Wikisource lawikisource https://la.wikisource.org/wiki/Pagina_prima MediaWiki 1.46.0-wmf.26 first-letter Media Specialis Disputatio Usor Disputatio Usoris Vicifons Disputatio Vicifontis Fasciculus Disputatio Fasciculi MediaWiki Disputatio MediaWiki Formula Disputatio Formulae Auxilium Disputatio Auxilii Categoria Disputatio Categoriae Scriptor Disputatio Scriptoris Pagina Disputatio Paginae Liber Disputatio Libri TimedText TimedText talk Modulus Disputatio Moduli Event Event talk Carmina (Horatius)/Liber I/Carmen II 0 3980 264213 86358 2026-05-01T14:47:59Z Saumache 27923 264213 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Quintus Horatius Flaccus |OperaeTitulus= Carmina |OperaeWikiPagina= Carmina (Horatius) |Annus= 23 a.Ch.n. |SubTitulus= Liber I <br /> Carmen II }} <div class=text> {{Liber |Ante= I, I |AnteNomen= Carmina (Horatius)/Liber I/Carmen I |Post= I, III |PostNomen= Carmina (Horatius)/Liber I/Carmen III }} <div title="Beginning of text"></div><poem> '''I'''am satis terris nivis atque dirae grandinis misit pater et rubente dextera sacras iaculatus arcis terruit urbem, terruit gentis, grave ne rediret{{r|5}} saeculum Pyrrhae nova monstra questae, omne cum Proteus pecus egit altos visere montis, piscium et summa genus haesit ulmo, nota quae sedes fuerat columbis,{{r|10}} et superiecto pavidae natarunt aequore dammae. vidimus flavum Tiberim retortis litore Etrusco violenter undis ire deiectum monumenta regis{{r|15}} templaque Vestae, Iliae dum se nimium querenti iactat ultorem, vagus et sinistra labitur ripa Iove non probante u- xorius amnis.{{r|20}} audiet civis acuisse ferrum, quo graves Persae melius perirent, audiet pugnas vitio parentum rara iuventus. quem vocet divum populus ruentis{{r|25}} imperi rebus? prece qua fatigent virgines sanctae minus audientem carmina Vestam? cui dabit partis scelus expiandi Iuppiter? tandem venias precamur{{r|30}} nube candentis umeros amictus augur Apollo; sive tu mavis, Erycina ridens, quam Iocus circum volat et Cupido; sive neglectum genus et nepotes{{r|35}} respicis, auctor heu nimis longo satiate ludo, quem iuvat clamor galeaeque leves acer et Marsi peditis cruentum voltus in hostem;{{r|40}} sive mutata iuvenem figura ales in terris imitaris almae filius Maiae, patiens vocari Caesaris ultor: serus in caelum redeas diuque{{r|45}} laetus intersis populo Quirini neve te nostris vitiis iniquum ocior aura tollat; hic magnos potius triumphos, hic ames dici pater atque princeps{{r|50}} neu sinas Medos equitare inultos te duce, Caesar. </poem> {{Liber |Ante= I, I |AnteNomen= Carmina (Horatius)/Liber I/Carmen I |Post= I, III |PostNomen= Carmina (Horatius)/Liber I/Carmen III }} </div> {{finis}} {{textquality|75%}} [[Categoria:Sapphici]] [[fr:Ode I.2 - À César Octave]] [[it:Le odi di Orazio/Libro primo/II]] 3m98mxv8rbgnm1uj0x40f4kh94c6snv Rudens 0 40443 264240 248133 2026-05-02T06:23:59Z Saumache 27923 /* III.vi */ 264240 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Maccius Plautus |OperaeTitulus= Rudens |OperaeWikiPagina= |Liber= |Editio= |Annus= saeculo III a.Ch.n. |Genera=Comoediae |Fons=[https://www.thelatinlibrary.com/plautus/rudens.shtml thelatinlibrary.com] }} {| align=center id=toc |- align=center | ACTVS I - [[#I.i|i]] ⸱ [[#I.ii|ii]] ⸱ [[#I.iii|iii]] ⸱ [[#I.iv|iv]] ⸱ [[#I.v|v]]<br>ACTVS II - [[#II.i|i]] ⸱ [[#II.ii|ii]] ⸱ [[#II.iii|iii]] ⸱ [[#II.iv|iv]] ⸱ [[#II.v|v]] ⸱ [[#II.vi|vi]] ⸱ [[#II.vii|vii]]<br>ACTVS III - [[#III.i|i]] ⸱ [[#III.ii|ii]] ⸱ [[#III.iii|iii]] ⸱ [[#III.iv|iv]] ⸱ [[#III.v|v]] ⸱ [[#III.vi|vi]]<br>ACTVS IV - [[#IV.i|i]] ⸱ [[#IV.ii|ii]] ⸱ [[#IV.iii|iii]] ⸱ [[#IV.iv|iv]] ⸱ [[#IV.v|v]] ⸱ [[#IV.vi|vi]] ⸱ [[#IV.vii|vii]] ⸱ [[#IV.viii|viii]]<br>ACTVS V - [[#V.i|i]] ⸱ [[#V.ii|ii]] ⸱ [[#V.iii|iii]] |} __NOTOC__ ==PERSONAE== <poem>ARCTVRVS PROLOGVS SCEPARNIO SERVVS PLESIDIPPVS ADULESCENS DAEMONES SENEX PALAESTRA PVELLA AMPELISCA PVELLA PTOLEMOCRATIA SACERDOS VENERIS PISCATORES TRACHALIO SERVVS LABRAX LENO CHARMIDES SENEX LORARII GRIPVS PISCATOR</poem> ==ARGVMENTVM== <poem>'''R'''eti piscator de mari extraxit vidulum, '''V'''bi erant erilis filiae crepundia, '''D'''ominum ad lenonem que subrepta venerat. '''E'''a in clientelam suipte inprudens patris '''N'''aufragio eiecta devinit: cognoscitur '''S'''uoque amico Plesidippo iungitur.</poem> ==<span id='prologus.0.0'></span>PROLOGVS== <poem>'''ARCTVRVS''' Qui gentes omnes mariaque et terras movet, eius sum civis civitate caelitum. Ita sum, ut videtis, splendens stella candida, signum quod semper tempore exoritur suo hic atque in caelo: nomen Arcturo est mihi.{{l|5}}{{r|prologus.0.5|5}} [noctu sum in caelo clarus atque inter deos, inter mortalis ambulo interdius. At alia signa de caelo ad terram accidunt.] Qui est imperator divom atque hominum Iuppiter, is nos per gentis alium alia disparat,{{l|10}}{{r|prologus.0.10|10}} qui facta hominum, mores, pietatem et fidem noscamus, ut quemque adiuvet opulentia. Qui falsas litis falsis testimoniis petunt quique in iure abiurant pecuniam, eorum referimus nomina exscripta ad Iovem;{{l|15}}{{r|prologus.0.15|15}} cotidie ille scit quis hic quaerat malum: qui hic litem apisci postulant peiurio mali, res falsas qui impetrant apud iudicem, iterum ille eam rem iudicatam iudicat; maiore multa multat quam litem auferunt.{{l|20}}{{r|prologus.0.20|20}} Bonos in aliis tabulis exscriptos habet. Atque hoc scelesti in animum inducunt suom, Iovem se placare posse donis, hostiis: et operam et sumptum perdunt; id eo fit quia nihil ei acceptumst a periuris supplici;{{l|25}}{{r|prologus.0.25|25}} facilius si qui pius est a dis supplicans, quam qui scelestust, inveniet veniam sibi. Idcirco moneo vos ego haec, qui estis boni quique aetatem agitis cum pietate et cum fide: <nowiki>* * *</nowiki>{{l|29a}}{{r|prologus.0.30|30}} retinete porro, post factum ut laetemini.{{l|30}} Nunc, huc qua causa veni, argumentum eloquar. Primumdum huic esse nomen urbi Diphilus Cyrenas voluit. Illic habitat Daemones in agro atque villa proxima propter mare,{{r|prologus.0.35|35}} senex, qui huc Athenis exul venit, hau malus;{{l|35}} neque is adeo propter malitiam patria caret, sed dum alios servat se impedivit interim, rem bene paratam comitate perdidit. Huic filiola virgo periit parvola.{{r|prologus.0.40|40}} Eam de praedone vir mercatur pessumus,{{l|40}} is eam huc Cyrenas leno advexit virginem. Adulescens quidam civis huius Atticus eam vidit ire e ludo fidicinio domum, amare occepit: ad lenonem devenit,{{r|prologus.0.45|45}} minis triginta sibi puellam destinat{{l|45}} datque arrabonem et iure iurando alligat. Is leno, ut se aequom est, flocci non fecit fidem neque quod iuratus adulescenti dixerat. Ei erat hospes par sui, Siculus senex{{r|prologus.0.50|50}} scelestus, Agrigentinus, urbis proditor;{{l|50}} is illius laudare infit formam virginis et aliarum itidem quae eius erant mulierculae. Infit lenoni suadere, ut secum simul eat in Siciliam: ibi esse homines voluptarios{{r|prologus.0.55|55}} dicit, potesse ibi eum fieri divitem.{{l|55}} [ibi esse quaestum maximum meretricibus.] Persuadet. Navis clanculum conducitur, quidquid erat noctu in navem comportat domo leno; adulescenti qui puellam ab eo emerat{{r|prologus.0.60|60}} ait sese Veneri velle votum solvere—{{l|60}} id hic est Veneris fanum— et eo ad prandium vocavit adulescentem huc. Ipse hinc ilico conscendit navem, avehit meretriculas. Adulescenti alii narrant ut res gesta sit,{{r|prologus.0.65|65}} lenonem abiisse. Ad portum adulescens venit:{{l|65}} illorum navis longe in altum abscesserat. Ego quoniam video virginem asportarier, tetuli ei auxilium et lenoni exitium simul: increpui hibernum et fluctus movi maritimos.{{r|prologus.0.70|70}} Nam Arcturus signum sum omnium acerrimum:{{l|70}} vehemens sum exoriens, cum occido vehementior. Nunc ambo in saxo, leno atque hospes, simul sedent eiecti: navis confracta est eis. Illa autem virgo atque altera itidem ancillula{{r|prologus.0.75|75}} de navi timidae desuluerunt in scapham.{{l|75}} Nunc eas ab saxo fluctus ad terram ferunt ad villam illius, exul ubi habitat senex, cuius deturbavit ventus tectum et tegulas; et servos illic est eius, qui egreditur foras.{{r|prologus.0.80|80}} Adulescens huc iam adveniet, quem videbitis,{{l|80}} qui illam mercatust de lenone virginem. Valete, ut hostes vestri diffidant sibi.—</poem> ==ACTVS I== ===<span id='1.1.0'></span>I.i=== <poem>[SCEPARNIO]<br>'''SCEPARNIO''' Pro di immortales, tempestatem cuius modi Neptunus nobis nocte hac misit proxima. Detexit ventus villam — quid verbis opust?{{l|85}} Non ventus fuit, verum Alcumena Euripidi, ita omnis de tecto deturbavit tegulas;{{r|1.1.5|5}} inlustrioris fecit fenestrasque indidit.</poem> ===<span id='1.2.0'></span>I.ii=== <poem>[PLESIDIPPVS ⸱ SCEPARNIO ⸱ DAEMONES]<br>'''PLESIDIPPVS''' Et vos a vestris abduxi negotiis neque id processit qua vos duxi gratia,{{l|90}} neque quivi ad portum lenonem prehendere. Sed mea desidia spem deserere nolui: eo vos, amici, detinui diutius.{{r|1.2.5|5}} Nunc huc ad Veneris fanum venio visere, ubi rem divinam se facturum dixerat.{{l|95}} '''SCEP.''' Si sapiam, hoc quod me mactat concinnem lutum. '''PLES.''' Prope me hic nescio quis loquitur. '''DAEMONES''' Heus, Sceparnio. '''SCEP.''' Qui nominat me? '''DAEM.''' Qui pro te argentum dedit.{{r|1.2.10|10}} '''SCEP.''' Quasi me tuom esse servom dicas, Daemones. '''DAEM.''' Luto usust multo, multam terram confode.{{l|100}} Villam integundam intellego totam mihi, nam nunc perlucet ea quam cribrum crebrius. '''PLES.''' Pater salveto, amboque adeo. '''DAEM.''' Salvos sis.{{r|1.2.15|15}} '''SCEP.''' Sed utrum tu masne an femina es, qui illum patrem voces? '''PL.''' Vir sum equidem. '''SC.''' Quaere vir porro patrem.{{l|105}} '''DAEM.''' Filiolam ego unam habui, eam unam perdidi. Virile sexus numquam ullum habui. '''PLES.''' At di dabunt. '''SCEP.''' Tibi quidem hercle, quisquis es, magnum malum,{{r|1.2.20|20}} qui oratione [nos] hic occupatos occupes. '''PLES.''' Isticine vos habitatis? '''SCEP.''' Quid tu id quaeritas?{{l|110}} Quon furatum mox venias, vestigas loca? '''PLES.''' Peculiosum esse addecet servom et probum, quem ero praesente † praetereat oratio{{r|1.2.25|25}} aut qui inclementer dicat homini libero. '''SCEP.''' Et impudicum et impudentem hominem addecet{{l|115}} molestum ultro advenire ad alienam domum, cui debeatur nil. '''DAEM.''' Tace, Sceparnio. Quid opust, adulescens? '''PLES.''' Istic infortunium,{{r|1.2.30|30}} qui praefestinet, ubi erus adsit, praeloqui. Sed nisi molestumst, paucis percontarier{{l|120}} volo ego ex te. '''DAEM.''' Dabitur opera, atque in negotio. '''SCEP.''' Quin tu in paludem is exicasque harundinem, qui pertegamus villam, dum sudumst? '''DAEM.''' Tace.{{r|1.2.35|35}} Tu si quid opus est dice. '''PLES.''' Dic quod te rogo, ecquem tu hic hominem crispum, incanum videris,{{l|125}} malum, periurum, palpatorem— '''DAEM.''' Plurimos, nam ego propter eius modi viros vivo miser. '''PLES.''' Hic dico, in fanum Veneris qui mulierculas{{r|1.2.40|40}} duas secum adduxit, quique adornaret sibi ut rem divinam faciat, aut hodie aut heri.{{l|130}} '''DAEM.''' Non hercle, adulescens, iam hos dies complusculos quemquam istic vidi sacruficare, neque potest clam me esse si qui sacruficat: semper petunt{{r|1.2.45|45}} aquam hinc aut ignem aut vascula aut cultrum aut veru aut aulam extarem, aut aliquid—quid verbis opust?{{l|135}} Veneri paravi vasa et puteum, non mihi. Nunc intervallum iam hos dies multos fuit. '''PLES.''' Vt verba praehibes, me periisse praedicas.{{r|1.2.50|50}} '''DAEM.''' Mea quidem hercle causa salvos sis licet. '''SCEP.''' Heus tu, qui fana ventris causa circumis,{{l|140}} iubere meliust prandium ornari domi. '''DAEM.''' Fortasse tu huc vocatus es ad prandium, ille qui vocavit nullus venit? '''PLES.''' Admodum.{{r|1.2.55|55}} '''SCEP.''' Nullumst periclum te hinc ire inpransum domum: Cererem te meliust quam Venerem sectarier:{{l|145}} amori haec curat; tritico curat Ceres. '''PLES.''' Deludificavit me illic homo indignis modis. '''DAEM.''' Pro di immortales, quid illuc est, Sceparnio,{{r|1.2.60|60}} hominum secundum litus? '''SCEP.''' Vt mea est opinio, propter viam illi sunt vocati ad prandium.{{l|150}} '''DAEM.''' Qui? '''SCEP.''' Quia post cenam, credo, laverunt heri. '''DAEM.''' Confracta navis in mari est illis. '''SCEP.''' Ita est. At hercle nobis villa in terra et tegulae. '''DAEM.''' Hui,{{r|1.2.65|65}} homunculi quanti estis. Eiecti ut natant.{{l|155|154-155}} '''PLES.''' Vbi sunt i homines, obsecro? '''DAEM.''' Hac ad dexteram—{{l|156}} viden?— secundum litus. '''PLES.''' Video. Sequimini. Utinam is sit quem ego quaero, vir sacerrimus. Valete.— '''SCEP.''' Si non moneas, nosmet meminimus.{{r|1.2.70|70}} Sed, o Palaemon, sancte Neptuni comes,{{l|160}} qui Herculis socius esse diceris,† quod facinus video. '''DAEM.''' Quid vides? '''SCEP.''' Mulierculas video sedentis in scapha solas duas. Ut adflictantur miserae. Euge euge, perbene,{{r|1.2.75|75}} ab saxo avortit fluctus ad litus scapham,{{l|165}} neque gubernator umquam potuit <rectius>. Non vidisse undas me maioris censeo. Salvae sunt, si illos fluctus devitaverint. Nunc, nunc periclumst. <unda> eiecit alteram.{{r|1.2.80|80}} At in vadost, iam facile enabit. Eugepae,{{l|170}} [viden alteram illam ut fluctus eiecit foras?] Surrexit, horsum se capessit. Salva res. Desiluit haec autem altera in terram e scapha. Ut prae timore in genua in undas concidit.{{r|1.2.85|85}} Salvast, evasit ex aqua. Iam in litore est.{{l|175}} Sed dextrovorsum avorsa it in malam crucem. Hem, errabit illaec hodie. '''DAEM.''' Quid id refert tua? '''SCEP.''' Si ad saxum quo capessit, ea deorsum cadit, errationis fecerit compendium.{{l|180|179-180}}{{r|1.2.90|90}} '''DAEM.''' Si tu de illarum cenaturus vesperi es,{{l|181}} illis curandum censeo, Sceparnio, si apud me essurus, mihi dari operam volo. '''SCEP.''' Bonum aequomque oras. '''DAEM.''' Sequere me hac ergo.— '''SCEP.''' Sequor.—</poem> ===<span id='1.3.0'></span>I.iii=== <poem>[PALAESTRIA]<br>'''PALAESTRA''' Nimio hominum fortunae minus miserae memorantur,{{l|185}} <nowiki>* * *</nowiki> experiundo iis datur acerbum. <nowiki>* * *</nowiki> hoc deo complacitumst, me hoc ornatu ornatam in incertas regiones timidam eiectam. Hancine ego ad rem natam <esse me> miseram memorabo?{{r|1.3.5|5}} Hancine ego partem capio ob pietatem praecipuam?{{l|190}} Nam hoc mi haud laborist, laborem hunc potiri, si erga parentem aut deos me impiavi; sed id si parate curavi ut caverem, tum hoc mi indecore, inique, inmodeste{{r|1.3.10|10}} datis, di; nam quid habebunt sibi signi impii posthac,{{l|195}} si ad hunc modum est innoxiis honor apud vos? Nam me si sciam <in vos> fecisse aut parentis sceleste, minus me miserer;{{l|197a}} sed erile scelus me sollicitat, eius me impietas male habet.{{r|1.3.15|15}} Is navem atque omnia perdidit in mari: haec bonorum eius sunt reliquiae; etiam quae simul{{l|200}} vecta mecum in scaphast, excidit. Ego nunc sola sum. Quae mihi si foret salva saltem, labor lenior esset hic mi eius opera.{{r|1.3.20|20}} Nunc quam spem aut opem aut consili quid capessam? Ita hic sola solis locis compotita sum.{{l|205}} Hic saxa sunt, hic mare sonat, neque quisquam homo mihi obviam venit.{{l|206a}} <nowiki>* * *</nowiki>{{l|206b}}{{r|1.3.25|25}} Hoc quod induta sum, summae opes oppido, nec cibo nec loco tecta quo sim scio: quae mihist spes, qua me vivere velim? Nec loci gnara sum, nec vidi aut hic fui.{{l|210}} Saltem aliquem velim qui mihi ex his locis{{r|1.3.30|30}} aut viam aut semitam monstret, ita nunc hac an illac eam, incerta sum consili; nec prope usquam hic quidem cultum agrum conspicor. Algor, error, pavor, me omnia tenent.{{l|215}} Haec parentes mei haud scitis miseri,{{r|1.3.35|35}} me nunc miseram esse ita uti sum.{{l|216a}} Libera ego prognata fui maxume, nequiquam fui. Nunc qui minus servio, quam si serva forem nata? Neque quicquam umquam illis profuit qui me sibi eduxerunt.</poem> ===<span id='1.4.0'></span>I.iv=== <poem>[AMPELISCA ⸱ PALAESTRIA]<br>'''AMPELISCA''' Quid mihi meliust, quid magis in remst, quam a corpore vitam ut secludam?{{l|220}} Ita male vivo atque ita mihi multae in pectore sunt curae exanimales. Ita res se habent: vitae hau parco, perdidi spem qua me oblectabam. Omnia iam circumcursavi atque omnibus latebris perreptavi quaerere conservam, voce oculis auribus ut pervestigarem.{{r|1.4.5|5}} Neque eam usquam invenio neque quo eam neque qua quaeram consultumst,{{l|225}} neque quem rogitem responsorem quemquam interea convenio, neque magis solae terrae solae sunt quam haec loca atque hae regiones; neque si vivit, eam viva umquam quin inveniam desistam. '''PAL.''' Quoianam vox mihi prope hic sonat?{{r|1.4.10|10}} '''AMP.''' Pertimui, quis hic loquitur prope?{{l|230}} '''PAL.''' Spes bona, obsecro, subventa mihi, exime ex hoc miseram metu. '''AMP.''' Certo vox muliebris auris tetigit meas. '''PAL.''' Mulier est, muliebris vox mi ad auris venit.{{r|1.4.15|15}} Num Ampelisca obsecro est? '''AMP.''' Ten, Palaestra, audio?{{l|235}} '''PAL.''' Quin voco, ut me audiat, nomine illam suo? Ampelisca. '''AMP.''' Hem quis est? '''PAL.''' Ego, Palaestra <nowiki>* * *</nowiki> '''AMP.''' Dic ubi es? '''PAL.''' Pol ego nunc in malis plurimis. '''AMP.''' Socia sum, nec minor pars meast quam tua.{{r|1.4.20|20}} Sed videre expeto te. '''PAL.''' Mihi es aemula.{{l|240}} '''AMP.''' Consequamur gradu vocem. Ubi es? '''PAL.''' Ecce me. Accede ad me atque adi contra. '''AMP.''' Fit sedulo. '''PAL.''' Cedo manum. '''AMP.''' Accipe. '''PAL.''' Dic, vivisne? Obsecro. '''AMP.''' Tu facis me quidem ut vivere nunc velim,{{r|1.4.25|25}} quom mihi te licet tangere. Ut vix mihi{{l|245}} credo ego hoc, te tenere. Obsecro, amplectere, spes mea. Ut me omnium iam laborum levas. '''PAL.''' Occupas praeloqui quae mea oratiost. Nunc abire hinc decet nos. '''AMP.''' Quo, amabo, ibimus?{{r|1.4.30|30}} '''PAL.''' Litus hoc persequamur. '''AMP.''' Sequor quo lubet.{{l|250}} Sicine hic cum uvida veste grassabimur? '''PAL.''' Hoc quod est, id necessarium est perpeti. Sed quid hoc, obsecro, est? '''AM.''' Quid? '''P'''A.'''''' Viden, amabo, fanum [videsne] hoc? '''AMP.''' Vbi est? '''PAL.''' Ad dexteram.{{r|1.4.35|35}} '''AMP.''' Video decorum dis locum viderier.{{l|255}} '''PAL.''' Haud longe abesse oportet homines hinc, ita hic lepidust locus. <quisquis> est deus, veneror ut nos ex hac aerumna eximat, miseras inopis aerumnosas ut aliquo auxilio adiuvet.</poem> ===<span id='1.5.0'></span>I.v=== <poem>[PTOLEMOCRATIA ⸱ PALAESTRIA ⸱ AMPELISCA]<br>'''PTOLEMOCRATIA''' Qui sunt qui a patrona preces mea expetessunt? Nam vox me precantum huc foras excitavit.{{l|260}} Bonam atque obsequentem deam atque haud gravatam patronam exsequontur benignamque multum. '''PAL.''' Iubemus te salvere, mater. '''PTOL.''' Salvete,{{r|1.5.5|5}} puellae. Sed unde vos ire [cum uvida veste] dicam, obsecro, tam maestiter vestitas?{{l|265}} '''PAL.''' Ilico hinc imus, haud longule ex hoc loco; verum longe hinc abest unde advectae huc sumus. '''PTOL.''' Nempe equo ligneo per vias caerulas{{r|1.5.10|10}} estis vectae? '''PAL.''' Admodum. '''PTOL.''' Ergo aequius vos erat candidatas venire hostiatasque. Ad hoc{{l|270}} fanum ad istunc modum non veniri solet. '''PAL.''' Quaene eiectae e mari simus ambae, obsecro, unde nos hostias agere voluisti huc?{{r|1.5.15|15}} Nunc tibi amplectimur genua egentes opum, quae in locis nesciis nescia spe sumus,{{l|275}} ut tuo recipias tecto servesque nos miseriarumque te ambarum uti misereat, quibus nec locust ullus nec spes parata,{{r|1.5.20|20}} neque hoc amplius, [quam] quod vides, nobis quicquamst. '''PTOL.''' Manus mihi date, exurgite a genibus ambae.{{l|280}} Misericordior nulla me est feminarum. Sed haec pauperes res sunt inopesque, puellae: egomet <meam> vix vitam colo; Veneri cibo meo servio.{{r|1.5.25|25}} '''AMP.''' Veneris fanum, obsecro, hoc est? '''PTOL.''' Fateor. Ego huius fani sacerdos clueo.{{l|285}} Verum, quidquid est, comiter fiet a me, quo nunc copia valebit. Ite hac mecum. '''PAL.''' Amice benigneque honorem,{{r|1.5.30|30}} mater, nostrum habes.— '''PTOL.''' Oportet.—</poem> ==ACTVS II== ===<span id='2.1.0'></span>II.i=== <poem>[PISCATORES]<br>'''PISCATORES''' Omnibus modis qui pauperes sunt homines miseri vivont,{{l|290}} praesertim quibus nec quaestus est, nec didicere artem ullam: necessitate quidquid est domi id sat est habendum. Nos iam de ornatu propemodum ut locupletes simus scitis: hisce hami atque haec harundines sunt nobis quaestu et cultu.{{r|2.1.5|5}} <nowiki>* * *</nowiki> ex urbe ad mare huc prodimus pabulatum:{{l|295}} pro exercitu gymnastico et palaestrico hoc habemus; echinos, lopadas, ostreas, balanos captamus, conchas, marinam urticam, musculos, plagusias striatas; post id piscatum hamatilem et saxatilem aggredimur.{{r|2.1.10|10}} Cibum captamus e mari: si eventus non evenit{{l|300}} neque quicquam captumst piscium, salsi lautique pure domum redimus clanculum, dormimus incenati. Atque ut nunc valide fluctuat mare, nulla nobis spes est: nisi quid conclarum capsimus, incenati sumus profecto.{{r|2.1.15|15}} Nunc Venerem hanc veneremur bonam, ut nos lepide adiuerit hodie.{{l|305}}</poem> ===<span id='2.2.0'></span>II.ii=== <poem>[TRACHALIO ⸱ PISCATORES]<br>'''TRACHALIO''' Animum adversavi sedulo, ne erum usquam praeterirem; nam cum modo exibat foras, ad portum se aibat ire, me huc obviam iussit sibi venire ad Veneris fanum. Sed quos perconter commode eccos video astare. Adibo. Salvete, fures maritimi, conchitae atque hamiotae,{{l|310}}{{r|2.2.5|5}} famelica hominum natio. Quid agitis? Ut peritis? '''PISC.''' Vt piscatorem aequomst, fame sitique [speque] <nowiki>* * *</nowiki> '''TRACH.''' Ecquem adulescentem huc, dum hic astatis, strenua facie rubicundum fortem, qui tres secum homines duceret chlamydatos cum machaeris,{{l|315}}{{r|2.2.10|10}} vidistis <vos> venire <nowiki>* * *</nowiki> ? <nowiki>* * *</nowiki>{{l|315a}} '''PISC.''' Nullum istac facie ut praedicas venisse huc scimus. '''TRACH.''' Ecquem recalvom ac Silanum senem, statutum, ventriosum, tortis superciliis, contracta fronte, fraudulentum, deorum odium atque hominum, malum, mali viti probrique plenum,{{r|2.2.15|15}} qui duceret mulierculas duas secum satis venustas?{{l|320}} '''PISC.''' Cum istius modi virtutibus operisque natus qui sit, eum quidem ad carnificem est aequius quam ad Venerem commeare. '''TRACH.''' At si vidistis, dicite. '''PISC.''' Huc profecto nullus venit. Vale.— '''TRACH.''' Valete. Credidi: factum est quod suspicabar,{{r|2.2.20|20}} data verba ero sunt, leno abit scelestus exulatum,{{l|325}} in navem ascendit, mulieres avexit: hariolus sum. Is huc erum etiam ad prandium vocavit, sceleris semen. Nunc quid mihi meliust, quam ilico hic opperiar erum dum veniat? Eadem, sacerdos Veneria haec si quid amplius scit,{{r|2.2.25|25}} si videro, exquisivero: faciet me certiorem.{{l|330}}</poem> ===<span id='2.3.0'></span>II.iii=== <poem>[AMPELISCA ⸱ TRACHALIO]<br>'''AMPELISCA''' Intellego: hanc quae proxuma est villam Veneris fano pulsare iussisti atque aquam rogare. '''TRACH.''' Cuia ad auris vox mi advolavit? '''AMP.''' Obsecro, quis hic loquitur? Quem ego video? '''TR.''' Estne Ampelisca haec quae foras e fano egreditur? '''AM.''' Estne hic Trachalio, quem conspicor, calator Plesidippi?{{l|335}}{{r|2.3.5|5}} '''TRACH.''' East. '''AMP.''' Is est. Trachalio, salve. '''TRACH.''' Salve, Ampelisca. Quid agis tu? '''AMP.''' Aetatem haud malam male. '''TRACH.''' Melius ominare. '''AMP.''' Verum omnes sapientes decet conferre et fabulari. Sed Plesidippus tuos erus ubi, amabo, est? '''TRACH.''' Heia vero, quasi non sit intus. '''AMP.''' Neque pol est neque huc quidem ullus venit.{{l|340}}{{r|2.3.10|10}} '''TR.''' Non venit? '''AMP.''' Vera praedicas. '''TR.''' Non est meum, Ampelisca. Sed quam mox coctum est prandium? '''AMP.''' Quod prandium, obsecro te? '''TRACH.''' Nempe rem divinam facitis hic. '''AMP.''' Quid somnias, amabo? '''TRACH.''' Certe huc Labrax ad prandium vocavit Plesidippum erum meum erus vester. '''AMP.''' Pol haud miranda facta dicis:{{l|345}}{{r|2.3.15|15}} si deos decepit et homines, lenonum more fecit. '''TRACH.''' Non rem divinam facitis hic vos neque erus? '''AMP.''' Hariolare. '''TRACH.''' Quid tu agis hic igitur? '''AMP.''' Ex malis multis metuque summo capitalique ex periculo orbas auxilique opumque huc recepit ad se Veneria haec sacerdos me et Palaestram.{{l|350}}{{r|2.3.20|20}} '''TRACH.''' An hic Palaestrast, obsecro, eri mei amica? '''AMP.''' Certo. '''TRACH.''' Inest lepos in nuntio tuo magnus, mea Ampelisca. Sed istuc periclum perlubet quod fuerit vobis scire. '''AMP.''' Confracta est, mi Trachalio, hac nocte navis nobis. '''TRACH.''' Quid navis? Quae istaec fabulast? '''AMP.''' Non audivisti, amabo,{{l|355}}{{r|2.3.25|25}} quo pacto leno clanculum nos hinc auferre voluit in Siciliam et quidquid domi fuit in navem imposivit? Ea nunc perierunt omnia. '''TRACH.''' Oh, Neptune lepide, salve, nec te aleator nullus est sapientior; profecto nimis lepide iecisti bolum: periurum perdidisti.{{l|360}}{{r|2.3.30|30}} Sed nunc ubi est leno Labrax? '''AMP.''' Periit potando, opinor. Neptunus magnis poculis hac nocte eum invitavit. '''TRACH.''' Credo hercle anancaeo datum quod biberet. Ut ego amo te, mea Ampelisca, ut dulcis es, ut mulsa dicta dicis. Sed tu et Palaestra quomodo salvae estis? '''AMP.''' Scibis faxo.{{l|365}}{{r|2.3.35|35}} <de> navi timidae ambae in scapham insiluimus, quia videmus ad saxa navem ferrier; properans exsolvi restim, dum illi timent; nos cum scapha tempestas dextrovorsum differt ab illis. Itaque nos ventisque fluctibusque iactatae exemplis plurimis miserae perpetuam noctem;{{l|370}}{{r|2.3.40|40}} vix hodie ad litus pertulit nos ventus exanimatas. '''TRACH.''' Novi, Neptunus ita solet, quamvis fastidiosus aedilis est: si quae improbae sunt merces, iactat omnis. '''AMP.''' Vae capiti atque aetati tuae. '''TRACH.''' Tuo, mea Ampelisca.{{l|375|374-375}} Scivi lenonem facere hoc, quod fecit, saepe dixi;{{l|376}}{{r|2.3.45|45}} capillum promittam optimumst occipiamque hariolari. '''AMP.''' Cavistis ergo tu atque erus ne abiret, cum scibatis. '''TRACH.''' Quid faceret? '''AMP.''' Si amabat, rogas, quid faceret? Adservaret dies noctesque, in custodia esset semper. Verum ecastor{{l|380}} ut multi fecit ita probe curavit Plesidippus.{{r|2.3.50|50}} '''TRACH.''' Cur tu istuc dicis? '''AMP.''' Res palam est. '''TRACH.''' Scin tu? Etiam qui it lavatum in balineas, cum ibi sedulo sua vestimenta servat, tamen surripiuntur, quippe qui quem illorum observet falsust; fur facile qui observat videt: custos qui fur sit nescit.{{l|385}} Sed duce me ad illam ubi est. '''AMP.''' I sane in Veneris fanum huc intro,{{r|2.3.55|55}} sedentem flentemque opprimes. '''TRACH.''' Vt iam istuc mihi molestumst. Sed quid flet? '''AMP.''' Ego dicam tibi: hoc sese excruciat animi, quia leno ademit cistulam ei, quam habebat ubique habebat qui suos parentis noscere posset: eam veretur{{l|390}} ne perierit. '''TRACH.''' Vbinam ea fuit cistellula? '''AMP.''' Ibidem in navi.{{r|2.3.60|60}} Conclusit ipse in vidulum, ne copia esset eius, qui suos parentes nosceret. '''TRACH.''' O facinus impudicum, quam liberam esse oporteat servire postulare. '''AMP.''' Nunc eam cum navi scilicet abiisse pessum in altum.{{l|395}} Et aurum et argentum fuit lenonis omne ibidem.{{r|2.3.65|65}} '''T.''' Credo aliquem immersisse atque eum excepisse. '''A.''' Id misera maestast, sibi eorum evenisse inopiam. '''TRACH.''' Iam istoc magis usus factost, ut eam intro consolerque eam, ne sic se excruciet animi; nam multa praeter spem scio multis bona evenisse.{{l|400}} '''AMP.''' At ego etiam, qui speraverint spem decepisse multos.{{r|2.3.70|70}} '''TRACH.''' Ergo animus aequos optimum est aerumnae condimentum. Ego eo intro, nisi quid vis.— '''AMP.''' Eas. Ego quod mihi imperavit sacerdos, id faciam atque aquam hinc de proximo rogabo; nam extemplo, si verbis suis peterem, daturos dixit.{{l|405}} Neque digniorem censeo vidisse anum me quemquam,{{r|2.3.75|75}} cui deos atque homines censeam bene facere magis decere. Ut lepide, ut liberaliter, ut honeste atque haud gravate timidas egentes uvidas eiectas exanimatas accepit ad sese, haud secus quam si ex se simus natae;{{l|410}} ut eapse <sic> succincta aquam calefactat, ut lavemus.{{r|2.3.80|80}} Nunc ne morae illi sim, petam hinc aquam, unde mi imperavit. Heus ecquis in villast? Ecquis hoc recludit? Ecquis prodit?</poem> ===<span id='2.4.0'></span>II.iv=== <poem>[SCEPARNIO ⸱ AMPELISCA]<br>'''SCEPARNIO''' Quis est qui nostris tam proterve foribus facit iniuriam? '''AMP.''' Ego sum. '''SCEP.''' Hem, quid hoc boni est? Eu edepol specie lepida mulierem.{{l|415}} '''AMP.''' Salve, adulescens. '''SCEP.''' Et tu multum salveto, adulescentula. '''AMP.''' Ad vos venio. '''SCEP.''' Accipiam hospitio, si mox venies <nowiki>* * *</nowiki> item ut adfectam; nam nunc nihil est qui te manem <nowiki>* * *</nowiki>{{r|2.4.5|5}} sed quid ais, mea lepida, hilara? '''AMP.''' Aha, nimium familiariter me attrectas. '''SCEP.''' Pro di immortales, Veneris effigia haec quidem est.{{l|420}} Ut in ocellis hilaritudo est, heia, corpus cuius modi, subvolturium—illud quidem, subaquilum volui dicere. Vel papillae cuius modi, tum quae indoles in saviost.{{r|2.4.10|10}} '''AMP.''' Non ego sum pollucta pago. Potin ut me abstineas manum? '''SCEP.''' Non licet saltem sic placide bellam belle tangere?{{l|425}} '''AMP.''' Otium ubi erit, tum tibi operam ludo et deliciae dabo; nunc quam ob rem huc sum missa, amabo, vel tu mi aias vel neges. '''SCEP.''' Quid nunc vis? '''AMP.''' Sapienti ornatus quid velim indicium facit.{{r|2.4.15|15}} '''SCEP.''' Meus quoque hic sapienti ornatus quid velim indicium facit. '''AMP.''' Haec sacerdos Veneris hinc me petere aquam iussit a vobis. †{{l|430}} '''SCEP.''' At ego basilicus sum: quem nisi oras, guttam non feres. Nostro illum puteum periclo et ferramentis fodimus. Nisi multis blanditiis a me gutta non ferri potest.{{r|2.4.20|20}} '''AMP.''' Cur tu aquam gravare, amabo, quam hostis hosti commodat? '''SCEP.''' Cur tu operam gravare mihi quam civis civi commodat?{{l|435}} '''AMP.''' Immo etiam tibi, mea voluptas, quae voles faciam omnia. '''SCEP.''' Eugepae, salvos sum, haec iam me suam voluptatem vocat. Dabitur tibi aqua, ne nequiquam me ames. Cedo mi urnam. '''AMP.''' Cape.{{r|2.4.25|25}} Propera, amabo, efferre. '''SCEP.''' Manta, iam hic ero, voluptas mea.— '''AMP.''' Quid sacerdoti me dicam hic demoratam tam diu?{{l|440}} Ut etiam nunc misera timeo, ubi oculis intueor mare. Sed quid ego misera video procul in litore?{{l|450|442-450}} Meum erum lenonem Siciliensemque hospitem,{{l|451}}{{r|2.4.30|30}} quos periisse ambos misera censebam in mari. Iam illud mali plus nobis vivit quam ratae. Sed quid ego cesso fugere in fanum ac dicere haec Palaestrae, in aram ut confugiamus prius quam huc†{{l|455}} scelestus leno veniat nosque hic opprimat?{{r|2.4.35|35}} Confugiam huc, ita res suppetit subit <nowiki>* * *</nowiki></poem> ===<span id='2.5.0'></span>II.v=== <poem>[SCEPARNIO]<br>'''SCEPARNIO''' Pro di immortales, in aqua numquam credidi voluptatem inesse tantam. Ut hanc traxi lubens. Nimio minus altus puteus visust quam prius.{{l|460}} Ut sine labore hanc extraxi, praefiscine. Satin nequam sum, ut pote qui hodie amare inceperim?{{r|2.5.5|5}} Em tibi aquam, mea tu belliata. Em sic volo te ferre honeste, ut ego fero, ut placeas mihi. Sed ubi tu es, delicata? Cape aquam hanc sis. Ubi es?{{l|465}} Amat hercle me, ut ego opinor. Delituit mala. Ubi tu es? Etiamne hanc urnam acceptura es? Ubi es?{{r|2.5.10|10}} Commodule ludis. Tandem vero serio, etiam acceptura es urnam hanc? Ubi tu es gentium? Nusquam hercle equidem illam video. Ludos me facit.{{l|470}} Adponam hercle urnam iam ego hanc in media via. Sed autem, quid si hanc hinc abstulerit quispiam,{{r|2.5.15|15}} sacram urnam Veneris? Mi exhibeat negotium. Metuo hercle ne illa mulier mi insidias locet, ut comprehendar cum sacra urna Veneria.{{l|475}} Nempe optimo <me> iure in vinclis enicet magistratus si quis me hanc habere viderit.{{r|2.5.20|20}} Nam haec litteratast, eapse cantat cuia sit. Iam hercle evocabo hinc hanc sacerdotem foras, ut hanc accipiat urnam. Accedam huc ad fores.{{l|480}} Heus exi, Ptolemocratia, cape hanc urnam tibi: muliercula hanc nescio quae huc ad me detulit.{{r|2.5.25|25}} Intro ferundast. Repperi negotium, siquidem his mihi ultro adgerunda etiam est aqua.—</poem> ===<span id='2.6.0'></span>II.vi=== <poem>[LABRAX ⸱ CHARMIDES]<br>'''LABRAX''' Qui homo sese miserum et mendicum volet,†{{l|485}} Neptuno credat sese atque aetatem suam: nam si quis cum eo quid rei commiscuit, ad hoc exemplum amittit ornatum domum. Edepol, Libertas, lepida es, quae numquam pedem{{r|2.6.5|5}} voluisti in navem cum Hercule una imponere.{{l|490}} Sed ubi ille meus est hospes, qui me perdidit? Atque eccum incedit. '''CHARMIDES''' Quo malum properas, Labrax? Nam equidem te nequeo consequi tam strenue. '''LABR.''' Vtinam te prius quam oculis vidissem meis,{{r|2.6.10|10}} malo cruciatu in Sicilia perbiteres,{{l|495}} quem propter hoc mihi optigit misero mali. '''CHARM.''' Vtinam, quom in aedis me ad te adduxisti <tuas>, in carcere illo potius cubuissem die. Deosque immortales quaeso, dum vivas uti{{r|2.6.15|15}} omnes tui similes hospites habeas tibi.{{l|500}} '''LABR.''' Malam fortunam in aedis te adduxi meas. Quid mihi scelesto tibi erat auscultatio, quidve hinc abitio quidve in navem inscensio? Ubi perdidi etiam plus boni quam mihi fuit.{{r|2.6.20|20}} '''CHARM.''' Pol minime miror, navis si fractast tibi,{{l|505}} scelus te et sceleste parta quae vexit bona. '''LABR.''' Pessum dedisti me blandimentis tuis. '''CHARM.''' Scelestiorem cenam cenavi tuam, quam quae Thyestae quondam aut posita est Tereo.