Wikisource lawikisource https://la.wikisource.org/wiki/Pagina_prima MediaWiki 1.47.0-wmf.2 first-letter Media Specialis Disputatio Usor Disputatio Usoris Vicifons Disputatio Vicifontis Fasciculus Disputatio Fasciculi MediaWiki Disputatio MediaWiki Formula Disputatio Formulae Auxilium Disputatio Auxilii Categoria Disputatio Categoriae Scriptor Disputatio Scriptoris Pagina Disputatio Paginae Liber Disputatio Libri TimedText TimedText talk Modulus Disputatio Moduli Event Event talk 0 5612 265368 131586 2026-05-13T11:40:51Z Saumache 27923 /* 15 */ 265368 wikitext text/x-wiki __NOTOC__ {{titulus2 |Scriptor=Marcus Tullius Cicero |OperaeTitulus=Pro Marco Tullio |OperaeWikiPagina=Pro Marco Tullio |Annus=69 BC |SubTitulus= [[Orationes (Marcus Tullius Cicero)|Orationes]] |Genera=Orationes }} __NOTOC__ {| align=center id=toc |- align=center | [[#1|1]] - [[#2|2]] - [[#3|3]] - [[#4|4]] - [[#5|5]] - [[#6|6]] - [[#7|7]] - [[#8|8]] - [[#9|9]] - [[#10|10]] - [[#11|11]] - [[#12|12]] - [[#13|13]] - [[#14|14]] - [[#15|15]] - [[#16|16]] - [[#17|17]] - [[#18|18]] - [[#19|19]] - [[#20|20]] - [[#21|21]] - [[#22|22]] - [[#23|23]] - [[#24|24]] |} <div class=text> ===1=== ¹A a sra, ratores, turos adversarios arbitrarer tantam caedem et tam atrocem ad familiam suam pertinere. itaque animo soluto a cura et a cogitatione veneram, quod intellegebam facile id me testibus planum facere posse. nunc vero postea quam non modo confessus est vir primarius, L. Quin . . . :''Roughly six lines of eighty characters are missing.'' borabam ut, quod arguebam, id factum esse ostenderem; nunc in eo consumenda est oratio ut ne adversarii, quod infitiari nullo modo potuerunt, cum maxime cuperent, id cum confessi sunt, meliore loco esse videantur. ²itaque tum vestrum difficilius iudicium, mea facilis defensio fore videbatur. ego enim omnia in tes . . . :''Seven lines are missing'' quid est facilius quam de eo qui confitetur iudicare? mihi autem difficile est satis copiose de eo dicere quod nec atrocius verbis demonstrari potest quam re ipsa est, neque apertius oratione mea fieri quam ipsorum confessione factum est. ³[3] Cum in hac re quam commemoravi mihi mutanda ratio defensionis . . . :''Seven lines are missing'' minus diligenter illius existimationem quam rem M. Tulli viderer defendere. nunc quoniam Quinctius ad causam pertinere putavit res ita multas, falsas praesertim et inique confictas, proferre de vita et moribus et existimatione M. Tulli, multis de causis mihi Fabius debebit ignoscere, si minus eius famae parcere videbor quam antea consului. Six lines are missing. ===2=== ⁴Pri . . .. . . ore putavit ad officium suum pertinere adversario nulla in re parcere, quid me oportet Tullium pro Tullio facere, homine coniuncto mecum+ non minus animo quam nomine? ac mihi magis illud laborandum videtur, recuperatores, ut quod antea nihil in istum dixi probarm, quam in eo reprehendar quod hoc tempore respondeo. ⁵verum et tum id feci quod oportuit, et nunc faciam quod necesse est. nam cum esset de re pecuniaria controversia, quod damnum datum M. Tullio diceremus, alienum mea natura videbatur quicquam de existimatione P. Fabi dicere, non quia res postulare non videretur. quid ergo est? tametsi postulat causa, tamen, nisi plane cogit ingratiis, ad male dicendum non soleo descendere. nunc cum coactus dicam, si quid forte dicam, tamen id ipsum verecunde modiceque faciam, tantum ut, quoniam sibi me non esse inimicum potuit priore actione Fabius iudicare, nunc M. Tullio fidelem certumque amicum esse cognoscat. ===3=== ⁶Vnum hoc abs te, L. Quincti, pervelim impetrare--quod tametsi eo volo quia mihi utile est, tamen abs te idcirco quia aequum est, postulo--ut ita tibi multum temporis ad dicendum sumas ut his aliquid ad iudicandum relinquas. namque antea non defensionis tuae modus, sed nox tibi finem dicendi fecit; nunc, si tibi placere potest, ne idem facias, id abs te postulo. neque hoc idcirco postulo quod te aliquid censeam praeterire oportere aut non quam ornatissime et copiosissime dicere, verum ut semel una quaque de re dicas; quod si facies, non vereor ne dicendo dies eximatur. ⁷iudicium vestrum est, recuperatores, Qvantae pecvniae paret dolo malo familiae P. Fabi vi hominibvs armatis coactisve damnvm datvm esse M. Tvllio. eius rei taxationem nos fecimus; aestimatio vestra est; iudicium datum est in quadruplum. ===4=== ⁸Cum omnes leges omniaque iudicia quae paulo graviora atque asperiora videntur esse ex improborum iniquitate et iniuria nata sunt, tum hoc iudicium paucis hisce annis propter hominum malam consuetudinem nimiamque licentiam constitutum est. nam cum multae familiae dicerentur in agris longinquis et pascuis armatae esse caedisque facere, cumque ea consuetudo non solum ad res privatorum sed ad summam rem publicam pertinere videretur, M. Lucullus, qui summa aequitate et sapientia ius dixit, primus hoc iudicium composuit et id spectavit ut omnes ita familias suas continerent ut non modo armati damnum nemini darent verum etiam lacessiti iure se potius quam armis defenderent; ⁹et cum sciret de damno legem esse Aquiliam, tamen hoc ita existimavit, apud maiores nostros cum et res et cupiditates minores essent et familiae non magnae magno metu continerentur ut perraro fieret ut homo occideretur, idque nefarium ac singulare facinus putaretur, nihil opus fuisse iudicio de vi coactis armatisque hominibus; quod enim usu non veniebat, de eo si quis legem aut iudicium constitueret, non tam prohibere videretur quam admonere. ===5=== ¹⁰his temporibus cum ex bello diuturno atque domestico res in eam consuetudinem venisset ut homines minore religione armis uterentur, necesse putavit esse et in universam familiam iudicium dare, quod a familia factum diceretur, et recuperatores dare, [11] ut quam primum res iudicaretur, et poenam graviorem constituere, ut metu comprimeretur audacia, et illam latebram tollere: 'damnum iniuria.' quod in aliis causis debet valere et valet lege Aquilia, id ex huius modi damno quod vi per servos armatos datum esset . . . :''Seven short lines of thirty characters are missing.'' ¹²ipsi statuerent quo tempore possent suo iure arma capere, manum cogere, homines occidere. Cum iudicium ita daret ut hoc solum in iudicium veniret, videreturne vi hominibus coactis armatisve damnum dolo malo familiae datum, neque illud adderet 'inivria,' putavit se audaciam improborum sustulisse, cum spem defensionis nullam reliquisset. ===6=== ¹³quoniam quod iudicium et quo consilio constitutum sit cognostis, nunc rem ipsam, ut gesta sit, dum breviter vobis demonstro, attendite. ¹⁴fundum habet in agro Thurino M. Tullius+ paternum, recuperatores, quem se habere usque eo non moleste tulit, donec vicinum eius modi nactus est qui agri finis armis proferre mallet quam iure defendere. nam P. Fabius nuper emit agrum de C. Claudio senatore, cui fundo+ erat+ adfinis M. Tullius, sane magno, dimidio fere pluris incultum exustis villis omnibus quam quanti integrum atque ornatissimum carissimis pretiis ipse Claudius . . . :''Eleven lines are missing.'' ¹⁵clam circumscripsisse isti a consulari Macedonia et Asia. etiam illud addam quod ad rem pertinet: imperatore mortuo pecuniam nescio quo modo quaesitam dum volt in praedio ponere, non posuit, sed abiecit. nihil adhuc m . . . :''Ten lines are missing.'' . . am calamitate vicinorum corrigit, et quod stomachum suum damno Tulli lere conatus est. ===7=== ¹⁶est in eo agro centuria quae Populiana nominatur, recuperatores, quae semper M. Tulli fuit, quam etiam pater pos . . . :''Eleven lines are missing.'' posita esse et ad fundum eius convenire. ac primum, quod eum negoti totius et emptionis suae paenitebat, fundum proscripsit; eum autem emptum habebat cum socio Cn. Acerronio, viro op. . . . :''Eleven lines are missing.'' modum proscripsisse. ¹⁷hominem appellat. iste sane adroganter quod commodum fuit respondit. Nequedum finis auctor demonstraverat. mittit ad procuratorem litteras et ad vilicum Tullius . . . Ten lines are missing. facturum negavit; illis absentibus finis Acerronio demonstravit neque tamen hanc centuriam Populianam vacuam tradidit. Acerronius, quo modo potuit, se de tota re ex . . . :''Eleven lines are missing.'' ===8=== ¹⁸mine eius modi semustilatus effugit. adducit iste interea in saltum homines electos maximis animis et viribus et eis arma quae cuique habilia atque apta essent comparat, prorsus ut quivis intellegeret non eos ad rem rusticam, verum ad caedem ac pugnam comparari. ¹⁹brevi illo tempore Q. Cati Aemiliani, hominis honesti, quem vos nostis, duo homines occiderunt; multa alia fecerunt; passim vagabantur armati, non obscure, sed ut plane intellegere viderentur ad quam rem parati essent; agros, vias denique infestas habebant. venit in Thurinum interea Tullius. deinde iste pater familias Asiaticus beatus, novus arator et idem pecuarius, cum ambularet in agro, animadvertit in hac ipsa centuria Populiana aedificium non ita magnum servumque M. Tulli Philinum. ²⁰'quid vobis,' inquit, 'istic negoti in meo est?' servus respondit pudenter, at non stulte, dominum esse ad villam; posse eum cum eo disceptare si quid vellet. rogat Fabius Acerronium--nam ibi tum erat--ut secum simul veniat ad Tullium. venitur. ad villam erat Tullius. appellat Fabius ut aut ipse Tullium deduceret aut ab eo deduceretur. dicit deducturum se Tullius, vadimonium Fabio Romam promissurum. manet in ea condicione Fabius. mature disceditur. ===9=== ²¹proxima nocte, iam fere cum lux adpropinquaret, ad illud aedificium de quo antea dixi, quod erat in centuria Populiana, servi P. Fabi frequentes armatique veniunt; introitum ipsi sibi manuque patefaciunt; homines magni preti servos M. Tulli nec opinantis adoriuntur; quod facile factu fuit, neque tam multos neque repugnantis multi armati paratique occidunt tantumque odi crudelitatisque uerunt ut eos omnis gurgulionibus insectis relinquerent, ne, si quem semivivum ac spirantem etiam reliquissent, minor eis honor haberetur; praeterea tectum villamque disturbant. ²²hanc rem tam atrocem, tam indignam, tam repentinam nuntiat M. Tullio Philinus, quem antea nominavi, qui graviter saucius e caede effugerat. Tullius statim dimittit ad amicos, quorum ex vicinitate Thurina bona atque honesta copia praesto fuit. ²³omnibus acerba res et misera videbatur. Cum amici in comm . . . :''Major break -- end of one manuscript.'' turbarunt. ===10=== ²⁴audite, quaeso, in eas res quas commemoro hominum honestorum testimonium. haec+ quae mei testes dicunt, fatetur adversarius eos vere dicere; quae mei testes non dicunt, quia non viderunt nec sciunt, ea dicit ipse adversarius. nostri testes dicunt occisos homines; cruorem in locis pluribus, deiectum aedificium se vidisse dicunt; nihil amplius. quid Fabius? Horum nihil negat. quid ergo addit amplius? ²⁵Suam familiam fecisse dicit. quo modo? vi hominibus armatis. quo animo? Vt id fieret quod factum est. quid est id? Vt homines M. Tulli occiderentur. quod ergo eo animo factum est ut homines unum in locum convenirent, ut arma caperent, ut certo consilio certum in locum proficiscerentur, ut idoneum tempus eligerent, ut caedem facerent, id si voluerunt et cogitarunt et perfecerunt, potestis eam voluntatem, id consilium, id factum a dolo malo seiungere? ²⁶at istuc totum 'dolo malo' additur in hoc iudicio eius causa qui agit, non illius quicum agitur. id ut intellegatis, recuperatores, quaeso ut diligenter attendatis; profecto quin ita sit non dubitabitis. ===11=== ²⁷si ita iudicium daretur ut id concluderetur quod a familia factum esset, si quae familia ipsa in caede interesse noluisset et homines aut servos aut liberos coegisset aut conduxisset, totum hoc iudicium et praetoris severitas dissolveretur. nemo enim potest hoc iudicare, qua in re familia non interfuisset, in ea re eam ipsam familiam vi armatis hominibus damnum dedisse. ergo, id quia poterat fieri et facile poterat, idcirco non satis habitum est quaeri quid familia ipsa fecisset, verum etiam illud, quid familiae dolo malo factum esset. ²⁸nam cum facit ipsa familia vim armatis coactisve hominibus et damnum cuipiam dat, id dolo malo fieri necesse est; cum autem rationem init ut ea fiat, familia ipsa non facit, fit autem dolo malo eius. ergo addito 'dolo malo' actoris et petitoris fit causa copiosior. Vtrum enim ostendere potest, sive eam ipsam familiam sibi damnum dedisse, sive consilio et opera eius familiae factum esse, vincat necesse est. ===12=== ²⁹videtis praetores per hos annos interdicere hoc modo, me et M. Claudium: Vnde dolo malo tvo, M. Tvlli, M. Clavdivs avt familia avt procvrator eivs vi detrvsvs est, cetera ex formula. si, ubi ita interdictum est et sponsio facta, ego me ad iudicem sic defendam vi me deiecisse confitear, dolo malo negem, ecquis me audiat? non opinor equidem, quia, si vi deieci M. Claudium, dolo malo deieci; in vi enim dolus malus inest, et Claudio utrumvis satis est planum facere, vel se a me ipso vi deiectum esse vel me consilium inisse ut vi deiceretur. ³⁰plus igitur