საკუთარ თავზე კარგი წარმოდგენა აქვს.
{{Q
| ციტატა = „არ არსებობს ურთიერთობა კამათის და წყენის გარეშე. ძლიერი ადამიანები ჩხუბობენ, ბრაზდებიან, მაგრამ ─ მაინც ერთად რჩებიან... სუსტები კი ─ ეძებენ შემცვლელს.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ურთიერთობაში, სადაც ერთს უყვარს, მეორეს კი ფეხებზე კიდია, ყველაზე სასაცილო ის არის, რომ ერთ დღეს ისინი ადგილებს ცვლიან.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ურთიერთობები არ ნადგურდება მესამე პირის მიერ ─ მათ ანადგურებს ადამიანი, რომელიც ურთიერთობისას ამ მესამე პირს ართობს.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ურთიერთობა გემს ჰგავს ─ თუკი მას არ შეუძლია პატარა ქარიშხალს გაუძლოს, მაშინ რა აზრი აქვს ღია ოკეანეში გაცურვას?!“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ურთიერთობის გასაფუჭებლად საკმარისია დაიწყო ურთიერთობის გარკვევა.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ადამიანები ერთად თავს კარგად გრძნობენ, მათთვის არ აქვს მნიშვნელობა რა ჰქვია მათ ურთიერთობას.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
5dh3knzc319btzwomfp2iw73gdvjik6
რწმენა
0
6798
47059
46656
2026-04-10T12:32:02Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47059
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველას აქვს უფლება, სწამდეს იმის, რისიც სურს; მე მხოლოდ იმის წინააღმდეგი ვარ, რომ ყველა ვაიძულო, რაიმე ერთის სწამდეს.“
| ავტორი = [[აიზეკ აზიმოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რწმენა ─ ესაა იყო დარწმუნებული მტკიცებულების გარეშე.“
| ავტორი = [[ანრი ფრედერიკ ამელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „იდეის რწმენა გადამრჩენელია, ფაქტების რწმენა კი ─ დამღუპველი.“
| ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რწმენა არის ის, რისთვისაც თავს სწირავენ; იდეოლოგია ─ ის, რისთვისაც კლავენ.“
| ავტორი = [[ტონი ბენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი შინაგანი ხმა გეუბნება, რომ ვერ დახატავ, მაშინ უსათუოდ დახატე და ხმა გაჩუმდება.“
| ავტორი = [[ვინსენტ ვან გოგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ზეცა პირდაპირ იმ ადამიანის გულშია, რომელსაც სწამს.“
| ავტორი = [[სალვადორ დალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დიდი თაყვანისმცემელი ვარ რწმენის ─ ეს ის გრძნობაა, რომელსაც ხშირად თავს არ ვუტყდებით, თუმცა ყველანი ვგრძნობთ.“
| ავტორი = [[ჯონი დეპი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რაღაც ისეთი, რასაც კი გრძნობ, მაგრამ ანალიზს ვერ გაუკეთებ, ვერ გამოთქვამ, სათანადო მიზეზებით ვერ გაამართლებ, მაგრამ ამის მიუხედავად მაინც მთლიან, უცილობელ შთაბეჭდილებას ახდენს და შენდა უნებლიეთ რწმენად გექცევა.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანმა ძალით უნდა დაიბრუნოს დაკარგული რწმენა. ახლა სულის სიმწარით სჭირდება ეს... დიახ! რაღაც უნდა სწამდეს, ვიღაც უნდა სწამდეს!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „რწმენა ხანდახან უფრო ეფექტურია, ვიდრე ძალა.“
| ავტორი = [[ეზოპე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იმდენად მეგობრები არ გვშველიან, რამდენადაც იმის რწმენა, რომ ისინი გვიშველიან.“
| ავტორი = [[ეპიკურე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „რწმენა არის მთელი სამყარო, მიუხედავად იმისა, ჭეშმარიტებაზეა დაფუძნებული, თუ ─ არა.“
| ავტორი = [[კურტ ვონეგუტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = :რომც დაგარწმუნონ, რომ იღუპები,
:შენი სიცოცხლის წუთი ითვლება,
:რწმენას მოუხმე და შენ იხილავ,
:რომ ყველაფერი კარგად იქნება!
| ავტორი = [[ილია II]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ღმერთი სიმართლეა და არ უნდა რწმენას ღრუბლებზე ძებნა ─ შენს საკუთარ სიწმინდესა და სიკეთეში ეძიე.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ადვილად დაიჯერებს ხოლმე იმას, რაც მისთვის სასურველია.“
| ავტორი = [[იულიუს კეისარი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „გამოკვებე შენი შიში და შენი რწმენა შიმშილით მოკვდება; გამოკვებე შენი რწმენა და შენი ყოველი შიში გაქრება.“
| ავტორი = [[მაქს ლუკადო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხალხის ბუნება ცვალებადია, და თუ მათი მოქცევა შენს რწმენაზე იოლია, რთულია შენარჩუნება.“
| ავტორი = [[ნიკოლო მაკიაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „საეჭვოა, რომ შეძლებთ ბევრის მიღწევას, თუ არ ირწმუნებთ იმას, რასაც ვერ ხედავთ.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ნამდვილი იქნება თუ ყალბი თქვენი რწმენის ობიექტი, თქვენ მაინც მიიღებთ იგივე შედეგებს.“
| ავტორი = [[პარაცელსუსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რწმენა ─ უდიდესი ძალაა, რაც გულით უნდა ატარო გასამხნევებლად და სანუგეშოდ.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „რწმენას ადვილად მიჰყავს ადამიანი ფანატიზმამდე ─ აი, რატომ დაიღვარა ამდენი სისხლი რელიგიისთვის...“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ნამდვილი რწმენა იმაში კი არ არის, თუ რომელი დღეებია სამარხვო, რომელ ეკლესიაში იარო, როგორ ლოცვებს მოუსმინო ─ არამედ იმაში, რომ იცხოვრო კეთილი ცხოვრებით და გრძნობდე სიყვარულს ყველას მიმართ...“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდესაც შენი რწმენით ხელმძღვანელობ, გკიცხავენ და არ გეთანხმებიან. ხოლო როცა სხვებისას ირწმუნებ, გიწონებენ და გაქებენ.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ურწმუნო ადამიანები მხეცებზე უარესი არიან.“
| ავტორი = [[ანატოლ ფრანსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ღმერთებს სწყურიათ” (1912 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სარწმუნეობა მე მესმის, როგორც შედეგი ადამიანის გონებრივის, სულიერი განვითარებისა და არა იმათი შუაზე გადალეწა-გადამტვრევისა და დასახიჩრებისა.“
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „უსამართლობაა, ვდევნოთ, ან თუნდაც დავცინოთ ვინმეს იმ მრწამსისათვის, რომელიც თავისი გონების შესაბამისად გამოუმუშავდა და არც შეიძლებოდა სხვაგვარი ჰქონოდა.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „იცით, რა უსაზღვროდ ძნელია, ერთხელ უკვე მოტყუებულ ადამიანს რწმენა დაუბრუნოთ?!“
| ავტორი = [[შტეფან ცვაიგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მოუთმენლობა გულისა”
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = „კოცონზე რწმენისთვის ადიან, ცოდნის გამო არ ადიან.“
| ავტორი = [[დავით წერედიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ზოგი საგანია, რომ თუ არ დაინახავ, ვერ ირწმუნებ, და ზოგი ─ იმისთანა, თუ არ ირწმუნებ, ვერ დაინახავ.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რწმენადაკარგული ადამიანი ყველაზე დიდი მტერია საკუთარი თავისა, იმავე წამს იწყებს იმ ტოტის ჭრას, რომელზეც ჯერ კიდევ მისი პაპის პაპა მჯდარა და მისი შვილიშვილიც დაჯდებოდა ასე რომ არ მომხდარიყო.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „კაცს, რომელსაც არაფრის სჯერა, გადაარჩენს ქალი, რომელსაც მისი სჯერა.“
| ავტორი = [[კნუტ ჰამსუნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ შენ დიდსა და საკმაოდ დამაჯერებელ ტყუილს მეტყვი, ეს უკვე რწმენაა.“
| ავტორი = [[ადოლფ ჰიტლერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთხელ მთელმა სოფელმა გადაწყვიტა ელოცათ, რომ წვიმა წამოსულიყო. დაგეგმილ დღეს ყველა შეიკრიბა, მაგრამ მხოლოდ ერთმა ბიჭუნამ წამოიღო ქოლგა. ─ ეს რწმენაა.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ანაფორის ჩაცმით კაცი მღვდელი ვერ გახდება.“
| ავტორი = [[ბერძნული ანდაზა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
09di6k9ufzzvln5kknrh9bpya3sqf9d
გონება
0
6801
47124
46497
2026-04-10T15:11:14Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47124
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანის ტვინის პოტენციალი შეუზღუდავია ─ შეცვალეთ აზროვნება და შეიცვლება თქვენი ცხოვრებაც.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გონებას ყოველთვის რომ მოვსდიოთ, აუცილებლად მივალთ საკუთარი არსებობის უარყოფამდე.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი რამ, რაც მცირეშია მოთავსებული ─ საღი გონებაა ადამიანის სხეულში.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „გონება ადამიანს იმისთვის აქვს, რომ გონიერად იცხოვროს და არა იმისთვის, რომ ნახოს საკუთარი არაგონივრული ცხოვრება.“
| ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნათელი გონება, რაც კარგ წიგნებს გვაწერინებს, შიმსაც აღგვიძრავს, ვაითუ არც ისე კარგია, ვინმემ წაიკითხოსო.“
| ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ხასიათები, ანუ ჩვენი საუკუნის ზნე-ჩვეულებანი” (1839 წ.)
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „გონება სასტიკია ─ გული ჯობია გონებას.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „რაც უფრო პატარაა გონება, უფრო დიდია პატივმოყვარეობა.“
| ავტორი = [[ეზოპე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „გონება ისეთი უნარია, რომელიც ხედავს კავშირს კერძოსთან.“
| ავტორი = [[იმანუელ კანტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს გონებისკენ სამი გზა აქვს: აზროვნება - ყველაზე კეთილი, მიბაძვა - ყველაზე ადვილი, გამოცდილება - ყველაზე ძნელი.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „ათეული მილიონობით შემოქმედის გონება ქმნის რაღაც განუზომლად უფრო მაღალს, ვიდრე ყველაზე დიადი და გენიალური წინასწარხედვა.“
| ავტორი = [[ვლადიმერ ლენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანის გონება ვერასოდეს ჩასწვდება უზენაესს.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „გონება, რომელსაც არ შეუძლია აზრების ცვლა, წყვეტს არსებობას.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული და გონება ყველა ასაკში მტრობენ ერთმანეთს.“
| ავტორი = [[ჯეინ ოსტინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიამაყე და ცრურწმენა” (1795-1796 წწ.)
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბრძენ ზედამხედველს ─ გონებას მიჰყევი მთელი შენი ცხოვრება,“
| ავტორი = [[პითაგორა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იცოდე, რა არის სამართლიანი, გრძნობდე, რა არის მშვენიერი, გსურდეს, რაც კარგია ─ ეს არის გონიერი ცხოვრების მიზანი,“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიხარულიც და მწუხარებაც იმით ჰგვანან ერთმანეთს, რომ ორივე ერთნაირად გვიხშობს გონებას.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
{{Q
| ციტატა = „ნუ დახარჯავ თუნდაც წუთს ვიღაცისთვის იმის მტკიცებაში და ახსნაში, რასაც მისი გონება ვერასდროს ჩაწვდება!“
| ავტორი = [[მიხაილ ჟვანეცკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „არავითარი ავტორიტეტი არ უნდა ბატონობდეს გონებაზე; პირიქით, გონება უნდა ბატონობდეს ავტორიტეტზე და გზას უჩვენებდეს მას.“
| ავტორი = [[პიერ რამუსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ძლიერი გონების პატრონნი მსჯელობენ იდეებზე, საშუალო გონებისანი ─ მოვლენებზე, სუსტნი კი ─ ხალხზე.“
| ავტორი = [[სოკრატე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჯანსაღი გონება და ბედნიერება შეუძლებელი კომბინაციაა.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს იმიტომ აქვს გონება, რომ თავი დააღწიოს იმას, რაც აწუხებს.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველი ადამიანი თავისი გონებრივი განვითარებით საზოგადოებისაგან არის დავალებული.“
| ავტორი = [[ნიკოლაი ჩერნიშევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მომავლის დამპყრობლები გონების დამპყრობლები არიან.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „აქედანვე მოუხმე გონების რჩევას ─ არ გეტყვი, რომ იგი ყოველთვის სწორად წარგმართავს, რადგან არც ადამიანის გონებაა უცოდველი, მაგრამ დაინახავ, რომ მისი ხელმძღვანელობა ყველა სხვაზე სარწმუნოა.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანს გააჩნია გონება, რომელიც მას წარმართავს და სურვილი იმისა ─ სხვებმაც შენსავით იმსჯელონ ─ იმას წააგავს, რომ მოინდომო, შენი სიმაღლისა და აღნაგობის გახადო ყველა.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „უდედაენოდ გონების გახსნა ბავშვისა ყოვლად შეუძლებელია.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „განაგე თავი შენი და დაუმორჩილე გონებას შენი ჟინი, კერპი გული და ურჩი სურვილები.“
| ავტორი = [[მიხეილ ჯავახიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბევრის ცოდნა გონებას ვერ გაწვრთნის.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უქმად ყოფნას მოსდევს სნეულება და მანკიერება, ხოლო გონების გამიზნული ვარჯიში მხნეობისა და გაკაჟების საწინდარია.“
| ავტორი = [[ჰიპოკრატე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არასოდეს გააბედინოთ გულს, გონებაზე მაღლა დადგეს, თორემ ─ პრობლემები გექნებათ.“
| ავტორი = [[უიტნი ჰიუსტონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
m4bgx3z8ph43xl9dbrmr2xjn4jwqtdb
47125
47124
2026-04-10T15:11:44Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47125
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანის ტვინის პოტენციალი შეუზღუდავია ─ შეცვალეთ აზროვნება და შეიცვლება თქვენი ცხოვრებაც.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გონებას ყოველთვის რომ მოვსდიოთ, აუცილებლად მივალთ საკუთარი არსებობის უარყოფამდე.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი რამ, რაც მცირეშია მოთავსებული ─ საღი გონებაა ადამიანის სხეულში.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „გონება ადამიანს იმისთვის აქვს, რომ გონიერად იცხოვროს და არა იმისთვის, რომ ნახოს საკუთარი არაგონივრული ცხოვრება.“
| ავტორი = [[ბესარიონ ბელინსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ნათელი გონება, რაც კარგ წიგნებს გვაწერინებს, შიმსაც აღგვიძრავს, ვაითუ არც ისე კარგია, ვინმემ წაიკითხოსო.“
| ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ხასიათები, ანუ ჩვენი საუკუნის ზნე-ჩვეულებანი” (1839 წ.)
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „გონება სასტიკია ─ გული ჯობია გონებას.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „რაც უფრო პატარაა გონება, უფრო დიდია პატივმოყვარეობა.“
| ავტორი = [[ეზოპე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „გონება ისეთი უნარია, რომელიც ხედავს კავშირს კერძოსთან.“
| ავტორი = [[იმანუელ კანტი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს გონებისკენ სამი გზა აქვს: აზროვნება ─ ყველაზე კეთილი, მიბაძვა ─ ყველაზე ადვილი, გამოცდილება ─ ყველაზე ძნელი.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „ათეული მილიონობით შემოქმედის გონება ქმნის რაღაც განუზომლად უფრო მაღალს, ვიდრე ყველაზე დიადი და გენიალური წინასწარხედვა.“
| ავტორი = [[ვლადიმერ ლენინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანის გონება ვერასოდეს ჩასწვდება უზენაესს.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „გონება, რომელსაც არ შეუძლია აზრების ცვლა, წყვეტს არსებობას.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული და გონება ყველა ასაკში მტრობენ ერთმანეთს.“
| ავტორი = [[ჯეინ ოსტინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიამაყე და ცრურწმენა” (1795-1796 წწ.)