{{r|2.6.25|25}} '''LABR.''' Perii, animo male fit. Contine quaeso caput.{{l|510}} '''CHARM.''' Pulmoneum edepol nimis velim vomitum vomas. '''LABR.''' Eheu, Palaestra atque Ampelisca, ubi estis nunc? '''CHARM.''' Piscibus in alto, credo, praebent pabulum. '''LABR.''' Mendicitatem mi optulisti opera tua,{{r|2.6.30|30}} dum tuis ausculto magnidicis mendaciis.{{l|515}} '''CHARM.''' Bonam est quod habeas gratiam merito mihi, qui te ex insulso salsum feci opera mea. '''LABR.''' Quin tu hinc is a me in maxumam malam crucem? '''CHARM.''' Eas. Easque res agebam commodum.{{r|2.6.35|35}} '''LABR.''' Eheu, quis vivit me mortalis miserior?{{l|520}} '''CHARM.''' Ego multo tanto miserior quam tu, Labrax. '''LABR.''' Qui? CH. Quia ego indignus sum, tu dignus qui sies. '''LABR.''' O scirpe, scirpe, laudo fortunas tuas, qui semper servas gloriam aritudinis.{{r|2.6.40|40}} '''CHARM.''' Equidem me ad velitationem exerceo,{{l|525}} nam omnia corusca prae temore fabulor. '''LABR.''' Edepol, Neptune, es balineator frigidus: cum vestimentis postquam aps te abii, algeo. '''CHARM.''' Ne thermipolium quidem ullum instruit,{{r|2.6.45|45}} ita salsam praehibet potionem et frigidam.{{l|530}} '''LABR.''' Vt fortunati sunt fabri ferrarii, qui apud carbones adsident: semper calent. '''CHARM.''' Vtinam fortuna nunc anetina uterer, ut quom exiissem ex aqua, arerem tamen.{{r|2.6.50|50}} '''LABR.''' Quid si aliquo ad ludos me pro manduco locem?{{l|535}} '''CHARM.''' Quapropter? '''LABR.''' Quia pol clare crepito dentibus. '''CHARM.''' Iure optumo me elavisse arbitror. '''L.''' Qui? CH. Qui <un>a auderem tecum in navem ascendere, qui a fundamento mi usque movisti mare.{{r|2.6.55|55}} '''LABR.''' Tibi auscultavi, tu promittebas mihi{{l|540}} illi esse quaestum maximum meretricibus, ibi me conruere posse aiebas ditias. '''CHARM.''' Iam postulabas te, impurata belua, totam Siciliam devoraturum insulam?{{r|2.6.60|60}} '''LABR.''' Quaenam ballaena meum voravit vidulum,{{l|545}} aurum atque argentum ubi omne compactum fuit? '''CHARM.''' Eadem illa, credo, quae meum marsuppium, quod plenum argenti fuit in sacciperio. '''LABR.''' Eheu, redactus sum usque ad unam hanc tuniculam{{r|2.6.65|65}} et ad hoc misellum pallium. Perii oppido.{{l|550}} '''CHARM.''' Vel consociare mihi quidem tecum licet: aequas habemus partes. '''LABR.''' Saltem si mihi mulierculae essent salvae, spes aliquae forent. Nunc si me adulescens Plesidippus viderit,{{r|2.6.70|70}} quo ab arrabonem pro Palaestra acceperam,{{l|555}} iam is exhibebit hic mihi negotium. '''CHARM.''' Quid, stulte, ploras? Tibi quidem edepol copiast, dum lingua vivet, qui rem solvas omnibus.</poem> ===<span id='2.7.0'></span>II.vii=== <poem>[SCEPARNIO ⸱ LABRAX ⸱ CHARMIDES]<br>'''SCEPARNIO''' Quid illuc, opsecro, negotist quod duae mulierculae hic in fano Veneris signum flentes amplexae tenent,{{l|560}} nescio quem metuentes miserae? Nocte hac aiunt proxuma se iactatas, atque eiectas hodie esse aiunt e mari. '''LABR.''' Opsecro hercle, adulescens, ubi istaec sunt quas memoras mulieres?{{r|2.7.5|5}} '''SCEP.''' Hic in fano Veneris. '''LABR.''' Quot sunt? '''SCEP.''' Totidem quot ego et tu sumus. '''LABR.''' Nempe meae? '''SCEP.''' Nempe nescio istuc. '''LABR.''' Qua sunt facie? '''SCEP.''' Scitula.{{l|565}} Vel ego amare utramvis possum, si probe adpotus siem. '''LABR.''' Nempe puellae? '''SCEP.''' Nempe molestus es. I vise, si lubet. '''LABR.''' Meas oportet intus esse hic mulieres, mi Charmides.{{r|2.7.10|10}} '''CHARM.''' Iuppiter te perdat, et si sunt, et si non sunt tamen. '''LABR.''' Intro rumpam iam huc in Veneris fanum.— '''CHARM.''' In barathru mmavelim.{{l|570}} Opsecro, hospes, da mihi aliquid ubi condormiscam loci. '''SCEP.''' Istic ubi vis condormisce; nemo prohibet, publicum est. '''CHARM.''' At vides me ornatus ut sim vestimentis uvidis:{{r|2.7.15|15}} recipe me in tectum, da mihi vestimenti aliquid aridi, dum arescunt mea; in aliquo tibi gratiam referam loco.{{l|575}} '''SCEP.''' Tegillum eccillud, mihi unum id aret; id si vis, dabo: eodem amictus, eodem tectus esse soleo, si pluit. Tu istaec mihi dato: exarescent faxo. '''CHARM.''' Eho an te paenitet,{{r|2.7.20|20}} in mari quod elavi, ni hic in terra iterum eluam? '''SCEP.''' Eluas tu an exunguare, ciccum non interduim.{{l|580}} Tibi ego numquam quicquam credam, nisi si accepto pignore. Tu vel suda vel peri algu, vel tu aegrota vel vale. Barbarum hospitem mi in aedis nil moror. Sat litiumst.—{{r|2.7.25|25}} '''CHARM.''' Iamne abis? Venalis illic ductitavit, quisquis est; non est misericors. Sed quid ego hic asto infelix uvidus?{{l|585}} Quin abeo huc in Veneris fanum, ut edormiscam hanc crapulam, quam potavi praeter animi quam libuit sententiam? Quasi vinis Graecis Neptunus nobis suffudit mare,{{r|2.7.30|30}} itaque alvom prodi speravit nobis salsis poculis; quid opust verbis? Si invitare nos paulisper pergeret,{{l|590}} ibidem obdormissemus: nunc vix vivos amisit domum. Nunc lenonem quid agat intus visam, convivam meum.—</poem> ==ACTVS III== ===<span id='3.1.0'></span>III.i=== <poem>[DAEMONES]<br>'''DAEMONES''' Miris modis di ludos faciunt hominibus: [mirisque exemplis somnia in somnis danunt] ne dormientis quidem sinunt quiescere.{{l|595}} Velut ego hac nocte quae praecessit proxima mirum atque inscitum somniavi somnium.{{r|3.1.5|5}} Ad hirundininum nidum visa est simia ascensionem ut faceret admolirier <nowiki>* * *</nowiki>{{l|599a}} neque eas eripere quibat inde. Postibi{{l|600}} videtur ad me simia adgredirier,{{r|3.1.10|10}} rogare scalas ut darem utendas sibi. Ego ad hoc exemplum simiae respondeo, <nowiki>* * *</nowiki>{{l|603a}} natas ex Philomela † atque ex Progne esse hirundines. Ago cum illa, ne quid noceat meis popularibus.{{l|605}}{{r|3.1.15|15}} Atque illa animo iam fieri ferocior; videtur ultro mihi malum minitarier. In ius vocat med. Ibi ego nescio quo modo iratus videor mediam arripere simiam; concludo in vincla bestiam nequissimam.{{l|610}}{{r|3.1.20|20}} Nunc quam ad rem dicam hoc attinere somnium, numquam hodie quivi ad coniecturam evadere. Sed quid hic in Veneris fano meae viciniae clamoris oritur? Animus mirat<ur meus.></poem> ===<span id='3.2.0'></span>III.ii=== <poem>[TRACHALIO ⸱ DAEMONES]<br>'''TRACHALIO''' Pro Cyrenenses populares, vostram ego imploro fidem,{{l|615}} agricolae, accolae propinqui qui estis his regionibus, ferte opem inopiae atque exemplum pessumum pessum date. Vindicate, ne impiorum potior sit pollentia quam innocentum, qui se scelere fieri nolunt nobiles.{{r|3.2.5|5}} Statuite exemplum impudenti, date pudori praemium,{{l|620}} facite hic lege potius liceat quam vi victo vivere. Currite huc in Veneris fanum, vostram iterum imploro fidem, qui prope hic adestis quique auditis clamorem meum, ferte suppetias qui Veneri Veneriaeque antistitae{{r|3.2.10|10}} more antiquo in custodelam suom commiserunt caput,{{l|625}} praetorquete iniuriae prius collum quam ad vos pervenat. '''DA.''' Quid istuc est negoti? '''TR.''' Per ego haec genua te optestor, senex, quisquis es — '''DAEM.''' Quin tu ergo omitte genua et quid sit mi expedi <quod tu>multues. '''TRACH.''' Teque oro et quaeso, si speras tibi{{r|3.2.15|15}} hoc anno multum futurum sirpe et laserpicium{{l|630}} eamque eventuram exagogam Capuam salvam et sospitem, atque ab lippitudine usque siccitas ut sit tibi, ['''DAEM.''' Sanun es? '''TRACH.''' Seu tibi confidis fore multam magudarim] ut te ne pigeat dare operam mihi quod te orabo, senex.{{r|3.2.20|20}} '''DAEM.''' At ego te per crura et talos tergumque obtestor tuom,{{l|635}} ut, tibi ulmeam ni deesse speres virgidemiam et tibi eventuram hoc anno uberem messem mali, ut mi istuc dicas negoti quid sit, quod tumultues. '''TRACH.''' Qui lubet maledicere? Equidem tibi bona optavi omnia.{{r|3.2.25|25}} '''DAEM.''' Bene equidem tibi dico, qui te digna ut eveniant precor.{{l|640}} '''TR.''' Obsecro, hoc praevortere ergo. '''DA.''' Quid negotist? '''TR.''' Mulieres duae innocentes intus hic sunt, tui indigentes auxili, quibus advorsum ius legesque insignite iniuria hic facta est fitque in Veneris fano; tum sacerdos Veneria{{r|3.2.30|30}} indigne adflictatur. '''DAEM.''' Quis homo est tanta confidentia,{{l|645}} qui sacerdotem violare audet? Sed eae mulieres quae sunt? Aut quid is iniqui fit? '''TRACH.''' Si das operam, eloquar. Veneris signum sunt amplexae. Nunc <homo audacissimus> eas deripere volt. Eas ambas esse oportet <liberas>.{{r|3.2.35|35}} '''DAEM.''' Quis istic est qui deos tam parvi pendit? <paucis expedi>.{{l|650}} '''TRACH.''' Fraudis sceleris parricidi periuri plenis<simus>, legirupa impudens impurus inverecundissimus, uno verbo absolvam, lenost: quid illum porro praedicem? '''DAEM.''' Edepol infortunio hominem praedicas donabilem.{{r|3.2.40|40}} '''TRACH.''' Qui sacerdoti scelestus faucis interpresserit.{{l|655}} '''DAEM.''' At malo cum magno suo fecit hercle. Ite istinc foras, Turbalio, Sparax. Ubi estis? '''TRACH.''' I obsecro intro, subveni illis. '''DAEM.''' Iterum haud imperabo. Sequimini hac. '''TRACH.''' Age nunciam, iube oculos elidere, itidem ut sepiis faciunt coqui.{{r|3.2.45|45}} '''DAEM.''' Proripite hominem pedibus huc itidem quasi occisam suem.—{{l|660}} '''TRACH.''' Audio tumultum. Opinor, leno pugnis pectitur. Nimis velim improbissimo homini malas edentaverint. Sed eccas ipsae huc egrediuntur timidae e fano mulieres.</poem> ===<span id='3.3.0'></span>III.iii=== <poem>[PALAESTRA ⸱ TRACHALIO ⸱ AMPELISCA]<br>'''PALAESTRA''' Nunc id est cum omnium copiarum atque opum, auxili, praesidi viduitas nos tenet.{{l|665}} <nulla nunc> speculast quae salutem afferat, <nec quam in> partem ingredi persequamur <scimus: tanto> in metu nunc sumus ambae,{{r|3.3.5|5}} <tanta> importunitas tantaque iniuria <facta in> nos est modo hic intus ab nostro ero,{{l|670}} qui scelestus sacerdotem anum praecipes reppulit propulit perquam indignis modis nosque ab signo intimo vi deripuit sua.{{r|3.3.10|10}} Sed nunc sese ut ferunt res fortunaeque nostrae, par moriri est. Neque est melius morte in malis,{{l|675}} rebus miseris. '''TRACH.''' Quid est? Quae illaec oratiost? Cesso ego has consolari? Heus, Palaestra, '''PAL.''' Qui vocat? '''TRACH.''' Ampelisca. '''AMPELISCA''' Obsecro, quis est qui vocat?{{r|3.3.15|15}} '''PAL.''' Quis is est qui nominat? '''TRACH.''' Si respexis, scies. '''PAL.''' O salutis meae spes. '''TRACH.''' Tace ac bono animo es.{{l|680}} Me vide. '''PAL.''' Si modo id liceat, vis ne opprimat,{{l|680a}} quae vis vim mi afferam ipsa adigit. '''TR.''' Ah, desine, nimis inepta es. '''PAL.''' Desiste dictis nunciam miseram me consolari;{{r|3.3.20|20}} nisi quid re praesidium apparas, Trachalio, acta haec res est. '''AMP.''' Certumst moriri quam hunc pati <saevire> lenonem in me. Sed muliebri animo sum tamen: miserae <quom venit> in mentem{{l|685}} mihi mortis, metus membra occupat. Edepol * hunc acerbum. '''T.''' Bonum animum habete. '''P.''' Nam, obsecro, unde <ani>mus mi invenitur?{{r|3.3.25|25}} '''TRACH.''' Ne, inquam, timete; adsidite hic in ara. '''AMP.''' Quid istaec ara prodesse nobis <plus> potest quam signum in fano hic intus Veneris, quod amplexae modo, unde abreptae per vim miserae?{{l|690}} '''TRACH.''' Sedete hic modo, ego hinc vos tamen tutabor. Aram habete hanc vobis pro castris, moenia hinc ego vos defensabo;{{r|3.3.30|30}} praesidio Veneris malitiae lenonis contra incedam. '''PAL.''' Tibi auscultamus et, Venus alma, ambae te obsecramus, aram amplexantes hanc tuam lacrumantes, genibus nixae,{{l|695}} in custodelam nos tuam ut recipias et tutere; illos scelestos, qui tuom fecerunt fanum parvi,{{r|3.3.35|35}} fac ut ulciscare nosque ut hanc tua pace aram obsidere patiare: elautae ambae sumus opera Neptuni noctu, ne <invisas> habeas neve idcirco nobis vitio vortas,{{l|700}} si quippiamst, minus quod bene esse lautum tu arbitrare. '''TRACH.''' Venus, aequom has petere intellego: decet abs te id impetrari;{{r|3.3.40|40}} ignoscere his te convenit: metus has id ut faciant subigit. Te ex concha natam esse autumant, cave tu harum conchas spernas. Sed optume eccum exit senex, patronus mihique et vobis.{{l|705}}</poem> ===<span id='3.4.0'></span>III.iv=== <poem>[DAEMONES ⸱ TRACHALIO ⸱ LABRAX ⸱ '''LORARIVS.''']<br>'''DAEMONES''' Exi e fano, natum quantum est hominum sacrilegissime. Vos in aram abite sessum. Sed ubi sunt? '''TRACH.''' Huc respice. '''DAEM.''' Optume, istuc volueramus. Iube modo accedat prope. Tun legirupionem hic nobis cum dis facere postulas? Pugnum in os impinge. '''LABR.''' Iniqua haec patior cum pretio tuo.{{l|710}}{{r|3.4.5|5}} '''DAEM.''' At etiam minitatur audax? '''LABR.''' Ius meum ereptum est mihi, meas mihi ancillas invito me eripis. '''TRACH.''' Cedo <iudicem> de senatu Cyrenensi quemvis opulentum virum, si tuas esse oportet nive eas esse oportet liberas nive in carcerem compingi <te> est aequom aetatemque ibi{{l|715}}{{r|3.4.10|10}} te usque habitare, donec totum carcerem contriveris. '''LABR.''' Non hodie isti rei auspicavi, ut cum furcifero fabuler. Te ego appello. '''DAEM.''' Cum istoc primum, qui te novit, disputa. '''LABR.''' Tecum ago. '''TRACH.''' At qui mecum agendumst. Suntne illae ancillae tuae? '''LABR.''' Sunt. '''TRACH.''' Agedum ergo, tange utramvis digitulo minimo modo.{{l|720}}{{r|3.4.15|15}} '''L.''' Quid si attigero? '''T.''' Extemplo hercle ego te follem pugilatorium faciam et pendentem incursabo pugnis, periurissime. '''LABR.''' Mihi non liceat meas ancillas Veneris de ara abducere? '''DAEM.''' Non licet: est lex apud nos— '''LABR.''' Mihi cum vestris legibus <nil quicquamst> commerci. Equidem istas iam ambas educam foras.{{l|725}}{{r|3.4.20|20}} Tu, senex, si istas amas, huc arido argentost opus; si autem Veneri complacuerunt, habeat, si argentum dabit. '''DAEM.''' Det tibi argentum? Nunc adeo meam ut scias sententiam, occipito modo illis adferre vim ioculo pausillulum, ita ego te hinc ornatum amittam, tu ipsus te ut non noveris.{{l|730}}{{r|3.4.25|25}} Vos adeo, ubi ego innuero vobis, ni ei caput exoculassitis, quasi murteta iunci, item ego vos virgis circumvinciam. '''LA.''' Vi agis mecum. '''TR.''' Etiam vim †proportas, flagiti flagrantia? '''LABR.''' Tun, trifurcifer, mihi audes inclementer dicere? '''TRACH.''' Fateor, ego trifurcifer sum, tu es homo adprime probus:{{l|735}}{{r|3.4.30|30}} numqui minus hasce esse oportet liberas? '''LABR.''' Quid, liberas? '''TRACH.''' Atque eras tuas quidem hercle, atque ex germana Graecia; nam altera haec est nata Athenis ingenuis parentibus. '''DAEM.''' Quid ego ex te audio? '''TRACH.''' Hanc Athenis esse natam liberam. '''DA.''' Mea popularis, obsecro, haec est? '''TR.''' Non tu Cyrenensis es?{{l|740}}{{r|3.4.35|35}} '''DAEM.''' Immo Athenis natus altusque educatusque Atticis. '''TRACH.''' Opsecro, defende cives tuas, senex. '''DAEM.''' O filia mea, quom hanc video, mearum me absens miseriarum commones; trima quae periit mihi, iam tanta esset, si vivit, scio. '''LABR.''' Argentum ego pro istisce ambabus cuiae erant domino dedi;{{l|745}}{{r|3.4.40|40}} quid mea refert, haec Athenis natae an Thebis sient, dum mihi recte servitutem serviant? '''TRACH.''' Itane, impudens? Tune hic, feles virginalis, liberos parentibus sublectos habebis atque indigno quaestu conteres? Nam huic alterae quae patria sit profecto nescio,{{l|750}}{{r|3.4.45|45}} nisi scio probiorem hanc esse, quam te, impuratissime. '''LA.''' †Tuae istae sunt. '''TR.''' Contende ergo, uter sit tergo—verior: ni offerumentas habebis pluris in tergo tuo, quam ulla navis longa clavos, tum ego ero mendacissimus: postea aspicito meum, quando ego tuom inspectavero:{{l|755}}{{r|3.4.50|50}} ni erit tam sincerum, ut quivis dicat ampullarius optimum esse operi faciundo corium et sincerissimum, quid causae est quin virgis te usque ad saturitatem sauciem? Quid illas spectas? Quas si attigeris, oculos eripiam tibi. '''LABR.''' At qui, quia votas, utramque iam mecum abducam simul.{{l|760}{{r|3.4.55|55}}} '''DAEM.''' Quid facies? '''LABR.''' Volcanum adducam, is Venerist adversarius. '''TRACH.''' Quo illic it? '''LABR.''' Heus, ecquis hic est? Heus. '''DAEM.''' Si attigeris ostium, iam hercle tibi messis in ore fiet mergis pugneis. '''LORARIVS.''' Nullum habemus ignem, ficis victitamus aridis. '''DAEM.''' Ego dabo ignem, siquidem in capite tuo conflandi copiast.{{l|765}}{{r|3.4.60|60}} '''LABR.''' Ibo hercle aliquo quaeritatum ignem. '''DAEM.''' Quid quom inveneris? '''LA.''' Ignem magnum hic faciam. '''DA.''' Quin † inhumanum exuras tibi? '''LABR.''' Immo hasce ambas hic in ara ut vivas comburam, id volo. '''DAEM.''' Iam hercle ego te barba continuo arripiam, in ignem coniciam teque ambustulatum obiciam magnis avibus pabulum.{{l|770}}{{r|3.4.65|65}} Quom coniecturam egomet mecum facio, haec illast simia, quae has hirundines ex nido volt eripere ingratiis, quod ego in somnis somniavi. '''TRACH.''' Scin quid tecum oro, senex? Ut illas serves, vim defendas, dum ego erum adduco meum. '''D.''' Quaere erum atque adduce. '''T.''' At hic ne— '''D.''' Maximo malo suo,{{l|775}}{{r|3.4.70|70}} si attigerit sive occeptassit. '''TRACH.''' Cura. '''DAEM.''' Curatumst, abi. '''TRACH.''' Hunc quoque adserva ipsum, ne quo abitat; nam promisimus carnufici aut talentum magnum aut hunc hodie sistere. '''DAEM.''' Abi modo, ego dum hoc curabo recte. '''TRACH.''' Iam ego revenero.</poem> ===<span id='3.5.0'></span>III.v=== <poem>[DAEMONES ⸱ LABRAX ⸱ LORARII]<br>'''DAEM.''' Vtrum tu, leno, cum malo lubentius{{l|780}} quiescis an sic sine malo, si copiast? '''LABR.''' Ego quae tu loquere flocci non facio, senex. Meas quidem te invito et Venere et summo Iove de ara capillo iam deripiam. '''DAEM.''' Tange dum.{{r|3.5.5|5}} '''LABR.''' Tangam hercle vero. '''DAEM.''' Agedum ergo, accede huc modo.{{l|785}} '''LABR.''' Iube dum recedere istos ambo illuc modo. '''DAEM.''' Immo ad te accedent. '''LABR.''' Non hercle equidem censeo. '''DAEM.''' Quid ages, si accedent propius? '''LABR.''' Ego recessero. Verum, senex, si te umquam in urbe offendero,{{r|3.5.10|10}} numquam hercle quisquam me lenonem dixerit,{{l|790}} si te non ludos pessimos dimisero. '''DAEM.''' Facito istuc quod minitare; sed nunc interim, si illas attigeris, dabitur tibi magnum malum. '''LABR.''' Quam magnum vero? '''DAEM.''' Quantum lenoni sat est.{{r|3.5.15|15}} '''LABR.''' Minacias ego flocci non faciam tuas,{{l|795}} equidem has te invito iam ambas rapiam. '''DAEM.''' Tange dum. '''LABR.''' Tangam hercle vero. '''DAEM.''' Tanges, at scin quo modo? I dum, Turbalio, curriculo, adfert<o domo> duas clavas. '''LABR.''' Clavas? '''DAEM.''' Sed probas. Propera cito.{{r|3.5.20|20}} Ego te hodie faxo recte acceptum, ut dignus es.{{l|800}} '''LABR.''' Eheu, scelestus galeam in navi perdidi; nunc mi opportuna hic esset, salva si foret. Licet saltem istas mi appellare? '''DAEM.''' Non licet. Ehem, optime edepol eccum clavator advenit.{{l|805|804-805}}{{r|3.5.25|25}} '''LABR.''' Illud quidem edepol tinnimentum est auribus.{{l|806}} '''DAEM.''' Age accipe illinc alteram clavam, Sparax. Age, alter istinc, alter hinc adsistite. Adsistite ambo. Sic. Audite nunciam: si hercle illic illas hodie digito tetigerit{{l|810}}{{r|3.5.30|30}} invitas, ni istunc istis invitassitis usque adeo donec qua domum abeat nesciat, periistis ambo. Si appellabit quempiam, vos respondetote istinc istarum vicem; sin ipse abire hinc volet, quantum potest{{l|815}}{{r|3.5.35|35}} extemplo amplectitote crura fustibus. '''LABR.''' Etiam me abire hinc non sinent? '''DAEM.''' Dixi satis. Et ubi ille servos cum ero huc advenerit, qui erum accersivit, itote extemplo domum. Curate haec sultis magna diligentia.—{{l|820}}{{r|3.5.40|40}} '''LABR.''' Heu hercle, ne istic fana mutantur cito: iam hoc Herculi est, Veneris fanum quod fuit, ita duo destituit signa hic cum clavis senex. Non hercle quo hinc nunc gentium aufugiam scio, ita nunc mi utrumque saevit, et terra et mare.{{l|825}}{{r|3.5.45|45}} Palaestra. '''LOR.''' Quid vis? '''LABR.''' Apage, controversia est, haec quidem Palaestra, quae respondit, non mea est. Heus, Ampelisca. '''LOR. ALTER''' Cave sis infortunio. '''LABR.''' Vltro te. Signa ut homines satis recte monent. Sed vobis dico, heus vos, num molestiaest,{{l|830}}{{r|3.5.50|50}} me adire ad illas propius? '''LOR.''' Nil nobis quidem. '''LABR.''' Numquid molestum mihi erit? '''LOR.''' Nil, si caveris. '''LABR.''' Quid est quod caveam? '''LOR.''' Em, a crasso infortunio. '''LABR.''' Quaeso hercle, abire ut liceat. '''LOR.''' Abeas, si velis. '''LABR.''' Bene hercle factum. Habeo vobis gratiam.{{l|835}}{{r|3.5.55|55}} [non] accedam potius. '''LOR.''' Illic astato ilico. '''LABR.''' Edepol proveni nequiter multis modis. Certumst hasce hodie usque obsidione vincere.</poem> ===<span id='3.6.0'></span>III.vi=== <poem>[PLESIDIPPVS ⸱ TRACHALIO ⸱ LABRAX ⸱ CHARMIDES ⸱ LORARIVS]<br>'''PLESIDIPPVS''' Meamne ille amicam leno vi, violentia de ara deripere Veneris voluit? '''TRACHALIO''' Admodum.{{l|840}} '''PLES.''' Quin occidisti extemplo? '''TRACH.''' Gladius non erat. '''PL.''' Caperes aut fustem aut lapidem. '''TR.''' Quid? Ego quasi canem hominem insectarer lapidibus nequissimum?{{r|3.6.5|5}} '''LABR.''' Nunc pol ego perii, Plesidippus eccum adest. Converret iam hic me totum cum pulvisculo.{{l|845}} '''PLES.''' Etiamne in ara tunc sedebant mulieres, quom ad me profectu's ire? '''TRACH.''' Ibidem nunc sedent. '''PLES.''' Quis illas nunc illic servat? '''TRACH.''' Nescio quis senex,{{r|3.6.10|10}} vicinus Veneris; is dedit operam optumam. Is nunc cum servis servat. Ego mandaveram.{{l|850}} '''PLES.''' Duc me ad lenonem recta. Ubi illic est homo? '''LABR.''' Salve. '''PLES.''' Salutem nil moror. Opta ocius: rapi te obtorto collo mavis an trahi?{{r|3.6.15|15}} Utrum vis opta, dum licet. '''LABR.''' Neutrum volo. '''PLES.''' Abi sane ad litus curriculo, Trachalio,{{l|855}} iube illos in urbem ire obviam ad portum mihi, quos mecum duxi, hunc qui ad carnificem traderent. Post huc redito atque agitato hic custodiam.{{r|3.6.20|20}} Ego hunc scelestum in ius rapiam exulem. Age, ambula in ius. '''LABR.''' Quid ego deliqui? '''PLES.''' Rogas,{{l|860}} quin arrabonem a me accepisti ob mulierem et eam hinc abduxti? '''LABR.''' Non avexi. '''PLES.''' Cur negas? '''LABR.''' Quia pol provexi: avehere non quivi miser.{{r|3.6.25|25}} Equidem tibi me dixeram praesto fore apud Veneris fanum: <num>quid muto? Sumne ibi?{{l|865}} '''PLES.''' In iure causam dicito, hic verbum sat est: sequere. '''LABR.''' Obsecro te, subveni mi, Charmides. Rapior optorto collo. '''CHARMIDES''' Quis me nominat?{{r|3.6.30|30}} '''LABR.''' Viden me ut rapior? '''CHARM.''' Video, atque inspecto lubens. '''LABR.''' Non subvenire mi audes? '''CHARM.''' Quis homo te rapit?{{l|870}} '''LABR.''' Adulescens Plesidippus. '''CHARM.''' Vt nanctu's, habe. Bono animo meliust te in nervom conrepere. Tibi optigit quod plurimi exoptant sibi.{{r|3.6.35|35}} '''LABR.''' Quid id est? '''CHARM.''' Vt id quod quaerant inveniant sibi. '''LABR.''' Sequere, obsecro, me. '''CHARM.''' Pariter suades qualis es:{{l|875}} tu in nervom rapere, eo me obsecras ut te sequar. Etiam retentas? '''LABR.''' Perii. '''PLES.''' Verum sit velim. Tu, mea Palaestra et Ampelisca, ibidem ilico{{r|3.6.40|40}} manete, dum ego huc redeo. '''LOR.''' Equidem suadeo, ut ad nos abeant potius, dum recipis. '''PLES.''' Placet,{{l|880}} bene facitis. '''LABR.''' Fures mi estis. '''LOR.''' Quid, fures? Rape. '''LABR.''' Oro obsecro, Palaestra. '''PLES.''' Sequere, carnufex. '''LABR.''' Hospes— '''CHARM.''' Non sum hospes, repudio hospitium tuom.{{r|3.6.45|45}} '''LABR.''' Sicine me spernis? '''CHARM.''' Sic ago: semel bibo. '''LABR.''' Di te infelicent.— '''CHARM.''' Isti capiti dicito.{{l|885}} Credo alium in aliam beluam hominem vortier: illic in columbum, credo, leno vortitur, nam in columbari collus haud multo post erit;{{r|3.6.50|50}} in nervom ille hodie nidamenta congeret. Verum tamen ibo, ei advocatus ut siem,{{l|890}} si qui mea opera citius addici potest.—</poem> ==ACTVS IV== ===<span id='4.1.0'></span>IV.i=== <poem>[DAEMONES]<br>'''DAEMONES''' Bene factum et volup est, me hodie his mulierculis tetulisse auxilium. Iam clientas repperi, atque ambas forma scitula atque aetatula. Sed uxor scelesta me omnibus servat modis,{{l|895}} ne quid significem quippiam mulierculis.{{r|4.1.5|5}} Sed Gripus servos noster quid rerum gerat miror, de nocte qui abiit piscatum ad mare. Pol magis sapisset, si dormivisset domi, nam nunc et operam ludos facit et retia,{{l|900}} ut tempestas est nunc atque ut noctu fuit.{{r|4.1.10|10}} In digitis hodie percoquam quod ceperit, ita fluctuare video vehementer mare. Sed ad prandium uxor me vocat. Redeo domum. Iam meas opplebit aures † sua vaniloquentia.—{{l|905}}</poem> ===<span id='4.2.0'></span>IV.ii=== <poem>[GRIPVS]<br>'''GRIPVS''' Neptuno has ago gratias meo patrono, qui salsis locis incolit pisculentis, quom me ex suis locis pulchre ornatum expedivit †templis reducem, plurima praeda onustum, salute horiae, quae in mari fluctuoso{{l|910}}{{r|4.2.5|5}} piscatu novo me uberi compotivit; miroque modo atque incredibili hic piscatus mihi lepide evenit, neque piscium ullam unciam hodie pondo cepi, nisi hoc quod fero hic in rete. Nam ut de nocte multa impigreque exurrexi,{{l|915|914-915}} lucrum praeposivi sopori et quieti:{{l|916}}{{r|4.2.10|10}} tempestate saeva experiri expetivi, paupertatem eri qui et meam servitutem tolerarem, opera haud fui parcus mea. Nimis homo nihilist quis piger est nimisque id genus odi ego male.{{l|920}} Vigilare decet hominem qui volt sua temperi conficere officia.{{r|4.2.15|15}} Non enim illum expectare oportet, dum erus se ad suom suscitet officium. Nam qui dormiunt libenter, sine lucro et cum malo quiescunt. Nam ego nunc mihi, qui impiger fui, repperi ut piger, si velim, siem:{{l|925}} hoc ego in mari [quidquid inest] repperi.{{l|925a}}{{r|4.2.20|20}} Quidquid inest, grave quidem inest; aurum hic ego inesse reor; nec mihi consciust ullus homo.{{l|926a}} Nunc haec tibi occasio, Gripe optigit, ut liber s<it nemo> ex populo praeter te.{{l|927a}} Nunc sic faciam, sic consilium est: ad erum veniam docte atque astute.{{r|4.2.25|25}} Pauxillatim pollicitabor pro capite argentum, ut sim liber. Iam ubi liber ero, igitur demum instruam agrum atque aedis, mancipia,{{l|930}} navibus magnis mercaturam faciam, apud reges rex perhibebor. Post animi causa mihi navem faciam atque imitabor Stratonicum, oppida circumvectabor.{{r|4.2.30|30}} Ubi nobilitas mea erit clara,{{l|933a}} oppidum magnum communibo, ei ego urbi Gripo indam nomen, monimentum meae famae et factis, ibi qui regnum magnum instituam.{{l|935}} Magnas res hic agito in mentem instruere. Nunc hunc vidulum condam. Sed hic rex cum aceto pransurust et sale, sine bono pulmento.{{r|4.2.35|35}}</poem> ===<span id='4.3.0'></span>IV.iii=== <poem>[TRACHALIO ⸱ GRIPVS]<br>'''TRACHALIO''' Heus, mane. '''GRIP.''' Quid maneam? '''TRACH.''' Dum hanc tibi, quam trahis, rudentem complico. '''GRIP.''' Mitte modo. '''TRACH.''' At pol ego te adiuvo nam bonis quod bene fit haud perit. '''GRIP.''' Turbida tempestas heri fuit,{{l|940}} nil habeo, adulescens, piscium, ne tu mihi esse postules; non vides referre me uvidum rete, sine squamoso pecu?{{r|4.3.5|5}} '''TRACH.''' Non edepol piscis expeto quam tui sermonis sum indigens. '''GRIP.''' Enicas iam me odio, quisquis es. '''TRACH.''' Non sinam ego abire hinc te. Mane. '''GR.''' Cave sis malo. Quid tu, malum, nam me retrahis? '''TR.''' Audi.{{l|945}} '''G.''' Non audio. '''T.''' At pol qui audies post. '''G.''' Quin loquere quid vis. '''TR.''' Eho mane dum, est operae pretium quod tibi ego narrare volo.{{r|4.3.10|10}} '''GR.''' Eloquere quid id est? '''TR.''' Vide num quispiam consequitur prope nos. '''GRIP.''' Ecquid est quod mea referat? '''TRACH.''' Scilicet. Sed boni consili ecquid in te mihi est?{{l|950}} '''GRIP.''' Quid negoti est, modo dice. '''TRACH.''' Dicam, tace, si fidem modo das mihi te non fore infidum.{{r|4.3.15|15}} '''GRIP.''' Do fidem tibi, fidus ero, quisquis es. '''TRACH.''' Audi. Furtum ego vidi qui faciebat; noram dominum, id cui fiebat,{{l|955}} post ad furem egomet devenio feroque ei condicionem hoc pacto:{{r|4.3.20|20}} 'ego istuc furtum scio cui factum est; nunc mihi si vis dare dimidium, indicium domino non faciam.' Is mihi nihil etiam respondit.{{l|960}} Quid inde aequom est dari mihi? Dimidium{{r|4.3.25|25}} volo ut dicas. '''GRIP.''' Immo hercle etiam amplius, nam nisi dat, domino dicundum censeo. '''TRACH.''' Tuo consilio faciam.{{l|960}} Nunc advorte animum; namque hoc omne attinet ad te. '''GRIP.''' Quid factumst?{{r|4.3.30|30}} '''TR.''' Vidulum istum cuiust novi ego hominem iam pridem. '''GR.''' Quid est? '''TRACH.''' Et quo pacto periit. '''GRIP.''' At ego quo pacto inventust scio et qui invenit hominem novi et dominus qui nunc est scio.{{l|965}} Nihilo pol pluris tua hoc quam quanti illud refert mea: ego illum novi cuius nunc est, tu illum cuius antehac fuit.{{r|4.3.35|35}} Hunc homo feret a me nemo, ne tu te speres potis. '''TRACH.''' Non ferat si dominus veniat? '''GRIP.''' Dominus huic, ne frustra sis, nisi ego nemo natust, hunc qui cepi in venatu meo.{{l|970}} '''TRACH.''' Itane vero? '''GRIP.''' Ecquem esse dices in mari piscem meum? Quos cum capio, siquidem cepi, mei sunt; habeo pro meis,{{r|4.3.40|40}} nec manu adseruntur neque illinc partem quisquam postulat. In foro palam omnes vendo pro meis venalibus. Mare quidem commune certost omnibus. '''TRACH.''' Adsentio:{{l|975}} qui minus hunc communem quaeso mi esse oportet vidulum? In mari inventust communi. '''GRIP.''' Esne impudenter impudens?{{r|4.3.45|45}} Nam si istuc ius sit quod memoras, piscatores perierint. Quippe quom extemplo in macellum pisces prolati sient, nemo emat, suam quisque partem piscium poscant sibi,{{l|980}} dicant, in mari communi captos. '''TRACH.''' Quid ais, impudens? Ausu's etiam comparare vidulum cum piscibus?{{r|4.3.50|50}} Eadem tandem res videtur? '''GRIP.''' In manu non est mea: ubi demisi rete atque hamum, quidquid haesit extraho. Meum quod rete atque hami nancti sunt, meum potissimumst.{{l|985}} '''TR.''' Immo hercle haud est, siquidem quod vas excepisti. '''GR.''' Philosophe. '''TRACH.''' Sed tu enumquam piscatorem vidisti, venefice,{{r|4.3.55|55}} vidulum piscem cepisse aut protulisse ullum in forum? Non enim tu hic quidem occupabis omnis quaestus quos voles: et vitorem et piscatorem te esse, impure, postulas.{{l|990}} Vel te mihi monstrare oportet piscis qui sit vidulus, vel quod in mari non natum est neque habet squamas ne feras.{{r|4.3.60|60}} '''GR.''' Quid, tu numquam audisti esse antehac vidulum piscem? '''TR.''' Scelus, nullus est. '''GRIP.''' Immo est profecto; ego, qui sum piscator, scio; verum raro capitur, nullus minus saepe ad terram venit.{{l|995}} '''TRACH.''' Nil agis, dare verba speras mihi te posse, furcifer. '''GR.''' Quo colore est, hoc colore capiuntur pauxilluli;{{r|4.3.65|65}} sunt alii puniceo corio, magni item; atque atri. '''TRACH.''' Scio. Tu hercle, opino, in vidulum te bis convertes, nisi caves: fiet tibi puniceum corium, postea atrum denuo.{{l|1000}} '''GRIP.''' Quod scelus hodie hoc inveni. '''TRACH.''' Verba facimus, it dies. Vide sis, cuius arbitratu nos vis facere. '''GRIP.''' Viduli{{r|4.3.70|70}} arbitratu. <nowiki>* * *</nowiki> ita enim vero. '''TRACH.''' Stultus es. '''GRIP.''' Salve, Thales. '''TRACH.''' Tu istunc hodie non feres, nisi das sequestrum aut arbitrum, quoius haec res arbitratu fiat. '''GRIP.''' Quaeso, sanus es?{{l|1005}} '''TRACH.''' Elleborosus sum. '''GRIP.''' At ego cerritus, hunc non amittam tamen. '''TRACH.''' Verbum etiam adde unum, iam in cerebro colaphos apstrudam tuo;{{r|4.3.75|75}} iam ego te hic, itidem quasi peniculus novos exurgeri solet, ni hunc amittis, exurgebo quidquid umoris tibist. '''GRIP.''' Tange: adfligam ad terram te itidem ut piscem soleo polypum.{{l|1010}} Vis pugnare? '''TRACH.''' Quid opust? Quin tu potius praedam divide. '''GRIP.''' Hinc tu nisi malum frunisci nil potes, ne postules.{{r|4.3.80|80}} Abeo ego hinc. '''TR.''' At ego hinc offlectam navem, ne quo abeas. Mane. '''GRIP.''' Si tu proreta isti navi es, ego gubernator ero. Mitte rudentem, sceleste. '''TRACH.''' Mittam: omitte vidulum.{{l|1015}} '''GRIP.''' Numquam hercle hinc hodie ramenta fies fortunatior. '''TRACH.''' Non probare pernegando mihi potes, nisi pars datur{{r|4.3.85|85}} aut ad arbitrum reditur aut sequestro ponitur. '''GRIP.''' Quemne ego excepi in mari— '''TRACH.''' At ego inspectavi e litore. '''GRIP.''' Mea opera, labore et rete et horia? '''TRACH.''' Numqui minus,{{l|1020}} si veniat nunc dominus cuiust, ego qui inspectavi procul te hunc habere, fur sum quam tu? '''GRIP.''' Nihilo. '''TRACH.''' Mane, mastigia:{{r|4.3.90|90}} quo argumento socius non sum, et fur sum? Fac dum ex te sciam. '''GRIP.''' Nescio, neque ego istas vestras leges urbanas scio, nisi quia hunc meum esse dico. '''TRACH.''' Et ego item esse aio meum.{{l|1025}} '''GRIP.''' Mane, iam repperi quo pacto nec fur nec socius sies. '''TRACH.''' Quo pacto? '''GRIP.''' Sine me hinc abire, tu abi tacitus tuam viam;{{r|4.3.95|95}} nec tu me cuiquam indicassis neque ego tibi quicquam dabo; tu taceto, ego mussitabo: hoc optimum atque aequissimum est. '''TRACH.''' Ecquid condicionis audes ferre? '''GRIP.''' Iam dudum fero:{{l|1030}} ut abeas, rudentem amittas, mihi molestus ne sies. '''TR.''' Mane, dum refero condicionem. '''GR.''' Te, opsecro hercle, aufer modo.{{r|4.3.100|100}} '''TRACH.''' Ecquem in his locis novisti? '''GRIP.''' Oportet vicinos meos. '''TR.''' Vbi tu hic habitas? '''GR.''' Porro illic longe usque in campis ultimis. '''TRACH.''' Vin qui in hac villa habitat, eius arbitratu fieri?{{l|1035}} '''GRIP.''' Paulisper remitte restem, dum concedo et consulo. '''TRACH.''' Fiat. '''GRIP.''' Euge, salva res est, praeda haec perpetua est mea;{{r|4.3.105|105}} ad meum erum arbitrum vocat me hic intra praesepis meas: numquam hercle hodie abiudicabit ab suo triobolum. Ne iste haud scit quam condicionem tetulerit. Ibo ad arbitrum.