Claudio, cum interdicitur, unde dolo malo meo vi deiectus sit, quam si daretur, unde a me vi deiectus esset. nam in hoc posteriore, nisi ipse egomet deiecissem, vincerem sponsionem; in illo priore, ubi dolus malus additur, sive consilium inissem, sive ipse deiecissem, necesse erat te dolo malo meo vi deiectum iudicari. ===13=== ³¹hoc persimile atque adeo plane idem est in hoc iudicio, recuperatores. quaero enim abs te, si ita iudicium datum esset: Qvantae pecvniae paret a familia P. Fabii hominibvs armatis damnvm M. Tvllio datvm, quid haberes quod diceres? nihil, opinor. fateris enim omnia et familiam P. Fabi fecisse et vi hominibus armatis fecisse. quod additum est 'dolo malo,' id te adiuvare putas in quo opprimitur et excluditur omnis tua defensio? ³²nam si additum id non esset ac tibi libitum esset ita defendere, tuam familiam non fecisse, vinceres, si id probare potuisses. nunc, sive illa defensione uti voluisses sive hac qua uteris, condemneris necesse est; nisi putamus eum cium venire qui consilium inierit, illum qui fecerit non venire, cum consilium sine facto intellegi possit, factum sine consilio non possit. an, quod factum eius modi est ut sine occulto consilio, sine nocte, sine vi, sine damno alterius, sine armis, sine caede, sine maleficio fieri non potuerit, id sine dolo malo factum iudicabitur? an, qua in re praetor illi improbam defensionem tolli voluit, in ea re mihi difficiliorem actionem factam putabitis? ===14=== ³³hic mihi isti singulari ingenio videntur esse qui et id quod mihi contra illos datum est ipsi adripiunt et scopulo atque saxis pro portu stationeque utuntur. nam in dolo malo volunt delitiscere, in quo, non modo cum omnia ipsi fecerunt quae fatentur, verum etiam si per alios id fecissent, haererent ac tenerentur. ³⁴ego non in una re sola, quod mihi satis est, neque in universa re solum, sed singillatim in omnibus dolum malum exstare dico. consilium capiunt ut ad servos M. Tulli veniant; dolo malo faciunt. arma capiunt; dolo malo faciunt. tempus ad insidiandum atque celandum idoneum eligunt; dolo malo faciunt. vi in tectum inruunt; in ipsa vi dolus est. occidunt homines, tectum diruunt; nec homo occidi nec consulto alteri damnum dari sine dolo malo potest. ergo si omnes partes sunt eius modi ut in singulis dolus malus haereat, universam rem et totum facinus sine dolo malo factum iudicabitis? ===15=== ³⁵quid ad haec Quinctius? sane nihil certum neque unum, in quo non modo possit verum putet se posse consistere. primum enim illud inict, nihil posse dolo malo familiae fieri. hoc loco non solum fecit ut defenderet Fabium, sed ut omnino huiusce modi iudicia dissolveret. nam si venit id in iudicium de familia quod omnino familia nulla potest committere, nullum est iudicium, absolvantur omnes de mili causa necesse est, bona me hercule! ³⁶si hoc solum esset, tamen vos, tales viri, nolle deberetis maximam rem coniunctam cum summa re publica fortunisque privatorum, severissimum iudicium maximaque ratione compositum per vos videri esse dissolutum. sed non id solum agitur . . . :''end of this MS. [[Institutiones grammaticae/Liber VI#5|Priscian 6.1.5]]'' hoc iudicium sic exspectatur ut non unae rei statui, sed omnibus constitui putetur. ³⁷. . .ego intellego, et tamen dicendum est ad ea quae dixit Quinctius, non quo ad rem pertineat, sed ne quid, quia a me praetermissum sit, pro concesso putetur. ===16=== ³⁸dicis oportere quaeri, homines M. Tulli iniuria occisi sint necne. de quo hoc primum quaero, venerit ea res in hoc iudicium necne. si non venit, quid attinet aut nos dicere aut hos quaerere? si autem venit, quid attinuit te tam multis verbis a praetore postulare ut adderet in iudicium 'inivria,' et, quia non impetrasses, tribunos pl. appellare et hic in iudicio queri praetoris iniquitatem, quod de iniuria non addidisset? ³⁹haec cum praetorem+ postulabas+, cum tribunos appellabas, nempe dicebas, potestatem tibi fieri oportere ut, si posses, recuperatoribus persuaderes non esse iniuria M. Tullio damnum datum. quod ergo ideo in iudicium addi voluisti, ut de eo tibi apud recuperatores dicere liceret, eo non addito nihilo minus tamen ita dicis, quasi id ipsum a quo ess es impetraris? ===17=== at quibus verbis in decernendo Metellus usus est ceteri quos appellasti? nonne haec omnium fuit oratio, quod vi hominibus armatis coactisve familia fecisse diceretur, id tametsi nullo iure fieri potuerit, tamen se nihil addituros? et recte, recuperatores. ⁴⁰nam cum perfugio nullo constituto tamen haec scelera servi audacissime faciant, domini impudentissime confiteantur, quid censetis fore, si praetor iudicet eius modi caedis fieri iure posse? an quicquam interest utrum magistratus peccato defensionem constituant an peccandi potestatem licentiamque permittant? ⁴¹etenim, recuperatores, non damno commoventur magistratus ut in haec verba iudicium dent. nam id esset, nec recuperatores potius darent quam iudicem nec in universam familiam, sed in eum cum nominatim ageretur, nec in quadruplum, sed in duplum, et 'damnvm' adderetur 'inivria.' neque enim is qui hoc iudicium dedit, de ceteris damnis ab lege Aquilia recedit, in quibus nihil agitur nisi damnum, qua de re praetor animum debet advertere. ===18=== ⁴²in hoc iudicio videtis agi de vi, videtis agi de hominibus armatis, videtis aedificiorum expugnationes, agri vastationes, hominum trucidationes, incendia, rapinas, sanguinem in iudicium venire, et miramini satis habuisse eos qui hoc iudicium dederunt id quaeri, utrum haec tam acerba, tam indigna, tam atrocia facta essent necne, non utrum iure facta an iniuria? non ergo praetores a lege Aquilia recesserunt, quae de damno est, sed de vi et armis severum iudicium constituerunt, nec ius et iniuriam quaeri nusquam putarunt oportere, sed eos qui armis quam iure agere maluissent de iure et iniuria disputare noluerunt. ⁴³neque ideo de iniuria non addiderunt quod in aliis rebus non adderent, sed ne ipsi iudicarent posse homines servos iure arma capere et manum cogere, neque quod putarent, si additum esset, posse hoc talibus viris persuaderi non iniuria factum, sed ne quod tamen scutum dare in iudicio viderentur eis quos propter haec arma in iudicium vocavissent. ===19=== ⁴⁴fuit illud interdictum apud maiores nostros de vi quod hodie quoque est: Vnde tv avt familia avt procvrator tvvs illvm avt familiam avt procvratorem illivs in hoc anno vi deiecisti. deinde additur illius iam hoc causa quicum agitur: cvm ille possideret, et hoc amplius: qvod nec vi nec clam nec precario possideret. ⁴⁵multa dantur ei qui vi alterum detrusisse dicitur; quorum si unum quodlibet probare iudici potuerit, etiam si confessus erit se vi deiecisse, vincat necesse est vel non possedisse eum qui deiectus sit, vel vi ab se possedisse, vel clam, vel precario. ei qui de vi confessus esset tot defensiones tamen ad causam obtinendam maiores reliquerunt. ===20=== ⁴⁶age illud alterum interdictum consideremus, quod item nunc est constitutum propter eandem iniquitatem temporum nimiamque hominum . . . :''Major break in the text.'' boni debent dicere. ⁴⁷atque ille legem mihi de xii tabulis recitavit, quae permittit ut furem noctu liceat occidere et luce, si se telo defendat, et legem antiquam de legibus sacratis, quae iubeat inpune occidi eum qui tribunum pl. pulsaverit. nihil, ut opinor, praeterea de legibus. ⁴⁸qua in re hoc primum quaero, quid ad hoc iudicium recitari istas leges pertinuerit. num quem tribunum pl. servi M. Tulli pulsaverunt? non opinor. num furatum domum P. Fabi noctu venerunt? ne id quidem. num luce furatum venerunt et se telo defenderunt? dici non potest. ergo istis legibus quas recitasti certe non potuit istius familia servos M. Tulli occidere. ===21=== ⁴⁹'non,' inquit, 'ad eam rem recitavi, sed ut hoc intellegeres, non visum esse maioribus nostris tam indignum istuc nescio quid quam tu putas, hominem occidi.' at primum istae ipsae leges quas recitas, ut mittam cetera, significant quam noluerint maiores nostri, nisi cum pernecesse esset, hominem occidi. ista lex sacrata est, quam rogarunt armati, ut inermes sine periculo possent esse. qua re non iniuria, quo magistratu munitae leges sunt, eius magistratus corpus legibus vallatum esse voluerunt. ⁵⁰Furem, hoc est praedonem et latronem, luce occidi vetant xii tabulae; cum intra parietes tuos hostem certissimum teneas, nisi se telo defendit, inquit, etiam si cum telo venerit, nisi utetur telo eo ac repugnabit, non occides; quod si repugnat, 'endoplorato,' hoc est conclamato, ut aliqui audiant et conveniant. quid ad hanc clementiam addi potest, qui ne hoc quidem permiserint, ut domi suae caput suum sine testibus et arbitris ferro defendere liceret? ===22=== ⁵¹quis est cui magis ignosci conveniat, quoniam me ad xii tabulas revocas, quam si quis quem imprudens occiderit? nemo, opinor. haec enim tacita lex est humanitatis ut ab homine consili, non fortunae poena repetatur. tamen huiusce rei veniam maiores non dederunt. nam lex est in xii tabulis: si telvm manv fvgit ma< gis qvam iecit> . . . :''The current MS breaks off.'' ⁵²Iulius Rufinianus (H. p. 40.21). si qui furem occiderit, iniuria occiderit. quam ob rem? quia ius constitutum nullum est. quid, si se telo defenderit? non iniuria. quid ita? quia constitutum est. ===23=== ⁵³. . tamen per vim factum esset, tamen in eo ipso loco qui tuus esset, non modo servos M. Tulli occidere iure non potuisti verum etiam, si tectum hoc insciente aut per vim demolitus esses quod hic in tuo aedificasset et suum esse defenderet, id vi aut clam factum iudicaretur. tu ipse iam statue quam verum sit, cum paucas tegulas deicere impune familia tua non potuerit, maximam caedem sine fraude facere potuisse. ego ipse tecto illo disturbato si hodie postulem, quod vi aut clam factum sit, tu aut per arbitrum restituas aut sponsione condemneris necesse est; nunc hoc probabis viris talibus, cum aedificium tuo iure disturbare non potueris quod esset, quem ad modum tu vis, in tuo, homines qui in eo aedificio fuerint te tuo iure potuisse occidere? ===24=== ⁵⁴'at servus meus non comparet, qui visus est cum tuis; at casa mea est incensa a tuis.' quid ad haec respondeam? ostendi falsa esse; verum tamen confitebor. quid postea? hoc sequitur, ut familiam M. Tulli concidi oportuerit? vix me hercule ut corium peti, vix ut gravius expostulari; verum ut esses durissimus, agi quidem usitato iure et cotidiana actione potuit. quid opus fuit vi, quid armatis hominibus, quid caede, quid sanguine? ⁵⁵'at enim oppugnatum me fortasse venissent.' haec est illorum in causa perdita extrema non oratio neque defensio, sed coniectura et quasi divinatio. illi oppugnatum venturi erant? quem? Fabium. quo consilio? Vt occiderent. quam ob causam? quid ut proficerent? qui comperisti? et ut rem perspicuam quam paucissimis verbis agam, dubitari hoc potest, recuperatores, utri oppugnasse videantur, qui ad villam venerunt, an qui in villa manserunt? ⁵⁶qui occisi sunt, an ei ex quorum numero saucius factus est nemo? qui cur facerent, causa non fuit, an ei qui fecisse se confitentur? verum ut hoc tibi credam, metuisse te ne oppugnarere, quis hoc statuit umquam, aut cui concedi sine summo omnium periculo potest, ut eum iure potuerit occidere a quo metuisse se dicat ne ipse posterius occideretur? </div> {{finis}} {{textquality|50%}} [[en:For Marcus Tullius]] qi91zha4hm5dobjlk5nwu4p2ncys7q0 0 19331 265343 137423 2026-05-12T13:46:07Z ~2026-28820-95 32474 Quattuor 265343 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Anonimus |OperaeTitulus= Liber Viginti Quattuor Philosophorum |OperaeWikiPagina= Liber Viginti Quattuor Philosophorum |Annus= c. Saeculo XII |SubTitulus=Prologus }} {{Liber |Ante= |AnteNomen= |Post= I |PostNomen= ../I }} <big>Congregatis viginti quattuor philosophis, solum eis in quaestione remansit: quid est Deus? Qui communi consilio datis indutiis et tempore iterum conveniendi statuto, singuli de Deo proprias proponerent propositiones sub definitione, ut ex propriis definitionibus excerptum certum aliquid de Deo communi assensu statuerent. </big> {{Liber |Ante= |AnteNomen= |Post= I |PostNomen= ../I }} 221xe93ejngqsmuly9xgarho1gta8hl 0 19332 265344 137424 2026-05-12T14:06:12Z ~2026-28820-95 32474 265344 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Anonimus |OperaeTitulus= Liber viginti quattuor philosophorum |OperaeWikiPagina= Liber viginti quattuor philosophorum |Annus= c. Saeculo XII |SubTitulus= I }} {{Liber |Ante= Prologus |AnteNomen= ../Prologus |Post= II |PostNomen= ../II }} <big>DEUS EST MONAS MONADEM GIGNENS, IN SE UNUM REFLECTENS ARDOREM.</big> <big>Haec definitio data est secundum imaginationem primae causae, prout se numerose multiplicat in se, ut sit multiplicans acceptus sub unitate, multiplicatus sub binario, reflexus sub ternario. Sic quidem est in numeris: unaquaeque unitas proprium habet numerum quia super diversum ab aliis reflectitur.