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბრძენ ზედამხედველს ─ გონებას მიჰყევი მთელი შენი ცხოვრება,“
| ავტორი = [[პითაგორა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „იცოდე, რა არის სამართლიანი, გრძნობდე, რა არის მშვენიერი, გსურდეს, რაც კარგია ─ ეს არის გონიერი ცხოვრების მიზანი,“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიხარულიც და მწუხარებაც იმით ჰგვანან ერთმანეთს, რომ ორივე ერთნაირად გვიხშობს გონებას.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
{{Q
| ციტატა = „ნუ დახარჯავ თუნდაც წუთს ვიღაცისთვის იმის მტკიცებაში და ახსნაში, რასაც მისი გონება ვერასდროს ჩაწვდება!“
| ავტორი = [[მიხაილ ჟვანეცკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „არავითარი ავტორიტეტი არ უნდა ბატონობდეს გონებაზე; პირიქით, გონება უნდა ბატონობდეს ავტორიტეტზე და გზას უჩვენებდეს მას.“
| ავტორი = [[პიერ რამუსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „ძლიერი გონების პატრონნი მსჯელობენ იდეებზე, საშუალო გონებისანი ─ მოვლენებზე, სუსტნი კი ─ ხალხზე.“
| ავტორი = [[სოკრატე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჯანსაღი გონება და ბედნიერება შეუძლებელი კომბინაციაა.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს იმიტომ აქვს გონება, რომ თავი დააღწიოს იმას, რაც აწუხებს.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველი ადამიანი თავისი გონებრივი განვითარებით საზოგადოებისაგან არის დავალებული.“
| ავტორი = [[ნიკოლაი ჩერნიშევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მომავლის დამპყრობლები გონების დამპყრობლები არიან.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „აქედანვე მოუხმე გონების რჩევას ─ არ გეტყვი, რომ იგი ყოველთვის სწორად წარგმართავს, რადგან არც ადამიანის გონებაა უცოდველი, მაგრამ დაინახავ, რომ მისი ხელმძღვანელობა ყველა სხვაზე სარწმუნოა.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანს გააჩნია გონება, რომელიც მას წარმართავს და სურვილი იმისა ─ სხვებმაც შენსავით იმსჯელონ ─ იმას წააგავს, რომ მოინდომო, შენი სიმაღლისა და აღნაგობის გახადო ყველა.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „უდედაენოდ გონების გახსნა ბავშვისა ყოვლად შეუძლებელია.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „განაგე თავი შენი და დაუმორჩილე გონებას შენი ჟინი, კერპი გული და ურჩი სურვილები.“
| ავტორი = [[მიხეილ ჯავახიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბევრის ცოდნა გონებას ვერ გაწვრთნის.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უქმად ყოფნას მოსდევს სნეულება და მანკიერება, ხოლო გონების გამიზნული ვარჯიში მხნეობისა და გაკაჟების საწინდარია.“
| ავტორი = [[ჰიპოკრატე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არასოდეს გააბედინოთ გულს, გონებაზე მაღლა დადგეს, თორემ ─ პრობლემები გექნებათ.“
| ავტორი = [[უიტნი ჰიუსტონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
pl1stdmhpx7pwo3bnc3n963f2yu7na5
კანონი
0
6802
47145
46466
2026-04-11T09:49:41Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ლ */
47145
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მიზეზია ვნებებისაგან განსათავისუფლებლად.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი გიყვართ კანონები ან სოსისები, გირჩევთ, არასდროს უყუროთ მათი დამზადების პროცესს.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოში კანონების მრავალრიცხოვნება იგივეა, რაც მკურნალების დიდი რიცხვი, რაც ავადმყოფობისა და უძლურობის ნიშანია.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი უნდა იყოს ისეთი, რომ მასში ყველა ადამიანი საკუთარ მცველს ხედავდეს.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც კანონის ძალა ქრება, იქ ტირანია იმარჯვებს.“
| ავტორი = [[ჯონ ლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მოკლე უნდა იყოს, რათა უცოდინარმა ადვილად დაიმახსოვროს.“
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალისთვის კანონი არ დაწერილა, თუ დაწერილა არ წაუკითხავს და თუ წაიკითხა ვერ გაიგო, თუ გაიგო, მაშინ სხვანაირად.“
| ავტორი = [[დენი ტრეხო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონები მამაკაცებისთვისაა დაწერილი.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხმა თავისი კანონი უნდა დაიცვას, ვითარცა ბურჯი, თავისი მცველი კედელ-გალავანი.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი რა შავ ქვად გინდათ, როცა ქვეყნის სათავეში არამზადები სხედან?!“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა კანონი მკაცრია, ამიტომაც „მკაცრი კანონები“ საჭიროა არაა ─ ადამიანი ვალდებულებას, უპირველეს ყოვლისა, ადამიანობის წინაშე უნდა გრძნობდეს. ეს შეგნება უფრო ქმედითია, ვიდრე პირუკუ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
ot6vy4jsp6acy50la04yy1v5f8ngiu7
47146
47145
2026-04-11T09:50:35Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ც */
47146
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მიზეზია ვნებებისაგან განსათავისუფლებლად.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი გიყვართ კანონები ან სოსისები, გირჩევთ, არასდროს უყუროთ მათი დამზადების პროცესს.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოში კანონების მრავალრიცხოვნება იგივეა, რაც მკურნალების დიდი რიცხვი, რაც ავადმყოფობისა და უძლურობის ნიშანია.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი უნდა იყოს ისეთი, რომ მასში ყველა ადამიანი საკუთარ მცველს ხედავდეს.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც კანონის ძალა ქრება, იქ ტირანია იმარჯვებს.“
| ავტორი = [[ჯონ ლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მოკლე უნდა იყოს, რათა უცოდინარმა ადვილად დაიმახსოვროს.“
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალისთვის კანონი არ დაწერილა, თუ დაწერილა არ წაუკითხავს და თუ წაიკითხა ვერ გაიგო, თუ გაიგო, მაშინ სხვანაირად.“
| ავტორი = [[დენი ტრეხო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არის საერთო შეთანხმება, რომლის მიზანიც საზოგადოების კეთილდღეობაა.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონები მამაკაცებისთვისაა დაწერილი.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხმა თავისი კანონი უნდა დაიცვას, ვითარცა ბურჯი, თავისი მცველი კედელ-გალავანი.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი რა შავ ქვად გინდათ, როცა ქვეყნის სათავეში არამზადები სხედან?!“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა კანონი მკაცრია, ამიტომაც „მკაცრი კანონები“ საჭიროა არაა ─ ადამიანი ვალდებულებას, უპირველეს ყოვლისა, ადამიანობის წინაშე უნდა გრძნობდეს. ეს შეგნება უფრო ქმედითია, ვიდრე პირუკუ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
lkjujl6dp9wsb6hsv6o55mpne56cq4f
47147
47146
2026-04-11T09:51:33Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ჰ */
47147
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მიზეზია ვნებებისაგან განსათავისუფლებლად.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი გიყვართ კანონები ან სოსისები, გირჩევთ, არასდროს უყუროთ მათი დამზადების პროცესს.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოში კანონების მრავალრიცხოვნება იგივეა, რაც მკურნალების დიდი რიცხვი, რაც ავადმყოფობისა და უძლურობის ნიშანია.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი უნდა იყოს ისეთი, რომ მასში ყველა ადამიანი საკუთარ მცველს ხედავდეს.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც კანონის ძალა ქრება, იქ ტირანია იმარჯვებს.“
| ავტორი = [[ჯონ ლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მოკლე უნდა იყოს, რათა უცოდინარმა ადვილად დაიმახსოვროს.“
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალისთვის კანონი არ დაწერილა, თუ დაწერილა არ წაუკითხავს და თუ წაიკითხა ვერ გაიგო, თუ გაიგო, მაშინ სხვანაირად.“
| ავტორი = [[დენი ტრეხო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არის საერთო შეთანხმება, რომლის მიზანიც საზოგადოების კეთილდღეობაა.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონები მამაკაცებისთვისაა დაწერილი.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხმა თავისი კანონი უნდა დაიცვას, ვითარცა ბურჯი, თავისი მცველი კედელ-გალავანი.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი რა შავ ქვად გინდათ, როცა ქვეყნის სათავეში არამზადები სხედან?!“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი ლოგიკის კი არა, გამოცდილების ნაყოფია.“
| ავტორი = [[ოლივერ უენდელ ჰოლმსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა კანონი მკაცრია, ამიტომაც „მკაცრი კანონები“ საჭიროა არაა ─ ადამიანი ვალდებულებას, უპირველეს ყოვლისა, ადამიანობის წინაშე უნდა გრძნობდეს. ეს შეგნება უფრო ქმედითია, ვიდრე პირუკუ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
988zwye59bdu5ju4t8ngeez9ukbzay6
47148
47147
2026-04-11T09:53:50Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* პ */
47148
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მიზეზია ვნებებისაგან განსათავისუფლებლად.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი გიყვართ კანონები ან სოსისები, გირჩევთ, არასდროს უყუროთ მათი დამზადების პროცესს.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოში კანონების მრავალრიცხოვნება იგივეა, რაც მკურნალების დიდი რიცხვი, რაც ავადმყოფობისა და უძლურობის ნიშანია.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი უნდა იყოს ისეთი, რომ მასში ყველა ადამიანი საკუთარ მცველს ხედავდეს.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც კანონის ძალა ქრება, იქ ტირანია იმარჯვებს.“
| ავტორი = [[ჯონ ლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის უცვლელი, ის ვითარდება იმ ხალხთან ერთად, ვინც მას იყენებს.“
| ავტორი = [[როსკო პაუნდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მოკლე უნდა იყოს, რათა უცოდინარმა ადვილად დაიმახსოვროს.“
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალისთვის კანონი არ დაწერილა, თუ დაწერილა არ წაუკითხავს და თუ წაიკითხა ვერ გაიგო, თუ გაიგო, მაშინ სხვანაირად.“
| ავტორი = [[დენი ტრეხო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არის საერთო შეთანხმება, რომლის მიზანიც საზოგადოების კეთილდღეობაა.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონები მამაკაცებისთვისაა დაწერილი.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხმა თავისი კანონი უნდა დაიცვას, ვითარცა ბურჯი, თავისი მცველი კედელ-გალავანი.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი რა შავ ქვად გინდათ, როცა ქვეყნის სათავეში არამზადები სხედან?!“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი ლოგიკის კი არა, გამოცდილების ნაყოფია.“
| ავტორი = [[ოლივერ უენდელ ჰოლმსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა კანონი მკაცრია, ამიტომაც „მკაცრი კანონები“ საჭიროა არაა ─ ადამიანი ვალდებულებას, უპირველეს ყოვლისა, ადამიანობის წინაშე უნდა გრძნობდეს. ეს შეგნება უფრო ქმედითია, ვიდრე პირუკუ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
8r2vyjzasa6v9iew0s3ur1hxvt675f6
47149
47148
2026-04-11T09:57:19Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ო */
47149
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მიზეზია ვნებებისაგან განსათავისუფლებლად.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი გიყვართ კანონები ან სოსისები, გირჩევთ, არასდროს უყუროთ მათი დამზადების პროცესს.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოში კანონების მრავალრიცხოვნება იგივეა, რაც მკურნალების დიდი რიცხვი, რაც ავადმყოფობისა და უძლურობის ნიშანია.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი უნდა იყოს ისეთი, რომ მასში ყველა ადამიანი საკუთარ მცველს ხედავდეს.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც კანონის ძალა ქრება, იქ ტირანია იმარჯვებს.“
| ავტორი = [[ჯონ ლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის მხოლოდ წესების ნაკრები, ის არის საზოგადოების ღირებულებებისა და პრინციპების ასახვა.“
| ავტორი = [[ბარაკ ობამა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის უცვლელი, ის ვითარდება იმ ხალხთან ერთად, ვინც მას იყენებს.“
| ავტორი = [[როსკო პაუნდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მოკლე უნდა იყოს, რათა უცოდინარმა ადვილად დაიმახსოვროს.“
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალისთვის კანონი არ დაწერილა, თუ დაწერილა არ წაუკითხავს და თუ წაიკითხა ვერ გაიგო, თუ გაიგო, მაშინ სხვანაირად.“
| ავტორი = [[დენი ტრეხო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არის საერთო შეთანხმება, რომლის მიზანიც საზოგადოების კეთილდღეობაა.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონები მამაკაცებისთვისაა დაწერილი.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხმა თავისი კანონი უნდა დაიცვას, ვითარცა ბურჯი, თავისი მცველი კედელ-გალავანი.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი რა შავ ქვად გინდათ, როცა ქვეყნის სათავეში არამზადები სხედან?!“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი ლოგიკის კი არა, გამოცდილების ნაყოფია.“
| ავტორი = [[ოლივერ უენდელ ჰოლმსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა კანონი მკაცრია, ამიტომაც „მკაცრი კანონები“ საჭიროა არაა ─ ადამიანი ვალდებულებას, უპირველეს ყოვლისა, ადამიანობის წინაშე უნდა გრძნობდეს. ეს შეგნება უფრო ქმედითია, ვიდრე პირუკუ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
kg1wrxzp98jndozbjxpbi4u0htyxqx4
47150
47149
2026-04-11T10:00:04Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ჰ */
47150
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მიზეზია ვნებებისაგან განსათავისუფლებლად.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი გიყვართ კანონები ან სოსისები, გირჩევთ, არასდროს უყუროთ მათი დამზადების პროცესს.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოში კანონების მრავალრიცხოვნება იგივეა, რაც მკურნალების დიდი რიცხვი, რაც ავადმყოფობისა და უძლურობის ნიშანია.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი უნდა იყოს ისეთი, რომ მასში ყველა ადამიანი საკუთარ მცველს ხედავდეს.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც კანონის ძალა ქრება, იქ ტირანია იმარჯვებს.“
| ავტორი = [[ჯონ ლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის მხოლოდ წესების ნაკრები, ის არის საზოგადოების ღირებულებებისა და პრინციპების ასახვა.“
| ავტორი = [[ბარაკ ობამა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის უცვლელი, ის ვითარდება იმ ხალხთან ერთად, ვინც მას იყენებს.“
| ავტორი = [[როსკო პაუნდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მოკლე უნდა იყოს, რათა უცოდინარმა ადვილად დაიმახსოვროს.“
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალისთვის კანონი არ დაწერილა, თუ დაწერილა არ წაუკითხავს და თუ წაიკითხა ვერ გაიგო, თუ გაიგო, მაშინ სხვანაირად.“
| ავტორი = [[დენი ტრეხო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არის საერთო შეთანხმება, რომლის მიზანიც საზოგადოების კეთილდღეობაა.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონები მამაკაცებისთვისაა დაწერილი.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხმა თავისი კანონი უნდა დაიცვას, ვითარცა ბურჯი, თავისი მცველი კედელ-გალავანი.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი რა შავ ქვად გინდათ, როცა ქვეყნის სათავეში არამზადები სხედან?!“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანი ვალდებულია, იცოდეს ის კანონები, რომლებსაც უნდა ემორჩილებოდეს.“
| ავტორი = [[თომას ჰობსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი ლოგიკის კი არა, გამოცდილების ნაყოფია.“
| ავტორი = [[ოლივერ უენდელ ჰოლმსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა კანონი მკაცრია, ამიტომაც „მკაცრი კანონები“ საჭიროა არაა ─ ადამიანი ვალდებულებას, უპირველეს ყოვლისა, ადამიანობის წინაშე უნდა გრძნობდეს. ეს შეგნება უფრო ქმედითია, ვიდრე პირუკუ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
ndq8amrx43b3vuaadf7zq5flv4dto37
47151
47150
2026-04-11T10:01:08Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ლ */
47151
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მიზეზია ვნებებისაგან განსათავისუფლებლად.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი გიყვართ კანონები ან სოსისები, გირჩევთ, არასდროს უყუროთ მათი დამზადების პროცესს.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოში კანონების მრავალრიცხოვნება იგივეა, რაც მკურნალების დიდი რიცხვი, რაც ავადმყოფობისა და უძლურობის ნიშანია.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი უნდა იყოს ისეთი, რომ მასში ყველა ადამიანი საკუთარ მცველს ხედავდეს.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონს არ ექნება ფასი, თუ მისი დარღვევისთვის არ დაისჯებიან.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც კანონის ძალა ქრება, იქ ტირანია იმარჯვებს.“
| ავტორი = [[ჯონ ლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის მხოლოდ წესების ნაკრები, ის არის საზოგადოების ღირებულებებისა და პრინციპების ასახვა.“
| ავტორი = [[ბარაკ ობამა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის უცვლელი, ის ვითარდება იმ ხალხთან ერთად, ვინც მას იყენებს.“
| ავტორი = [[როსკო პაუნდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მოკლე უნდა იყოს, რათა უცოდინარმა ადვილად დაიმახსოვროს.“
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალისთვის კანონი არ დაწერილა, თუ დაწერილა არ წაუკითხავს და თუ წაიკითხა ვერ გაიგო, თუ გაიგო, მაშინ სხვანაირად.“
| ავტორი = [[დენი ტრეხო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არის საერთო შეთანხმება, რომლის მიზანიც საზოგადოების კეთილდღეობაა.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონები მამაკაცებისთვისაა დაწერილი.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხმა თავისი კანონი უნდა დაიცვას, ვითარცა ბურჯი, თავისი მცველი კედელ-გალავანი.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი რა შავ ქვად გინდათ, როცა ქვეყნის სათავეში არამზადები სხედან?!“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანი ვალდებულია, იცოდეს ის კანონები, რომლებსაც უნდა ემორჩილებოდეს.“
| ავტორი = [[თომას ჰობსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი ლოგიკის კი არა, გამოცდილების ნაყოფია.“
| ავტორი = [[ოლივერ უენდელ ჰოლმსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა კანონი მკაცრია, ამიტომაც „მკაცრი კანონები“ საჭიროა არაა ─ ადამიანი ვალდებულებას, უპირველეს ყოვლისა, ადამიანობის წინაშე უნდა გრძნობდეს. ეს შეგნება უფრო ქმედითია, ვიდრე პირუკუ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
sr5290tuw1lqfd4gqx8j4lor79zyt79
47152
47151
2026-04-11T10:02:34Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ე */
47152