{{l|1040}} '''TR.''' Quid igitur? '''GR.''' Quamquam istuc esse ius meum certo scio, fiat istuc potius, quam nunc pugnem tecum. '''TRACH.''' Nunc places.{{r|4.3.110|110}} '''GRIP.''' Quamquam ad ignotum arbitrum me appellis, si adhibebit fidem, etsist ignotus, notus: si non, notus ignotissimust.</poem> ===<span id='4.4.0'></span>IV.iv=== <poem>[DAEMONES ⸱ PALAESTRA ⸱ AMPELISCA ⸱ GRIPVS ⸱ TRACHALIO]<br>'''DAEMONES''' Serio edepol, quamquam vobis <volo> quae voltis, mulieres,{{l|1045}} metuo, propter vos ne uxor mea med extrudat aedibus, quae me paelices adduxe dicet ante oculos suos. Vos confugite in aram potius quam ego. '''PVELLAE''' Miserae periimus. '''DAEM.''' Ego vos salvas sistam, ne timete. Sed quid vos foras{{r|4.4.5|5}} prosequimini? Quoniam ego adsum, faciet nemo iniuriam;{{l|1050}} ite, inquam, domum ambo nunciam ex praesidio praesides. '''GRIP.''' O ere, salve. '''DAEM.''' Salve, Gripe. Quid fit? '''TRACH.''' Tuosne hic servos est? '''GRIP.''' Haud pudet. '''TRACH.''' Nil ago tecum. '''GRIP.''' Ergo abi hinc sis. '''TRACH.''' Quaeso responde, senex: tuos hic servost? '''DA.''' Meus est. '''TR.''' Em istuc optime, quando tuost.{{r|4.4.10|10}} Iterum te saluto. '''DAEM.''' Et ego te. Tune es qui haud multo prius{{l|1055}} abiisti hinc erum accersitum? '''TR.''' Ego is sum. '''DA.''' Quid nunc vis tibi? '''TR.''' Nempe hic tuos est? '''DA.''' Meus est. '''TR.''' Istuc optime, quando tuost. '''DA.''' Quid negotist? '''TR.''' Vir scelestus illic est. '''DA.''' Quid fecit tibi vir scelestus? '''TRACH.''' Homini ego isti talos subfringi volo.{{r|4.4.15|15}} '''DAEM.''' Quid est? Qua de re litigatis nunc inter vos? '''TRACH.''' Eloquar.{{l|1060}} '''GR.''' Immo ego eloquar. '''TR.''' Ego, opinor, rem facesso. '''GR.''' Si quidem sis pudicus, hinc facessas. '''DAEM.''' Gripe, animum advorte ac tace. '''GR.''' Vtin istic prius dicat? '''DA.''' Audi. Loquere tu. '''GR.''' Alienon prius quam tuo dabis orationem? '''TRACH.''' Vt nequitur comprimi.{{r|4.4.20|20}} Ita ut occepi dicere, illum quem dudum <e fano foras>{{l|1065}} lenonem extrusisti, hic eius vidulum eccillum <tenet>. '''GR.''' Non habeo. '''TR.''' Negas quod oculis video? '''GR.''' At ne videas velim. Habeo, non habeo: quid tu me curas quid rerum geram? '''TRACH.''' Quo modo habeas, id refert, iurene anne iniuria.{{r|4.4.25|25}} '''GRIP.''' Ni istum cepi, nulla causa est quin me condones cruci;{{l|1070}} si in mari reti prehendi, qui tuom potiust quam meum? '''TR.''' Verba dat. Hoc modo res gesta est ut ego dico. '''GR.''' Quid tu ais? '''TRACH.''' Quod primarius vir dicat: comprime hunc sis, si tuost. '''GRIP.''' Quid? Tu idem mihi vis fieri quod erus consuevit tibi?{{r|4.4.30|30}} Si ille te comprimere solitust, hic noster nos non solet.{{l|1075}} '''DAEM.''' Verbo illo modo ille vicit. Quid nunc tu vis? Dic mihi. '''TRACH.''' Equidem ego neque partem posco mi istinc de istoc vidulo neque meum esse hodie umquam dixi; sed isti inest cistellula huius mulieris, quam dudum dixi fuisse liberam.{{r|4.4.35|35}} '''DAEM.''' Nempe tu hanc dicis quam esse aiebas dudum popularem meam?{{l|1080}} '''TRACH.''' Admodum; et ea quae olim parva gestavit crepundia istic in ista cistula insunt, quae isti inest in vidulo. Hoc neque isti usust, et illi miserae suppetias feret, si id dederit, qui suos parentis quaerat. '''DAEM.''' Faciam ut det. Tace.{{r|4.4.40|40}} '''GRIP.''' Nil hercle ego sum isti daturus. '''TRACH.''' Nil peto nisi cistulam{{l|1085}} et crepundia. '''GRIP.''' Quid si ea sunt aurea? '''TRACH.''' Quid istuc tua? Aurum auro expendetur, argentum argento exaequabitur. '''GRIP.''' Fac sis aurum ut videam, post ego faciam ut videas cistulam. '''DAEM.''' Cave malo ac tace tu. Tu perge ut occepisti dicere.{{r|4.4.45|45}} '''TRACH.''' Vnum te obsecro, ut ted huius commiserescat mulieris,{{l|1090}} si quidem hic lenonis eiust vidulus, quem suspicor; hic, nisi de opinione, certum nil dico tibi. '''GRIP.''' Viden? Scelestus aucupatur. '''TRACH.''' Sine me ut occepi loqui. Si scelesti illius est hic, cuius dico, vidulus,{{r|4.4.50|50}} haec poterunt novisse: ostendere his iube. '''GRIP.''' Ain? Ostendere?{{l|1095}} '''DAEM.''' Haud iniquom dicit, Gripe, ut ostendatur vidulus. '''G.''' Immo hercle insignite inique. '''D.''' Quidum? '''G.''' Quia, si ostendero, continuo hunc novisse dicent scilicet. '''TRACH.''' Scelerum caput, ut tute es, item omnis censes esse, periuri caput?{{r|4.4.55|55}} '''GRIP.''' Omnia istaec ego facile patior, dum hic hinc a me sentiat.{{l|1100}} '''TRACH.''' At qui nunc abs te stat, verum hinc * ibi testimonium. '''DAEM.''' Gripe, advorte animum. Tu paucis expedi, quid postulas. '''TRACH.''' Dixi equidem, sed si parum intellexti, dicam denuo. Hasce ambas, ut dudum dixi, ita esse oportet liberas:{{r|4.4.60|60}} haec Athenis parva fuit virgo surpta. '''GRIP.''' Dic mihi,{{l|1105}} quid id ad vidulum [pertinet], servae sint istae an <fuerint> liberae? '''TRACH.''' Omnia iterum vis memorari, scelus, ut defiat dies. '''DAEM.''' Apstine maledictis et mihi quod rogavi dilue. '''TRACH.''' Cistellam isti inesse oportet caudeam in isto vidulo,{{r|4.4.65|65}} ubi sunt signa qui parentes noscere haec possit suos,{{l|1110}} quibuscum periit parva Athenis, sicuti dixi prius. '''GRIP.''' Iuppiter te dique perdant. Quid ais, vir venefice? Quid, istae mutae sunt, quae pro se fabulari non queant? '''TRACH.''' Eo tacent, quia tacitast <melior> mulier semper quam loquens.{{r|4.4.70|70}} '''GRIP.''' Tum pol tu pro portione nec vir nec mulier mihi es.{{l|1115}} '''T.''' Quidum? '''G.''' Quia enim neque loquens es neque tacens umquam bonus. Quaeso, enumquam hodie licebit mihi loqui? '''DAEM.''' Si praeterhac <unum> verbum faxis hodie, ego tibi comminuam caput. '''TRACH.''' Vt id occepi dicere, senex, eam te quaeso cistulam{{r|4.4.75|75}} ut iubeas hunc reddere illis; ob eam si quid postulat{{l|1120}} sibi mercedis, dabitur: aliud quidquid ibi est habeat sibi. '''GRIP.''' Nunc demum istuc dicis, quoniam ius meum esse intellegis: dudum dimidiam petebas partem. '''TRACH.''' Immo etiam nunc peto. '''GRIP.''' Vidi petere miluom, etiam cum nihil auferret tamen.{{r|4.4.80|80}} '''DAEM.''' Non ego te comprimere possum sine malo? '''GRIP.''' Si istic tacet,{{l|1125}} ego tacebo; si iste loquitur, sine me pro parte loqui. '''DAEM.''' Cedo modo mihi vidulum istum, Gripe. '''GRIP.''' Concedam tibi, ac, si istorum nil sit, ut mihi reddas. '''DAEM.''' Reddetur. '''GRIP.''' Tene. '''DAEM.''' Audi nunciam, Palaestra atque Ampelisca, hoc quod loquor.{{r|4.4.85|85}} Estne hic vidulus ubi cistellam tuam inesse aiebas? '''PAL.''' Is est.{{l|1130}} '''GRIP.''' Perii hercle ego miser, uti, prius quam plane aspexit, ilico eum esse dixit. '''PAL.''' Faciam ego hanc rem <ex procliva pla>nam tibi. Cistellam isti inesse oportet caudeam in isto vidulo. Ibi ego dicam quidquid inerit nominatim: tu mihi{{r|4.4.90|90}} nullum ostenderis; si falsa dicam, frustra dixero,{{l|1135}} vos tamen istaec, quidquid istic inerit, vobis habebitis; sed si erunt vera, tum opsecro te, ut mea mi reddantur. '''DAEM.''' Placet. Ius merum oras meo quidem animo. '''GRIP.''' At meo hercle <iniuriam>. Quid si ista aut superstitiosa aut hariolast atque omnia,{{r|4.4.95|95}} quidquid insit, vera dicet? Anne habebit hariola?{{l|1140}} '''DAEM.''' Non feret, nisi vera dicet: nequiquam hariolabitur. Solve vidulum ergo, ut quid sit verum quam primum sciam. '''GRIP.''' Hoc habet, solutust. '''DAEM.''' Aperi. Video cistellam. Haecinest? '''PAL.''' Istaec est. O mei parentes, hic vos conclusos gero,{{r|4.4.100|100}} huc opesque spesque vestrum cognoscendum condidi.{{l|1145}} '''GRIP.''' Tum tibi hercle deos iratos esse oportet, quisquis es, quae parentis tam in angustum tuos locum compegeris. '''DAEM.''' Gripe, accede huc; tua res agitur. Tu, puella, istinc procul dicito quid insit et qua facie, memorato omnia.{{r|4.4.105|}} Si hercle tantillum peccassis, quod posterius postules{{l|1150}} te ad verum convorti, nugas, mulier, magnas egeris. '''GRIP.''' Ius bonum oras. '''TRACH.''' Edepol haud te orat, nam tu iniuriu's. '''DAEM.''' Loquere nunciam, puella. Gripe, animum advorte ac tace. '''PAL.''' Sunt crepundia. '''DAEM.''' Ecca video. '''GRIP.''' Perii in primo proelio.{{r|4.4.110|110}} Mane, ne ostenderis. '''DAEM.''' Qua facie sunt? Responde ex ordine.{{l|1155}} '''PAL.''' Ensiculust aureolus primum litteratus. '''DAEM.''' Dice dum, in eo ensiculo litterarum quid est? '''PAL.''' Mei nomen patris. Post altrinsecust securicula ancipes, itidem aurea litterata: ibi matris nomen in securiculast. '''DAEM.''' Mane.{{r|4.4.115|115}} Dic, in ensiculo quid nomen est paternum? '''PAL.''' Daemones.{{l|1160}} '''DAEM.''' Di immortales, ubi loci sunt spes meae? '''GRIP.''' Immo edepol meae? '''TRACH.''' Pergite, opsecro, continuo. '''GRIP.''' Placide, aut i in malam crucem. '''DAEM.''' Loquere matris nomen hic quid in securicula siet. '''PAL.''' Daedalis. '''DAEM.''' Di me servatum cupiunt. '''GRIP.''' At me perditum.{{r|4.4.120|120}} '''DAEM.''' Filiam meam esse hanc oportet, Gripe. '''GRIP.''' Sit per me quidem.{{l|1165}} Qui te di omnes perdant, qui me hodie oculis vidisti tuis, meque adeo scelestum, qui non circumspexi centiens, prius me ne quis inspectaret quam rete extraxi ex aqua. '''PAL.''' Post sicilicula argenteola et duae conexae maniculae et{{r|4.4.125|125}} sucula. '''GRIP.''' Quin tu i dierecta, cum sucula et cum porculis.{{l|1170}} '''PAL.''' Et bulla aurea est, pater quam dedit mi natali die. '''DAEM.''' Ea est profecto. Contineri quin complectar non queo. Filia mea, salve. Ego is sum qui te produxi pater, ego sum Daemones, et mater tua eccam hic intus Daedalis.{{r|4.4.130|130}} '''PAL.''' Salve, mi pater insperate. '''DAEM.''' Salve. Ut te amplector libens.{{l|1175}} '''TRACH.''' Volup est cum istuc ex pietate vestra vobis contigit. '''DAEM.''' Cape dum, hunc si potes fer intro vidulum, age, Trachalio. '''TRACH.''' Ecce Gripi scelera. Cum istaec res male evenit tibi, Gripe, gratulor. '''DAEM.''' Age eamus, mea gnata, ad matrem tuam,{{r|4.4.135|135}} quae ex te poterit argumentis hanc rem magis exquirere,{{l|1180}} quae te magis tractavit magisque signa pernovit tua.— '''TRACH.''' Eamus intro omnes, quando operam promiscam damus.— '''P.''' Sequere me, Ampelisca.— '''A.''' Cum te di amant, voluptati est mihi.— '''GRIP.''' Sumne ego scelestus, qui illunc hodie excepi vidulum?{{r|4.4.140|140}} Aut cum excepi, qui non alicubi in solo abstrusi loco?{{l|1185}} Credebam edepol turbulentam praedam eventuram mihi, quia illa mihi tam turbulenta tempestate evenerat. Credo edepol ego illic inesse argenti et auri largiter. Quid meliust, quam ut hinc intro abeam et me suspendam clanculum,{{r|4.4.145|145}} saltem tantisper dum abscedat haec a me aegrimonia?—{{l|1190}}</poem> ===<span id='4.5.0'></span>IV.v=== <poem>[DAEMONES]<br>'''DAEMONES''' Pro di immortales, quis me est fortunatior, qui ex improviso filiam inveni meam? Satin si cui homini dei esse bene factum volunt, aliquo illud pacto optingit optatum piis? Ego hodie neque speravi neque <illud> credidi:{{l|1195}} is improviso filiam inveni tamen;{{r|4.5.5|5}} et eam de genere summo adulescenti dabo ingenuo, Atheniensi et cognato meo. Ego eum adeo arcessi huc ad me quam primum volo, iussique exire huc servom eius, ut ad forum{{l|1200}} iret; nondum egressum esse eum, id miror tamen.{{r|4.5.10|10}} Accedam, opinor, ad fores. Quid conspicor? Uxor complexa collo retinet filiam. Nimis paene inepta atque odiosa eius amatiost.</poem> ===<span id='4.6.0'></span>IV.vi=== <poem>[DAEMONES ⸱ TRACHALIO]<br>'''DAEMONES''' Aliquando osculando meliust, uxor, pausam fieri;{{l|1205}} atque adorna, ut rem divinam faciam, cum intro advenero, Laribus familiaribus, cum auxerunt nostram familiam. Sunt domi agni et porci sacres. Sed quid istum remoramini, mulieres, Trachalionem? Atque optime eccum exit foras.{{r|4.6.5|5}} '''TRACHALIO''' Vbi ubi erit, iam investigabo et mecum ad te adducam simul{{l|1210}} Plesidippum. '''DAEM.''' Eloquere ut haec res optigit de filia; eum roga, ut relinquat alias res et huc veniat. '''TRACH.''' Licet. '''DAEM.''' Dicito daturum meam illi filiam uxorem. '''TRACH.''' Licet. '''DAEM.''' Et patrem eius me novisse et mi esse cognatum. '''TRACH.''' Licet.{{r|4.6.10|10}} '''D.''' Sed propera. '''T.''' Licet. '''D.''' Iam hic fac sit, cena ut curetur. '''T.''' Licet.{{l|1215}} '''DAEM.''' Omnian licet? '''TRACH.''' Licet. Sed scin quid est quod te volo? Quod promisisti ut memineris, hodie ut liber sim. '''DAEM.''' Licet. '''TRACH.''' Fac ut exores Plesidippum, ut me <manu> emittat. '''DAEM.''' Licet. '''TRACH.''' Et tua filia facito oret: facile exorabit. '''DAEM.''' Licet.{{r|4.6.15|15}} '''TRACH.''' Atque ut mi Ampelisca nubat, ubi ego sim liber. '''DAEM.''' Licet.{{l|1220}} '''TRACH.''' Atque ut gratum mi beneficium factis experiar. '''DAEM.''' Licet. '''TRACH.''' Omnian licet? '''DAEM.''' Licet: tibi rursum refero gratiam. Sed propera ire in urbem actutum et recipe te huc rursum. '''T.''' Licet. Iam hic ero. Tu interibi adorna ceterum quod opust.— '''DAEM.''' Licet.{{r|4.6.20|20}} Hercules istum infelicet cum sua licentia;{{l|1225}} ita meas replevit auris, quidquid memorabam, licet.</poem> ===<span id='4.7.0'></span>IV.vii=== <poem>[GRIPVS ⸱ DAEMONES]<br>'''GRIPVS''' Quam mox licet te compellare, Daemones? '''DAEM.''' Quid est negoti, Gripe? '''GRIP.''' De illo vidulo: si sapias, sapias; habeas quod di dant boni. '''DAEM.''' Aequom videtur tibi, ut ego, alienum quod est,{{l|1230}} meum esse dicam? '''GRIP.''' Quodne ego inveni in mari?{{r|4.7.5|5}} '''DAEM.''' Tanto illi melius optigit qui perdidit; tuom esse nihilo magis oportet vidulum. '''GRIP.''' Isto tu pauper es, quom nimis sancte pius. '''DAEM.''' O Gripe, Gripe, in aetate hominum plurimae{{l|1235}} fiunt trasennae, ubi decipiuntur dolis.{{r|4.7.10|10}} Atque edepol in eas plerumque esca imponitur: quam si quis avidus poscit escam avariter, decipitur in trasenna avaritia sua. Ille qui consulte, docte atque astute cavet,{{l|1240}} diutine uti bene licet partum bene.{{r|4.7.15|15}} Mihi istaec videtur praeda praedatum irier, ut cum maiore dote abeat quam advenerit. Egone ut quod ad me allatum esse alienum sciam, celem? Minime istuc faciet noster Daemones.{{l|1245}} Semper cavere hoc sapientis aequissimumst,{{r|4.7.20|20}} ne conscii sint ipsi malefici suis. Ego mihi cum † lusi nil moror ullum lucrum. '''GRIP.''' Spectavi ego pridem comicos ad istunc modum sapienter dicta dicere atque eis plaudier,{{l|1250}} cum illos sapientis mores monstrabant poplo:{{r|4.7.25|25}} sed cum inde suam quisque ibant divorsi domum, nullus erat illo pacto ut illi iusserant. '''DAEM.''' Abi intro, ne molestu's, linguae tempera. Ego tibi daturus nil sum, ne tu frustra sis.{{l|1255}} '''GRIP.''' At ego deos quaeso, ut quidquid in illo vidulost,{{r|4.7.30|30}} si aurum si argentum est, omne id ut fiat cinis.— '''DAEM.''' Illuc est quod nos nequam servis utimur. Nam illic cum † servo si quo congressus foret, et ipsum sese et illum furti adstringeret;{{l|1260}} dum praedam habere se censeret, interim{{r|4.7.35|35}} praeda ipsus esset, praeda praedam duceret. Nunc hinc intro ibo et sacrificabo, postibi iubebo nobis cenam continuo coqui.—</poem> ===<span id='4.8.0'></span>IV.viii=== <poem>[PLESIDIPPVS ⸱ TRACHALIO]<br>'''PLESIDIPPVS''' Iterum mihi istaec omnia itera, mi anime, mi Trachalio,{{l|1265}} mi liberte, mi patrone potius, immo mi pater. Repperit patrem Palaestra suom atque matrem? '''TRACHALIO''' Repperit. '''PLES.''' Et popularis est? '''TRACH.''' Opino. '''PLES.''' Et mihi nuptura est? '''TRACH.''' Suspicor. '''PLES.''' Censen hodie despondebit eam mihi, quaeso? '''TRACH.''' Censeo.{{r|4.8.5|5}} '''PLES.''' Quid? Patri etiam gratulabor cum illam invenit? '''TRACH.''' Censeo.{{l|1270}} '''P.''' Quid matri eius? '''T.''' Censeo. '''P.''' Quid ergo censes? '''T.''' Quod rogas, censeo. '''PLES.''' Dic ergo quanti censes? '''TRACH.''' Egone? Censeo. '''PLES.''' Adsum equidem, ne censionem semper facias. '''TRACH.''' Censeo. '''P.''' Quid si curram? '''T.''' Censeo. '''P.''' An sic potius placide? '''T.''' Censeo.{{r|4.8.10|10}} '''P.''' Etiamne eam adveniens salutem? '''T.''' Censeo. '''P.''' Etiam patrem?{{l|1275}} '''T.''' Censeo. '''P.''' Post eius matrem? '''T.''' Censeo. '''P.''' Quid postea? Etiamne adveniens complectar eius patrem? '''TRACH.''' Non censeo. '''P.''' Quid matrem? '''T.''' Non censeo. '''P.''' Quid eampse illam? '''T.''' Non censeo. '''PLES.''' Perii, dilectum dimisit. Nunc non censet, cum volo.{{r|4.8.15|15}} '''T.''' Sanus non es. Sequere.— '''P.''' Duc me, mi patrone, quo libet.—{{l|1280}}</poem> ==ACTVS V== ===<span id='5.1.0'></span>V.i=== <poem>[LABRAX]<br>'''LABRAX''' Quis me est mortalis miserior qui vivat alter hodie, quem ad recuperatores modo damnavit Plesidippus? Abiudicata a me modo est Palaestra. Perditus sum. Nam lenones ex Gaudio credo esse procreatos, ita omnes mortales, si quid est mali lenoni, gaudent.{{l|1285}}{{r|5.1.5|5}} Nunc alteram illam quae mea est visam huc in Veneris fanum, saltem ut eam abducam, de bonis quod restat reliquiarum.</poem> ===<span id='5.2.0'></span>V.ii=== <poem>[GRIPVS ⸱ LABRAX]<br>'''GRIPVS''' Numquam edepol hodie ad vesperum Gripum inspicietis vivom, nisi vidulus mihi redditur. '''LABR.''' Perii, cum mentionem fieri audio usquam viduli <nowiki>* * *</nowiki> quasi palo pectus tundat.{{l|1290}} '''GRIP.''' Istic scelestus liber est: ego qui in mari prehendi reti atque excepi vidulum, ei dare negatis quicquam.{{r|5.2.5|5}} '''LABR.''' Pro di immortales, suo mihi hic sermone arrexit aures. '''GRIP.''' Cubitum hercle longis litteris signabo iam usquequaque, si quis perdiderit vidulum cum auro atque argento multo,{{l|1295}} ad Gripum ut veniat. Non feretis istum, ut postulatis. '''LABR.''' Meum hercle illic homo vidulum scit qui habet, ut ego opinor.{{r|5.2.10|10}} Adeundus mihi illic est homo. Di, quaeso, subvenite. '''GRIP.''' Quid me intro revocas? Hoc volo hic ante ostium extergere. Nam hoc quidem pol e robigine, non est e ferro factum,{{l|1300}} ita quanto magis extergeo, rutilum atque tenuius fit. † nam quidem hoc venenatumst verum: ita in manibus consenescit.{{r|5.2.15|15}} '''L.''' Adulescens, salve. '''G.''' Di te ament cum inraso capite. '''L.''' Quid fit? '''G.''' Verum extergetur. '''L.''' Vt vales? '''G.''' Quid tu? Num medicus, quaeso, es? '''LABR.''' Immo edepol una littera plus sum quam medicus. '''GRIP.''' Tum tu{{l|1305}} mendicus es? '''LABR.''' Tetigisti acu. '''GRIP.''' Videtur digna forma. Sed quid tibi est? '''LABR.''' Hac proxima nocte in mari elavi.{{r|5.2.20|20}} Confracta est navis, perdidi quidquid erat miser ibi omne. '''GRIP.''' Quid perdidisti? '''LABR.''' Vidulum cum auro atque argento multo. '''GRIP.''' Ecquid meministi, in vidulo qui periit quid ibi infuerit?{{l|1310}} '''LABR.''' Quid refert, qui periit tamen? Sine hoc, aliud fabulemur. '''GRIP.''' Quid si ego sciam qui invenerit? Volo ex te scire signa.{{r|5.2.25|25}} '''LABR.''' Nummi octingenti aurei in marsuppio infuerunt, praeterea centum minaria Philippa in pasceolo sorsus. '''GRIP.''' Magna hercle praedast, largiter mercedis indipiscar;{{l|1315}} di homines respiciunt: bene ego hinc praedatus ibo. Profecto huius est vidulus. Perge alia tu expedire.{{r|5.2.30|30}} '''LABR.''' Talentum argenti commodum magnum inerat in crumina, praeterea sinus, cantharus, epichysis, gaulus, cyathus. '''GRIP.''' Papae, divitias tu quidem habuisti luculentas.{{l|1320}} '''LABR.''' Miserum istuc verbum et pessimum est, habuisse, et nihil habere. '''GRIP.''' Quid dare velis, qui istaec tibi investiget indicetque?{{r|5.2.35|35}} Eloquere propere celeriter. '''LABR.''' Nummos trecentos. '''GRIP.''' Tricas. '''L.''' Quadringentos. '''G.''' Tramas putidas. '''L.''' Quingentos. '''G.''' Cassam glandem. '''LABR.''' Sescentos. '''GRIP.''' Curculiunculos minutos fabulare.{{l|1325}} '''LABR.''' Dabo septingentos. '''GRIP.''' Os calet tibi, nunc id frigefactas. '''LABR.''' Mille dabo nummum. '''GRIP.''' Somnias. '''LABR.''' Nihil addo. '''GRIP.''' Abi igitur. '''LABR.''' Audi:{{r|5.2.40|40}} si hercle abiero hinc, hic non ero. Vin centum et mille? '''GRIP.''' Dormis. '''LABR.''' Eloquere quantum postules. '''GRIP.''' Quo nihil invitus addas: talentum magnum. Non potest triobolum hinc abesse.{{l|1330}} Proin tu vel aias vel neges. '''LABR.''' Quid istic? Necessum est, video: dabitur talentum. '''GRIP.''' Accede dum huc: Venus haec volo adroget te.{{r|5.2.45|45}} '''LABR.''' Quod tibi libet id mi impera. '''GRIP.''' Tange aram hanc Veneris. '''LABR.''' Tango. '''G.''' Per Venerem hanc iurandum est tibi. '''L.''' Quid iurem? '''G.''' Quod iubebo. '''LABR.''' Praei verbis quidvis. Id quod domi est, numquam ulli supplicabo.{{l|1335}} '''G.''' Tene aram hanc. '''L.''' Teneo. C. Deiera te mi argentum daturum eodem die, <tui> viduli ubi sis potitus. '''LABR.''' Fiat.{{r|5.2.50|50}} '''GRIP.''' Venus Cyrenensis, testem te testor mihi, si vidulum illum, quem ego in navi perdidi, cum auro atque argento salvom investigavero{{l|1340}} isque in potestatem meam pervenerit, tum ego huic Gripo, inquito, et me tangito—{{r|5.2.55|55}} '''LABR.''' Tum ego huic Gripo— dico, Venus, ut tu audias— talentum argenti magnum continuo dabo. '''GRIP.''' Si <quid> fraudassis, dic ut te in quaestu tuo{{l|1345}} Venus eradicet, caput atque aetatem tuam. Tecum hoc habeto tamen, ubi iuraveris.{{r|5.2.60|60}} '''LABR.''' Illaec advorsum si quid peccasso, Venus, veneror te ut omnes miseri lenones sient. '''GRIP.''' Tamen fiet, etsi tu fidem servaveris.{{l|1350}} Tu hic opperire, iam ego faxo exibit senex; eum tu continuo vidulum reposcito.—{{r|5.2.65|65}} '''LABR.''' Si maxime mi illum reddiderit vidulum, non ego illi hodie debeo triobolum. Meus arbitratust, lingua quod iuret mea.{{l|1355}} Sed conticiscam: eccum exit et ducit senem.</poem> ===<span id='5.3.0'></span>V.iii=== <poem>[GRIPVS ⸱ DAEMONES ⸱ LABRAX]<br>'''GRIPVS''' Sequere hac. '''DAEMONES''' Vbi istic lenost? '''GRIP.''' Heus tu. Em tibi, hic habet vidulum. '''DAEM.''' Habeo et fateor esse apud me, et, si tuos est, habeas tibi. Omnia, ut quidquid infuit, ita salva sistentur tibi. Tene, si tuost. '''LABR.''' O di immortales, meus est. Salve, vidule.{{l|1360}} '''D.''' Tuosne est? '''L.''' Rogitas? Si quidem hercle Iovis fuit, meus est tamen.{{r|5.3.5|5}} '''DAEM.''' Omnia insunt salva; una istinc cistella excepta est modo cum crepundiis, quibuscum hodie filiam inveni meam. '''LABR.''' Quam? '''DAEM.''' Tua quae fuit Palaestra, ea filia inventast mea. '''LABR.''' Bene mehercle factum est. Cum istaec res tibi ex sententia{{l|1365}} pulchre evenit, gaudeo. '''DAEM.''' Istuc facile non credo tibi.{{r|5.3.10|10}} '''LABR.''' Immo hercle, ut scias gaudere me, mihi triobolum ob eam ne duis, condono te. '''DAEM.''' Benigne edepol facis. '''L.''' Immo tu quidem hercle vero. '''G.''' Heus tu, iam habes vidulum. '''L.''' Habeo. '''G.''' Propera. '''L.''' Quid properabo? '''G.''' Reddere argentum mihi.{{l|1370}} '''L.''' Neque edepol tibi do, neque quicquam debeo. '''G.''' Quae haec factio est?{{r|5.3.15|15}} Non debes? '''LABR.''' Non hercle vero. '''GRIP.''' Non tu iuratus mihi es? '''LABR.''' Iuratus sum, et nunc iurabo, si quid voluptati est mihi: ius iurandum rei servandae, non perdendae conditum est. '''GRIP.''' Cedo sis mihi talentum magnum argenti, periurissime.{{l|1375}} '''DAEM.''' Gripe, quod tu istum talentum poscis? '''GRIP.''' Iuratust mihi{{r|5.3.20|20}} dare. '''LABR.''' Libet iurare. Tun meo pontifex peiurio es? '''DAEM.''' Qua pro re argentum promisit hic tibi? '''GRIP.''' Si vidulum hunc redegissem in potestatem eius, iuratust dare mihi talentum magnum argenti. '''LABR.''' Cedo quicum habeam iudicem,{{l|1380}} ni dolo malo instipulatus sis nive etiamdum <haud> siem{{r|5.3.25|25}} quinque et viginti annos natus. '''G.''' Habe cum hoc. '''L.''' Aliost opus. '''DAEM.''' Iam ab isto auferre haud <potis> sim, si istunc condemnavero. Promisistin huic argentum? '''LABR.''' Fateor. '''DAEM.''' Quod servo <meo> promisisti, meum esse oportet, ne tu, leno, postules{{l|1385}} te hic fide lenonia uti: non potes. '''GRIP.''' Iam te ratu's{{r|5.3.30|30}} nactum hominem quem defraudares? Dandum huc argentum est probum: id ego continuo huic dabo adeo, me ut hic emittat manu. '''DAEM.''' Quando ergo erga te benignus <ego> fui atque opera mea haec tibi sunt servata— '''GRIP.''' Immo hercle mea, ne tu dicas tua.{{l|1390}} '''DAEM.''' Si sapies, tacebis— tum te mihi benigne itidem addecet{{r|5.3.35|35}} bene merenti bene referre gratiam. '''LABR.''' Nempe pro meo iure oras? '''DAEM.''' Mirum quin tuom ius meo periclo aps te expetam. '''GRIP.''' Salvos sum, leno labascit, libertas portenditur. '''DAEM.''' Vidulum istunc ille invenit, illud mancipium meum est;{{l|1395}} ego tibi hunc porro servavi cum magna pecunia.{{r|5.3.40|40}} '''LABR.''' Gratiam habeo, et de talento nulla causa est quin feras, quod isti sum iuratus. '''GRIP.''' Heus tu, mihi dato ergo, si sapis. '''DAEM.''' Tacen an non? '''GRIP.''' Tu meam rem simulas agere, tibi mu <nowiki>* * *</nowiki> . Non hercle istoc me intervortes, si aliam praedam perdidi.{{l|1400}} '''DAEM.''' Vapulabis, verbum si addis istuc unum. '''GRIP.''' Vel hercle enica,{{r|5.3.45|45}} non tacebo umquam alio pacto, nisi talento comprimor. '''LABR.''' Tibi operam hic quidem dat. Tace. '''DAEM.''' Concede hoc tu, leno. '''LABR.''' Licet. '''GRIP.''' Palam age, nolo ego murmurillum neque susurrum fieri. '''DAEM.''' Dic mihi, quanti illam emisti tuam alteram mulierculam,{{l|1405}} Ampeliscam? '''LABR.''' Mille nummum denumeravi. '''DAEM.''' Vin tibi{{r|5.3.50|50}} condicionem luculentam ferre me? '''LABR.''' Sane volo. '''D.''' Dividuom talentum faciam. '''L.''' Bene facis. '''D.''' Pro illa altera, libera ut sit, dimidium tibi sume, dimidium huc cedo. '''LABR.''' Maxime. '''DAEM.''' Pro illo dimidio ego Gripum emittam manu,{{l|1410}} quem propter tu vidulum et ego gnatam inveni. '''LABR.''' Bene facis,{{r|5.3.55|55}} gratiam habeo magnam. '''GRIP.''' Quam mox mi argentum ergo redditur? '''DAEM.''' Res soluta est, Gripe. Ego habeo. '''GRIP.''' At ego me hercle mavolo. '''DAEM.''' Nihil hercle hic tibi est, ne tu speres. Iuris iurandi volo gratiam facias. '''GRIP.''' Perii hercle. Nisi me suspendo, occidi.{{l|1415}} Numquam hercle iterum defraudabis me quidem post hunc diem.{{r|5.3.60|60}} '''DAEM.''' Hic hodie cenato, leno. '''LABR.''' Fiat, condicio placet. '''DAEM.''' Sequimini intro. Spectatores, vos quoque ad cenam vocem, ni daturus nil sim neque sit quicquam pollucti domi, nive adeo vocatos credam vos esse ad cenam foras.{{l|1420}} Verum si voletis plausum fabulae huic clarum dare,{{r|5.3.65|65}} comissatum omnes venitote ad me ad annos sedecim. Vos hic hodie cenatote ambo. '''LABR.''' Fiat. '''DAEM.''' Plausum date.</poem> <references/> <center>{{Bouton cliquable|[[#PERSONAE|ad initium operae]]}}</center> {{finis}} {{textquality|75%}} 40j5mvp50bm30b9rcd0h9fwbzgbru03 Pagina:Grammatica Germanicae Linguae 284.jpg 104 54816 264292 261354 2026-05-02T09:35:17Z Zbigad1970 32010 /* Uwierzytelniona */ 264292 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Zbigad1970" />{{rh||268}}</noinclude>{{ct|t=2|<big>Trimeter hypercatalectus</big>}} {{ct|t=-.3|con{{s}}tans {{s}}yllabis tredecim.}} <poem>{{gap|.4em}}&#9169;&ndash;{{gap|2em}}&#9169;&ndash;{{gap|2em}}&#9169;&ndash;{{gap|2em}}&#9169;&ndash;{{gap|2em}}&#9169;&ndash;{{gap|2em}}&#9169;&ndash;{{gap|2em}}&#9169; {{Bl|Nu lobet Gott, vnd preiſet ſeinen thewren namen, Sprecht, heilig, heilig, heilig iſt Gott ewig, Amen.}} {{gap|.4em}}&ndash;&#9169;{{gap|2em}}&ndash;&#9169;{{gap|2em}}&ndash;&#9169;{{gap|2em}}&ndash;&#9169;{{gap|2em}}&ndash;&#9169;{{gap|2em}}&ndash;&#9169;{{gap|2em}}&ndash; {{Bl|Saget lob vnd danck der heiligen Dreyfaltigkeit. Jzt und imerdar von ewigkeit zu ewigkeit.}}</poem> Pro uarietate {{et}} mixtura {{s}}pecierum iam enumeratarum, carmen aliud dicitur monocolon, aliud dicolon, aliud tricolon, aliud tetracolon: Et rur{{s}}us aliud mono{{s}}trophon, aliud di{{s}}trophon, aliud tri{{s}}trophon, aliud tetra{{s}}trophon, {{et}}c. Monocolon e{{s}}t, in quo omnes ver{{s}}us unius {{et}} eiu{{s}}dem {{s}}unt generis {{et}} {{s}}peciei, uidelicet omnes aut monometri aut dimetri aut trimetri, uel brachycatalecti, uel catalecti, uel hypercatalecti, vt: <poem>{{Bl|Der Menſch bald felt, Den Gott nicht helt.}}</poem> Vter{{que}} e{{s}}t Iambicus monometer acatalectus. {{nop}}<noinclude><references/> {{rh|||Dico-}}</noinclude> jead5i71d4b8rkxsgpq76xvvc8vr0za Pagina:Grammatica Germanicae Linguae 285.jpg 104 54817 264293 261347 2026-05-02T09:55:26Z Zbigad1970 32010 /* Uwierzytelniona */ 264293 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Zbigad1970" />{{rh||269}}</noinclude>Dicolon e{{s}}t, in quo aut duorum generum uer{{s}}us, aut eiu{{s}}dem generis du{{ae}} diuer{{s}}{{ae}} {{s}}pecies contexuntur, vt: <poem>{{Bl|Wir gleuben all an einen Gott, Schepffer Himels und der Erden, Der ſich zum Vater geben hat, Das wir ſeine Kinder werden, {{tet}}c.}}</poem> Primus {{et}} tertius e{{s}}t Iambicus dimeter acatalectus, {{s}}ecundus {{et}} quartus Trochaicus dimerer acatalectus. Aliud exemplum, in quo eiu{{s}}dem generis diuer{{s}}{{ae}} {{s}}pecies contexuntur: <poem>{{Bl|Ach Gott von Himel ſih darein, Vnd las dich des erbarmen, Wie wenig ſind der heilgen dein, Verlaſſen ſind wir armen, {{tet}}c.}}</poem> Primus {{et}} tertius e{{s}}t Iambicus di{{s}}meter acatalectus, {{s}}ecundus {{et}} quartus Iambicus dimeter catalecius. Tricolon e{{s}}t, cum aut vnius generis, aut duorum generum tres diuer{{s}}{{ae}} {{s}}pecies coniunguntur, vt: {{Bl|Verleih vns frieden gnediglich Herr Gott zu vnſern zeiten, Es iſt doch je kein ander nicht,}}<noinclude><references/> {{rh|||{{Bl|Der}}}}</noinclude> oo4yhbat9024hv0r6v31h6hoszlidlv Pagina:Grammatica Germanicae Linguae 286.jpg 104 54818 264294 261361 2026-05-02T10:06:34Z Zbigad1970 32010 /* Uwierzytelniona */ 264294 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Zbigad1970" />{{rh||270}}</noinclude><poem>{{Bl|Der für vns köndte ſtreiten, Denn du vnſer Gott alleine.}}</poem> Primus {{et}} tertius e{{s}}t Iambicus dimeter acatalectus: Secundus {{et}} quartus Iambicus dimeter catalectus: Vltimus Tochaicus dimeter acatalectus. Tetracolon e{{s}}t, in quo quatuor {{s}}pecies diuer{{s}}{{ae}}, {{s}}iue {{s}}int vnius {{et}} eiu{{s}}dem generis, {{s}}iue duorum, contexuntur, Vt: <poem>{{Bl|Ein feſte burg iſt vnſer Gott, Ein gute wehr vnd waffen. Er hilfft vns frey aus aller not, Die vns jzt hat betroffen. Der alt boſe feind, Mit ernſt ers jzt meint, Gros macht und viel liſt Sein grauſam rüſtung iſt, Auff erd iſt nicht ſeins gleichen.}}</poem> Primus {{et}} tertius e{{s}}t Iambicus dimeter acatalectus: Secundus, quartus, {{et}} ultimus, e{{s}}t Iambicus dimerer catalectus: Quintus, {{s}}extus, {{s}}eptimus, Trochaicus inonometer hypercatalectus:<noinclude><references/> {{rh|||Octa-}}</noinclude> cumhc7e99y9xmsbrxkaxv351jm1m52q Pagina:Grammatica Germanicae Linguae 287.jpg 104 54819 264295 261363 2026-05-02T10:22:48Z Zbigad1970 32010 /* Uwierzytelniona */ 264295 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Zbigad1970" />{{rh||271}}</noinclude>Octauus Iambicus dimeter brachycatalectus. Mono{{s}}trophon e{{s}}t, in quo uel omnes uer{{s}}us {{s}}unt {{graeca|ὁμοιοτέλευτοι,}} uel bini continui {{graeca|ἰσόῤῥυθμοι.}} Huius u{{s}}us e{{s}}t in narrationibus, {{s}}ententijs, prouerbijs, {{et}} com{{ae}}dijs. Di{{s}}trophon e{{s}}t in quo po{{s}}t duos uer{{s}}us diuer{{s}}orum generum uel {{s}}pecierum {{s}}ubijciuntur alij duo prioribus {{s}}imiles. Huius u{{s}}us, vt {{s}}equentium, e{{s}}t in canticis. Triſtrophon e{{s}}t, in quo tres uer{{s}}us fit replicatio, {{et}} tres prioribus {{s}}imiles ex ordine collocantur. Tetra{{s}}trophon, in quo po{{s}}t quatuor ver{{s}}us fit replicatio. Ita {{s}}entiendum de penta{{s}}tropho, hexa{{s}}tropho {{et}} con{{s}}equentibus. Habere autem pote{{s}}t carmen uel canticum tot cola {{et}} {{s}}trophas, quot<noinclude><references/> {{rh|||ui{{s}}{{ae}}}}</noinclude> nqj8bycrv49591a45q99hl7glrslo8w Pagina:Grammatica Germanicae Linguae 288.jpg 104 54820 264296 261247 2026-05-02T10:53:35Z Zbigad1970 32010 /* Uwierzytelniona */ 264296 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Zbigad1970" />{{ct|272}}</noinclude><section begin="s1"/>uisæ fuerint scribenti, modò in illis perseueret oda ad finem usque. Exempla mutationis optima sunt in canticis Lutheri, quæ nos idiomate Ebraeo expressimus, seruato rythmo et syllabarum numero, ut ad melodiam Germanicam cani passint<!--sic-->, quæ si studiosis grata futura sciremus, libenter in publicum ederemus. Atque hactenus de ratione carminum apud Germanos ueteri et usitata. <section end="s1"/> <section begin="s2"/>{{ct|f=180%|L=4px|DE RATIONE}} {{ct|f=130%|L=3px|CARMINVM}} {{ct|L=2px|NOVA.