</big> {{Liber |Ante= Prologus |AnteNomen= ../Prologus |Post= II |PostNomen= ../II }} a48fuepugu8yivqpaedi0325e5w8xzy 0 54329 265345 260207 2026-05-12T19:15:32Z Demetrius Talpa 13304 265345 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Coelius Symphosius |OperaeTitulus= Aenigmata |OperaeWikiPagina= |Annus= saeculo V |SubTitulus= |Genera=carmina, aenigmata |Editio=Migne |Fons=[http://www.mlat.uzh.ch/index.php?app=browser Corpus Corporum] }} '''[[Patrologia Latina/7|Migne ''Patrologia Latina'' Tomus 7]]''' <poem> (0289B)Haec quoque Symphosius de carmine lusit inepto; Sic tu, Sexte, doces, sic te deliro magistro. Annua Saturni dum tempora festa redirent, Perpetuo semper nobis solemnia ludo, Post epulas laetas, post pocula dulcia mensae{{Versus|5}} Deliras inter vetulas puerosque loquaces, Cum streperet late madidae facundia linguae: Tum verbosa cohors studio sermonis inepti Nescio quas passim magno de nomine nugas Est meditata diu, sed frivola multa locuta.{{Versus|10}} Nec mediocre fuit magni certaminis instar, (0289C)Ponere diverse, vel solvere quaeque vicissim. Ast ego ne solus foede tacuisse viderer, Qui nihil attuleram mecum quod dicere possem, Hos versus feci subito de carmine vocis.{{Versus|15}} Insanos inter sanum non esse necesse est. Da veniam, lector, si non sapit ebria Musa. </poem> ==1. Graphium sive stylus.== <poem> De summo planus, sed non ego planus in imo, Versor utrinque manu, diversa et munera fungor; Altera pars revocat quicquid pars altera fecit. </poem> ==2. Arundo.== <poem>(0289D) Littora semper amo, ripis vicina profundis, Suave canens Musis; nigro perfusa colore, Nuntia sum linguae, digitis signata magistri. </poem> ==3. Annullus cum gemma.== <poem>(0290B) Corporis extremi non magnum pondus adhaesi; Ingenitum dicas, ita pondere nemo gravatur: Una tamen facies, plures habitura figuras. </poem> ==4. Clavis.== <poem> Virtutes magnas de viribus affero parvis. Pando domos clausas: iterum sed claudo patentes; Servo domum domino: sed rursus servor ab ipso. </poem> ==5. Catena.== <poem> Nexa ligor ferro, multos habitura ligatos. Vincior ipsa prius, sed vincio vincta vicissim. Et solvi multos, nec sum tamen ipsa soluta. </poem> ==6. Tegula.== <poem>(0290C) Terra mihi corpus, vires mihi praestitit ignis: Alta domus quaero, sedes est semper in imo: Perfundor liquidis, sed me cito deserit humor. </poem> ==7. Fumus.== <poem> Sunt mihi, sunt lacrymae, sed non est causa doloris. Est iter ad coelum, sed me gravis impedit aer; Et qui me genuit, sine me non nascitur ipse. </poem> ==8. Nebula.== <poem> Nox ego sum facie, sed non sum nigra colore; Inque diem mediam tenebras tamen affero mecum: Nec mihi dant stellae lucem, nec Cynthia lumen. </poem> ==9. Pluvia.== <poem>(0290D) Ex alto venio, longa delapsa ruina. De coelo cecidi medias transmissa per auras: Excepitque sinus, qui me simul ipse recepit. </poem> ==10. Glacies.== <poem> (0291A) Unda fui quondam, quod me cito credo futuram: Nunc rigidi coeli duris connexa catenis, Nec calcata pati possum, nec nuda teneri. </poem> ==11. Flumen et piscis.== <poem> Est domus in terris, clara quae voce resultat: Ipsa domus resonat, tacitus sed non sonat hospes; Ambo tamen currunt, hospes simul et domus una. </poem> ==12. Nix.== <poem> Pulvis aquae tenuis modico cum pondere lapsus, Sole madens, aestate fluens, in frigore siccus, Flumina facturus, totas prius occupo terras. </poem> ==13. Navis.== <poem> Longa feror velox formosae filia silvae, Innumera pariter comitum stipante caterva: (0291B)Curro vias multas, vestigia nulla relinquens. </poem> ==14. Pullus in ovo.== <poem> Mira tibi referam nostrae primordia vitae. Nondum natus eram, nec eram tum matris in alvo: Jam posito partu, natum me nemo videbat. </poem> ==15. Vipera.== <poem> Non possum nasci, si non occidero matrem. Occidi matrem: sed me manet exitus idem. Id mea mors patitur, quod jam mea fecit origo. </poem> ==16. Tinea.== <poem> Littera me pavit, nec quid sit littera novi. In libris vixi, nec sum studiosior inde. Exedi Musas, nec adhuc tamen ipsa profeci. </poem> ==17. Aranea.== <poem> Pallas me docuit texendi nosse laborem. (0291C)Nec pepli radios poscunt, nec licia telae. Nulla mihi manus est, pedibus tamen omnia fiunt. </poem> ==18. Cochlea.== <poem> Porto domum mecum, semper migrare parata, Mutatoque solo non sum miserabilis exsul, Sed mihi consilium de coelo nascitur ipso. </poem> ==19. Rana.== <poem> Rauca sonans ego sum media vocalis in unda; Sed vox laude sonat, qua se quoque laudet et ipsa: Cumque canam semper, nullus mea carmina laudat. </poem> ==20. Testudo.== <poem> Tarda gradu lento, specioso praedita dorso, Docta quidem studio, sed saevo perdita fato, Viva nihil dixi, quae sic modo mortua canto. </poem> ==21. Talpa.== <poem> (0291D)Caeca mihi facies atris obscura tenebris. Nox est ipsa dies, nec sol mihi cernitur ullus. Malo tegi terra: sic me quoque nemo videbit. </poem> ==22. Formica.== <poem> Provida sum vitae, duro non pigra labori, Ipsa ferens humeris securae praemia brumae: Nec gero magna simul, sed congero multa vicissim. </poem> ==23. Musca.== <poem> Improba sum, fateor; quid enim gula turpe veretur? Frigora vitabam, quae nunc aestate revertor: Sed cito summoveor falso conterrita vento. </poem> ==24. Curculio.== <poem> Non bonus agricolis, non frugibus utilis hospes: Non magnus forma, non recto nomine dictus: (0292A)Non gratus Cereri, non parvam sumo saginam. </poem> ==25. Mus.== <poem> Parva mihi domus est, sed janua semper aperta. Exiguo sumptu furtiva vivo sagina. Quod mihi nomen inest, Romae quoque consul habebat. </poem> ==26. Grus.== <poem> Littera sum coeli pennas per scripta volantes, Bella cruenta gerens, volucris discrimina Martis; Nec vereor pugnas, dum non sit longior hostis. </poem> ==27. Cornix.== <poem> Vivo novem vitas, si non me Graecia fallit; Atraque sum semper nullo compulsa dolore: Et non irascens ultro convicia dico. </poem> ==28. Vespertilio.== <poem> Nox mihi dat nomen primo de tempore noctis. (0292B)Pluma mihi non est, cum sit mihi pinna volantis. Sed redeo in tenebris, nec me committo diebus. </poem> ==29. Ericius.== <poem> Plena domus spinis, parvi sed corporis hospes, Incolumi dorso telis confixus acutis. Sustinet armatas segetes habitator inermis. </poem> ==30. Pediculi.== <poem> Est nova notarum cunctis captura ferarum, Ut, si quid capias, id tu tibi ferre recuses, Et, quod non capias, tecum tamen ipse reportes. </poem> ==31. Phaenix.== <poem> Vita mihi mors est; morior, si coepero nasci: Sed prius est fatum leti, quam lucis origo. Sic solus Manes ipsos mihi dico parentes. </poem> ==32. Taurus.== <poem> (0292C)Moechus eram regis, sed lignea membra sequebar; Et Cilicum mons sum, sed non sum nomine solo; Et vehor in coelis, et in ipsis ambulo terris. </poem> ==33. Lupus.== <poem> Dentibus insanis ego sum, qui vinco bidentes, Sanguineas quaerens praedas victusque cruentos Multa cum rabie: vocem quoque tollere possum. </poem> ==34. Vulpes.== <poem> Exiguum corpus, sed cor mihi corpore majus. Sum versuta dolis, arguto callida sensu; Et fera sum sapiens, sapiens fera si qua vocatur. </poem> ==35. Capra.== <poem> Alma Jovis nutrix, longo vestita capillo, Culmina difficili peragrans sed et ardua gressu, Custodi pecoris tremula respondeo lingua. </poem> ==36. Porcus.== <poem>(0292D) Setigerae matris foecunda natus in alvo, Desuper ex alto virides exspecto saginas, Nomine numen habens, si littera prima periret. </poem> ==37. Mula.== <poem> Dissimilis patri, matri diversa figura, Confusi generis, generi non apta propago, Ex aliis nascor, nec quicquam nascitur ex me. </poem> ==38. Tigris.== <poem> A fluvio dicor, fluvius vel dicitur ex me: Junctaque sum vento, vento velocior ipso, Et mihi dat ventus natos, non quaero maritum. </poem> ==39. Centaurus.== <poem> Quattuor insignis pedibus, manibusque duabus, (0293A)Dissimilis mihi sum, quia sum non unus et unus; Et vehor et gradior, quia me duo corpora portant. </poem> ==40. Papaver.== <poem> Grande mihi caput est, intus sed membra minuta: Pes unus solus, sed pes longissimus unus: Et me somnus amat, proprio nec dormio somno. </poem> ==41. Malva.== <poem> Anseris esse pedes similes mihi, nolo negare: Nec duo sunt tantum, sed plures ordine cernis; Et tamen hos ipsos omnes ego porto supinos. </poem> ==42. Beta.== <poem> Tota vocor graece, sed non sum tota latine; Ante tamen mediam cauponis scripta tabernam. In terris nascor, lympha lavor, ungor olivo. </poem> ==43. Cucurbita.== <poem> (0293B)Pendeo, dum nascor: rursus pendendo tumesco. Pendens commoveor ventis, et nutrior undis. Pendula si non sim, non sum jam jamque futura. </poem> ==44. Cepa.== <poem> Mordeo mordentes, ultro non mordeo quemquam; Sed sunt mordentem multi mordere parati: Nemo timet morsum, dentes quia non habeo ullos. </poem> ==45. Rosa.== <poem> Purpura sum terrae, pulchro perfusa colore, Septaque, ne violer, telis defendor acutis. O felix, longo si possem vivere fato! </poem> ==46. Viola.== <poem> Magna quidem non sum, sed inest mihi maxima virtus. Spiritus est magnus, quamvis in corpore parvo. (0293C)Nec mihi germen habet noxam, nec culpa ruborem. </poem> ==47. Thus.== <poem> Dulcis odor nemoris flamma fumoque fatigor: Et placet hoc superis, medios quod mittor in ignes, Cum mihi peccandi meritum natura negarit. </poem> ==48. Myrrha.== <poem> De lacrymis et pro lacrymis mea coepit origo. Ex oculis fluxi, sed nunc ex arbore nascor, Laetus honos frondi, tristis sed imago doloris. </poem> ==49. Ebur.== <poem> Deus ego sum magnus, populis cognatus Eois. Nunc ego per patres in corpora multa recessi, Nec remanent vires, sed formae gratia mansit. </poem> ==50. Foenum.== <poem> Herba fui quondam viridi de gramine terrae; (0293D)Sed chalybis duro mollis praecisa metallo, Mole premor propria, tecto conclusa sub alto. </poem> ==51. Mola.== <poem> Ambo sumus lapides, una sumus, ambo jacemus; Quam piger est unus, tantum non segnis it alter. Hic manet immotus, non desinit ille moveri. </poem> ==52. Farina.== <poem> Inter saxa fui, quae me contrita premebant: Vix tamen effugi totis collisa medullis: Et nunc forma mihi minor est, sed copia major. </poem> ==53. Vitis.== <poem> Nolo thoro jungi, quamvis placet esse maritam. Nolo virum thalamo: per me mea nata propago est. Nolo sepulcra pati; scio me submergere terrae. </poem> ==54. Hamus.== <poem>(0294A) Exiguum corpus, flexu mucronis adunci Fallaces escas medio circumfero fluctu: Blandior, ut noceam; morti praemitto saginam. </poem> ==55. Acus.== <poem> Longa, sed exilis, tenui producta metallo, Mollia duco levi comitantia vincula ferro: Et faciem laesis, et nexum reddo solutis. </poem> ==56. Caliga.== <poem> Major eram longe quondam, dum vita manebat: Sed nunc exanimis, lacerata, ligata, revulsa, Dedita sum terrae; tumulo sed condita non sum. </poem> ==57. Clavus caligaris.== <poem> In caput ingredior, qui de pede pendeo solo: Vertice tango solum: capitis vestigia signo: (0294B)Sed multi comites casum patiuntur eumdem. </poem> ==58. Capillus.== <poem> Findere me nulli possunt, praecidere multi. Sed sum versicolor, albus quandoque futurus. Malo manere niger: minus ultima fata verebor. </poem> ==59. Pila.== <poem> Non sum cincta comis, et non sum compta capillis; Intus enim crines mihi sunt, quos non videt ullus: Meque manus mittunt, manibusque remittor in auras. </poem> ==60. Serra.== <poem> Dentibus innumeris toto sum corpore plena: Frondicomam sobolem morsu depascor acuto: Mando tamen frustra, quae respuo praemia dentis. </poem> ==61. Pons.== <poem> Stat nemus in lymphis, stat in alto gurgite silva, (0294C)Et manet in mediis undis immobile robur. Terra tamen mittit, quod terrae munera praestat. </poem> ==62. Spongia.== <poem> Ipsa gravis non sum, sed aquae mihi pondus inhaeret; Viscera tota tument patulis diffusa cavernis. Intus lympha latet, sed non se sponte refundit. </poem> ==63. Tridens.== <poem> Tres mihi sunt dentes: quos unus continet ordo: Unus praeterea deus est et solus in imo; Meque tenet numen, ventus timet, aequora curant. </poem> ==64. Sagitta.== <poem> Septa gravi ferro, levibus circumdata pennis, Aera per medium volucri contendo meatu, Missaque discedens nullo mittente revertor. </poem> ==65. Flagellum.== <poem> (0294D)De pecudis dorso pecudes ego terreo cunctas, Obsequium reddens moderati lege doloris: Nec volo contemni, sed contra nolo nocere. </poem> ==66. Laterna.== <poem> Cornibus apta cavis, tereti perlucida gyro, Lumen habens intus divini sideris instar, Noctibus in mediis faciem non perdo dierum. </poem> ==67. Specular.== <poem> Perspicior penitus, nec luminis arceo visus, Transmittens oculos intra mea membra meantes Nec me transit hiems, sed sol tamen emicat in me. </poem> ==68. Speculum.== <poem> Nulla mihi certa est, nulla est peregrina figura. Fulgor inest intus radianti luce coruscans, (0295A)Qui nihil ostendit, nisi si quid viderit ante. </poem> ==69. Clepsydra.== <poem> Lex bona dicendi, lex sum quoque dura tacendi. Jus avidae linguae, finis sine fine loquendi, Ipsa fluens, dum verba flunt, ut lingua quiescat. </poem> ==70. Puteus.