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მიზეზია ვნებებისაგან განსათავისუფლებლად.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი გიყვართ კანონები ან სოსისები, გირჩევთ, არასდროს უყუროთ მათი დამზადების პროცესს.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონის უზენაესობის მნიშვნელობის ხაზგასასმელად საუკეთესო გზაა, წარმოვიდგინოთ, როგორი იქნებოდა ჩვენი ყოველდღიურობა მის გარეშე.“
| ავტორი = [[დევიდ ეიზენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოში კანონების მრავალრიცხოვნება იგივეა, რაც მკურნალების დიდი რიცხვი, რაც ავადმყოფობისა და უძლურობის ნიშანია.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი უნდა იყოს ისეთი, რომ მასში ყველა ადამიანი საკუთარ მცველს ხედავდეს.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონს არ ექნება ფასი, თუ მისი დარღვევისთვის არ დაისჯებიან.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც კანონის ძალა ქრება, იქ ტირანია იმარჯვებს.“
| ავტორი = [[ჯონ ლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის მხოლოდ წესების ნაკრები, ის არის საზოგადოების ღირებულებებისა და პრინციპების ასახვა.“
| ავტორი = [[ბარაკ ობამა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის უცვლელი, ის ვითარდება იმ ხალხთან ერთად, ვინც მას იყენებს.“
| ავტორი = [[როსკო პაუნდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მოკლე უნდა იყოს, რათა უცოდინარმა ადვილად დაიმახსოვროს.“
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალისთვის კანონი არ დაწერილა, თუ დაწერილა არ წაუკითხავს და თუ წაიკითხა ვერ გაიგო, თუ გაიგო, მაშინ სხვანაირად.“
| ავტორი = [[დენი ტრეხო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არის საერთო შეთანხმება, რომლის მიზანიც საზოგადოების კეთილდღეობაა.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონები მამაკაცებისთვისაა დაწერილი.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხმა თავისი კანონი უნდა დაიცვას, ვითარცა ბურჯი, თავისი მცველი კედელ-გალავანი.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი რა შავ ქვად გინდათ, როცა ქვეყნის სათავეში არამზადები სხედან?!“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანი ვალდებულია, იცოდეს ის კანონები, რომლებსაც უნდა ემორჩილებოდეს.“
| ავტორი = [[თომას ჰობსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი ლოგიკის კი არა, გამოცდილების ნაყოფია.“
| ავტორი = [[ოლივერ უენდელ ჰოლმსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა კანონი მკაცრია, ამიტომაც „მკაცრი კანონები“ საჭიროა არაა ─ ადამიანი ვალდებულებას, უპირველეს ყოვლისა, ადამიანობის წინაშე უნდა გრძნობდეს. ეს შეგნება უფრო ქმედითია, ვიდრე პირუკუ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
acav8u67gqjroypazmwsz8lp0dcfkd3
47153
47152
2026-04-11T10:03:07Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ე */
47153
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მიზეზია ვნებებისაგან განსათავისუფლებლად.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი გიყვართ კანონები ან სოსისები, გირჩევთ, არასდროს უყუროთ მათი დამზადების პროცესს.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონის უზენაესობის მნიშვნელობის ხაზგასასმელად საუკეთესო გზაა წარმოვიდგინოთ, როგორი იქნებოდა ჩვენი ყოველდღიურობა მის გარეშე.“
| ავტორი = [[დევიდ ეიზენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოში კანონების მრავალრიცხოვნება იგივეა, რაც მკურნალების დიდი რიცხვი, რაც ავადმყოფობისა და უძლურობის ნიშანია.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი უნდა იყოს ისეთი, რომ მასში ყველა ადამიანი საკუთარ მცველს ხედავდეს.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონს არ ექნება ფასი, თუ მისი დარღვევისთვის არ დაისჯებიან.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც კანონის ძალა ქრება, იქ ტირანია იმარჯვებს.“
| ავტორი = [[ჯონ ლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის მხოლოდ წესების ნაკრები, ის არის საზოგადოების ღირებულებებისა და პრინციპების ასახვა.“
| ავტორი = [[ბარაკ ობამა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის უცვლელი, ის ვითარდება იმ ხალხთან ერთად, ვინც მას იყენებს.“
| ავტორი = [[როსკო პაუნდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მოკლე უნდა იყოს, რათა უცოდინარმა ადვილად დაიმახსოვროს.“
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალისთვის კანონი არ დაწერილა, თუ დაწერილა არ წაუკითხავს და თუ წაიკითხა ვერ გაიგო, თუ გაიგო, მაშინ სხვანაირად.“
| ავტორი = [[დენი ტრეხო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არის საერთო შეთანხმება, რომლის მიზანიც საზოგადოების კეთილდღეობაა.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონები მამაკაცებისთვისაა დაწერილი.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხმა თავისი კანონი უნდა დაიცვას, ვითარცა ბურჯი, თავისი მცველი კედელ-გალავანი.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი რა შავ ქვად გინდათ, როცა ქვეყნის სათავეში არამზადები სხედან?!“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანი ვალდებულია, იცოდეს ის კანონები, რომლებსაც უნდა ემორჩილებოდეს.“
| ავტორი = [[თომას ჰობსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი ლოგიკის კი არა, გამოცდილების ნაყოფია.“
| ავტორი = [[ოლივერ უენდელ ჰოლმსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა კანონი მკაცრია, ამიტომაც „მკაცრი კანონები“ საჭიროა არაა ─ ადამიანი ვალდებულებას, უპირველეს ყოვლისა, ადამიანობის წინაშე უნდა გრძნობდეს. ეს შეგნება უფრო ქმედითია, ვიდრე პირუკუ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
gfz2569i5yzijmsiu4qt8el5nmrzw2v
47154
47153
2026-04-11T10:04:09Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ც */
47154
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მიზეზია ვნებებისაგან განსათავისუფლებლად.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი გიყვართ კანონები ან სოსისები, გირჩევთ, არასდროს უყუროთ მათი დამზადების პროცესს.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონის უზენაესობის მნიშვნელობის ხაზგასასმელად საუკეთესო გზაა წარმოვიდგინოთ, როგორი იქნებოდა ჩვენი ყოველდღიურობა მის გარეშე.“
| ავტორი = [[დევიდ ეიზენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოში კანონების მრავალრიცხოვნება იგივეა, რაც მკურნალების დიდი რიცხვი, რაც ავადმყოფობისა და უძლურობის ნიშანია.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი უნდა იყოს ისეთი, რომ მასში ყველა ადამიანი საკუთარ მცველს ხედავდეს.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონს არ ექნება ფასი, თუ მისი დარღვევისთვის არ დაისჯებიან.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც კანონის ძალა ქრება, იქ ტირანია იმარჯვებს.“
| ავტორი = [[ჯონ ლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის მხოლოდ წესების ნაკრები, ის არის საზოგადოების ღირებულებებისა და პრინციპების ასახვა.“
| ავტორი = [[ბარაკ ობამა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის უცვლელი, ის ვითარდება იმ ხალხთან ერთად, ვინც მას იყენებს.“
| ავტორი = [[როსკო პაუნდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მოკლე უნდა იყოს, რათა უცოდინარმა ადვილად დაიმახსოვროს.“
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალისთვის კანონი არ დაწერილა, თუ დაწერილა არ წაუკითხავს და თუ წაიკითხა ვერ გაიგო, თუ გაიგო, მაშინ სხვანაირად.“
| ავტორი = [[დენი ტრეხო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არის საერთო შეთანხმება, რომლის მიზანიც საზოგადოების კეთილდღეობაა.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხის უსაფრთხოება არის უზენაესი კანონი.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონები მამაკაცებისთვისაა დაწერილი.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხმა თავისი კანონი უნდა დაიცვას, ვითარცა ბურჯი, თავისი მცველი კედელ-გალავანი.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი რა შავ ქვად გინდათ, როცა ქვეყნის სათავეში არამზადები სხედან?!“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანი ვალდებულია, იცოდეს ის კანონები, რომლებსაც უნდა ემორჩილებოდეს.“
| ავტორი = [[თომას ჰობსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი ლოგიკის კი არა, გამოცდილების ნაყოფია.“
| ავტორი = [[ოლივერ უენდელ ჰოლმსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა კანონი მკაცრია, ამიტომაც „მკაცრი კანონები“ საჭიროა არაა ─ ადამიანი ვალდებულებას, უპირველეს ყოვლისა, ადამიანობის წინაშე უნდა გრძნობდეს. ეს შეგნება უფრო ქმედითია, ვიდრე პირუკუ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
a0vxf26yvmjohd0evxddklcbhblyace
47155
47154
2026-04-11T10:04:53Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ა */
47155
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი ─ ეს არის გონება, ვნების გარეშე.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი გიყვართ კანონები ან სოსისები, გირჩევთ, არასდროს უყუროთ მათი დამზადების პროცესს.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონის უზენაესობის მნიშვნელობის ხაზგასასმელად საუკეთესო გზაა წარმოვიდგინოთ, როგორი იქნებოდა ჩვენი ყოველდღიურობა მის გარეშე.“
| ავტორი = [[დევიდ ეიზენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოში კანონების მრავალრიცხოვნება იგივეა, რაც მკურნალების დიდი რიცხვი, რაც ავადმყოფობისა და უძლურობის ნიშანია.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი უნდა იყოს ისეთი, რომ მასში ყველა ადამიანი საკუთარ მცველს ხედავდეს.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონს არ ექნება ფასი, თუ მისი დარღვევისთვის არ დაისჯებიან.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სადაც კანონის ძალა ქრება, იქ ტირანია იმარჯვებს.“
| ავტორი = [[ჯონ ლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის მხოლოდ წესების ნაკრები, ის არის საზოგადოების ღირებულებებისა და პრინციპების ასახვა.“
| ავტორი = [[ბარაკ ობამა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის უცვლელი, ის ვითარდება იმ ხალხთან ერთად, ვინც მას იყენებს.“
| ავტორი = [[როსკო პაუნდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მოკლე უნდა იყოს, რათა უცოდინარმა ადვილად დაიმახსოვროს.“
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალისთვის კანონი არ დაწერილა, თუ დაწერილა არ წაუკითხავს და თუ წაიკითხა ვერ გაიგო, თუ გაიგო, მაშინ სხვანაირად.“
| ავტორი = [[დენი ტრეხო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არის საერთო შეთანხმება, რომლის მიზანიც საზოგადოების კეთილდღეობაა.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხის უსაფრთხოება არის უზენაესი კანონი.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონები მამაკაცებისთვისაა დაწერილი.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხმა თავისი კანონი უნდა დაიცვას, ვითარცა ბურჯი, თავისი მცველი კედელ-გალავანი.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი რა შავ ქვად გინდათ, როცა ქვეყნის სათავეში არამზადები სხედან?!“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანი ვალდებულია, იცოდეს ის კანონები, რომლებსაც უნდა ემორჩილებოდეს.“
| ავტორი = [[თომას ჰობსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი ლოგიკის კი არა, გამოცდილების ნაყოფია.“
| ავტორი = [[ოლივერ უენდელ ჰოლმსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა კანონი მკაცრია, ამიტომაც „მკაცრი კანონები“ საჭიროა არაა ─ ადამიანი ვალდებულებას, უპირველეს ყოვლისა, ადამიანობის წინაშე უნდა გრძნობდეს. ეს შეგნება უფრო ქმედითია, ვიდრე პირუკუ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
60516kqw6m7mspciurr3em5ytpurn2e
47164
47155
2026-04-11T10:15:09Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ლ */
47164
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი ─ ეს არის გონება, ვნების გარეშე.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი გიყვართ კანონები ან სოსისები, გირჩევთ, არასდროს უყუროთ მათი დამზადების პროცესს.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონის უზენაესობის მნიშვნელობის ხაზგასასმელად საუკეთესო გზაა წარმოვიდგინოთ, როგორი იქნებოდა ჩვენი ყოველდღიურობა მის გარეშე.“
| ავტორი = [[დევიდ ეიზენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოში კანონების მრავალრიცხოვნება იგივეა, რაც მკურნალების დიდი რიცხვი, რაც ავადმყოფობისა და უძლურობის ნიშანია.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი უნდა იყოს ისეთი, რომ მასში ყველა ადამიანი საკუთარ მცველს ხედავდეს.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონს არ ექნება ფასი, თუ მისი დარღვევისთვის არ დაისჯებიან.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონის მიზანი არ არის თავისუფლების გაუქმება ან შეზღუდვა, არამედ მისი დაცვა.“
| ავტორი = [[ჯონ ლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის მხოლოდ წესების ნაკრები, ის არის საზოგადოების ღირებულებებისა და პრინციპების ასახვა.“
| ავტორი = [[ბარაკ ობამა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის უცვლელი, ის ვითარდება იმ ხალხთან ერთად, ვინც მას იყენებს.“
| ავტორი = [[როსკო პაუნდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მოკლე უნდა იყოს, რათა უცოდინარმა ადვილად დაიმახსოვროს.“
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალისთვის კანონი არ დაწერილა, თუ დაწერილა არ წაუკითხავს და თუ წაიკითხა ვერ გაიგო, თუ გაიგო, მაშინ სხვანაირად.“
| ავტორი = [[დენი ტრეხო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არის საერთო შეთანხმება, რომლის მიზანიც საზოგადოების კეთილდღეობაა.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხის უსაფრთხოება არის უზენაესი კანონი.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონები მამაკაცებისთვისაა დაწერილი.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხმა თავისი კანონი უნდა დაიცვას, ვითარცა ბურჯი, თავისი მცველი კედელ-გალავანი.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი რა შავ ქვად გინდათ, როცა ქვეყნის სათავეში არამზადები სხედან?!“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანი ვალდებულია, იცოდეს ის კანონები, რომლებსაც უნდა ემორჩილებოდეს.“
| ავტორი = [[თომას ჰობსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი ლოგიკის კი არა, გამოცდილების ნაყოფია.“
| ავტორი = [[ოლივერ უენდელ ჰოლმსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა კანონი მკაცრია, ამიტომაც „მკაცრი კანონები“ საჭიროა არაა ─ ადამიანი ვალდებულებას, უპირველეს ყოვლისა, ადამიანობის წინაშე უნდა გრძნობდეს. ეს შეგნება უფრო ქმედითია, ვიდრე პირუკუ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
kh9kp2lg5ojpj0zcg2oq4lxpgsn8lv1
47165
47164
2026-04-11T10:15:41Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ლ */
47165
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი ─ ეს არის გონება, ვნების გარეშე.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუკი გიყვართ კანონები ან სოსისები, გირჩევთ, არასდროს უყუროთ მათი დამზადების პროცესს.“
| ავტორი = [[ოტო ფონ ბისმარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონის უზენაესობის მნიშვნელობის ხაზგასასმელად საუკეთესო გზაა წარმოვიდგინოთ, როგორი იქნებოდა ჩვენი ყოველდღიურობა მის გარეშე.“
| ავტორი = [[დევიდ ეიზენჰაუერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „სახელმწიფოში კანონების მრავალრიცხოვნება იგივეა, რაც მკურნალების დიდი რიცხვი, რაც ავადმყოფობისა და უძლურობის ნიშანია.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი უნდა იყოს ისეთი, რომ მასში ყველა ადამიანი საკუთარ მცველს ხედავდეს.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონს არ ექნება ფასი, თუ მისი დარღვევისთვის არ დაისჯებიან.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონის მიზანი არის არა თავისუფლების გაუქმება ან შეზღუდვა, არამედ მისი დაცვა.“
| ავტორი = [[ჯონ ლოკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის მხოლოდ წესების ნაკრები, ის არის საზოგადოების ღირებულებებისა და პრინციპების ასახვა.“
| ავტორი = [[ბარაკ ობამა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არ არის უცვლელი, ის ვითარდება იმ ხალხთან ერთად, ვინც მას იყენებს.“
| ავტორი = [[როსკო პაუნდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი მოკლე უნდა იყოს, რათა უცოდინარმა ადვილად დაიმახსოვროს.“
| ავტორი = [[სენეკა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „ქალისთვის კანონი არ დაწერილა, თუ დაწერილა არ წაუკითხავს და თუ წაიკითხა ვერ გაიგო, თუ გაიგო, მაშინ სხვანაირად.“
| ავტორი = [[დენი ტრეხო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონი არის საერთო შეთანხმება, რომლის მიზანიც საზოგადოების კეთილდღეობაა.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხის უსაფრთხოება არის უზენაესი კანონი.“
| ავტორი = [[ციცერონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „კანონები მამაკაცებისთვისაა დაწერილი.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხმა თავისი კანონი უნდა დაიცვას, ვითარცა ბურჯი, თავისი მცველი კედელ-გალავანი.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი რა შავ ქვად გინდათ, როცა ქვეყნის სათავეში არამზადები სხედან?!“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ადამიანი ვალდებულია, იცოდეს ის კანონები, რომლებსაც უნდა ემორჩილებოდეს.“
| ავტორი = [[თომას ჰობსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კანონი ლოგიკის კი არა, გამოცდილების ნაყოფია.“
| ავტორი = [[ოლივერ უენდელ ჰოლმსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა კანონი მკაცრია, ამიტომაც „მკაცრი კანონები“ საჭიროა არაა ─ ადამიანი ვალდებულებას, უპირველეს ყოვლისა, ადამიანობის წინაშე უნდა გრძნობდეს. ეს შეგნება უფრო ქმედითია, ვიდრე პირუკუ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
kjv692eew334sjxka1vs6lrffqztmuo
სიცოცხლე
0
6803
47115
46494
2026-04-10T15:04:19Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47115
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტად, რა თვალის დახამხამებაში ქრება ადამიანის სიცოცხლე, თითქოს ცვარი იყოს ან ელვა.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “უსიერ ტყეში” (1922 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე ითხოვს მოძრაობას.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთი პატიოსანი კაცის სიცოცხლე უფრო ძვირია, ვიდრე ორი მოღალატის, ხოლო საჭირო ადგილას დარტყმულ ხანჯალს უკვდავების დამსახურება შეუძლია.“
| ავტორი = [[ონორე დე ბალზაკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვენდეტა” (1830 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე იმით კი არ იზომება, რამდენჯერ ჩაისუნთქავ, არამედ იმით, თუ რამდენჯერ შეგეკვრება სუნთქვა!“
| ავტორი = [[პემ ბრაუნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე არის ის, რის შენარჩუნებასაც ადამიანი ყველაზე მეტად ცდილობს და რასაც ყველაზე ნაკლებად უფრთხილდება.“
| ავტორი = [[ჟან დე ლა ბრუიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ხასიათები, ანუ ჩვენი საუკუნის ზნე-ჩვეულებანი” (1839 წ.)