}} {{is|P}}Ossunt et ad Latinorum Græcorumque imitationem carmina scribi heroica et alia in lingua Germanica, quod Ebraeis est negatum, propter defectum Dactyli et anapesti, aliorumque pedum in quibus duæ continuæ breues syllabæ consequuntur, quos Ebraei habere non possunt. In fine versus nihilominus seruari potest rythmus, et in {{pt|Heroicis}} <section end="s2"/><noinclude><references/></noinclude> tq3vrldkca1pyosbt146miiy96sm0uh Pagina:Guidonis Aretini Micrologus (ed. Amelli).djvu/14 104 69166 264218 261991 2026-05-01T18:46:10Z SZC 03 22335 264218 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="SZC 03" />{{ct|– 16 –}}</noinclude>abundantissime roborati, {{et}} sapientiae studiis plenissime adornati, qui {{et}} commissam plebem una vobiscum competenter erudiant, {{et}} divinae contemplationi assidue {{et}} ferventer inhaereant: sed ut meae parvitatis {{et}} mentis {{et}} corporis imbecillitas miserata vestrae pietatis {{et}} paternitatis fulciatur munita praesidio: ut si quid mihi divinitus utilitatis accesserit, vestro Deus imputet merito. Qua de re cum de ecclesiasticis utilitatibus ageretur, exercitium musicae artis (pro quo, favente Deo, non incassum desudasse me memini) vestra iussit auctoritas proferri in publicum: ut sicut ecclesiam beatissimi Donati episcopi {{et}} martyris, cui, Deo auctore, iure vicario praesidetis, mirabili nimium scemate peregistis, ita eiusdem ministros ecclesiae honestissimo decentissimoque quodam privilegio cunctis pene per orbem clericis spectabiles redderetis. Et revera satis habet miraculi {{et}} optionis, cum vestrae ecclesiae etiam pueri in modulandi studio perfectos aliorum usquequaque locorum superent senes, vestrique honoris ac meriti perplurimum cumulabitur celsitudo, cum post priores patres tanta ac talis ecclesiae per vos studiorum provenerit claritudo. Itaque quia vestro tam commodo praecepto nec volui contraire, nec valui, offero solertissimae paternitati vestrae Musicae artis regulas, quanto lucidius {{et}} brevius potui, explicatas philosophorum; neque eadem via ad plenum, neque eisdem insistendo vestigiis: id solum procurans, quod ecclesiasticae opportunitati nostrisque subveniat parvulis. Ideo enim hoc studium hactenus latuit occultatum, quia cum revera esset arduum, non est a quolibet humiliter explanatum. Quod qua occasione olim aggressus sim, quave utilitate {{et}} intentione, perpaucis absolvam. ''Explicit epistola.'' {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> kapgk4gfg6b62oxp160b6cuy50amdni Scriptor:Johannes Jacobus Wetstenius 102 77909 264211 255901 2026-05-01T14:28:53Z Erblanchard57 30712 264211 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Munera= |Natio= |PostNationem= |IndicisNomen=Wetstenius, Iohannes Iacobus }} ==Opera== *Ἡ ΚΑΙΝῊ ΔΙΑΘΉΚΗ: Novum Testamentum Graecum. Editionis receptae. Cum lectionibus variantibus. Codicum MSS., Editionum aliarum, Versionum et Patrum. Nec non commentario pleniore. Ex Scriptoribus veteribus Hebraeis, Graecis et Latinis. Historiam et vim verborum illustrante (1751–2) [https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=mdp.39015086673939&seq=9] [https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=nyp.33433004954727&seq=5] *Duae Epistolae S. Clementis Romani, Discipuli Petri Apostoli, Quas Ex Codice Manuscripto Novi Testamenti Syriaci Nunc Primum Erutas, Cum Versione Latina Apposita, edidit Jo. Jacobus Wetstenius (1751) [https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=nyp.33433004954727&seq=966] mgerkfdci5eht3awy8sdti2dxdtmmjf 264212 264211 2026-05-01T14:29:45Z Erblanchard57 30712 264212 wikitext text/x-wiki {{Scriptor |Munera= |Natio= |PostNationem= |IndicisNomen=Wetstenius, Iohannes Iacobus }} ==Opera== *Ἡ ΚΑΙΝῊ ΔΙΑΘΉΚΗ: Novum Testamentum Graecum. Editionis receptae. Cum lectionibus variantibus. Codicum MSS., Editionum aliarum, Versionum et Patrum. Nec non commentario pleniore. Ex Scriptoribus veteribus Hebraeis, Graecis et Latinis. Historiam et vim verborum illustrante (1751–2) [https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=mdp.39015086673939&seq=9] [https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=nyp.33433004954727&seq=5] *Duae Epistolae S. Clementis Romani, Discipuli Petri Apostoli, Quas Ex Codice Manuscripto Novi Testamenti Syriaci Nunc Primum Erutas, Cum Versione Latina Apposita, edidit Jo. Jacobus Wetstenius (1752) [https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=nyp.33433004954727&seq=966] i4lwg4vxtvfugp6j36mbq2v4lsqp1kf Pagina:Hotman - Francogallia, 1586.djvu/121 104 80998 264224 260569 2026-05-01T19:06:54Z Benoit Soubeyran 25250 264224 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh||{{sc|{{lsp|Francogalli}}a.}}|107}}</noinclude><section begin="12"/>uincias in perpetuo faciet cuftodiri. vt ab Idib. Augufti quibufcunque medijs diebus in Idus Septemb. in Arelatenfi vibe nouerint Hono- rati, vel Poffeffores iudices fingularum Pro- uinciarum annis fingulis Concilium effe feruá- dum,ita vt de Nouempopulonia, & de fecun- da Aquitania,qua Prouinciæ longius conftitu- tæ funt, licorum Iudices occupatio certa deti- nuerit,fciant legatos iuxta confuetudinem effe mittendos. Quaprouifione plurimum & pro- uincialibus noftris nos intelligimus, vtilitatis- que præftare: & Arelatenfis vrbis, cuius fidei fecundum teftimonia atque fuffragia Patritij parentifque noftri multa debemus, non par- uum adijcere nos cóftat ornatum. Sciat autem magnificentia tua, quinis auri libris ludicem mulctandum effe: ternis Honoratos, vel Cu- riales,qui ad conftitutum locum intra definitú tempus venire diftulerint. <section end="12"/> <section begin="13"/><i>{{c|De Regia maieftate & annuo gentis Franco-gallica conuentu, placito,curia, Parlamento.}}</i> {{t3|{{sc|{{lsp|Сa}}p.{{gap}}{{lsp|xii}}i.}}}} {{is|V}}Erum vt ad inftitutum redeamus, cum il- la,quam fuperiùs expofuimus forma,Ref- pub. noftra fapientiffimo maiorú inftituto té- perata è tribus generibus fuiffet, conftitutú eft vt quotannis, atque adeò quoties maior ali- quares incideret,foléne & publicum Conciliú <section end="13"/><noinclude></noinclude> 5jo88ccjcsu6gli3gu3lzk0j517gumd 264225 264224 2026-05-01T19:09:46Z Benoit Soubeyran 25250 264225 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh||{{sc|{{lsp|Francogalli}}a.}}|107}}</noinclude><section begin="12"/>uincias in perpetuo faciet cu{{s}}todiri. vt ab Idib. Augu{{s}}ti quibu{{s}}cunque medijs diebus in Idus Septemb. in Arelaten{{s}}i vrbe nouerint Honorati, vel Po{{s}}{{s}}e{{s}}{{s}}ores iudices {{s}}ingularum Prouinciatum annis fingulis Concilium effe feruá- dum,ita vt de Nouempopulonia, & de fecun- da Aquitania,qua Prouinciæ longius conftitu- tæ funt, licorum Iudices occupatio certa deti- nuerit,fciant legatos iuxta confuetudinem effe mittendos. Quaprouifione plurimum & pro- uincialibus noftris nos intelligimus, vtilitatis- que præftare: & Arelatenfis vrbis, cuius fidei fecundum teftimonia atque fuffragia Patritij parentifque noftri multa debemus, non par- uum adijcere nos cóftat ornatum. Sciat autem magnificentia tua, quinis auri libris ludicem mulctandum effe: ternis Honoratos, vel Cu- riales,qui ad conftitutum locum intra definitú tempus venire diftulerint. <section end="12"/> <section begin="13"/><i>{{c|De Regia maieftate & annuo gentis Franco-gallica conuentu, placito,curia, Parlamento.}}</i> {{t3|{{sc|{{lsp|Сa}}p.{{gap}}{{lsp|xii}}i.}}}} {{is|V}}Erum vt ad inftitutum redeamus, cum il- la,quam fuperiùs expofuimus forma,Ref- pub. noftra fapientiffimo maiorú inftituto té- perata è tribus generibus fuiffet, conftitutú eft vt quotannis, atque adeò quoties maior ali- quares incideret,foléne & publicum Conciliú <section end="13"/><noinclude></noinclude> 525b26okiurey2ez8zvv8xdi09jczmu 264226 264225 2026-05-01T19:12:13Z Benoit Soubeyran 25250 264226 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh||{{sc|{{lsp|Francogalli}}a.}}|107}}</noinclude><section begin="12"/>uincias in perpetuo faciet cu{{s}}todiri. vt ab Idib. Augu{{s}}ti quibu{{s}}cunque medijs diebus in Idus Septemb. in Arelaten{{s}}i vrbe nouerint Honorati, vel Po{{s}}{{s}}e{{s}}{{s}}ores iudices {{s}}ingularum Prouinciarum annis {{s}}ingulis Concilium e{{s}}{{s}}e feru{{an}}dum, ita vt de Nouempopulonia, {{et}} de fecun- da Aquitania,qua Prouinciæ longius conftitu- tæ funt, licorum Iudices occupatio certa deti- nuerit,fciant legatos iuxta confuetudinem effe mittendos. Quaprouifione plurimum & pro- uincialibus noftris nos intelligimus, vtilitatis- que præftare: & Arelatenfis vrbis, cuius fidei fecundum teftimonia atque fuffragia Patritij parentifque noftri multa debemus, non par- uum adijcere nos cóftat ornatum. Sciat autem magnificentia tua, quinis auri libris ludicem mulctandum effe: ternis Honoratos, vel Cu- riales,qui ad conftitutum locum intra definitú tempus venire diftulerint. <section end="12"/> <section begin="13"/><i>{{c|De Regia maieftate & annuo gentis Franco-gallica conuentu, placito,curia, Parlamento.}}</i> {{t3|{{sc|{{lsp|Сa}}p.{{gap}}{{lsp|xii}}i.}}}} {{is|V}}Erum vt ad inftitutum redeamus, cum il- la,quam fuperiùs expofuimus forma,Ref- pub. noftra fapientiffimo maiorú inftituto té- perata è tribus generibus fuiffet, conftitutú eft vt quotannis, atque adeò quoties maior ali- quares incideret,foléne & publicum Conciliú <section end="13"/><noinclude></noinclude> gv2s2lbbt10h6p4y3kvj4tr8drq24bn 264227 264226 2026-05-01T19:14:15Z Benoit Soubeyran 25250 264227 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh||{{sc|{{lsp|Francogalli}}a.}}|107}}</noinclude><section begin="12"/>uincias in perpetuo faciet cu{{s}}todiri. vt ab Idib. Augu{{s}}ti quibu{{s}}cunque medijs diebus in Idus Septemb. in Arelaten{{s}}i vrbe nouerint Honorati, vel Po{{s}}{{s}}e{{s}}{{s}}ores iudices {{s}}ingularum Prouinciarum annis {{s}}ingulis Concilium e{{s}}{{s}}e feru{{an}}dum, ita vt de Nouempopulonia, {{et}} de {{s}}ecunda Aquitania, qu{{ae}} Prouinci{{ae}} longius conftitu- tæ funt, licorum Iudices occupatio certa deti- nuerit,fciant legatos iuxta confuetudinem effe mittendos. Quaprouifione plurimum & pro- uincialibus noftris nos intelligimus, vtilitatis- que præftare: & Arelatenfis vrbis, cuius fidei fecundum teftimonia atque fuffragia Patritij parentifque noftri multa debemus, non par- uum adijcere nos cóftat ornatum. Sciat autem magnificentia tua, quinis auri libris ludicem mulctandum effe: ternis Honoratos, vel Cu- riales,qui ad conftitutum locum intra definitú tempus venire diftulerint. <section end="12"/> <section begin="13"/><i>{{c|De Regia maieftate & annuo gentis Franco-gallica conuentu, placito,curia, Parlamento.}}</i> {{t3|{{sc|{{lsp|Сa}}p.{{gap}}{{lsp|xii}}i.}}}} {{is|V}}Erum vt ad inftitutum redeamus, cum il- la,quam fuperiùs expofuimus forma,Ref- pub. noftra fapientiffimo maiorú inftituto té- perata è tribus generibus fuiffet, conftitutú eft vt quotannis, atque adeò quoties maior ali- quares incideret,foléne & publicum Conciliú <section end="13"/><noinclude></noinclude> 4m78t2bwhsxycf6zjoo55qr5crx7eii 264228 264227 2026-05-01T19:57:44Z Benoit Soubeyran 25250 264228 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh||{{sc|{{lsp|Francogalli}}a.}}|107}}</noinclude><section begin="12"/>uincias in perpetuo faciet cu{{s}}todiri. vt ab Idib. Augu{{s}}ti quibu{{s}}cunque medijs diebus in Idus Septemb. in Arelaten{{s}}i vrbe nouerint Honorati, vel Po{{s}}{{s}}e{{s}}{{s}}ores iudices {{s}}ingularum Prouinciarum annis {{s}}ingulis Concilium e{{s}}{{s}}e feru{{an}}dum, ita vt de Nouempopulonia, {{et}} de {{s}}ecunda Aquitania, qu{{ae}} Prouinci{{ae}} longius con{{s}}titut{{ae}} {{s}}unt, {{s}}i eorum Iudices occupatio certa detinuerit, {{s}}ciant legatos iuxta con{{s}}uetudinem e{{s}}{{s}}e mittendos. Qua proui{{s}}ione plurimum & prouincialibus no{{s}}tris nos intelligimus, vtilitatisque pr{{ae}}{{s}}tare : & Arelaten{{s}}is vrbis, cuius fidei {{s}}ecundum te{{s}}timonia atque {{s}}uffragia Patritij parenti{{s}}que no{{s}}tri multa debemus, non paruum adijcere nos c{{on}}{{s}}tat ornatum. Sciat autem magnificentia tua, quinis auri libris Iudicem mulctandum e{{s}}{{s}}e : ternis Honoratos, vel Curiales, qui ad con{{s}}titutum locum intra definit{{um}} tempus venire di{{s}}tulerint. <section end="12"/> <section begin="13"/><i>{{c|De Regia maieftate & annuo gentis Franco-gallica conuentu, placito,curia, Parlamento.}}</i> {{t3|{{sc|{{lsp|Сa}}p.{{gap}}{{lsp|xii}}i.}}}} {{is|V}}Erum vt ad inftitutum redeamus, cum il- la,quam fuperiùs expofuimus forma,Ref- pub. noftra fapientiffimo maiorú inftituto té- perata è tribus generibus fuiffet, conftitutú eft vt quotannis, atque adeò quoties maior ali- quares incideret,foléne & publicum Conciliú <section end="13"/><noinclude></noinclude> 36fuhoourqk4flw3wesh094f5qq1hs8 264229 264228 2026-05-01T20:01:58Z Benoit Soubeyran 25250 264229 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh||{{sc|{{lsp|Francogalli}}a.}}|107}}</noinclude><section begin="12"/>uincias in perpetuo faciet cu{{s}}todiri. vt ab Idib. Augu{{s}}ti quibu{{s}}cunque medijs diebus in Idus Septemb. in Arelaten{{s}}i vrbe nouerint Honorati, vel Po{{s}}{{s}}e{{s}}{{s}}ores iudices {{s}}ingularum Prouinciarum annis {{s}}ingulis Concilium e{{s}}{{s}}e feru{{an}}dum, ita vt de Nouempopulonia, {{et}} de {{s}}ecunda Aquitania, qu{{ae}} Prouinci{{ae}} longius con{{s}}titut{{ae}} {{s}}unt, {{s}}i eorum Iudices occupatio certa detinuerit, {{s}}ciant legatos iuxta con{{s}}uetudinem e{{s}}{{s}}e mittendos. Qua proui{{s}}ione plurimum & prouincialibus no{{s}}tris nos intelligimus, vtilitatisque pr{{ae}}{{s}}tare : & Arelaten{{s}}is vrbis, cuius fidei {{s}}ecundum te{{s}}timonia atque {{s}}uffragia Patritij parenti{{s}}que no{{s}}tri multa debemus, non paruum adijcere nos c{{on}}{{s}}tat ornatum. Sciat autem magnificentia tua, quinis auri libris Iudicem mulctandum e{{s}}{{s}}e : ternis Honoratos, vel Curiales, qui ad con{{s}}titutum locum intra definit{{um}} tempus venire di{{s}}tulerint. <section end="12"/> <section begin="13"/><i>{{c|De Regia maie{{s}}tate & annuo gentis Franco-gallic{{ae}} conuentu, placito, curia, Parlamento.}}</i> {{t3|{{sc|{{lsp|Сa}}p.{{gap}}{{lsp|xii}}i.}}}} {{is|V}}Erum vt ad in{{s}}titutum redeamus, cum illa, quam {{s}}uperiùs expo{{s}}uimus forma, Re{{s}}pub. no{{s}}tra {{s}}apienti{{s}}{{s}}imo maior{{um}} in{{s}}tituto t{{em}}perata è tribus generibus fui{{s}}{{s}}et, con{{s}}titut{{um}} e{{s}}t vt quotannis, atque adeò quoties maior aliquares incideret, {{s}}ol{{em}}ne & publicum Concili{{um}}<section end="13"/><noinclude></noinclude> b7v9xaf6mvbwyp2j9frophbfrsi91d6 264230 264229 2026-05-01T20:02:18Z Benoit Soubeyran 25250 /* Emendata */ 264230 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh||{{sc|{{lsp|Francogalli}}a.}}|107}}</noinclude><section begin="12"/>uincias in perpetuo faciet cu{{s}}todiri. vt ab Idib. Augu{{s}}ti quibu{{s}}cunque medijs diebus in Idus Septemb. in Arelaten{{s}}i vrbe nouerint Honorati, vel Po{{s}}{{s}}e{{s}}{{s}}ores iudices {{s}}ingularum Prouinciarum annis {{s}}ingulis Concilium e{{s}}{{s}}e feru{{an}}dum, ita vt de Nouempopulonia, {{et}} de {{s}}ecunda Aquitania, qu{{ae}} Prouinci{{ae}} longius con{{s}}titut{{ae}} {{s}}unt, {{s}}i eorum Iudices occupatio certa detinuerit, {{s}}ciant legatos iuxta con{{s}}uetudinem e{{s}}{{s}}e mittendos. Qua proui{{s}}ione plurimum & prouincialibus no{{s}}tris nos intelligimus, vtilitatisque pr{{ae}}{{s}}tare : & Arelaten{{s}}is vrbis, cuius fidei {{s}}ecundum te{{s}}timonia atque {{s}}uffragia Patritij parenti{{s}}que no{{s}}tri multa debemus, non paruum adijcere nos c{{on}}{{s}}tat ornatum. Sciat autem magnificentia tua, quinis auri libris Iudicem mulctandum e{{s}}{{s}}e : ternis Honoratos, vel Curiales, qui ad con{{s}}titutum locum intra definit{{um}} tempus venire di{{s}}tulerint. <section end="12"/> <section begin="13"/><i>{{c|De Regia maie{{s}}tate & annuo gentis Franco-gallic{{ae}} conuentu, placito, curia, Parlamento.}}</i> {{t3|{{sc|{{lsp|Сa}}p.{{gap}}{{lsp|xii}}i.}}}} {{is|V}}Erum vt ad in{{s}}titutum redeamus, cum illa, quam {{s}}uperiùs expo{{s}}uimus forma, Re{{s}}pub. no{{s}}tra {{s}}apienti{{s}}{{s}}imo maior{{um}} in{{s}}tituto t{{em}}perata è tribus generibus fui{{s}}{{s}}et, con{{s}}titut{{um}} e{{s}}t vt quotannis, atque adeò quoties maior aliquares incideret, {{s}}ol{{em}}ne & publicum Concili{{um}}<section end="13"/><noinclude></noinclude> 1zd23iltu59j96kmxk8mpjwnklpzary Pagina:Guidonis Aretini Micrologus (ed. Amelli).djvu/29 104 81220 264220 263999 2026-05-01T18:56:21Z SZC 03 22335 /* Proofread */ 264220 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="SZC 03" />{{c|– 31 –}}</noinclude>{{pt|serit|praecesserit}}, vides. Itaque finalis vox est, quam melius intuemur. Deinde si eidem cantui versum aut psalmum, aut aliquid velis subiungere, ad finalem vocem permaxime opus est coaptare, non ad primae vel aliarum adeo inspectionem redire. Additur quoque {{et}} illud, quod accurati cantus in finalem vocem maxime distinctiones mittant. Nec mirum regulas musicam sumere a finali voce, cum {{et}} in Grammaticae partibus artis pene ubique vim sensus in ultimis litteris vel syllabis per casus, numeros, personas, temporaque discernimus. Igitur quia {{et}} omnis laus in fine canitur, iure dicimus, quod omnis cantus ei sit modo subiectus, {{et}} ab eo modo regulam sumat, qui ultimus resonat. A finali itaque voce ad quintam in quolibet cantu iusta est depositio, {{et}} usque ad octavas elevatio, licet contra hanc regulam saepe fiat, cum ad nonam, decimamve vel undecimam progrediamur. Unde {{et}} finales voces statuerunt ''D'', ''E'', ''F'', ''G'', quia his primum praedictam elevationem vel depositionem monochordi positio commodaverit; habent enim haec deorsum unum tetrachordum gravium, sursum vero duo acutarum. {{ct|Caput XII.}} {{ct|{{sc|De divisione quatuor modorum in octo.}}}} Interea cum cantus unius modi, utpote proti, ad comparationem finis tum sint graves {{et}} plani, tum acuti {{et}} alti, versus {{et}} psalmi, {{et}} si quid, ut diximus, fini aptandum erat, uno eodemque modo prolatum, diversis aptari non poterat. Quod enim subiungebatur, si erat grave, cum acutis non conveniebat, si erat acutum, a gravibus discordabat. Consilium itaque fuit, ut quisque modus partiretur in duos, id est, acutum {{et}} gravem, distributisque regulis acuta cum acutis, {{et}} gravia gravibus convenirent, {{et}} acutus<noinclude></noinclude> d1pqwd97tc4td0o5wa9igq5ynjye1iy Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T1).pdf/242 104 81274 264234 262797 2026-05-02T02:54:44Z Shenme 17647 fixes 264234 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Y Magaly Holguin M" /></noinclude>§ 8.—Illud autem, quod iam tum ab initio hoc opus mandantes in nostra Oratione, et post completum in alia nostri numinis Constitutione scripsimus et nunc utiliter ponimus, ut nemo audeat eorum, qui libros conscribunt, sigla <ref>signa, ''Hal. Vulg.''</ref> in his ponere, et per compendium ipsi legum interpretationi vel compositioni maximum afferre discrimen: scituris omnibus librariis, qui hoc in posterum commiserint, quod post criminalem poenam aestimationem libri in duplum domino eius, si nescienti dederint, inferre compellentur, quum et ipse, qui talem librum comparaverit, <ref>pro, ''inserta Hal.''</ref> nihilo eum habebit, nemine iudice ex tali libro fieri recitationem concedente, sed pro non pro scripto eum habere <ref>''Fl., Gron.;'' haberi, ''Taur.''</ref> disponente. § 9.—Illud vero satis necessarium constitutum cum summa interminatione edicimus, ut nemo audeat neque in hac splendidissima civitate, neque in Berytiensium pulcherrimo oppido ex his, qui legitima peragunt studia, indignos et pessimos, imo magis serviles, et quorum effectus iniuria est, ludos exercere, et alia crimina vel in ipsos professores <ref>possessores, ''Hal.''</ref>, vel in socios suos et maxime in eos, qui rudes ad recitationem legum perveniunt, perpetrare; quis <ref>''Taur. al margen;'' quid, ''en el texto.''</ref> enim ludos appellet eos, ex quibus crimina oriuntur? Hoc etenim fieri nullo patimur modo, sed optimo ordini in nostris temporibus et hanc partem tradimus, et toti <ref>''Hal. Vulg.;'' toto, ''Fl.''</ref> postero transmittimus seculo, quum oportet prius animas, et postea linguas fieri eruditos. § 10.—Et haec omnia in hac quidem florentissima civitate vir excelsus, praefectus huius almae urbis, tam observare quam vindicare, prout delicti tam iuvenum quam scriptorum qualitas exegerit, curae habebit; in Berytiensium autem civitate tam vir clarissimus, praeses Phoeniciae <ref>''Hal.;'' Poenicae, ''Fl.''</ref> maritimae, quam beatissimus eiusdem civitatis episcopus, et legum professores. § 11.—Incipite igitur legum doctrinam iis Dei gubernatione tradere et viam aperire, quam nos invenimus, quatenus flant optimi iustitiae et reipublicae ministri, et vos maximum decus in omne seculum sequatur, quia vestris temporibus talis legum inventa est permutatio, qualem et apud Homerum, patrem omnis virtutis, Glaucus et Diomedes inter se <ref>''Taur.;'' se, ''omitenla Fl. Gron.''</ref> faciunt, dissimilia permutantes: {{C|Χρύσεα χαλκείων, ἑκατονβοια ἐννεαβοίων.}} [''Aurea pro aeneis, centum bobus aestimata pro novem valentibus'']. Quae omnia obtinere sancimus in omne aevum ab omnibus tam professoribus, quam legum auditoribus, et librariis, et ipsis et iudicibus observanda. Data septimo decimo kalendas Ianuarias Constantinopoli, Domino nostro Iustiniano, perpetuo Augusto, ter Consule. (533).<noinclude></noinclude> lg56tbniq5h309u38otd5j233yk6bxk Institutiones grammaticae/Liber V 0 81278 264291 263336 2026-05-02T07:35:27Z Saumache 27923 264291 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Priscianus Caesariensis |OperaeTitulus=Institutiones grammaticae |Annus=saeculo VI a.Ch.n. |SubTitulus=Liber V |Editio=1855, [[w:de:Martin Hertz|Martin Hertz]] |Fons=[https://archive.org/details/PriscianiInstitutionumGrammaticarumLibri/PriscianiInstitutionumGrammaticarumLibriI-xiihertz.1855/page/141/mode/1up archive.org] }} {{Liber |Ante=Liber IV |AnteNomen=../Liber IV |Post=Liber VI |PostNomen=../Liber VI }} ==Capitula== ;[[#DE GENERIBVS|I- DE GENERIBVS.]] (1-45) ;[[#DE NVMERIS|II- DE NVMERIS.]] (46-55) ;[[#DE FIGVRIS|III- DE FIGVRIS.]] (56-67) ;[[#DE CASV|IV- DE CASV.]] (68-81) {{rule}} <br> <pages index="Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu" from=173 to=223 /> {{Liber |Ante=Liber IV |AnteNomen=../Liber IV |Post=Liber VI |PostNomen=../Liber VI }} stn4f6q09ho27spzcnu4f5hjd67slq8 Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T1).pdf/240 104 81606 264232 263397 2026-05-02T01:51:31Z Shenme 17647 /* Proofread */ 264232 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Shenme" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>em de tutelis et curationibus uno; et <ref>''Taur, al margen;'' ut, ''en el texto.''</ref> ex gemino volumine de testamentis uno; et ex septem libris de legatis et fideicommissis, et quae circa ea sunt, simili modo uno tantum libro. Hos igitur quatuor libros, qui in primordiis singularum memoratarum compositionum positi sunt, tantummodo a vobis iis tradi sancimus, ceteris decem oportuno tempori <ref>''Hal.;'' tempore, ''Fl.''</ref> conservandis, quia neque possibile est, neque anni secundi tempus sufficit ad istorum quatuordecim librorum magistra <ref>magistri, ''Hal.''</ref> voce iis tradendorum recitationem. § 4.—Tertii insuper anní doctrina talem ordinem sortiatur, ut sive libros «de iudiciis», sive «de rebus» secundum vices legere iis sors tulerit, concurrat iis tripertita legum singularium dispositio, et in primis «liber singularis» ad hypothecariam formulam, quem <ref>quam, ''Vulg.''</ref> oportuno loco, in quo de hypothecis loquimur, posuimus; ut, quum aemula sit pignoraticiis actionibus, quae in libris «de rebus» positae sunt, non abhorreat eorum <ref>earum, ''Hal.''</ref> vicinitatem, quum circa easdem res ambabus paene idem studium est. Et post eundem «librum singularem» alius liber similiter iis aperiatur, quem <ref>de usuris, item alius quem, ''insertan Hal. Vulg.''</ref> ad Edictum aedilium, et de redhibitoria actione, et de evictionibus, nec nou duplae stipulatione <ref>stipulationibus, ''Vulg.''</ref> composuimus; quum enim quae pro emtionibus et venditionibus legibus cauta sunt, in libris «de rebus» praefulgent, hae autem omnes, quas diximus, definitiones <ref>vel divisiones, ''inserta la Vulg.''</ref> in ultima parte prioris <ref>praetorii, ''Hal.''</ref> Edicti fuerant positae, necessario eas in anteriorem locum transtulimus, ne a venditionibus, quarum quasi <ref>''Gron.''</ref> ministrae sunt, vicinitate <ref>et vicinae, ''Hal.''</ref> ulterius devagentur. Et hos tres libros cum <ref>pro, ''Hal.''</ref> acutissimi Papiniani lectione tradendos posuimus, quorum <ref>cuius, ''Hal.''</ref> volumina in tertio anno studiosi recitabant, non ex omni eorum corpore, sed sparsim pauca ex multis et in hac parte accipientes. Vobis autem ipse <ref>''Según la corr. Fl., Br.;'' ipse, ''omitela Taur. conforme al orig.''</ref> pulcherrimus Papinianus non solum ex Responsis, quae in decem et novem libros composita fuerant, sed etiam ex libris septem et triginta Quaestionum, et gemino volumine Definitionum, nec non de adulteriis, et paene omni eius expositione in omni nostrorum Digestorum ordinatione praefulgens <ref>praefulgente, ''Hal.''</ref>, propriis partibus praeclarus <ref>praeclaram, ''Hal.''</ref>, sui recitationem praebebit. Ne autem tertii anni auditores, quos Papinianistas vocant, nomen et festivitatem eius amittere videantur, ipse iterum in tertium annum per bellissimam machinationem introductus est; librum enim hypothecariae ex primordiis plenum eiusdem maximi Papiniani fecimus lectione <ref>legi fecimus, ''Vulg.;'' fec., ut et lectionem, et nom., ''Hal.''</ref>, ut et nomen ex eo habeant et Papinianistae vocentur, et eius reminiscentes et laetificentur et festum diem, quem, quum primum leges eius accipiebant, celebrare solebant, peragant, et maneat viri sublimissimi praefectorii Papiniani et per hoc in aeternum memoria, hocque termino <ref>''Taur. según Fl.;'' termine, ''Br.''</ref> tertii anni doctrina concludatur. § 5.—Sed quia solitum est, anni quarti studio-<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> if0nsgwnnhk2glxtoknrvr6gbd6qq53 Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T1).pdf/241 104 81629 264233 263477 2026-05-02T02:16:41Z Shenme 17647 /* Proofread */ 264233 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Shenme" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>sos Graeco et consueto quodam vocabulo λύτας (''solutores'') appellari, habeant quidem, si maluerint, hoc cognomen; pro Responsis autem prudentissimi Pauli, quae antea ex libris viginti <ref>triginta, ''Hal.''</ref> tribus vix <ref>vix, ''omitela la Vulg.''</ref> in decem et octo recitabant, per iam expositam confusionem eos legentes, decem libros «singulares,» qui ex quatuordecim, quos antea enumeravimus, supersunt, studeant lectitare, multo maioris et amplioris prudentiae ex iis thesaurum consecuturi, quam quem ex Paulianis habebant Responsis. Et ita omnis ordo «librorum singularium» a nobis compositus et in decem et septem libros partitus eorum animis imponetur, quem in duabus Digestorum partibus posuimus, id est quarta et quinta, secundum septem partium distributionem; et quod iam primis verbis Orationis nostrae posuimus, verum inveniatur, ut ex triginta sex librorum recitatione fiant iuvenes perfecti, et ad omne opus legitimum instructi, et nostro tempore non indigni; duabus aliis partibus, id est sexta et septima nostrorum Digestorum, quae in quatuordecim libros compositae sunt, ibidem appositis <ref>''Vulg.;'' iisdem positis, ''Fl.''</ref>, ut possint postea eos <ref>eas, ''Hal.''</ref> et legere, et in iudiciis ostendere. Quibus si bene sese imbuerint, et in quinti anni, quo prolytae nuncupantur, metas Constitutionum Codicem tam legere, quam subtiliter intelligere studeant; nihil iis legitimae scientiae deerit, sed omnem ab initio usque ad finem suis animis amplectantur, et, quod paene in alia nulla evenit arte, quum, etsi vilissimae sint, omnes tamen infinitae sunt, haec sola scientia habeat finem mirabilem in praesenti tempore a nobis sortita <ref>ortum ''por'' sortita, ''Hal.''</ref>. § 6.—Discipuli igitur, omnibus iis legitimis arcanis reseratis, nihil habeant absconditum, sed omnibus perlectis, quae <ref>''Taur. conforme al orig.;'' a, ''insertan la corr. Fl.,Br.''</ref> nobis per Triboniani, viri excelsi, ministerium ceterorumque composita sunt, et oratores maximi, et iustitiae satellites inveniantur, et iudiciorum optimi tam athletae, quam gubernatores in omni loco aevoque felices. § 7.—Haec autem tria volumina a nobis composita tradi iis tam in regiis urbibus, quam in Berytiensium <ref>''Taur.;'' Berytigum,'' Fl. Br.''</ref> pulcherrima civitate, quam et legum nutricem bene quis appellet, tantummodo volumus; quod iam et a retro principibus constitutum est, et non in aliis locis, quae a maioribus tale non meruerint privilegium; quia audivimus etiam <ref>''Taur;'' quod iam, ''Fl. Gron.''</ref> in Alexandrina splendidissima civitate, et in Caesariensium, et in aliis quosdam imperitos homines devagari <ref>''Hal. Vulg.;'' devagare, ''Fl.''</ref> et doctrinam discipulis adulterinam tradere, quos sub hac interminatione ab hoc conamine repellimus, ut, si ausi fuerint in posterum in hoc perpetrare <ref>''Taur, según la corr. Fl.;'' perperare, ''orig., Br.''</ref>, et extra urbes regias et Berytiensium metropolim hoc facere, denarum librarum auri poena plectantur <ref>''Hal.;'' plectentur, ''Fl.''</ref>, et reiiciantur ab ea civitate, in qua non leges docent, sed in leges committunt.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> nvzmy2i088gkcsqblejebtv8d69zu2p Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/176 104 81783 264214 264200 2026-05-01T14:53:28Z Saumache 27923 /* Emendata */ 264214 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh|144|ΡRISCIANI INST.}}</noinclude>{{pt|nentium|pertinentium}}, masculina esse nulla est dubitatio: ‘scriba’, ‘lixa’, ‘collega’. quae vero, cum apud Graecos conmmunia sunt vel mobilia, apud Latinos in a desinunt tantum nec ex masculinis in ‘us’ desinentibus transformantur communia tantum et paene omnia a verbis sunt composita vel derivata, ‘hic’ et ‘haec agricola’, ‘caelicola’, ‘advena’, ‘parricida, ‘Graiugena’, ‘conviva’. {{spatium|{{wl|Q2240081|Pomponius}}}} in {{spatium|auctorato}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|conveni omnes convivas meas}}.<ref>deest</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q6197|Horatius}}}} in {{spatium|{{wl|Q1226154|sermonum}} I}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|ut conviva satur}}.<ref>[[Sermones (Horatius)/Liber I/Sermo I#115|Sermones (Horatius) 1.1.119]]</ref></poem> <p>{{r|7}}Alia vero omnia propria sive appellativa in a desinentia feminina sunt ut ‘Musa‘, ‘curia’, ‘Roma’, ‘Ilia’. in promiscuis tamen invenimus quaedam auctoritate veterum secondum genus masculinum prolata. {{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} in {{spatium|{{wl|Q674439|georgicon}} I}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Aut oculis capti fodere eubilia talpae}}.<ref>[[Georgicon (Greenough)/Liber I#180|Georgicon 1.183]]</ref></poem>idem in {{spatium|{{wl|Q546203|bucolico}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Cum canibus timidi venient ad pocula dammae}}.<ref>[[Eclogae vel bucolica/Ecloga VIII#25|Eclogae 8.28]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q6197|Horatius}}}} tamen feminine hoc idem protulit in {{spatium|I {{wl|Q943884|carminum}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Et superiecto pavidae natarunt: {{gap|4em}}Aequore dammae}}.<ref>[[Carmina (Horatius)/Liber I/Carmen II#10|Carmina (Horatius) 1.2.11-12]]</ref></poem>item {{spatium|{{wl|Q6197|Horatius}}}} in {{spatium|II {{wl|Q1226213|epistularum}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Si foret in terris, rideret Democritus, seu {{gap|4em}}Diversum confusa genus panthera camelo {{gap|4em}}Sive elephas albus vulgi conuverterit ora}}.<ref>[[Epistulae (Horatius)/Liber II#190|Epistulae (Horatius) 2.1.194-196]]</ref></poem>et magis in quadrupedibus hoc invenis: nam in aliis animalibus, si sint<noinclude><references/></noinclude> lqy3xo9cf03eus77xpdbi8cm5c7y0xl 264215 264214 2026-05-01T14:54:35Z Saumache 27923 264215 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh|144|ΡRISCIANI INST.}}</noinclude>{{pt|nentium|pertinentium}}, masculina esse nulla est dubitatio: ‘scriba’, ‘lixa’, ‘collega’. quae vero, cum apud Graecos conmmunia sunt vel mobilia, apud Latinos in a desinunt tantum nec ex masculinis in ‘us’ desinentibus transformantur communia tantum et paene omnia a verbis sunt composita vel derivata, ‘hic’ et ‘haec agricola’, ‘caelicola’, ‘advena’, ‘parricida, ‘Graiugena’, ‘conviva’. {{spatium|{{wl|Q2240081|Pomponius}}}} in {{spatium|auctorato}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|conveni omnes convivas meas}}.<ref>deest</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q6197|Horatius}}}} in {{spatium|{{wl|Q1226154|sermonum}} I}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|ut conviva satur}}.<ref>[[Sermones (Horatius)/Liber I/Sermo I#115|Sermones (Horatius) 1.1.119]]</ref></poem> <p>{{r|7}}Alia vero omnia propria sive appellativa in a desinentia feminina sunt ut ‘Musa‘, ‘curia’, ‘Roma’, ‘Ilia’. in promiscuis tamen invenimus quaedam auctoritate veterum secondum genus masculinum prolata. {{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} in {{spatium|{{wl|Q674439|georgicon}} I}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Aut oculis capti fodere cubilia talpae}}.<ref>[[Georgicon (Greenough)/Liber I#180|Georgicon 1.183]]</ref></poem>idem in {{spatium|{{wl|Q546203|bucolico}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Cum canibus timidi venient ad pocula dammae}}.<ref>[[Eclogae vel bucolica/Ecloga VIII#25|Eclogae 8.28]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q6197|Horatius}}}} tamen feminine hoc idem protulit in {{spatium|I {{wl|Q943884|carminum}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Et superiecto pavidae natarunt: {{gap|4em}}Aequore dammae}}.<ref>[[Carmina (Horatius)/Liber I/Carmen II#10|Carmina (Horatius) 1.2.11-12]]</ref></poem>item {{spatium|{{wl|Q6197|Horatius}}}} in {{spatium|II {{wl|Q1226213|epistularum}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Si foret in terris, rideret Democritus, seu {{gap|4em}}Diversum confusa genus panthera camelo {{gap|4em}}Sive elephas albus vulgi conuverterit ora}}.