== <poem> Mersa procul terris in cespite lympha profundo, Nonnisi perfossis possum procedere venis, Et trahor ad superos alieno ducta labore. </poem> ==71. Tubus.== <poem> Truncum terra tegit, latitant in cespite lymphae: Alveus est modicus, qui ripas non habet ullas. In ligno vehitur medio, quod ligna vehebat. </poem> ==72. Follis.== <poem> Non ego continuo morior, dum spiritus exit; (0295B)Nam redit assidue, quamvis et saepe recedat. Et mihi nunc magna est animae, nunc nulla facultas. </poem> ==73. Lapis.== <poem> Deucalionis ego crudeli sospes ab unda, Affinis terrae, sed longe durior illa. Littera decedat: volucris quoque nomen habebo. </poem> ==74. Calx.== <poem> Evasi flammas, ignis tormenta profugi. Ipsa medela meo pugnat contraria fato. Ardeo de lymphis; mediis incendor ab undis. </poem> ==75. Silex.== <poem> Semper inest in me, sed raro cernitur ignis. Intus enim latitat, sed solos prodit ad ictus; Nec lignis, ut vivat, eget, nec, ut occidat, undis. </poem> ==76. Rotae.== <poem> (0295C)Quattuor aequales currunt ex arte sorores, Sic quasi certantes, cum sit labor omnibus unus, Et prope sunt pariter, nec se contingere possunt. </poem> ==77. Scalae.== <poem> Nos sumus, ad coelum quae tendimus alta petentes, Concordi fabrica quas unus continet ordo, Ut simul haerentes per nos scandatur ad auras. </poem> ==78. Scopa.== <poem> Mundi magna parens, laqueo connexa tenaci, Juncta solo plano manibus comprensa duabus, Ducor ubique sequens, et me quoque cuncta sequuntur. </poem> ==79. Tintinnabulum.== <poem> Aere rigens curvo patulum componor in orbem. Mobilis est intus linguae crepitantis imago; Non resonat positus, motus quoque saepe resultat. </poem> ==80. Conditus potus.== <poem> (0295D) Tres olim fuimus, qui nomine jungimur uno. Ex tribus est unus, et tres miscentur in uno; Quisque bonus per se: melior, qui continet omnes. </poem> ==81. Vinum conversum in acetum.== <poem> Sublatum nihil est, nihil est extrinsecus auctum; Nec tamen invenio, quidquid prius ipse reliqui. Quod fuerat, non est: coepit, quod, non erat, esse. </poem> ==82. Malum.== <poem> Nomen habens graecum, contentio magna dearum, Fraus juvenis pulchri, multarum cura sororum, Excidium Trojae, dum bella cruenta peregi. </poem> ==83. Perna.== <poem> Nobile duco genus magni de gente Catonis. (0296A)Una mihi soror est, plures licet esse putentur. De fumo facies, sapientia de mare nata est. </poem> ==84. Malleus.== <poem> Non ego de toto mihi corpore vindico vires, Sed capitis pugna nulli certare recuso. Grande mihi caput est: totum quoque pondus in ipso. </poem> ==85. Pistillus.== <poem> Contero cuncta simul virtutis robore magno. Una mihi cervix, capitum sed forma duorum. Pro pedibus caput est: nam caetera corporis absunt. </poem> ==86. Strigilis.== <poem> Rubea, curva, capax, alienis humida guttis, Luminibus falsis auri mentita colorem, Dedita sudori, modico succumbo labori. </poem> ==87. Balneum.== <poem> (0296B)Per totas aedes innoxius introit ignis: Est calor in medio magnus quem nemo veretur. Non est nuda domus, sed nudus convenit hospes. </poem> ==88. Tessera.== <poem> Dedita sum semper voto, non certa futuri: Jactor in ancipites varia vertigine casus, Nunc ego moesta malis, nunc rebus laeta secundis. </poem> ==89. Pecunia.== <poem> Terra fui primo latebris abscondita terrae: Nunc aliud pretium flammae nomenque dederunt. Nec jam terra vocor, licet ex me terra paretur. </poem> ==90. Mulier geminos pariens.== <poem> Plus ego sustinui quam corpus debuit unum. Tres animas habui, quas omnes intus habebam: Discessere duae, sed tertia pene secuta est. </poem> ==91. Miles podagricus.== <poem>(0296C) Bellipotens olim, saevis metuendus in armis Quinque pedes habui, quos unquam nemo negavit; Nunc mihi vix duo sunt: inopem me copia fecit. </poem> ==92. Luscus allium vendens.== <poem> Cernere jam fas est, quod vix tibi credere fas est. Unus inest oculus, capitum sed millia multa. Qui quod habet vendit, quod non habet, unde parabit? </poem> ==93. Funambulus.== <poem> Inter luciferum coelum terrasque jacentes Aera per medium docta meat arte viator: Semita sed brevis est, pedibus nec sufficit ipsis. </poem> ==94. Umbra.== <poem> Insidias nullas vereor de fraude latenti, Nam Deus attribuit nobis haec munera formae, (0296D)Ut nemo moveat, nisi qui prius ipse movetur. </poem> ==95. Echo.== <poem> Virgo modesta nimis legem bene servo pudoris. Ore procax non sum, nec sum temeraria lingua; Ultro nolo loqui, sed do responsa loquenti. </poem> ==96. Somnus.== <poem> Sponte mea veniens varias ostendo figuras. Fingo metus vanos nullo discrimine vero. Sed me nemo videt, nisi qui sua lumina claudit. </poem> ==97. Monumentum.== <poem> Nomen habens hominis post ultima fata remansi: Nomen inane manet, sed dulcis vita profugit. Vita tamen superest morti post tempora vitae. </poem> ==98. Ancora.== <poem> Mucro mihi geminus ferro conjungitur unco. Cum vento luctor, cum gurgite pugno profundo; Scrutor aquas medias, ipsas quoque mordeo terras. </poem> ==99. Lagena.== <poem> Mater erat tellus, genitor fuit ipse Prometheus, (0298A)Auriculaeque regunt redimitae ventre cavato. Dum cecidi infelix, mater mea me divisit. </poem> ==100.== <poem> Nunc mihi jam credas, fieri quod posse negatur. Octo tenes manibus, sed me monstrante magistro, Sublatis septem reliqui tibi sex remanebunt. </poem> [[Categoria:Patrologiae Cursus Completus]] l7p9djypxh18jj7etqdzlbzwki3b0n6 104 78096 265349 265147 2026-05-12T20:21:18Z Benoit Soubeyran 25250 265349 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh||{{lsp|{{sc|Index}}}}|}}</noinclude>{| {{ts|ma|fsi}} |- | {{ts|vtp|width:2em}} | 10 || {{outdent|[[Francogallia (1586)/10|De lege Salica, & iure mulierum in Regum parentum hereditatibus.]]}} || {{ts|ar|vbm}} | [[Pagina:Hotman - Francogallia, 1586.djvu/89|{{SIC|77|75}}]] |- | {{ts|vtp}} | 11 || {{outdent|[[Francogallia (1586)/11|De iure Regalis capillitij.]]}} || {{ts|ar|vbm}} | [[Pagina:Hotman - Francogallia, 1586.djvu/93|{{SIC|81|79}}]] |- | {{ts|vtp}} | 12 || {{outdent|[[Francogallia (1586)/12|Qualis Regni Francogallici con{{s}}tituendi forma fuerit.]]}} || {{ts|ar|vbm}} | [[Pagina:Hotman - Francogallia, 1586.djvu/99|85]] |- | {{ts|vtp}} | 13 || {{outdent|* [[Francogallia (1586)/13|De regia Maie{{s}}tate, & annuo gentis Francogalli{{ae}} conuentu, placito, curia, parlamento.]]}} || {{ts|ar|vbm}} | [[Pagina:Hotman - Francogallia, 1586.djvu/121|107]] |- | {{ts|vtp}} | 14 || {{outdent| [[Francogallia (1586)/14|De {{s}}acro{{s}}ancta publici Concilij auctoritate, & quibus de rebus in eo ageretur.]]}} || {{ts|ar|vbm}} | [[Pagina:Hotman - Francogallia, 1586.djvu/128|114]] |- | {{ts|vtp}} | 15 || {{outdent| [[Francogallia (1586)/15|De Pr{{ae}}fectis Regiis, qui Maiores domus dicebantur.]]}} || {{ts|ar|vbm}} | [[Pagina:Hotman - Francogallia, 1586.djvu/138|124]] |- | {{ts|vtp}} | 16 || {{outdent| [[Francogallia (1586)/16|Vtrum Pipinus Pap{{ae}}, an Francogallıci Concilij auctoritate Rex factus fuerit.]]}} || {{ts|ar|vbm}} | [[Pagina:Hotman - Francogallia, 1586.djvu/144|130]] |- | {{ts|vtp}} | 17 || {{outdent| [[Francogallia (1586)/17|De Come{{s}}tabulo & Paribus Franci{{ae}}.]]}} || {{ts|ar|vbm}} | [[Pagina:Hotman - Francogallia, 1586.djvu/152|138]] |- | {{ts|vtp}} | 18 || {{outdent| [[Francogallia (1586)/18|De continuata {{s}}acro{{s}}ancti Concilij auctoritate {{s}}ub Carlouingiorum Regno.]]}} || {{ts|ar|vbm}} | [[Pagina:Hotman - Francogallia, 1586.djvu/164|150]] |- | {{ts|vtp}} | 19 || {{outdent|* De {{s}}umma inter Regem & regnum differentia.}} || {{ts|ar|vbm}} | 155 |- | {{ts|vtp}} | 20 || {{outdent| De Capeuingiorum familia, & Regno Francogallia in illam tran{{s}}lato.}} || {{ts|ar|vbm}} | 160 |- | {{ts|vtp}} | 21 || {{outdent| De continuata Concilij publici auctoritate in Capeuingiorum familia.}} || {{ts|ar|vbm}} | 164 |}<noinclude></noinclude> i25yk1kk8t73nlzydmqorb386jobmr7 104 81166 265351 265315 2026-05-12T20:25:35Z Benoit Soubeyran 25250 265351 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh|160|{{sc|{{lsp|Hotomani}}}}|}}</noinclude><section begin="20"/><i>{{c|De Capeuingiorum familia, {{et}} Regno Francogalli{{ae}} in illam translato.}}</i> {{t3|{{sc|{{lsp|Сa}}p.{{gap}}{{lsp|x}}x.}}}} {{is|D}}Emon{{s}}tratum e{{s}}t {{s}}uperiùs, Regnum Francogalli{{ae}} his mille ducentis annis in tribus tantùm familiarum nominibus ver{{s}}atum e{{s}}{{s}}e : quarum prima Merouingia, altera Carolouingia, ex auctorum {{et}} capitum nominibus appellata e{{s}}t. Nam et{{s}}i non h{{ae}}reditate (vt iam {{s}}{{ae}}pe docuimus) {{s}}ed Concilij iudicio Regni {{s}}ucce{{s}}{{s}}io deferretur, libenter tamen Franci Germanorum {{s}}uorum in{{s}}titutum retinebant, vt Reges ex nobilitate, (quemadmodum Tacitus loquitur) Duces ex virtute {{s}}umerent : ac plerumque Reges eos {{s}}ibi deligerent, qui Regali {{s}}anguine prognati, regaliter in{{s}}tituti, educatique fuerant : {{s}}iue illi ex liberorum, {{s}}iue ex propinquorum numero {{et}} gradu e{{s}}{{s}}ent. At anno 987. mortuo Ludouico v. Rege Francogalli{{ae}} {{lsp|{{sc|xxxi}}}}, {{et}} ex Carlouingiorum {{s}}tirpe, {{lsp|{{sc|xii}}}} migratio {{s}}ceptri, regnique mutatio contigit. Nam cùm ex illa familia Carolus Lotharingi{{ae}} Dux {{s}}upere{{s}{{s}}et, regis demortui patruus, ad quem in{{s}}tituto Gentis regni {{s}}ucce{{s}}{{s}}io deferenda videbatur : exortus e{{s}}t Hugo Capetus, Imper. Ottonis I. {{s}}ororis Hauuidis nepos, Hugonis Comitis Pari{{s}}ien{{s}}is filius : vir militari laude in{{s}}ignis, qui {{s}}e pr{{ae}}{{s}}entem ab{{s}}enti : bene de regno meritum, alieno, vt ip{{s}}e loquebatur, pr{{ae}}ferri voluit. nam cùm inter Germani{{ae}} imperium {{et}} regn{{um}} Gal- {{d|li{{ae}}}}<section end="20"/><noinclude></noinclude> m94lr44dtu5dhemzwvaq4h0v26aiy8o 104 81228 265361 264966 2026-05-13T04:41:53Z SZC 03 22335 /* Proofread */ 265361 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="SZC 03" />{{c|– 39 –}} {{nop}}</noinclude>[[File:Guidonis Aretini Micrologus (ed. Amelli) fig.37.svg|center|500px|class=skin-invert]] {{nop}}<noinclude></noinclude> ptmnsk0iw7ehomk7xatxblugry0wnx6 104 81239 265358 264017 2026-05-13T04:32:45Z SZC 03 22335 /* Proofread */ 265358 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="SZC 03" />{{c|– 45 –}}</noinclude>discurrentibus cum celeritate vocibus praestolanti trito redeundo subveniat, {{et}} suum {{et}} illius laborem facta in superioribus distinctione repellat. Item cum occursus fit tono, diutinus fit tenor finis, ut ei partim subsequatur, {{et}} partim concinatur. Cum vero ditonus diuturnior, ut saepe per intermissam vocem, dum vel parva sit obsecutio, etiam toni non desit occursio. Quod quia fit, tunc harmonia finitur deutero: si cantus non speratur ultra ad tritum descendere, utile tunc erit proto vim organi occupare, subsequentibus subsequi, finique per tonum decenter occurrere. Item cum plus diatessaron seiungi non liceat, opus est, cum plus se cantor intenderit, subsecutor ascendat, ut videlicet ''C'' sequatur ''F'': {{et}} ''D G'' {{et}} ''E a'' {{et}} reliqua. Denique praeter ♮ quadratam singulis vocibus diatessaron subest, unde in quibus distinctionibus illa fuerit, ''G'' vim organi possidebit. Quod tum fit, si aut cantus ad ''F'' descendat, aut in ''G'' distinctionem faciat, ad ''G'' {{et}} ''a'' congruis locis ''F'' subsequitur, si in ''G'' vero cantus non terminet, ''F'' cum cantu vim organi admittit. Cum vero ''b'' mollis versatur in cantu, ''F'' organalis erit. Cum ergo tritus adeo diaphoniae obtineat principatum, ut aptissimum supra caeteros obtineat locum, videmus a Gregorio non immerito plus caeteris vocibus adamatum. Ei enim multa melorum principia, {{et}} plurimas repercussiones dedit, ut saepe, si de eius cantu triti ''E'' {{et}} ''c'' subtrahas, prope medietatem tulisse videaris. Diaphoniae praecepta donata sunt, quae si exemplis probes, perfecte cognosces. {{nop}}<noinclude></noinclude> kqrpgblmzwgisfhpepw6s58pjdz6stg 104 81240 265359 261964 2026-05-13T04:40:01Z SZC 03 22335 /* Proofread */ 265359 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="SZC 03" />{{rh|– 44 –}}</noinclude>Cum itaque iam satis vocum patefacta sit duplicatio, gravem a canente succentum, more, quo nos utimur, explicemus. Superior nempe diaphoniae modus durus est, noster vero mollis, ad quem semitonium {{et}} diapente non admittimus; tonum vero {{et}} ditonum {{et}} semiditonum cum diatessaron recipimus, sed semiditonus in his infimatum, diatessaron vero obtinet principatum. His itaque quatuor concordiis diaphonia cantum subsequitur; troporum vero alii apti, alii aptiores, alii aptissimi existunt. Apti sunt, qui per solam diatessaron quartis a se vocibus organum reddunt, ut deuterus in ''B'' {{et}} ''E'': aptiores sunt, qui non solum quartis, sed tertiis {{et}} secundis per tonum {{et}} semiditonum, licet raro, respondent, ut protus in ''A'' {{et}} ''D'' Aptissimi vero, qui saepissime suaviusque id faciunt, ut tetrardus {{et}} tritus in ''C, F, G.'' Hae enim tono {{et}} ditono {{et}} diatessaron obsequuntur; quorum a trito, in quem vel finis distinctionum advenerit, vel qui proximus ipsi finalitati suberit, subsecutor tamen numquam debet descendere, nisi illo inferiores voces cantor admiserit. A trito enim infimo aut infimis proxime substituto deponi organum numquam licet. Cum vero inferiores voces admiserit congruo loco, {{et}} per diatessaron organum deponatur, moxque ut illa distinctionis gravitas ita deseritur, ut repeti non speretur, quem prius habuerat locum subsecutor repetat, ut finali voci, si in se devenerit, commaneat, {{et}} si super se est, vicino decenter occurrat, qui occursus tono melius fit, ditono non adeo, semiditonoque numquam. Ad diatessaron vero vix fit occursus, cum gravis magis placeat illo loco succentus. Quod tamen ne in ultima distinctione symphoniae eveniat, est cavendum. Saepe autem cum inferiores trito voces cantor admiserit, organum suspensum tenemus in trito; tunc vero opus est, ut cantor in inferioribus distinctionem non faciat, sed<noinclude></noinclude> 7adhyu5u66e9rhwzo35t99av68dvwbz 265360 265359 2026-05-13T04:40:17Z SZC 03 22335 265360 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="SZC 03" />{{c|– 44 –}}</noinclude>Cum itaque iam satis vocum patefacta sit duplicatio, gravem a canente succentum, more, quo nos utimur, explicemus. Superior nempe diaphoniae modus durus est, noster vero mollis, ad quem semitonium {{et}} diapente non admittimus; tonum vero {{et}} ditonum {{et}} semiditonum cum diatessaron recipimus, sed semiditonus in his infimatum, diatessaron vero obtinet principatum. His itaque quatuor concordiis diaphonia cantum subsequitur; troporum vero alii apti, alii aptiores, alii aptissimi existunt. Apti sunt, qui per solam diatessaron quartis a se vocibus organum reddunt, ut deuterus in ''B'' {{et}} ''E'': aptiores sunt, qui non solum quartis, sed tertiis {{et}} secundis per tonum {{et}} semiditonum, licet raro, respondent, ut protus in ''A'' {{et}} ''D'' Aptissimi vero, qui saepissime suaviusque id faciunt, ut tetrardus {{et}} tritus in ''C, F, G.'' Hae enim tono {{et}} ditono {{et}} diatessaron obsequuntur; quorum a trito, in quem vel finis distinctionum advenerit, vel qui proximus ipsi finalitati suberit, subsecutor tamen numquam debet descendere, nisi illo inferiores voces cantor admiserit. A trito enim infimo aut infimis proxime substituto deponi organum numquam licet. Cum vero inferiores voces admiserit congruo loco, {{et}} per diatessaron organum deponatur, moxque ut illa distinctionis gravitas ita deseritur, ut repeti non speretur, quem prius habuerat locum subsecutor repetat, ut finali voci, si in se devenerit, commaneat, {{et}} si super se est, vicino decenter occurrat, qui occursus tono melius fit, ditono non adeo, semiditonoque numquam. Ad diatessaron vero vix fit occursus, cum gravis magis placeat illo loco succentus. Quod tamen ne in ultima distinctione symphoniae eveniat, est cavendum. Saepe autem cum inferiores trito voces cantor admiserit, organum suspensum tenemus in trito; tunc vero opus est, ut cantor in inferioribus distinctionem non faciat, sed<noinclude></noinclude> afggsvwgcrgnjs2a277j8mb2uejqo1j 104 81866 265364 264765 2026-05-13T11:08:15Z Saumache 27923 /* Emendata */ 265364 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh|196|PRISCIANI INST.}}</noinclude>{{spatium|studia}},<ref>[[Factorum et dictorum memorabilium libri IX/Liber II#I|Factorum et dictorum memorabilium libri IX 2.1.10]]</ref> quod prima declinatio non habet: nullum enim neutrum nec primae nec quintae declinationis potest inveniri, nec idem esse singularis nominativus neutri generis in a desinens et nominativus pluralis. {{r|3}}sed antiquissimi ‘hic alienigenus’ et ‘haec alienigena’ et ‘hoc alienigenum’ dicebant, ex quo potest hoc esse plurale. nec non cetera similiter a genere composita proferebant, ‘caprigenus’, ‘terrigenus’, ‘taurigenus’, idque usus confirmat. {{spatium|{{wl|Q314677|Pacuvius}}}} in {{spatium|{{wl||Paulo}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Qua vix caprigeno generi gradilis gressio est}}.<ref>deest</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q1541|Cicero}}}} in {{spatium|{{wl|Q105554545|prognosticis}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Caprigeni pecoris custos de gurgite vasto}}.<ref>deest</ref></poem>{{spatium|{{wl|Q1398|Virgilius}}}} in {{spatium|III}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Caprigenumque pecus nullo custode per herbam}}.<ref>[[Aeneis/Liber III#220|Aeneis 3.221]]</ref></poem>hoc tamen potest etiam per syncopam accipi pro ‘caprigenarum’, sicut idem in {{spatium|VIII}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Optime Graiugenum, cui me Fortuna precari}},<ref>[[Aeneis/Liber VII#125|Aeneis 7.127]]</ref></poem>pro ‘Graiugenarum’. {{spatium|{{wl|Q311287|Accius}}}} im {{spatium|{{wl||Ioe}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Ex taurigeno semine ortam fuisse an humano}}.<ref>deest</ref></poem>illud etiam observandum, quod octo sunt nomina in a desinentia feminina, quorum masculina in ‘ius’ plerumque terminant genetivum et in i dativum more quorundam pronominum. itaque feminina quoque nec non etiam neutra eosdem habent genetivos et dativos, unde quidam decepti inter pronomina posuerunt ea. sunt autem haec: ‘unus una unum unius uni’, ‘ullus ulla ullum ullius ulli’, ‘nullus nulla nullum nullius nulli’, ‘solus sola solum solius soli’, ‘totus tota totum totius toti’, ‘alius alia aliud alius alii’,<noinclude><references/></noinclude> m0gni4qqpsm9idk0pbqoohohvqwmc0n 104 81867 265366 264766 2026-05-13T11:39:11Z Saumache 27923 /* Emendata */ 265366 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh||LIBER VI 2 — 5|197}}</noinclude>‘uter utra utrum utrius utri’, ‘alter altera alterum alterius alteri’. {{r|4}}similiter ab eis composita: ‘uterque utraque utrumque utriusque utrique’, ‘alteruter alterutra’ vel ‘altera utra alterutrum’ vel ‘alterum utrum alterutrius’ vel ‘alterius utrius alterutri’ vel ‘alteri utri’ – utraque enim declinatio in usu veterum est –, ‘neuter neutra neutrum neutrius neutri’. sed in hoc nomine ex contrario alis, quae simili forma declinantur, frequentior est usus genetivi in i et dativi in o terminantis in masculino et neutro, in feminino vero in ‘ae’ diphthongum: ‘hic neuter’ et ‘hoc neutrum huius neutri huic neutro haec neutra huius’ et ‘huic neutrae’. et sciendum, quod, quotiens superiora masculina in i desinunt in genetivo et in o in dativo – hoc enim quoque rarior habet usus et vetustior –, necessario feminina in ‘ae’ diphthongum supra dictos terminant casus. {{r|5}}itaque non solum ‘una unius uni’, sed etiam ‘huius’ et ‘huic unae’, et similiter ‘ullae’, ‘nullae’, ‘solae’, ‘totae’, ‘aliae’, ‘alterae’ in usu antiquiore invenimus. {{spatium|{{wl|Q1541|Cicero}}}} {{wl|Q3922227|pro {{spatium|M. Tullio}}}}: {{spatium|hoc iudicium sic expectatur, ut non unae rei statui, sed omnibus constitui putetur}}.<ref>[[Pro Marco Tullio#15|Pro Marco Tullio 15]]</ref> idem {{spatium|ad {{wl|Q1973998|Herennium}} VI: non res tota totae rei necesse est similis sit}}.<ref>[[Rhetorica ad Herennium/Liber IV#60|Rhetorica ad Herennium 4.61]]</ref> {{spatium|{{wl|Q172048|Terentius}}}} in {{spatium|{{wl|Q678909|heautontimorumeno}}}}:<poem>{{gap|8em}}{{spatium|haec ipsa in itinere alterae {{gap|4em}}Dum narrat, forte audivi}}.<ref>[[Heautontimorumenos/Actus II#270|Heautontimorumenos 2.271]]</ref></poem>idem in {{spatium|{{wl|Q1233598|eunucho}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Numquam edepol quicquam iam diu, quod magis vellem evenire}},<ref>[[Eunuchus/Actus V#1000|Eunuchus 10002]]</ref></poem><noinclude><references/></noinclude> ilg2plblhh2hxv53cxl6rqrtrrtyr5l 265367 265366 2026-05-13T11:39:41Z Saumache 27923 265367 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh||LIBER VI 2 — 5|197}}</noinclude>‘uter utra utrum utrius utri’, ‘alter altera alterum alterius alteri’. {{r|4}}similiter ab eis composita: ‘uterque utraque utrumque utriusque utrique’, ‘alteruter alterutra’ vel ‘altera utra alterutrum’ vel ‘alterum utrum alterutrius’ vel ‘alterius utrius alterutri’ vel ‘alteri utri’ – utraque enim declinatio in usu veterum est –, ‘neuter neutra neutrum neutrius neutri’. sed in hoc nomine ex contrario alis, quae simili forma declinantur, frequentior est usus genetivi in i et dativi in o terminantis in masculino et neutro, in feminino vero in ‘ae’ diphthongum: ‘hic neuter’ et ‘hoc neutrum huius neutri huic neutro haec neutra huius’ et ‘huic neutrae’. et sciendum, quod, quotiens superiora masculina in i desinunt in genetivo et in o in dativo – hoc enim quoque rarior habet usus et vetustior –, necessario feminina in ‘ae’ diphthongum supra dictos terminant casus. {{r|5}}itaque non solum ‘una unius uni’, sed etiam ‘huius’ et ‘huic unae’, et similiter ‘ullae’, ‘nullae’, ‘solae’, ‘totae’, ‘aliae’, ‘alterae’ in usu antiquiore invenimus. {{spatium|{{wl|Q1541|Cicero}}}} {{wl|Q3922227|pro {{spatium|M. Tullio}}}}: {{spatium|hoc iudicium sic expectatur, ut non unae rei statui, sed omnibus constitui putetur}}.<ref>[[Pro Marco Tullio#15|Pro Marco Tullio 15]]</ref> idem {{spatium|ad {{wl|Q1973998|Herennium}} VI: non res tota totae rei necesse est similis sit}}.<ref>[[Rhetorica ad Herennium/Liber IV#60|Rhetorica ad Herennium 4.61]]</ref> {{spatium|{{wl|Q172048|Terentius}}}} in {{spatium|{{wl|Q678909|heautontimorumeno}}}}:<poem>{{gap|8em}}{{spatium|haec ipsa in itinere alterae {{gap|4em}}Dum narrat, forte audivi}}.<ref>[[Heautontimorumenos/Actus II#270|Heautontimorumenos 2.271]]</ref></poem>idem in {{spatium|{{wl|Q1233598|eunucho}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Numquam edepol quicquam iam diu, quod magis vellem evenire}},</poem><noinclude><references/></noinclude> 5e7wjb225oy3o17gyb22bt7qgrsgeel 104 81868 265369 264725 2026-05-13T11:57:41Z Saumache 27923 /* Emendata */ 265369 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Saumache" />{{rh|198|PRISCIANI INST.}}</noinclude><poem>{{gap|4em}}{{spatium|†Mihi evenit, quam quod modo senex intro ad nos venit errans. {{gap|4em}}Mihi solae ridiculo fuit, quae quid timeret †sciebam}}.<ref>[[Eunuchus/Actus V#1000|Eunuchus 10002]]</ref></poem>{{spatium|Caelius}}<ref>ambigitur qui sit</ref>: {{spatium|nullae nationi tot, tantas, tam continuas victorias tam brevi spatio datas arbitror quam vobis}}.<ref>deest</ref> <p>{{r|6}}Eiusdem [id est primae] declinationis femininorum genetivum etiam in ‘as’ more Graeco solebant antiquissimi terminare, unde adhuc ‘paterfamilias’ et ‘materfamilias’ solemus dicere et frequens hoc habet usus. {{spatium|{{wl|Q193058|Livius}}}} in {{spatium|{{wl|QQ694030|Odyssia}}}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Atque escas habemus mentionem}},<ref>[[Odusia#Liber IV|Odusia 4]]</ref></poem>‘escas’ pro ‘escae’. ibidem:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Nam diva Monetas filia docuit}},<ref>[[Odusia#Liber VIII|Odusia 8]]</ref></poem>‘Monetas’ pro ‘Monetae’. in eodem:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Mercurius cumque eo filius Latonas}}<ref>[[Odusia#Liber VIII|Odusia 8]]</ref></poem>pro ‘Latonae’. {{spatium|{{wl|Q212667|Naevius}}}} in {{spatium|{{wl|Q816057|carmine belli Punici}} I}}:<poem>{{gap|4em}}{{spatium|Inerant signa expressa, quo modo Titani, {{gap|4em}}Bicorpores Gigantes magnique Atlantes}},</poem><noinclude><references/></noinclude> 6zfekkrdgo50ug3wpen7os4q9bgft9h 104 82019 265347 265277 2026-05-12T20:16:56Z Benoit Soubeyran 25250 265347 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh|154|{{sc|{{lsp|Hotomani}}}}|}}</noinclude><section begin="19"/>Franci{{ae}} quàm Burgundi{{ae}} {{sc|{{lsp|placitum regale}}}}, diuer{{s}}orúmque conuentus principum Sue{{s}}{{s}}ionis habetur. ad quod impediendum ({{s}}i fieri pote{{s}}t) Richardus filius Wilhelmi Nortmanni accedens, à fidelibus Regis quibu{{s}}dam perua{{s}}us, {{et}} interemptis {{s}}uorum nonnullis in fugam conuer{{s}}us e{{s}}t. Sed {{s}}ingula te{{s}}timonia per{{s}}equi laboris e{{s}}{{s}}et infiniti, {{et}}, vt opinor, {{s}}uperuacanei. Nam ex iis qu{{eae}} v{{s}}que adhuc protulimus patere cuiuis arbitramur, iudicium arbitriúmque {{s}}umm{{ae}} Reipub. v{{s}}que ad Carolum Simplicem, hoc e{{s}}t, per annos amplius quingentos {{et}} quinquaginta penes populi comitia, {{et}} (vt n{{un}}c loquimur) {{s}}tatuum {{s}}iue Ordinum conuentum fui{{s}}{{s}}e : idque Maiorum no{{s}}trorum in{{s}}titutum pro {{s}}acro{{s}}ancto habitum tot {{s}}eculis fui{{s}}{{s}}e : vt iam Scriptorum quorundam recentium {{s}}atis admirari iudicium non po{{s}}{{s}}im, quos non e{{s}}t puditum, {{s}}uis in libellis tradere, Concilij publici in{{s}}titutum Pipino Regi accepto ferendum e{{s}}{{s}}e : cùm Eguinarthus Caroli Magni Cancellarius {{c|tam dilucidè te{{s}}tetur, Merouingiorum omni{{um}}}} {{c|in{{s}}titutum fui{{s}}{{s}}e, vt quotannis Kalend.