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე იქაა, სადაც სიყვარულია!“
| ავტორი = [[მაჰათმა განდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე მხოლოდ მაშინ არის კარგი, როდესაც სიყვარულის სხივითაა გამთბარი.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე არის ისეთი გამოცდილება, რომლის გამოც სიამოვნებით აღარ ვკვდებით.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გამოუყენებელი სიცოცხლე ადრეული სიკვდილის ტოლფასია.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლით ტკბობას აუცილებლად შეერწყმება სიკვდილის სურვილი.“
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „მე არაფერი ვიცი ცხოვრების შესახებ, მაგრამ ძალიან მინდა სიცოცხლე.“
| ავტორი = [[ჯონი დეპი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე გვეძლევა აუცილებელი პირობით, რომ აღსრულებამდე ვაჟკაცურად ვიცავდეთ.“
| ავტორი = [[ჩარლზ დიკენსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „უნდა იცხოვრო სიცოცხლის მთელი დატვირთვით, რასაც ტანჯვა და სიხარული მოაქვს – აი, ეს არის ნამდვილი სიცოცხლე.“
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე – ესაა თანდათანობით დაბადება.“
| ავტორი = [[ანტუან დე სენტ-ეგზიუპერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე მოგზაურობაა და არა დანიშნულების ადგილი.“
| ავტორი = [[რალფ ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვინც სიცოცხლეს არ აფასებს, არც იმსახურებს მას.“
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე მაინც სიცოცხლეა ─ იგი ერთხელ ეძლევა ადამიანს; სიკვდილი კი ხელში გიჭირავს ─ არსად წაგივა, იცი...“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე ისე არ დაამთავრო, ხელახლა დასაწყები გაგიხდეს!“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი, რომელიც მზადაა, არაფრის გულისათვის მოკვდეს ─ სიცოცხლეს არ იმსახურებს!“
| ავტორი = [[მარტინ ლუთერ კინგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ ადამიანს არ აღმოუჩენია, რისთვისაც ის მოკვდებოდა, ის არც არის სიცოცხლის ღირსი.“
| ავტორი = [[მარტინ ლუთერ კინგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როგორ შევძლებთ გავიგოთ, რა არის სიკვდილი მაშინ, როცა ჯერ წარმოდგენაც კი არ გვაქვს, თუ რა არის სიცოცხლე?“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე, ეს ისაა, რისი შენარჩუნებაც ყველაზე მეტად გვინდა და რასაც ყველაზე ნაკლებად ვუფრთხილდებით.“
| ავტორი = [[ჟან დე ლაბრიუიერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ყოველთვის აირჩიე სიცოცხლე.“''
| ავტორი = [[დალაი ლამა XIV]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სიცოცხლე ყოველთვის იმარჯვებს სიკვდილზე, თუმც ადამიანი აკვნიდანვე თანდაყოლილი სიძულვილით ცდილობს მის დამსხვრევას.“''
| ავტორი = [[ლუის ა. მარტინესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სანაპიროსკენ” (1904 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ღმერთი სიცოცხლეა ─ ჩვენ ვერ დავინახავთ სიცოცხლეს, მაგრამ ვგრძნობთ, რომ ცოცხლები ვართ [...] ჩვენ ყველანი სიცოცხლის ერთიანი კანონის მოქმედების შედეგი ვართ.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა საკუთარი თავის მიღმა არავის ეჯიბრები ─ სიცოცხლე დღესასწაული ხდება!“
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„დიდხანს სიცოცხლის მთავარი ნაკლი ის არის, რომ თანდათან სასაფლაოზე მეტი ნაცნობი გროვდება, ვიდრე ქალაქის ქუჩებში.“''
| ავტორი = [[ვახტანგ მოსიაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიბრძნე სიცრუისა” (2013 წ.)
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = :სად არ ჩნდება, ფოთოლს სად არ ამოყრის
:ეს სიცოცხლის ყიჟინა და ამბოხი!
| ავტორი = [[შოთა ნიშნიანიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ბალახი”
}}
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = „საკითხავი ის კი არ არის ─ არსებობს თუ არა სიცოცხლე სიკვდილის შემდეგ; საკითხავია ─ შენ ხარ თუ არა ცოცხალი გარდაცვალებამდე.“
| ავტორი = [[ოშო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ღმერთს არ უყვარს გულქვა სულები და ივიწყებს მათ არსებობას ─ ამიტომაც ცოცხლობენ ისინი უსასრულოდ დიდხანს...“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე იმაზე მეტია, ვიდრე სენტიმენტალურ ცნებათა კრებული.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „არაფერი დამთავრებულა მათთვის, ვინც ცოცხალია!“
| ავტორი = [[რომენ როლანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კაცმა უნდა მთელი სულით იცოცხლო.“
| ავტორი = [[გურამ რჩეულიშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ასვლა” (1956 წ.)
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = „უნდა ჭამო იმისთვის, რომ იცოცხლო და არა ─ იმისათვის იცოცხლო, რომ ჭამო!“
| ავტორი = [[სოკრატე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :მე მეშინია იმგვარ სიცოცხლის,
:სიკვდილს რომ ჰგავს და უარესია...
| ავტორი = [[გალაკტიონ ტაბიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ნეაპოლში”
}}
{{Q
| ციტატა = „სანამ სიცოცხლეა, ბედნიერებაც არის. წინ ბევრი, ბევრი რამეა...“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე შეძელით ─ სიკვდილი ყველას შეუძლია!“
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „მიუხედავად იმისა, რომ წარმოდგენაც არ გვაქვს, რა ვუყოთ ჩვენს ხანმოკლე ცხოვრებას, მაინც ვოცნებობთ უკვდავებაზე.“
| ავტორი = [[ანატოლ ფრანსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „საბედნიეროდ, ჩვენი სიცოცხლე ჯერჯერობით არც ისე უშფოთველია, თორემ გზას აკვნიდან სამარემდე უფრო სწრაფად გავივლიდით.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი იქამდე ცოცხლობს, სანამ ვინმეს უყვარს....“
| ავტორი = [[თამაზ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ვაი იმას, ვინც სიცოცხლიდან მხოლოდ კარგის ამოკენკვას შეეცდება ─ სიცოცხლე როგორიცაა, ისეთი უნდა ჩაიხუტო გულში; არც იმის სიმახინჯემ უნდა შეგაწუხოს და არც იმის სიბინძურემ, რადგან სიმახინჯისა და სიბინძურის დაძლევით მივეახლებით სიმშვენიერესა და სიწმინდეს.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიცოცხლისათვის” (1988 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ მაინც ყველაფერი უნდა ვიღონოთ სიცოცხლის გადასარჩენად, რაც, უპირველეს ყოვლისა, ჩვენი მეობის, ჩვენი თავისთავადობის გადარჩენას ნიშნავს.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიცოცხლისათვის” (1988 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ხანდახან წუთი სიცოცხლეს უდრის.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე, ხანგრძლივიცა და ხანმოკლეც, სიკვდილთან შეჩვევაა და მეტი არაფერი...“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლის შენარჩუნებაზე მეტად, იმაზე უნდა იზრუნოს ადამიანმა, ადამიანად შობილი, ადამიანადვე რომ წავიდეს ამ ქვეყნიდან.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = :სიცოცხლის სილამაზე ესაა ─
:წყაროსთან დაჩოქება
:და მდინარეებთან ჭიდილი.
| ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლის მიზანია ─ იცხოვრო ისე, რომ სიკვდილის შემდეგაც არ მოკვდე...“
| ავტორი = [[მუსა ჯალილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „იყო ცოცხალი, საერთო ჯამში, ნიშნავს ─ გქონდეს ნაიარევები...“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე უსიყვარულოდ ცუდი სიზმარია.“
| ავტორი = [[იტალიური ანდაზები]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
br4fk7sdzxceoyuijba85c8pwq2k58c
სიმდიდრე
0
6805
47108
46915
2026-04-10T14:35:23Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ბ */
47108
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სიმდიდრე სიღარიბისგან მხოლოდ ფინანსური თვალსაზრისით განსხვავდება.“''
| ავტორი = [[ვუდი ალენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„უბრალოება და სუფთა გული ყველაზე დიდი სიმდიდრეა კაცისა.“''
| ავტორი = [[ანტონი დიდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„როცა სიმდიდრე არა გაქვს, არ უნდა ინატრო; და როცა გაქვს, იმაზე კი არ უნდა იფიქრო, რომ მას ფლობ, არამედ იმაზე ─ იცი თუ არა მისი სწორად განკარგვა.“''
| ავტორი = [[ბასილი დიდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენ უნდა ვისწავლოთ მატერიალური სიკეთეების გარემოცვაში ცხოვრება ისე, რომ ამასთან განდგომილები ვიყოთ მათგან.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე უფრო რთულია ბედნიერად ყოფნა მდიდარი ადამიანისთვის, რომელიც ადრე არასოდეს ყოფილა მდიდარი.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანი თუ ოქროთი მოწამლე, მას სული დაუპატარავდება.“''
| ავტორი = [[მაქსიმ გორკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = ''„უმდიდრესი კაცი ისაა, რომელიც მცირედით კმაყოფილდება, რადგან ეს მეტყველებს მისი ბუნების სიმდიდრეზე.“''
| ავტორი = [[ევრიპიდე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„შემოსეთ ფრინველის ფრთები ოქროთი და ის ვეღარ იფრენს.“''
| ავტორი = [[რაბინდრანათ თაგორი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„მდიდრები ფიქრობენ სტრატეგიებზე, ღარიბები ─ გაყიდვებზე.“''
| ავტორი = [[ფრენკ კერნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„სიმდიდრე მხოლოდ გარკვეულ ზღვრამდე ხდის ადამიანს შედარებით დამოუკიდებელსა და უფრო თავისუფალს; კიდევ ერთი ნაბიჯი და ─ ქონება ხდება ბატონი.“''
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ვინც სიმდიდრის ვნება დათრგუნა, ყველაზე მდიდარია.“''
| ავტორი = [[იოანე ოქროპირი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ერთდროულად იყო ძალიან კარგი და ძალიან მდიდარი, შეუძლებელია.“''
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„არცერთი ადამიანი არ უნდა იყოს ისე მდიდარი, რომ სხვისი ყიდვა შეძლოს, და არც ისე ღარიბი, რომ თავის გაყიდვა მოუწიოს.“''
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ადამიანებს სიმდიდრე სულში აქვთ და არა ─ სახლებში.“''
| ავტორი = [[სოკრატე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„უმდიდრესი კაცი ისაა, რომელიც მცირედით კმაყოფილდება, რადგან ეს მეტყველებს მისი ბუნების სიმდიდრეზე.“''
| ავტორი = [[სოფოკლე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ფინანსური წარმატება მომიტანა იმან, რომ ჩემი მთავარი ინტერესი არასდროს ყოფილა ფული.“''
| ავტორი = [[ოპრა უინფრი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„გონივრულია ფულის ცოდნაში ინვესტირება ─ ყველაზე დიდი მოგების მიღება სწორედ ასეა შესაძლებელი.“''
| ავტორი = [[ბენჯამინ ფრანკლინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ფუფუნება უნდა იყოს კომფორტული ─ წინააღმდეგ შემთხვევაში, ეს ფუფუნება არ არის.“''
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„ზოგი ადამიანი ფიქრობს, რომ ძვირფასეულობა სიღარიბის საწინააღმდეგოა ─ არა, ის ვულგარულობის საწინააღმდეგოა.“''
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„არსებობს ხალხი, ვისაც აქვს ფული და არსებობს ხალხი, ვინც არის მდიდარი.“''
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ხალხში ვერ აღზრდი კეთილ თვისებებს, თუ იგი შეძლებულად არ ცხოვრობს.“''
| ავტორი = [[სუნ-ძი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„რა არის სიმდიდრე? სიმდიდრე კარგი რამეა... მე მის საწინააღმდეგოდ რა მეთქმის, მაგრამ ის მაინც არ არის საჭირო პირობა ბედნიერებისა. უიმისოდ ბედნიერება კარგადა გრძნობს თავს და იგრძნობს კიდევ, თუკი ჩვენ ვიქნებით ისეთი ადამიანები, რომლებიც უპირველესად ზნეობრივი მხარის დაკმაყოფილებას ესწრაფვიან.“''
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„ფანჯარაც და სარკეც მინისგან არის, მაგრამ საკმარისია დაუმატო ცოტაოდენი ვერცხლი ─ და უკვე მხოლოდ საკუთარ თავს ხედავ.“''
| ავტორი = [[ომარ ხაიამი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = ''„დაე, მუდამ იყოს თქვენთან სიმდიდრე, ეფესოელნო, რათა სულ სირცხვილის ოფლში იწურებოდეთ!“''
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = ''„გონება მდიდრდება იმით, რასაც იღებს, ხოლო გული ─ იმით, რასაც გასცემს.“''
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
23d0gb6yaqkyxge9m29mowtgue4swum
სიზმარი
0
6810
47046
46489
2026-04-10T12:13:17Z
გიორგაძე.ლანა
5265
47046
wikitext
text/x-wiki
{{Q
| ციტატა = „სიზმარში ყველაფერი არასწორი, უაზრო და საწინააღმდეგოა, გარდა გრძნობისა, სიზმარს რომ ხელმძღვანელობს.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გაგეღიმება ამ შენი სიზმრის უაზრობაზე და ამასთან, გრძნობ კი, უაზრობათა ეს ხლართი რაღაც აზრს შეიცავს, რაღაც მართალ აზრს, რაღაც შენს ნამდვილ ცხოვრებასთან დაკავშირებულს, იმას რაც გულში მუდამ გედო.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სიზმარი პატარა და კარგად დამალული კარია, რომელსაც პირვანდელ კოსმიურ ღამეში მივყავართ ─ ღამეში, სადაც სული ცნობიერების გაჩენამდე იმყოფებოდა.“
| ავტორი = [[კარლ იუნგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიზმრიდან გამოფხიზლებისას ჩვენ როდი ვიღვიძებთ, არამედ წინა სიზმარს ვუბრუნდებით; სიზმარს, რომელიც სხვა სიზმრის ნაწილია და ასე უსასრულობამდე.“
| ავტორი = [[ხორხე ლუის ბორხესი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ლაბირინთები”
}}
{{Q
| ციტატა = „არაფერი ეშლებათ სიზმრებს, როცა საქმე მონატრებას ეხება.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე შურღაია]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
i3h5mnj5lkn8lppw4y9s14cgit7ne0l
გრძნობა
0
6811
47129
46401
2026-04-10T15:18:32Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ჰ */
47129
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „დაელაპარაკე გრძნობებზე სულელს და იგი შენ ჩაგთვლის სულელად.“
| ავტორი = [[ევრიპიდე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „და გრძნობა დაიბადა, როცა გაჩნდა გრძნობის დაბადების შიში...“
| ავტორი = [[ლუკა კუხიანიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სუნთქვა ცალი ფილტვით” (2021 წ.)