<ref>[[Epistulae (Horatius)/Liber II#190|Epistulae (Horatius) 2.1.194-196]]</ref></poem>et magis in quadrupedibus hoc invenis: nam in aliis animalibus, si sint<noinclude><references/></noinclude> q2yrpiz6e6gc7oxogydlcrnhmnqgrmo 264216 264215 2026-05-01T14:55:16Z Saumache 27923 264216 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh|144|ΡRISCIANI INST.}}</noinclude>{{pt|nentium|pertinentium}}, masculina esse nulla est dubitatio: ‘scriba’, ‘lixa’, ‘collega’. quae vero, cum apud Graecos conmmunia sunt vel mobilia, apud Latinos in a desinunt tantum nec ex masculinis in ‘us’ desinentibus transformantur communia tantum et paene omnia a verbis sunt composita vel derivata, ‘hic’ et ‘haec agricola’, ‘caelicola’, ‘advena’, ‘parricida, ‘Graiugena’, ‘conviva’. {{spatium|{{wl|Q2240081|Pomponius}}}} in {{spatium|auctorato}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|conveni omnes convivas meas}}.<ref>deest</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q6197|Horatius}}}} in {{spatium|{{wl|Q1226154|sermonum}} I}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|ut conviva satur}}.<ref>[[Sermones (Horatius)/Liber I/Sermo I#115|Sermones (Horatius) 1.1.119]]</ref></poem> <p>{{r|7}}Alia vero omnia propria sive appellativa in a desinentia feminina sunt ut ‘Musa‘, ‘curia’, ‘Roma’, ‘Ilia’. in promiscuis tamen invenimus quaedam auctoritate veterum secondum genus masculinum prolata. {{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} in {{spatium|{{wl|Q674439|georgicon}} I}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Aut oculis capti fodere cubilia talpae}}.<ref>[[Georgicon (Greenough)/Liber I#180|Georgicon 1.183]]</ref></poem>idem in {{spatium|{{wl|Q546203|bucolico}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Cum canibus timidi venient ad pocula dammae}}.<ref>[[Eclogae vel bucolica/Ecloga VIII#25|Eclogae 8.28]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q6197|Horatius}}}} tamen feminine hoc idem protulit in {{spatium|I {{wl|Q943884|carminum}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Et superiecto pavidae natarunt: {{gap|4em}}Aequore dammae}}.<ref>[[Carmina (Horatius)/Liber I/Carmen II#10|Carmina (Horatius) 1.2.11-12]]</ref></poem>item {{spatium|{{wl|Q6197|Horatius}}}} in {{spatium|II {{wl|Q1226213|epistularum}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Si foret in terris, rideret Democritus, seu {{gap|4em}}Diversum confusa genus panthera camelo {{gap|4em}}Sive elephas albus vulgi converterit ora}}.<ref>[[Epistulae (Horatius)/Liber II#190|Epistulae (Horatius) 2.1.194-196]]</ref></poem>et magis in quadrupedibus hoc invenis: nam in aliis animalibus, si sint<noinclude><references/></noinclude> qce2belm0wlizlzz9aqsd4dnpx899d4 Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/177 104 81785 264206 264202 2026-05-01T13:38:28Z Saumache 27923 /* Emendata */ 264206 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 6 — 9|145}}</noinclude>{{r|8}}promiscua in a, feminini articulos assumunt. in a neutra non inveniuntur Latina, sed Graeca, ut ‘poema’, ‘schema’, ‘emblema’, ‘toreuma’, ‘peripetasma’, nisi tria monosyllaba Latina eiusdem generis literarum nomina indeclinabilia: a, ka, ha. omnia enim nomina elementorum propria neutra sunt tam apud nos quam apud Graecos et indeclinabilia. (numerorum vero nomina, quae declinantur, mobilia sunt vel per tres vel per duas terminationes, ut ‘unus una unum’, ‘duo duae duo’, ‘tres tria’, ‘ducenti ducentae ducenta’; indeclinabilia vero communia sunt trium generum: ‘hi’ et ‘hae’ et ‘haec quattuor’, ‘quinque’, ‘sex’ et deinceps usque ad ‘centum’: ‘mille’ quoque trium est generum, quia est indeclinabile.) <p>In e correptam neutra sunt omnia, ut ‘marĕ’, ‘sedilĕ’, ‘monilĕ’. in e productam Graeca femmina, ut ‘Euterpē’, ‘Libyē’. <p>In i neutrum, ‘hoc gummi’, et a genetivis composita communia trium generum, ‘eiusmodi’. nam ‘nihili’, ‘frugi’, ‘mancipi’ obliqui sunt casus figurate cum omnibus casibus adiuncti. <p>{{r|9}}In o, i antecedente, quando non sunt verbalia sive participialia, masculina sunt, ut ‘hic stellio’, ‘gurgulio’; quando sunt verbalia sive participialia, feminina sunt, ut ‘oratio’, ‘actio’, ‘coniugatio’, ‘coniunctio’, ‘interiectio’. g quoque vel d antecedentibus, si mutant o in i in genetivo, feminina sunt, ut ‘virgo virginis’, ‘Carthago Carthaginis’, ‘uligo uliginis’, ‘dulcedo dulcedinis’, ‘acredo acredinis’, ‘cupido cupidinis’, quod tamen et masculinum est, quando proprium est ipsius Amoris dei. excipiuntur supra dictae declinationis masculina haec: ‘hic ordo ordinis’, ‘cardo cardinis’. ‘margo’ quoque auctoritate poetica non solum feminini, sed etiam masculini generis invenitur. {{spatium|{{wl|Q243203|Statius}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Solverat Hesperii devexo margine ponti}}.<ref>[[Thebais/III#405|Thebais 3.407]]</ref></poem><noinclude><references/></noinclude> 9d3ebus5jija1cojy600nz3g4ljfkqj Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/178 104 81786 264207 264203 2026-05-01T14:00:42Z Saumache 27923 /* Emendata */ 264207 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh|146|PRISCIANI INST.}}</noinclude>propria quoque inveniuntur feminina, quae apud Graecos in ‘{{graeca|''ω''}}’ vel in ‘{{graeca|''ων''}}’ desinunt, ut ‘Manto’, ‘Dido’, ‘Sappho’, ‘Ruscino’, ‘Bubo’, et unum Latinum {{r|10}}‘Iuno’ et appellativum in ‘ro’ unum, ‘caro’. alia vero omnia masculina sunt, ut ‘stellio’, ‘Anio’, ‘Cicero’, ‘ Milo’, Apollo’, ‘mango’, ‘praedo’, ‘ligo’, ‘carbo’, ‘sermo’, ‘quaternio’, exceptis paucis communibus, quae communia esse tam ipsa natura quam exempla Graecorum nobis demonstrare possunt, apud quos vel communia vel mobilia haec inveniuntur, ut ‘hic’ et ‘haec homo’, ‘{{graeca|''ὁ ἄνϑρωπος καὶ ἡ ἄνθρωπος''}}’. ‘hic’ et ‘haec latro’, ‘{{graeca|''ὁ λῃστὴς καὶ ἡ λῃστής''}}’. inveniuntur tamen ex his quaedam in a facientia femininum, ut ‘leno lena’. {{spatium|{{wl|Q193800|Iuvenalis}}}} in {{spatium|II}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Aut apud Isiacae potius sacraria lenae}}.<ref>[[Saturae (Iuvenalis, Bucheler)/Liber II/Satura VI#485|Saturae (Iuvenalis) 2.6.489]]</ref></poem>‘caupo’ quoque ‘caupona’ facit, quod est tam taberna quam mulier, et ad imitationem Graecorum: ‘leo leaena’ vel ‘lea’, ‘draco dracaena’, ‘strabo straba’. <p>In u neutra sunt: ‘cornu’, ‘genu’, ‘gelu’. <p>In c duo sunt neutra: ‘hoc lac lactis’ et ‘allec allecis’. <p>In d neutra sunt: ‘quid’ vel ‘quod’ et ‘aliud’ – haec enim ratio nomina esse ostendit – et ‘Bogud’, nomen barbarum, quod {{spatium|{{wl|Q2039|Livius}}}} in {{spatium|centesimo quarto decimo}} declinavit {{spatium|Bogudis}}.<noinclude><references/></noinclude> eqac8wttgrbbkmek5hd28vjwmx7mvuf Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/179 104 81787 264208 264204 2026-05-01T14:17:13Z Saumache 27923 /* Emendata */ 264208 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 9 — 11|147}}</noinclude><br> <p>In ‘tal’ Latina neutra sunt omnia: ‘tribunal’, ‘cervical’, ‘vectigal’. excipitur unum monosyllabum masculinum, ‘hic sal sallis’. {{spatium|{{wl|Q172048|Terentius}}}} in {{spatium|{{wl|Q1233598|eunucho}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|†qui habet in se salem}}.<ref>[[Eunuchus/Actus III#400|Eunuchus 400]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q7170|Sallustius}}}} in {{spatium|{{wl|Q669196|Iugurthino}}: neque salem neque alia gulae irritamenta}}.<ref>[[Bellum Iugurthinum#89|Bellum Iugurthinum 89]]</ref> inveniuntur tamen vetustissimi quidam etiam neutro genere hoc protulisse. barbara in ‘al’ desinentia masculina sunt: ‘Hannibal, ‘Hiempsal’, 'Hasdrubal’. <p>{{r|11}}In ‘el’ correptam neutri sunt generis, ‘mĕl’, ‘fĕl’, ‘subtĕl’, {{graeca|''τὸ κοῖλον τοῦ ποδός''}}. <p>In ‘el’ productam barbara masculina inveniuntur: ‘hic Michaēl’, ‘Gabriēl’, ‘hic Abēl’. <p>In ‘il’ unum masculinum, ‘pugil’, unum femininum, ‘Tanaquil’, unum commune, ‘vigil’, unum neutrum indeclinable, ‘nihil’, quod per apocopen, id est abscisionem extremae syllabae, ab eo, quod est ‘nihilum’, factum est ‘ nihil’. <p>In ‘ol’ unum est masculinum , ‘sol solis’. <p>In ‘ul’ quoque unum reperitur masculinum Latinum, ‘consul’, duo communia, ‘praesul’, ‘exul’, et barbara, ‘Sutbul’, ‘Muthul’; et sunt propria, quae ideo quidam neutra esse putaverunt, quod appellativis neutris sunt coniuncta: ‘oppidum Suthul’. sed melius est figurate sic esse apposita dicere, ut si dicam ‘mons Ossa’ vel ‘Tiberis flumen’, quam quod<noinclude><references/></noinclude> b12uvsizo48p67k353t7b6kzraj8ywq 264209 264208 2026-05-01T14:17:31Z Saumache 27923 264209 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 9 — 11|147}}</noinclude><br> <p>In ‘al’ Latina neutra sunt omnia: ‘tribunal’, ‘cervical’, ‘vectigal’. excipitur unum monosyllabum masculinum, ‘hic sal sallis’. {{spatium|{{wl|Q172048|Terentius}}}} in {{spatium|{{wl|Q1233598|eunucho}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|†qui habet in se salem}}.<ref>[[Eunuchus/Actus III#400|Eunuchus 400]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q7170|Sallustius}}}} in {{spatium|{{wl|Q669196|Iugurthino}}: neque salem neque alia gulae irritamenta}}.<ref>[[Bellum Iugurthinum#89|Bellum Iugurthinum 89]]</ref> inveniuntur tamen vetustissimi quidam etiam neutro genere hoc protulisse. barbara in ‘al’ desinentia masculina sunt: ‘Hannibal, ‘Hiempsal’, 'Hasdrubal’. <p>{{r|11}}In ‘el’ correptam neutri sunt generis, ‘mĕl’, ‘fĕl’, ‘subtĕl’, {{graeca|''τὸ κοῖλον τοῦ ποδός''}}. <p>In ‘el’ productam barbara masculina inveniuntur: ‘hic Michaēl’, ‘Gabriēl’, ‘hic Abēl’. <p>In ‘il’ unum masculinum, ‘pugil’, unum femininum, ‘Tanaquil’, unum commune, ‘vigil’, unum neutrum indeclinable, ‘nihil’, quod per apocopen, id est abscisionem extremae syllabae, ab eo, quod est ‘nihilum’, factum est ‘ nihil’. <p>In ‘ol’ unum est masculinum , ‘sol solis’. <p>In ‘ul’ quoque unum reperitur masculinum Latinum, ‘consul’, duo communia, ‘praesul’, ‘exul’, et barbara, ‘Sutbul’, ‘Muthul’; et sunt propria, quae ideo quidam neutra esse putaverunt, quod appellativis neutris sunt coniuncta: ‘oppidum Suthul’. sed melius est figurate sic esse apposita dicere, ut si dicam ‘mons Ossa’ vel ‘Tiberis flumen’, quam quod<noinclude><references/></noinclude> jn933ca2wp18gmyt7fyjtg47tondy5t Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/180 104 81788 264210 264205 2026-05-01T14:28:13Z Saumache 27923 /* Incerta */ qui Celsus? 264210 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Saumache" />{{rh|148|PRISCIANI INST.}}</noinclude>neutri generis in ‘ul’ terminantia sint, et maxime, cum lingua Poenorum, quae Chaldaeae vel Hebraeae similis est et Syrae, non habeat genus neutrum. <p>In ‘am’ unum invenitur commune trium generum et utriusque numeri, ‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc nequam’. <p>In ‘im’ quoque unum neutrum proprium, ‘Cim’, nomen vici, ut dicit {{spatium|{{wl||Celsus}}}}. et barbara indeclinabilia non solum in ‘am’ et in ‘im’, sed in alias quoque literas terminant, in quas Latina vel Graeca nomina non solent desinere, ut ‘Abraham’, ‘Ioachim’, ‘Loth’, ‘Ruth’, ‘Iacob’, ‘David’, ‘Balac’. sed haec nomina nulla regula Latina vel Graeca sunt moderanda, nisi si transferantur in aliquam declinabilem formam, quod quidam historici fecerunt, ut ‘Abrahamus Abrahami’. <p>{{r|12|III 12}}In ‘um’ neutra sunt omnia: ‘templum’, ‘regnum’, ‘tectum’. inveniuntur tamen apud comicos feminarum quoque propria, quae in hanc terminationem diminutionis sive adulationis amatoriae causa proferuntur, ut ‘Glycerium’, 'Philotium’, ‘Dorcium’, ‘Sophronium’, ‘Abrotonum’, quae quamvis articulos habeant femininos, declinationem tamen et formam tam apud Latinos quam apud Graecos servant neutrorum. <p>In ‘en’ correptam a canendo composita masculina sunt, ut ‘cornicĕn’, ‘fidicĕn’, ‘tubicĕn’, ‘tibicĕn’, quorum feminina quae sunt in usu a genetivo figurantur mutata ‘is’ in a: ‘fidicinis fidicina’, ‘tibicinis tibicina’. alia vero omnia in ‘en’ desinentia correptam neutra sunt, ut ‘hoc numĕn’, ‘stamĕn’, ‘solamĕn’, ‘semĕn’, cuius nominativum etiam ‘hoc seminium’ antiqui protulisse inveniuntur. {{spatium|{{wl|Q47160|Plautus}}}} in {{spatium|{{wl|Q1230918|milite glorioso}}}}:<noinclude><references/></noinclude> 9q2whcaues296so91yq9krxpzwrstb5 Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/204 104 81789 264217 2026-05-01T15:06:27Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '{{x-maior|{{c|{{anchor+|DE NVMERIS|'''DE NVMERIS.'''}}}}}} {{r|46|VIII 46}}Numerus est dictionis forma, quae discretionem quantitatis facere potest. est autem vel singularis vel pluralis, nam dualis apud Latinos non invenitur. singularis est, ut "homo?, pluralis, ut "hömines?. et sciendum, quod in uno proprie numerus non dicitur, sed abusive, quomodo nomina- s tivus casus non est, sed abusive casus dicitur, quod facit alios casus, quam-... 264217 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|172|PRISCIANI INST.}}</noinclude>{{x-maior|{{c|{{anchor+|DE NVMERIS|'''DE NVMERIS.'''}}}}}} {{r|46|VIII 46}}Numerus est dictionis forma, quae discretionem quantitatis facere potest. est autem vel singularis vel pluralis, nam dualis apud Latinos non invenitur. singularis est, ut "homo?, pluralis, ut "hömines?. et sciendum, quod in uno proprie numerus non dicitur, sed abusive, quomodo nomina- s tivus casus non est, sed abusive casus dicitur, quod facit alios casus, quam- vis multi de hoc dicant, quod ideo casus sit dicendus, quod a | generali nomine cadant omnium specialium nominativi. sed si ob hoc casus est dicendus, omnes partes orationis possunt videri casum habere: et verbum enim et adverbium et coniunctio a generali verbo et adverbio et coniunc- 1: 47 tione cadunt in speciales positiones singularum. 411 autem dicunt, quod ipsa terminatio nominativi cadens in alias diversas terminationes non incon- grue casus nominatur, cum naj|turam habeat, ut cadere possit οἱ cadendo faciat omnes casus; quippe si casus dicitur non solum illud, in quod cadit aliquid, sed etiam ipsa res, quae cadit. unde aptota dicunt illa nomina 15 doctissimi artium scriptores, quae nominativum tantum habent casum, in quo refutatur illorum ratio, qui ideo putant eum casum rmominatum, quod a generali nomine cadat. possumus autem et a maiore et frequentiore parte casuum, qui sunt obliqui, hunc quoqbe accipere nominatum, quomodo et syllabas ex singulis vocalibus dicimus, ergo singularis quoque numerus 20 bene dicitur, quod ipse geminatus et tiplicatus facit omnes numeros et quod omnes numeri ex ipso componuntur et in ipsum dissolvuntur. 48 Et singularis quidem numerus finitus est, pluralis vero infinitus. cum enim dico "homo”, certum est de uno dicere, cum vero "homines”, incer- tum est, de quot, nam ἃ duobus usque ad innumerabiles extenditur signi- Ὁ ficalio. itaque natura numerorum quoque certorum invenit nomina, quibus bus usus est qualia kodie leguntur. Probi iunioris opuseulis librum de generibus s. de dubis generibus annumerat Eichenfeldius anal. p. XX ef. Pompeium ad Don. p.156 2. Osannum Beitr. Il 259 4. inuenies rdl 1 DE NVMERO G EXPLICAT DE GENE- RIBVS .". INCIPIT DE NVMERIS. D expl. de generibus ine. de numero £ de numeris t incipit K inser.om:H 2 diecionis Rr diecionis H post potest: dictiones possunt dici omnes partes orationis add. D del. d 4 DE Casv ἢ sciendum est Gk ὅ propriae RK et in proprie corr. H non dicitur numerus & quomodo ] quoniam Ὺ casus DL uominatiuis non Dd 6 est add. I 7 multi] ὁ muli ὦ dicunt D 8 cadunt 562, ob DHGLK add. ἡ 9 habere casum D 10 coniuntione δὲ 11 cadunt et in αὶ 12 incongruae Rr 14 faciet r facit ὦ si om. D del. ἢ d illum Rr quot αὶ quo Gr »γοβί in quod: id est obliqui casus add. H ἀεὶ. ἃ cadit] d cadat DGLK -1ὅ post aliquid: id est obliquos casus add. r id est 1 δ obliqui casus D del. ἃ cadat D aptato H 16 quae] qui L 17 qui ex quae corr. H nominatiuum & 18 autem om. H = et a frequentiore H 19 -olli- qui R υ ἑ ἑ nominatssum (iu) D 20 syllabas οἱ singulis KX = 21 DE nyMERiS D 22 in ipsum ex in ipso corr. H dissolvuntur] τ disoluuntur £ desoluuntur & dissoluitur R 23 quidem ex quoque corr, R 24 dicere] dici r 25 inmu- m nerabiles H 420 numerorum] g uerborum numerorum G ” innuenit certorum L<noinclude></noinclude> 3pc991ruks7coab1ithw3wcbmd7xaio Pagina:Hotman - Francogallia, 1586.djvu/117 104 81790 264219 2026-05-01T18:51:26Z Benoit Soubeyran 25250 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'raret auxilium, Dominicum Cerdanű fummo Iuftitiæ Aragonum magiftratui Præfectum ap- pellat:atq; ad eum prouocat:eoq; perfugio & legam præfidio aduerfus maiorem vim regiæ poteftaris munitur. Præfectus, vt eft confue- tudo,de vi interdicit. Tantum communi liber- tati tribuitur, vt Princeps de fuo iure, & delegi- bus difceptaturus ad eum potius magiftratum venire, neceffe habuerit: cum is magiftratum gerat,qui à Rege creatus fit. Eius nanquema-... 264219 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh||{{sc|{{lsp|Francogalli}}a.}}|103}}</noinclude>raret auxilium, Dominicum Cerdanű fummo Iuftitiæ Aragonum magiftratui Præfectum ap- pellat:atq; ad eum prouocat:eoq; perfugio & legam præfidio aduerfus maiorem vim regiæ poteftaris munitur. Præfectus, vt eft confue- tudo,de vi interdicit. Tantum communi liber- tati tribuitur, vt Princeps de fuo iure, & delegi- bus difceptaturus ad eum potius magiftratum venire, neceffe habuerit: cum is magiftratum gerat,qui à Rege creatus fit. Eius nanquema- giftratus interdictis appofitis, nihil Regij impe- rij,aut fummæ poteftatis fit reliqui: quoad ma- giftratus fuum de interdicti iure iudicium pro- nunciet, & fententiamferat: ne dignitatis Re- giæ præftantia æquabilitatem communis iuris ttanfeat: aut vi oppreffos extraordinario im- perio coërceat. Cerdanus in caufla populari, maximeque plaufibili perpetua conftantiain propofito, fufceptoque confilio permanfit. E- am enim vim interceffionum, inhibitionem- que Præfecturæ Iuftitiæ Aragonum maiores effe voluerunt, vt nihil inuiolabilius, fanctius- ve ducant: & ad eam fummam omnia referri velint,vt ij reftituantur, quivi compreffi, con- ftricti aut depulfi deiective fuerint: eaque reli- gione obferuant, & in ea pofitum fuit femper ratione atque fententia, vt eius magiftratus ea vis fit, vt præfcribat Regijs iudicibus, ne quid aduerfus interdicta interceffionem- que attentent, molianturve. Inde id per- G 4<noinclude></noinclude> a1nap4i6f47gd1cyhlpzxvf9pf032b2 Pagina:Hotman - Francogallia, 1586.djvu/118 104 81791 264221 2026-05-01T18:58:36Z Benoit Soubeyran 25250 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'fugium, quafi præfidium communis falutis, legum,& inftitutorum venerantur, obferuant, arcte tenent, accurateque tuentur: ac primige- nium regni heredem ad ea legis prefidia decur- riffe, ciuitates omnes gloriantur. Quæ cumita fe habeant, cùm, inquam, gentium ac nationű omnium commune hoc inftitutu femper fue- rit, quæ quidem regio ac non tyrannico impe- rio vterentur, vt SALVS POPVLI SVPREMA LEX ESSET:perfpicuum eft,non modò præcla- ram illam... 264221 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh|104|{{lsp|{{sc|Hotomani}}}}|}}</noinclude>fugium, quafi præfidium communis falutis, legum,& inftitutorum venerantur, obferuant, arcte tenent, accurateque tuentur: ac primige- nium regni heredem ad ea legis prefidia decur- riffe, ciuitates omnes gloriantur. Quæ cumita fe habeant, cùm, inquam, gentium ac nationű omnium commune hoc inftitutu femper fue- rit, quæ quidem regio ac non tyrannico impe- rio vterentur, vt SALVS POPVLI SVPREMA LEX ESSET:perfpicuum eft,non modò præcla- ram illam communis concilij habendi liberta- tem partem effe iuris gentium, verumetia Re- ges qui malis artibus illam facrofan&tam liber- tatem opprimunt,quafi iuris gentium violato- res,& humanæ focietatis expertes, iam non pro Regibus,fed pro tyrannis habendos effe. Quan quam quid eos tyrannos appellemus,ac non et- iam atrociore vocabulo vtamur? cùm Fl. Con- ſtantinus tyrannus,qui iuniore Honorio impe- rante tyrannidem in Gallia occupauit, vetus iftud Galliæ noftræ inſtitutum violare aufus no fit, fed tanquã facrofanctum conferuarit. Nam cùm Arelate regni fui fedem fixiflet, eamque propterea Conftantinam vrbem vocari ſtatu- iffet,publicum gentis Concilium quotannis ex vetere inftituto haberi folutum, in ea vrbe ha- beri ftatuit: hoc eft, feptem prouinciarum con- uentus, Viennenfis,vtriufque Narbonenfis, v- triufque Aquitania, Nouempopulaniæ,& Al- pium maritimarum. quod ex ipfius Conſtitu- tione nuper duorum clariffimorum virorum benefi-<noinclude></noinclude> mqnbeqciiprn7y9s72qahgyn1srmma9 Pagina:Hotman - Francogallia, 1586.djvu/119 104 81792 264222 2026-05-01T19:00:24Z Benoit Soubeyran 25250 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'beneficio in lucem edita, cognofcere licebit. IMP. CONSTANTINVS AD AGRICOLAM PRÆFECTVM PRÆTORIO GALLIARVM. Saluberrima magnificétiæ tuæ ſuggeſtione in- ter reliquas Reip.vtilitates euidenter inftructi, obferuanda prouincialibus noftris.id eft,per ſe- ptem Prouincias manfura in æuum auctorirato decernimus,quod fperari planè ab ipfis prouin- cialibus debuiffet. Nam cum propter priuatas & publicas neceffitates de fingulis ciuitatibus, non folùm... 264222 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh||{{sc|{{lsp|Francogalli}}a.}}|105}}</noinclude>beneficio in lucem edita, cognofcere licebit. IMP. CONSTANTINVS AD AGRICOLAM PRÆFECTVM PRÆTORIO GALLIARVM. Saluberrima magnificétiæ tuæ ſuggeſtione in- ter reliquas Reip.vtilitates euidenter inftructi, obferuanda prouincialibus noftris.id eft,per ſe- ptem Prouincias manfura in æuum auctorirato decernimus,quod fperari planè ab ipfis prouin- cialibus debuiffet. Nam cum propter priuatas & publicas neceffitates de fingulis ciuitatibus, non folùm de fingulis Prouincijs vel Honora- tos confluere,vel mitti legatos aut poffefforum vtilitas,aut publicarum ratio exigat functionũ: maximè opportunum & conducibile iudicaui- mus,vt feruata pofthac quotannis confuetudi- ne, in conftituto tempore, in Metropolitana, id eft,in Arelatenfi vrbe incipiat fepté Prouin- cię habere conciliu.In quo planè tá in fingulis q in comune confulimus: primum, vt optimoru conuentus fub illuftri præfentia præfecturæ, fi idtamen ratio publicæ difpofitionis obtulerit, faluberrima de fingulis rebus poffint effe con- filia. Tum quicquid tractatum fuerit,& diſcuſ fun ratiocinijs conftitutum, nec latere potio- res Prouincias poterit, vt parem neceffe eft in- ter abfentes æquitatis formam, iuftitiæque fer- uari. Hinc planè præter neceffitates etiam hu- manæ conuerfationi non parum credimus có« moditatis accedere,quod in Conftantina vrbo iubemus annis fingulis effe concilium. Tanta eft enim loci opportunitas, tanta eft copia că-<noinclude></noinclude> 7zwp9nh3d6d9v8kaa5ibr3ysaz4bbsg Pagina:Hotman - Francogallia, 1586.djvu/120 104 81793 264223 2026-05-01T19:02:00Z Benoit Soubeyran 25250 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'merciorum,tanta illic frequentia commeanti- um, vt quicquid vfquam nafcitur, illic commo- dius diftrahatur. Neq; enim vlla Prouincia fru- &us fui facultate lætatur, vt non nifi hæc pro- pria Arelatenfi, foli credatur effe fœcunditas. Quicquid enim diues Oriens, quicquid odora- tus Atalis, quicquid delicatus Affyrius, quod Africa fertilis,quod fpeciofa Hifpania,quod fac- cuda Gallia poteft habere præclarum, ita illiex- hibetur affatim, quaſi ſ... 264223 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh|106|{{lsp|{{sc|Hotomani}}}}|}}</noinclude>merciorum,tanta illic frequentia commeanti- um, vt quicquid vfquam nafcitur, illic commo- dius diftrahatur. Neq; enim vlla Prouincia fru- &us fui facultate lætatur, vt non nifi hæc pro- pria Arelatenfi, foli credatur effe fœcunditas. Quicquid enim diues Oriens, quicquid odora- tus Atalis, quicquid delicatus Affyrius, quod Africa fertilis,quod fpeciofa Hifpania,quod fac- cuda Gallia poteft habere præclarum, ita illiex- hibetur affatim, quaſi ſibi nafcantur omnia, quæ vbiq; conftat effe magnifica. Iam verò de curfu Rhodani, & Turoni recurfu, neceſſe eft, vt vicinum faciant, & penè conterminum, velquod ifte præterfluit, vel ille quod circuit. Cum ergo huic feruiat ciuitati quicquid habet terra præcipuum: ad hanc vel naui, vel vehicu- lo, terra,mari, flumine deferatur quidqd in fin- gulis nafcitur: quomodo non multú fibi Gallia noftræ præftitum credant, cùm in eadem ciui- tate præcipiamus effe conuentum, in qua diui- no quodam munere commoditatum & com- merciorum opportunitas tanta præftatur? Si- quidem hoc rationabili planè, probatoque co- filio iam & vir illuftris Petronius obferuari de- berepræceperit. Quod interpolatum vel in- iuria temporum, vel defidia Tyrannorum re- parari folita prudentiæ noftræ auctoritate de- cernimus, Agricola Parens chariffime, atque amantiffime. Vnde & illuftris magnificentia tua & hanc præceptionem noftram, & prio- rem fedis fuæ difpofitionem per feptem pro- uincias<noinclude></noinclude> ibojle6ec5lc0aatq2vovm2ixon4ku9 Pagina:Hotman - Francogallia, 1586.djvu/122 104 81794 264231 2026-05-01T20:08:35Z Benoit Soubeyran 25250 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'indiceretur: quod propterea Trium ſtatuum Parlamentum appellatum eft: cùm eo vocabu- lo colloquium & conuentus hominum intelli- geretur,varijs ex locis vnum in locum commu- nidere deliberandi cauffa coeuntium. Nam colloquia inter hoftes pacis aut induciaru cau- fa inftituta, femper in Chronicis noftris vetufto illo Parlamenti nomine appellantur.Huic por- ro Concilio rex in aureo tribunaliſedens, præ- erat: cui primùm Principes Regnique magi-... 264231 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh|108|{{lsp|{{sc|Hotomani}}}}|}}</noinclude>indiceretur: quod propterea Trium ſtatuum Parlamentum appellatum eft: cùm eo vocabu- lo colloquium & conuentus hominum intelli- geretur,varijs ex locis vnum in locum commu- nidere deliberandi cauffa coeuntium. Nam colloquia inter hoftes pacis aut induciaru cau- fa inftituta, femper in Chronicis noftris vetufto illo Parlamenti nomine appellantur.Huic por- ro Concilio rex in aureo tribunaliſedens, præ- erat: cui primùm Principes Regnique magi- ftratus, tum inferiore loco Delecti ex fingulis ciuitatibus ſubſidebant: quos populari lingua Deputatos appellamus. Nam vbi dies Conci- lij venerat, Rex in atrium conftitutum, quafi in auguftiffimum & religiofiffimum Iuftitiæ Gal- licæ templum, ea pompa deducebatur,quę ma- gis ad popularem moderationem,quam adRe- galem magnificentiam accommodata videba- tur. Quam etfi perditis hifce temporibus auli- cis affentatoribus irrifui fore non dubitamus, tamen quoniam pietatis pars eft, Maiorum fa- pientia delectari, ex antiquis monimentis ex- ponemus. Carpento igitur Rex in atrium ac potius in Reipub. facrarium vehebatur bubus tracto,quos auriga ftimulo agebat. Vbi veròin cum locum ventum erat, tum Principes Regé in aureo folio collocabant: reliquique (vtiam diximus) fuo quifque loco atque ordine fubfi- debant. Eoque demum in ſtatu atque ſacrario Regia Maieftas dicebatur. cuius rei etiam nunc infigne monimentum animaduertere licet in typo<noinclude></noinclude> 0wa1m6vpxl6au55k297k8gzavw1523y Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/181 104 81795 264235 2026-05-02T06:03:12Z Saumache 27923 /* Emendata */ 264235 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 11 — 13|149}}</noinclude><poem>{{gap|28em}}{{spatium|verri adfertur merces, {{gap|4em}}Non hic suo seminio quemquam †procule nam inpertiturus est}}.<ref>[[Miles gloriosus#1060|Miles gloriosus 1058-1060]]</ref></poem>excipitur ‘flamĕn’ [sacerdos Iovis] et ‘pectĕn’, quae sunt masculina. {{spatium|{{wl|Q316119|Trogus}}}} in {{spatium|XXII}} femininum a flamine protulit, ‘haec flaminica’: {{spatium|†Papicio flamen propter mortem flaminicae flaminio abiit}}.<ref>deest</ref> <p>{{r|13}}In ‘en’ producta Latina generis sunt masculini: ‘liēn’, ‘riēn’ vel ‘rēn’ et ‘splēn splēnis’. Graeca vero in n desinentia eadem servant genera, quae habent apud Graecos: ‘hic Titan, ‘haec Siren’. <p>In ‘ar’ Latinum unum dumtaxat proprium masculinum disyllabum invenitur, hic ‘Caesar’, et monosyllaba masculina, ‘Lar’, ‘Nar’ – {{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Sulphurea Nar albus aqua}}<ref>[[Aeneis/Liber VII#515|Aeneis 7.517]]</ref> –,</poem>barbara vero plura: ‘Aspar’, ‘Bostar’, ‘Hamilcar’, ‘Arar’, quod etiam ‘Araris’ dicitur. {{spatium|{{wl|Q188646|Lucanus}}}} in {{spatium|VI}}:<noinclude><references/></noinclude> k6jq7xhm2nl1fcyr7ynvik9vghnwttx 264236 264235 2026-05-02T06:06:17Z Saumache 27923 264236 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 11 — 13|149}}</noinclude><poem>{{gap|20em}}{{spatium|verri adfertur merces, {{gap|4em}}Non hic suo seminio quemquam †procule nam inpertiturus est}}.<ref>[[Miles gloriosus#1060|Miles gloriosus 1058-1060]]</ref></poem>excipitur ‘flamĕn’ [sacerdos Iovis] et ‘pectĕn’, quae sunt masculina. {{spatium|{{wl|Q316119|Trogus}}}} in {{spatium|XXII}} femininum a flamine protulit, ‘haec flaminica’: {{spatium|†Papicio flamen propter mortem flaminicae flaminio abiit}}.<ref>deest</ref> <p>{{r|13}}In ‘en’ producta Latina generis sunt masculini: ‘liēn’, ‘riēn’ vel ‘rēn’ et ‘splēn splēnis’. Graeca vero in n desinentia eadem servant genera, quae habent apud Graecos: ‘hic Titan, ‘haec Siren’. <p>In ‘ar’ Latinum unum dumtaxat proprium masculinum disyllabum invenitur, hic ‘Caesar’, et monosyllaba masculina, ‘Lar’, ‘Nar’ – {{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Sulphurea Nar albus aqua}}<ref>[[Aeneis/Liber VII#515|Aeneis 7.517]]</ref> –,</poem>barbara vero plura: ‘Aspar’, ‘Bostar’, ‘Hamilcar’, ‘Arar’, quod etiam ‘Araris’ dicitur. {{spatium|{{wl|Q188646|Lucanus}}}} in {{spatium|VI}}:<noinclude><references/></noinclude> 6ckcgnldixa47v65ssd2ob38d8us7pb Lucanus 0 81796 264237 2026-05-02T06:09:45Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Scriptor:Marcus Annaeus Lucanus]] 264237 wikitext text/x-wiki #redirect [[Scriptor:Marcus Annaeus Lucanus]] iadybjx861b3hwtesj43gtl7mfrtysj Sallustius 0 81797 264238 2026-05-02T06:10:50Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Scriptor:Gaius Sallustius Crispus]] 264238 wikitext text/x-wiki #redirect [[Scriptor:Gaius Sallustius Crispus]] stt12ifqpe6qcx6t8urc35uh67dkpaq Horatius 0 81798 264239 2026-05-02T06:11:52Z Saumache 27923 Redirigens ad [[Scriptor:Quintus Horatius Flaccus]] 264239 wikitext text/x-wiki #redirect [[Scriptor:Quintus Horatius Flaccus]] 556g7n1naypfame9w7lal3gn021o7sv Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/182 104 81799 264241 2026-05-02T06:29:38Z Saumache 27923 /* Emendata */ 264241 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh|150|PRISCIANI INST.}}</noinclude><poem>{{gap|20}}{{spatium|Rodanumque morantem {{gap|4em}}Praecipitavit Arar}}.<ref>[[Pharsalia/VI#475|Pharsalia 6.475-476]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} vero in {{spatium|{{wl|Q546203|bucolico}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Aut Ararim Parthus bibet aut Germania Tigrim}}<ref>[[Eclogae vel bucolica/Ecloga I#60|Eclogae 1.62]]</ref></poem>accusativum in ‘im’ protulit, qui a nominativo est in ‘is’ terminante, ‘hic araris’. unum etiam commune trium generum eiusdem extremitatis invenitur: ‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc par’ et quae ex eo componuntur, ‘impar’, {{r|14}}‘dispar’, ‘compar’, ‘separ’. alia vero omnia in ‘ar’ desinentia Latina neutra sunt, ut ‘hoc laquear’, ‘lacunar’, ‘lupanar’, ‘instar’, ‘far’, ‘columbar’, quod significat genus vinculi. {{spatium|{{wl|Q47160|Plautus}}}} in {{spatium|{{wl|Q1226518|rudente}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Nam †in columbari collus haud multum post erit}}.<ref>[[Rudens#885|Rudens 888]]</ref></poem> <p>In ‘er’, si sint secundae declinationis, masculina sunt: ‘sacer’, ‘ager’, ‘Auster’, ‘beber’, ‘puer’, ‘oleaster’. sin vero tertiae sint declinationis in ‘er’ desinentia, b vel u loco consonantis quidem antecedente, neutra sunt, nisi sint adiectiva, ut ‘tuber’, ‘cadaver’, ‘suber’, 'ver’, uber’, quod significat {{graeca|''τὸ οὖθαρ''}}. {{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} in {{spatium|VII}}:<poem>{{gap|16em}}{{spatium|non vobis rege Latino {{gap|4em}}Divitis uber agri Troiaeve opulentia deerit}}.<ref>[[Aeneis/Liber VII#260|Aeneis 7.261-262]]</ref></poem>excipitur ‘hic imber’, quod videtur a Graeco esse {{graeca|''ὄμβρος''}} et illius genus {{r|15}}servasse, et ex eo composita: ‘September’, ‘October’, ‘Mulciber’, terrae<noinclude><references/></noinclude> obx32h5hxktnny15biiqydnjlc7p6yc 264242 264241 2026-05-02T06:30:45Z Saumache 27923 264242 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh|150|PRISCIANI INST.}}</noinclude><poem>{{gap|20em}}{{spatium|Rodanumque morantem {{gap|4em}}Praecipitavit Arar}}.<ref>[[Pharsalia/VI#475|Pharsalia 6.475-476]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} vero in {{spatium|{{wl|Q546203|bucolico}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Aut Ararim Parthus bibet aut Germania Tigrim}}<ref>[[Eclogae vel bucolica/Ecloga I#60|Eclogae 1.62]]</ref></poem>accusativum in ‘im’ protulit, qui a nominativo est in ‘is’ terminante, ‘hic araris’. unum etiam commune trium generum eiusdem extremitatis invenitur: ‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc par’ et quae ex eo componuntur, ‘impar’, {{r|14}}‘dispar’, ‘compar’, ‘separ’. alia vero omnia in ‘ar’ desinentia Latina neutra sunt, ut ‘hoc laquear’, ‘lacunar’, ‘lupanar’, ‘instar’, ‘far’, ‘columbar’, quod significat genus vinculi. {{spatium|{{wl|Q47160|Plautus}}}} in {{spatium|{{wl|Q1226518|rudente}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Nam †in columbari collus haud multum post erit}}.