}} {{c|Maij publicum populi {{s}}ui conu{{en}}tum}} {{c|agerent, ad eumque {{SIC|conuentnm|conuenum}}}} {{c|carpento bobus}} {{c|tracto vehe-}} {{c|rentur.}}<section end="19"/> <section begin="19"/>{{d|''De''}}<section end="19"/><noinclude></noinclude> p0tqgyjn3sauillcndg6x7q2f8wwzzp 265348 265347 2026-05-12T20:17:55Z Benoit Soubeyran 25250 265348 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh|154|{{sc|{{lsp|Hotomani}}}}|}}</noinclude><section begin="18"/>Franci{{ae}} quàm Burgundi{{ae}} {{sc|{{lsp|placitum regale}}}}, diuer{{s}}orúmque conuentus principum Sue{{s}}{{s}}ionis habetur. ad quod impediendum ({{s}}i fieri pote{{s}}t) Richardus filius Wilhelmi Nortmanni accedens, à fidelibus Regis quibu{{s}}dam perua{{s}}us, {{et}} interemptis {{s}}uorum nonnullis in fugam conuer{{s}}us e{{s}}t. Sed {{s}}ingula te{{s}}timonia per{{s}}equi laboris e{{s}}{{s}}et infiniti, {{et}}, vt opinor, {{s}}uperuacanei. Nam ex iis qu{{eae}} v{{s}}que adhuc protulimus patere cuiuis arbitramur, iudicium arbitriúmque {{s}}umm{{ae}} Reipub. v{{s}}que ad Carolum Simplicem, hoc e{{s}}t, per annos amplius quingentos {{et}} quinquaginta penes populi comitia, {{et}} (vt n{{un}}c loquimur) {{s}}tatuum {{s}}iue Ordinum conuentum fui{{s}}{{s}}e : idque Maiorum no{{s}}trorum in{{s}}titutum pro {{s}}acro{{s}}ancto habitum tot {{s}}eculis fui{{s}}{{s}}e : vt iam Scriptorum quorundam recentium {{s}}atis admirari iudicium non po{{s}}{{s}}im, quos non e{{s}}t puditum, {{s}}uis in libellis tradere, Concilij publici in{{s}}titutum Pipino Regi accepto ferendum e{{s}}{{s}}e : cùm Eguinarthus Caroli Magni Cancellarius {{c|tam dilucidè te{{s}}tetur, Merouingiorum omni{{um}}}} {{c|in{{s}}titutum fui{{s}}{{s}}e, vt quotannis Kalend.}} {{c|Maij publicum populi {{s}}ui conu{{en}}tum}} {{c|agerent, ad eumque {{SIC|conuentnm|conuenum}}}} {{c|carpento bobus}} {{c|tracto vehe-}} {{c|rentur.}}<section end="18"/> <section begin="19"/>{{d|''De''}}<section end="19"/><noinclude></noinclude> qcw68razavjnz3dcqpsfuu4oautyfh8 0 82100 265346 2026-05-12T20:15:55Z Benoit Soubeyran 25250 Paginam instituit, scribens '{{titulus2 |Scriptor=Franciscus Hotomanus |OperaeTitulus=Francogallia (1586) |SubTitulus=Capitum 18 |OperaeWikiPagina=Francogallia (1586) }} <div class=text> {{Liber |Ante= Capitum 17 |AnteNomen=Francogallia (1586)/17 |Post=Capitum 19 |PostNomen=Francogallia (1586)/19 }} <pages index="Hotman - Francogallia, 1586.djvu" from=164 to=168 fromsection=18 tosection=18 /> {{Liber |Ante= Capitum 17 |AnteNomen=Francogallia (1586)/17 |Post=Capitum 19 |PostNomen=Francogal...' 265346 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Franciscus Hotomanus |OperaeTitulus=Francogallia (1586) |SubTitulus=Capitum 18 |OperaeWikiPagina=Francogallia (1586) }} <div class=text> {{Liber |Ante= Capitum 17 |AnteNomen=Francogallia (1586)/17 |Post=Capitum 19 |PostNomen=Francogallia (1586)/19 }} <pages index="Hotman - Francogallia, 1586.djvu" from=164 to=168 fromsection=18 tosection=18 /> {{Liber |Ante= Capitum 17 |AnteNomen=Francogallia (1586)/17 |Post=Capitum 19 |PostNomen=Francogallia (1586)/19 }} </div> gxzyhqzxu1y5xhkn0lkfgon6faufohz 104 82101 265350 2026-05-12T20:23:53Z Benoit Soubeyran 25250 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'liæ controuerfiæ aliquot extitiffent, Carolus partium fe imperij ftudiofum,& à Galliæ regno alieniorem oftenderat. Qua de cauffa Galloru complurium animos acvoluntates ab te abalie- nauerat. Itaque Carolus comparato exercitu, in Galliam irrupit,ciuitatesque aliquot deditio- ne accepit. Capetus Francorum Principum fauore atque amicitia fretus,ad Laudunum op- pidum, quod eft in Campaniæ finibus, coactis quibus potuit copijs, progreffus eft. neq... 265350 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh||{{sc|{{lsp|Francogalli}}a.}}|161}}</noinclude>liæ controuerfiæ aliquot extitiffent, Carolus partium fe imperij ftudiofum,& à Galliæ regno alieniorem oftenderat. Qua de cauffa Galloru complurium animos acvoluntates ab te abalie- nauerat. Itaque Carolus comparato exercitu, in Galliam irrupit,ciuitatesque aliquot deditio- ne accepit. Capetus Francorum Principum fauore atque amicitia fretus,ad Laudunum op- pidum, quod eft in Campaniæ finibus, coactis quibus potuit copijs, progreffus eft. neque ita multò poft prælium atrox committitur : quo Capetus fuperatus, in interiorem Galliam pro- fugit, bellumque nouis coactis copijs, redin- tegrare inſtituit. Carolus interea in oppido Laudano cum vxore, dimiffo exercitu, quie- fcebat.Anno infequenti circumuentus à Cape- to, magnifque copijs ibidem circumfeffus eft. Erat in oppido Anfelmus quidam, eius ciuitatis Epifcopus.Huc Capetus premijs & pollicitatio- nibus ad regis & oppidi proditionem indu- xit. Ita oppido & victoria potitus, Carolum cum vxore comprehenfum Aureliam mittit: cuftodefque vtrique attribuit. Cùm in ea cu- ftodia Rex biennium retentus effet, duo ei filij, Ludouicus, & Carolus, nati funt, neque longo interiecto tempore omnes interic runt. Ita Ca- petus liberè ac fine controuerfia totius Galliæ regno potitus, Robertum filium regni confor tem afciuit:eumque fibi fucceflorem defignan- dum curauit.Atque hocfacto Carlouingiorum familiæ dignitas memoriaque interijt: anno ab L<noinclude></noinclude> lr88pjquvyu62x6swmhc1wh2qyww9sa 104 82102 265352 2026-05-12T20:26:03Z Benoit Soubeyran 25250 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'ipforum regni primordio ducentifimo trigefi- mo feptimo. quam hiftoriam Sigebertus in Chron.ann.987.commemorat.Itémq; appen- dix Aimoini lib.5 c.42.& c.45.ex quibus cogno- fci poteft,Hugonem Capetum, Hugonis magni Francorum Ducis filium, ex Roberto natum, Odonis illius filio, cui fuperius diximus Francos Carolo Crallo mortuo,regnum extra ordinem detuliffe,pronepotem Roberti Andium Ducis fuiffe,clari & magni principis. Ex quibus etiam & exViti... 265352 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh|162|{{sc|{{lsp|Hotomani}}}}|}}</noinclude>ipforum regni primordio ducentifimo trigefi- mo feptimo. quam hiftoriam Sigebertus in Chron.ann.987.commemorat.Itémq; appen- dix Aimoini lib.5 c.42.& c.45.ex quibus cogno- fci poteft,Hugonem Capetum, Hugonis magni Francorum Ducis filium, ex Roberto natum, Odonis illius filio, cui fuperius diximus Francos Carolo Crallo mortuo,regnum extra ordinem detuliffe,pronepotem Roberti Andium Ducis fuiffe,clari & magni principis. Ex quibus etiam & exVitichindo Saxone intelligitur,Hugonem Capetum non fordida & obfcura (vt Italici qui- dam fcriptores tradunt) fed illuftriflima familia natum fuiffe. nam Roberti Andegauorum co- mitis abnepos fuit, quem Aimoinus Saxonici generis fuifle fcribit. Ex eo natus Odo, fiue Ot- to,tantæ virtutis fuit,vt cu à Rege Carolo Craf- fo Dux Francorum exercitus aduerfus Danos creatus,hoftium centum millia vno prælio de- leuiffet, Franci ei,repudiato Crafli filio, Carolo Simplice puero,regnú detulerint:quemadmo- dum alio loco fuperiùs demonftratum eft. Hu- ius Odonis filius fuit Robertus: ex quo Hugo magnus Dux quoque Francoru natus eft: cuius filius Hugo Capetus dictus, regnú co quem fu- periùs diximus modo adeptus eft. Memorabile eft autem quod idem Vitichindus fcribit, cùm Odo Carolo Simplici regnum reftituiffet, Ar- nulphum Imperatorem armis Galliæ regnum occupaffe:eique Odoni(fic legendú,nonŎDA) diadema & fceptrum & cetera regalia ornamé- ta<noinclude></noinclude> d62isiwas6pdg7tcmkkfx91h0tyfkl8 104 82103 265353 2026-05-12T20:27:48Z Benoit Soubeyran 25250 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'ta obtuliffe, & Odonem imperium domini ſui, gratia Arnulphi Imperatoris obtinuiſſe. Vnde (inquit Vitichin.) vſque hodie certamen eft de Regno Carolorum ſtirpi & pofteris Odonis. Nam Hugo cuius pater Robertus filius Odonis ab exercitu Caroli occifus cft, dolo eum cepit, pofuitque in cuftodia publica, donec vitam fi- niret. Neque verò filentio prætereundum vi- detur aftutum Capeti in nouo regno conftabi- liendo confilium. Nam cùm Magiftratus &... 265353 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh||{{sc|{{lsp|Francogalli}}a.}}|163}}</noinclude>ta obtuliffe, & Odonem imperium domini ſui, gratia Arnulphi Imperatoris obtinuiſſe. Vnde (inquit Vitichin.) vſque hodie certamen eft de Regno Carolorum ſtirpi & pofteris Odonis. Nam Hugo cuius pater Robertus filius Odonis ab exercitu Caroli occifus cft, dolo eum cepit, pofuitque in cuftodia publica, donec vitam fi- niret. Neque verò filentio prætereundum vi- detur aftutum Capeti in nouo regno conftabi- liendo confilium. Nam cùm Magiftratus & di- gnitates regni, quos Ducatus & comitatus ap- pellant, ita mandari antiquitus in populi comi- tiis, certis ac delectis viris folerent, vt in benefi- cij tantùm loco, & (vt Iurifconfulti loquuntur) precariò tenerentur: quemadmodum in expo- nenda concilij publici auctoritate demonſtra- tum eft.primus Hugo Capetus ad conciliandos retinendófque fibi Procerum animos, has, quæ temporariæ erant, dignitates, fecit perpetuas: conftituitque, vt qui eas obtinebat, patrimonij iure retinerét: atque ad fuos liberos pofterófq;, cum reliqua hereditate, transferret: tefte Fran- cifco Connano Iurifconf. Com. 2.c. 9. quof faci- nore non minimam publici concilij auctorita- tem ab ipfo imminutam conftat: quam tamen imminui abipfo, fine concilij ipfius con- fenfu potuiffe, temporum illorum rationem confideranti con- fentaneum non videtur. L 2<noinclude></noinclude> e4gm9evdz4mtr1u6vdhwx5rlrckpdb9 265354 265353 2026-05-12T20:29:16Z Benoit Soubeyran 25250 265354 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Benoit Soubeyran" />{{Rh||{{sc|{{lsp|Francogalli}}a.}}|163}}</noinclude>ta obtuliffe, & Odonem imperium domini ſui, gratia Arnulphi Imperatoris obtinuiſſe. Vnde (inquit Vitichin.) vſque hodie certamen eft de Regno Carolorum ſtirpi & pofteris Odonis. Nam Hugo cuius pater Robertus filius Odonis ab exercitu Caroli occifus cft, dolo eum cepit, pofuitque in cuftodia publica, donec vitam fi- niret. Neque verò filentio prætereundum vi- detur aftutum Capeti in nouo regno conftabi- liendo confilium. Nam cùm Magiftratus & di- gnitates regni, quos Ducatus & comitatus ap- pellant, ita mandari antiquitus in populi comi- tiis, certis ac delectis viris folerent, vt in benefi- cij tantùm loco, & (vt Iurifconfulti loquuntur) precariò tenerentur: quemadmodum in expo- nenda concilij publici auctoritate demonſtra- tum eft.primus Hugo Capetus ad conciliandos retinendófque fibi Procerum animos, has, quæ temporariæ erant, dignitates, fecit perpetuas: conftituitque, vt qui eas obtinebat, patrimonij iure retinerét: atque ad fuos liberos pofterófq;, cum reliqua hereditate, transferret: tefte Fran- cifco Connano Iurifconf. Com. 2.c. 9. quof faci- nore non minimam publici concilij auctorita- tem ab ipfo imminutam conftat: quam tamen {{c|imminui abipfo, fine concilij ipfius con-}} {{c|fenfu potuiffe, temporum illorum}} {{c|rationem confideranti con-}} {{c|fentaneum non}} {{c|videtur.}}<noinclude>L 2</noinclude> ipm6qqvfay7apoo6sz4oc4082avlkwh 0 82104 265355 2026-05-12T21:38:32Z Demetrius Talpa 13304 nova 265355 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Auctor incertus |OperaeTitulus=Aenigmata Lauresheimensia |OperaeWikiPagina= |Annus= Saeculo VII vel VIII |SubTitulus= |Genera=Aenigmata |Editio=Duemmler, 1881 |Fons=[ https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/dc/Poetae_Latini_aevi_Carolini_I.pdf Poetae Latini aevi Carolini] }} ==I== <poem> Sunt mihi diuerso uaria sub tempore fata: Me pater in primis fecit sine matre supremus, Postque per alterius genitoris semen in orbem Consitus egrediens matris de uentre processi, {{Versus|5}}Ecce sub ancipiti saeclo sine fine timendo Ultima nunc trepide uereor iam fata superstes. Quando miser nimium gelida sub morte rigescens Matris et in propriae gremium deponar ibique, Usque quo mortalis claudantur tempora uitae, {{Versus|10}}Abditus exspectem sub morte nouissima fata, Per genitorem iterum recreandus in ordine primo In regione poli aut mortis sine fine manendus. </poem> ==II == <poem> Dum domus ipsa mea dormit, uigilare suesco Atque sub angusto tenear cum carcere semper, Liber ad aetheream transcendo frequentius aulam, Alta supernorum scrutans secreta polorum. {{Versus|5}}Omnia quin potius perlustro creata sub orbe, Rura peragro salumque peto, tunc litora linquens Finibus inmensum fundum rimabor abyssi. Horrifera minime pertranseo claustra gehennae, Ignea perpetuae subeo sed tartara Ditis. {{Versus|10}}Haec modico peragro speleo si claudas in aruis, Mortifero concussa ruant ni ergastula casu. Sin uero propria dire de sede repellor, Mortis in occasu extimplo fio pulpa putrescens : Sic sunt fata mea diuersa a patre creata. </poem> ==III == <poem> De mare ueliuolo consurgo, per aera trano, Aurea luciflui cedunt cui sidera caeli. Postea horrifera uentorum mole reuincor, Sicca peto subito terrarum terga resoluens {{Versus|5}}Atque sub ingenti repeto sic murmure pontum, Ast tamen imbrifero perfundo gurgite mundum, Unde ualet populis spissam producere messem. </poem> ==IIII == <poem> Me pater ex gelido generat dum