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „იმას, ვისაც აქვს კეთილდღეობის გრძნობა, კეთილდღეობა გაუმრავლდება; იმას კი, ვისაც აქვს უკმარობის გრძნობა, უკმარობა მოემატება.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „უნდა ძლიერ გრძნობდე, რომ სხვებმაც იგრძნონ.“
| ავტორი = [[ნიკოლო პაგანინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = :გული, გრძნობა და გონება ერთმანეთზედა ჰკიდია,
:რა გული წავა, იგიცა წავლენ და მისკენ მიდიან...
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა გრძნობა სასარგებლოა, თუ ჩვენ მათ ვფლობთ და ცუდი ─ თუ ჩვენ ვემორჩილებით.“
| ავტორი = [[ჟან-ჟაკ რუსო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „მამაკაცს გული უცივდება იმ ქალის მიმართ, ვისაც ის ძლიერ უყვარს; ეტყობა, გრძნობები ქველმოქმედებას ჰგავს ─ ვისაც მათზე ღირსეული პასუხის გაცემა არ შეუძლია, უმადური ხდება.“
| ავტორი = [[კოკო შანელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვინც მეტსა გრძნობს, იმას უფრო ხშირად უტყდება გული.“
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ზოგჯერ სადაც ჭკუა სცდება და ტყუის, იქ გრძნობა მართალია.“
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = :ჯერ უნდა თვითონ სულით ამაღლდეს,
:რომ სხვას მიუძღვნას მერე მან გრძნობა.
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “თერთმეტი ენკენის თვე”
}}
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „როდესაც მთლიანად ავყვებით ხოლმე გრძნობებს, ვერასდროს ვაღწევთ იმას, რაც მართლა გვინდა.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ძალიან მარტივია, იყო უგრძნობი დღისით... აი, ღამით კი ეს მეტად რთულია.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „უგუნურ შეგრძნებათა მინდობა ტლანქი სულის თვისებაა.“
| ავტორი = [[ჰერაკლიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
რაც უფრო მალავ გრძნობებს, მით უფრო იზრდება მისი ფესვები შენში
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
lcbq4ffigiul87trguqxapnpr1cyokc
შიში
0
6812
47065
46934
2026-04-10T12:39:31Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47065
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, რაც ოდესმე მინდოდა, შიშის მეორე მხარესაა.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ადერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი ციხე, რომელშიც ადამიანები ცხოვრობენ ─ ეს არის შიში იმისა, თუ რას იფიქრებენ სხვები.“
| ავტორი = [[დევიდ აიკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძლიერ ადამიანს არ ეშინია მტრების, მაგრამ ეშინია მეგობრების.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში ეშმაკის მოუთმენელი მოლოდინისაგან წარმოშობილი ტკივილის გრძნობაა.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც დაძლევს შიშებს, ჭეშმარიტად თავისუფალი იქნება.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არავის უყვარს ის კაცი, ვისიც ეშინიათ.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „როცა დასაკარგავი არაფერი გაქვს, არც არაფრისა გეშინია.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „როგორც კი შიში იწყებს ვიღაცის ქმედებების მოტივირებას, ეს ადამიანი აღარ ცხოვრობს აწმყოში, ის ცხოვრობს მომავალში.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთ დღეს შიშმა დააკაკუნა კარზე; სიმამაცე ადგა და გააღო, მაგრამ გარეთ არავინ დახვდა.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის აკეთე ის, რისი კეთებაც ყველაზე მეტად გეშინია.“
| ავტორი = [[რალფ ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „არ უნდა გვეშინოდეს იმ ადამიანების, ვისაც არ ვუყვარვართ; უნდა გვეშინოდეს მათი, ვინც თავს გვაჩვენებს, თითქოს ვუყვარვართ.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში არაფრის უნდა გეშინოდეს ─ მხოლოდ ამის გაგებაა საჭირო. ახლა კი დროა, უფრო მეტი გავიგოთ, რომ ნაკლებად გვეშინოდეს.“
| ავტორი = [[მარი კიური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ შეპყრობილი ხართ შიშით, მაშინ ვერ ვიტყვით, რომ აზროვნებთ.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, რისიც თქვენ გეშინიათ, ყოველთვის ხდება.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „არსებობს ორი სახის შიში: ბუნებრივი და არაბუნებრივი. ბუნებრივი შიშის განცდა კარგია ─ ის თვითგადარჩენის ინსტინქტიდან მოდის.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს ეშინია მხოლოდ იმისი, რაც არ იცის. ცოდნა ამარცხებს შიშს.“
| ავტორი = [[ნიკოლოზ პიროგოვი]] ან ბესარიონ ბელინსკი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენი ახალგაზრდული ოინების თანამგზავრი შიში შეადგენს სწორედ ოინების მთავარ მშვენებას.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქალბატონი გლეხიგოგო” (1830 წ.)
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :- მაინც, რატომ არ გეშინია არაფრის?
:- იმიტომ, რომ სიყვარულის არ მეშინია.
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.)
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = „მთელს ქართლში უშიშარ კაცად ცნობილ ზებულონს თურმე ადამიანისა ეშინოდა.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ზებულონი” (1988 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე იმად არა ღირს, მისი გულისთვის შიშს მონად გაუხდე.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „შიში, ნაცვლად იმისა, რომ აგვაცდინოს ფათერაკს, პირიქით შეგვყრის მას.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = :მე მინდა ჩემგან სახსოვრად გქონდეს
:ამ ქარის უცებ ჩადგომის შიში.
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დე, ასე ქროდეს ..”
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი შიში ისაა, რომელსაც ვეღარ გრძნობ.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „შეზღუდვები, როგორიცაა შიშები, უმეტესწილად უბრალოდ ილუზიაა.“
| ავტორი = [[მაიკლ ჯორდანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
ემერსონმა თქვა: გააკეთეთ ის, რისიც გეშინიათ, და თქვენ დაამარცხებთ თქვენს შიშს.
ფრანგმა ფსიქოლოგმა ბოდუანმა თქვა: შიშის დასაძლევად ჩვენ უნდა ვისწავლოთ წარმოსახვის მართვა.
{{Q
| ციტატა = „შენ მხოლოდ იმის გეშინია რომ არ ხარ ჰარმონიაში საკუთარ თავთან. შეხედე ხალხს, მათ იმიტომ ეშინიათ, რომ ისინი საერთოდ არ იცნობენ საკუთარ თავებს.“
| ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხვარს სულ მგლის შიში ჰქონდა და მგელმა შეჭამა.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არასდროს მისცე შიშს უფლება, განსაზღვროს შენი მომავალი.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ბავშვი ვიყავი, მოჩვენებების მეშინოდა... როდესაც გავიზარდე, მივხვდი, რომ ადამიანები უფრო საშიშნი არიან.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში შენ გაქცევს ტყვედ, იმედი კი გაძლევს თავისუფლებას.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = კინოფილმი “გაქცევა შოუშენკიდან” (1994 წ.)
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
1d5ccro5w7n80txbscojo5lxzu8hpj1
47132
47065
2026-04-10T17:48:46Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* მ */
47132
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, რაც ოდესმე მინდოდა, შიშის მეორე მხარესაა.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ადერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი ციხე, რომელშიც ადამიანები ცხოვრობენ ─ ეს არის შიში იმისა, თუ რას იფიქრებენ სხვები.“
| ავტორი = [[დევიდ აიკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძლიერ ადამიანს არ ეშინია მტრების, მაგრამ ეშინია მეგობრების.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში ეშმაკის მოუთმენელი მოლოდინისაგან წარმოშობილი ტკივილის გრძნობაა.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც დაძლევს შიშებს, ჭეშმარიტად თავისუფალი იქნება.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არავის უყვარს ის კაცი, ვისიც ეშინიათ.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „როცა დასაკარგავი არაფერი გაქვს, არც არაფრისა გეშინია.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „როგორც კი შიში იწყებს ვიღაცის ქმედებების მოტივირებას, ეს ადამიანი აღარ ცხოვრობს აწმყოში, ის ცხოვრობს მომავალში.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთ დღეს შიშმა დააკაკუნა კარზე; სიმამაცე ადგა და გააღო, მაგრამ გარეთ არავინ დახვდა.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის აკეთე ის, რისი კეთებაც ყველაზე მეტად გეშინია.“
| ავტორი = [[რალფ ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „არ უნდა გვეშინოდეს იმ ადამიანების, ვისაც არ ვუყვარვართ; უნდა გვეშინოდეს მათი, ვინც თავს გვაჩვენებს, თითქოს ვუყვარვართ.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში არაფრის უნდა გეშინოდეს ─ მხოლოდ ამის გაგებაა საჭირო. ახლა კი დროა, უფრო მეტი გავიგოთ, რომ ნაკლებად გვეშინოდეს.“
| ავტორი = [[მარი კიური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ შეპყრობილი ხართ შიშით, მაშინ ვერ ვიტყვით, რომ აზროვნებთ.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „არსებობს ორი სახის შიში: ბუნებრივი და არაბუნებრივი. ბუნებრივი შიშის განცდა კარგია ─ ის თვითგადარჩენის ინსტინქტიდან მოდის.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს ეშინია მხოლოდ იმისი, რაც არ იცის. ცოდნა ამარცხებს შიშს.“
| ავტორი = [[ნიკოლოზ პიროგოვი]] ან ბესარიონ ბელინსკი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენი ახალგაზრდული ოინების თანამგზავრი შიში შეადგენს სწორედ ოინების მთავარ მშვენებას.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქალბატონი გლეხიგოგო” (1830 წ.)
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :- მაინც, რატომ არ გეშინია არაფრის?
:- იმიტომ, რომ სიყვარულის არ მეშინია.
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.)
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = „მთელს ქართლში უშიშარ კაცად ცნობილ ზებულონს თურმე ადამიანისა ეშინოდა.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ზებულონი” (1988 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე იმად არა ღირს, მისი გულისთვის შიშს მონად გაუხდე.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „შიში, ნაცვლად იმისა, რომ აგვაცდინოს ფათერაკს, პირიქით შეგვყრის მას.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = :მე მინდა ჩემგან სახსოვრად გქონდეს
:ამ ქარის უცებ ჩადგომის შიში.
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დე, ასე ქროდეს ..”
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი შიში ისაა, რომელსაც ვეღარ გრძნობ.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „შეზღუდვები, როგორიცაა შიშები, უმეტესწილად უბრალოდ ილუზიაა.“
| ავტორი = [[მაიკლ ჯორდანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
ემერსონმა თქვა: გააკეთეთ ის, რისიც გეშინიათ, და თქვენ დაამარცხებთ თქვენს შიშს.
ფრანგმა ფსიქოლოგმა ბოდუანმა თქვა: შიშის დასაძლევად ჩვენ უნდა ვისწავლოთ წარმოსახვის მართვა.
{{Q
| ციტატა = „შენ მხოლოდ იმის გეშინია რომ არ ხარ ჰარმონიაში საკუთარ თავთან. შეხედე ხალხს, მათ იმიტომ ეშინიათ, რომ ისინი საერთოდ არ იცნობენ საკუთარ თავებს.“
| ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხვარს სულ მგლის შიში ჰქონდა და მგელმა შეჭამა.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არასდროს მისცე შიშს უფლება, განსაზღვროს შენი მომავალი.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ბავშვი ვიყავი, მოჩვენებების მეშინოდა... როდესაც გავიზარდე, მივხვდი, რომ ადამიანები უფრო საშიშნი არიან.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში შენ გაქცევს ტყვედ, იმედი კი გაძლევს თავისუფლებას.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = კინოფილმი “გაქცევა შოუშენკიდან” (1994 წ.)
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
p0z48r2y980atgqgh2r84rtgakygcrw
47133
47132
2026-04-10T17:49:45Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ჰ */
47133
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, რაც ოდესმე მინდოდა, შიშის მეორე მხარესაა.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ადერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი ციხე, რომელშიც ადამიანები ცხოვრობენ ─ ეს არის შიში იმისა, თუ რას იფიქრებენ სხვები.“
| ავტორი = [[დევიდ აიკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძლიერ ადამიანს არ ეშინია მტრების, მაგრამ ეშინია მეგობრების.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში ეშმაკის მოუთმენელი მოლოდინისაგან წარმოშობილი ტკივილის გრძნობაა.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც დაძლევს შიშებს, ჭეშმარიტად თავისუფალი იქნება.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არავის უყვარს ის კაცი, ვისიც ეშინიათ.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „როცა დასაკარგავი არაფერი გაქვს, არც არაფრისა გეშინია.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „როგორც კი შიში იწყებს ვიღაცის ქმედებების მოტივირებას, ეს ადამიანი აღარ ცხოვრობს აწმყოში, ის ცხოვრობს მომავალში.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთ დღეს შიშმა დააკაკუნა კარზე; სიმამაცე ადგა და გააღო, მაგრამ გარეთ არავინ დახვდა.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის აკეთე ის, რისი კეთებაც ყველაზე მეტად გეშინია.“
| ავტორი = [[რალფ ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „არ უნდა გვეშინოდეს იმ ადამიანების, ვისაც არ ვუყვარვართ; უნდა გვეშინოდეს მათი, ვინც თავს გვაჩვენებს, თითქოს ვუყვარვართ.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში არაფრის უნდა გეშინოდეს ─ მხოლოდ ამის გაგებაა საჭირო. ახლა კი დროა, უფრო მეტი გავიგოთ, რომ ნაკლებად გვეშინოდეს.“
| ავტორი = [[მარი კიური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ შეპყრობილი ხართ შიშით, მაშინ ვერ ვიტყვით, რომ აზროვნებთ.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „არსებობს ორი სახის შიში: ბუნებრივი და არაბუნებრივი. ბუნებრივი შიშის განცდა კარგია ─ ის თვითგადარჩენის ინსტინქტიდან მოდის.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს ეშინია მხოლოდ იმისი, რაც არ იცის. ცოდნა ამარცხებს შიშს.“
| ავტორი = [[ნიკოლოზ პიროგოვი]] ან ბესარიონ ბელინსკი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენი ახალგაზრდული ოინების თანამგზავრი შიში შეადგენს სწორედ ოინების მთავარ მშვენებას.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქალბატონი გლეხიგოგო” (1830 წ.)
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :- მაინც, რატომ არ გეშინია არაფრის?
:- იმიტომ, რომ სიყვარულის არ მეშინია.
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.)
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = „მთელს ქართლში უშიშარ კაცად ცნობილ ზებულონს თურმე ადამიანისა ეშინოდა.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ზებულონი” (1988 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე იმად არა ღირს, მისი გულისთვის შიშს მონად გაუხდე.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „შიში, ნაცვლად იმისა, რომ აგვაცდინოს ფათერაკს, პირიქით შეგვყრის მას.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = :მე მინდა ჩემგან სახსოვრად გქონდეს
:ამ ქარის უცებ ჩადგომის შიში.
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დე, ასე ქროდეს ..”
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი შიში ისაა, რომელსაც ვეღარ გრძნობ.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „შეზღუდვები, როგორიცაა შიშები, უმეტესწილად უბრალოდ ილუზიაა.“
| ავტორი = [[მაიკლ ჯორდანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
ფრანგმა ფსიქოლოგმა ბოდუანმა თქვა: შიშის დასაძლევად ჩვენ უნდა ვისწავლოთ წარმოსახვის მართვა.
{{Q
| ციტატა = „შენ მხოლოდ იმის გეშინია რომ არ ხარ ჰარმონიაში საკუთარ თავთან. შეხედე ხალხს, მათ იმიტომ ეშინიათ, რომ ისინი საერთოდ არ იცნობენ საკუთარ თავებს.“
| ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხვარს სულ მგლის შიში ჰქონდა და მგელმა შეჭამა.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არასდროს მისცე შიშს უფლება, განსაზღვროს შენი მომავალი.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ბავშვი ვიყავი, მოჩვენებების მეშინოდა... როდესაც გავიზარდე, მივხვდი, რომ ადამიანები უფრო საშიშნი არიან.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში შენ გაქცევს ტყვედ, იმედი კი გაძლევს თავისუფლებას.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = კინოფილმი “გაქცევა შოუშენკიდან” (1994 წ.)