<ref>[[Rudens#885|Rudens 888]]</ref></poem> <p>In ‘er’, si sint secundae declinationis, masculina sunt: ‘sacer’, ‘ager’, ‘Auster’, ‘beber’, ‘puer’, ‘oleaster’. sin vero tertiae sint declinationis in ‘er’ desinentia, b vel u loco consonantis quidem antecedente, neutra sunt, nisi sint adiectiva, ut ‘tuber’, ‘cadaver’, ‘suber’, 'ver’, uber’, quod significat {{graeca|''τὸ οὖθαρ''}}. {{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} in {{spatium|VII}}:<poem>{{gap|16em}}{{spatium|non vobis rege Latino {{gap|4em}}Divitis uber agri Troiaeve opulentia deerit}}.<ref>[[Aeneis/Liber VII#260|Aeneis 7.261-262]]</ref></poem>excipitur ‘hic imber’, quod videtur a Graeco esse {{graeca|''ὄμβρος''}} et illius genus {{r|15}}servasse, et ex eo composita: ‘September’, ‘October’, ‘Mulciber’, terrae<noinclude><references/></noinclude> ro4ujf7i1mli8k8ktsje73iee4ugsnp 264243 264242 2026-05-02T06:31:00Z Saumache 27923 264243 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh|150|PRISCIANI INST.}}</noinclude><poem>{{gap|18em}}{{spatium|Rodanumque morantem {{gap|4em}}Praecipitavit Arar}}.<ref>[[Pharsalia/VI#475|Pharsalia 6.475-476]]</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} vero in {{spatium|{{wl|Q546203|bucolico}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Aut Ararim Parthus bibet aut Germania Tigrim}}<ref>[[Eclogae vel bucolica/Ecloga I#60|Eclogae 1.62]]</ref></poem>accusativum in ‘im’ protulit, qui a nominativo est in ‘is’ terminante, ‘hic araris’. unum etiam commune trium generum eiusdem extremitatis invenitur: ‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc par’ et quae ex eo componuntur, ‘impar’, {{r|14}}‘dispar’, ‘compar’, ‘separ’. alia vero omnia in ‘ar’ desinentia Latina neutra sunt, ut ‘hoc laquear’, ‘lacunar’, ‘lupanar’, ‘instar’, ‘far’, ‘columbar’, quod significat genus vinculi. {{spatium|{{wl|Q47160|Plautus}}}} in {{spatium|{{wl|Q1226518|rudente}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Nam †in columbari collus haud multum post erit}}.<ref>[[Rudens#885|Rudens 888]]</ref></poem> <p>In ‘er’, si sint secundae declinationis, masculina sunt: ‘sacer’, ‘ager’, ‘Auster’, ‘beber’, ‘puer’, ‘oleaster’. sin vero tertiae sint declinationis in ‘er’ desinentia, b vel u loco consonantis quidem antecedente, neutra sunt, nisi sint adiectiva, ut ‘tuber’, ‘cadaver’, ‘suber’, 'ver’, uber’, quod significat {{graeca|''τὸ οὖθαρ''}}. {{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} in {{spatium|VII}}:<poem>{{gap|16em}}{{spatium|non vobis rege Latino {{gap|4em}}Divitis uber agri Troiaeve opulentia deerit}}.<ref>[[Aeneis/Liber VII#260|Aeneis 7.261-262]]</ref></poem>excipitur ‘hic imber’, quod videtur a Graeco esse {{graeca|''ὄμβρος''}} et illius genus {{r|15}}servasse, et ex eo composita: ‘September’, ‘October’, ‘Mulciber’, terrae<noinclude><references/></noinclude> okvyi8bg8z9emqagn9dwowx10ynyy4q Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/183 104 81800 264244 2026-05-02T06:33:08Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'quoque felus, si sint in ‘er’ desinentes tertiae declinationis, neutri sunt generis: ‘siler’, ‘ papaver’, ‘laser’, ‘cicer’, ‘siser’. excipitur ‘haec acer’, quod ‘huius aceris’ facit genetivum: nullum enim femininum in ‘er’ desi- nens secundae potest inveniri declinationis. Ovidius: 5 Et platanus genialis acerque coloribus inpar. Solinus in memorabilibus de arbore turis: palam fieret, intorto eam esse vimine, ramis ad a...' 264244 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 13 — 16|151}}</noinclude>quoque felus, si sint in ‘er’ desinentes tertiae declinationis, neutri sunt generis: ‘siler’, ‘ papaver’, ‘laser’, ‘cicer’, ‘siser’. excipitur ‘haec acer’, quod ‘huius aceris’ facit genetivum: nullum enim femininum in ‘er’ desi- nens secundae potest inveniri declinationis. Ovidius: 5 Et platanus genialis acerque coloribus inpar. Solinus in memorabilibus de arbore turis: palam fieret, intorto eam esse vimine, ramis ad aceris qualitatem. ‘iter’ | quoque vel ‘itiner’ vetuste neutri sunt generis et ‘spinter’, quod ἀκροχέριον aut fibulam in umeris aut armillam significat. Plautus in Menaechmis: 10 Tlubeas spinter novum reconcinnarier. | idem in eadem: Mihi tu dederis pallam et spinter’ numquam factum re- peries. alia vero omnia masculina sunt, ut ‘hic pater’, ‘frater’, ‘asser’, ‘passer’, 13 ‘cancer’ (vetustissimi etiam ‘hoc cancer’ de morbo protulerunt), ‘hic agger’, ‘anser’, ‘carcer’ (et ‘hoc carcer’ quidam protulerunt, quos non sequimur), ‘hic equester’, ‘paluster’’, exceptis <duobus, quae ipsa natura defendit feminino generi, ‘mater’ et ‘mulier’, (‘linter’ quoque, || quod apud Graecos masculinum est, ὁ λουτήρ, apud nostros femininum est. Li- 2 vius in VI: Iam in altum expulsa lintre) et adiectivis, quae si non in ‘is’ facient feminina, necessario communia<noinclude><references/></noinclude> rldojrvavmxq2al7b52f2muj4zljiic Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/184 104 81801 264245 2026-05-02T06:34:17Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'sunt (ut ‘celer’ masculinum '‘ celeris’ facit femininum, cuius neutrum in e invenitur. Ovidius metamorphoseon VIII: praedaque potita nefanda Fert secum spolium celeris progressaque porta. Terentius in Phormione: tNullus es, Geta, nisi | aliquid consilium celere rep- pereris): <pauper’, cuius femininum in ἃ quoque vetustissimi proferebant - Plau- tus in vidularia: Paupera haec res est. Terentius tamen in Andria: quam honeste in pat... 264245 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|152|PRISCIANI INST.}}</noinclude>sunt (ut ‘celer’ masculinum '‘ celeris’ facit femininum, cuius neutrum in e invenitur. Ovidius metamorphoseon VIII: praedaque potita nefanda Fert secum spolium celeris progressaque porta. Terentius in Phormione: tNullus es, Geta, nisi | aliquid consilium celere rep- pereris): <pauper’, cuius femininum in ἃ quoque vetustissimi proferebant - Plau- tus in vidularia: Paupera haec res est. Terentius tamen in Andria: quam honeste in patria pauper vivere -, “ degener’, ‘uber’ - ὁ εὐθαλὴς καὶ ἡ εὐϑαλὴς καὶ τὸ εὐθαλές. Lucre- tius in VI: sequitur gravis imber et uber. Cato in II originum: itaque res uber fuit, antequam ἰ6- giones -.. . ‘Acer’ et ‘alacer’ et ‘saluber’ et ‘celeber’, quamvis ‘acris’ et ‘alacris’ plerumque faciant et ‘salubris’ et ‘celebris’ feminina, in utraque tamen ter- minatione communis etiam generis inveniuntur prolata. Virgilius in VI<noinclude><references/></noinclude> rglaxba2xbd1f1xzuhh6b3yehdy4rwj Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/185 104 81802 264246 2026-05-02T06:35:01Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'alacris palmas utrasque tetendit. idem in V: Ergo alacris cunctosque putans excedere palma. Telrentius in eunucho: quid tu es tristis? quidve es alacris? Naevius in carmine belli Punici: fames acer Augescit hostibus. Ennius in XVI: Aestatem autumnus sequitur, post acer hiems. idem in XII: Omneis mortaleis victores cordibus vivis Laetanteis vino curatos somnus repente In campo passim mollissimus perculit acris. frequentior tamen... 264246 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 16 — 18|158}}</noinclude>alacris palmas utrasque tetendit. idem in V: Ergo alacris cunctosque putans excedere palma. Telrentius in eunucho: quid tu es tristis? quidve es alacris? Naevius in carmine belli Punici: fames acer Augescit hostibus. Ennius in XVI: Aestatem autumnus sequitur, post acer hiems. idem in XII: Omneis mortaleis victores cordibus vivis Laetanteis vino curatos somnus repente In campo passim mollissimus perculit acris. frequentior tamen usus in "er profert masculina et in "is feminina, quo- rum neutra semper in 6 finiuntur. ('"hic volucer? et "haec volucris? et hoc volucre? facit. Horatius in IIII carmin um: Inclusit volucris dies.) In "ir masculina sunt, ut "hic vir?, "levir?, "Trevir?, ἀρ Δ Γ΄. unum<noinclude><references/></noinclude> sqo8qoaqzfe8gnf83nbordmuwcyipcm Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/186 104 81803 264247 2026-05-02T06:36:27Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'proprium civitatis invenitur ‘Gaddir’ - quod quidam femininum esse puta- verunt, sed Sallustius neutrum esse | ostendit in 1] historiarum accusativum nominativo similem ponens: ut alii tradiderunt, Tar- tessum, Ilispaniae civitatem, quam nunc Tyrii! mutato no- mine Gaddir habent; nam si esset femininum, ‘Gaddirem’ dixisset - et unum neutrum indeclinabile, ‘hoc ir’. II19 ἴῃ ‘or’ comparativa quidem communia sunt: ‘hic’ et ‘haec cl...' 264247 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|154|PRISCIANI INST.}}</noinclude>proprium civitatis invenitur ‘Gaddir’ - quod quidam femininum esse puta- verunt, sed Sallustius neutrum esse | ostendit in 1] historiarum accusativum nominativo similem ponens: ut alii tradiderunt, Tar- tessum, Ilispaniae civitatem, quam nunc Tyrii! mutato no- mine Gaddir habent; nam si esset femininum, ‘Gaddirem’ dixisset - et unum neutrum indeclinabile, ‘hoc ir’. II19 ἴῃ ‘or’ comparativa quidem communia sunt: ‘hic’ et ‘haec clarior’, <felicior’, ‘melior’, ‘minor’, excepto uno ‘hic senior’; alia vero omnia mas- culina sunt, ut ‘hic orator’, ‘cursor’, ‘furor’, ‘doctor‘, ‘horror’, ‘labor’, exceplis femininis quidem tribus, quorum duo ipsa natura alterius esse generis prohibet, ‘uxor’ et ‘soror’. '‘arbor’ etiam, quod iure inter femi- ‘ nina connumeratur, quod ‘mater’ quoque dicitur proprii fetus unaquaeque arbor auctore Virgilio, qui in Il georgicon hoc ostendit dicens: Parva sub ingenti matris se subicit umbra. unde specialia quoque uniuscuiusque arboris nomina feminina sunt, excepto < oleastro’, quod tam forma terminationis quam declinatio prohibuit esse femininum. nam 'siler’ non est inter arbores ponendum, sicut nec ‘rubus’. neutra quoque' in ‘or’ desinentia quattuor inveniuntur: ‘marmor’, ‘aequor’, tador’, ‘cor’, praeterea communia, quae etiam apud Graecos communia sunt: ‘memor’, ‘immemor’, et | a decore vel corpore vel colore composita, chic’ et ‘haec indecor’, ‘dedecor’, ‘bicorpor’, ‘tricorpor’, ‘discolor’, ‘con- color’. ‘auctor’, quando αὐϑέντην significat, commune est, quando αὐξη- τήν, ‘auctrix’ facit femininum, sicut omnia verbalia in ‘or’ desinentia. In ‘ur’, si sint propria vel deorum vel gentilia vel appellativa avium<noinclude><references/></noinclude> d634k8qpo5ahjz6gk2fyuyfrem1kj2q Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/187 104 81804 264248 2026-05-02T06:37:44Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'vel f ante ‘ur’ habentia, masculina sunt: ‘Anxur, ‘Astur’, ‘turtur’, ‘vul- tur’, ‘furfur’ ; verbalia vero, quae hominibus imponi possunt, communia sunt, si sint tertiae declinationis, ut ‘augur’, ‘fur’. Iloratius in I ser- monum: 5 Iulius et fragilis Pediatia furque Voranus. unum secundae invenitur masculinum, ‘satur’, cuius femininum in a terminat. alia vero omnia eiusdem termil|nationis nomina neutra sunt: ‘murmur’...' 264248 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 18 — 23|155}}</noinclude>vel f ante ‘ur’ habentia, masculina sunt: ‘Anxur, ‘Astur’, ‘turtur’, ‘vul- tur’, ‘furfur’ ; verbalia vero, quae hominibus imponi possunt, communia sunt, si sint tertiae declinationis, ut ‘augur’, ‘fur’. Iloratius in I ser- monum: 5 Iulius et fragilis Pediatia furque Voranus. unum secundae invenitur masculinum, ‘satur’, cuius femininum in a terminat. alia vero omnia eiusdem termil|nationis nomina neutra sunt: ‘murmur’, ‘gut- tur’ (quod etiam masculino genere protulit Plautus in aulularia: Etiamne obturat inferiorem gutturem, 10 Ne quid tanima forte amittat dormiens’), <sulphur’, ‘Tibur’, ‘robur’, ‘iecur’. In ‘as’ Latina, si sint patriae, communis sunt generis, ‘hic’ et ‘haec Arpinås’, ‘Sufenås’, ‘Capenås’, quorum ideo extrema syllaba circumflectitur, quia per syncopen ‘ti’ syllabae, sicut saepe diximus, prolata sunt. anti- 16 quissimi enim ‘hic’ et ‘haec Arpinatis’, ‘Sufenatis’, | ‘Capenatis’, proferre solebant. alia vero omnia in ‘as’ desinentia feminina sunt, ut ‘pietas’, ‘probitas’, ‘auctoritas’, excepto uno proprio, ‘Maecenas Maecenatis’. (est etiam ‘Laenås’, quod differentiae causa in fine circumflectitur. Iuve- nalis in I: 20 Quod captator emat Laenås, Aurelia vendat.) inveniuntur tamen alia quoque propria in formam gentilium prolata, ut ‘Antias’ historicus, et monosyllaba: ‘as assis’, ‘mas maris’, ‘vas mascu- linum ‘vadis’, neutrum ‘vasis’, et ‘hoc fas’, ‘nefas’, ‘nugas’ etiam, omnis<noinclude><references/></noinclude> k670t31kgkpvn62szbw0z03k0dwscxg Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/188 104 81805 264249 2026-05-02T06:39:23Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'generis, quae sunt indeclinabilia. Graeca vero tam in ‘as’ quam in alias quascumque syllabas terminantia eadem servant apud nos genera, quae habent apud Graecos, si eandem servant terminationem etiam apud Lati- nos, quam habent apud illos. in multis enim videmus commutatione ter- minationis genera quoque esse conversa, ut ὁ κρατήρ ‘haec cratera’, ὁ 5 χάρτης ‘haec charta’, ὁ κηρός ‘haec cera’, ὁ ἀμφορεύς ‘...' 264249 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|156|PRISCIANI INST.}}</noinclude>generis, quae sunt indeclinabilia. Graeca vero tam in ‘as’ quam in alias quascumque syllabas terminantia eadem servant apud nos genera, quae habent apud Graecos, si eandem servant terminationem etiam apud Lati- nos, quam habent apud illos. in multis enim videmus commutatione ter- minationis genera quoque esse conversa, ut ὁ κρατήρ ‘haec cratera’, ὁ 5 χάρτης ‘haec charta’, ὁ κηρός ‘haec cera’, ὁ ἀμφορεύς ‘haec amplhora’, ὃ πάνϑηρ ‘haec panthera’. Horatius in II epistularum: Diversum confusa genus panthera camelo Sive elephas albus vulgi converterit ora. 24 In ‘es’ correptam [si sint apud Graecos] communia vel mobilia, quae 10 illi τρεγενῆ vocant. hoc autem etiam ex ipsa rerum significatione potest cognosci in omnibus appellativis, utrum possint necne femininorum quo- que esse adiectiva vel etiam neutrorum. quod si ipsa exigat significatio, in ‘es’ desinentia communia sunt, ut ‘hebös’ tam de mare quam de fe- mina dij|citur - significat enim tardus et tarda -, ‘mil&s’ quoque ‘hic’ et is <haec | milés’. Ovidius in II metamorphoseon de Callistone loquens: Miles erat Phoebes, nec Maenalon attigit ulla Gratior hac Triviae: sed nulla potentia longa est. similiter ‘praepés’, qui et quae in altum volat, ‘terös’ quoque rotun- dus et rotunda, ‘comös’ a comitando, quod tam ad mares quam ad femi- 20 nas pertinet, et omnia similiter utrique generi convenientia: ‘diväs’, ‘su- perstös’, ‘quadrupés’, ‘inquiös’, ‘sospös’ etiam et ‘hospös’. Lucanus in V:<noinclude><references/></noinclude> 4ahr1ey9nlo1lt6pviu412qhlnl2fj7 Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/189 104 81806 264250 2026-05-02T06:40:37Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Hospes in externis audivit curia tectis. Frequenter tamen haec duo in genere feminino ἃ terminant auctores, ut Virgilius in III: bellum, ὁ terra hospita, portas. Lucanus in II: tunc obtulit hospita tellus Puppibus accessus facilis, legere rudentes, οἱ ‘Sospita’ Iuno. Ovidius in II fastorum: Principio mensis Phrygiae contermina Matris Sospita delubris dicitur aucta novis. invenitur etiam ‘antistita’ pro ‘antistés’. Cicero de signis...' 264250 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 23 — 25|157}}</noinclude>Hospes in externis audivit curia tectis. Frequenter tamen haec duo in genere feminino ἃ terminant auctores, ut Virgilius in III: bellum, ὁ terra hospita, portas. Lucanus in II: tunc obtulit hospita tellus Puppibus accessus facilis, legere rudentes, οἱ ‘Sospita’ Iuno. Ovidius in II fastorum: Principio mensis Phrygiae contermina Matris Sospita delubris dicitur aucta novis. invenitur etiam ‘antistita’ pro ‘antistés’. Cicero de signis: postri- die sacerdotes Cereris atque illius fani antistitae, maiores natu, probatae ac nobiles mulieres, rem ad magistratus suos deferunt. neutris quoque coniuncta haec (id est in ‘äs’ communia)' 15 inveniuntur, ut Virgilius in VII: sed haec tereti mos est aptare flagello. Invenalis in V: nec umquam Depositum tibi sospes erit. Ὁ Lucanus in V: rerum nos summa sequetur, Imperiumque comes.<noinclude><references/></noinclude> pmk2tylqde3fv0zhogorom9jsfquk2g Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/190 104 81807 264251 2026-05-02T06:41:58Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Sallustius in I historiarum: nobis primae dissensionis vitio humani ingenii evenere, quod inquies atque indomitum sem- per in certamine libertatis aut gloriae aut dominationis agit. alia vero omnia, id est quae nullam significationis naturalem com- mulnionem habent cum femininis, masculina sunt, ut ‘gurgös’, ‘traméös’, estipäs’, ‘limös’, ‘poplés’, ‘fomäös’, ‘caespös’, exceptis in ‘gös’ desinenti- bus, quae in genet...' 264251 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|158|PRISCIANI INST.}}</noinclude>Sallustius in I historiarum: nobis primae dissensionis vitio humani ingenii evenere, quod inquies atque indomitum sem- per in certamine libertatis aut gloriae aut dominationis agit. alia vero omnia, id est quae nullam significationis naturalem com- mulnionem habent cum femininis, masculina sunt, ut ‘gurgös’, ‘traméös’, estipäs’, ‘limös’, ‘poplés’, ‘fomäös’, ‘caespös’, exceptis in ‘gös’ desinenti- bus, quae in genetivo 6 servant - sunt enim feminina duo: ‘segäés segetis’, ‘tegös tegetis’ - et uno arboris nomine, quod ratione supra dicta femininum est, ‘abiäs’, || et ‘compös compedis’. Terentius: habendae compedes. In ‘es’ productam, si sint quintae declinationis, feminina sunt. excipitur unum “ἡ ἀϊδ8.᾽, quod tam masculini quam feminini generis in singulari nu- mero invenitur (ex quo et diminutio fit, ‘diecula’. Terentius in Andria: Ebo inpudens, non satis test, quod tibi dieculam addo’ pro dilatione aliqua temporis), in plurali vero semper masculinum inveni- tur: non ΘΠ] incertum tempus videtur significare', quod plerumque in fe- minino genere invenimus numeri singularis. ideo autem diximus ‘plerum- que’, quod invenitur in usu et pro certo tempore femininum et pro incerto masculinum ὁ contrario. Virgilius in I1: Venit summa dies et ineluctabile tempus Dardaniae. Lucanus in III: non ugque adeo permiscuit imis Longus summa dies, ut non, si voce Metelli<noinclude><references/></noinclude> pfkugggv1w2jmd8w8zt11echptoqbuc Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/191 104 81808 264252 2026-05-02T06:43:21Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Servantur leges, malint a Caesare tolli. Statius in I: - longumque in saecula digne Promeriture diem. | 5 ex eo quoque compositum semper masculinum est, ‘hic meridies’, certum enim significat tempus diei. Terentius in adelphis: Tipso meridie stipulam colligendo. alia vero in ‘es’ productam desinentia, quae sunt propria, masculina inve- 27 niuntur, ut ‘IHercules’, ‘Vlixes’, ‘Perses’, ‘Achilles’, 'Verrös’, ‘Chremös’, 10...' 264252 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 25 — 28|159}}</noinclude>Servantur leges, malint a Caesare tolli. Statius in I: - longumque in saecula digne Promeriture diem. | 5 ex eo quoque compositum semper masculinum est, ‘hic meridies’, certum enim significat tempus diei. Terentius in adelphis: Tipso meridie stipulam colligendo. alia vero in ‘es’ productam desinentia, quae sunt propria, masculina inve- 27 niuntur, ut ‘IHercules’, ‘Vlixes’, ‘Perses’, ‘Achilles’, 'Verrös’, ‘Chremös’, 10 ‘Lachös’, excepto uno feminino, ‘Ceres Cereris’. appellativa vero, si sint ad homines pertinentia, quae apud Graecos communia vel mobilia, apud nos communia sunt, ut ‘herös’, ‘locuples’, quod et neutrum est. alia vero omnia feminina sunt, ut ‘caedes’, ‘stragös’, ‘strues’, ‘vulpes’, ‘apes’, “Ἰυδ5᾽, ‘labes’, ‘clades’, ‘nubes’. excipitur ‘hic verrös’ appellativum, 13 cum porcum significat. In ‘is’ finita nomina, si sint adiectiva vel derivativa appellativa, com- . munia sunt, et si ad homines proprie solos pertinent, non faciunt ex 86 neutra, ut ‘hic’ et ‘haec civis’, ‘hic’ et ‘haec hostis’ - Statius in V Thebaidos: 20 Turbidus incertusque oculis vigilantibus hostem Occupat amplexu, cum de uxore IHejlimi Gorge loquitur -, ‘hic’ [| et ‘haec Samnis’ ('aedilis’’, quia dignitatis est ad viros pertinentis, masculini generis est); sin tam ad homines quam ad alias res dici possunt, in e faciunt neutrum: ‘hic’ et 5 ‘haec suavis’ et ‘hoc suave’, ‘hic’ et “δος dulcis’ et ‘hoc dulce’’, ‘hic’ et ‘haec regalis’ et ‘hoc regale’, Shic’’ et <haec amabilis’ et ‘hoc ama- bile’. 4}1ἃ vero in ‘is’ desinentia, n vel duas consonantes in eadem syllaba 28 vel duplicem consonantem ante ‘is’ habentia et quae paenultimam syllabam<noinclude><references/></noinclude> 9hycn1lmofb1pm9ku02w5c2nmc3zciu Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/192 104 81809 264253 2026-05-02T06:45:05Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'una ex liquidis terminant, masculina sunt, ut ‘panis’, ‘funis’, ‘amnis’, tignis’, ‘'piscis’, ‘fascis’, ‘fustis’, ‘postis’, tvectis’, ‘axis’, ‘ensis’, ‘an- guis’, ‘unguis’, ‘collis’, ‘follis’, ‘mensis’, ‘corbis’, ‘orbis’, ‘torquis’, excipitur ‘haec bipennis’, quod ideo femininam est, quod quasi adiectivum est securis, vel quod a penna, quod ipsum quoque femininum est, compo- nitur....' 264253 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|160|PRISCIANI INST.}}</noinclude>una ex liquidis terminant, masculina sunt, ut ‘panis’, ‘funis’, ‘amnis’, tignis’, ‘'piscis’, ‘fascis’, ‘fustis’, ‘postis’, tvectis’, ‘axis’, ‘ensis’, ‘an- guis’, ‘unguis’, ‘collis’, ‘follis’, ‘mensis’, ‘corbis’, ‘orbis’, ‘torquis’, excipitur ‘haec bipennis’, quod ideo femininam est, quod quasi adiectivum est securis, vel quod a penna, quod ipsum quoque femininum est, compo- nitur. sed magis adiectivum hoc esse Virgilius ostendit ‘ferro bipenni’ ponens in ΧΙ: | ferro sonat alta bipenni Fraxinus. excipitur etiam ‘canis’ commune, quod et natura sic esse ostendit. ‘finis’ quoque et ‘clunis’’ tam masculini quam feminini generis usurpavit auctori- tas in una eademque significatione. Iuvenalis in IUI: Ad terram tremulo descendant clune puellae. Horatius in I sermonum: | Quod pulchrae clunes, breve quod caput, ardua cervix. multa tamen et in hac et in aliis terminationibus confudisse genera inve- niuntur vetustissimi, quos non sequimur, ut ‘haec amnis’, ‘funis’, ‘an- . guis’. composita sive ex masculinis sive ex femininis, si adiectiva fuerint, communia sunt, ut ‘hic sanguis’, ‘hic’ et ‘haec exanguis’ et ‘hoc exan-<noinclude><references/></noinclude> ei9qhnyqy1myaw4iq5lb5b5a6twstuc Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/193 104 81810 264254 2026-05-02T06:47:04Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'gue’; ‘animus’, ‘hic’ et ‘haec exanimis’ et ‘hoc exanime’; tcuspis', ‘hic’ et ‘haec 'tricu|spis. invenitur tamen hoc etiam neutro adiunctum, sed 30 per obliquos casus. Ovidius in I metamorphoseon: positoque tricuspide telo 5 Mulcet aquas. ‘<pestis’ etiam οἱ ‘neptis’ et ‘vestis’’, cum duas consonantes ante ‘is’ ha-' bent, feminini sunt generis, et ‘vallis’, ‘turris’, ‘ pelvis’, ‘pellis’>, quam-|...' 264254 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 28 — 32|161}}</noinclude>gue’; ‘animus’, ‘hic’ et ‘haec exanimis’ et ‘hoc exanime’; tcuspis', ‘hic’ et ‘haec 'tricu|spis. invenitur tamen hoc etiam neutro adiunctum, sed 30 per obliquos casus. Ovidius in I metamorphoseon: positoque tricuspide telo 5 Mulcet aquas. ‘<pestis’ etiam οἱ ‘neptis’ et ‘vestis’’, cum duas consonantes ante ‘is’ ha-' bent, feminini sunt generis, et ‘vallis’, ‘turris’, ‘ pelvis’, ‘pellis’>, quam-|| vis paenultimae syllabae liquidis terminantur, tamer feminina sunt. -illa quoque masculina sunt, quae una syllaba crescunt in genetivo, ut ‘hic la- ΙΝ pis lapidis’, ‘pulvis pulveris’, ‘sanguis sanguinis’, ‘vomis vomeris’, ‘cinis cineris’. excipiuntur ‘haec cuspis cuspidis’, ‘cassis cassidis’, quorum ex- tremae syllabae amborum ab s coeperunt, quod in eiusdem formae mascu- linis non invenies, ‘lis’ quoque ‘litis’. alia vero omnia in ‘is’ desinentia feminina sunt: ‘haec avis’, ‘classis’, ‘puppis’, ‘cutis’’, ‘securis’, ‘messis’, ι5 ‘bilis’, ‘strigilis’, ‘vis’. Graeca vero eandem habentia terminationem ge- 31 nera quoque, quae apud Graecos habent, servant etiam apud Latinos, sicut et alia paene omnia, quod iam superius diximus, ut ‘Paris’, ‘Tibris’, ‘ti- gris’, ‘Thetis’. '‘molaris’ a mola derivatum potest esse commune, cum adiectivum est, sed quia plerumque ad dentem vel lapidem refertur, usus » frequens masculinum hoc profert. Statius in V Thebaidos: vastaeque sudes fractique molares. In ‘os’ terminantia feminina tria inveniuntur: ‘cos cotis’, ‘dos dotis’, VI 32 <glos gloris’; communia quinque: ‘custos’, ‘sacerdos’, ‘bos’, ‘'compos’, ‘impos’; neutra duo: ‘os oris’ et ‘os ossis’. alia vero omnia masculina 2 sunt: ‘mos’, ‘ros’, ‘flos’, ‘lepos’, ‘nepos’. In ‘us’ correptam secundae vel quartae declinationis, si sint arborum nomina, feminina sunt, propria quoque vel appellativa Graeca ‘os’ in ‘us’<noinclude><references/></noinclude> bn8vng29bam4dbofgxkfdkgizpfipok Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/194 104 81811 264255 2026-05-02T06:48:11Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'convertenj|tia, quae apud Graecos feminini sunt generis, ut ‘haec cupres- säs’, ‘myrtäs’, ‘lauräs’, ‘eornäs’, ‘quercäs, ‘fagäs’, ‘piräs’, ‘platanäs’, ‘Scyräs’, ‘Berytäs’, ‘Pylus’, ‘Iliäs’, ‘Arctäs’ (appellativa vero, ut ‘crys- talläs’, ‘costäs’, ‘phasells’). alia vero omnia eiusdem terminationis supra dictarum declinationum masculina sunt, ut ‘hic claräs’, 'magnäs’, ‘anim...' 264255 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|162|PRISCIANI INST.}}</noinclude>convertenj|tia, quae apud Graecos feminini sunt generis, ut ‘haec cupres- säs’, ‘myrtäs’, ‘lauräs’, ‘eornäs’, ‘quercäs, ‘fagäs’, ‘piräs’, ‘platanäs’, ‘Scyräs’, ‘Berytäs’, ‘Pylus’, ‘Iliäs’, ‘Arctäs’ (appellativa vero, ut ‘crys- talläs’, ‘costäs’, ‘phasells’). alia vero omnia eiusdem terminationis supra dictarum declinationum masculina sunt, ut ‘hic claräs’, 'magnäs’, ‘animäs’, ‘ventäs’, ‘somnöäs’, ‘lacertäs’’, ‘cursäs’, 'metäs’, ‘'sexäs’ - quamvis Plautus etiam ‘hoc sexus’ neutro genere protulit in rudente: Virile sexus numquam ullum habui -, ‘fluctäs’, ‘artäs’, || ‘portös’, ‘acäs’, unde ‘aculeus’ diminitivum teste Probo. sed in usu frequenter ‘haec acus’ invenimus. Lucanus in X: Quod Nilotis acus compressum pectine Serum. Iuvenalis in I: Ille supercilium madida fuligine tinctum Obliqua producit acu. idem in II: Emerita quae cessat acu. invenitur etiam ‘hoc acus huius aceris’, quod Graeci σκύβαλον dicunt, id est purgamentum frumenti. Varro rerum rusticarum 1: acus sub- sternendum gallinis parturientibus. acus in area excutitur.<noinclude><references/></noinclude> kprb3ri20gtujffhi3ks68ou40vhtns Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/195 104 81812 264256 2026-05-02T06:49:52Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'idem in I: argillam mixtam acere. excilpiuntur secundae declinatio- nis haec: ‘humuäs’, ‘alväs’ - Virgilius in IH: In latus inque feri curvam conpagibus alvum. Accius tamen masculinum hoc protulit annali 1: 5 Maia nemus retinens gravido concepit in alvo - et ‘domäs’, ‘coläs, quae tam secundae quam quartae declinationis inve- niuntur; quartae vero: ‘anäs’, ‘nuräs’, ‘socris’, quae ipsa natura femi- narum esse ostendit, et pr...' 264256 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 32 — 33|163}}</noinclude>idem in I: argillam mixtam acere. excilpiuntur secundae declinatio- nis haec: ‘humuäs’, ‘alväs’ - Virgilius in IH: In latus inque feri curvam conpagibus alvum. Accius tamen masculinum hoc protulit annali 1: 5 Maia nemus retinens gravido concepit in alvo - et ‘domäs’, ‘coläs, quae tam secundae quam quartae declinationis inve- niuntur; quartae vero: ‘anäs’, ‘nuräs’, ‘socris’, quae ipsa natura femi- narum esse ostendit, et praeterea ‘manäs’, '‘tribös’, ‘porticäs’, et neu- tra ‘pelagäs’, quia et apud Graecos eiusdem est generis, et ‘vulgäs’, quod tam masculini quam neutri generis invenitur. '‘viräs’> quoque neutri est generis, sicut ‘pus’, quod est indeclinabile. '‘penäs’ invenitur et mascu- linum et femininum et neutrum. Virgilius in I: Cura penum struere. Terentius in eunucho: Cum in cellulam ad te patris penum omnem congere- bam clanculum. Horatius in I epistularum: Annonae prosit, portet frumenta penusque. In ‘us’ correptam tertiae declinationis nomina neutra sunt, ut ‘mu- 2 näs’, ‘opls’. excipitur ‘hic lepäs’, ‘haec Venös’, ‘hic’ et | 'haec Li- .gläs’, ‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc vetäs’, et ‘pecäs’, quod femininum ‘haec pecus pecudis’ declinatur, teste Capro neutrum: ‘hoc pecus pecoris’. In “δ᾽ productam, si sint monosyllaba, neutra sunt, ut ‘rus’, ‘crus’, ‘iös’, ‘plös’, ‘tös’. excipiuntur ‘hic mös muris’, ‘hic’ et ‘haec sus<noinclude><references/></noinclude> nv0htnh806k1v9uly82jjlzsdpjhr1t 264257 264256 2026-05-02T06:50:09Z Saumache 27923 264257 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 32 — 35|163}}</noinclude>idem in I: argillam mixtam acere. excilpiuntur secundae declinatio- nis haec: ‘humuäs’, ‘alväs’ - Virgilius in IH: In latus inque feri curvam conpagibus alvum. Accius tamen masculinum hoc protulit annali 1: 5 Maia nemus retinens gravido concepit in alvo - et ‘domäs’, ‘coläs, quae tam secundae quam quartae declinationis inve- niuntur; quartae vero: ‘anäs’, ‘nuräs’, ‘socris’, quae ipsa natura femi- narum esse ostendit, et praeterea ‘manäs’, '‘tribös’, ‘porticäs’, et neu- tra ‘pelagäs’, quia et apud Graecos eiusdem est generis, et ‘vulgäs’, quod tam masculini quam neutri generis invenitur. '‘viräs’> quoque neutri est generis, sicut ‘pus’, quod est indeclinabile. '‘penäs’ invenitur et mascu- linum et femininum et neutrum. Virgilius in I: Cura penum struere. Terentius in eunucho: Cum in cellulam ad te patris penum omnem congere- bam clanculum. Horatius in I epistularum: Annonae prosit, portet frumenta penusque. In ‘us’ correptam tertiae declinationis nomina neutra sunt, ut ‘mu- 2 näs’, ‘opls’. excipitur ‘hic lepäs’, ‘haec Venös’, ‘hic’ et | 'haec Li- .gläs’, ‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc vetäs’, et ‘pecäs’, quod femininum ‘haec pecus pecudis’ declinatur, teste Capro neutrum: ‘hoc pecus pecoris’. In “δ᾽ productam, si sint monosyllaba, neutra sunt, ut ‘rus’, ‘crus’, ‘iös’, ‘plös’, ‘tös’. excipiuntur ‘hic mös muris’, ‘hic’ et ‘haec sus<noinclude><references/></noinclude> hppvatw2xp9eulxy54fph41kc3yedqw Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/196 104 81813 264258 2026-05-02T06:51:20Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'suis’, ‘gräs gruis’. supra syllabam autem feminina sunt, ut ‘servitus’’, tjuventäös’, ‘senectös’, ‘salös’, ‘paläs’, ‘tellus’. In ‘ax’ desinentia, si sint adiectiva, communia sunt trium generum, ut ‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc capax’, ‘audax’, ‘contumax’, ‘pervicax’, || ‘ra- pax’, ‘fallax’; alia vero, etiamsi interposita sit alia consonans, feminina ὁ sunt, ut ‘fornax’, “ραχ᾽,...' 264258 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|164|PRISCIANI INST.}}</noinclude>suis’, ‘gräs gruis’. supra syllabam autem feminina sunt, ut ‘servitus’’, tjuventäös’, ‘senectös’, ‘salös’, ‘paläs’, ‘tellus’. In ‘ax’ desinentia, si sint adiectiva, communia sunt trium generum, ut ‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc capax’, ‘audax’, ‘contumax’, ‘pervicax’, || ‘ra- pax’, ‘fallax’; alia vero, etiamsi interposita sit alia consonans, feminina ὁ sunt, ut ‘fornax’, “ραχ᾽, ‘fax’, ‘lanx’, ‘arx’, ‘calx’, '‘falx’. propria Graeca et barbara masculina sunt: ‘Aiax’, ‘ Pharnax’, ‘Atax’. In ‘ex’ monosyllaba masculina duo inveniuntur: ‘rex’, ‘grex’. alia vero omnia monosyllaba in x quacumque vocali sive consonante antece- dente feminina sunt, ut ‘lex’, ‘faex’, ‘crux’, ‘lux’, ‘merx’, ‘nix’, ‘pix’, 10 ἐποχ᾽, ‘calx’. excipitur unum commune '‘hic’ et ‘haec dux’. in ‘ex’ supra syllabam i antecedente in paenultima syllaba feminina sunt: ‘haec ilex’, ‘silex’ - auctores tamen et ‘hic silex’ inveniuntur proferentes. Iu- venalis in secundo: . Nec melior, pedibus silileem quae conterit atrum. 15 Ovidius in VII metamorphoseon: | Aut ubi terrena silices fornace soluti. Virgilius autem in VIII: Stabat acuta silex praecisis undique saxis -. <paelex’ quoque ad mulieres pertinens femininum est, nec non etiam '‘ca- 20 rex’. Virgilius in georgicon III: et carice pastus acuta. alia, nisi sint adiectiva, masculina sunt: ‘hic vertex’, ‘culex’, ‘pollex’, ὁ codex’’, 'murex’, ‘cortex’; hoc tamen etiam feminini invenitur. Vir- gilius in VII: 25<noinclude><references/></noinclude> jhex07cwiquhgkinicafwcez7r2yyha Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/197 104 81814 264259 2026-05-02T06:52:31Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'raptus de subere cortex. idem in bucolico: Tum Phaethontiadas musco circumdat amarae Corticis atque solo proceras erigit alnos. 56 ‘vervex’ etiam, cuius finalis syllaba naturaliter producitur, masculinum est, Iuvenalis in I: et elixi vervecis labra comedit. adiectiva vero omnia in x desinentia, sive e sive quacumque vocali alia an-VII 37 tecedente, communia sunt trium generum, ut ‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc sim- se plex’’, ‘artifex’....' 264259 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 33 — 37|165}}</noinclude>raptus de subere cortex. idem in bucolico: Tum Phaethontiadas musco circumdat amarae Corticis atque solo proceras erigit alnos. 