tergore matris, Quamdiu horriferis ipsam complectitur halis Magna sub ingenti mihimet patre corpora surgunt, Donec ipse prius fato terrente recedat {{Versus|5}}Aestibus ęthereis sole uaporante fugatus. Tunc ego morte cadens propriam progigno parentem, Tempore post iterum haut multo gignenda per ipsam. </poem> ==V == <poem> Lucidus et laetus quinis considere ramis Saepe solent pariter splendentes, laeta iubentes Aedibus in mediis fieri non tristia corda. Dumque simul ludunt ramisque tenentur apertis, {{Versus|5}}Dulcia quin bibulis tradunt et bassia buccis, Mulcifer egreditur tantumque remanet adherens Lucidus in ramis, quibus antea sedit uterque. </poem> ==VI == <poem> Nubibus e tetris uidi dilabere quendam. Ipsa uelox cecidit super ardua tecta domorum, Mollis erat uisu necnon lenissima tactu, Inde cadens iosumque cauauit leniter asprum {{Versus|5}}Dura super terram sibimet qui terga cadenti Praebuit, infixus terrae stabilisque manendo. </poem> ==VII == <poem> Scribitur octono siluarum grammate lignum. Ultima terna simul tuleris si grammata demens, Milibus in multis uix postea cernitur una. </poem> ==VIII == <poem> En uideo sobolem propria cum matre morantem, Mandre cuius pellis in pariete pendet adherens. </poem> ==VIIII == <poem> Candida uirgo suas lacrimas dum seminat atras, Tetra per albentes linquit uestigia campos Lucida stelligeri ducentia ad atria caeli. </poem> ==X== <poem> Saeua nefandorum non gessi furta latronum Nec diro humanum fudi mucrone cruorem, Sed tamen in laqueo reus ut fur pendeo longo. Si quis at ardenti tangit mea uiscera flamma, {{Versus|5}}Mox simul egregiam lumen dispergo per aulam. Sicque meo noctis tetras depello tenebras Lumine, clarifica perfundens luce sacellum. </poem> ==XI == <poem> Quando fui iuuenis bis binis fontibus hausi, Postquam consenui montes uallesque de imis Sedibus euertens naturae iura rescidi, Post misero fato torpenti morte tabescens, {{Versus|5}}Mortuus horrende uiuorum stringo lacertos, Necnon humanis praebens munimina plantis Frigoris a rigidis inlaesas reddo pruinis : Sic mea diuersis uariantur fata sub annis. </poem> ==XII== <poem> Silua fui dudum crescens in sentibus aspris , Lymfa uelut fueram decurrens clara per amnem. Tertia pars mihimet tradenda est arte reperta : Lucifica nigris tunc nuntio regna figuris, {{Versus|5}}Late per innumeros albos si spargas agellos , Necnon horrifera soleo tunc tartara tr<…> Grammate terribili narrare uitanda <...> latu </poem> <div class="mw-customtoggle-1" style="cursor:pointer; text-align:left; background:white; color:#495388">''Explicationes''<br><small>(opinabiles)</small></div> <div class="mw-collapsible mw-collapsed" id="mw-customcollapsible-1"> <poem> I. de homine II. de anima III. de aqua IIII. de glacie V. de cupa uinaria VI. de niue VII. de castanea VIII. de fetu IX. de penna X. de luminari XI. de tauro XII. de atramento </poem> </div></div> mh5jtk9jvki36l86gzt16a1uily7601 265362 265355 2026-05-13T07:58:12Z Demetrius Talpa 13304 /* XII */ 265362 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Auctor incertus |OperaeTitulus=Aenigmata Lauresheimensia |OperaeWikiPagina= |Annus= Saeculo VII vel VIII |SubTitulus= |Genera=Aenigmata |Editio=Duemmler, 1881 |Fons=[ https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/dc/Poetae_Latini_aevi_Carolini_I.pdf Poetae Latini aevi Carolini] }} ==I== <poem> Sunt mihi diuerso uaria sub tempore fata: Me pater in primis fecit sine matre supremus, Postque per alterius genitoris semen in orbem Consitus egrediens matris de uentre processi, {{Versus|5}}Ecce sub ancipiti saeclo sine fine timendo Ultima nunc trepide uereor iam fata superstes. Quando miser nimium gelida sub morte rigescens Matris et in propriae gremium deponar ibique, Usque quo mortalis claudantur tempora uitae, {{Versus|10}}Abditus exspectem sub morte nouissima fata, Per genitorem iterum recreandus in ordine primo In regione poli aut mortis sine fine manendus. </poem> ==II == <poem> Dum domus ipsa mea dormit, uigilare suesco Atque sub angusto tenear cum carcere semper, Liber ad aetheream transcendo frequentius aulam, Alta supernorum scrutans secreta polorum. {{Versus|5}}Omnia quin potius perlustro creata sub orbe, Rura peragro salumque peto, tunc litora linquens Finibus inmensum fundum rimabor abyssi. Horrifera minime pertranseo claustra gehennae, Ignea perpetuae subeo sed tartara Ditis. {{Versus|10}}Haec modico peragro speleo si claudas in aruis, Mortifero concussa ruant ni ergastula casu. Sin uero propria dire de sede repellor, Mortis in occasu extimplo fio pulpa putrescens : Sic sunt fata mea diuersa a patre creata. </poem> ==III == <poem> De mare ueliuolo consurgo, per aera trano, Aurea luciflui cedunt cui sidera caeli. Postea horrifera uentorum mole reuincor, Sicca peto subito terrarum terga resoluens {{Versus|5}}Atque sub ingenti repeto sic murmure pontum, Ast tamen imbrifero perfundo gurgite mundum, Unde ualet populis spissam producere messem. </poem> ==IIII == <poem> Me pater ex gelido generat dum tergore matris, Quamdiu horriferis ipsam complectitur halis Magna sub ingenti mihimet patre corpora surgunt, Donec ipse prius fato terrente recedat {{Versus|5}}Aestibus ęthereis sole uaporante fugatus. Tunc ego morte cadens propriam progigno parentem, Tempore post iterum haut multo gignenda per ipsam. </poem> ==V == <poem> Lucidus et laetus quinis considere ramis Saepe solent pariter splendentes, laeta iubentes Aedibus in mediis fieri non tristia corda. Dumque simul ludunt ramisque tenentur apertis, {{Versus|5}}Dulcia quin bibulis tradunt et bassia buccis, Mulcifer egreditur tantumque remanet adherens Lucidus in ramis, quibus antea sedit uterque. </poem> ==VI == <poem> Nubibus e tetris uidi dilabere quendam. Ipsa uelox cecidit super ardua tecta domorum, Mollis erat uisu necnon lenissima tactu, Inde cadens iosumque cauauit leniter asprum {{Versus|5}}Dura super terram sibimet qui terga cadenti Praebuit, infixus terrae stabilisque manendo. </poem> ==VII == <poem> Scribitur octono siluarum grammate lignum. Ultima terna simul tuleris si grammata demens, Milibus in multis uix postea cernitur una. </poem> ==VIII == <poem> En uideo sobolem propria cum matre morantem, Mandre cuius pellis in pariete pendet adherens. </poem> ==VIIII == <poem> Candida uirgo suas lacrimas dum seminat atras, Tetra per albentes linquit uestigia campos Lucida stelligeri ducentia ad atria caeli. </poem> ==X== <poem> Saeua nefandorum non gessi furta latronum Nec diro humanum fudi mucrone cruorem, Sed tamen in laqueo reus ut fur pendeo longo. Si quis at ardenti tangit mea uiscera flamma, {{Versus|5}}Mox simul egregiam lumen dispergo per aulam. Sicque meo noctis tetras depello tenebras Lumine, clarifica perfundens luce sacellum. </poem> ==XI == <poem> Quando fui iuuenis bis binis fontibus hausi, Postquam consenui montes uallesque de imis Sedibus euertens naturae iura rescidi, Post misero fato torpenti morte tabescens, {{Versus|5}}Mortuus horrende uiuorum stringo lacertos, Necnon humanis praebens munimina plantis Frigoris a rigidis inlaesas reddo pruinis : Sic mea diuersis uariantur fata sub annis. </poem> ==XII== <poem> Silua fui dudum crescens in sentibus aspris , Lymfa uelut fueram decurrens clara per amnem. Tertia pars mihimet tradenda est arte reperta : Lucifica nigris tunc nuntio regna figuris, {{Versus|5}}Late per innumeros albos si spargas agellos , Necnon horrifera soleo tunc tartara tr<…> Grammate terribili narrare uitanda <...> latu </poem> <div class="mw-customtoggle-1" style="cursor:pointer; text-align:left; background:white; color:#495388">''Explicationes''<br><small>(opinabiles)</small></div> <div class="mw-collapsible mw-collapsed" id="mw-customcollapsible-1"> <poem> I. de homine II. de anima III. de aqua IIII. de glacie V. de cupa uinaria VI. de niue VII. de castanea VIII. de fetu VIIII. de penna X. de luminari XI. de tauro XII. de atramento </poem> </div></div> imvokl50jcpgpovvdw5kx2aizdarqde 104 82105 265356 2026-05-12T22:56:41Z Liliana Torres Condori 32220 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens ' le. Et si tradideris alicui proprietatem deducto usufructu , nihilo minus putat Iulianus accresce- re, nec videri novum tibi acquiri usumfructum. '''6.''' ['''7.'''] ULPIANUS ''libro XVII. <ref>capita vel, inserta la Vulg</ref> ad Sabinum.'' -Idem, et si apud unum ex tribus fructuariis consolidatus sit ususfructus. § 1. Sed si cui proprietas deducto usufructu legata sit, et mihi pars ususfructus, videndum crit,an inter me et heredem ius... 265356 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Liliana Torres Condori" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> le. Et si tradideris alicui proprietatem deducto usufructu , nihilo minus putat Iulianus accresce- re, nec videri novum tibi acquiri usumfructum. '''6.''' ['''7.'''] ULPIANUS ''libro XVII. <ref>capita vel, inserta la Vulg</ref> ad Sabinum.'' -Idem, et si apud unum ex tribus fructuariis consolidatus sit ususfructus. § 1. Sed si cui proprietas deducto usufructu legata sit, et mihi pars ususfructus, videndum crit,an inter me et heredem ius accrescendi ver- setur;et verum est;ut quisquis amiserit,ad pro- prietatem revertetur. § 2. Si mihi ususfructus fundi pure, tibi sub conditione legatus sit, potest dici, totius fundi usumfructum ad me pertinere interim, et si ca- pite minutus fuero,totum amittere, sed si extite- rit conditio , totum usumfructum ad te pertinere, si forte capite deminutus <ref>alia, Hal</ref> sum; ceterum quum in meo statu maneo, communicandum usumfru- ctum. '''7.''' ['''8.'''] PAULUS ''libro III. ad Sabinum.''-- Si quis Attio <ref>vei aliena ab eo, omitelos acertadamente Hal</ref> et heredibus suis usumfructum legave- rit, dimidiam Attius, dimidiam heredes <ref>Fi, segun Br., deduei, Taur</ref> habe- bunt. Quodsi ita scriptum sit: «Attio et Seio <ref>Idem Popmponius seribit, omitenias otros en Hal.</ref>: cum heredibus meis » , tres partes fient, ut unam habeant heredes, tertiam <ref>In, omitela Hal.</ref> Attius, tertiam Se- ius<ref>Fi. segun Br., deduci, Taur</ref>.Nec enim interest ita legetur:«illi et illi- cum Maevio » , an ita: « illi et illi et Maevio». '''8.''' ['''9.''' ] ULPIANUS ''libro XVII. <ref>quia separari potest, omitelas Hal</ref>; ad Sabinum.'' -Si mulieri cum liberis suis ususfructus legetur, amissis liberis ea usumfructum habet;sed et ma- tre mortua liberi eius nihilo minus usumfructum habent iure accrescendi. Nam et Iulianus libro trigesimo (9) Digestorum ait, idem intelligendum in eo, qui solos liberos heredes scripserit,licet non ut legatarios eos nominaverit, sed ut osten- deret magis , velle se matrem ita frui,ut liberos secum habeat fruentes . Sed et Pomponius quae- rit, quid si mixti (10)fuerint liberi et extranei heredes?Et ait, filios legatarios es seintelligen dos. Et per contrarium, si voluerit (11) eos libe ros simul cum matre frui , debere dici, matrem legatariam esse intelligendam; et per omnia simi lem esse et in hoc casu iuris eventum. '''9.''' ['''10.'''] AFRICANUS ''libro V. Quaestionum.'' -Si proprietas fundi duobus, ususfructus uni legatus sit, non trientes in usufructu habent, sed semis sem duo, semissem fructuarius ; item contra, si duo fructuarii, et unus fundi legatarius sit. '''10'''. ['''11.''' ] ULPIANUS ''libro XVII . (12) ad Edi''<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> aa25uocic2w7lvp6bahnr7libznelai 104 82106 265357 2026-05-13T00:04:01Z EnaldoSS 18086 /* Emendata */ 265357 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="EnaldoSS" />{{rh|204|{{sc|GeorgI MarcgravI}}|}}</noinclude>albedo ad latera pennis nigris {{s}}it variegata. Totum pectus {{et}} infimus venter, crura {{s}}uperiora {{et}} inferiora u{{s}}que ad pedes pennis ve{{s}}tiuntur albis, quibus nigr{{ae}} {{s}}quamatim admixt{{ae}} {{s}}unt. Al{{ae}} {{et}} cauda fu{{s}}ci {{s}}unt coloris cum umbra mixti, atque oras habent {{s}}ubtiles albicantes. Remiges alarum penn{{ae}} {{s}}unt fu{{s}}c{{ae}} {{et}} nigris undis variegat{{ae}}. In pedibus digitos habet quatuor flavos, unguibus lunatis fu{{s}}cis. Clamat ''Geb, Geb'', ut pullus gallinaceus qui matrem perdidit. Rapax avis, crudam comedens carnem. Projectam {{s}}ibi avem {{s}}ive vivam {{s}}ive mortuam unguibus arripit {{et}} ro{{s}}tro egregie deplumat, dein dilacerat {{et}} carnem o{{s}}{{s}}aque deglutit; unam harum diu vivam alui in munimento Mauritii ad Flumen S. Franci{{s}}ci. {{sc|Annotatio}}. Icon hujus avis haud male convenit cum Icone Nycticoracis (quam dat Ge{{s}}nerus; non tamen Nycticoracis veterum, {{s}}ed vulgo {{s}}ic dicti circa Argentinam {{et}} alibi circa Rhenum, avis pi{{s}}catori{{ae}}) ni{{s}}i quod in capite tres pennas habeat. [[File:Historia naturalis Brasiliae 349 (cropped) 1.jpg|right|200px]] {{sc|Magvari}} Bra{{s}}ilien{{s}}ibus; Avis Ciconi{{ae}} {{s}}imilis figura {{et}} magnitudine, atque etiam ex parte colore. Collum habet pedem longum; Ro{{s}}trum rectum, acutum, novem digitos