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
3g8efpbnuym5ycxqgdf619erh0i6it7
47134
47133
2026-04-10T17:50:49Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ე */
47134
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, რაც ოდესმე მინდოდა, შიშის მეორე მხარესაა.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ადერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი ციხე, რომელშიც ადამიანები ცხოვრობენ ─ ეს არის შიში იმისა, თუ რას იფიქრებენ სხვები.“
| ავტორი = [[დევიდ აიკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძლიერ ადამიანს არ ეშინია მტრების, მაგრამ ეშინია მეგობრების.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში ეშმაკის მოუთმენელი მოლოდინისაგან წარმოშობილი ტკივილის გრძნობაა.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც დაძლევს შიშებს, ჭეშმარიტად თავისუფალი იქნება.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არავის უყვარს ის კაცი, ვისიც ეშინიათ.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „როცა დასაკარგავი არაფერი გაქვს, არც არაფრისა გეშინია.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „როგორც კი შიში იწყებს ვიღაცის ქმედებების მოტივირებას, ეს ადამიანი აღარ ცხოვრობს აწმყოში, ის ცხოვრობს მომავალში.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთ დღეს შიშმა დააკაკუნა კარზე; სიმამაცე ადგა და გააღო, მაგრამ გარეთ არავინ დახვდა.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის აკეთე ის, რისი კეთებაც ყველაზე მეტად გეშინია.“
| ავტორი = [[რალფ უოლდო ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „არ უნდა გვეშინოდეს იმ ადამიანების, ვისაც არ ვუყვარვართ; უნდა გვეშინოდეს მათი, ვინც თავს გვაჩვენებს, თითქოს ვუყვარვართ.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში არაფრის უნდა გეშინოდეს ─ მხოლოდ ამის გაგებაა საჭირო. ახლა კი დროა, უფრო მეტი გავიგოთ, რომ ნაკლებად გვეშინოდეს.“
| ავტორი = [[მარი კიური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ შეპყრობილი ხართ შიშით, მაშინ ვერ ვიტყვით, რომ აზროვნებთ.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „არსებობს ორი სახის შიში: ბუნებრივი და არაბუნებრივი. ბუნებრივი შიშის განცდა კარგია ─ ის თვითგადარჩენის ინსტინქტიდან მოდის.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს ეშინია მხოლოდ იმისი, რაც არ იცის. ცოდნა ამარცხებს შიშს.“
| ავტორი = [[ნიკოლოზ პიროგოვი]] ან ბესარიონ ბელინსკი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენი ახალგაზრდული ოინების თანამგზავრი შიში შეადგენს სწორედ ოინების მთავარ მშვენებას.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქალბატონი გლეხიგოგო” (1830 წ.)
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :- მაინც, რატომ არ გეშინია არაფრის?
:- იმიტომ, რომ სიყვარულის არ მეშინია.
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.)
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = „მთელს ქართლში უშიშარ კაცად ცნობილ ზებულონს თურმე ადამიანისა ეშინოდა.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ზებულონი” (1988 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე იმად არა ღირს, მისი გულისთვის შიშს მონად გაუხდე.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „შიში, ნაცვლად იმისა, რომ აგვაცდინოს ფათერაკს, პირიქით შეგვყრის მას.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = :მე მინდა ჩემგან სახსოვრად გქონდეს
:ამ ქარის უცებ ჩადგომის შიში.
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დე, ასე ქროდეს ..”
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი შიში ისაა, რომელსაც ვეღარ გრძნობ.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „შეზღუდვები, როგორიცაა შიშები, უმეტესწილად უბრალოდ ილუზიაა.“
| ავტორი = [[მაიკლ ჯორდანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
ფრანგმა ფსიქოლოგმა ბოდუანმა თქვა: შიშის დასაძლევად ჩვენ უნდა ვისწავლოთ წარმოსახვის მართვა.
{{Q
| ციტატა = „შენ მხოლოდ იმის გეშინია რომ არ ხარ ჰარმონიაში საკუთარ თავთან. შეხედე ხალხს, მათ იმიტომ ეშინიათ, რომ ისინი საერთოდ არ იცნობენ საკუთარ თავებს.“
| ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხვარს სულ მგლის შიში ჰქონდა და მგელმა შეჭამა.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არასდროს მისცე შიშს უფლება, განსაზღვროს შენი მომავალი.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ბავშვი ვიყავი, მოჩვენებების მეშინოდა... როდესაც გავიზარდე, მივხვდი, რომ ადამიანები უფრო საშიშნი არიან.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში შენ გაქცევს ტყვედ, იმედი კი გაძლევს თავისუფლებას.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = კინოფილმი “გაქცევა შოუშენკიდან” (1994 წ.)
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
dw5w6ui61elfbxpg4g261ua1ivxjsbn
47135
47134
2026-04-10T17:54:01Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ბ */
47135
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, რაც ოდესმე მინდოდა, შიშის მეორე მხარესაა.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ადერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი ციხე, რომელშიც ადამიანები ცხოვრობენ ─ ეს არის შიში იმისა, თუ რას იფიქრებენ სხვები.“
| ავტორი = [[დევიდ აიკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძლიერ ადამიანს არ ეშინია მტრების, მაგრამ ეშინია მეგობრების.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში ეშმაკის მოუთმენელი მოლოდინისაგან წარმოშობილი ტკივილის გრძნობაა.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც დაძლევს შიშებს, ჭეშმარიტად თავისუფალი იქნება.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არავის უყვარს ის კაცი, ვისიც ეშინიათ.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „შიშის დასაძლევად ჩვენ უნდა ვისწავლოთ წარმოსახვის მართვა.“
| ავტორი = [[შარლს ბოდუანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა დასაკარგავი არაფერი გაქვს, არც არაფრისა გეშინია.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „როგორც კი შიში იწყებს ვიღაცის ქმედებების მოტივირებას, ეს ადამიანი აღარ ცხოვრობს აწმყოში, ის ცხოვრობს მომავალში.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთ დღეს შიშმა დააკაკუნა კარზე; სიმამაცე ადგა და გააღო, მაგრამ გარეთ არავინ დახვდა.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის აკეთე ის, რისი კეთებაც ყველაზე მეტად გეშინია.“
| ავტორი = [[რალფ უოლდო ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „არ უნდა გვეშინოდეს იმ ადამიანების, ვისაც არ ვუყვარვართ; უნდა გვეშინოდეს მათი, ვინც თავს გვაჩვენებს, თითქოს ვუყვარვართ.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში არაფრის უნდა გეშინოდეს ─ მხოლოდ ამის გაგებაა საჭირო. ახლა კი დროა, უფრო მეტი გავიგოთ, რომ ნაკლებად გვეშინოდეს.“
| ავტორი = [[მარი კიური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ შეპყრობილი ხართ შიშით, მაშინ ვერ ვიტყვით, რომ აზროვნებთ.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „არსებობს ორი სახის შიში: ბუნებრივი და არაბუნებრივი. ბუნებრივი შიშის განცდა კარგია ─ ის თვითგადარჩენის ინსტინქტიდან მოდის.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს ეშინია მხოლოდ იმისი, რაც არ იცის. ცოდნა ამარცხებს შიშს.“
| ავტორი = [[ნიკოლოზ პიროგოვი]] ან ბესარიონ ბელინსკი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენი ახალგაზრდული ოინების თანამგზავრი შიში შეადგენს სწორედ ოინების მთავარ მშვენებას.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქალბატონი გლეხიგოგო” (1830 წ.)
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :- მაინც, რატომ არ გეშინია არაფრის?
:- იმიტომ, რომ სიყვარულის არ მეშინია.
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.)
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = „მთელს ქართლში უშიშარ კაცად ცნობილ ზებულონს თურმე ადამიანისა ეშინოდა.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ზებულონი” (1988 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე იმად არა ღირს, მისი გულისთვის შიშს მონად გაუხდე.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „შიში, ნაცვლად იმისა, რომ აგვაცდინოს ფათერაკს, პირიქით შეგვყრის მას.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = :მე მინდა ჩემგან სახსოვრად გქონდეს
:ამ ქარის უცებ ჩადგომის შიში.
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დე, ასე ქროდეს ..”
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი შიში ისაა, რომელსაც ვეღარ გრძნობ.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „შეზღუდვები, როგორიცაა შიშები, უმეტესწილად უბრალოდ ილუზიაა.“
| ავტორი = [[მაიკლ ჯორდანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
ფრანგმა ფსიქოლოგმა ბოდუანმა თქვა: შიშის დასაძლევად ჩვენ უნდა ვისწავლოთ წარმოსახვის მართვა.
{{Q
| ციტატა = „შენ მხოლოდ იმის გეშინია რომ არ ხარ ჰარმონიაში საკუთარ თავთან. შეხედე ხალხს, მათ იმიტომ ეშინიათ, რომ ისინი საერთოდ არ იცნობენ საკუთარ თავებს.“
| ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხვარს სულ მგლის შიში ჰქონდა და მგელმა შეჭამა.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არასდროს მისცე შიშს უფლება, განსაზღვროს შენი მომავალი.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ბავშვი ვიყავი, მოჩვენებების მეშინოდა... როდესაც გავიზარდე, მივხვდი, რომ ადამიანები უფრო საშიშნი არიან.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში შენ გაქცევს ტყვედ, იმედი კი გაძლევს თავისუფლებას.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = კინოფილმი “გაქცევა შოუშენკიდან” (1994 წ.)
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
b82c4qsh4cev182jk6ab9w8a5q5blds
47136
47135
2026-04-10T17:54:49Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ბ */
47136
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, რაც ოდესმე მინდოდა, შიშის მეორე მხარესაა.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ადერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი ციხე, რომელშიც ადამიანები ცხოვრობენ ─ ეს არის შიში იმისა, თუ რას იფიქრებენ სხვები.“
| ავტორი = [[დევიდ აიკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძლიერ ადამიანს არ ეშინია მტრების, მაგრამ ეშინია მეგობრების.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში ეშმაკის მოუთმენელი მოლოდინისაგან წარმოშობილი ტკივილის გრძნობაა.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც დაძლევს შიშებს, ჭეშმარიტად თავისუფალი იქნება.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არავის უყვარს ის კაცი, ვისიც ეშინიათ.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „შიშის დასაძლევად ჩვენ უნდა ვისწავლოთ წარმოსახვის მართვა.“
| ავტორი = [[შარლ ბოდუანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა დასაკარგავი არაფერი გაქვს, არც არაფრისა გეშინია.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „როგორც კი შიში იწყებს ვიღაცის ქმედებების მოტივირებას, ეს ადამიანი აღარ ცხოვრობს აწმყოში, ის ცხოვრობს მომავალში.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთ დღეს შიშმა დააკაკუნა კარზე; სიმამაცე ადგა და გააღო, მაგრამ გარეთ არავინ დახვდა.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის აკეთე ის, რისი კეთებაც ყველაზე მეტად გეშინია.“
| ავტორი = [[რალფ უოლდო ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „არ უნდა გვეშინოდეს იმ ადამიანების, ვისაც არ ვუყვარვართ; უნდა გვეშინოდეს მათი, ვინც თავს გვაჩვენებს, თითქოს ვუყვარვართ.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში არაფრის უნდა გეშინოდეს ─ მხოლოდ ამის გაგებაა საჭირო. ახლა კი დროა, უფრო მეტი გავიგოთ, რომ ნაკლებად გვეშინოდეს.“
| ავტორი = [[მარი კიური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ შეპყრობილი ხართ შიშით, მაშინ ვერ ვიტყვით, რომ აზროვნებთ.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „არსებობს ორი სახის შიში: ბუნებრივი და არაბუნებრივი. ბუნებრივი შიშის განცდა კარგია ─ ის თვითგადარჩენის ინსტინქტიდან მოდის.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს ეშინია მხოლოდ იმისი, რაც არ იცის. ცოდნა ამარცხებს შიშს.“
| ავტორი = [[ნიკოლოზ პიროგოვი]] ან ბესარიონ ბელინსკი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენი ახალგაზრდული ოინების თანამგზავრი შიში შეადგენს სწორედ ოინების მთავარ მშვენებას.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქალბატონი გლეხიგოგო” (1830 წ.)
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :- მაინც, რატომ არ გეშინია არაფრის?
:- იმიტომ, რომ სიყვარულის არ მეშინია.
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.)
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = „მთელს ქართლში უშიშარ კაცად ცნობილ ზებულონს თურმე ადამიანისა ეშინოდა.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ზებულონი” (1988 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე იმად არა ღირს, მისი გულისთვის შიშს მონად გაუხდე.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „შიში, ნაცვლად იმისა, რომ აგვაცდინოს ფათერაკს, პირიქით შეგვყრის მას.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = :მე მინდა ჩემგან სახსოვრად გქონდეს
:ამ ქარის უცებ ჩადგომის შიში.
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დე, ასე ქროდეს ..”
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი შიში ისაა, რომელსაც ვეღარ გრძნობ.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „შეზღუდვები, როგორიცაა შიშები, უმეტესწილად უბრალოდ ილუზიაა.“
| ავტორი = [[მაიკლ ჯორდანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
ფრანგმა ფსიქოლოგმა ბოდუანმა თქვა: შიშის დასაძლევად ჩვენ უნდა ვისწავლოთ წარმოსახვის მართვა.
{{Q
| ციტატა = „შენ მხოლოდ იმის გეშინია რომ არ ხარ ჰარმონიაში საკუთარ თავთან. შეხედე ხალხს, მათ იმიტომ ეშინიათ, რომ ისინი საერთოდ არ იცნობენ საკუთარ თავებს.“
| ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხვარს სულ მგლის შიში ჰქონდა და მგელმა შეჭამა.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არასდროს მისცე შიშს უფლება, განსაზღვროს შენი მომავალი.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ბავშვი ვიყავი, მოჩვენებების მეშინოდა... როდესაც გავიზარდე, მივხვდი, რომ ადამიანები უფრო საშიშნი არიან.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში შენ გაქცევს ტყვედ, იმედი კი გაძლევს თავისუფლებას.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = კინოფილმი “გაქცევა შოუშენკიდან” (1994 წ.)
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
obgdal9mpr005dkmql0btn22dwifzzj
47137
47136
2026-04-10T17:56:34Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ჰ */
47137
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, რაც ოდესმე მინდოდა, შიშის მეორე მხარესაა.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ადერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი ციხე, რომელშიც ადამიანები ცხოვრობენ ─ ეს არის შიში იმისა, თუ რას იფიქრებენ სხვები.“
| ავტორი = [[დევიდ აიკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძლიერ ადამიანს არ ეშინია მტრების, მაგრამ ეშინია მეგობრების.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში ეშმაკის მოუთმენელი მოლოდინისაგან წარმოშობილი ტკივილის გრძნობაა.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც დაძლევს შიშებს, ჭეშმარიტად თავისუფალი იქნება.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არავის უყვარს ის კაცი, ვისიც ეშინიათ.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „შიშის დასაძლევად ჩვენ უნდა ვისწავლოთ წარმოსახვის მართვა.“
| ავტორი = [[შარლ ბოდუანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა დასაკარგავი არაფერი გაქვს, არც არაფრისა გეშინია.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „როგორც კი შიში იწყებს ვიღაცის ქმედებების მოტივირებას, ეს ადამიანი აღარ ცხოვრობს აწმყოში, ის ცხოვრობს მომავალში.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთ დღეს შიშმა დააკაკუნა კარზე; სიმამაცე ადგა და გააღო, მაგრამ გარეთ არავინ დახვდა.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის აკეთე ის, რისი კეთებაც ყველაზე მეტად გეშინია.“
| ავტორი = [[რალფ უოლდო ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „არ უნდა გვეშინოდეს იმ ადამიანების, ვისაც არ ვუყვარვართ; უნდა გვეშინოდეს მათი, ვინც თავს გვაჩვენებს, თითქოს ვუყვარვართ.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში არაფრის უნდა გეშინოდეს ─ მხოლოდ ამის გაგებაა საჭირო. ახლა კი დროა, უფრო მეტი გავიგოთ, რომ ნაკლებად გვეშინოდეს.“
| ავტორი = [[მარი კიური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ შეპყრობილი ხართ შიშით, მაშინ ვერ ვიტყვით, რომ აზროვნებთ.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „არსებობს ორი სახის შიში: ბუნებრივი და არაბუნებრივი. ბუნებრივი შიშის განცდა კარგია ─ ის თვითგადარჩენის ინსტინქტიდან მოდის.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს ეშინია მხოლოდ იმისი, რაც არ იცის. ცოდნა ამარცხებს შიშს.“
| ავტორი = [[ნიკოლოზ პიროგოვი]] ან ბესარიონ ბელინსკი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენი ახალგაზრდული ოინების თანამგზავრი შიში შეადგენს სწორედ ოინების მთავარ მშვენებას.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქალბატონი გლეხიგოგო” (1830 წ.)
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :- მაინც, რატომ არ გეშინია არაფრის?
:- იმიტომ, რომ სიყვარულის არ მეშინია.
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.)
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = „მთელს ქართლში უშიშარ კაცად ცნობილ ზებულონს თურმე ადამიანისა ეშინოდა.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ზებულონი” (1988 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე იმად არა ღირს, მისი გულისთვის შიშს მონად გაუხდე.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „შიში, ნაცვლად იმისა, რომ აგვაცდინოს ფათერაკს, პირიქით შეგვყრის მას.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = :მე მინდა ჩემგან სახსოვრად გქონდეს
:ამ ქარის უცებ ჩადგომის შიში.