56 ‘vervex’ etiam, cuius finalis syllaba naturaliter producitur, masculinum est, Iuvenalis in I: et elixi vervecis labra comedit. adiectiva vero omnia in x desinentia, sive e sive quacumque vocali alia an-VII 37 tecedente, communia sunt trium generum, ut ‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc sim- se plex’’, ‘artifex’. In ‘ix’, si paenultima brevis est, masculina sunt: ‘hic cälix’, '‘hic värix’. excipitur ‘haec sälix’ et ‘haec filiv. Virgilius in I georgicon: Et filicem curvis invisam pascit aratris. alia vero feminina sunt: ‘haec mätrix’, '‘cörnix’, ‘lödix’, | et omnia ver- 15 balia, ut ‘vietrix’, ‘nutrix’, ‘meretrix’, ‘natrix’ - quod tamen, cum spe- ciem anguis sillgnificat, masculini quoque invenitur. Lucanus-in VII: Et natrix violator aquae. polest tamen hoc et figurate ad serpentem videri redditum, quod etiam fe- minino genere profertur, ut idem: 20 hinc maxima serpens Python, sicut : Praeneste sub ipsa -,<noinclude><references/></noinclude> c0g3gcrfmkbq470ksq5lq23sotnfta0 Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/198 104 81815 264260 2026-05-02T06:53:38Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '‘obstetrix’ quoque pro ‘obstitrix’. excipitur ‘hic fornix’, quod quamvis paenultimam positione longam habuit, tamen masculinum est. adiectiva supra dictam servant generum regulam: ‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc pernix’, e felix’. sciendum tamen, quod in verbalibus in ‘trix’ terminantibus inve- pimus obliquos casus coniungi solere 'etiam neutris, ut ‘victrici signo’, δ unde : victricia tollite signa, quamvis ‘hoc victr...' 264260 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|166|PRISCIANI INST.}}</noinclude>‘obstetrix’ quoque pro ‘obstitrix’. excipitur ‘hic fornix’, quod quamvis paenultimam positione longam habuit, tamen masculinum est. adiectiva supra dictam servant generum regulam: ‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc pernix’, e felix’. sciendum tamen, quod in verbalibus in ‘trix’ terminantibus inve- pimus obliquos casus coniungi solere 'etiam neutris, ut ‘victrici signo’, δ unde : victricia tollite signa, quamvis ‘hoc victrix’ non memini me legisse, etsi analogia declinationis exigat. In ox’ omnia adiectiva sunt: ‘velox’, ‘pernox’’, ‘ferox’, excepto uno 10 tcelox’ (species est navis) et monosyllabis, de quibus supra dictum est: <haec vox’, ‘nox’. In υχ᾽ supra syllabam masculina sunt propria: ‘Pollux’, ‘Volux’; unum commune, quod n habet interpositam in nominativo et eam in obli- quis casibus amittit, ‘hic’ et ‘haec coniunx coniugis’. sunt tamen, qui 15 nominativum | quoque putant sine n scribendum. 39 In ‘yx’ Graeca sunt οἱ servant eadem apud nos genera: ‘Phryx’, < Eryx’, ‘ Styx’, ‘sandyx’. Breviter quoque de generibus in x terminantium sic possumus dicere, quod in x desinentia adiectiva communia sunt trium generum, ut ‘hic’’ et Ὁ thaec’ et ‘hoc audax’, ‘artifex’, ‘felix, ‘velox’, appellativa vero ad utrum- que sexum hominum pertinentia communia utriusque, ut ‘hic’ et ‘haec coniunx, ἀυχ᾽, quae autem ad solos mares pertinent, masculina, οἱ quae ad feminas, feminina, ut '‘hic rex’, ‘haec paelex’. Graeca vero sive no- tha eadem servant οἱ apud nos genera, quomodo et barbara, ut ‘hic Pliaeax’,<noinclude><references/></noinclude> 7pvzpja4xs3vyoetns9rymoexn72emn Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/199 104 81816 264261 2026-05-02T06:54:56Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '‘Aiax’, ‘calix’ (ἀπὸ τοῦ κύλιξ), e Pollux’, ‘Atax’, ‘Volux’, ‘haec Sphinx’’, “ποχ᾽. reliqua supra syllabam, nisi sint fetus terrae, e ante x habentia masculina sunt, ut ‘hic cimex’, ‘vertex’, ‘apex’, ‘vervex’. excipilur <supeljjlex’. 8114 vero omnia in x desinentia feminina sunt, ut “δος pax’, δ 'nux’, ‘crux’, ‘ilex’, “58 χ᾽, ‘carex’, ‘filix’ ἀγρωστις, '...' 264261 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 38 — 40|167}}</noinclude>‘Aiax’, ‘calix’ (ἀπὸ τοῦ κύλιξ), e Pollux’, ‘Atax’, ‘Volux’, ‘haec Sphinx’’, “ποχ᾽. reliqua supra syllabam, nisi sint fetus terrae, e ante x habentia masculina sunt, ut ‘hic cimex’, ‘vertex’, ‘apex’, ‘vervex’. excipilur <supeljjlex’. 8114 vero omnia in x desinentia feminina sunt, ut “δος pax’, δ 'nux’, ‘crux’, ‘ilex’, “58 χ᾽, ‘carex’, ‘filix’ ἀγρωστις, 'fornax’, ‘vibix’ μώλωψ. ‘celox’. excipiuntur ‘hic grex’, ‘varix’, '‘fornix’, et ‘hic’ οἱ <haec cortex’, '‘silex’. In t neutra sunt, ut ‘caput’, ‘sinciput’, ‘occiput’, ‘git’ μελάνϑιον, ‘Nepet’, oppidi nomen. 10 In duas desinentia consonantes, si sint adiectiva, communia sunt trium generum, ut ‘hic’’ et ‘haec’’ et ‘hoc expers’, ‘prudens’, ‘inops’, ‘insons’. in his sunt ponenda et illa om|nia, quae apud Graecos vel communia sunt vel faciunt ex se feminina: ‘princeps’ - 6 ἀρχηγὸς καὶ ἡ ἀρχηγός. Vir- gilius in X: 18 Tu mihi nunc pugnae princeps, tu rite propinques Augurium Phrygibusque adsis pede, diva, secundo -, 'municeps’ - ὁ συντελεστὴς καὶ ἡ συντελέστρια ἢ ὃ πολίτης καὶ ἡ πολῖ- τις. Iuvenalis in quinto: municipes Iovis advexisse lagoenas -,<noinclude><references/></noinclude> d96k30ni9qham939jnim147a8ukkpy7 Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/200 104 81817 264262 2026-05-02T06:58:46Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '‘parens’ - ὃ γονεὺς καὶ ἡ γονεῦς -. quae quamvis possint figurate neutris quoque adiungi, in plurali tamen numero deficit eorum secundum neutra terminatio, et fortassis quia aliud significant ‘principia’, ‘municipia’, ‘pa- rentia’; nec apud Graecos tamen habent neutra γονεύς nec πολέτης, quae non sunt adiectiva. alia vero, si sint monosyllaba, feminina sunt: ‘ars’, ὅ fors’, ‘gens’, ‘'mors’,...' 264262 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|168|PRISCIANI INST:}}</noinclude>‘parens’ - ὃ γονεὺς καὶ ἡ γονεῦς -. quae quamvis possint figurate neutris quoque adiungi, in plurali tamen numero deficit eorum secundum neutra terminatio, et fortassis quia aliud significant ‘principia’, ‘municipia’, ‘pa- rentia’; nec apud Graecos tamen habent neutra γονεύς nec πολέτης, quae non sunt adiectiva. alia vero, si sint monosyllaba, feminina sunt: ‘ars’, ὅ fors’, ‘gens’, ‘'mors’, ‘lens’, ‘frons’, ‘ mens’, ‘ pars’, ‘sors’, ‘scrobs’ - Ovidius in VII metamorphoseon: | Haud procul egesta scrobibus tellure duabus. et masculino tamen genere invenitur. Plautus in Amphitrione: Ibi scrobes effodito tu plus sexagenos in dies -, .' ΜΝ <ops’, ‘stips’, ‘trabs’, ‘stirps’, quod etiam masculinum invenitur et ma- xime in arboribus, ‘urbs’, ‘puls’, exceptis ‘mons’, ‘fons’, ‘pons’, ‘dens, ‘Mars’. quae vero supra syllabam sunt, si sint propria vel in ‘ps’ desinen- tia, malsculina sunt: ‘Arruns’, ‘Vfens’, ‘Cinyps’, ‘Mavors’, ‘manceps’’, adeps’ τὸ λέπος, ‘forceps’, ‘auceps’, quae tamen veteres etiam feminino genere 15 protulerunt. Varroin Il rerum rusticarum: adipe suilla. Marsus: adipis pondo triginta vetustae. Novius in lignaria:<noinclude><references/></noinclude> j50yksoujxdacichnr4dztfqlln5kxr Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/201 104 81818 264263 2026-05-02T07:00:27Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Signare oportet frontem calida forcipe. cetera || vero feminina sunt: ‘hiems’, ‘cohors’. In ‘aus’ feminina sunt: ‘fraus’, ‘laus’. VIII 42 In ‘aes’ diphthongum unum masculinum: ‘praes praedis’, et unum s neutrum: ‘aes aeris’. Sciendum tamen, quod vetustissimi in multis, ut diximus, supra dic- tarum terminationum inveniuntur confudisse genera, nulla significationis dif- ferentia coacti, sed sola auctoritate, ut ‘hic’...' 264263 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 40 — 43|169}}</noinclude>Signare oportet frontem calida forcipe. cetera || vero feminina sunt: ‘hiems’, ‘cohors’. In ‘aus’ feminina sunt: ‘fraus’, ‘laus’. VIII 42 In ‘aes’ diphthongum unum masculinum: ‘praes praedis’, et unum s neutrum: ‘aes aeris’. Sciendum tamen, quod vetustissimi in multis, ut diximus, supra dic- tarum terminationum inveniuntur confudisse genera, nulla significationis dif- ferentia coacti, sed sola auctoritate, ut ‘hic’ et 'haec aspergo’, ‘alvus’’, <arcus’, ‘adeps’ vel ‘adipes’, ‘charta’, ‘cardo’, ‘cinis’ vel ‘ciner’, '‘cer- 10 vix’, ‘collis’, ‘crux’, ‘calx’’, ‘cupressus’, ‘platanus’, ‘populus’, ‘laurus’’, <aquila’, ‘crinis’, ‘carbasus’, ‘colus’, ‘hic’ et ‘haec cassis’, 'clunis’, <hic’ et ‘haec +tconscia’, '‘callis’, ‘fornax’, ‘frutex’, ‘grex’, ‘frons fron- tis’, ‘hic’ et ‘hacc humus’, ‘imbrex’, ‘limus’, ‘latex’ - Accius: non calida latice lautus-, is ‘lembus’, ‘linter’, ‘lepus’, ‘agnus’, ‘leo’, ‘pampinus’’, ‘perdix’, ‘hic’ et <haec palumbes’, ‘hic’ et ‘haec faex’, ‘rudens’ ὃ πρότονος, ‘socrus’, <supparus’ περεώμερν et ‘hoc supparum’, '‘selnex’, '‘stirps’, '‘torris’ ὃ δαλός, ‘tiaras’, ‘Tibris’, ‘amnis’, ‘torquis’, ‘trames’, ‘vesper’, ‘hi’ et δ vepres’. in multis aliis etiam confudisse genera vetustissimi inveniun- 43 2 tur sive in eisdem terminationibus seu immutantes eas. neutra quoque<noinclude><references/></noinclude> s578sn693x3wrn1241dxdyof1lvnlns Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/202 104 81819 264264 2026-05-02T07:01:27Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'quaedam solebant etiam masculino genere proferre vel ex contrario: ‘hic’ οἱ ‘hoc guttur’, ‘murmur, ‘globus’, quod etiam ‘hoc glomus’ dicitur ‘glo- meris’. 'hic fretus’ etiam et ‘dorsus’, ‘huius fretus, dorsus’ pro ‘fretum freti’ οἱ ‘dorsum dorsi’ dicebant, ‘hic gelus’ pro ‘hoc gelw, ‘Histrum’’ pro ‘Hister’, et ‘Rhenum’, ‘Tanagrum’, ‘Metaurum’, ‘Iberum’, ‘Vulturnum’, ‘Oce- 5...' 264264 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|170|PRISCIANI INST.}}</noinclude>quaedam solebant etiam masculino genere proferre vel ex contrario: ‘hic’ οἱ ‘hoc guttur’, ‘murmur, ‘globus’, quod etiam ‘hoc glomus’ dicitur ‘glo- meris’. 'hic fretus’ etiam et ‘dorsus’, ‘huius fretus, dorsus’ pro ‘fretum freti’ οἱ ‘dorsum dorsi’ dicebant, ‘hic gelus’ pro ‘hoc gelw, ‘Histrum’’ pro ‘Hister’, et ‘Rhenum’, ‘Tanagrum’, ‘Metaurum’, ‘Iberum’, ‘Vulturnum’, ‘Oce- 5 anum’ (hoc tamen, quotiens ‘flumen’ sequebatur, solebant facere). ‘iubar’ quoque tam masculinum quam neutrum proferebant - Ennius in an- nalibus: Interea fugit albus iubar Hyperionis cursum. Calvus in epithalamio: 10 Hesperium ante iubar quatiens <hoc iubar’ dixit: si enim esset masculinum vel femininum, ‘iubarem’ di- xisset -, Ὁ et ‘hoc liquor’, ‘hic’ et ‘hoc papaver’, ‘hic’ et ‘haec’ et <hoc penus’ et ‘hoc penum’ - Plautus in Pseudulo: + Nisi mihillannuus penus hic ab amatoribus congeratur, 15 TI Cras populo prostituam vos, o puellae. Lucilius: . Magna penus parvo spatio consumpta peribit. Plautus in captivis: ἱ Dicam seni curet sibi aliud penus. 20 Caesar Stralbo in oratione, qua Sulpicio respondit: deinde propinquos nostros Messalas domo deflagrata penore vole- bamus privare. Afranius in talione:<noinclude><references/></noinclude> q9403x44781fkoa380ki38wy9bnwbpi Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/203 104 81820 264265 2026-05-02T07:02:41Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Vos quibus cordi est intra tunicam [manus] laeva, dextra intra penum Erile -, chic’ et ‘haec’ et ‘hoc pecus’ - Ennius in Neme a: 5 Pecudi dare viva marito. potest tamen figurate hoc esse prolatum, ut si dicam ‘aquila maritus’ vel rex avium’ - ‘hic’ et ‘haec retis’ et ‘hoc rete’, ‘hic’ et ‘hoc sexus’, “110 et ‘haec’ et ‘hoc specus’, ‘hic’ et ‘hoc sal. Cato in II: ex sale, qui apud Carthaginienses fit...' 264265 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 43 — 45|171}}</noinclude>Vos quibus cordi est intra tunicam [manus] laeva, dextra intra penum Erile -, chic’ et ‘haec’ et ‘hoc pecus’ - Ennius in Neme a: 5 Pecudi dare viva marito. potest tamen figurate hoc esse prolatum, ut si dicam ‘aquila maritus’ vel rex avium’ - ‘hic’ et ‘haec retis’ et ‘hoc rete’, ‘hic’ et ‘hoc sexus’, “110 et ‘haec’ et ‘hoc specus’, ‘hic’ et ‘hoc sal. Cato in II: ex sale, qui apud Carthaginienses fit Afranius in Compitalibus: 10 ut, quicquid loquitur, sal merum est. etiam ‘hoc sale: Ennius protulit in ΧΠῊ annalium: Caeruleum spumat sale conferta rate pulsum Per mare. Supra dictorum tamen nominum usus et apud Caprum et apud Pro- sbum de dubiis generibus invenis.<noinclude><references/></noinclude> lw2jxoefqtnugr93wykt50naqe0cei3 Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/205 104 81821 264266 2026-05-02T07:05:34Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'adiunctis nihil ultra citraque intellegere liceat, ut ‘homines duo’, ‘centum’’ vel ‘mille. : ergo dubitatiorem pluralium diseutit adiunetio eorum nominum, quae singulis numeris sunt propria suae cuiusdam positionis, quippe cum sint pluralia non a singularibus nåta. | Kumeros autem hae habent dictiones, quae personas quoque babent vel finitas vel infinitas, id est nomina, verba, participia, pronomina. unde si deficiat personis verbwm, d... 264266 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 46 — 50|173}}</noinclude>adiunctis nihil ultra citraque intellegere liceat, ut ‘homines duo’, ‘centum’’ vel ‘mille. : ergo dubitatiorem pluralium diseutit adiunetio eorum nominum, quae singulis numeris sunt propria suae cuiusdam positionis, quippe cum sint pluralia non a singularibus nåta. | Kumeros autem hae habent dictiones, quae personas quoque babent vel finitas vel infinitas, id est nomina, verba, participia, pronomina. unde si deficiat personis verbwm, deficit etiam numero, qualia sunt infinita, im- personalia, gerundia vet supina. adverbium vero, quamvis saepe demon- 49 stret numerum ad significationem nominum numeralium, non tamen quasi Ι9 accidentem hunc habet: accidentia enim generalia fere sunt ad omnes spe- cies partium perfectarum. quod enim dicas singularis numeri adverbium vel quod pluralis’ cum similiter omne adverbium tam singularibus quam pluralibus verbis adiungitur, etiam || numerale quemcumque numerum signifi- cet - ut ‘singillatim circumeo’ et ‘singillatim circumimus’, ‘pluraliter lo- 15 quor’ et ‘pluraliter loquimur’, ‘saepissime dico’ οἱ ‘saepissime dicimus’ -, quod in nulla parte alia numerum possidente potest contingere nisi Rgu- rate, ut, cum sint numeri singularis, plurali addicantur vel, cum sint plu- ralis, singulari. praeterea nomen et pronomen et verbum et participium declinantur in numeros. adverbium autem quicquid significet et quemcum- X 50 2 que numerum, indeclinabile manet. hoc tamen interest inter numerorum nomina, quae sunt indeclinabilia, et inter adverbia, quod ea licet tam sin- gularibus adiungere, ut praedixi, quam pluralibus, ut ‘milies dixi’ et ‘mi- lies diximus’, illa vero non nisi pluralibus, ut ‘mille homines diximus’. nec praeposilio igitur nec coniunctio nec interiectio numerum habent, 45 quippe nec personas significant. Inveniuntur quaedam nomina, quae utrumque numerum eadem voce<noinclude><references/></noinclude> fjcdd4fygg7l8fmmvzub0wgk2f57wyd Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/206 104 81822 264267 2026-05-02T07:06:30Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'demonstrant, ut in prima declinatione singularis genetivus et dativus et | pluralis nominativus et vocativus, ‘huius’ et ‘huic poetae’ ‘hi et ‘o poetae’. et in mobilibus trium generum omnibus singularia feminina et pluralia neutra eandem vocem habent: ‘haec prima’ ἡ πρώτη καὶ τὰ πρῶτα, ‘sacra’ ἡ ἱερὰ καὶ τὰ ἕερά, ‘maxima ἢ μεγίστη καὶ τὰ μέγιστα. in secunda s quoque dec...' 264267 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|174|PRISCIANI INST.}}</noinclude>demonstrant, ut in prima declinatione singularis genetivus et dativus et | pluralis nominativus et vocativus, ‘huius’ et ‘huic poetae’ ‘hi et ‘o poetae’. et in mobilibus trium generum omnibus singularia feminina et pluralia neutra eandem vocem habent: ‘haec prima’ ἡ πρώτη καὶ τὰ πρῶτα, ‘sacra’ ἡ ἱερὰ καὶ τὰ ἕερά, ‘maxima ἢ μεγίστη καὶ τὰ μέγιστα. in secunda s quoque declinatione genetivus singularis et nominativns οἱ vocativus plura- lis idem est: ‘huius docti’ et ‘hi docti et to docti. in tertia omnium in ‘es’ productam terminantium, cum pares habeat nominativo syllabas ge- netivus, nominativus quoque pluralis et accusativus et vocativus idem est, ut ‘hic verres’ ‘hi’ et ‘hos’ et “ὁ verres’, ‘haec caedes’ ‘hae’ et ‘has’ et 1 co caedes’. in quarta etiam genetivus singularis et nominativus et accusa- tivus et vocativus pluralis idem est, quippe in omnibus his cagibus produ- citur ‘us’ : ‘huius fluctus’ ‘hi et ‘hos’ et Ὃ fluctus’. in quinta quoque declinatione omnis nominativus et vocativus singularis et nominativus et ac- cusativus et vocativus || pluralis idem est, ut ‘haec’ et Ὃ res’, ‘spes’, ‘fa- 5 cies’, ‘hae’ et ‘has’ et ‘o res’, ‘spes’, ‘facies’. mnec solum in nominibus, sed etiam in pronominibus invenies quaedam communia utriusque numeri, ut in his, quae genetivum vel dativum singularem in i terminant et simili- ter nominativum pluralem: ‘'meri’, ‘tu’, ‘sur, ‘nostri’, ‘vestri’, ‘illi’, 80, Sipsi’, ‘ei. ‘qui quoque tam singularis est nominativus quam pluralis. 20 in participiis quoque mobilibus idem fit, quod in nominibus. nam in ver- bis nulla vox eadem apud Latinos singularis est et pluralis. Sunt quaedam | nomina semper singularia vel natura vel usu: natura,<noinclude><references/></noinclude> 8kjszrvd276n8dk1lbpc41wsidaz91z Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/207 104 81823 264268 2026-05-02T07:07:49Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'ut propria, quae naturaliter individua sunt: ‘Tuppiter’, ‘Venus’, ‘Ceres’, Achilles’, ‘Hector, ‘SoP, ‘Luna’, ‘Italia’, ‘Sicilia’, ‘Cilicia’ ; usu, quae sin- gulariter proferri tradidit usus, ut ‘sanguis’, ‘pulvis’. in his tamen ipsis est quando vel eventus vel partitio regionum vel diversae opiniones vel 5 auetoritas veterum cogit vel quando pro appellativis quoque proferuntur, ut etiam plurali numero proferantur:...' 264268 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 50 — 54|175}}</noinclude>ut propria, quae naturaliter individua sunt: ‘Tuppiter’, ‘Venus’, ‘Ceres’, Achilles’, ‘Hector, ‘SoP, ‘Luna’, ‘Italia’, ‘Sicilia’, ‘Cilicia’ ; usu, quae sin- gulariter proferri tradidit usus, ut ‘sanguis’, ‘pulvis’. in his tamen ipsis est quando vel eventus vel partitio regionum vel diversae opiniones vel 5 auetoritas veterum cogit vel quando pro appellativis quoque proferuntur, ut etiam plurali numero proferantur: eventus, quod evenit saepe eodem pro- prio nomine duos vel plures nuncupari, ut ‘Aeneas’ Anchisae filius et Sil- vius ‘Aeneas’, ‘Pyrrhus’ filius Achillis et ‘Pyrrhus’ rex Epirotarum, ‘Aiax’ Telamonius et ‘Aiax’ Oilei filius. haec enim non naturaliter communia 53 w sunt, quippe nullam qualitatem communem significant, sed casu diversis contigere personis. idem facit partitio regionum, ut ‘Gallia’ citerior et <Gallia’ ulterior, diversae opiniones, quod quidam multos soles et multas lunas esse putaverunt (‘terra quoque, ‘virtus’, ‘pietas’, ‘iustitia’, ‘probitas’ et similia, quando deas significant, propria sunt, quando vero partes vel 5 in hominibus sitas res, appellativa sunt. itaque si sint propria, non ha- 54 bent pluralem numerwmn, sin appellativa, habent); auctoritas, ut ‘mella’,| <frumenta’, ‘ordea’, ‘farra’ plurali numero protulit Virgilius, cum in usu frequentiore singularis numeri sunt, sicut alia quoque plurima, ut ‘san- guis’, ‘pulvis’, ‘pax’, quae tam singulariter quam pluraliter prolata idem 2 possunt signilicare. sed pluraliter non utimur eis, quia auctoritas deficit, | cui si collibuisset, quomodo ‘cruores’, dicere ‘sanguines’, vel quomodo 'ci-<noinclude><references/></noinclude> bmfe3zz4xcv4ud7hmogt45y7mlgzlrb Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/208 104 81824 264269 2026-05-02T07:08:49Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'neres’, sic ‘pulveres, nihil impediret. sciendum tamen, quod metallorum vel seminum vel umidorum ad mensuram vel ad pensum pertinentiam ple- raque semper singularia inveniuntur, ut ‘aurum’, ‘argentum’, ‘aes’, ‘plum- bum’, '‘stannum’, ‘vitrum’, ‘orichalcum’, ‘electrum’, '‘tritieum’, ‘ervum’ ὄρυξα, ‘faba’, ‘lens’, ‘pisa’, ‘conchis’, ‘acetum’, ‘liquamen’, 'mulsum’, foleum’. δάθο...' 264269 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|176|PRISCIANI INST.}}</noinclude>neres’, sic ‘pulveres, nihil impediret. sciendum tamen, quod metallorum vel seminum vel umidorum ad mensuram vel ad pensum pertinentiam ple- raque semper singularia inveniuntur, ut ‘aurum’, ‘argentum’, ‘aes’, ‘plum- bum’, '‘stannum’, ‘vitrum’, ‘orichalcum’, ‘electrum’, '‘tritieum’, ‘ervum’ ὄρυξα, ‘faba’, ‘lens’, ‘pisa’, ‘conchis’, ‘acetum’, ‘liquamen’, 'mulsum’, foleum’. δάθο autem haec usus, non regula prohibet etiam pluralia ha- bere, quod quidam propria confisi auctoritate plurali quoque, ut dictum est, haec protulerunt numero, ut ‘ordea’, ‘frumenta’, ‘fabae’, ‘vina’, ‘mella’. similiter sunt quaedam semper pluralia vel natura vel usu: natura, ut ‘Ge- mini’, proprium in signo caelesti, et ‘Pisces’, usu, ut ‘manes’, ‘arma’, ‘moenia’, ‘Floralia’, ‘Saturnalia’, ‘nundinae’, ‘Kalendae’, ‘'Nonae’, ‘Idus’, <Compitalia’, ‘Neptunalia’ et omnia paene festorum dierum nomina. sunt quaedam singularia voce, intellectu pluralia, quae etiam comprehensiva di- cuntur, id est περεληπτικά. ut ‘populus’, ‘exercitus’, ‘legio’; alia contra intellectu singularia, voce pluralia, ut ‘Athenae’, ‘Thebae’, ‘Mycenae’, ‘Mae- 15 nala’, ‘Gargara’, ‘Tartara’, ‘Dindyma’, ‘Bactra’. inveniuntur tamen in his quaedam etiam singulariter prolata idem significantia. Virgilius in V: Argolicove mari depressus et urbe Mycena. Statius in VIII Thebaidos: Vive superstes, ait, diraeque ad moenia Thebes<noinclude><references/></noinclude> s6ln5xm26a5z5vh6pfwgrxxkn15dmiz Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/209 104 81825 264270 2026-05-02T07:10:56Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Solus abi. | ‘Maenalns’ quoque dicitur et ‘Tartarus’ et 'Gargarus’. Virgilius in bucolico: i Maenalus argutumque nemus pinosl|que loquentes δ Semper habet. idem in VI: tum Tartarus ipse Bis patet in praeceps tantum tenditque sub umbras. [| {{x-maior|{{c|{{anchor+|DE FIGVRIS|DE FIGVRIS.}}}}}} {{r|56|XI 56}}Figura quoque dictionis in quantitate comprehenditur: vel enim sim- plex est, ut ‘magnus’, vel composita, ut ‘magnanimus’, vel d... 264270 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 54 — 56|177}}</noinclude>Solus abi. | ‘Maenalns’ quoque dicitur et ‘Tartarus’ et 'Gargarus’. Virgilius in bucolico: i Maenalus argutumque nemus pinosl|que loquentes δ Semper habet. idem in VI: tum Tartarus ipse Bis patet in praeceps tantum tenditque sub umbras. [| {{x-maior|{{c|{{anchor+|DE FIGVRIS|DE FIGVRIS.}}}}}} {{r|56|XI 56}}Figura quoque dictionis in quantitate comprehenditur: vel enim sim- plex est, ut ‘magnus’, vel composita, ut ‘magnanimus’, vel decomposita, quam Graeci παρασύνϑετον vocant, id est a compositis derivata, ut ‘mag- nanimitlas’, quae rationabiliter separatim accepta est figura a Graecis. ne- que enim simplex poterit esse, quae a composita derivatur dictione, neque ts composita, quia, quod suum est compositorum, non habet, id est ut ipsa per se ex diversis componatur dictionibus separatim intellegendis sub uno accentu et unam rem suppositam [id est significandam] accipiat, ut est frespublica’, ‘iusiurandum’ et talia. una est enim res supposita, duae vero voces diversae sub uno accentu prolatae, quas invenis separans composi- 2 tum, etiamsi sit a corruptis compositum, ut est ‘parricida’. hoc enim ipsum per se compositum dquaerentes ex quibus dictionibus est, inveni- mus divisione facta eas per se intellegendas: dicimus enim a parente et a verbo ‘caedere’, quae utraque per se integra sunt et intellectum ha- bent plenum, quod in decompositis fieri non potest. si enim dicam ‘mag- 2 nanimitas compositum est ἃ magno et animitate’, nihil dico, ‘animitas’<noinclude></noinclude> 1x8vxnf71h9k4kvlubjqm4zxvcc40nj 264271 264270 2026-05-02T07:11:08Z Saumache 27923 264271 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 54 — 56|177}}</noinclude>Solus abi. | ‘Maenalns’ quoque dicitur et ‘Tartarus’ et 'Gargarus’. Virgilius in bucolico: i Maenalus argutumque nemus pinosl|que loquentes δ Semper habet. idem in VI: tum Tartarus ipse Bis patet in praeceps tantum tenditque sub umbras. [| {{x-maior|{{c|{{anchor+|DE FIGVRIS|'''DE FIGVRIS.'''}}}}}} {{r|56|XI 56}}Figura quoque dictionis in quantitate comprehenditur: vel enim sim- plex est, ut ‘magnus’, vel composita, ut ‘magnanimus’, vel decomposita, quam Graeci παρασύνϑετον vocant, id est a compositis derivata, ut ‘mag- nanimitlas’, quae rationabiliter separatim accepta est figura a Graecis. ne- que enim simplex poterit esse, quae a composita derivatur dictione, neque ts composita, quia, quod suum est compositorum, non habet, id est ut ipsa per se ex diversis componatur dictionibus separatim intellegendis sub uno accentu et unam rem suppositam [id est significandam] accipiat, ut est frespublica’, ‘iusiurandum’ et talia. una est enim res supposita, duae vero voces diversae sub uno accentu prolatae, quas invenis separans composi- 2 tum, etiamsi sit a corruptis compositum, ut est ‘parricida’. hoc enim ipsum per se compositum dquaerentes ex quibus dictionibus est, inveni- mus divisione facta eas per se intellegendas: dicimus enim a parente et a verbo ‘caedere’, quae utraque per se integra sunt et intellectum ha- bent plenum, quod in decompositis fieri non potest. si enim dicam ‘mag- 2 nanimitas compositum est ἃ magno et animitate’, nihil dico, ‘animitas’<noinclude></noinclude> jzn0eh0kgt9t8r8nmh8yfp86f7a1fbz Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/210 104 81826 264272 2026-05-02T07:14:11Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'enim per se non dicitur. necesse est ergo dicere, quod ‘magnanimus’ quidem compositum est a magno et animo, quae sunt intellegenda per se, a magnanimo autem derivatum est ‘magnanimitas’ : quamvis inveniun- tur multa duj|bia, utrum decomposita sint an composita, ut ‘impietas’’, infelicitas’, ‘perfectio’. quae si ab impio et infelice et perfecto dica- mus derivata, decomposita sunt, cum autem in duo separatim intellegenda possint dividi...' 264272 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|178|PRISCIANI INST.}}</noinclude>enim per se non dicitur. necesse est ergo dicere, quod ‘magnanimus’ quidem compositum est a magno et animo, quae sunt intellegenda per se, a magnanimo autem derivatum est ‘magnanimitas’ : quamvis inveniun- tur multa duj|bia, utrum decomposita sint an composita, ut ‘impietas’’, infelicitas’, ‘perfectio’. quae si ab impio et infelice et perfecto dica- mus derivata, decomposita sunt, cum autem in duo separatim intellegenda possint dividi, videntur esse composita, quomodo etiam participia, quae ἃ compositis verbis derivantur, ut ‘perficiens’, ‘neglegens’’, ‘ circumdans ἢ, tanteveniens’. sunt tamen quaedam, quorum simplicia in usu frequenti non sunt, ut ‘defensor’, ‘repleo’, ‘compleo’, ‘suppleo’, ‘deleo’, ‘releo’, ‘defendo’, ‘offendo’, ‘respicio’, ‘aspicio’, ‘suspillcio’, ‘ despicio’. quod autem rationabiliter simplicia quoque horum possunt dici, ostendunt no- mina ex eis nata: ‘plenus’ quasi ἃ ‘pleo’ verbo, ‘letum’ quasi a ‘leo’ verbo et ‘leor’. '‘specto’ etiam verbum quasi a verbo '‘spicio’ natum est frequentativum. i Componuntur autem nomina modis quattuor: ex duobus integris, ut ‘tribunusplebis’, ‘iusiurandum’ ; ex duobus corruptis, ut ‘benivolus’, ‘pinni- rapus’; ex integro et corrupto, ut ‘inimicus’, ‘extorris’; ex corrupto et integro, ut ‘efferus’, ‘impius’. et sciendum, quod omnes partes orationis habent composita absque interiectione et plerisque participiis. interiectio- 2 nes enim semper simplices sunt, participia vero vel simplicia vel decom- posita plerumque [id est a compositis verbis derivata] sunt: per se enim<noinclude><references/></noinclude> 9u1sm6ptyrevo4mctarps78aatwdtf7 Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/211 104 81827 264273 2026-05-02T07:15:14Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'raro componitur participium. nam si quis dicat, | ‘faciens’ participium compositum fieri ‘efliciens’, sciat hoc minime potuisse fieri, nisi prius verbum compositum fuerit, ut est ‘facio eflicio’, et ex hoc verbo nasci participium ‘efliciens’. quae enim participia per se componuntur, plera- s que amittentia vim participii transeunt in nomina, ut ‘potens impotens’, <doctus indoctus’. ideo autem diximus ‘pleraque’, quod illa partici...' 264273 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 56 — 60|179}}</noinclude>raro componitur participium. nam si quis dicat, | ‘faciens’ participium compositum fieri ‘efliciens’, sciat hoc minime potuisse fieri, nisi prius verbum compositum fuerit, ut est ‘facio eflicio’, et ex hoc verbo nasci participium ‘efliciens’. quae enim participia per se componuntur, plera- s que amittentia vim participii transeunt in nomina, ut ‘potens impotens’, <doctus indoctus’. ideo autem diximus ‘pleraque’, quod illa participia vi- dentur a simplicibus suis esse composita, 4086 non verborwm sui tempo- ris, sed participiorum simplicium regulam servant, ut ‘contigi contactus’ ἃ simplici ‘tactus’, ‘coegi coactus’ a simplici ‘actus’, ‘contuli collatus’ a w simplici ‘latus’. ’ Nomina vero componuntur vel cum aliis nominibus, ut ‘omniparens’, XII 59 ‘paterfamihas’, vel cum verbis, ut ‘armiger’’, ‘lucifer’, vel participiis, ut ‘senatusdecretum’, “ἡ plebisscitum’, vel pronominibus, ut ‘huiuscemodi’, Silliusmodi’, vel adverbis, ut ‘satisfactio’’, ‘beneficus’, ‘maledicus’, ‘causi- s dicus’, vel praepositionibus, ut ‘impudens’, ‘perfidus’, vel coniunctionibus, ut ‘uterque’, ‘quisque’, ‘nequs’, ‘siquis’, quae composita esse ostenduntur ἃ femininis in a desinentibus, ut ‘siqua’, ‘nequa’’ quomodo ‘aliljqua’. et 60 componuntur vel ἃ duabus dietionibus, ut ‘septentrio’, ‘semivir’, vel a<noinclude><references/></noinclude> 1ubjlq0n9fvwi9rm5go9pa3vm2vjh5n Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/212 104 81828 264274 2026-05-02T07:16:43Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'ribus, ut ‘imperterritus’, ‘inexpugnabilis’, ‘inextricabilis’, vel | ampliori- opus, ut ‘cuiuscumquemodi’, quae tamen solent ex iam compositis secun- dam compositionem accipere. primo enim compositum est '‘perterritus’, ‘expugnabilis’, ‘extricabilis’>, et post ‘imperterritus’, ‘inexpugnabilis’, ‘in- extrieabilis’, similiter ‘imperfectus’, ‘ineluctabilis’ et similia. est ergo illud s quoque attendendum, quod s...' 264274 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|179|PRISCIANI INST.}}</noinclude>ribus, ut ‘imperterritus’, ‘inexpugnabilis’, ‘inextricabilis’, vel | ampliori- opus, ut ‘cuiuscumquemodi’, quae tamen solent ex iam compositis secun- dam compositionem accipere. primo enim compositum est '‘perterritus’, ‘expugnabilis’, ‘extricabilis’>, et post ‘imperterritus’, ‘inexpugnabilis’, ‘in- extrieabilis’, similiter ‘imperfectus’, ‘ineluctabilis’ et similia. est ergo illud s quoque attendendum, quod separata composita non solum in simplices resolvuntur dictiones, sed etiam in ante compositas, sicut sunt ea, quae a tribus vel amplioribus componuntur. ipsa tamen quoque ante composita necesse est in duas intellegibiles dictiones resolvi. componuntur tamen etiam quaedam ex decompositis: ‘potens’ ἃ verbo ‘potes’, quod est com- 19 positum. ex hoc componitur impotens’, ‘omnipotens’, ‘ignipotens’, 'viri- 61 potens’ ex simplici et decomposito. et est sciendum, quod, si duo sint nominativi, ex utraque parte declinatur compositum, ut ‘respublica rei- publicae’, ‘iusiurandum iurisiurandi’, quod Graeci numquam faciunt in com- positis. dicunt enim, oportere compaginem, qua cohaerent in composi- Ια tione dictiones, immobilem manere. hoc igitur non servantes [Latini] di- visorum quidem utimur declinatione, accentu tamen compositorum. in omni enim casu sub uno accentu ea proferentes composita esse ostendi- mus) et possumus dicere, per singulos casus ea componi. quod dicentes non videmur contra supra dictam Graecorum de compagine rationem facere. 29 nec mirum apud nos per singulos casus nomima componi, cum apud illos quoque inveniuntur etiam verba quaedam, quae per diversa tempora com- ponuntur, ut καταγράφω κατέγραφον, ἀναγινώσκω ἀνεγίνωσκον. nam si a praesenti καταγράφω dicam nasci κατέγραφον, incipit labefactari compago<noinclude><references/></noinclude> epszffq5b98dz41lzz3vvr5ttg931s7 Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/213 104 81829 264275 2026-05-02T07:17:44Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'compositionis, quod recusat ratio. | unum apud Latinos invenitur nomen, 62 quod quamvis ex duobus sit nominativis compositum, non ex utraqug parte declinatur, id est ‘alteruter alterutrius’, quod tamen ipsum non .absque ratione non declinatur. nam cum duae contra se pugnant regulae, ut s unam servet, necessario perdidit alteram. omnia enim nomina vel pro- nomina, quae genetivum in ‘ius’ terminant, debent hunc communem habere trium gene... 264275 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 60 — 64|181}}</noinclude>compositionis, quod recusat ratio. | unum apud Latinos invenitur nomen, 62 quod quamvis ex duobus sit nominativis compositum, non ex utraqug parte declinatur, id est ‘alteruter alterutrius’, quod tamen ipsum non .absque ratione non declinatur. nam cum duae contra se pugnant regulae, ut s unam servet, necessario perdidit alteram. omnia enim nomina vel pro- nomina, quae genetivum in ‘ius’ terminant, debent hunc communem habere trium generum: ‘unus unius, una unius, unum unius’; ‘solus solius, sola solius, solum solius’; ‘ille illius, illa illius, illud illius’. cum igi- 63 tur femininum et neutrum supra dicti nominis ex corrupto et integro sint 20 composita hiatus causa et euphoniae - ‘alterutra’ pro '‘altera utra’ et ‘alter- utrum’ pro ‘alterum utrum’ -, et necessario extrinsecus habuerint declina- tionem, id est ‘alterutrius’. unde Cicero pro M. Marcello: quod' si in alterutro peccandum sit, malim timidus quam parum prudens videri. itaque masculinum quoque eorum est’declinationem 15 secutum propter rationem supra dictam in ‘ius’ terminantis genetivi, qui communis trium vult esse generum. nec solum tamen in declinationibus nominum hoc contingit, sed etiam in accentibus, ut ‘utérque utråque utråmque’, ‘pleråsque pleråque pleråmque’: femininum enim, quamvis paenultima brevis sit, accentum tamen in ea habuit acutum, sicut mascu- »linum et neutrum: “(16 ᾽ enim, nisi separata sit, si Graecos sequimur, g4 coniunctio enclitica esse non debet, nisi illud dicamus, quod ‘que’, quando cum integris componitur dictionibus, quamvis significationem suam amittat [id est coniunctionis], tamen enclitici vim servat: ‘pleråque’, ‘ubique’’, <utråque’’, exceptis differentiae causa ‘itaque’, ‘åtique’; in his enim non 2 solum coniunctio, sed etiam praeposita ei adver|bia vim propriae significa-<noinclude><references/></noinclude> 81lobwd8vf684gauhdh2fp836ofpy5s Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/214 104 81830 264276 2026-05-02T07:18:53Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'tionis cohvertunt composita. vetustissimi tamen et ‘altera utra’ et ‘alte- rum utrum’ et ‘alterius utriu8’ solebant proferre et ‘plerus plera pleram’ absque ‘que’ additione. - Cicero in Protagora: quae igitur potest| esse indignitas voluptatis ad molestiam, nisi in magnitu- dine aut longitudine alterius utrius posita’ Cato de am- δ bitu: sed sunt partim, qui duarum rerum alterius utrius causa magistratum petunt. idem in I originum:...' 