longum; crura longa {{et}} nuda ut Ciconia; caudam brevem, cum qua al{{ae}} de{{s}}inunt. Ro{{s}}trum in exortu ad medietatem u{{s}}que ex viridi flave{{s}}cens, reliqua medietas extrema ex c{{oe}}ruleo cinerea. Oculos habet parvos, argenteos, pupilla nigra {{et}} circa eos cutem cinnabriam, ac {{s}}imilem etiam inferius prope exortum ro{{s}}tri, {{s}}eu inter ro{{s}}trum {{et}} guttur: quam more ''Senembi'', ira{{s}}cens dependere {{s}}init {{s}}ub gutture. Totum caput, collum, {{et}} totum corpus albi{{s}}{{s}}imis ve{{s}}titur plumis; ac inferiori parte colli penn{{ae}} alb{{ae}} ill{{ae}} {{s}}unt longiu{{s}}cul{{ae}}. Cauda autem quoque alba, at {{s}}uperius nigris aliquot pennis tegitur. Al{{ae}} in exortu albis teguntur pennis, {{s}}ed prope dor{{s}}um nigris: nigredini autem per{{s}}plendet viriditas. Crura {{s}}unt rubra ut {{et}} pedes, quos cum Ciconia communes habet. Ro{{s}}tro crepitat, ut Ciconia no{{s}}tras. Caro illius edulis. [[File:Historia naturalis Brasiliae 349 (cropped) 2.jpg|right|225px]] {{sc|Gvaravna}} Bra{{s}}ilien{{s}}ibus, Ru{{s}}ticola aquatica, magnitudine ''Iacu''. Ro{{s}}trum habet teres, paulo deor{{s}}um inclinatum, flavum, at in extremitate fu{{s}}cum, quatuor {{et}} {{s}}emis digitos longum; corporis autem illius longitudo e{{s}}t totidem. Crura {{s}}uperiora mediam partem pennis ve{{s}}tita, {{s}}ex digitos longa: digiti pedum quatuor ita di{{s}}po{{s}}iti ut communiter; quorum medius tres digitos longus, c{{ae}}teri breviores. Tota avis pennis ve{{s}}titur fu{{s}}cis, multa umbra mixtis. Caput autem {{et}} Collum totum eju{{s}}dem coloris, {{et}} pr{{ae}}terea albo punctulatum, ut in ''Jacu''. Carnem habet {{s}}atis bonam, quam {{s}}{{ae}}pius comedi. {{sc|Aiaia}} Bra{{s}}ilien{{s}}ibus, ''Colherado'' Lu{{s}}itanis, Belgis {{Gothica|Lepelaer}}: Avis figura conveniens cum Europ{{ae}}is, {{s}}olo colore differens. An{{s}}eris magnitudine. Ro{{s}}tro in{{s}}tar cochlearis lato, albo: collo longo, pedibus latis. Tota alba e{{s}}t, {{s}}ed in dor{{s}}o {{et}} alis dilute incarnati coloris per{{s}}plendentis. Caro illius edulis, {{et}} {{s}}{{ae}}pe comedi. Frequens e{{s}}t ad Flumen S{{sup|ti}} Franci{{s}}ci, {{et}} alibi pa{{s}}{{s}}im in locis palu{{s}}tribus. {{sc|Picvipinima}} Bra{{s}}ilien{{s}}ibus; columb{{ae}} {{s}}ilve{{s}}tris {{s}}pecies, paulo major Alauda. Ro{{s}}tellum habet columbinum, fu{{s}}cum: ocellos nigros, circello aureo. Totum caput, collum {{s}}uperius {{et}} ad latera, dor{{s}}um {{et}} al{{ae}} pennas habent ob{{s}}cure cinereas {{s}}eu lividas, oris nigricantibus lunatis. Longiores autem alarum penn{{ae}} {{s}}eu remiges, qu{{ae}} inter volandum videntur, ruffi {{s}}unt coloris, uno latere nigricantes, ut {{et}} in extremitatibus. Cauda longiu{{s}}cula ex pennis con{{s}}tat è cinereo fu{{s}}cis, quarum {{et}} qu{{ae}}dam nigr{{ae}} {{et}} medietate exteriore alb{{ae}}. Venter albas pennas habet oris lunatis fu{{s}}cis. Crura {{et}} pedes columbini albe{{s}}centes. Carnem habent bonam, {{et}} {{s}}unt admodum pingues. {{sc|Picacvroba}} Bra{{s}}ilien{{s}}ibus, quoque columb{{ae}} {{s}}ilve{{s}}tris e{{s}}t {{s}}pecies, coloris cinerei cum ruffo mixti; pedibus {{et}} cruribus rubris.<noinclude>{{rh|||Avicu-}}</noinclude> seef4mvt57hm20gp8bhy0znocuz7vs9 0 82107 265363 2026-05-13T10:58:09Z Demetrius Talpa 13304 nova 265363 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Carmina_(Alcuinus)#CCLXXX_bis._De_Conversione_Saxonum.]] nhb41g84d0mvbnr1etkfc3kbrit8nhh 0 82108 265365 2026-05-13T11:34:55Z Demetrius Talpa 13304 nova 265365 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=Auctor incertus |OperaeTitulus=Carmina figurata |OperaeWikiPagina= |Annus= Saeculo VII vel VIII |SubTitulus= |Genera=Carmina Christiana |Editio=Gabriel Silagi et Bernhard Bischoff, ''Die lateinischen Dichter des deutschen Mittelalters. V: Die Ottonenzeit'', 1979 ("M.G.H., Poetae lat. m. a.") |Fons= }} ==I== <poem> Arbor alta, crux beata, virtus orbis unica, Sola digna, salve, lecta ferre mundi pignera, Tuta navis, urbs munita, compta regis purpura. Pax perhennis, horror ostis, crux, ave, nobilis {{Versus|5}}Fons salutis, ars amoris, pignus almi federis, Tu decora sic consiste lota sacro sanguine. Sole vibrans, nemphe clara luce terrens Tartara, Tu Marie rore cresce, lata tende brachia, Mortis Eve iura solve, viva funde flumina. {{Versus|10}}Quatuor quadrangulatis haec nitet virtutibus, Crux fidelis more matris nutrit, ambit, diligit, Spes volando celi recta summa poscit ethera. Latitudo caritatis ampla donat munera, Longa virtus, fortis aula, docta ferre prelia, {{Versus|15}}Lucis auctor, orbis emptor hanc honorat gratia. Crux regendo mundi cuncta rite complet competa, Vesper, ortus, auster imus et sinister aquilo, Messis, estus, ver et frigus his quadrata partibus. Crux nitendo nonne totum consecravit seculum? {{Versus|20}}Hac nitentque Christi quadra prorsus evangelia, Cetus hac apostolicus consecratus gloria. Vera manat inde vita, regnat immortalitas, Crux ammena patrum palma, crux prophetis dignitas, Crux peregrinorum doxa, crux regum victoria. {{Versus|25}}Crux piorum laus virorum, crux triumphus martirum, Crux egrotis vis vigoris, crux ligamen virginum, Crux monachis dux herilis, crux corona presulum. Crux parata nautis portus, arcs dei militibus, Crux tutela, lex, auriga, crux regalis anchora, {{Versus|30}}Cruxque lumen et sophia, crux gubernat omnia. Crux sacrata splendet alma, sponte pendit, regia, Cuius iure constat omne, quidquid durat in orbe, Mors et vita, caelum, terra, pontus atque sydera. Crux colenda, nosque serva per trophea mistica, {{Versus|35}}Crux benigna, regis ara, pacis adde federa, Crux amanda, vere cara, duc nos supra sidera. Numen unum gloriosum, salve, sancta trinitas, Per crucis nos misterium salva, simplex unitas, Sit tibi, deo perhenni, sempiterna claritas. </poem> ==II== ===1. === <poem> Quattuor ex ventis subnixi colla ferentes, &nbsp; &nbsp; &nbsp; Crux, tibi praeclara sponte sonamus: ave! Fac, crux, invictos referens Acheronte triumphos &nbsp; &nbsp; &nbsp; Hac procul ex aede frivola cuncta fore. {{Versus|5}}Qui patuli penas ligni patiens reboasti, &nbsp; &nbsp; &nbsp; His ignosce malis, crimina nostra fuga! Hoc crucis in signo, cunctorum Christe redemptor, &nbsp; &nbsp; &nbsp; Intranti custos sis reducique comes. </poem> ===2.=== <poem> Crux honoranda figura, spes pereuntibus una. Crux pia formula vitae, lux, via tuta salusque. Crux superantis origo, vulnera dans inimico. Crux decus omne bonorum et metus est reproborum. {{Versus|5}}Crux memoranda propago, que fuit atra vorago. Crux, memorabile lignum, effugat omne malignum. Crux mihi cura salutis, crux medicina doloris. Crux mihi gaudia donat, crux bona cuncta reportat. Crux venerabilis ecce, crux miserabilis ante. {{Versus|10}}Crux sacrosancta superni ducit ad atria regni. Crux meditatio iusti, picta cruore magistri. Crux pietatis alumna, dux stabilisque columna. </poem> ==III== ===1.=== <poem> Aequus causarum iudex dignissimus arce, Libertas patriae, culmen et civibus anax, Asilum mundi, vernax rutilans caput arte Arbiteri sumebas cultura decencia iure. {{Versus|5}}Antiquae rei sceptrum sanctumque sedile Divinae, constans, sunt in te, numine felix. </poem> ===2.=== <poem> Dum mortem, Iesu, pro nobis sustinuisti, Orbis erat terrae proprio fraudatus amore. Mors tamen illa tui nos salvat, Christe, redemptos. Nec minus huc scandens retulit de morte triumphos {{Versus|5}}&nbsp; &nbsp; &nbsp; Inferni claustrum gutturis horrificum. Signiferi graviter transfigitur hostis ab hictu, Impia flammivomo sed Tartara cum cruciatu Nunc tormenta parant miseris; ast gloria felix Inferno ereptis rediit iam munere Christi. {{Versus|10}}&nbsp; &nbsp; &nbsp; Cum Christo moritur carus amor homini. Gaudet denario non frustra haec pagina rithmo. </poem> ===3.=== <poem> Tu pater in caelis resides, quia verus et es rex. Tempora tu pacis tribuis, quia diceris et pax. Tu regis ad normam divinam cuncta velut lex. Terrea tu lustras et caelica, Tartara, sol, lux. {{Versus|5}}Te mortalis homo veniam sibi ferre perorat. Te miser infelix prolapsus morte reclamat, Tetras quo penitus flammas devincere possit. Tutaque percipiat loca, lux ubi mira refulget. </poem> ===4.=== <poem> O virtus Christi, proprio dicata tropheo Officio sacrata pio, crux sancta, valeto, Officio sacrata pio, crux sancta valeto, Omnibus esto salus, orbe diffusa rotato, {{Versus|5}}O crux pulchra piis, o crux invisa diablo, O precium mundi, caro crux alma tropheo, O zabulum superans, o ramis pendula caro, Orbis honore viges, o felix ramus in aevo. </poem> ===5.=== <poem> Vt possit digna nunc voce sonare Thalia, Ab summo solio procedens, spiritus alme, E<ditus> domini qui sacro pectore summi, Illius absque tuo vires, sanctissime, nutu {{Versus|5}}(Verum non Muse quia possunt orgia tanta, Ardua sunt tantae nam mihi vota Camenae) E ..ae semper at pectore ........... i Ill..... lactanter nostro solamina cantu. Rectorem semper summam per secula salva, {{Versus|10}}Alme dei flatus, tua da solamina clemens. Scis tu qui nosti quae scimus denique cordi, Ieiunis miseris accendens undique curam Mellitam, nudis dans indumenta sacrata. Ac magno nimium fundit de docmate lumen. {{Versus|15}}Non paucos victu doctrine pascere miti, In poena solvens talem tu maxima doctor. Illum nam sapimus puri de gurgitis unda Atque cybo panis recreantem mente sagaci, Illius clare quam fulgent pectoris ima {{Versus|20}}Atque manu necnon reclusos carceris atri. Iam quae sunt vobis et sumite dona parata Ac sibi da populum vestiri vellere tali, Inditium regis, quo sumere verba serena Almiflui possit; patris huc ite sacrati. {{Versus|25}}Almum quem solio patrem delegerat alto Omnia qui larga disponat premia dextra A cantu proprio nostre decerpere posco O requies semper nobis per secula certa In laudem summo se tantum promere damno {{Versus|30}}Omnes quos ense valeat numerare sagaci Innumeras miti linguas et surgere dono Olim fecisti populo tibi valde fideli. </poem> ===6.=== <poem> Omnibus in terris ego sum notissima mundo. Omnipotens genitor olim me signat amando. Omnibus in membris solvit me crimine diro. Ordine quadrifido collidens cornua nato {{Versus|5}}Orbita me croceo deformis comprimit alvo. Omnia sed curvo concordant ardua plectro. O crux, quae dominum portasti robore sacro, O crux alma dei merito recolenda triumpho. </poem> ===7.=== <poem> Omnia qui solo concludit secula palmo, Occuluit gremio matris se virginis almo. Obice summoto munitum constat in evo Omne, quod a Christo regitur moderamine summo. {{Versus|5}}Omnis ab hoc uno seclorum defluit ordo. Omne quod est solio dens unus spectat ab alto, Omnia perpetuo complectitur undique giro, Obtutu sed homo valet hec comprendere nullo. </poem> ===8.=== <poem> Oceani sacro de limite surgit Apollo Orbe migrans tetro Phebus dat lumina seclo Ore calens frigido respondit iure Saturno Omnia quadrifluo tribuens lustrantia mundo. {{Versus|5}}Omnipotens mundo statuit qui lumina celo Ordine quadrifido solari currere ciclo Ornatum noto Lips candida prebet et austro Orridus est aquilo frigentia climata celo Ortus et occasus aquilo contrarius austro {{Versus|10}}Oc volturne potens euro preeunte solano Occiduoque chorus favonius affricus austro O miranda suo flammantia sidera caelo. </poem> ===9.=== <poem> Octo modos iubilo monet ista per O rota rithmo: O deus unus et o super infra cunctipotens O. Omne regit pugno, vere claudit quia pugno. Optinet in fundo rota, quod demonstrat eundo. {{Versus|5}}Obtulit in mundo se Christus amore rotundo, Omnis ut esset homo serpentino sine pomo. Orruit in ligno non orrida ferre benigno, Optima dans misero decepto flore severo. </poem> ===10.=== <poem> &nbsp; &nbsp; &nbsp; Omnigenum pater a solio &nbsp; &nbsp; &nbsp; Omnia providus ethereo &nbsp; &nbsp; &nbsp; Ordine temperat eximio &nbsp; &nbsp; &nbsp; Opere condita quaeque suo. &nbsp; &nbsp; &nbsp; {{Versus|5}}Obligat <et> regit imperio &nbsp; &nbsp; &nbsp; Organa, quae dedit ipse suo &nbsp; &nbsp; &nbsp; Omine, quo moderante bono &nbsp; &nbsp; &nbsp; Orbe tonas, pater, amplifico. &nbsp; &nbsp; &nbsp; Ordine tam vario disponit sidera caelo {{Versus|10}}Omnipotens nitido super extans ethera fano. Offerat his servo patrem cum corde sereno Obice disrupto mentisque tumore fugato Omnia, que nato rogitet cum pneumate sacro, Occupat atque suo mare quod tam gurgite vasto {{Versus|15}}Orbita, quod tanto replicat per tempora gyro, Occasum certo prefigit limite Phebo. Tua filius ecce refudit tolerans mala, qui bona novit. Tibi conditor omnia subdat, tua quodque benignitas optat. Titulus reprobantis labescat, thalamus pietatis adhiscat. {{Versus|20}}Tibi formula laudis resultat, tua gloria lausque crebrescat. Te, rex, terra tremit, tibi laudes pangere gliscit. Te freta cuncta pavent, tibi Tartara genua curvant. Te pius abba colit, tua psallere munera possit, Te recolens vigeat, tua quam pia gratia ditat. </poem> of84uh9l9mi4tbadakb9xaznukbc26u