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დე, ასე ქროდეს ..”
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი შიში ისაა, რომელსაც ვეღარ გრძნობ.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „შეზღუდვები, როგორიცაა შიშები, უმეტესწილად უბრალოდ ილუზიაა.“
| ავტორი = [[მაიკლ ჯორდანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „შენ მხოლოდ იმის გეშინია რომ არ ხარ ჰარმონიაში საკუთარ თავთან. შეხედე ხალხს, მათ იმიტომ ეშინიათ, რომ ისინი საერთოდ არ იცნობენ საკუთარ თავებს.“
| ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხვარს სულ მგლის შიში ჰქონდა და მგელმა შეჭამა.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არასდროს მისცე შიშს უფლება, განსაზღვროს შენი მომავალი.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ბავშვი ვიყავი, მოჩვენებების მეშინოდა... როდესაც გავიზარდე, მივხვდი, რომ ადამიანები უფრო საშიშნი არიან.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში შენ გაქცევს ტყვედ, იმედი კი გაძლევს თავისუფლებას.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = კინოფილმი “გაქცევა შოუშენკიდან” (1994 წ.)
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
a3qt3vtqaguq52b7g4eytqa1iqp3n9w
47138
47137
2026-04-10T17:58:19Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ბ */
47138
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაფერი, რაც ოდესმე მინდოდა, შიშის მეორე მხარესაა.“
| ავტორი = [[ჯორჯ ადერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი ციხე, რომელშიც ადამიანები ცხოვრობენ ─ ეს არის შიში იმისა, თუ რას იფიქრებენ სხვები.“
| ავტორი = [[დევიდ აიკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძლიერ ადამიანს არ ეშინია მტრების, მაგრამ ეშინია მეგობრების.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში ეშმაკის მოუთმენელი მოლოდინისაგან წარმოშობილი ტკივილის გრძნობაა.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც დაძლევს შიშებს, ჭეშმარიტად თავისუფალი იქნება.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არავის უყვარს ის კაცი, ვისიც ეშინიათ.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „შიშის დასაძლევად ჩვენ უნდა ვისწავლოთ წარმოსახვის მართვა.“
| ავტორი = [[შარლ ბოდუანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როცა დასაკარგავი არაფერი გაქვს, არც არაფრისა გეშინია.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „როგორც კი შიში იწყებს ვიღაცის ქმედებების მოტივირებას, ეს ადამიანი აღარ ცხოვრობს აწმყოში, ის ცხოვრობს მომავალში.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
{{Q
| ციტატა = „შიშების მიღება მათგან განთავისუფლების ყველაზე უფრო სწრაფი ხერხია.“
| ავტორი = [[ლიზ ბურბო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფული და სიუხვე”
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ერთ დღეს შიშმა დააკაკუნა კარზე; სიმამაცე ადგა და გააღო, მაგრამ გარეთ არავინ დახვდა.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ლაჩარი გარბის, ხოლო ვისაც ეშინია და მაინც არ გარბის, ის ლაჩარი არ არის.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის აკეთე ის, რისი კეთებაც ყველაზე მეტად გეშინია.“
| ავტორი = [[რალფ უოლდო ემერსონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „არ უნდა გვეშინოდეს იმ ადამიანების, ვისაც არ ვუყვარვართ; უნდა გვეშინოდეს მათი, ვინც თავს გვაჩვენებს, თითქოს ვუყვარვართ.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრებაში არაფრის უნდა გეშინოდეს ─ მხოლოდ ამის გაგებაა საჭირო. ახლა კი დროა, უფრო მეტი გავიგოთ, რომ ნაკლებად გვეშინოდეს.“
| ავტორი = [[მარი კიური]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ შეპყრობილი ხართ შიშით, მაშინ ვერ ვიტყვით, რომ აზროვნებთ.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „არსებობს ორი სახის შიში: ბუნებრივი და არაბუნებრივი. ბუნებრივი შიშის განცდა კარგია ─ ის თვითგადარჩენის ინსტინქტიდან მოდის.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქვეცნობიერების მართვის ტექნიკა”
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანს ეშინია მხოლოდ იმისი, რაც არ იცის. ცოდნა ამარცხებს შიშს.“
| ავტორი = [[ნიკოლოზ პიროგოვი]] ან ბესარიონ ბელინსკი
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩვენი ახალგაზრდული ოინების თანამგზავრი შიში შეადგენს სწორედ ოინების მთავარ მშვენებას.“
| ავტორი = [[ალექსანდრე პუშკინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ქალბატონი გლეხიგოგო” (1830 წ.)
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = :- მაინც, რატომ არ გეშინია არაფრის?
:- იმიტომ, რომ სიყვარულის არ მეშინია.
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჯინსების თაობა” (2008 წ.)
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
{{Q
| ციტატა = „მთელს ქართლში უშიშარ კაცად ცნობილ ზებულონს თურმე ადამიანისა ეშინოდა.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ზებულონი” (1988 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „სიცოცხლე იმად არა ღირს, მისი გულისთვის შიშს მონად გაუხდე.“
| ავტორი = [[ჯემალ ქარჩხაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „შიში, ნაცვლად იმისა, რომ აგვაცდინოს ფათერაკს, პირიქით შეგვყრის მას.“
| ავტორი = [[ლორდი ჩესტერფილდი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “წერილები ვაჟიშვილს” (1749 წ.)
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = :მე მინდა ჩემგან სახსოვრად გქონდეს
:ამ ქარის უცებ ჩადგომის შიში.
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “დე, ასე ქროდეს ..”
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე დიდი შიში ისაა, რომელსაც ვეღარ გრძნობ.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მარტის მამალი” (1987 წ.)
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
{{Q
| ციტატა = „შეზღუდვები, როგორიცაა შიშები, უმეტესწილად უბრალოდ ილუზიაა.“
| ავტორი = [[მაიკლ ჯორდანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „შენ მხოლოდ იმის გეშინია რომ არ ხარ ჰარმონიაში საკუთარ თავთან. შეხედე ხალხს, მათ იმიტომ ეშინიათ, რომ ისინი საერთოდ არ იცნობენ საკუთარ თავებს.“
| ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხვარს სულ მგლის შიში ჰქონდა და მგელმა შეჭამა.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არასდროს მისცე შიშს უფლება, განსაზღვროს შენი მომავალი.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ბავშვი ვიყავი, მოჩვენებების მეშინოდა... როდესაც გავიზარდე, მივხვდი, რომ ადამიანები უფრო საშიშნი არიან.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „შიში შენ გაქცევს ტყვედ, იმედი კი გაძლევს თავისუფლებას.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = კინოფილმი “გაქცევა შოუშენკიდან” (1994 წ.)
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
mpj72nxdzdwnrknusxe7w0lc1n9a1b9
ვალდებულება
0
6816
47120
42597
2026-04-10T15:07:29Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ციტატები */
47120
wikitext
text/x-wiki
{{Q
| ციტატა = „შეგნებული გქონდეს მოვალეობა და არ შეასრულო ─ ეს ლაჩრობაა.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყოველთვის არ არის საჭირო, საქმეში გამოვაჩინოთ ჩვენი საუკეთესო თვისებები ─ ზოგჯერ საჭიროა, უბრალოდ გავაკეთოთ ის, რაც გვევალება.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიყვარულს ყველაფერი ძალუძს, მაგრამ მოვალეობას ─ მასზე მეტი.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
jlqojg22c251q0kideg48hlg6vh9bp8
პოლიტიკა
0
6820
47158
44448
2026-04-11T10:08:03Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* კ */
47158
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „პოლიტიკა არის შესაძლებლობა, რომ ერთად შევქმნათ უკეთესი მომავალი.“
| ავტორი = [[ჯონ კენედი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
{{Q
| ციტატა = „პოლიტიკა არის ხელოვნება, გარიყოს ხალხი იმ საქმეებისგან, რომლებიც პირადად ამ ხალხს ეხება.“
| ავტორი = [[ლაო-ძი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ის, რაც ზნეობრივად მცდარია, ვერასოდეს იქნება პოლიტიკურად მართებული.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „არასოდეს გამაჩნდა პოლიტიკა, უბრალოდ ვცდილობდი ყოველდღიურად ჩემი მაქსიმუმი გამეკეთებინა.“
| ავტორი = [[აბრაამ ლინკოლნი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „პოლიტიკა ─ ეს ერთად ცხოვრების ხელოვნებაა.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ამბობენ, რომ პოლიტიკა მეორე უძველესი პროფესიაა, მაგრამ რაც დრო გადის, სულ უფრო ვრწმუნდები, რომ მას გაცილებით მეტი საერთო აქვს პირველ უძველეს პროფესიასთან (იგულისხმება პროსტიტუცია).“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „პოლიტიკა თითქმის ისეთივე ამაღელვებელია და სახიფათო, როგორც ომი. განსხვავება მხოლოდ ისაა, რომ ომში შეიძლება ერთხელ მოგკლან, პოლიტიკაში კი ─ მრავალგზის.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
lykxudgrr5k7ckurjqc9u9jjwzpibfv
ძაღლი
0
6854
47088
46949
2026-04-10T13:34:06Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47088
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „ძაღლი დედამიწაზე ერთადერთი არსებაა, რომელსაც საკუთარ თავზე მეტად უყვარხართ.“
| ავტორი = [[ჯოშ ბილინგსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ძაღლს თუ არ მოსწონხარ, ესე იგი მართლა ვერ ხარ კარგად.“
| ავტორი = [[ჯო გარაგიოლა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჯერ არც ერთ ძაღლს არ მიუტოვებია ადამიანი ავადმყოფობის ან სიბერის გამო.“
| ავტორი = [[ჯერალდ დარელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „როდესაც ჭამ, საჭმელი დაუყარე ძაღლებსაც, თუნდაც საკბენად გეტანებოდნენ.“
| ავტორი = [[ვოლტერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
{{Q
| ციტატა = „ძაღლი ძალიან ცოტა ხანს ცოცხლობს, მათი ერთადერთი დანაშაული.“
| ავტორი = [[აგნეს თერნბული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული არ იყიდება? სისულელეა! ლეკვები ხომ იყიდება.“
| ავტორი = [[რუდიარდ კიპლინგი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „ეჭვის თვალით ვუყურებ იმ ხალხს, ვისაც ძაღლი არ უყვარს, მაგრამ ვენდობი ძაღლს, რომელსაც ადამიანი არ მოსწონს...“
| ავტორი = [[ბილ მიურეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძაღლები არასდროს მკბენენ, მხოლოდ ─ ადამიანები.“
| ავტორი = [[მერილინ მონრო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „დაე, ძაღლისგან მრავალს ესწავლოს ერთგულება და თავგამოდება.“
| ავტორი = [[შოთა ნიშნიანიძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ ძაღლები სამოთხეში არ ხვდებიან, როცა მოვკვდები, იქ მინდა მოვხვდე, სადაც ისინი მიდიან.“
| ავტორი = [[ვილ როჯერსი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „რაც მეტს ვიგებ ადამიანებზე, მით უფრო მიყვარდება ჩემი ძაღლი.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ერთადერთი ერთგული მეგობარი საქართველოში ─ ძაღლია.“
| ავტორი = [[დათო ტურაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = :ძაღლი ძაღლის ძვალს არ სტეხსო,
:თქმულია იმავ თავითა.
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ალუდა ქეთელაური” (1888 წ.)
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „ძაღლი ისეთი ერთგულია, რომ არც კი გჯერა, რანაირად იმსახურებს ადამიანი ასეთ სიყვარულს.“
| ავტორი = [[ანტონ ჩეხოვი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
ძაღლი პირისპირ არის საშიში, ადამიანი - ყოველი მხრიდან.
უცებ რომ ძაღლები ალაპარაკდნენ, ადამიანები საუკეთესო მეგობრებს დაკარგავენ
{{Q
| ციტატა = „ძაღლმა შეიძლება ფეხსაცმელი დახიოს ან თეფში გატეხოს, მაგრამ ის არასდროს გაგიტეხავს გულს.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ცხოველების მიმართ დამოკიდებულებაში საკუთარი სულიერება აისახება.“
| ავტორი = [[ ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებს რომ ძაღლებივით სიყვარული შეეძლოთ, ალბათ, დედამიწა სამოთხე იქნებოდა.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩემი ცხოვრების მიზანია, ისეთი კარგი ადამიანი გავხდე, როგორიც ჩემს ძაღლს ვგონივარ.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
qdetk8nufe3wunbt8b9a4j0h0x4q0jk
ბუნება
0
6857
47062
46724
2026-04-10T12:36:12Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47062
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ბუნება არაფერს არ სჩადის ტყუილ-უბრალოდ.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „მე მიყვარს ხალხი, მაგრამ ბუნებას ვაფასებ უფრო.”
| ავტორი = [[ჯორჯ გორდონ ბაირონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხი შეხედავს შენ მიერ დარგულ ხეს ან ყვავილს და გაცოცხლდები.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს?“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ბუნების შვილია; გარემო-ბუნების ხელყოფა მშობლის ხელყოფაა.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ვისაც ერთი ძირი ხე არ დოურგავს, ის ჩრდილში არ უნდა შეუშვა, სულ პაპანაქებაში უნდა არონიო.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = :ატირდნენ მთები და
:ლამის მეც ავტირდე,
:ნაძვები დაღონდნენ
:და მეც, მეც ვღონდები...
| ავტორი = [[ანა კალანდაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბუნების ყველა კანონი ფეხქვეშ გათელილი აღმოჩნდება, ნიადაგს რომ უცბად უარი ეთქვა შხამიანი მცენარეების გამოზრდაზე.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „თვითშენარჩუნების ინსტინქტი ბუნების პირველი კანონია.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „რა გამანადგურებელი, რა შეუბრალებელი არსებაა ადამიანი. რამდენი სხვადასხვა ცოცხალი არსება და მცენარე მოსპო თავისი სიცოცხლის შესანარჩუნებლად!“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება ისაა, რომ ბუნებასთან იყო, მას ხედავდე და ესაუბრებოდე.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = :ბუნება მბრძანებელია,
:იგი მონაა თავისა,
:ზოგჯერ სიკეთეს იხვეჭავს,
:ზოგჯერ მქნელია ავისა; [...]
:მაინც-კი ლამაზი არის,
:მაინც სიტურფით ჰყვავისა!..
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ღამე მთაში”
}}
{{Q
| ციტატა = :ტურფა რამ შექმნა ბუნება,
:ასე რამ გააფერადა.
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „სულშეძრულსაც კი შეუძლია ბუნების სილამაზის შეგრძნება.“
| ავტორი = [[მერი შელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფრანკენშტაინი” (1818 წ.)
}}
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = :გადაგვარების მოსურნე
:ბუნებისაგან კრულია!
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ღამურა”
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხეს ვერ გაზრდი იმ დროზე ადრე, რაც ბუნებას დაუნიშნავს.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კაცობრიობას უკვე საკმაო გამოცდილება აქვს იმისა, თუ რა სავალალოდ მთავრდება მისი თითქმის ყოველი ცდა ბუნების მარადიული წესრიგის დარღვევისა...“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიცოცხლისათვის” (1988 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ვიდრე ბუნების ენას არ ვისწავლით, ყველა ცოდნა დამღუპველია.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გოდორი” (2003 წ.)
}}
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = :კაცი ჭრიდა ხეს
:(მწვანე ბინდში ელავდა ნაჯახი)
:და ხე კაცს უჩრდილებდა,
:სანამ ფესვზე დგომა შეეძლო.
| ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბუნება ─ დიდი მასწავლებელია ყველასთვის, ვისაც მისთვის ყურის გდება შეუძლია.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები, რომლებიც საკუთარ თავს არ სცემენ პატივს, იშვიათად ექცევიან პატივისცემით გარემოს და არც კი გრძნობენ აუცილებლობას, იზრუნონ მასზე.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „დილით ბუნებაში მეტი სიხარულია.“
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
fuuksixj48x22czvcwqrrcb1381uhj5
47063
47062
2026-04-10T12:36:50Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47063
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „ბუნება არაფერს არ სჩადის ტყუილ-უბრალოდ.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „მე მიყვარს ხალხი, მაგრამ ბუნებას ვაფასებ უფრო.”
| ავტორი = [[ჯორჯ გორდონ ბაირონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ხალხი შეხედავს შენ მიერ დარგულ ხეს ან ყვავილს და გაცოცხლდები.“
| ავტორი = [[რეი ბრედბერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “451º ფარენჰაიტით” (1953 წ.)