264276 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|182|PRISCIANI INST.}}</noinclude>tionis cohvertunt composita. vetustissimi tamen et ‘altera utra’ et ‘alte- rum utrum’ et ‘alterius utriu8’ solebant proferre et ‘plerus plera pleram’ absque ‘que’ additione. - Cicero in Protagora: quae igitur potest| esse indignitas voluptatis ad molestiam, nisi in magnitu- dine aut longitudine alterius utrius posita’ Cato de am- δ bitu: sed sunt partim, qui duarum rerum alterius utrius causa magistratum petunt. idem in I originum: agrum quem Volsci habuerunt campestris plerus Aboriginum fuit. Pa- cuvius in Duloreste: Pater Achivos in Caphereis saxis pleros perdidit. ‘- idem in Teucro: Periere Danai, plera pars pessumdata est. Asellio in III historiarum adverbialiter sine ‘que’ extulit: ut fieri solet plerum, ut in victoria mitior mansuetiorque fiat. - ergo nihil aliud est in his nominibus ‘que’ nisi syllabica epectasis, quomodo 15 ‘ce in quibusdam pronominibus et adverbiis, ut ‘hisce’, ‘hosce’’, ‘illice’. nam et '‘plerus plera plerum’ et ‘plerusque pleraque plerumque’ idem significant. ‘uter’ vero et ‘uterque’ diversas habent significationes. ‘uter’ 'enim, πότερος. dividuam vim habet, ‘uterque’, ἑκάτερος, collectivam ; ‘ubi’, “ποῦ ἢ ‘Oxov’, ‘ubique’, πανταχοῦ. in his ergo et similibus ‘que’ si con- 20 iunctionem accipiamus, composita sunt, sin syllabam, derivativa. similiter<noinclude><references/></noinclude> eegfy4pz5ghecxfjmx69i3k5ori539b Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/215 104 81831 264277 2026-05-02T07:20:51Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '‘undique’, ‘denique’, ‘itaque’. sin vero ex utroque casu obliquo sint 66 composita. nomina, manent indechinabilia, ut ‘huiusmodi’, ‘istiusmodi’, tilliusmodi’, ‘cuinsmodr, ‘eiusmodi’, ‘cuimodi’; sin ex nominativo οἱ obli- quo vel obliquo et nominativo, nominativus tantum declhinatur, ut '‘prae- 5 feetusurbis’, ‘senatusconsultum’. et invenimus per omnes fere casus com- posita, ut ‘iurisperitus’, ‘legislato...' 264277 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 64 — 68|183}}</noinclude>‘undique’, ‘denique’, ‘itaque’. sin vero ex utroque casu obliquo sint 66 composita. nomina, manent indechinabilia, ut ‘huiusmodi’, ‘istiusmodi’, tilliusmodi’, ‘cuinsmodr, ‘eiusmodi’, ‘cuimodi’; sin ex nominativo οἱ obli- quo vel obliquo et nominativo, nominativus tantum declhinatur, ut '‘prae- 5 feetusurbis’, ‘senatusconsultum’. et invenimus per omnes fere casus com- posita, ut ‘iurisperitus’, ‘legislator’, ‘praefectusurbis’ et ‘praefectusurbi’, ‘tribunusplebis’ et ‘tribunusplebi’, ‘agricola’ [agrum colens], ‘caelicola’ [ caelum colens], ‘macte’ id est magis aucte - antiqui tamen et ‘mactus’ dicebant -, ‘mentecaptus’. et singularia cum pluralibus componuntur, ut 10 ‘orbisterrae’ et ‘orbisterrarum’, ‘paterfamilias’ et ‘paterfamiliarum’, ‘armi- potens armorwnpotens’, ‘magistermilitunm, ‘asecretis’, ‘acalculis’, ‘arespon- sis’, ‘abactis’. possunt tamen haec eadem etiam separata esse, si diversos accentus his dederis vel interponas coniunctiones, ut ‘resque publica’, ‘po- pulusque Romanus’, ‘tribunusque plebis’. '‘siquis’ ad imilltationem efris 15 Graeci enclitice prolatum quidam putant, ut ‘numquis’, ‘nequis’. osten- 20 duntur tamen ca sine dubio composita tam ἃ feminino singulari quam a neutroeplurali in a desinentibus. compositio enim, non enclisis, corrum- pere dictiones solet: dicimus enim ‘siqua’, ‘nequa’, ut ‘aliqua’. | {{x-maior|{{c|{{anchor+|DE CASV|'''DE CASV.'''}}}}}} {{r|68|XIII 68}}Casus est dechnatio nominis vel aliarum casualium dictionum, quae<noinclude><references/></noinclude> c7x8lf4u5l0ah2kc5tonkminvt0lgne Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/216 104 81832 264278 2026-05-02T07:22:40Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'fit maxime in fine. nominativus tamen sive rectus, velut quibusdam pla- cet, quod ἃ generali nomine in specialia cadit, casus appellatur - ut sti- lum quoque manu cadentem rectum cecidisse possumus dicere [vel abusive dicitur casus, quod ex ipso nascuntur omnes alii] -, vel quod ca- dens a sua terminatione in alias facit obliquos casus. 5 Quaeritur autem, quid sit inter indeclinabilia et aptota et monoptota’ et sciendum est, quod et ap... 264278 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|184|PRISCIANI INST.}}</noinclude>fit maxime in fine. nominativus tamen sive rectus, velut quibusdam pla- cet, quod ἃ generali nomine in specialia cadit, casus appellatur - ut sti- lum quoque manu cadentem rectum cecidisse possumus dicere [vel abusive dicitur casus, quod ex ipso nascuntur omnes alii] -, vel quod ca- dens a sua terminatione in alias facit obliquos casus. 5 Quaeritur autem, quid sit inter indeclinabilia et aptota et monoptota’ et sciendum est, quod et aptota et monoptota indeclinabilia sunt: similiter 69 enim non variant terminationem, sed immobilem eam servant. aptota ta- men sunt proprie dicenda, quae nominativum solum habent, qui plerum- que et vocativus invenitur et non accipitur etiam pro obliquis, ut ‘luppi- i ter’, ‘Diespiter : non enim licet eodem pro genetivo vel alio casu obliquo uti (ideo dixi ‘proprie’ dicenda, quia inveniuntur antiqui aptota pro monopto- tis et monoptota pro aptotis posuisse). neutrum vero si sit aptotum, ne- cessario etiam pro accusativo et vocativo accipitur eius nominativus, quod 70 generale est omnium neutrorum, ut ‘fas’, ‘nefas’, ‘ir‘, ‘pus’. monoptotla 15 δ | , 7 μα I vero sunt, quae pro omni casu una eademque terminatione funguntur, qualia sunt nomina literarum et numerorum a ‘quattuor’ usque ad ‘centum’. < mille’ quoque indeclinabile est et siqua inveniuntur similia, ut ‘hoc a huius a’, ‘hoc alpha huius alpha’, ‘hi quattuor horum quattuor’, ‘hoc gummi huius gummi’, ‘hic’ et ‘haec’ et ‘hoc nequam huius nequam’, ‘hi 29 quot, tot, horum quot, tot’ et barbara plurima, sed mallgis omnia, nisi si ea ad Graecam vel nostram regulam flectamus vel ab auctoribus flexa inveniamus. in his ergo, id est carentibus declinatione finalium syllaba- rum,. quae monoptota nominamus, videntur casus fieri non vocis, sed significationis dumtaxat. itaque articulis diversis utimur pro varietate signi- 25 ficationis nec non etiam structurae rationem servamus, sicut in declinabi- libus per [sex] casus.<noinclude><references/></noinclude> 5ki6mxi5elnnynt0ddxc7pjjxedwtak Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/217 104 81833 264279 2026-05-02T07:23:58Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '<br> <p>Velut aultem una voce diversas possunt habere significationes tam declinabilia per quosdam casus quam indeclinabilia per omnes casus, sic e contrario diversis vocibus saepe invenimus unam eandemque fieri significa- tionem , ut ‘labor’ et ‘labos’, ‘honor’ et ‘honos’, ‘huius cornus’ et ‘corn’', 5. ‘pinus’ et ‘pini’, ‘huius quaestus’ vel ‘quaesti’, ‘ornatus’ vel ‘ornati’, ctumultus’ vel ‘tumulti’,...' 264279 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 68 — 72|185}}</noinclude><br> <p>Velut aultem una voce diversas possunt habere significationes tam declinabilia per quosdam casus quam indeclinabilia per omnes casus, sic e contrario diversis vocibus saepe invenimus unam eandemque fieri significa- tionem , ut ‘labor’ et ‘labos’, ‘honor’ et ‘honos’, ‘huius cornus’ et ‘corn’', 5. ‘pinus’ et ‘pini’, ‘huius quaestus’ vel ‘quaesti’, ‘ornatus’ vel ‘ornati’, ctumultus’ vel ‘tumulti’, ‘Achillis’ vel ΑΘ ἢ}, ‘aulai’ et ‘aulae’, ‘a fehce’ vel ‘felici’, ‘deis’ et ‘diis’, ‘sapientium’ et ‘sapientum’, nec solum in no- minibus, sed etiam in aljs partibus, ut ‘amaverunt’ vel ‘amavere’, ‘ama- veram’ vel ‘amaram’, ‘ei vel ir, ‘eis’ vel us’, ‘nimium’ et ‘nimis’, ‘satis’ et fsal’. Est autem rectus, qui et nomiuativus dicitur. per ipsum enim nomi- natio fit, ut ‘nominetur iste Homerus, ille Virgilius’. rectus autem dicitur, quod ipse primus natura nascitur vel positione et ab eo facta flexione nas- 72 cuntur obliqui casus. genetivus autem, qui et possessivus et paternus 15 appellatur, genetivus vel quod genus per ipsum significamus, ut ‘genus est Priami’, vel quod generalis videtur esse hic casus genetivus, ex quo fere omnes derivationes et maxime apud Graecos solent fieri; possessivus vero, quod possessionem quoque per eum [casum] significamus, ut ‘Priami regnum’, unde possessiva quoque per eum casum interpretantur. quid Ὁ est enim ‘Priameium regnum’ nisi ‘Priami regnum’’ paternus etiam dici- tur, quod per eum casum pater demonstratur, ut ‘Priami filius’, unde pa- tronymica pariter in ΘΠ) resolvuntur. (quid est ‘Priamides’ nisi ‘'Priami filius’’) post hunc est dativus, quem etiam commendativum quidam nun- cupavel||runt, ut ‘do homini illam rem’ et ‘commendo homini illam rem’. ὃς quarto loco est accusativus sive causativus: ‘accuso hominem’ et ‘in causa<noinclude><references/></noinclude> 7aoxp427e3m1585sdujvkzets21xgot Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/218 104 81834 264280 2026-05-02T07:25:07Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'hominem facio. vocativus etiam salutatorius vocatur, ut ‘o Aenea’ et <galve Aenea’; ablativus etiam comparativus, ut ‘aufero ab Hectore’ οἱ fortior Hectore’. Multas tamen alias quoque et diversas unusquisque casus habet signi- ficationes, sed a notiorihus et frequenl|tioribus - acceperunt nominationem, κα sicut in ahis quoque multis hoc invenimus, ut ‘patronymica’ vocamus nonp quod omnia, sed quod pleraque a patribus derivantur, ‘...' 264280 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|186|PRISCIANI INST.}}</noinclude>hominem facio. vocativus etiam salutatorius vocatur, ut ‘o Aenea’ et <galve Aenea’; ablativus etiam comparativus, ut ‘aufero ab Hectore’ οἱ fortior Hectore’. Multas tamen alias quoque et diversas unusquisque casus habet signi- ficationes, sed a notiorihus et frequenl|tioribus - acceperunt nominationem, κα sicut in ahis quoque multis hoc invenimus, ut ‘patronymica’ vocamus nonp quod omnia, sed quod pleraque a patribus derivantur, ‘neutra’ dicimus verba , non quod solum ea in hac specie inveniuntur, quae neutram habent significationem [id est nec activam nec passivam , absolute dicta], sed quod ex maxima parte, ‘syllabas’ nominamus, non quod omnes comprehensione 10 literarum constant, 'sed quod pleraeque: sic ergo etiam casus ab aliqua notabiliore significatione sunt nominati. 14 Ordo quoque naturalis 615 datus est: quippe nominativus, quem pri- mum natura protulit, ipse primum sibi locum defendit, unde verhis quoque intransitive ἰδία quasi egregius adhaeret. genetivus .secundum locum sibi 15 defendit: hic quoque naturale vinculum generis possidet et nascitur qui- dem ἃ nominativo,. generat autem omnes obliquos sequentes; dativus, qui magis amicis convenit, tertium, et quod vel eandem habet vocem genetivo vel unius abiectione vel mniutatione literae ab 'eo fit; qui vero magis ad inimicos attinet, id est accuSativus, quartum; extremum apud Graecos ob- 40 tinuit vocativus, quippe cum imperfectior ceteris esse videtur: nisi secun- dae enim personae coniungi non potest, cum supdriores quattuor omnes personas possunt complecti figurate adtuneti pronominibus, ut ‘ego Prilscia- nus scribo’, ‘tu Priscianus’ vel ‘Prisciane scribis’, ‘ille Priscianus scribit ; <mei Prisciani eges’, ‘tui Prisciani egeo’, ‘illius Prisciani eget’; ‘mihi<noinclude><references/></noinclude> s5mb1p188g9xjqjln4g1opdfqq2prsb Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/219 104 81835 264281 2026-05-02T07:26:32Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Pristiano das’, ‘tibi Prisciano do’, ‘illi Prisciano placet’ ; ‘me Priscianum I vide’, ‘te Priscianum video’, ‘illum Priscianum νἱ οἱ. similiter ablativus tribus adiungitur personis: ‘a me Prisciano accipis’, “ἃ te Prisciano acci- pio’, ‘ab illo Prisciano accipit’. non egent autem nomina pronowminibus, s Quamvis omnes circumeant personas, si cum vocativis aut substantivis ver- bis coniungantur, ut ‘Virgilius nomin...' 264281 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 73 — 76|187}}</noinclude>Pristiano das’, ‘tibi Prisciano do’, ‘illi Prisciano placet’ ; ‘me Priscianum I vide’, ‘te Priscianum video’, ‘illum Priscianum νἱ οἱ. similiter ablativus tribus adiungitur personis: ‘a me Prisciano accipis’, “ἃ te Prisciano acci- pio’, ‘ab illo Prisciano accipit’. non egent autem nomina pronowminibus, s Quamvis omnes circumeant personas, si cum vocativis aut substantivis ver- bis coniungantur, ut ‘Virgilius nominor’ vel sunt, ‘Virgilius nominaris’ vel eg’, ‘Virgilius nominatur’’ vel test’. igitur ablativus proprius est Ro- 75 manorum et, quamvis ipse quodue tribus sociari potest, ut diximus, per- sonis, tamen, quia novus videtur ἃ Latinis inventus, vetustati reliquorum » casuum concessit, quamvis hunc quoque a vetustissimis Graecorum gram- maticis accepisse videntur, qui sextum caswm dicebant ἡ οὐρανόϑεν᾽, “ ἐμέ- ϑεν᾽, σέθεν‘, ‘ ξϑεν᾽. qui profecto ablativi vim possidet: nam etiam prae- posilionem assumit, ut ἐξ ἐμέθεν, ἐξ οὐρανόθεν Homerus. (Ἐξ ἐμέϑεν γάρ φασι κάκ ἔμμεναι.) : , 13 Sunt igitur formae casuales sex: XIII 76 Monoptota, quae una terminatione pro omni casu funguntur, ut supra dictum est, ut ‘nequam’, ‘gummi’, ‘alpha’, ‘beta’, ‘cornuw’, ‘quattuor’,<noinclude><references/></noinclude> lpxjsfssz8dkdty6kfijvgv64onoqsa Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/220 104 81836 264282 2026-05-02T07:28:16Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '‘quinque’, ‘sex’. hs quidam addunt illa, quae tam voce quam significa- livne unum casum habent, ut ‘huiusmodi’, ‘istiusmodi’. | Diptota sunt, quae duos diversos casus habent tantum, ut ‘verua ve- ribus’ - nam ‘veruum’ in usu non invenimus - et ‘fors forte’ - Teren- linus in Phormione: ‘> 5 Ὁ fortuna, ὁ fors fortuna. Virgilius in I: Forte sua Libycis tempestas appulit oris -, ‘tabi’ et ‘tabo’. Alia triptota,...' 264282 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|188|PRISCIANI INST.}}</noinclude>‘quinque’, ‘sex’. hs quidam addunt illa, quae tam voce quam significa- livne unum casum habent, ut ‘huiusmodi’, ‘istiusmodi’. | Diptota sunt, quae duos diversos casus habent tantum, ut ‘verua ve- ribus’ - nam ‘veruum’ in usu non invenimus - et ‘fors forte’ - Teren- linus in Phormione: ‘> 5 Ὁ fortuna, ὁ fors fortuna. Virgilius in I: Forte sua Libycis tempestas appulit oris -, ‘tabi’ et ‘tabo’. Alia triptota, qualia sunt omnia neutra secundae declinationis in sin- 10 gulari numero, ut ‘templum templi templo’, et in plurali tam in secunda' quam in tertia et quarta, id est omnia neutra pluralia, ut ‘templa templo- rum templis’, ‘sidera siderum sideribus’, ‘cornua cornuum cornibus’. Alia tetraptota, qualia. sunt omnia in r desinentia secundae declinatio- nis: ‘puer pueri puero puerun’. 5 Alia pentaptota, qualia sunt omnia masculina vel feminina secundae declinationis in ‘us’ terminantia: ‘doctus docti dol||eto doetum docte’’, ‘Virgi- lus Vivgilii Virgilio Virgilium Virgil. 77 Hexaptota sunt, quae sex diversos casus habent, qualia sunt mascu- lina in ‘us’ desinentia, quae secundum declinationem quorundam pronomi- 20 num in ‘ius’ efferunt genetivum: ‘unus unius uni unum une ab uno’. (funus’ quia de vocativo quidam dubitant, Caper, doctissimus antiquitatis perscru- tator, ostendit hoc usnm Catullum et Plautum. Catullus: Tu praeter omnes une de capillatis, Celtiberosae Celtiberiae fili. 25 Plautus in frivolaria:<noinclude><references/></noinclude> ijl5ydu7xnzz8a3df3cbo9r6jg6iy2p Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/221 104 81837 264283 2026-05-02T07:29:53Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'o amice ex multis mi une Cephalio.) οἷο quoque antiqui. Ticidas in hymenaeo: Felix lectule talibus Sole amoribus. 5 Sunt alia, quorum nominativus quidem in usu non est, obliqui autem sunt, ut ‘Iovis lovi Iovem a love’, quamvis vetustissimi nominativum quo- que ‘hic Iovis’ proferebant, sicut de nominativo tractantes | ostendemus. δυηΐ alia, in quibus tres obliqui inveniuntur, ‘precis preci prece’, ‘frugis frugi fruge’ - vetustiss...' 264283 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 76 — 78|189}}</noinclude>o amice ex multis mi une Cephalio.) οἷο quoque antiqui. Ticidas in hymenaeo: Felix lectule talibus Sole amoribus. 5 Sunt alia, quorum nominativus quidem in usu non est, obliqui autem sunt, ut ‘Iovis lovi Iovem a love’, quamvis vetustissimi nominativum quo- que ‘hic Iovis’ proferebant, sicut de nominativo tractantes | ostendemus. δυηΐ alia, in quibus tres obliqui inveniuntur, ‘precis preci prece’, ‘frugis frugi fruge’ - vetustissimi tamen et ‘frux’ οἱ ‘fruges’ nominativum protu- »lerunt -; alia, in quibus duo: ‘vicem vice’, ‘tabi tabo’; alia, in quibus unus, ut ‘sponte’, ‘laterem’ - quamvis et ablativus eius et nominativus et accusativus plurales inveniuntur. Plautus in truculento: . Quid maceria illa ait, in. horto quae est, quae in noctes singulas Ι5 Latere fit minor, qua is hoc ad vos damni permen- sus viam est’ . Nil mirum, vetus est maceria, veteres si lateres ruunt -<noinclude><references/></noinclude> 0kpwfh62kcs82mrgnk3gidc1y65j6o6 Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/222 104 81838 264284 2026-05-02T07:30:59Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'Ain tu..veteres lateres ruere’ -, ‘fas’, ‘nefas’, ‘caepe’. illud quoque non est praetermittendum, quod quibusdam septimus casus esse videtur ablativus, quando sine praepositione profertur, quod satis irrationabile videtur; minime enim praepositio addita vel detracta mutare valet vim casus. mneque enim, cum accusalivo casui 5 multae praepositiones solent adiungi, alius est, quando -habet eas, et alius, quando absque his profertur. quis... 264284 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{[rh|190|PRISCIANI INST.}}</noinclude>Ain tu..veteres lateres ruere’ -, ‘fas’, ‘nefas’, ‘caepe’. illud quoque non est praetermittendum, quod quibusdam septimus casus esse videtur ablativus, quando sine praepositione profertur, quod satis irrationabile videtur; minime enim praepositio addita vel detracta mutare valet vim casus. mneque enim, cum accusalivo casui 5 multae praepositiones solent adiungi, alius est, quando -habet eas, et alius, quando absque his profertur. quis autem dubitat, quod omnes praeposi- tiones vel accusativo vel ablativo apud Latinos iungi solent’ ergo si ad- iunctae || vel non ablativo mutant eius vim, accusativo quoque adiunctae vel non debent similiter mutare casum. denique in comparationibus absque Ν praepositione solet proferri ablativus, nec tamen dicit quisquam, septimum tunc esse casum, sed ablativum, cum dico '‘ fortior Achilles Hectore’. in quo omnes artium scriptores consentiunt et sex esse casus confitentur, non septem. uno enim, non duobus, bLatini casibus superant Graecos. supervacuum faciunt igitur, qui septimum | addunt, qui nulla differentia 15 vocis in ullo nomine distet ἃ sexto. sciendum tamen, quod hic casus [id est ablativus] est quando pro genetivo, est quando pro dativo accipitur Graeco: pro genetivo, quando praepositionibus vel adverbiis ablativi casus subiungitur, ut ‘ex illo’, ‘de illo’, ‘ab illo’, ‘pro illo’, ‘coram illo’, ‘cum illo’, et quando comparatur, '‘fortior illo’, et quando nominis et participii 20 ablativus verbo et nominativo alterius nominis cum transitione personarum adiungitur, ut ‘sole ascendente dies fit’ et ‘Traiano bellante victi sunt Parthi’. hac autem utimur constructione, quando consequentiam aliquam rerum, 'quae verbo demonstrantur, ad eas res, quae participio significan- tur, ostendere volumus. quid est enim ‘Traiano bellante victi sunt Parthi’ 25 nisi quod secuta est victoria Traianum bellantem’ et ‘sole ascendente fac-<noinclude><references/></noinclude> c7diu9gpzxrniir06xfvn5x1k84442e 264285 264284 2026-05-02T07:31:09Z Saumache 27923 264285 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh|190|PRISCIANI INST.}}</noinclude>Ain tu..veteres lateres ruere’ -, ‘fas’, ‘nefas’, ‘caepe’. illud quoque non est praetermittendum, quod quibusdam septimus casus esse videtur ablativus, quando sine praepositione profertur, quod satis irrationabile videtur; minime enim praepositio addita vel detracta mutare valet vim casus. mneque enim, cum accusalivo casui 5 multae praepositiones solent adiungi, alius est, quando -habet eas, et alius, quando absque his profertur. quis autem dubitat, quod omnes praeposi- tiones vel accusativo vel ablativo apud Latinos iungi solent’ ergo si ad- iunctae || vel non ablativo mutant eius vim, accusativo quoque adiunctae vel non debent similiter mutare casum. denique in comparationibus absque Ν praepositione solet proferri ablativus, nec tamen dicit quisquam, septimum tunc esse casum, sed ablativum, cum dico '‘ fortior Achilles Hectore’. in quo omnes artium scriptores consentiunt et sex esse casus confitentur, non septem. uno enim, non duobus, bLatini casibus superant Graecos. supervacuum faciunt igitur, qui septimum | addunt, qui nulla differentia 15 vocis in ullo nomine distet ἃ sexto. sciendum tamen, quod hic casus [id est ablativus] est quando pro genetivo, est quando pro dativo accipitur Graeco: pro genetivo, quando praepositionibus vel adverbiis ablativi casus subiungitur, ut ‘ex illo’, ‘de illo’, ‘ab illo’, ‘pro illo’, ‘coram illo’, ‘cum illo’, et quando comparatur, '‘fortior illo’, et quando nominis et participii 20 ablativus verbo et nominativo alterius nominis cum transitione personarum adiungitur, ut ‘sole ascendente dies fit’ et ‘Traiano bellante victi sunt Parthi’. hac autem utimur constructione, quando consequentiam aliquam rerum, 'quae verbo demonstrantur, ad eas res, quae participio significan- tur, ostendere volumus. quid est enim ‘Traiano bellante victi sunt Parthi’ 25 nisi quod secuta est victoria Traianum bellantem’ et ‘sole ascendente fac-<noinclude><references/></noinclude> 362mh882xjlv014tunlp6psxx09d2b4 Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/223 104 81839 264286 2026-05-02T07:32:10Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'lus est dies’ nisi quod ascensionem solis secutus est dies’’ inveniuntur tamen etiam nomina loco participiorwin in huwiuscemodi elocutione posita, ut Virgilius in VII: non vobis rege Latino 5 Divitis uber agri Troiaeve opulentia deerit, trege Latino pro ‘regnante Latino’, quamvis in huiuscemodi quoque con- structionibus subauditur participium substantivum. Graeci autem in huiusce- 81 modi constructione solent pro genetivo participii e... 264286 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||LIBER V 78 — 81|191}}</noinclude>lus est dies’ nisi quod ascensionem solis secutus est dies’’ inveniuntur tamen etiam nomina loco participiorwin in huwiuscemodi elocutione posita, ut Virgilius in VII: non vobis rege Latino 5 Divitis uber agri Troiaeve opulentia deerit, trege Latino pro ‘regnante Latino’, quamvis in huiuscemodi quoque con- structionibus subauditur participium substantivum. Graeci autem in huiusce- 81 modi constructione solent pro genetivo participii etiam intinitum verbum ponere , .ut ‘Ev τῷ βασιλεύειν Τραϊανόν᾽ ἀντὶ τοῦ “βασιλεύοντος Toaiavov’. eliam tune pro genetivo ponitur Graeco, quando per partici|/pium ‘habens’ et accusativum interpretamur eum, ut ‘pulechra forma mulier’, id est ‘pul- chram formåmn habens’, ‘magna altitudine domus’, id est ‘magnam altitu- dinem habens’; pro dativo quoque, quando cum ‘in’ vel sub’ praepositioni- bus iungitur, ut ‘in illo’, || ‘sub illo’, et quando ipsum ablativum interpre- 5 lamur per accusativum et praepositionem ‘per’, ut ‘vinco te manu’, id est 'per manum’, ‘video te lumine’, id est ‘per lumen’.<noinclude><references/></noinclude> sp73n8yy2aak3ljklyipf7qqvvwb36d Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/224 104 81840 264287 2026-05-02T07:32:29Z Saumache 27923 /* Vacua */ 264287 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Saumache" /></noinclude>192 PRISCIANT INST. tissimi grammatici de nominatiuo et get. L finit. | Hoc penum — τὸν åvixov ἀριϑ- μόν. finit. | explr. lib, v. Psciani grä. de generibus de numeris de figuris de casu K sextus de nominatiuo casu per singulas extremitates omnium nominum tam in uo- cales quam in consonantes disinentium per ordinem de genetiuorum tam ultimis quam penultimis syllabis & Artis prisciani grammatici caesariensis uiri eloquentissimi liber quintus id est quartus de nomine EXPLICIT ARTIS PRISCIAN! GRAMMATICI CAESARIENSIS VIRI ELOQVENTISSIM! LIBER SEXTVS ID EST QVINTVS DE ΝΟΜΙΝΕ FELICITER INCIPIT SCRIPSI EGO THRVM (siC) DIONISII VIRI DISERTISSIMI MEMORIALIS SACRI SCRINII EPISTOLARVM ET ADIVTOR VIRi MAGNI QVESTORIS SACRI PALATI! IN VRBE ROMA CONSTANTINOPOLI. V. C. 98 D subser. om. ΑἹ (cf. ad calcem epistulae lib. sq. initio τ) [Hoc penum peni, hoc penus penoris, hic penus penus, haec penus penus, hoc penu penu; hoc specus specoris, hic specus specus, hacc specus specus, hoc specu specu ; algor algoris, hic algus huius algus. Plautus in vidularia (v. lib. ΥἹ $48): Inopiam, luctum, maerorem, paupertatem, algum, famem. idem in rudente (Il 7, 24 υ. 582, v. lib. VI ς 46): Tu vel suda vel peri algu vel tetiam aegrota vel vale. Optimates sunt qui defendunt senatores, populares qui defendunt populum. ex asse heredem fecit id est ex duodecim unciis, . Α mobilibus fixa derivata flunt: clarus claritas, magnus magnitudo, latus latitudo, altus alta altum altitudo, pius pietas. item ἃ fixis mobilia derivata: Iuno Iunonius lunoffia Iunonium, aequor aequoreus aequorea acquoreum, marmor marmoreus mar morea marmoreum, sanguis sanguineus sanguinea sanguineum, clarus clari claritas, ambiguus ambigui ambiguitas. Oe et ae diphthongi longae sunt. inde Virgilius (Aen, HI 211): ” Insulae Ionio in magno Ι | dixit. oe autem diphthongus apud Graecos etiam in principio dictionis pro brevi accipitur: P Olereosg τοιάσδε παρϑένους λοχεύεται. ( Aesch. Niob. fragm. v. | . lib. I $ 52) aliter enim iambus stare non potest. R et 5 litteras Graeci vim paene litterarum vocalium habere affirmant. unde τ quoque aspiratur sicut aliae vocales apud Graecos: rhetor, Rhodanus, Byrrhia, Pyr- rhus. et 8 similiter vim vocalis habere dicunt. et hoc ex Latina lingua maxime in- tellegere possnumus, cum s littera in metro et amittitur et synaloepham facit, ut: Ponite spes sibi quisque, (Verg. Aen. XI 309) Aut ovium fetus aut urentes culta capellas, (erg. georg. II 196) et aspirationis loco fuugitur. pro ἔξ enim, ἑπτά, ἥμισυ, ἕκτον, sex, septem, semis, sextum dicimus. RBAHK hanc praebent varielatem lectionis: paenvum (et sic fere ubivis h. 1.) 8 poeni et sic in sqq. oe pro e H hoc specus specoris om. R add. r algor ] al- gus K bic algus huius algus add. r lucrum BK — merorem RHK moerorem 8 vale] ualde K id est] r idem R ἃς (b) R diriuata K dirivatiua δ latuloK — alta altum om, H del.r ἀϊτγίιαία R deriuatiua 8 dirivuatiua K mar- mor] k mamor HK = sanguinea sanguineum add. r clarus om. R clari om. H dipthongi RB dyptongi H = = diptongia long K = longae] r longi B a longs« R « longi (a) H = wuergt H = insulae] r insule R iusule 27 insolae K lonio] r iu- nioR dipthongus RB diptong K dyptongus 4 Graecos] r grecog RH = = breni in Τ I A liturab ᾿ ictrocK ictroc Rr ποροὺ B : TOBACAE fr τοιαύτας lib. Il. l. δλοχενετυαι ἢ. AOXEYETYAI Tr AOXEYETAI K Graeca lac. rel. om H Retsr 8 εἰν RK penae R b adfirmant BH uo|uocales δὲ grecos RH rhethor Αὶ byrria pyrrhus Rr byr- rhi.a byrrhus 47 birrhia. pirrhus K = intelligere K — et om K = amittitur ἢ synalipham RB sinalipham HK ponit R focetus BH turentes Rr culta Ι . 20008 Capellas H capelras Fr ξξ — moderor tibi spatio rel. om. H ξα αὶ e&E 3 HITTA HMICY EKTON R ἔπθα ἔνυο ἔκτον r bertria . bemic. ἔτοκτον B<noinclude></noinclude> 644yaxc43pj4ca7wdfupxb81fwcu5ep Pagina:Prisciani Institutionum grammaticarum libri II (v. 1, ed Hertz).djvu/225 104 81841 264288 2026-05-02T07:33:28Z Saumache 27923 /* Vacua */ 264288 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Saumache" />{[rh|LIBER V|193}}</noinclude> Gerro, οὐδαμινός, ἀπὸ τοῦ γέρων. Βρύειν Μένανδρος τὸ μεϑύειν ἐν τῇ ἀσπίδι, unde Romani ebrius dicunt. Kal οἵ [Ἕλληνες ἔχουσιν ἀπρόσωπα ῥήματα, χρὴ μέ, δεὶ μέ, πρέπει μέ. Moderor (ἰδὲ Sallustinus in Catilinario (51,25): tempus, fortuua, cuius libido gentibus moderatur. moderor te Lucanus (Phars. X 199): Sideribus quaecumque fugam moderantur Olympi. Quaero te. quaero a te. Διὰ τοῦτο ov λέγουσιν of Ρωμαῖοι τὸ πρὸ β΄ Καλανδῶν ἢ πρὸ β΄ Εἰδῶν, ὡς μὴ ἔχοντες τὸν δυϊκὸν ἀριϑμόν.] auctor Gerro , οὐδαμενός, ἀπὸ τοῦ γέρων. δοτίρεὶ. ex emendatione A. Nauckii Gerro OTAAMENOC ATTO TOY TEPWN ÄR GerroY AAMENOC ATTO TOY CEPON ÅK OYAAMENOC B MAL TePUN B MEOE.IN R MEORIN BÅ Th K ACTTesdi Rr ACWIAAT δ᾽ unde — dicuntom. RHK = addendum est voc. βρύειν rell. huius comoediae apud Meinekiwm com. Gr. vol. IV p. 91 sq. fragmentis ebrius Rr; ad h: pro digamma add. r H π RAANNEC År δάλννεο ἃ EXOYCIHN ΡΟΟΠΑΡΕΜΑΊΤΑ XPEME Å ATTPOWA Φ ΠΗ Rr ΑΠΡΟΓΟΤᾺ PeMATAI B ΧΡΗΜΗ ἢ ΠΡΗῚ Är πρΌπθη & πρενεῖ ΑΓ. β6]υ8- ι59 BAK catillinario 3 sideribusque cum quod K quaecumqvue] ef. lib. XVII ς 148 Olympi] r olyp pi R olimphi HK olymphi 8 ἱπ quaero a te desi- I nit H δυλτουτοι(υ) Br = OY8ae YOYCEINOI POMAIO ΠῸ ΠΡῸ Ὁ ΚΑΛΑΝΔΏΝ hi t BEIAWN Y τ I Δ NON ΠΡΟ B EIAW.NWCMH EXONTEC wexh K OYAETEYCEIN ΟἹ PWMAIO TO ΠΡῸ B KAAANAUN ἢ HWMA =hEXONTOC TON AYKON APIOMON. TON ΔΊΚΟΝ APTENMON. År ΑΘΓΟΙΟΘΘΥΝΟΥ͂ ΡΟΜΑΙΟΙ B KAAANAON ÖB AYKON B GRAMMATICI LATINI II. 13<noinclude></noinclude> jlcd9s0vvg7hmdzdavtvovhlboboteq 264289 264288 2026-05-02T07:33:38Z Saumache 27923 264289 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Saumache" />{{rh|LIBER V|193}}</noinclude> Gerro, οὐδαμινός, ἀπὸ τοῦ γέρων. Βρύειν Μένανδρος τὸ μεϑύειν ἐν τῇ ἀσπίδι, unde Romani ebrius dicunt. Kal οἵ [Ἕλληνες ἔχουσιν ἀπρόσωπα ῥήματα, χρὴ μέ, δεὶ μέ, πρέπει μέ. Moderor (ἰδὲ Sallustinus in Catilinario (51,25): tempus, fortuua, cuius libido gentibus moderatur. moderor te Lucanus (Phars. X 199): Sideribus quaecumque fugam moderantur Olympi. Quaero te. quaero a te. Διὰ τοῦτο ov λέγουσιν of Ρωμαῖοι τὸ πρὸ β΄ Καλανδῶν ἢ πρὸ β΄ Εἰδῶν, ὡς μὴ ἔχοντες τὸν δυϊκὸν ἀριϑμόν.] auctor Gerro , οὐδαμενός, ἀπὸ τοῦ γέρων. δοτίρεὶ. ex emendatione A. Nauckii Gerro OTAAMENOC ATTO TOY TEPWN ÄR GerroY AAMENOC ATTO TOY CEPON ÅK OYAAMENOC B MAL TePUN B MEOE.IN R MEORIN BÅ Th K ACTTesdi Rr ACWIAAT δ᾽ unde — dicuntom. RHK = addendum est voc. βρύειν rell. huius comoediae apud Meinekiwm com. Gr. vol. IV p. 91 sq. fragmentis ebrius Rr; ad h: pro digamma add. r H π RAANNEC År δάλννεο ἃ EXOYCIHN ΡΟΟΠΑΡΕΜΑΊΤΑ XPEME Å ATTPOWA Φ ΠΗ Rr ΑΠΡΟΓΟΤᾺ PeMATAI B ΧΡΗΜΗ ἢ ΠΡΗῚ Är πρΌπθη & πρενεῖ ΑΓ. β6]υ8- ι59 BAK catillinario 3 sideribusque cum quod K quaecumqvue] ef. lib. XVII ς 148 Olympi] r olyp pi R olimphi HK olymphi 8 ἱπ quaero a te desi- I nit H δυλτουτοι(υ) Br = OY8ae YOYCEINOI POMAIO ΠῸ ΠΡῸ Ὁ ΚΑΛΑΝΔΏΝ hi t BEIAWN Y τ I Δ NON ΠΡΟ B EIAW.NWCMH EXONTEC wexh K OYAETEYCEIN ΟἹ PWMAIO TO ΠΡῸ B KAAANAUN ἢ HWMA =hEXONTOC TON AYKON APIOMON. TON ΔΊΚΟΝ APTENMON. År ΑΘΓΟΙΟΘΘΥΝΟΥ͂ ΡΟΜΑΙΟΙ B KAAANAON ÖB AYKON B GRAMMATICI LATINI II. 13<noinclude></noinclude> 6drjz1h0yeu9owyfsz5f0j1f0f4sdfx 264290 264289 2026-05-02T07:33:47Z Saumache 27923 264290 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Saumache" />{{rh||LIBER V|193}}</noinclude> Gerro, οὐδαμινός, ἀπὸ τοῦ γέρων. Βρύειν Μένανδρος τὸ μεϑύειν ἐν τῇ ἀσπίδι, unde Romani ebrius dicunt. Kal οἵ [Ἕλληνες ἔχουσιν ἀπρόσωπα ῥήματα, χρὴ μέ, δεὶ μέ, πρέπει μέ. Moderor (ἰδὲ Sallustinus in Catilinario (51,25): tempus, fortuua, cuius libido gentibus moderatur. moderor te Lucanus (Phars. X 199): Sideribus quaecumque fugam moderantur Olympi. Quaero te. quaero a te. Διὰ τοῦτο ov λέγουσιν of Ρωμαῖοι τὸ πρὸ β΄ Καλανδῶν ἢ πρὸ β΄ Εἰδῶν, ὡς μὴ ἔχοντες τὸν δυϊκὸν ἀριϑμόν.] auctor Gerro , οὐδαμενός, ἀπὸ τοῦ γέρων. δοτίρεὶ. ex emendatione A. Nauckii Gerro OTAAMENOC ATTO TOY TEPWN ÄR GerroY AAMENOC ATTO TOY CEPON ÅK OYAAMENOC B MAL TePUN B MEOE.IN R MEORIN BÅ Th K ACTTesdi Rr ACWIAAT δ᾽ unde — dicuntom. RHK = addendum est voc. βρύειν rell. huius comoediae apud Meinekiwm com. Gr. vol. IV p. 91 sq. fragmentis ebrius Rr; ad h: pro digamma add. r H π RAANNEC År δάλννεο ἃ EXOYCIHN ΡΟΟΠΑΡΕΜΑΊΤΑ XPEME Å ATTPOWA Φ ΠΗ Rr ΑΠΡΟΓΟΤᾺ PeMATAI B ΧΡΗΜΗ ἢ ΠΡΗῚ Är πρΌπθη & πρενεῖ ΑΓ. β6]υ8- ι59 BAK catillinario 3 sideribusque cum quod K quaecumqvue] ef. lib. XVII ς 148 Olympi] r olyp pi R olimphi HK olymphi 8 ἱπ quaero a te desi- I nit H δυλτουτοι(υ) Br = OY8ae YOYCEINOI POMAIO ΠῸ ΠΡῸ Ὁ ΚΑΛΑΝΔΏΝ hi t BEIAWN Y τ I Δ NON ΠΡΟ B EIAW.NWCMH EXONTEC wexh K OYAETEYCEIN ΟἹ PWMAIO TO ΠΡῸ B KAAANAUN ἢ HWMA =hEXONTOC TON AYKON APIOMON. TON ΔΊΚΟΝ APTENMON. År ΑΘΓΟΙΟΘΘΥΝΟΥ͂ ΡΟΜΑΙΟΙ B KAAANAON ÖB AYKON B GRAMMATICI LATINI II. 13<noinclude></noinclude> lwxskmly2972dvb6fe88359hq4w9i6s