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „დიახ, ბუნებას დაცინვა უყვარს! მაშ, რისთვის გააჩენს ხოლმე ამ ქვეყნად უშესანიშნავეს ადამიანებს და მერე სასაცილოდ აიგდებს?!“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
{{Q
| ციტატა = „ადამიანი ბუნების შვილია; გარემო-ბუნების ხელყოფა მშობლის ხელყოფაა.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ვისაც ერთი ძირი ხე არ დოურგავს, ის ჩრდილში არ უნდა შეუშვა, სულ პაპანაქებაში უნდა არონიო.“
| ავტორი = [[ოტია იოსელიანი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = :ატირდნენ მთები და
:ლამის მეც ავტირდე,
:ნაძვები დაღონდნენ
:და მეც, მეც ვღონდები...
| ავტორი = [[ანა კალანდაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბუნების ყველა კანონი ფეხქვეშ გათელილი აღმოჩნდება, ნიადაგს რომ უცბად უარი ეთქვა შხამიანი მცენარეების გამოზრდაზე.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
{{Q
| ციტატა = „თვითშენარჩუნების ინსტინქტი ბუნების პირველი კანონია.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „რა გამანადგურებელი, რა შეუბრალებელი არსებაა ადამიანი. რამდენი სხვადასხვა ცოცხალი არსება და მცენარე მოსპო თავისი სიცოცხლის შესანარჩუნებლად!“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ბედნიერება ისაა, რომ ბუნებასთან იყო, მას ხედავდე და ესაუბრებოდე.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = :ბუნება მბრძანებელია,
:იგი მონაა თავისა,
:ზოგჯერ სიკეთეს იხვეჭავს,
:ზოგჯერ მქნელია ავისა; [...]
:მაინც-კი ლამაზი არის,
:მაინც სიტურფით ჰყვავისა!..
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ღამე მთაში”
}}
{{Q
| ციტატა = :ტურფა რამ შექმნა ბუნება,
:ასე რამ გააფერადა.
| ავტორი = [[ვაჟა-ფშაველა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
{{Q
| ციტატა = „სულშეძრულსაც კი შეუძლია ბუნების სილამაზის შეგრძნება.“
| ავტორი = [[მერი შელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ფრანკენშტაინი” (1818 წ.)
}}
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
{{Q
| ციტატა = :გადაგვარების მოსურნე
:ბუნებისაგან კრულია!
| ავტორი = [[აკაკი წერეთელი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ღამურა”
}}
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხეს ვერ გაზრდი იმ დროზე ადრე, რაც ბუნებას დაუნიშნავს.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „კაცობრიობას უკვე საკმაო გამოცდილება აქვს იმისა, თუ რა სავალალოდ მთავრდება მისი თითქმის ყოველი ცდა ბუნების მარადიული წესრიგის დარღვევისა...“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “სიცოცხლისათვის” (1988 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ვიდრე ბუნების ენას არ ვისწავლით, ყველა ცოდნა დამღუპველია.“
| ავტორი = [[ოთარ ჭილაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გოდორი” (2003 წ.)
}}
=='''ხ'''==
{{Q
| ციტატა = :კაცი ჭრიდა ხეს
:(მწვანე ბინდში ელავდა ნაჯახი)
:და ხე კაცს უჩრდილებდა,
:სანამ ფესვზე დგომა შეეძლო.
| ავტორი = [[ვაჟა ხორნეული]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ბუნება ─ დიდი მასწავლებელია ყველასთვის, ვისაც მისთვის ყურის გდება შეუძლია.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „ადამიანები, რომლებიც საკუთარ თავს არ სცემენ პატივს, იშვიათად ექცევიან პატივისცემით გარემოს და არც კი გრძნობენ აუცილებლობას, იზრუნონ მასზე.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „დილით ბუნებაში მეტი სიხარულია.“
| ავტორი = [[ვიქტორ ჰიუგო]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
3malk9wvfovsj1t3h5we45zwmpb0otc
სიბრალული
0
6882
47048
46606
2026-04-10T12:14:29Z
გიორგაძე.ლანა
5265
47048
wikitext
text/x-wiki
{{Q
| ციტატა = „ადამიანებს მხოლოდ თავისთავი ეცოდებათ და იშვიათად კი ისეთ ვინმესაც შეიბრალებენ, ვის დღეშიც ადვილად წარმოიდგენენ თავისთავს.”
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიბრალული შეადგენს ადამიანთა ყოფის ყველაზე დიდსა და იქნებ ერთადერთ კანონს.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „თუ გებრალება, უსამართლობას ვერ უზამ; თუ გებრალება, უნამუსოდ ვერ მოექცევი; თუ გებრალება, გეყვარება კიდეც; თუ გებრალება, ნუგეშსაცა სცემ; თუ გებრალება, გულით წმინდით განიკითხავ; თუ გებრალება, შეიწყნარებ; თუ გებრალება, შეუნდობ.”
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ყველა ბილიკთან შედარებით, რომელიც ქალის გულთან მიდის, სიბრალული ყველაზე მოკლეა.”
| ავტორი = [[ჯორჯ გორდონ ბაირონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სიბრალული გღლით, როდესაც ის არაფრის მაქნისია.“
| ავტორი = [[ალბერ კამიუ]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “შავი ჭირი” (1947 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = :გებრალებოდეს, ნუ ჰრისხავ
:კაცს შენზედ შურით მწდომსაო!..
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
jezevhvymy6svfe8yq0wht78sc1d33o
ქურდობა
0
6883
47087
45816
2026-04-10T13:32:29Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ტ */
47087
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველა ქურდთაგან ყველაზე მავნეა სულელი ─ ის გვპარავს დროსა და ნერვებს.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „არ მადარდებს, თუ ჩემს იდეას მოიპარავენ, მე ის მაღელვებს, რომ საკუთარი არ აქვთ.“
| ავტორი = [[ნიკოლა ტესლა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ისე არაფერი უბიძგებს ადამიანს ფულის მოპარვისკენ, როგორც საშინელი სიღატაკე ან დიდი სიმდიდრე.“
| ავტორი = [[მარკ ტვენი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცხოვრება თქვენგან ყოველთვის უფრო მეტს წაიღებს, ვიდრე თქვენ აიღეთ. წვრილმანი ქურდობის დროს ამტკიცებთ, რომ საკუთარ თავს არ აძლევთ ამ ნივთების შეძენის უფლებას, რაც ნიშნავს, რომ მუდამ გექნებათ ფულის უკმარისობა.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „არსებობს ორი სახის ქურდი: ჩვეულებრივი, რომელიც გპარავს ფულს, ჩანთას, საათს... და პოლიტიკოსი ქურდი, რომელიც გპარავს მომავალს, ხელფასს, ჯანმრთელობას... განსხვავება ისაა, რომ პირველი შენ გირჩევს, ხოლო მეორეს ─ ირჩევ შენ; პირველს პოლიცია ეძებს, მეორეს ─ პოლიცია იცავს.“
| ავტორი = [[ჰერმან ჰესე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
1bepo6pfrx788kbcb3w0o05nlj6ime7
მასწავლებელი
0
6891
47052
45996
2026-04-10T12:19:04Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* დ */
47052
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „სიყვარული მოვალეობაზე კარგი მასწავლებელია.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რაც კი გხვდება ცხოვრებაში, ყველა ადამიანი და ყველა ქვა, ფეხწამოსაკრავი ─ შენი მასწავლებელია.“
| ავტორი = [[შალვა ამონაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „განსაცდელი ბრძენთა მასწავლებელია.”
| ავტორი = [[ჯორჯ გორდონ ბაირონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დრო ─ საუკეთესო მასწავლებელია, მაგრამ იგი, სამწუხაროდ, თავის მოწაფეებს კლავს.“
| ავტორი = [[ჰექტორ ბერლიოზი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვინც გვასწავლის, მას მოძღვარს ვუწოდებთ, მაგრამ ყველა მასწავლებელი ამ სახელის ღირსი არ არის.“
| ავტორი = [[გოეთე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „არა სიტყვა, არამედ უბედურებაა ბრიყვთა მასწავლებელი.“
| ავტორი = [[დემოკრიტე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „გულისხმიერებას და ღირსებას გული ასწავლის და არა ცეკვის მასწავლებელი.“
| ავტორი = [[ფიოდორ დოსტოევსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “იდიოტი” (1868 წ.)
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩემთვის მასწავლებლობა საგნის ცოდნა კი არ არის, არამედ ღვთით მომადლებული უნარი, სხვასაც გადასცე ცოდნა და ისე შეაყვარო საგანი, რომ განცვიფრებულმა იფიქროს, ეს რომ არ მცოდნოდა, რა მეშველებოდა და ამ ჩემს ცხოვრებას რა ფასი ექნებოდაო.“
| ავტორი = [[ნოდარ დუმბაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „საცოდავია მოწაფე, რომელიც მასწავლებელს არ აღემატება.“
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ჩემი საგნები იშვნენ უბრალო და სუფთა ცდიდან, რომელიც ჭეშმარიტი მასწავლებელია.“
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
{{Q
| ციტატა = „ის, ვინც წარსულის ხილვისას ჭვრეტს მომავალს, ღირსია იწოდებოდეს მასწავლებლად.“
| ავტორი = [[კონფუცი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „წიგნი არ არის ჩემი მასწავლებელი.“
| ავტორი = [[პლატონი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „გონიერსა მწვრთნელი უყვარს, უგუნურსა გულსა ჰგმრიდეს.“
| ავტორი = [[შოთა რუსთაველი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ვეფხისტყაოსანი” (XII ს.)
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ მასწავლებელი აერთიანებს სიყვარულს სამუშაოსა და მოსწავლეების მიმართ, ის ─ სრულყოფილი მასწავლებელია.“
| ავტორი = [[ლევ ტოლსტოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „როდესაც მასწავლებელი მუშაობს მოწაფისთვის, მან უნდა იმუშაოს გასულდგმულებული და უსაზღვრო მზრუნველობით.“
| ავტორი = [[შრი ჩინმოი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ჩემი სუროს ლიგის ფოთლები”
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „ყველაზე კარგი მასწავლებელი ცხოვრებაა.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „პირადად მე არ ვიცნობ არც ერთ კარგ მასწავლებელს, რომელსაც მრავალი შინაგანი კრიზისი არ გაევლოს.“
| ავტორი = [[ლუიზა ჰეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “მართე შენი ბედი”
}}
{{Q
| ციტატა = „მასწავლებლობა არის ერთადერთი პროფესია, რომელიც ქმნის ყველა დანარჩენ პროფესიას.“
| ავტორი = [[]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
9dtw1kkoxw8h14m1azqrtw4nhc2djrg
ალკოჰოლი
0
6921
47089
45066
2026-04-10T13:35:09Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ბ */
47089
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
=='''ბ'''==
{{Q
| ციტატა = „თუ რამე კარგი მოხდა, სვამ, რომ აღნიშნო. თუ რამე ცუდი მოხდა, სვამ, რომ გული გადააყოლო. თუ არაფერი მოხდა, სვამ, რომ რამე მოხდეს.“
| ავტორი = [[ჩარლზ ბუკოვსკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''გ'''==
=='''დ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცუდ სიმთვრალეს კიდე ეშველება, ცუდი სიფხიზლე თქვი შენ...“
| ავტორი = [[გურამ დოჩანაშვილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ღვინო ლოთმა გადახუხა ─ ღვინომ შური იძია, ლოთი გააგიჟა.“
| ავტორი = [[ლეონარდო და ვინჩი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
{{Q
| ციტატა = „თქვენი ლოთობის მიზეზი თავად თქვენშია ─ ეს ცხოვრებისადმი ნეგატიური სულიერი დამოკიდებულების შედეგია.“
| ავტორი = [[ჯოზეფ მერფი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “გონებისა და ქვეცნობიერების საოცარი თამაშები”
}}
=='''ნ'''==
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „სიმთვრალე სიგიჟისათვის ვარჯიშია.“
| ავტორი = [[პითაგორა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „განსაკუთრებით სახიფათოა ალკოჰოლის მარტოობასთან შერევა.“
| ავტორი = [[უილიამ ფოლკნერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
{{Q
| ციტატა = „გახსოვდეთ, რომ მე უფრო მეტი მივიღე ალკოჰოლისგან, ვიდრე მან ჩემგან.“
| ავტორი = [[უინსტონ ჩერჩილი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
{{Q
| ციტატა = „შარიანთან ღვინო არ დალიო.“
| ავტორი = [[ილია ჭავჭავაძე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭკვიანმა კაცმა ხანდახან უნდა დალიოს, თორემ გაგიჟდება...“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
tpeulqoe90y0zt9iw9r538jdyz43k7u
მორალი
0
6936
47107
46984
2026-04-10T14:17:54Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* პ */
47107
wikitext
text/x-wiki
{{საძიებელი}}
=='''ა'''==
{{Q
| ციტატა = „მორალი ყველაზე მნიშვნელოვანია ─ მაგრამ მხოლოდ ჩვენთვის და არა ღმერთისთვის.“
| ავტორი = [[ალბერტ აინშტაინი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „ძლიერი გადადის მორალის ზღვარზე, სუსტი ეფარება მორალს, ხოლო ის, ვინც მისდევს მორალს, ყოველთვის დგას ძლიერსა და სუსტს შორის.“
| ავტორი = [[რიუნოსკე აკუტაგავა]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „სათანადო მორალური საფუძვლების გარეშე, ადამიანი ხდება ყოვლად უკაცური და მხეცური, მდაბალი, თავისი სქესობრივი და გემოვნების ინსტინქტების ამყოლი.“
| ავტორი = [[არისტოტელე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ბ'''==
=='''გ'''==
=='''დ'''==
=='''ე'''==
=='''ვ'''==
{{Q
| ციტატა = „ხშირად საჭიროა უფრო მეტი გამბედაობა, რათა იფიქრო ან ილაპარაკო მორალის წინააღმდეგ, ვიდრე საქმით უარყო იგი.“
| ავტორი = [[პოლ ვალერი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ზ'''==
=='''თ'''==
=='''ი'''==
=='''კ'''==
=='''ლ'''==
=='''მ'''==
=='''ნ'''==
{{Q
| ციტატა = „მორალს ესთეტიკური სტანდარტები აქვს: თუ ტარაკანს მოკლავ, გმირი ხარ, თუ პეპელას ─ ცუდი ადამიანი.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მორალი ─ დიდი ინსტინქტია, რომელიც ნამდვილ ინდივიდებს გააჩნიათ.“
| ავტორი = [[ფრიდრიხ ნიცშე]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ო'''==
=='''პ'''==
{{Q
| ციტატა = „ჭეშმარიტ მორალს სასაცილოდაც არ ჰყოფნის მორალი.“
| ავტორი = [[ბლეზ პასკალი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ჟ'''==
=='''რ'''==
{{Q
| ციტატა = „ვის ესაჭიროება მორალი სიყვარულში?! ─ მორალი სუსტების მოგონილია, მარცხიან ადამიანთა საცოდავი კვნესა.“
| ავტორი = [[ერიხ მარია რემარკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება = “ტრიუმფალური თაღი” (1945 წ.)
}}
=='''ს'''==
=='''ტ'''==
=='''უ'''==
=='''ფ'''==
{{Q
| ციტატა = „ცალკეული პიროვნებანი შეიძლება გაიხრწნან მორალურად, ─ ხალხი კი არასოდეს.“
| ავტორი = [[იულიუს ფუჩიკი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
=='''ქ'''==
=='''ღ'''==
=='''ყ'''==
=='''შ'''==
=='''ჩ'''==
=='''ც'''==
=='''ძ'''==
=='''წ'''==
=='''ჭ'''==
=='''ხ'''==
=='''ჯ'''==
=='''ჰ'''==
{{Q
| ციტატა = „მორალური არის ის, რაც კარგ ხასიათზე გაყენებს და მოგწონს; ამორალური კი არის ის, საწოლიდან რომ წამოდგები და მიხვდები, ამ ყველაფერს აზრი არ ჰქონდა.“
| ავტორი = [[ერნესტ ჰემინგუეი]]
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
[[კატეგორია:თემატური სტატიები ანბანის მიხედვით]]
4j1wfboe5apwjiu1mx9kfkn0x65ts51
ბესიკ ხარანაული
0
6961
47102
43750
2026-04-10T14:07:36Z
გიორგაძე.ლანა
5265
/* ციტატები */
47102
wikitext
text/x-wiki
=='''ციტატები'''==
{{Q
| ციტატა = „ტალახი მოსცილდება სამოსელს, საკუთარი საქციელი, კაცს არ მოსცილდება.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „დაანებე თავი! ყველა ისეთია, როგორიც უნდა იყოს ─ გამოსწორებაში შენ შეიცვლები.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „რაც ხალხში ვიცხოვრე, იმდენ ხანს რომ ტყეში მეცხოვრა, ხეებს ხომ მაინც გავარჩევდი ერთმანეთისგან.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{Q
| ციტატა = „მინდა სადმე დავჯდე და ვიტირო ჩემი მრავალსაუკუნოვანი გულუბრყვილობა.“
| ავტორი =
| კომენტარი =
| ორიგინალი =
| დამოწმება =
}}
{{ვიკიპედია}}
{{DEFAULTSORT:ხარანაული, ბესიკ}}
[[კატეგორია:პიროვნებები ანბანის მიხედვით]]
[[კატეგორია:ქართველი მწერლები]]
[[კატეგორია:ქართველი პოეტები]]
ssldccd1s39hbgun2wooqkguy9kxggm